Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
zondag 29 juli 2018
NRC OPINIE / COLUMNISTE MARIKE STELLINGA / ECONOMIE / KOSTEN KLIMAAT: 'Red het klimaat, begin niet bij burgers' / HOORT U HET OOK EENS VAN EEN ANDER / EVEN NADENKEN OVER KLIMAATBELEID/ ARMOEDE / ONGELIJKHEID / EERLIJKE VERDELING VAN KOSTEN / DE VERVUILER BETAALT (NIET)
NRC is niet de meest linkse krant van Nederland; in tegendeel! Dus als NRC-columniste Marike Stellinga een lans breekt voor de Nederlandse Burger -tegenover 'het Bedrijfsleven- als het gaat om het verhalen van de kosten van het Klimaat-beleid, dan spreekt daar zeker geen Linkse Rakker. Ik ben het geheel met haar eens als het om onderstaande Column gaat. (AD)
NRC Opinie
Red het klimaat, begin niet bij burgers
Marike Stellinga
De burger moet minder vlees eten, minder kleren kopen, minder vliegen, zijn huis isoleren en zijn gasfornuis aan de straat zetten. Ik vind het allemaal prachtig, de ideeën om het klimaat te redden. Maar het gaat me te veel en te vaak over wat burgers aan hun leven moeten veranderen.
Een veel groter deel van de milieuschade wordt veroorzaakt door het grote bedrijfsleven (industrie, transport, landbouw), maar die betalen opvallend weinig milieubelasting. Want: hoe meer energie een bedrijf verbruikt, des te minder belasting het betaalt. In de industrie is een groot deel van het energieverbruik zelfs onbelast. De verdeling van klimaatlasten tussen huishoudens en grote bedrijven was al erg scheef, maar wordt door het regeerakkoord van Rutte III nog schever, constateert adviesbureau CE Delft. Vooral de eenmanszaken en kleine bedrijven moeten meer betalen van dit ‘groenste kabinet ooit’. „De zware industrie gaat het minst betalen.”
In Nederland betaalt de vervuiler dus vaak weinig. Dat is gek, want grote vervuilers wel belasten, is essentieel om het klimaat te ‘redden’ zoals dit kabinet wil.
Het Planbureau voor de Leefomgeving, dé klimaatfluisteraar van het kabinet, adviseert milieubelastingen minder te focussen op consumenten en meer op producenten. Niet alleen omdat vervuilende producten te goedkoop zijn (De schade die ze veroorzaken zit niet in de prijs). Ook omdat het belasten van vervuilende productieprocessen de beste manier is om bedrijven ertoe te zetten schoner te produceren. „Onmisbaar”, noemt het Planbureau zo’n belasting.
Lees ook: "Het gezin betaalt energiekosten voor industrie" Burgers hebben veel minder opties om hun milieuschade te beperken dan bedrijven. Burgers kunnen iets wel of niet kopen, terwijl bedrijven kunnen zoeken naar andere grondstoffen, nieuwe technieken – de zo gewenste groene innovatie die nodig is om de ambitieuze klimaatdoelen überhaupt te halen. Het geeft ‘schone’ bedrijven een voordeel. Nu is vervuilend produceren bizar genoeg vaak goedkoper dan schoon.
Als klimaatminister Eric Wiebes (VVD) wordt gevraagd of vervuilende bedrijven niet meer moeten betalen, reageert hij afhoudend. Hij voert daarvoor twee argumenten aan. Eén: belastingen berekenen bedrijven door in hun producten, dan betaalt de burger alsnog. Ja, dat is precies de bedoeling – dat ‘vieze’ producten duurder worden.
Twee: dan jagen we bedrijven weg uit Nederland. Bewijs voor dat wegjagen is zwak, zeggen denktanks als het CPB en de Oeso. Het kabinet kan de belasting geleidelijk invoeren, en verzachten met subsidies voor innovatie. Bovendien kan Wiebes buurlanden proberen te overtuigen om samen de industrie te belasten. Dat doet hij nu alleen voor elektriciteitsbedrijven.
De komende weken krijgen we allerlei klimaatplannen over ons uitgestort omdat op 10 juli bedrijven, vakbonden en activisten een (halfbakken?) klimaatakkoord presenteren. Onthou daarbij dit: als het kabinet echt wat wil veranderen, kan Wiebes grote bedrijven niet blijven ontzien. Met alleen het op zijn kop zetten van het leven van burgers kiest Nederland voor de moeizame en dure weg, met beperkt effect op het klimaat. Red het klimaat, richt je niet alleen op de burger.
Marike Stellinga is econoom en politiek verslaggever. Ze schrijft elke week op deze plek over politiek en economie.
Lodewijk Asscher (PvdA) noemde zijn nieuwe regels voor ontslag en flexwerk “een raspaard dat nog decennialang door onze arbeidsmarkt gaat huppelen.” Drie jaar later is het raspaard geslacht. Heeft alweer een nieuwe wet wel zin?
Heel mooi dat principe van ‘de vervuiler betaalt’ dat economen propageren, maar wat als andere landen de vervuiler niet laten betalen? Zeg maar dag met je handje tegen de industrie! Die bedrijven stoten veel broeikasgas CO 2 uit maar concurreren ook op een wereldmarkt.
Die nieuwe economie waarin binnen de kortste keren een goedkope taxi voor je neus staat en je maaltijd snel bezorgd wordt, is heerlijk voor consumenten. Maar is die ook heerlijk voor de mensen die erin werken? Zijn de mannen en vrouwen die op hun fiets stappen met een pizza in hun rugzak of chauffeur op afroep zijn, genoeg beschermd?
Anderhalf jaar geleden voerde Europa een indringend gesprek over de democratische legitimiteit van handelsverdragen. Deze week was het zoeken naar kritische geluiden. Is dat terecht?
/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2017/12/data22537483-549f00.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten