Windvaan Flutte weet het zelf ook (al lang!) niet meer!

Weet u het nog? Die belachelijke vertoning waar een euforische 'Markje Flip-Flop-Futte' ons via Ferry Mingele probeerde aan te praten dat we allemaal nieuwe auto's moesten gaan kopen en, liefst ook) verhuizen naar een groter huis? Zodat "We het CPB konden verslaan"?

We zijn nog maar een paar maanden verder, en nu mogen we het CBS, dat positieve cijfers naar buiten brengt, "Niet geloven, en moeten we ons baseren op de nagtievere verwachtingen van het CPB..." Waarom?

Omdat 'mp'tje Markje' anders zijn plannen tot nog eens 6 Miljard Bezuinigen in de prullebak kan gooien, en dat was natuurlijk in het geheel niet de bedoeling...

Als het niet zo treurig was, dan zou je er heel erg hard om lachen, maar ja; veel mensen en bedrijven vergaat het lachen inmiddels wel door dit zootje koekenbakkers van 'Flutte-2'


Overheidstekort ‘Slechtste persbericht sinds tijden’ van CBS leidt tot ophef

Door onze redacteur Erik van der Walle | pagina 4 - 5

Den Haag. Minister Dijsselbloem van Financiën (PvdA) sprak vrijdag van „het slechtste persbericht sinds tijden”. Zijn college Kamp van Economische Zaken (VVD) vond het „verwarrende cijfers”, terwijl premier Rutte zelfs adviseerde de gegevens in het geheel niet serieus te nemen. Zelden zal een mededeling van het eerbiedwaardige Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) – opgericht in 1899 – zo zijn neergesabeld door leden van het kabinet.

Aanleiding was de mededeling van het CBS vrijdagochtend dat het overheidstekort slechts 2,5 procent bedraagt. „Dit is ruim onder de Europese bovengrens van 3 procent”, jubelde het persbericht. „Over heel 2012 was het tekort nog 4,1 procent.”

Tot een hoera-stemming bij de ministers leidde het niet. Zeker niet toen hun werd gevraagd waarom extra bezuinigingen van 6 miljard euro nodig zijn, als de tekortcijfers zo meevallen. „De cijfers van het CBS geven geen enkele aanleiding te denken dat er iets meevalt”, zei Rutte na afloop van de ministerraad. „We baseren ons nog steeds op de prognoses van het Centraal Planbureau (CPB) en ik vrees dat die waar zijn.”

Het CPB gaat voor dit jaar uit van een tekort van 3,2 procent en komend jaar van 3,3 procent, dus hoger dan de Europese bovengrens. Dat het CBS, onderdeel van het ministerie van Economische Zaken, op slechts 2,5 procent uitkomt, heeft alles te maken met de bijzondere periode die zij nemen: van juli 2012 tot en met juni 2013. De Europese Commissie kijkt echter nooit naar kwartaalcijfers, maar naar het saldo aan het eind van een kalenderjaar. De twaalf maanden tot en met juni worden vertekend door de opbrengsten van de veiling van telecomfrequenties en stagnerende uitgaven.

Kamp betreurde de verwarring die gisteren was toegeslagen. Vergoelijkend sprak hij van „allemaal slimme mensen bij het CBS die hun best doen”. Maar ze kunnen binnenkort wel een telefoontje verwachten.

Flutte schaadt Nederlandse Economie in eersnstige mate...

NRC-10 aug 2013: Stijgers en dalers - ... maar inflatie holt koopkracht Nederlander uit

Inflatie-alarm van het CBS. De Nederlandse rekenmeesters meldden gisteren dat de geldontwaarding in juli van dit jaar 3,1 procent bedraagt. Dat is het hoogste niveau sinds 2008. De inflatie in Nederland ligt daarmee op het hoogste niveau in de eurozone, een twijfelachtige eer. De reden voor die snelle geldontwaarding ligt vooral in Den Haag. De verhoging van de btw van 19 tot 21 procent maakt alles het komende jaar duurder. Ook slecht voor de koopkracht is de stijging van de huren, die zijn in juli met 4,5 procent gestegen. Dat is een gevolg van het beleid van het kabinet om scheefwonen te ontmoedigen. Voor mensen met spaargeld is dit slecht nieuws, inflatie ondergraaft de waarde van geld. Normaal gesproken wordt die geldontwaarding gecompenseerd door de rente. Maar vanwege de crisis ligt die op een extreem laag niveau. Mede dankzij het kabinet heeft de Nederlandse spaarder een gat in zijn hand.

Tranentrekkend mooi...

.., dat vond ik van de beelden waarvan onderstaande foto een prachtige 'still' voorbeeld is. De PO's waren groots, de Finals legendarisch. En datgene wat winnaar en verliezer verder na afloop lieten zien op het gebied van 'Sportiviteit en Respect' (voor elkaar, voor de sport) was een voorbeeld voor iedere sporter, en misschien oversteeg het zelfs wel de sport...

En wat betekent dat voor het NBA-seizoen 2013/2014?

Dat wordt nog mooier!

"What does The Fox say?" (Muziek)

Een column van Renske op NRC.nl liet mij het liedje 'The Fox' ontdekken; de volgende 'Gangnam Style' achtige hype? Ik word er in ieder geval wel vrolijk van, en tientallen miljoenen keken er al naar op Youtube.

Er zijn ook al vele reacties op Youtube te vinden, bijvoorbeeld van 'The Elders', :

Vrolijkheid uit Griekenland: Koza Mostra & Agathon Iakovidis

Het zijn droeve tijden hier in Nederland, maar natuurlijk nog veel meer in veel andere plaatsen -Griekenland is daar in Europa een goed voorbeeld van-, toch komt de humor en vrolijkheid iha juist niet uit Nederland waar we het zog zoveel beter hebben dan in bijvoorbeeld Griekenland, maar bijvoorbeeld juist uit dat land waar de ellende voor het opscheppen ligt... Ik vond al voor het Euro-Song-Festival dat Griekenland had moeten winnen, al was het maar uit Solidariteit (wat is er toch van dat mooie begrip geworden? Je hoort het woord zelden meer!), maar nu het liedje weer eens langs komt weet ik het zeker; ik word er gewoon heel erg vrolijk van!

[FINAL] Koza Mostra & Agathon Iakovidis - Alcohol Is Free (Greece) 2013 Eurovision Final!

Interessante Column Marieke Stellinga (NRC 21 sept 2013): 'WA, er is geen tekort aan beta's'

Ik ben het lang niet altijd eens met de (economische) columniste Marieke Stellinga -zal wel te maken hebben met haar 'Elsevier-afkomst-, maar een uitstekende columniste is ze so-wie-so. En onderstaande column vind ik dan weer een van haar meer geslaagde columns: prikkelend, tegendraads, en waarschijnlijk nog helemaal terecht ook..!


Zeg WA, er is geen tekort aan beta’s

Marike Stellinga | pagina 2 - 3

Ik was ’m vergeten, te midden van alle akkoorden die dit kabinet sloot: het Techniekpact. En dus riep ik dinsdag verbaasd naar de televisie ‘Wat is dat nu weer?,’ toen onze koning er tijdens de Troonrede een zin over uitsprak.

De zin was deze: „Het Techniekpact zorgt voor een betere aansluiting tussen onderwijs en arbeidsmarkt en bestrijdt het tekort aan technisch geschoolde vakmensen.” Het is geen praatje alleen, de overheid trekt honderden miljoenen voor deze doelen uit.

Een tekort aan technisch personeel is een feit des levens waarmee elke tiener van de jaren tachtig is opgegroeid. De ene overheidscampagne na de andere probeerde er iets aan te doen. ‘Kies exact’ was eerst de leus waarmee scholieren werden overgehaald. Daarna peperde het ministerie van Sociale Zaken meisjes in: ‘Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid.’

Deltaplannen volgden sindsdien op Platformen en Masterplannen, brugklaskampen op basisschoolprojecten en technomiles. De overheid doet al decennia haar best ons aan de technische studies te krijgen. En recentelijk kwam dan eindelijk het eerste succes: er willen nu zo veel studenten aan de technische universiteit Delft studeren dat Delft uit nood een deel van deze enthousiastelingen nee verkoopt en een numerus fixus instelt.

Dat er een tekort is aan technisch geschoolde vakmensen is al zó lang zó waar dat je je niet eens meer afvraagt of het waar is. Maar is het waar?

Niet echt, blijkt uit divers economisch onderzoek. Technisch personeel is best gewild, maar niet uitzonderlijk schaars. De twijfel over het tekort ontstond een jaar of tien geleden al, toen economen zich afvroegen waarom technici niet veel meer verdienen als ze zo schaars zijn. (Andere vraag van mij nu is : waarom blijft lager geschoold technisch personeel hangen in flexcontracten?) De bètapuzzel noemen economen dit fenomeen.

Onderzoeksbureau SEO inventariseerde voor het ministerie van Sociale Zaken de hele kwestie begin dit jaar nog maar een keer en deed een paar opmerkelijke constateringen. Eén: de cijfers van onderzoeksinstituut ROA over het tekort aan technisch personeel worden uit de context gerukt en daardoor nogal overdreven. Twee: slechts de helft van de gediplomeerde technici werkt in een technisch beroep. Er zijn dus meer technici dan de sector aanneemt! Hoezo tekort?

De markt voor technici - hoog- en laagopgeleid - is internationaal. Nederlandse techneuten concurreren op de Nederlandse arbeidsmarkt met techneuten van over de hele wereld. Denk maar aan de bouw, de sector waar de meeste technici werken; daar bieden ook al die vaklieden uit Oost-Europa hun diensten aan. Dat drukt zonder twijfel de lonen. Is het op zo’n markt verstandig nog meer technici op te leiden? En maken we de tekorten in andere sectoren (de zorg bijvoorbeeld) zo niet veel groter?

SEO onderzocht de redenen voor technici om voor een ander dan een technisch beroep te kiezen. Conclusie: de werktijden zijn niet flexibel, en de carrièreperspectieven slecht. Salaris speelde veel minder een rol.

Zo bezien is er geen tekort aan technisch personeel, maar vooral een tekort aan goedkoop, gedwee personeel zonder eisen.

Dus, gewaardeerde mannen en vrouwen in politiek Den Haag (ja, voor je het weet ben je een salonpopulist), als ze nog eens langskomen, die bedrijven, met hun klaagzang over een tekort aan techneuten, waar de overheid nu toch echt eens wat aan moet doen, roep dan heel hard terug: betaal ze dan meer! Doe wat aan je werktijden! Bied carrièremogelijkheden! En zoek het probleem na 30 jaar overheidshulp vooral lekker bij jezelf.

Requiem voor Gerrie Mühren (door Hugo Kamps in NRC, 21 september 2013)

Met Hugo Kamps weet je, als je zijn onderwerp weet, meestal wel welke kant zijn column uit zal gaan. En dat spreekt mij niet altijd evenveel aan. Maar onderstaande column is, zeker waar het om de persoon en sportman Gerrie Mühren (die afgelopen week veel te jong stierf) zelf gaat, wat mij betreft een voltreffer. Ik zou het zelf (zeker) niet zo goed op kunnen schrijven en deel zijn mening volledig. Daarom hieronder de volledige tekst.



Hugo Camps | pagina 30 - 31, NRC 21 september 2013)

Hollandser dan Gerrie Mühren worden ze niet meer geboren. Deze baltovenaar had de perfecte uitstraling voor een commercial van groentefabrikant Hak. Meer dan Ronald Koeman. In zijn gezicht bloeide altijd de vreugde en warmte van een moestuin.

Je wou er zo in bijten.

Gerrie zag er niet uit als een atleet. Bij hem paste een blokfluit, geen hobo. Een wintertrui, geen polo. Ik stelde mij altijd voor dat hij uren in het praathuisje op de dijk zat en daar dan eindeloze gesprekken over het weer met zachte ogen en glimlach doorstond.

Te beleefd om niet als laatste op te stappen.

Oorbellen, kettinkjes haarbanden, tattoos, bakkebaarden, het was allemaal niet besteed aan de Volendammer. Mocassins konden hem ook niet verleiden. Een trainingspak met drie strepen was al te veel franje.

In Gerrie Mühren lag het polderlandschap van knotwilgen, koolschuren, herfst en schrale wind versleuteld. Maar in zijn voeten was het zomer. Alsof ze van een ander lichaam waren.

Misschien van een ballerina.

Weinig voetballers waren virtuozer aan de bal dan Gerrie. In zijn traptechniek deelde hij zelfs de predestinatie van Lionel Messi. Zoals Van Hanegem het zei: „Gerrie kon de veters uit je schoenen trappen.”

Iedereen heeft het dezer dagen over het fenomenale hooghoudkunstje van de Ajacied in Bernabéu. In volle wedstrijd hield hij de bal vijfmaal hoog waardoor de spelers van Real Madrid verstijfden in bewondering. Ze vergaapten zich aan het wonderlijke intermezzo in het kolkende stadion.

Goddelijke kunst, duivels lef.

Terwijl de begenadigde middenvelder niet echt een lefgozer was. Niet zoals Swart en Suurbier, niet zoals Piet Keizer. Timide natuur. Maar zijn passie was onbegrensd. Ook daarom is het zo ten hemel schreiend dat de stilist Mühren als speler van Betis in 1977 in Spanje tot voetballer van het jaar werd gekroond en niet in Nederland. Gemiste kans, al liggen ze daar bij het hooghartige Ajax niet wakker van.

In de eerste glorieperiode van Ajax waren alle ogen gericht op Johan Cruijff. Hij monopoliseerde het succes. Een semi-revolutionaire woelmuis als Keizer had het daar wat moeilijk mee. Gebrek aan respect voor het hele team maakte hem humeurig. Piet was een beetje de Fré Meis van Ajax.

Linkspoot natuurlijk.

Mühren was een stille ploegspeler. Bij Ajax en bij het Nederlands elftal. Voetbal was voor hem ook arbeidsethos sui generis, misschien wel met een religieuze kern. In Volendam weten ze nog wat drinken, zingen en bidden is.

Gerrie was minder gulzig met het leven. Asceet zowaar. Hij dronk nauwelijks en rookte niet. Hij onderhield zijn fysieke conditie met hardlopen. Toch is hij deze week gestorven op 67-jarige leeftijd. Ben benieuwd hoeveel internationals uit zijn tijd bij Oranje dinsdag op de begrafenis zullen zijn.

Nederlanders dwepen met vedetten die de status van halfgod hebben bereikt. De categorie Cruijff, Van Hanegem, Van Basten, Rijkaard, Kluivert, Van Nistelrooy… Alsof zij alleen het succes dragen. Geen mens vraagt nog naar Adri van Tiggelen die er nochtans ook bij was toen Oranje in 1988 Europees kampioen werd. Zo ging het vroeger met Gerrie Mühren ook: zijn meesterlijke kunstjes werden niet gecelebreerd als persoonlijke bravoure. De grote ego’s van Oranje stonden dat in de weg.

Zelf verzoende hij zich met de status van dienende speler. Dat hij best briljant was, liet hij anderen zeggen.

Of niet.

Ik buig diep voor de nagedachtenis van de dartele, frêle vlinder met de geniale pass. Stiekem hoop ik dat Johan Cruijff mee de kist zal dragen.