dinsdag 22 januari 2019

CARTOONS / NIEUWS NPO RADIO1: 'LTO wil teveel aan wolven in Nederland afschieten' / CARTOON NRC FOKKE & SUKKE /

Van NRC.nl (lang geleden), meer NRC FoSu   ---  Hier  ---
en nog veel meer Fokke & Sukke   ---  Hier  ---



LTO wil teveel aan wolven in Nederland afschieten




 
Eind deze maand is het zover. Dan is er een half jaar verstreken sinds een wolf zich vestigde op de Veluwe. En daarmee is na 150 jaar de wolf officieel terug in Nederland. Een feestje voor natuurbeschermers, maar niet voor boeren. Landbouworganisatie LTO wil de beschermde status van de wolf aanpassen, om die af te kunnen schieten.
LTO wil een wolvenquotum: een maximaal aantal wolven dat in Nederland mag verblijven. Komen er meer wolven, dan moeten die worden gedood. "Er is geen andere keus", zegt LTO-bestuurder Ben Haarman. Ook wolven die een bedreiging vormen voor het vee moeten worden gedood, aldus de LTO-voorman. "Als een wolf erop uit is om schapen aan te vallen, dan moet je de ruimte hebben om die te kunnen afschieten."
In boerenkringen zijn grote zorgen over de terugkeer van de wolf. In 2018 zijn meer dan 150 stuks vee - vooral schapen - doodgebeten door rondzwervende wolven. Bij schapenhouder Christian Kalter uit het Overijsselse Wijhe werden in juni vorig jaar 31 schapen doodgebeten door een wolf.

Wild

De wolf heeft in Europa een beschermde status. Het afschieten van wolven is verboden. LTO Nederland wil dat Nederland internationaal afspraken gaat maken om die status aan te passen. "Het probleem doet zich niet alleen hier voor, maar ook in Duitsland, Frankrijk en Spanje. We zouden het niveau van bescherming een tandje moeten terugbrengen zodat je kunt handhaven", zegt Haarman.
Natuurbeschermers zien niets in het afschieten van de wolf. Volgens boswachter Mirte Kruit van Natuurmonumenten zijn het vooral zwervende wolven die vee aanvallen, anders dan de wolvin die op de Veluwe een eigen territorium heeft, "Sinds de wolvin zich op de Veluwe heeft gevestigd, heeft ze geen schapen meer gepakt. Ze heeft zich volledig gefocust op wild."
Nieuwsuur-journalist Jan Eikelboom vertelt om 16.10 uur in Nieuws en Co hoe het nu verder moet met de wolf.
**

Terwijl de Wolf natuurlijk een essentieële rol heeft in het Ecosysteem; Zwakke Exemplaren opruimen bijvoorbeeld...:

Cartoon van Tom Jansen en Trouw.nl
Kortom...

Cartoon overgenomen van   ---  Hier  ---


zondag 20 januari 2019

FOKKE & SUKKE MEET HOLLEEDER / KRANT / TV / NRC CARTOON

Van NRC.nl op januari 2019, meer NRC FoSu   ---  Hier  ---
en nog veel meer Fokke & Sukke   ---  Hier  ---

CITAAT&CARTOON / NRC-OPINIE MEEUS&OPPENHEIMER / ANALYSE NEDERLANDSE POLITIEK 2018: "Het land was er blijkbaar voor de politiek – niet andersom." / GELE HESJE NOT SUPERMAN / MARKJE 'WAANZINNIG GAAF VAASJE NLD FLUTTE-III' RUTTE /

CITAAT(NRC, 29 december 2018, Tom-Jan Meeus& Ruben L. Oppenheimer):

"Het land was er blijkbaar voor de politiek – niet andersom."


2018: een optimistisch land en een zwakke politiek

Deze week: pandemonium in de VVD, oppositie binnen de coalitie, Pechtolds zéér vroege vertrekbesluit, de woede van Kaag, een ontluikend verlangen naar regeren zonder Rutte.

Ofwel: de politiek van 2018.
 
 
Drie kwartalen achter elkaar – in maart, juni en september – rapporteerde het Sociaal en Cultureel Planbureau dit jaar dat het optimisme in Nederland sinds 2008 niet zo groot is geweest.
In Den Haag hing niemand slingers op. 

Den Haag wilde een andere werkelijkheid. Het verrassende was niet dat de oppositie ontevreden was. Bij de oppositie staat probleemverlangen in de cao. 

Het verrassende was dat ook de coalitie, als verbond, amper behoefte had dit goede nieuws in gezamenlijkheid te pluggen. In de formatie hadden ze SCP-directeur Kim Putters een keer of drie langs laten komen, maar voor zijn nieuwste feiten hadden ze niet zo’n belangstelling.

De coalitiefracties waren zozeer begaan met hun eigen profiel, hun eigen problemen, dat ze even wat anders aan hun hoofd hadden. 

Dus kregen we het hele jaar een veelheid van plannetjes van individuele coalitiefracties die ‘proefballonnen’ heetten te zijn. 

Alleen: het wáren niet eens proefballonnen. 

In zijn oorspronkelijke betekenis is de proefballon een manier om te testen hoe een plan in politiek en maatschappij valt. Maar dat oogmerk hadden die ideetjes van individuele coalitiefracties zelden. 

Zij, en dan vooral de VVD, zochten spektakel en, meer nog, weerzin van de andere partijen. Een truc uit de reclame: het eigen merk versterken op basis van de diepe afkeer die je plannetjes oproepen. Spektakelleegte.

Zo werd het een eigenaardig politiek jaar. Een jaar van een sterke samenleving en een zwakke politiek. Een jaar van normale oppositie en een richtingloze coalitie. 

Een jaar van probleemverlangen, spektakelleegte en optimismeangst: een goedgemutst land dat de eigen gemoedstoestand zelden of nooit terugvond in Den Haag.

Het was niet alles. Omdat we voor het eerst sinds de jaren zeventig een kabinet van meer dan drie partijen hebben, zag je in het eerste jaar van Rutte III ook oppositie binnen de coalitie.

Vooral rond de afschaffing van de dividendbelasting – en het illustreerde in wat voor ongemakkelijke omgeving premier Rutte nu werkt.

Vanaf vorig najaar, toen Asscher (PvdA) en Klaver (GroenLinks) hun verzet tegen de dividendmaatregel agendeerden in het debat over de regeringsverklaring, kreeg je uit de coalitie te horen dat het om een exclusief Rutte-plan ging. 

Alleen omdat hij het per se wilde, en in de formatie zei dat hij anders geen premier werd, was het voorstel er gekomen.

In de debatten bleek vooral Asscher frappant goed op de hoogte van de gevoeligheden. Ook was het kort na de formatie al een publiek geheim dat CU, D66 en het CDA (minus partijleider Buma) niets in deze tegemoetkoming aan buitenlandse aandeelhouders zagen. 

Zodoende schreef ik vorig jaar december al in deze rubriek dat ze in de naaste omgeving van Rutte wisten: dit gaat sneuvelen. 

En het fascinerende was: terwijl de premier daarna tot in oktober van dit jaar publiekelijk volhield dat de maatregel intact bleef, genoten sommige coalitiepartners stilletjes van de manier waarop de premier, hun electorale concurrent, zijn hoofd in de strop stak.

In het CDA kwam voor de zomer een groepje bijeen – onder anderen een lid van het kabinet, een Tweede Kamerlid, een senator – dat zich toen al boog over de vraag: wat doen we met het geld als de dividendmaatregel is geschrapt? De beste documentatie tegen de maatregel was beschikbaar bij de CU. En in de nazomer, kort voor zijn vertrek, stelde Pechtold binnenskamers nog driemaal vergeefs voor de maatregel te schrappen. 

Vooral inzichtelijk waren de reacties binnenskamers toen Rutte in oktober, na dat sms’je van de Unilever-baas, zijn verlies dan toch moest nemen. Sommigen in de coalitie verkneukelden zich bij het vooruitzicht van een premier die zijn afgang niet meer kon ontlopen.

Maar er gebeurde iets anders. De premier deed een van de grootste nederlagen in zijn carrière losjes af als „een krasje”. Toevallig in de hondenpoep getrapt. En verbijsterd – of was het jaloers? – zagen CDA’ers en D66’ers vervolgens dat hij doorging alsof er niets gebeurd was.

Toch had 2018 voor Rutte veel van een rampjaar. Hij verloor al vroeg Halbe Zijlstra – dossiervreter, vertrouweling en probleemoplosser in partij en coalitie. Daarna verloor hij ’s zomers bijna Stef Blok, omdat zijn opvatting over een samenleving met verschillende culturen in de jaren vijftig bleek te zijn blijven steken – tot woede van collega Sigrid Kaag.

Maar het spannendste moment volgde toen Han ten Broeke, de meest ervaren VVD-parlementariër, in de nazomer moest vertrekken wegens een eerdere relatie met een fractiemedewerkster. 

Die dag brak in de binnenkamers van de VVD een kort maar hevig pandemonium uit.

Vooral de interne woede over de rol van Klaas Dijkhoff viel op: voor het eerst werd zéér duidelijk dat lang niet iedereen in hem een opvolger ziet. Later in het jaar kreeg je trouwens de indruk dat hij daar ook zelf aan twijfelt.

Zo werd Rutte, na acht jaar premierschap, op dubbelzinnige wijze herinnerd aan zijn onmisbaarheid. Individuele coalitiepolitici hadden weinig bezwaren als hun electorale concurrent schade opliep. Maar de coalitie, en de VVD, zouden zonder hem meteen onderuitgaan. 

En waar ervaren leiders vaak worden verteerd door wantrouwen, wekt Rutte zelden de indruk dat de verdorvenheid van de politiek hem onder de huid gaat zitten. Zoals iemand uit zijn omgeving zei: hij sms’t gewoon door. 

In het najaar kreeg hij last van Brusselse en binnenlandse speculaties over een eventueel vertrek naar een Europese topfunctie, volgend jaar. Insiders zagen de herhaling van een stramien. 

Want opnieuw hadden CDA’ers en D66’ers er oren naar die speculaties te voeden. Redenering: als een premier maar lang genoeg in verband wordt gebracht met een transfer naar Brussel, went de kiezer aan het idee van zijn vertrek uit Den Haag. 

Rutte zag het gevaar, en om het verhaal uit de wereld te helpen reageerde hij met ongebruikelijk harde ontkenningen. Signaal: geen illusies, mensen – ik ben nog lang niet weg.

Maar niet alleen de coalitie wist het nationale optimisme te verzuren – ook de banken, en dan vooral ING, waren op dit gebied tamelijk effectief. Eerst de controverse rond de beloning van de bestuursvoorzitter, daarna de terloopse wijze waarop de bank een megaschikking inzake witwassen uit de wereld wilde helpen.

Het legde een omslag bloot waar we nog veel van zullen horen: de relatie van de politiek met het grootbedrijf is opmerkelijk slecht geworden.

Een verschuiving die past bij het sluimerende antiliberale sentiment in de wereld. De weerzin tegen globalisering, vrijhandel en EU zijn bedreigingen voor de hele politieke orde, zeker ook voor de partij die nationaal al acht jaar de grootste is – de VVD. 

En het zegt iets dat in de meeste Kamerfracties van enige omvang een verlangen naar een regering zonder de VVD ontluikt. Achter de rug van de VVD-top zijn de persoonlijke relaties tussen linkse en rechtse leiders in jaren niet zo goed geweest.

De andere liberale partij, D66, beleefde een lang gehoopte leiderschapswissel. De Democraten lieten Pechtold waardig vertrekken, maar de werkelijkheid is: zijn tijd zat er al even op. De inspiratie was weg. 

Al de dag na de gemeenteraadsverkiezingen, 22 maart, hoorden intimi dat hij definitief ging stoppen. Ze zagen het aankomen. Sommigen aarzelden al tijdens de moeizame formatie een jaar eerder: hier nam een man beslissingen over de toekomst van een partij die hij mentaal al vaarwel leek te hebben gezegd. 

Binnen D66 is nu behoefte aan andere accenten. Minder effectbejag, meer inhoud. Een bekende maar kwetsbare D66-wens, nu een oude partijwijsheid ook weer de kop opsteekt: regeren is halveren.

Evengoed drukt de partij haar stempel op Den Haag met het klimaatthema. Pechtolds succes in die formatie was dat hij Rutte en Buma bond aan progressieve klimaatpolitiek. Steun aan een linkse Klimaatwet waarin normen tot 2050 vastliggen. Steun aan een Klimaatakkoord met beleid tot 2030. 

Maar in VVD en CDA bleef de aarzeling over die keuzes tot in de laatste vergadernacht van het jaar terugkeren. 

De VVD zette in op optimisme, met Rutte, Eric Wiebes (Economische Zaken en Klimaat) en oud-partijleider en opperonderhandelaar Ed Nijpels als gezichten. Buma viel terug naar de behoudende flank, en katalyseerde zo ook aarzeling in de VVD-fractie en bij partijprominenten als Hans Wiegel.
Onheilspellende voortekenen, want kenners weten: één maal eerder viel een kabinet over klimaatbeleid, Lubbers II in 1989, met Nijpels als klimaatminister. De breuk tussen optimisme en behoudzucht binnen de VVD leidde toen tot een electoraal fiasco.

Er komt bij dat dit jaar twijfel ontstond over de voornaamste kwaliteit van Rutte: zijn vermogen onmogelijke coalities te smeden. 

In het oog sprong het mislukte pensioenoverleg. Het kabinet haalde alles uit de kast, maar de vakbonden, vooral de FNV, waren beducht dat hun achterban een deal niet kon dragen.

Vakbondsvoorman Busker stelde daarom als voorwaarde dat de linkse partijen een eventueel pensioenakkoord steunden. Dit leidde tot dubbelonderhandelingen, waarbij Klaver en Asscher konden spelen met Ruttes reputatie als de grote nationale fikser.

Hun keuze kon amper verrassen: Rutte legde eenmalig 8 miljard euro op tafel voor een beter houdbaar stelsel, Klaver en Asscher schudden nee, en Busker zei nee.

Binnen zijn eigen coalitie, bij de oppositie, in de polder: overal zag Rutte zich nu omsingeld door (mogelijke) partners die het niet erg vonden wanneer zijn reputatie als dealmaker een paar deuken opliep. Bij voorkeur beslissende deuken.

De oppositie had zeker geen slecht jaar. Op links benutte Klaver zijn debatvaardigheden en mediagenieke kwaliteiten optimaal. Net als de VVD-fractie is GroenLinks niet bang voor de korte publicitaire klap, al is de vraag of al die snelle stuntjes veel bijdragen aan Klavers grote doel: bij de volgende Kamerverkiezingen de onvermijdelijke kandidaat-premier van links zijn.

Zijn concurrent, Asscher, blijft publicitair ver bij Klaver achter, maar is GroenLinks in enkele peilingen dicht genaderd. De vraag is of hij, met een tactiek van een langere adem, Klaver niet alsnog als het gezicht van links voorbij kan streven. De geloofwaardigheid van een premierskandidaat heeft doorgaans meer baat bij sereniteit dan bij springerigheid.

Rechts van de VVD heb je een vergelijkbaar tweegevecht tussen Wilders en Baudet. Rond de lokale verkiezingen bleek opnieuw dat de PVV als partij een farce is, toen anonieme PVV-Kamerleden in De Telegraafklaagden over „debielen” die PVV-kandidaat voor de gemeenteraad waren. 

En Baudet dreigt met zijn partij dezelfde fout te maken. Ook hij wil méér directe democratie – voor de kiezer, maar niet voor zijn leden. 

Wel is Baudet publicitair handiger. Hij is beter benaderbaar en durft op televisie te debatteren met tegenstanders. Toch is Wilders hem in grote Kamerdebatten, ook bij het overreden van partijen, met gemak de baas.

Zo was het Wilders die, nog voor het pensioendebacle, een schok in de coalitie veroorzaakte toen hij steun van Asscher kreeg voor een motie van wantrouwen tegen Rutte inzake de dividendmaatregel.
Meteen was duidelijk wat Asscher hier beoogde: hij zal Rutte III volgend jaar na de Statenverkezingen niet aan een meerderheid in de Eerste Kamer helpen. 

Dus Baudet mocht tevreden zijn over de duizenden likes van zijn ego-videootjes over Kamerdebatten op sociale media, maar het was Wilders die het voor Rutte gevaarlijkste politieke feit van het jaar initieerde: de premier hoeft in 2019 niet op de PvdA te rekenen.

Het gevolg is dat volgend jaar vermoedelijk alleen Klaver de coalitie aan een meerderheid in de senaat kan helpen. Klaver suggereert voortdurend dat hij dit wil. Maar de werkelijkheid is: na de ervaringen met hem in de formatie van 2017 gelooft bijna niemand in de coalitie dat de GroenLinks-leider dit meent.

Zo eindigt 2018, voor Nederlanders het meest optimistische jaar sinds de kredietcrisis, met het vooruitzicht dat het politieke gezicht van dit optimisme, Rutte, het volgend jaar met nog minder manoeuvreerruimte moet zien te stellen. 

Anders gezegd: de spektakelleegte, het probleemverlangen en de optimismeangst zullen, zoals het er nu naar uitziet, ook de politiek van 2019 beheersen. 

Vanuit het eigenbelang van betrokken partijen kun je dit verdedigen. Er is vermoeidheid over de VVD, er zijn genoeg legitieme meningsverschillen, en in dit politieke klimaat zijn meningsverschillen geen problemen maar oplossingen: de beste manier om de afstand tot andere partijen bij de kiezer in beeld te brengen.

En ik zal niet zeggen dat er een rechtstreeks verband is, maar toch: in het vierde kwartaalbericht van het SCP, dat vrijdag verscheen, was het optimisme in het land weer wat afgevlakt.

Maar als je terugkeek was het wel bevreemdend hoe weinig politici in 2018 gebruikmaakten van het goede gevoel dat bijna het hele jaar de overhand had. 

Het land was er blijkbaar voor de politiek – niet andersom.

Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Zaterdag, 29 december 2018, pagina 8 - 9

**

Meer van Tom-Jan Meeus & Ruben L. Oppenheimer op NRC.nl:

Tom-Jan Meeus

Als Ruttes naaste adviseur zegt: onze ideeënvorming staat al veertig jaar stil

Deze week: topdog Ben Verwaayen, naaste adviseur van Mark Rutte, over een nieuw nationaal contract.
Tom-Jan Meeus

2018: een optimistisch land en een zwakke politiek

Deze week : pandemonium in de VVD, oppositie binnen de coalitie, Pechtolds zéér vroege vertrekbesluit, de woede van Kaag, een ontluikend verlangen naar regeren zonder Rutte.
Tom-Jan Meeus

Verdeeldheid in Ruttes eigen VVD-gelederen

Rond de jaarwisseling had je wetenschappers – geen klimaatwetenschappers – die in De Telegraaf waarschuwden dat we ‘economisch’ een derdewereldland worden als we de Klimaatwet…
Tom-Jan Meeus

Het begin van het einde van Rutte III

Zoals dat gaat: de opwinding over een opmerkelijk interview duurt zelden nog langer dan drie dagen. Eerst een eruptie van aandacht.
Tom-Jan Meeus

Verdeeldheid in Ruttes eigen VVD-gelederen

Rond de jaarwisseling had je wetenschappers – geen klimaatwetenschappers – die in De Telegraaf waarschuwden dat we ‘economisch’ een derdewereldland worden als we de Klimaatwet…
Tom-Jan Meeus

Brexit, shutdown: het Angelsaksische model is kapot. Zie je dit niet, Dijkhoff?

Deze week: Dijkhoff, het ontwerpklimaatakkoord en de malaise in de coalitie. Ofwel: als een VVD-kopstuk gaat meeliften met de ophef, de nieuwsgekte en de twitterhysterie.
Tom-Jan Meeus

Een schitterend maar broos politiek gevecht

Je kunt zeggen wat je wilt van deze coalitie, maar Rutte III zal het politieke jaar in stijl afsluiten.
Tom-Jan Meeus

De polemicus en poseur van het jaar

Ik heb een zwak voor redacties die de verkiezing van de politicus van het jaar organiseren. Dat komt: ooit moest ik het zelf doen.
Tom-Jan Meeus

Waarom ministeries boze burgers nu preventief in de gaten laten houden

Deze week: de opkomst van social media watchers op de Haagse ministeries. Ofwel: over de gevolgen van het effectiefste politieke scheldwoord van deze tijd.
Tom-Jan MeeusLamyae AharouayErik van der Walle

Haagse Zaken: Pompen of verzuipen - politiek en klimaat

In Haagse Zaken vertelt redacteur energie en duurzaamheid Erik van der Walle aan welke afspraken Nederland zich heeft gecommitteerd en hoe daar in ons land aan wordt gewerkt.

woensdag 16 januari 2019

POLITIEK CABARET / LATE NIGHT'S SETH MEYERS CHECK-IN / TRUMP & THE COAL MINERS


Weer een hilarisch stukje 'Fact-checking': heeft Trump gedaan wat hij beloofd heeft aan de kolen-mijnwerkers? Antwoord: "Nee, het omgekeerde!" Maar wat zei Trump ooit eerder (Playboy-interview) over mijnwerkers?

"Ouch..!!!"





***
Cartoon van 'HenryPayne.com', originele post   ---  Hier  ---
Dutch/Nederlands: Het Hersenloze Gebrul/Getweet ook zo zat?

Behoefte aan even stoom afblazen,
of om te kunnen lachen om alle idioterie,
of op reacties van gelijkgestemden?

Sluit je aan bij 'Counting Down Trump': dat kan, 'gratis en voor niets' --- Hier ---

**
English/Engels: Also Fed-up from the Brainless Brawling/Tweeting?


Feel the Need to Release some Steam,
to Laugh over all the Madness,
or to Debate with/React to the Likes (like You)?

Join (don't Leave/Delete!!)  'Counting Down Trump': It's for Free! And You Join  --- Here ---

dinsdag 15 januari 2019

BESCHOUWING AART DEKKER / DBL: Dutch Windmills vs. Landstede Zwolle - Wordt de DBL-Top-4 alsnog een Top-5? / DUTCH WINDMILLS DORDRECHT /VERSLAG (LANG) /

Shavon Coleman dunkt tegen Landstede Basketball Zwolle (Foto DW/DBL, Martin Blom)
Nu de top van de DBL voor het eerst in jaren weer behoorlijk open is -in de zin dat de voorspelbaarheid van onderlinge resultaten toch minder is dan onder bijvoorbeeld de (bijna) totale dominantie van een ploeg als Donar- begon onder 'insiders' de vraag op te komen wie van de Top-4 de meest verslaanbare (voor nummer 5 t/m 10) zou zijn, en natuurlijk ook wat dat voor straks -tegen Play-offs-time- zou kunnen betekenen...

Op 5 januari j.l. was Landstede Zwolle nog de ongenaakbare Nr.1 met slechts een keer verlies. Dat ZZ Leiden wat betreft verliezen dezelfde status had, werd in de stand erg geflatteerd doordat de Leidenaren een straatlengte achter lagen wat betreft gespeelde (en dus ook gewonnen) wedstrijden. Dat komt natuurlijk ook door de manier waarop wij in Nederland gewend zijn competitiestanden in beeld te brengen...maar ja....

5 januari, dat was negen dagen geleden, en in het Basketball kunnen dingen snel veranderen...


Als iemand mij de laatste maanden een pistool op het hoofd had gezet om een eindranglijst per het einde van het reguliere seizoen te voorspellen, dan zou ik dat een moeilijke vraag hebben gevonden – vooral omdat 'er nog heel veel zou kunnen gebeuren tot de deadline voor het aantrekken van nieuwe spelers'. Maar datzelfde geldt ook nog voor de periode vanaf dat moment, tot het begin van de Play-offs; zeker nu we in de Top-4 drie zeer diepe teams hebben, tegenover een uiterst smal team met een zeer, zeer sterke eerste vijf (ZZ Leiden). Je laat er natuurlijk je gedachten weleens over gaan -dat is toch een van de dingen die sport zo leuk maken- en alhoewel ik mijn petje afneem voor wat er bij Landstede Zwolle Basketball allemaal gebeurt, dat ik wat later in het seizoen wellicht toch Landstede Zwolle als de meest verslaanbare zou (gaan) zien, dat was voor mij -afhankelijk van de (mogelijke) Roster-ontwikkelingen bij de drie andere Top-4-teams- zeker een overweging.


Dutch Windmills Dordrecht dreigde even als een soort bruggetje tussen de Top-4 en de vijf anderen 'los' te komen te bungelen. Zelfs coach Geert Hammink -een tijd geleden zei een van de Windmills-bestuurders tegen mij “Geert? Die wil 'gewoon' Kampioen worden!”- die af en toe nog wel eens ventileerde dat “voor hem de vraag was of er sprake zou zijn van een Top-4, of toch meer van een Top-5?” leek de hoop dat zijn jonge team alsnog die aansluiting zou kunnen bewerkstelligen, een beetje opgegeven te hebben. Maar ineens is het plaatje begonnen te bewegen. Ik schreef het al; Den Helder Suns is, ondanks alle verloren wedstrijden tegen juist Windmills, inmiddels bezig aan het op zijn beurt alles winnen van wat onder hen staat, en zou dus een bedreiging kunnen gaan vormen voor Dordrecht mochten dat ergens steekjes gaan laten vallen. En aan de andere kant was de vraag wanneer -en dus niet 'of'!- de Dutch Windmills een of meer wedstrijden zouden gaan winnen van Top-4-teams, en hoe vaak ze dat voor de Play-offs nog zou gaan lukken. Eerlijk gezegd zag ik dat moment rap dichterbij komen, maar uitgerekend Landstede Zwolle was niet mijn eerste kandidaat voor dat feit...


Maar het blijft dus Basketball; en dat betekent -in tegenstelling tot bijvoorbeeld een sport als voetbal- alles in korte tijd kan veranderen, of er tenminste heel anders uit kan gaan zien.


Dutch Windmills tegen Landstede Zwolle op zondag 13 januari dus in Dordrecht. Landstede, waar je geen spelersmutaties verwacht, behalve dan natuurlijk iets als de recente return van een lang geblesseerde Olaf Schaftenaar. Maar bij Zwolle ontbrak Franko House, en naar nu blijkt definitief. Nu is Landstede een diep team met een brede bank, en zou een speler minder afgezet tegen eentje die terugkomt niet veel uit mogen maken -zeker niet tegen een team dat al twee keer relatief moeiteloos verslagen werd, maar toch...

Bij Windmills is de vervanger van Alec Wintering (Lavonte Dority) inmiddels wel ingepast – al komt hij nog steeds van de bank omdat Roel van Overbeek het krediet als starter de afgelopen maanden wel heeft verdiend. Maar bijvoorbeeld vorige week tegen New Heroes Den Bosch, toonde hij al duidelijk zijn meerwaarde; onder andere ervaring, massa en fysieke kracht.


Bij Windmills de gebruikelijke starters(van Overbeek, Richardson, de Vries, Coleman en Kok), bij Landstede Kajami-Keane, van Oostrum, Dorsey-Walker, Schaftenaar en Dahlman. De tribunes waren redelijk bezet, maar minder dan vorige week tegen Den Bosch.


Het begin van de wedstrijd leek een herhaling van de twee eerdere Dordrecht-Zwolle ontmoetingen te worden. De Windmills konden iets gemakkelijker behoorlijke schoten vinden -maar die werden tegen een hoog percentage gemist- terwijl Landstede ook niet geweldig speelde, maar wel voldoende tot fatsoenlijk afronden kwam. En dan is 13-22 een stand die je na tien minuten ongeveer verwacht.


Datzelfde beeld zette zich nog een tijdje voort: daarmee bereikte Zwolle een maximale voorsprong van 15-27. Vanaf dat moment begon het beeld een beetje te verschuiven. Eigenaardig genoeg was het Zwolle dat energieker en feller begon te verdedigen, maar was het het spel van Windmills dat daarmee mee ging en dus ook beter werd. Dat begon met de weer van een griep herstelde Shavon Coleman en Jito Kok; de eerste ging vanuit een verdedigende rebound met zijn Trade-mark (de Coast-to-coast) in transitie, en werd afgesloten met een score van Kok. Even later Dishte Coleman de bal uit een Baseline-spin-move panklaar voor een slamdunk van alweer Kok. Coleman nam de volgende twee punten uit wederom een Spin-move zelf voor zijn rekening, en kort daarop was het Pim de Vries die op een Flashcut de bal kreeg en Inside-out de assist gaf voor een driepunter van Lavonte Dority. Toen waren de Dordtenaren terug op 22-29, en hadden ze het vertrouwen en de spirit dat er wat te halen viel.

Met 3m53 op de klok had Herman van den Belt genoeg gezien; hij nam een time-out bij 24-31. Er leek nog weinig vuil aan de lucht voor de Nr.1 van de DBL, maar achteraf bleek de wedstrijd toen toch al gekanteld... Na de onderbreking kwam Bennett Koch door met een fraaie linkshandige onderhandse Hook om zijn tegenstander heen, Ralf de Pagter -in mijn ogen iemand die Zwolle
Ralf de Pagter kwam al vroeg in foutenlast (Foto Ivonne de Bruin/Landstede)
wellicht door deze moeilijke fase heen had kunnen trekken- maakte daar zijn derde fout op, Koch rondde de And1 af, en blokte een lay-up van Kajami-Keane weg. De Canadees -die aan een erg goed eerste Europese seizoen bezig is en op mij tot nu toe erg solide overkwam- had daarvoor ook al te maken gehad met Blocks en intimidatie(s) van Jito Kok, en zou de wedstrijd afsluiten met een 5 op 15 schot; natuurlijk ver beneden wat we van hem gewend zijn. In diezelfde fase had hij ook nog eens pitbull-verdediger de Vries op zijn huid; al met al andere koek dan in de eerdere onderlinge wedstrijden.

De eerste helft werd afgesloten met een driepunter van Kevin Bleeker en een Pull-up-jumper van Dority op ruststand 36-40. Op dat moment was het energieniveau van Dutch Windmills al zichtbaar (veel) hoger...”er was in de voorafgaande week fantastisch getraind” zei coach Hammink, en dat vertaalde zich blijkbaar in het geloof dat dit de wedstrijd zou gaan worden waarin de Windmills weer een stap zouden gaan maken.


Freek Vos kwam een fase goed door met scores(Foto, Landstede Ivonne de Bruin)
Toch werd dat aan het begin van de tweede helft nog niet direct omgezet in een kanteling van de voorsprong. Onder andere Freek Vos kwam in de periode goed door met een paar scores, dus het verschil werd zelfs weer wat groter. Maar toch leek het (mij) alsof de Zwollenaren de bui toch al een beetje zagen hangen. Er volgde een fase waarin over en weer wat Airballs werden afgevuurd en ballen werden weggegooid, maar het verschil in spirit werd steeds duidelijker waarneembaar. Ryan Richardson -die (nog te) vaak een flinke aanloop nodig heeft voordat hij een scorende factor wordt- kwam tot leven en ook Coleman ging vlammen. Uitgerekend een 1-2-tje van die twee had de eerste voorsprong voor Dordt kunnen realiseren; Richardson gooide een Alley-hoop die Coleman alleen achterwaarts en vanachter het bord had kunnen dunken, maar dat was iets teveel gevraagd, hij koos voor een tip, die ging net mis, maar mooi was het wel! Daarna volgde een puntje-puntje-fase. In de laatste twee minuten werd de kanteling van de wedstrijd voltooid. In een wedstrijd waarin de Fast-break-punten dun gezaaid waren(Dordt 12, Zwolle 11) maakten de Windmills een verschilletje met snelle uitvallen en And1's. Na 30 minuten was het 62-57.


Het laatste kwart werd een heerlijk schouwspel -in ieder geval vanuit Dordts perspectief- het bleef spannend, er werd geknokt, er kwamen mensen in foutenproblemen; kortom alles wat basketball-liefhebbers op de tribune zich mogen wensen werd vertoond. Zelfs de in aantal nog steeds veel te beperkte Windmills-aanhang kwam los, en dat terwijl er een deur verder duizenden toeschouwers genoten van Suzan Schulting c.s. op het EK Short-track.

Dutch Windmills Dordrecht liet zich de eerste winst – met 77-74 – tegen een Top-4-team niet meer ontfutselen. Je kunt erover twisten of Landstede Zwolle zich de kaas van het Zuid-Hollandse brood liet eten. In ieder geval wel volgens coach Herman van den Belt; hij kwalificeerde het spel van zijn spelers als “geknoei”, en verbaasde zich erover dat “de boodschap dat Zwolle van iedereen kan verliezen, ook na twee achtereenvolgende nederlagen tegen Den Bosch en Leiden, blijkbaar nog niet overgekomen was...”


Zwolle moet zijn wonden likken en hergroeperen, en speelt de volgende wedstrijd donderdag uit bij BAL in Weert. Wie weet betaalt deze slechte fase zich later in het seizoen -als de prijzen verdeeld gaan worden- uit.

Dutch Windmills heeft een week voordat de eigenlijke Nr.1 van de DBL op bezoek komt; Zorg en Zekerheid Leiden maakt voor het eerst zijn opwachting aan de Sportboulevard in Dordrecht aanstaande zondag.

Hammink heeft een hele week om zijn mannen te prepareren op de tegenstander waartegen uit een helft goed tegen op werd gespeeld, maar die zijn jongelingen in de tweede helft van het veld bliezen. Hij zag Lavonte Dority een grote toegevoegde waarde worden, terwijl Roel van Overbeek -die de lange periode zonder Amerikaanse PG geweldig werk afleverde, maar nu toch wel speeltijd verliest- een uiterst belangrijke driepunter bijdragen in de eindfase, en -misschien wel het belangrijkst- Jito Kok een grote bijdrage leveren voor zijn team; met Blocks en Intimidaties, maar ook met scores, waaronder enkele cruciale And1's.
Jito Kok, hier tegen Kevin Bleeker,  speelde een grote rol in de winst op Landstede(Foto Ivonne de Bruin, Landstede)

Hopelijk ziet Kok van zijn kant dit wapenfeit als extra incentive om zich ook als scorer meer te manifesteren, want dat heeft een Top-5-team, en zeker dit Dutch Windmills, gewoon nodig van zijn International.



AART DEKKER



zondag 13 januari 2019

SHARTIE COLUMNIST AART DEKKER / DBL / INTERVIEW LANDSTEDE BASKETBALL ZWOLLE MANAGER: 'Adriaan Van Bergen: "Alle indicatoren staan op groen" ' / AANRADER / BELEID&TALENT&ONTWIKKELING /

SHARTIE COLUMNIST AART DEKKER: 

'Twee Consistente Teams, Geen Consistent Schema'

Vandaag begint volgens het basisschema van het reguliere seizoen van de DBL de tweede helft van dat schema. Maar de DBL is niet zo heel erg goed in het consistent zijn waar het om competitieschema's gaat, zeker niet nu er weer meer animo is bij DBL-clubs om ook aan Europese Competities mee te doen. Donar heeft zijn lesje vorig seizoen wel geleerd; toen moesten de Play-offs zelfs een week worden uitgesteld om de Groningers de kans te geven om de competitie af te raffelen, dus ligt die club slechts een(1) wedstrijd achter (die tegen Dutch Windmills thuis). ZZ Leiden blijkbaar nog niet; de Leidenaren liggen drie wedstrijden achter op schema(waaronder de uitwedstrijd tegen Dutch Windmills, die nu heel laat in het schema is gezet). 

Daardoor ontstaat een vertekend beeld, eigenlijk kan je de stand maar beter opmaken aan de hand van het aantal verloren wedstrijden. Dat is er voor ZZ Leiden maar eentje; de virtuele Nr.1 van die moment dus. Dat was ook het Record van Landstede Zwolle, slechts twee wedstrijden geleden, maar de laatste twee -tegen datzelfde Leiden en tegen Den Bosch- gingen verloren; drie keer verlies dus, maar officieel nog eerste omdat Zwolle de hele eerste helft van het schema wel heeft afgewerkt, en dus twee winstpunten meer heeft dan Leiden. New Heroes Den Bosch staat ook op drie keer verlies (met een wedstrijd minder gespeeld) en Donar staat voor het eerst in jaren in dit stadium al op vier keer verlies, en staat dus op plaats vier. Maar een overzichtelijk geheel is het -zeker voor het niet basketball-publiek- allemaal niet. Het zou mooi zijn als de FEB/DBL die vorm van consistentie in de toekomst wel zouden kunnen realiseren.

Uiterst consistent is ook de organisatie/club Landstede Zwolle Basketball; een duidelijke inbedding in het Zwolse landschap -als onderdeel van de grote Onderwijsorganisatie Landstede- in een prachtige accommodatie met alle faciliteiten bij de hand, en een toegevoegde waarde voor Landstede en de stad. Een al jaren goed draaiende Basketball Academie, als is het achterland qua populatie wat kleiner dan in de grote Nederlandse steden en hun omgeving. Ook wat betreft Basketball-visie is het duidelijk wat er in Zwolle gebeurt, enig opportunisme is hen vreemd. Dat leverde de club al een behoorlijk aantal seizoenen topposities op in het reguliere seizoen, en meerdere -tot nu toe wel nog steeds verloren- Finale-series in de Play-offs om het Kampioenschap. Landstede won al wat prijzen, en nadert de hoofdprijs steeds dichter. Eigenlijk kan ik maar twee dingen bekijken die ik graag (eerder) had gezien: 1) een veel grotere Fanbase, en 2) deelname aan een Europese Competitie (met name dat tweede zou een Landskampioenschap mijns inziens ook sneller dichterbij brengen!)

Ook consistent is het spel van de Dutch Windmills Basketball Dordrecht; eigenlijk werden zo'n beetje alle wedstrijden die gewonnen konden worden, ook daadwerkelijk gewonnen. En als je dat dan doet zonder je eerste PG/Floorleader -Alec Wintering viel al na twee-en-een-halve wedstrijd uit, en werd pas relatief laat vervangen door Lavonte Dority- dan verdient dat met een nieuwe club en een zeer jonge selectie veel respect. De club bezet stevig de vijfde plaats, al lijkt Den Helder Suns inmiddels de achtervolging te hebben ingezet. Windmills was erg dicht bij winst tegen Donar, en maakte het ZZ een helft erg moeilijk; het wachten is op de eerste winst tegen een van de Top-4-clubs...

(AD)

Hieronder het Kerst-interview van Sportief Zwolle met Landstede Basketball Manager Adriaan van Bergen voor meer over het beleid en de ontwikkeling van zijn club. Een Aanrader! Daarna nog wat links naar nog meer over die club voor de liefhebbers.

**

Adriaan Van Bergen: ‘Alle indicatoren staan op groen’

Sportief Zwolle, 25 december 2018, originele post/artikel   ---  Hier  ---

Adriaan van Bergen kijkt terug op een goed 2018. Maar volgens de manager van Landstede Basketbal wordt 2019 een beter jaar! Van Bergen vertelt uitgebreid over de teleurstellende eindfase van het seizoen 2017-2018, zijn zomertrip met hoofdcoach Herman van den Belt naar Amerika, het aantrekken van Kevin BleAdriaanker en Kaza Kajami-Keane én over de jeugdopleiding en de toekomst.
Landstede Basketball Zwolle Manager Adriaan van Bergen met achter hem de prachtige zaal van het Landstede Sportcentrum (Foto: Sportief Zwolle, © André Rump)
 
“Sportief gezien is het seizoen 2017-2018 natuurlijk teleurstellend geëindigd”, vertelt Adriaan van Bergen, die Landstede Basketbal in mei 2018 met liefst 0-4 onderuit ziet gaan tegen Zorg en Zekerheid Leiden in de halve finale van de play-offs om het landskampioenschap. “De weg er naartoe verliep prima. Wij wisten dat wij zeven van de laatste acht competitiewedstrijden moesten winnen om in de reguliere competitie op de tweede plek te eindigen. Het lukte ons ook om zeven keer te winnen, maar vervolgens ging het in de halve finale-serie tegen Leiden mis. En nu bekijk ik het misschien met een gekleurde bril, maar eigenlijk vond ik ons in alle play-off wedstrijden beter.”

Dankzij de tweede plaats in de eindrangschikking start Landstede Basketbal met thuisvoordeel tegen nummer drie Leiden. Het eerste duel verloopt lange tijd op rolletjes voor de ploeg van coach Herman van den Belt. Halverwege is het verschil tien punten (46-36) in het voordeel van de Zwollenaren. “In de tweede thuiswedstrijd stonden wij bij rust zelfs met vijftien punten voor. Óók bij het ingaan van het laatste kwart. Maar toch gaven wij het nog weg. In mijn beleving maakte Leiden in elke wedstrijd van die serie in slechts vijf minuten het verschil”, stelt Van Bergen, voor wie de zomer van 2018 daardoor begint met een ingewikkelde puzzel.

Evaluatie
“Elk seizoen evalueren wij uitgebreid en dat hebben wij ook na de verloren serie tegen Zorg en Zekerheid Leiden gedaan. Een belangrijke conclusie was dat wij ons significant moesten verbeteren op de point guard-positie, want juist bij de finalisten Donar en Leiden maakten respectievelijk Brandyn Curry en Carrington Love het verschil”, aldus de Landstede Basketbal-manager, die in de zoektocht naar een geschikte point guard onder meer een rondreis maakt door Amerika. Samen met Herman van den Belt brengt hij een bezoek aan John Beilein (Michigan), Robby Bostain (Furman) en Mike Young (Wofford). In Las Vegas ziet het Landstede Basketbal-duo meerdere wedstrijden en treft oude bekenden als Josh Magette en Grant Gibbs.

“Die rondreis door Amerika was bijzonder inspirerend en zeer de moeite waard. Daar heb ik echt van genoten. En inhoudelijk is Herman ook flink geïnspireerd, waardoor wij nu dingen anders doen dan voorheen.” Bij terugkomst in Zwolle focust Adriaan van Bergen zich - samen met de coaches Herman van den Belt en Mark van Schutterhoef - vol op de samenstelling van het team voor het seizoen 2018-2019. “En wij hebben de lat voor onszelf hoog gelegd. Niemand mocht twijfelen. Alleen bij drie duimen omhoog gingen wij vol voor desbetreffende speler”, vertelt Van Bergen.
(Foto: Sportief Zwolle, © André Rump)
 
“De eerste ambitie van ons alle drie was om de Amerikaan Noah Dahlman terug te halen. Daarnaast stond een point guard hoog op het lijstje. En er moest een versterking komen ten opzichte van de vertrekkende Lenno Witteveen.” Met het aantrekken van Kevin Bleeker is de vervanger voor Lenno Witteveen snel binnen. “Wij hadden Kevin een jaar eerder al gesproken, maar kozen toen voor Ralf de Pagter”, zegt de manager, die het ziet zitten in de 2.08 meter lange Bleeker. “Hij heeft de potentie en laat het dit seizoen ook zien.” Na het contracteren van Bleeker wachten de heren in spanning op de krabbel van de geroutineerde Noah Dahlman. “Dat heeft wel een poosje geduurd, maar wij hadden het gevoel dat het ging lukken. En toen wij met hem rond waren, wilden wij zijn landgenoten Sherron Dorsey-Walker en Franko House er ook graag weer bij hebben.”

In diezelfde periode gaat de speurtocht naar een geschikte point guard verder. “Wij hebben in de zomer genoeg point guards gezien, maar er ging telkens wel een duimpje omlaag. En toen kwam Kaza Kajami-Keane in beeld. Voor hem gingen alle duimen omhoog, waardoor wij erin zijn gedoken”, zegt Van Bergen, die Van den Belt het eerste contact laat leggen met de Canadees international. Al snel wordt duidelijk dat er meer interesse vanuit Europa is voor Kajami-Keane. Het weerhoudt de Zwolse club er echter niet van om vol te blijven inzetten op de point guard. “Ik heb toen gebeld met Tyson Hinz, die op dezelfde school heeft gezeten als Kaza. En Tyson was heel duidelijk: ‘Die wil je erbij hebben Adriaan.’ Typisch een speler voor ons, zei hij.”

Tyson Hinz en Grant Gibbs
Naast het belletje met voormalig Landstede-speler Tyson Hinz legt Van Bergen een lijntje naar Grant Gibbs, eveneens oud-speler van Landstede Basketbal en tegenwoordig actief als assistent-coach in de G-League (development competitie van de NBA). “Kaza speelde het afgelopen seizoen voor Toronto 905 in de G-League, dus Grant had wel de nodige input voor ons. Bovendien is Grant bevriend met de coach van Toronto.” Het puzzelstukje lijkt goed te vallen voor Landstede Basketbal, maar ook Grant Gibbs laat weten dat er meer belangstelling is voor de van Carleton University afkomstige Canadees. Reden voor Van Bergen om Hinz te laten bellen met Kajami-Keane. En na dat telefonisch onderhoud kruipt de manager zelf in de telefoon. “Mijn eerste gesprek met Kaza verliep heel goed. Hij gaf eigenlijk al snel aan: ‘Ik ben er wel uit. Ik wil naar jullie toe.’ Dus vervolgens is alles in orde gemaakt.”
(Foto: Sportief Zwolle, © André Rump)
 
Anno december 2018 is duidelijk dat Kaza Kajami-Keane een grandioze speler is voor Landstede Basketbal. Hij ontpopt zich in de eerste maanden van zijn tijd in Zwolle zelfs tot één van de smaakmakers in de Dutch Basketball League. “Hij is inderdaad een prima speler én een prima teamgenoot. Dat is zichtbaar op het veld, want onze guards Nigel van Oostrum en Mike Schilder kunnen op Kaza terugvallen en dat maakt hen ook weer beter in vergelijking met vorig jaar.” In de lijn daarvan is Adriaan van Bergen content met de huidige inbreng van Sherron Dorsey-Walker en Franko House. “Ten opzichte van hun ‘rookie’-jaar zijn zij nu al zoveel verder. Er is geen sprake van aanpassingsproblemen. Zij gaan ons dit seizoen alleen maar beter maken.”

Volgens Van Bergen is Zwolle een prachtige omgeving voor basketballers uit landen als Amerika en Canada. “Dit voelt als thuiskomen, zei Franko afgelopen zomer bij zijn terugkeer in Zwolle. Dat geeft aan dat de randvoorwaarden goed voor elkaar zijn. En mede daardoor ziet de selectie er nu helemaal uit zoals we op voorhand hadden bedacht. Daar mogen wij best trots op zijn. Wij hebben uitgebreid de tijd genomen voor de evaluatie, daar een plaatje bij gemaakt en die vervolgens volledig ingevuld. Ook het bestuur heeft daar een belangrijke rol in gespeeld.”

Clubrecord
Landstede Basketbal start het seizoen 2018-2019 voortreffelijk, met maar liefst dertien overwinningen op rij. Een nieuw clubrecord! Pas op 13 december dient New Heroes de Zwolse formatie haar eerste nederlaag toe. In de resterende twee competitieduels van 2018 zegevieren de Zwollenaar opnieuw. En tussendoor plaatst Landstede Basketbal zich bovendien voor de kwartfinales van de strijd om de beker. “Er is hard gewerkt en het gaat zichtbaar beter dan vorig seizoen. Wij spelen attractiever, met meer spelplezier en tegelijkertijd resultaatgericht. Vorig seizoen was goed, dit is de overtreffende trap. Het biedt ons geen garanties voor de toekomst, maar alle indicatoren staan op groen”, stelt Adriaan van Bergen, die zelf als basketballiefhebber ook geniet van het spel van Landstede Basketbal. “We spelen goed basketbal, als een team en dat is prachtig om naar te kijken.”
(Foto: Sportief Zwolle, © André Rump)
 
Trots is Van Bergen eveneens op de jeugdopleiding van de eredivisieclub. “Kwalitatief beschikken wij over de beste coaches van Nederland. En als ik hier door de gang loop, dan hoor ik ze op hun kantoor regelmatig schaterlachen. Dus ze maken samen voldoende plezier. Dat vind ik belangrijk.” Reden tot lachen is er ook, want de prestaties van de Zwolse jeugdteams zijn goed. “Het landskampioenschap van het meidenteam U16 was dit jaar natuurlijk fantastisch. Drie jaar geleden zijn wij met die ploeg begonnen en dan nu al zo’n prestatie leveren. Dat is prima”, beweert Van Bergen, die in de zomer van 2018 Lea en Erica Romkes (twee speelsters uit de kampioensploeg) goed ziet presteren bij Oranje U16.

Naast de landstitel van VU16 weet het jongensteam MU20 de nationale beker te pakken. Belangrijk in die bekerfinale zijn onder meer Bart van Schaik en Jerom Oude Aarninkhof, twee talentvolle spelers die inmiddels deel uit maken van het eerste herenteam. “En Jerom is natuurlijk ook nog Europees kampioen geworden met Oranje U18 in de B-divisie”, zegt Van Bergen, die ziet dat de twee ‘jonkies’ zich goed ontwikkelen. “Bart en Jerom maken minuten. In de uitwedstrijd tegen Apollo bijvoorbeeld speelden zij respectievelijk zes en vijf minuten, maar in die elf minuten namen zij gezamenlijk zes schoten meer dan Lenno Witteveen in 21 minuten speeltijd voor Apollo. Niets ten nadele overigens van Lenno, want Lenno is mij dierbaar. Maar het is even om aan te geven dat deze jongens met lef en durf spelen.”

Professionaliseringsslag
Bart van Schaik en Jerom Oude Aarninkhof bewijzen dat de jeugdopleiding van Landstede Basketbal er goed voor staat. “Het allerbelangrijkste is dat wij de droom van onze spelers faciliteren. Ze willen allemaal graag belangrijke eredivisiespelers worden en kunnen op weg naar dat doel mooie stappen maken in Zwolle”, aldus de manager van Landstede Basketbal, die voor wat betreft de toekomst van de Dutch Basketball League (DBL) enigszins huiverig is. “Ik denk dat de DBL toe is aan een professionaliseringsslag. Ik ga regelmatig naar wedstrijden in andere Europese competities en het contrast is groot.”
(Foto: Sportief Zwolle, © André Rump)
 
In Nederland is er volgens Van Bergen geen sprake van een spannende en goed georganiseerde competitie. “De kloof met de top vier is te groot en na vijf speelrondes zijn er teams die vijf keer hebben gespeeld, maar ook clubs die slechts twee keer in actie zijn gekomen. Dat is niet te volgen. Daarnaast wordt er bijna nergens voor volle tribunes gespeeld. Het is nu aan de DBL om zelf te professionaliseren en clubs te helpen doelen te realiseren. Al vind ik dat de clubs zelf ook verantwoordelijkheden moeten nemen. Bij de meeste clubs wordt nu teveel gedaan door mensen die het ‘erbij’ doen. Voor die mensen zijn het nevenactiviteiten. Dat zegt niets over hun kwaliteiten, maar het helpt niet mee.”

Tot slot hoopt Adriaan van Bergen voor het jaar 2019 op goed basketbal, waar hij als liefhebber van kan genieten. “En mijn droom voor de toekomst blijft een spannende competitie, met onvoorspelbare wedstrijden in volle zalen en een competitie die breed wordt uitgedragen in de media”, stelt Van Bergen, die van mening is dat Landstede Basketbal een voorbeeldfunctie vervult. “Ik denk dat wij laten zien dat het kan. Als je kijkt waar wij vandaan komen en kijkt waar wij nu staan, dan hebben wij een enorme ontwikkeling doorgemaakt. En het einde is nog niet in zicht.”

**

Meer van Sportief Zwolle:

Kort Interview met Ralf de Pagter na de twee recente nederlagen en voorafgaand aan Dutch Windmills - Landstede(2min)



Sportief Zwolle - De Pagter: 'Twee goede leermomenten'

Gepubliceerd op 11 jan. 2019
**
Lees ook deze artikelen van de Stentor:

--- over Kevin Bleeker:   ---  Hier  ---

--- 'Winnen-zit-in-dna-kajami-keane'

--- 'kajami-keane-met-canada-naar-wk-basketbal'

--- Nick Oudendag, Martin Hoekstra en Erik Braal: 'kan-landstede-dit-jaar-landskampioen-worden' ?

zaterdag 12 januari 2019

DAILY SHOW / POLITIEK CABARET USA: 'Trump: "Mine is the Longest!' / EVEN LACHEN /


Trump’s Oval Office Address: Sniffing and Scaring the S**t Out of People | The Daily Show

Gepubliceerd op 9 jan. 2019

After threatening to declare a national emergency over border wall funding, Trump gives a fearmongering address from the Oval Office, followed by an awkward rebuttal from Chuck Schumer and Nancy Pelosi. 

 

Full episode: https://on.cc.com/2QAAz6g 

Subscribe to The Daily Show: https://www.youtube.com/channel/UCwWh... 

Follow The Daily Show: 

 

Twitter: https://twitter.com/TheDailyShow Facebook: https://www.facebook.com/thedailyshow 

Instagram: https://www.instagram.com/thedailyshow 

 

Watch full episodes of The Daily Show for free: http://www.cc.com/shows/the-daily-sho... 

Follow Comedy Central: 

Twitter: https://twitter.com/ComedyCentral 

Facebook: https://www.facebook.com/ComedyCentral 

Instagram: https://www.instagram.com/comedycentral

VK CITAAT INTERVIEW SCHRIJVER 'LOSER=BOEKEN' / WAARHEID IN HET NIEUWS / DEMOCRATIE / JONGENS&LEZEN&GAMES: 'Ik vind het erg moeilijk om bij de waarheid te komen. Daarom doe ik nu driehoeksmetingen...'

CITAAT(Volkskrant, 14 december 2018, Interview Jeff Kinney / de man ´Het leven van een Loser/boeken´ - 'Dit-is-de-auteur-die-boekenhaters-vooral-jongens-aan-het-lezen-krijgt'):

"Krant: Washington Post (1877)


‘Ik lees in totaal zo’n vijf uur nieuws per dag. 
Geen tv meer voor mij en zelden andere vormen van vermaak. Ik wil alleen maar met scheppen bezig zijn. Vroeger keek ik veel sportnieuws, daar was ik dol op, maar de afgelopen drie jaar ben ik erg met het politiek bezig. Zoals bijna iedereen hier, overigens. We zijn op een keerpunt in de geschiedenis van Amerika aangeland en het is fascinerend om te zien hoe dingen zich ontwikkelen. Nieuws is erg bevooroordeeld geworden, niet meer zo neutraal als het hoort te zijn. Ik vind het erg moeilijk om bij de waarheid te komen. Daarom doe ik nu driehoeksmetingen: ik lees liberaal nieuws, min of meer neutraal nieuws en conservatief nieuws en hoop zo mijn eigen waarheid te kunnen destilleren. Ik vind de journalisten van de Washington Post het best. Ze hebben de leus boven in de krant veranderd in ‘Democratie sterft in duisternis’. Ik kan het met weinig dingen méér eens zijn.’

&

"Boekwinkel: Northshire Bookstore in Manchester, Vermont (1976)

‘Ik kwam er, toen ik als middelbare scholier bij vrienden thuiskwam, achter dat er gezinnen zijn met niet één boek in huis. Dat vond ik toen al heel erg. Als schrijver moet ik natuurlijk optreden in boekwinkels en dan merk je dat er in de meeste Amerikaanse plaatsen ook geen boekwinkels zijn. Dat vind ik nog erger. Ieder stadje verdient een boekwinkel. De mooiste die ik ken is anderhalf uur rijden bij mij vandaan. Ik kwam daar voor het eerst om er te signeren en mijn vrouw en ik waren meteen verliefd. Het heeft alles wat een boekhandel moet hebben: ouderdom, knusheid, zware balken langs het plafond. Van een deel van het geld dat ik met schrijven en tekenen heb verdiend, kochten mijn vrouw en ik een vervallen pand in het centrum van Plainville, waar we wonen. We hebben het gesloopt en er precies zoiets klassieks neergezet. Het is half een boekwinkel, half een buurthuis, waar we activiteiten organiseren rond boeken. Op de bovenste verdieping is mijn studio. Het is echt fantastisch. Iedereen zou boven een boekwinkel moeten werken.’ "

vrijdag 11 januari 2019

LEER ZE KENNEN / DE TEGENSTANDERS / LANDSTEDE ZWOLLE / STENTOR/TOPICS: 'Kevin Bleeker is topfit en gretig'(10-10-2018)

Kevin Bleeker -hier in actie voor zijn College Canisius- is een aanwinst voor Landstede Zwolle (Foto overgenomen van, en zijn persoonlijke pagina op de site van Canisius:  ---  Hier  ---)

Wat achtergrond over tegenstanders van de Dutch Windmills uit andere bronnen, (omdat wedstrijden pas leuk worden als je ook wat weet van die tegenstanders):

Kevin Bleeker is topfit en gretig

LANDSTEDE BASKETBAL SEIZOENSTART

Na een mislukt avontuur bij New Heroes Den Bosch aast Kevin Bleeker in het shirt van Landstede op eerherstel. ,,Hier staat een solide team.''

Uit de Stentor van 10 oktober 2018, het originele artikel lees je via Topics.nl   ---  Hier  --- en nog veel meer Basketball van de Stentor   ---  Hier  ---

!!!!
Kevin Bleeker, 2.08 meter lang, moet een bepalende speler worden bij Landstede Basketbal. ©FotoPersBuro Frans Paalman Zwolle ©2018  !!!!

Kevin Bleeker is, samen met Olaf Schaftenaar, met een lengte van 2.08 meter de langste man bij Landstede Basketbal. De aanwinst kijkt na de succesvolle start van het seizoen - winst tegen de Dutch Windmills - uit naar het eerste thuiswedstrijd, morgen tegen Feyenoord Rotterdam.

De forward/center(25) wil niets liever dan het door blessureleed mislukte jaar in Den Bosch vergeten. ,,Ik ben ruim twee maanden zoet geweest met een zweepslag in de kuit. Je kunt helemaal niets doen, dat maakte het ook lastig om weer aan te pikken. Met de groep was niets mis, maar ik speelde amper. De vroege eliminatie in de play-offs tegen Rotterdam was een afknapper. Ook daardoor was het een seizoen vol frustratie."

Met meer plezier kijkt Bleeker terug op vijf jaar bij het Canisius College in de Verenigde Staten. ,,Ik speelde bij Noordkop U20 en wilde graag naar de States. Tijdens een vakantie met mijn ouders raakte ik onder de indruk van het sportklimaat. Het werd een mooie tijd op een voor Amerikaanse begrippen kleine school in Buffalo in de staat New York. Ik studeerde communicatie op hbo-niveau. Na een moeilijk begin met de nodige heimwee heb ik daar veel vrienden gemaakt."

In zijn tweede jaar bij de 'Golden Griffins' kreeg Bleeker een 'redshirt status'. Hij mocht trainen, maar niet spelen. ,,De coach die vertrouwen in mij had werd ontslagen. Zijn opvolger nam zijn eigen spelers mee. Dan weet je genoeg. Het is zwaar als je alleen mag trainen, maar achteraf is het goed geweest voor mij. Ik was te licht voor mijn lengte en heb er acht tot tien kilo aan spiermassa bij getraind. Kampioen werden we nooit. We speelden twee keer een halve finale van onze Conference in de NCAA." Terug in Europa speelde Bleeker in 2016 even bij het Griekse Holargos BC, op het tweede niveau. De korte periode was lang genoeg om kennis te maken met het Griekse temperament. ,,Ik heb er alleen vriendschappelijk gespeeld. We oefenden tegen een club uit een divisie lager en stonden bij rust nipt achter. Kwam ineens de voorzitter de kleedkamer binnenstuiven om ons ontzettend uit te kafferen. Gelukkig wel in het Grieks."

Vervolgens speelde Bleeker in Spanje, bij Navarra. ,,Dat was in de derde divisie, maar wel in een professionele omgeving. Basketbal is enorm populair in Spanje. Grote clubs en mooie hallen. Ik heb er veel geleerd en prettig gewoond in een appartement met medespelers uit Oostenrijk en de VS."
De loopbaan heeft door het zware jaar in Den Bosch een deuk opgelopen. Daarom wil Bleeker in Zwolle belangrijk worden voor het team. ,,Landstede is een solide team, met een duidelijk plan in een rustige organisatie. Dat spreekt mij aan.'' De voorbereiding werd verstoord door een heupblessure, die Bleeker twee weken aan de kant hield. ,,Maar ik ben weer fit. Je merkt aan alles dat iedereen die vervelende uitschakeling in de play-offs tegen Leiden van zich af wil spelen. Donderdag staat er een messcherp team."



Uit de Stentor van 10 oktober 2018, het originele artikel lees je via Topics.nl   ---  Hier  --- en nog veel meer Basketball van de Stentor   ---  Hier  ---

Meer: 'destentor.nl/regiosport/landstede-wint-bij-ouverture-in-dordrecht

'destentor.nl/regiosport/kevin-bleeker-stapt-binnen-bij-landstede-basketbal'

 

maandag 7 januari 2019

DBL VERSLAG AART DEKKER: New Heroes Den Bosch verslaat Dutch Windmills Dordrecht duidelijk

Ryan Richardson zoekt het in een hoge floater tegen New Heroes Den Bosch(Foto: Dutch Windmills, Martin Blom)
Het Dordtse Dutch Windmills bezet de vijfde laats in de DBL inmiddels met een straatlengte voorsprong. De meeste wedstrijden tegen Top-4-teams gingen ruim verloren, tegen de tegenstander van zondag -New Heroes Den Bosch- werd op 11 november 2018 de zwaarste nederlaag (77-46) geleden. Recent kwamen de Windmills thuis tegen Donar wel dicht bij winst. De volgende sportieve uitdaging is dus om een Top-4-team te verslaan. Om dat tegen al tegen New Heroes te doen, het team dat ondanks een ware epidemie aan blessures een sterke reeks wedstrijden neerzette en nu bovendien langzaam op volle sterkte aan het komen is door terugkerende spelers en vervangers van langdurig geblesseerden, bleek een te stevige opgave.

Geert Hammink startte met Roel van Overbeek, Ryan Richardson, Pim de Vries, Shavon Coleman en Jito Kok en Ivica Skelin met Keshun Sherrill, Jesse Voorn, Payton Henson, Jonathan Williams en Roel Aarts. En dat gebeurde voor beduidend beter gevulde tribunes dan de laatste wedstrijden in de Dordtse Sportboulevard.

Het kostte New Heroes Den Bosch even op op gang te komen – met zes minuten gespeeld was de stand 5-6 – maar toen de aanval eenmaal ging lopen ging het hard: 12-22 na tien minuten. In die fase scoorden de Bosschenaren van waar en hoe ze wilden en tegen hoge percentages, de run werd gestart met back-to-back driepunters van Jesse Voorn. Dordrecht koos -vooral in het begin- vaak voor de driepunter, maar daarvan viel er maar een -van Floris Versteeg- laat in de periode. De Bossche verdediging stond goed en leek te massief en fysiek voor Dutch Windmills, dat verklaarde misschien ook wel deels de Dordtse schotkeuze.

In het tweede kwart was het beeld hetzelfde; weinig Dordtenaren die hun man konden verslaan, terwijl New Heroes gemakkelijk kansen uitspeelde en afrondde. Opvallend was het ook dat beide teams voor de rust slechts een keer op de vrije worplijn terecht kwamen; de scheidsrechters lieten behoorlijk wat contact toe. Het was dat Lavonte Dority vlak voor tijd nog een zwaar verdedigde driepunter raak schoot, anders hadden de Windmills in het tweede kwart de dubbele cijfers niet gehaald. Den Bosch reboundde Dordrecht in de eerste helft trouwens met 19 tegen 10 ook volledig weg.

Met een 24-45 ruststand en zo'n krachtverschil was de hoop op een spannende wedstrijd wel verkeken, de vraag was nu meer hoeveel veerkracht Dutch Windmills op zou brengen, en of en hoe ver New Heroes de teugels in de tweede helft zouden laten vieren.

Dordrecht verhoogde in het derde bedrijf het tempo van de transitie en dat doet hun spel meestal goed. Nu leidde het in eerste instantie tot meer balverlies, gemakkelijke Bossche scores en een nog groter verschil; het maximum was tweemaal 27 punten, de laatste keer op een steal en layup van Maarten Bouwknecht bij een 34-61 stand met nog anderhalve minuut te gaan in het derde kwart. Toch deed het het spel van Windmills en de wedstrijd als schouwspel uiteindelijk wel goed. Lavonte Dority -de recente aanwinst van van de Dutch Windmills als vervanger van Alec Wintering- wees zijn teamgenoten ook een beetje de weg; als je dan niet langs of door die Bossche muur heen komt met je aanvalsacties, dan moet het maar eroverheen. Toen hij succes bleek te hebben met schoten met hoge bogen en hoog op het bord, volgden er ook anderen die methode. Het derde kwart werd afgesloten met 36-61.

De laatste periode werd er natuurlijk flink doorgewisseld. Bij Den Bosch kwam Norbert Thelissen door met een paar mooie scores, en bij Dordrecht was Nick Hammink al wat eerder begonnen aan een sterke beurt van de bank. Floris Versteeg kwam tot 14 punten zonder (volgens de statistieken) te missen. De bank van Dutch Windmills kwam gezamenlijk trouwens tot 38 punten van de totaal 59, dat was wellicht deels te danken aan een zieke Shavon Coleman die met 5 punten ver onder zijn normale productie bleef. Uiteindelijk wisten de Windmills de erg scheve verhouding van de eerste helft op verschillende fronten iets meer in evenwicht te trekken en zorgden ze er ook voor de de wedstrijd niet helemaal als een nachtkaars uitging. Bovendien was deze uitslag (59-81) ook cijfermatig beter dan de vorige in Den Bosch. Maar deze wedstrijd maakte ook duidelijk dat er toch meer voor nodig is om een goed, diep ervaren en fysiek team als New Heroes echt te bedreigen.

Op maandag kunnen de Dutch Windmills zich in Amsterdam tegen BV Amsterdam bij de laatste vier van de NBB-Beker proberen te spelen, en voor New Heroes staat dinsdag alweer een echte topper op het programma als het zich thuis tegen Landstede Zwolle wat betreft nederlagen naast die tegenstander zou kunnen spelen.


AART DEKKER