vrijdag 29 augustus 2014

Sneaker War's; Under Armour maakt van Kevin Durant hun Boegbeeld

Kevin Durant werd, voor het eerst, MVP van de NBA over het reguliere seizoen, en dat was dik verdiend want niet alleen werd hij weer Topscorer van de NBA, hij droeg, bij afwezigheid van co-ster Westbrook, ook nog eens vele wedstrijden zijn team, voor een gunstige uitgangspositie voor de Play Offs. In die Play Offs waren de Oklahoma Thunder niet in staat hun beste resultaat tot nu toe te herhalen, of zelfs verbeteren. De lokale krant maakte het tijdens die Play Offs wel heel bont, toen Durant een wedstrijd of twee even iets minder scoorde en trok zijn betrouwbaarheid 'Reliabillity' in twijfel, om daar na de volgende wedstrijd weer op terug te moeten komen, want als Durant iets is, is het dat..!


Maar zijn pech is natuurlijk dat hij al zijn hele NBA-carriere ene Lebron James voor zich heeft.

Voor USA Basketball was Durant tot dit jaar ook altijd een van de eerste namen die ingevuld kon worden, hij liet het bij mijn weten nog nooit afweten. Ook op het nakende WK in Spanje, dat zaterdag begint, zou hij weer een van de, zo niet DE, trekker(s) zijn. Totdat hij zich enkele weken geleden terug terug trok vanwege vermoeidheid. Op dat moment een volstrekt logisch verhaal, want er zijn maar weinig spelers op dat niveau die een moordend NBA-seizoen inclusief een diepe Play Off-run jaar in jaar uit kunnen vervolgen met een moordend Internationaal Seizoen in de zomer.

Maar nu lijkt er meer aan de hand te zijn; Durant zou op het punt staan een monster sponsor-deal te tekenen met Under Armour, een relatief nieuw/onbekend sportmerk dat de laatste tijd nogal aan de weg timmert, en van Durant haar Boegbeeld wil maken, a raison van een slordige 30 Miljoen US$ per jaar, voor vele jaren vanaf nu...

En dat (en al het andere dat gepaard gaat met het Superstar-dom) lijkt zelfs op de rustige en door heilig vuur gedreven sporter Kevin Durant dus niet nogal wat gewicht te leggen...

Hieronder wat de kenners van Sports Illustrated van de aanstaande deal vinden:

Basketball World Cup Men 2014 Spain - Wereld Kampioenschap Basketball 2014

Nog maar een paar dagen...en dan gaat het weer los; het Internationale Mannen Basketball, dit jaar in WK-vorm.

#Spain2014 - FIBA Basketball World Cup Heroes


Meer dan ooit bepaalt commercie wie er meedoen en wie niet; voor het eerst (bij mijn weten zijn er een aantal 'wildcards' (die waren er al langer) verkocht; geintresseerde landen moesten een miljoen op tafel leggen om voor zo'n wildcard in aanmerking te komen. Een, als voorbeeld, voor ons Nederlanders interessant land als Finland deed dat en doet de komende weken dus mee. De bekendmaking van welke landen wel, en welke niet - er waren veel meer gegadigden dan beschikbare wildcards - werd natuurlijk ook een gelikte show:
#Spain2014 Wild Cards Announcement


See you in #Spain2014 - Short Movie I


See you at #Spain2014 - Short Movie II


woensdag 27 augustus 2014

Ben normaal niet van de roddels, maar in dit geval...

Als 'rechtgeaart' fan van Anouk en Rotterdam Basketball, kan je een bericht al dit (met dank aan Leon Kersten)

Ben wel benieuwd; een optreden van Anouk op de middenstip, met de baby ernaast in een kinderwagen,grote zaal Rotterdam Topsportcentrum, iedereen Euro 10,- extra betalen, en er is een half seizoen budget extra...


Basketballer Seraino is de vader van Anouk's baby

Door: AD redactie
25-8-14 - 19:35 bron: BuzzE, RTL, 538

Albert Verlinde onthulde vanavond in RTL Boulevard dat Seraino Dalgliesh de vader van Anouks baby is. Dalgliesh is een basketballer bij de eredivisieclub Rotterdam Basketball.

De kersverse, basketballende vader van Anouks vijfde kind is goed bevriend met voetballer Leroy Fer. Manager Kees de Koning zegt dat Seraino zelf niet in de publiciteit wilde. 'Wij hoopten dat iedereen dat zou respecteren. Maar dat bleek dus onmogelijk. Ze zijn heel gelukkig met elkaar en dolblij met Sion. Alles gaat hartstikke goed. Verder hopen Anouk en Seraino dat de media ze nu met rust willen laten', vervolgt de manager.

RTL Boulevard liet naast de bevestiging van het management van Anouk ook een foto van Dalgliesh met Sion Jethro zien.

Anouk heeft naast haar zoontje nog drie zoons en een dochter. Met Remon Stotijn, frontman van rapformatie Postmen, heeft ze twee jongetjes en een meisje gekregen: Benjahmin Kingsley, Elijah Jeramiah en dochter Phoenix Ray. Met rapper Unorthadox kreeg ze in maart 2010 zoontje Jesiah Dox.


Zangeres Anouk heeft een foto van haar pasgeboren kindje op Facebook gezet. Het ventje heet Sion Jethro.

https://www.facebook.com/anouk/photos/a.406908662374.184723.26707497374/10152551167937375/?type=1

Anouk laat weten dat ook haar jongste telg heeft genoten van de WK-zege van het Nederlands elftal op Mexico (2-1). "Sion Jethro is happy too in his dreams #netherlands vs. mexico", schrijft de zangeres bij de foto van haar slapende zoon. De baby ligt op een Oranje-shirt en is omringd door WK-hamsters van de Albert Heijn.

Het is niet bekend wanneer Sion Jethro precies het levenslicht zag of wie zijn vader is. Anouk had al vier kinderen. Met Postmen-frontman Remon Stotijn kreeg ze zoons Benjahmin Kingsley en Elijah Jeramiah en dochter Phoenix Ray. Rapper Unorthadox is de vader van haar zoon Jesiah Dox.

dinsdag 26 augustus 2014

Robin Williams

Het gaat allemaal zo snel, minder dan twee weken geleden was ik op vakantie (in Ierland), en zag ik - laat in de avond - op internet het eerste bericht over het overlijden van Robin Williams, choquerend voor mij want hij was waarschijnlijk mijn meest favoriete acteur. De uren die we de volgende dag doorbrachten in de hotelkamer was het op TV Robin Williams voor, en Robin Williams na - en TERECHT! -, maar nu, minder dan twee weken later, hoor of zie je al niet veel meer over hem. Behalve dan - gelukkig - dankzij de Emmy-uitreiking, de volgende clip:

The Emmys 2014: Robin Williams Tribute (door Billy Chrystal, Highlight)


Een langere versie waarin ook andere afgelopen jaar overleden sterren worden herdacht

Het mooiste van het EuroVisie Song Festival 2014

Ik heb er al in een land of 4-5 naar gezocht, maar nog niet gevonden; de CD die MOET verschijnen na dit prachtige lied (Carl Espen, de Noorse Deelnemer aan het Eurovisie Song Festival 2014:

Official Clip:


With lyrics:


Longer gig of Carl Espen sings at the Nordic Party

Kanjers in het Nederlandse Basketball; RONALD-PAUL 'MAC' DONALD (MAC) OVERLEDEN

En weer is er iemand uit het kleine Nederlandse Basketball-wereldje zeer plotseling overleden. De laatste jaren kwam ik hem niet zo vaak meer tegen, maar natuurlijk kende ook ik hem goed. Het onderstaande Im Memoriam door Paul de Vos komt van de site van Rotterdam Basketball via iBasketball.nl
Door Paul de Vos

Zaterdagmorgen 23 augustus overleed Ronald-Paul Mac Donald in het ziekenhuis. Hij was kort daarvoor opgenomen vanwege hevige druk op zijn borst. Het was te laat om hem te helpen.
Binnen de basketbalwereld was Mac een legende; bijna iedereen kende hem als een markant en zeer aimabel mens, een grote knuffelbeer, altijd relaxed en altijd bereid om je te helpen.

Toen in juni 1974 de kleine basketbalclub AMVJ Rotterdam op omvallen stond en we op de ledenvergadering besloten toch maar door te gaan, zat Mac in de zaal maar zweeg toen de vraag voorlag wie wilde toetreden tot het nieuw te vormen bestuur. De volgende ochtend belde hij en zei: “ik ga je helpen” . Hij had er een nachtje over geslapen en zijn besluit genomen. Vanaf dat moment heeft hij zijn ziel en zaligheid in de club gestopt. Mac hielp en zag de vereniging groeien van 50 naar 350 leden, van geen jeugd tot veel jeugd, van recreatief naar topbasketbal en naar een opleidingsinstituut. Van AMVJ Rotterdam naar Rotterdam Basketbal. Mac was betrokken bij al die stappen, bekleedde tal van functies in het bestuur en in commissies bij zowel de vereniging als de basketbalbond, maar was in de loop van de jaren vooral ook trainer en coach van dames- en meisjesteams.

Een zeer lange periode was Mac wedstrijdsecretaris en met de groei van de club werd dat een steeds lastiger job. Maar hij kende iedereen en iedereen kende hem. Met wat telefoontjes hier en daar kon hij altijd alles regelen. En tegenstanders kregen vervolgens bij hem ook alles voor elkaar. Je kon op vrijdagavond nog een wedstrijd voor zaterdagmorgen afbellen, Mac regelde wel een nieuwe datum. Een enkele keer tot ergernis van zijn eigen verenigingsteam dat wel gewoon in de zaal stond.

Zijn liefde voor de club ging onwaarschijnlijk ver. Ooit stelde hij zijn woning beschikbaar voor een Amerikaanse speler en ging hij zelf tijdelijk bij een kennis wonen. En hoeveel zondagavonden hebben wij met het bestuur niet bij hem thuis gezeten om weekberichten te maken die hij bij zijn werkgever (de Hollandsche Bank Unie aan de Coolsingel) op maandag kopieerde. Omdat het Mac was, maakte niemand daar een probleem van.
In de jaren zeventig bracht hij, voordat hij naar de bank ging, op zijn Zundapp het Algemeen Dagblad rond. Hij stond toch altijd vroeg op en kon wel wat extra’s gebruiken.

In de jaren tachtig nam Mac een meisjesteam onder zijn hoede. De tien- en -elfjarigen gingen al snel tegen oudere meisje spelen, waarvan met grote cijfers werd verloren. Een vooropgezet plan. Want later streden zij om nationale kampioenschappen en haalden diverse speelsters het hoogste niveau in Nederland. Een voorbeeld dat elders is herhaald.

Naast werk en basketbal was er de muziek. Hij had een enorme verzameling lp’s. Legendarisch zijn zijn muziekbijdragen in ons toenmalige clubblad. Onder het pseudoniem Billy Longplay recenseerde hij beeldend en geestig recent uitgekomen lp’s van vooral Amerikaanse countryzangeressen.

Mac maakte alle verhuizingen van de club mee. Hij speelde zelf nog toen we trainden en wedstrijden speelden in de sportzaal van het AMVJ-gebouw aan de Mauritsweg en in de aankomsthal van de Holland Amerika Lijn, waar men lijnen op de vloer had geschilderd. Toen de Energiehal, Sporthal Schiebroek, Sporthal Kralingen, de Zadkine Basketbalhal en tenslotte de Alexanderhal. Mac speelde een belangrijk rol in deze carrière van de club en legde mede het fundament voor de organisatie die er nu staat.

Anderhalf jaar geleden nam Mac min of meer afscheid van de club. Hij trouwde met Greke, verkocht z’n laatste huis in Rotterdam en ging in Rijswijk wonen. Onder meer zijn stamboomonderzoek, waarbij hij al zijn Schotse voorouders had getraceerd, werd een nieuwe hobby. Contact met de club bleef er op een paar terreinen: bij voorbeeld via de social media. En in juni nog was hij bij het jaarlijkse etentje van één van de vele (dames)teams die hij heeft getraind en gecoacht.

Mac is onlosmakelijk met de club verbonden. Zijn overlijden zal daaraan niets veranderen.



Voor meer informatie: de site van Rotterdam Basketball

Incredible Speed Rap (on Mozart Tune)

With thanks to my Eastern-European Friend(s):