zondag 24 juli 2016

MU20B 2016: De_Finaleavond(2) ÍJsland flinkt het bijna weer! Montenegro met hakken over de sloot B-Kampioen.

Over IJsland heb ik het al genoeg gehad, dus nu nog wat over Montenegro. Dit team stond niet op ieders lijstje van favorieten, maar het is en blijft een 'basketball-hot-bed' en kan altijd met een goed team komen. Deze editie bestaat uit zeer goede basketballers van de typische voormalig Joegoslavische school, maar beschikt ook over een aantal atletische beulen -zwaar in de spieren, sterk, explosief en goede springers- zonder technisch in te leveren.
Het begin van de wedstrijd is duidelijk voor Montenegro, ondanks een snelle driepunter van IJsland.
Een intimiderend geblokt schot van Hadzibegovic op de lange IJslander Hlinason mag ook gerust als een statement worden gezien. Maar IJslanders verliezen niet zo snel hun 'cool'; er komt na 3:30min een time-out. En dan spelen ze een lange aanval, die door de draadnagel-dunne Kari Johnsson wordt afgesloten met verre en hoge floater, en dan staat het gewoon 8-5.
Montenegro domineert het eerste kwart, vooral fysiek is dit team bijna alle tegenstanders te machtig geweest, en in deze fase heeft IJsland er nog geen antwoord op...

In het tweede kwart blijft IJsland rustig zijn eigen spelletje spelen; ze zijn op dat eiland wel gewend om stormen 'uit te zitten'. En ze komen af en toe door met mooie plays. Maar Montenegro heeft zoveel meer spiermassa, atletisch vermogen en skills om die te benutten, dat meer dan aan het elastiek meespelen er voor IJsland in de eerste helft niet inzit.

Rust: 41-29

De zaal zit nog steeds behoorlijk vol, en bij mooie acties hoor je het publiek ook nog wel, maar de betrokkenheid zoals in de voorgaande wedstrijd is er natuurlijk niet meer. IJsland blijft aan het elastiek mee spelen, en de tweede helft is meestal hun beste... Ze komen terug tot 46-38, maken dan weer een stop...maar dan geeft Montenegro weer even gas; een blok op een schot, een fastbreak en een monsterdunk door het midden...het verschil is weer tien. Ik denk dat de 2.16m lange, achttienjarige Tryggvi Hlinason een grote toekomst zou kunnen hebben -mits hij niet nog veel groter wordt dan hij al is, en zich verder goed ontwikkelt- maar deze wedstrijd krijgt hij een lesje van de grote mannen van Montenegro. Na het blok om zijn oren in de eerste minuten wordt er nog een van zijn dunkpogingen geblokt, en een derde keer in een vergelijkbare situatie dicht bij de ring is hij toch wat toch wat geïntimideerd en mist hij zonder dat de verdediger hem probeert te blokken.
Opmerkelijk: het hele toernooi lang was 'parkeren in de bucket toegestaan'. En zeker de lange Montenegrijnen konden daar een houtje van, maar nu Hlinason wordt gewisseld en er dus 'maar 2.04m in persoon van Breki Gylfason tegen Knezevic staat wordt er wel voor drie seconden en lopen gefloten. Na dertig minuten is de stand 59-45.

Ook in het laatste kwart blijft IJsland in de buurt, komt het nog eens tot acht punten terug. Maar je hebt niet het idee dat Montenegro voor het grootst mogelijke verschil gaat. De IJslanders op de tribune zetten nog maar eens 'de IJslandse Haka' in, en er zijn wat Grieken die mee gaan doen. IJsland geeft ook niet op, maar verstaat de kunst van 'het spelen boven de ring' bij lange na niet zo goed als Montenegro. Net binnen de vier minuten gaat Jon Axel Gudmundsson voor een dunk over de base-line, hij wordt geraakt en komt vervelend neer, teamgenoten tippen twee keer mis en het publiek begint wat te joelen. Maar na de onderbreking zet IJsland een full-court-press neer, en pakt toch weer tweemaal de bal. Met 3:18min staat het 67-59, is er een Haka, een break-away dunk van Montenegro en een driepunter van IJsland, en komt het publiek toch weer op stoom. Nog een driepunter later 2:08min te gaan, volgt een break van Montenegro waar de passer keihard doorloopt op een IJslandse verdediger; charge! Gudmundsson komt onder groot applaus met een gigantisch verband om zijn hoofd terug en er komt weer een driepunter.

Time-out 71-68! 2min te gaan.

Haka, kippevel!

Montenegro mist. IJsland mist.

Montenegro komt er niet door, IJslandse fast-break...de lange pass op Gudmunsson is te lang...

Nog een misser van de ineens wat op hun benen trillende Montenegrijnen.

En ja, de driepunter komt er nog eens! 71-71

IJsland heeft nog een fout te vergeven, en die gebruiken ze om de laatste penetratie van Montenegro af te weren.

Overtime!

Nu staat het hele publiek achter de IJslanders.

Er staat 1.95m tegenover de 2.08m lange beul Nikolic. De buldozer schuift zijn verdediger gewoon weg. Dus krijgt die de fout... Helaas zijn vrije worpen niet zijn forte. Het blijft gelijk.

Dan opent IJsland de score in de OT. Nikolic krijgt weer tweemaal en gooit ze er nu maar wel eens in. Onderhandse layup van ??? voor 75-75.
Er zijn nog 2min te gaan en de stand is nog steeds gelijk...

Er komen nu aan beide kanten vergissingen, en ook de refs zitten er af en toe een beetje naast.

Zelfs vanuit de Griekse persrangen klinkt er gejoel en gefluit.

Tweemaal Montenegro 77-75, een halve steal van Montenegro wordt toch hernieuwd balbezit IJsland, een fout, slechts 1-2 vrije worpen, dus 77-76.

Weer een fout van een kleine IJslander tegen een grote over hem heen reboundende Montenegrijn waar je een klein vraagtekentje bij zou kunnen zetten... Ook 1-2 vrije worpen. 78-76

Meerdere dubieuze no-calls van de refs beslissen uiteindelijk de wedstrijd...het blijft 78-76, de frustratie en opluchting van Montenegro is voelbaar.

Over de hele wedstrijd genomen was Montenegro duidelijk beter, maar wat gingen ze door het ijs tegen die dekselse IJslanders. Nu zijn het niet alleen meer IJslanders die een laatste Haka doen; veel Grieken hebben het team van het volhardende landje dat diagonaal vele duizenden kilometers verderop leren waarderen.

Dan pas gaat Montenegro zijn feestje vieren...

New Order blaast uit de speakers, het wachten is nog op de prijsuitreiking en de sluitingsceremonie. Maar uw correspondent moet snel vertrekken...de laatste puntjes op de i's volgen...

MVP

All Star Team


Het was een mooi toernooi, de Finale-avond werd toch ook weer ontzettend spectaculair, ook al leek dat 35 minuten lang tijdens de Finale daar niet op.


AART DEKKER

FIBA EUROPE INTERNATIONAAL JEUGD BASKETBALL / MU20B 2016: 'De Finaleavond'(1)

Dat er vanaf de kwartfinales op dit MU20-B-Divisie-toernooi mooi en spannend basketball te zien zou zijn was te verwachten. Maar het werd regelrecht sensationeel!

De belangrijkste verantwoordelijke deelnemer daarvoor is natuurlijk IJsland.

IJsland heeft Griekenland verslagen en staat in de Finale van de MU20B 2016 (Foto: Fiba.com)
Ik schreef er een aantal dagen geleden al een kort stukje over: IJsland is al heel lang een van mijn favoriete basketball-landen en underdogs – er is maar weinig leuker dan je favoriete underdog te zien winnen tegen een team dat door niemand een kans werd toegedicht..! IJsland speelde tegen Rusland -vanouds een Basketball-Supermacht- en Rusland stond na dertig minuten nog voor, maar IJsland kwam eraan; je kon het voelen! Dus ik schreef: 'IJsland; Spelen als Duivels', en het gebeurde nog ook: IJsland 'kwam erop en erover' en won duidelijk (71-65).

Maar daar hield het sprookje niet mee op; kon je in de wedstrijd tegen Rusland nog zeggen dat er wellicht sprake was van onderschatting door de Russen en een verrassingseffect, dat gold daarna niet voor Polen. IJsland moest die wedstrijd winnen om door te gaan, Polen moest winnen om de groep te winnen. Polen onderschatte IJsland zeker niet, maar verloor wel na een hele spannende wedstrijd (62-60). Overigens verloren de IJslanders hun eerste wedstrijd tegen Belarus (73-70) en wonnen ze maar net van Estland (75-72).

Maar eenmaal in de knock-out-fase werd het pas echt spectaculair, vooral ook omdat alle ogen inmiddels op IJsland waren gericht. In de kwartfinale moest Georgië eraan geloven (94-54).

En toen -ik moet eerlijk toegeven dat ik wel een spannende wedstrijd had verwacht, maar niet dat IJsland zou winnen- ging het tegen thuisland Griekenland om promotie naar de A-Divisie en een plaats in de Finale. En die wonnen ze 'dus' ook (70-67). Dus het hele plan: Griekenland dat de degradatie uit de A-Divisie recht zou moeten zetten in eigen land, leek daarmee mislukt.

Wij dachten -na hier wat teams te hebben zien spelen- dat Griekenland, Kroatië en Bosnië de ereplaatsen en promotieplekken waarschijnlijk onderling zouden gaan verdelen. Maar daar stak het wedstrijdschema een stokje voor; Griekenland en Bosnië troffen elkaar al in de kwartfinale. En in de halve finale versloeg Montenegro Kroatië.

Vanavond dus eerst een wedstrijd om Brons en de laatste promotie-plek tussen thuisland Griekenland en Kroatie in een stampvolle zaal.

En daarna de Finale tussen IJsland en Montenegro.

Je kunt het hele IJslandse sprookje tot in detail bekijken op de Fiba-europe-site: --- Hier ---


De derde plaats en promotie naar de A-Divisie – Kroatie vs. Griekenland

Inderdaad een stampvolle en hartstochtelijk meelevende zaal. Maar dat zorgde er niet voor dat de Grieken -die toch inmiddels de druk van het vaderland behoorlijk zullen voelen- vleugels kregen; in de eerste helft leek het meer op een wedstrijd tussen de 'mannen van Kroatië' en de 'jongens van Griekenland. Rust 41-26 Kroatie.

Maar in de tweede helft werden de rollen van meet af aan omgedraaid. Er kwam iets van een orkaan los bij de Grieken; vijf driepunters van Griekenland in het derde kwart en de beuk ging er ook flink in aan Griekse kant. En het publiek schreeuwde, floot en stampte zich de longen uit het lijf. Toen zag ik toch weer hangende hoofden bij Kroatië. Derde kwart: 49-58 Griekenland(twee keer een 4-16 per vijf minuten = 8-32!)

In het laatste kwart ging de orkaan een beetje liggen, Kroatie knabbelde wat van de achterstand af. Maar vlak voor het ingaan van de laatste minuut was het verschil toch nog 7 punten. Een full-court trappende press bracht Kroatië tot 65-68. Daarna begon het stoppen van de wedstrijd door fouten; tweemaal Griekenland 65-70, een snelle dunk door het midden van Kroatië 67-70, fout – tweemaal Griekenland 67-72. Met 15 sec te gaan een gemiste driepunter Kroatië, drie Kroaten betwisten elkaar de aanvallende rebound, die bal gaat uit. Een time-out waar de sirtaki op gang komt, een fout van Kroatië en tweemaal Griekenland 67-73...en dan is de missie alsnog geslaagd..!
Griekenland viert geweldige come-back, derde plaats en promotie naar de A-Divisie

Basketball in een klein provinciestadje in Griekenland – kon de gemiddelde Nederlandse basketballer dit nu maar eens in levende lijve ervaren, ik denk dat dat enorm zou helpen bij de ontwikkeling van onze mooie sport!!

En dan moet de Finale nog beginnen...


AART DEKKER





MU20B 2016 FIBA-EUROPE / INTERNATIONAAL JEUGD BASKETBALL / ORANJE: Nederland vs. Slowakije - ´Positieve afsluiting´

Na acht weken intensief met elkaar werken -ter voorbereiding op, en het Europees Kampioenschap in de MU20-B-Divisie zelf- en zeker na de twee dikke nederlagen tegen Roemenië en Wit-Rusland in het bracket voor de plaatsen 9-16, smacht de Oranje MU20 van 2016 naar een positieve afsluiting
van deze periode. Daarvoor moet Slowakije worden verslagen, of er tenminste een goed gevecht worden geleverd. Coach Ferry Steenmetz gisteravond laat: “Ik ben er wel een beetje klaar mee; heb alles al zo vaak gezegd, het is nu aan de jongens wat ze willen met die laatste wedstrijd...”

Slowakije zit natuurlijk in zo'n zelfde positie en speelde gisteren -op een verschrikkelijk hete dag- zelfs nog later dan Nederland zijn vorige wedstrijd.

In de basis-vijf staan Rens Butter, Joey Liem, Raidell De Pree, Jan Driessen en Freek Vos.
In de eerste minuten zit Nederland duidelijk aan de betere kant, al zijn er ook onverklaarbare missers, zoals de scherp openende Butter die de eerste van twee vrije-worpen maakt, en dan de tweede ruim onder de ring door ziet vallen. De Slowaakse coach heeft na vier minuten genoeg gezien en neemt een time-out bij 7-0; er wordt aan de overkant flink geschreeuwd en er klapt een coachbord op de vloer. Met als resultaat dat er direct een driepunter in vliegt, en een reactie van coach Steenmetz in lichaamstaal van “Jongens, ik had jullie nog zo gezegd..!“
Dus volgt even later een Nederlandse time-out bij 14-12. Ook die heeft resultaat met Terrence Bieshaar en Sjoerd Koopmans in het veld wordt de voorsprong weer wat uitgebouwd; 20-15 aan het eind van het eerste kwart. Opmerkelijk: slechts 1 Nederlandse persoonlijke fout, en al 7 van Slowakije.

Wat er wel goed gaat aan Slowaakse zijde: de driepunters gaan er goed in, direct in het tweede kwart alweer nummer vier (20-18). Maar vooralsnog compenseert Oranje dat meer dan met snelle, leuke aanvallen en deze keer wel aardig afmaken bij de ring. Als Slowakije de volgende driepunter maakt -de vijfde- en met een fraaie teamaanval waar een insnijdende man een pass door-tipt en iemand vrij onder de basket zet, sluit het zelfs weer aan bij Nederland. Dan is het Freek Vos die besluit dat het zo wel genoeg is; eerst wordt hij bij een dunk-poging foutief afgestopt, vervolgens scoort wel onder de basket en hij vervolgt met een geslaagde dunk. Er komt een time-out op vijf minuten, en daarna gaat Vos door met het fysieke werk onder de basket. Een charge, en dan een fout op een sterke aanvallende rebound, twee vrije-worpen later staat het 35-27. Dan staat Nederland op 2 fouten en Slowakije op 11... Nu het -eindelijk weer eens- wel lukt, oogt Nederland als bevrijd van een last; de 39 punten (39-29) van voor de rust benaderen het totaal van diverse andere wedstrijden...

De tweede helft begint met misers en turn-overs over en weer. Maar dan sluit Oranje -met Bieshaar als slot op de deur- de verdediging; 24 seconden van de Slowaken en de eerste score ook van Bieshaar. Het duurt ruim vier minuten voor Slowakije het scorebord voor het eerst doet verspringen.
Bieshaar en de scheidsrechters zijn geen vrienden vandaag; hij krijgt aanvallende fout na aanvallende fout, en gaat naar de bank. Maar dat krijgt Oranje er niet meer onder; dat blijft fanatiek verdedigen, reboundt veel beter dan de Slowaken, gaat hard in transitie, en weet nu wel heel aardig te finishen. Het derde kwart eindigt bij 60-36.

In de laatste tien minuten van het B-EK was er bij Slowakije -behalve van af en toe een driepunts-poging- weinig gevaar meer te duchten. Mark Laros -die eigenlijk nog maar anderhalf jaar serieus basketballt!- kwam als laatste van de bank, en toen hij scoorde kwam die hele bank juichend omhoog. De winst was een feit bij 76-46.

Gelukkig dus toch een redelijk positief resultaat -en vooral een wedstrijd gespeeld op een manier waar Oranje MU20 van 2016 zich niet voor hoefde te schamen- als afsluiting van een lange zomer intensief basketball, die toch een gevoel van teleurstelling -want: er had meer in gezeten- zal achterlaten bij team en staf.

Het begon met Rens Butter die scherp en zeer actief was, en sleurde en sleurde. Vervolgens sloot Freek Vos aan en was hij degene die een streep trok: tot hier en niet verder, en vanaf dat moment liep het bij Nederland. Coen Stolk ging goed meedoen, en de rest sloot aan. Nederland liep fast-breaks -vanuit de rebound, dus niet alleen uit steals- en dat hadden we dit toernooi ook nog niet veel gezien.

Misschien was dat dus het verhaal van dit toernooi; de leiders moesten het voortouw nemen en de rest meenemen.

Rens Butter kwam aardig in de buurt van een tripple-double -of zelfs een quadruple-double!- met 11 punten, 13 rebounds, 9 assists, en 7 steals, hij trok ook 6 fouten. (+/- 32)
Freek Vos had in 22 minuten, 22 punten, 7 rebounds (5or), en trok ook 6 fouten (+/- 35)
Coen Stolk maakte 12 punten, 11 rebounds(4or), 4 assists (+/- 23)
Raidell De Pree maakte 10 punten, 3 rebounds (+/- 34)



AART DEKKER



Het complete verhaal van deze wedstrijd in cijfers op de Fiba-europe-site:   ---  Hier ---

zaterdag 23 juli 2016

MU20B 2016 FIBA-EUROPE / ORANJE BASKETBALL: Wit-Rusland vs. Nederland - ´Waarom lukt het niet?´

De Oranje MU20 van 2016 is een speciaal team, met de nadruk op dat laatste word: 'TEAM'.
Iedereen die we spreken roemt de sfeer en teamgeest, en dat zie je er van buitenaf ook best aan af; ondanks de teleurstellingen die er kwamen speelt het team iedere keer weer met dezelfde inzet, de hoofden hangen soms wel even -een beetje- maar snel daarna gaat iedereen er weer even hard tegenaan, er is geen zichtbare frustratie, en zo zou ik nog wel even door kunnen gaan... Een bijna ideaal team dus, bijna...want er wordt zo -veel te!- weinig gescoord...

Inmiddels hebben we in groepjes acht spelers geïnterviewd en ook daaruit komt naar voren dat eigenlijk iedereen zichzelf afvraagt waarom het team zoveel moeite heeft met scoren, en dat eigenlijk niemand precies weet waar het probleem zit, laat staan een oplossing heeft.

In de sessie van gisteravond werd gezegd: “We staan in de aanval allemaal naar elkaar te kijken, op elkaar te wachten”. Team-top-scorer is op het moment van schrijven Terrence Bieshaar (7ppg), gevolgd door Rens Butter(6.8ppg) en Raidell De Pree(6.5ppg), geen topscorer dus, geen 'go-to-guy', misschien deels veroorzaakt doordat belangrijke spelers als Jan Driessen en Rens Butter en belangrijk deel van de voorbereiding misten door blessures, maar dan kan niet de hele verklaring zijn...

Vandaag wordt er gespeeld tegen Belarus -ofwel Wit-Rusland- het nauw aan Rusland gerelateerde grote land in het hart van Europa gelegen -tussen Litouwen, Rusland, Oekraïne en Polen- waar we in Nederland zo zelden wat van horen.

Het team zat in een ijzersterke groep met IJsland, Rusland en Polen, en ontliep in de laatste groepswedstrijd tegen Estland maar net de strijd om de plaatsen 17-21. Dat ging zo: het was een erg spannende wedstrijd en Estland stond met een punt voor met nog 14 seconden te gaan. De bal werd uitgenomen op Maksim Salash, een 2.06m lange als Center te boek staande alleskunner -die al in Spanje zijn brood verdient- hij dribbelde zichzelf inbackend de tijd uit en liet een feilloze turn-around-jumper los...swish..! Oranje is dus gewaarschuwd.

Starters zijn Rens Butter, Raidell De Pree, Joey Liem, Jan Driessen en Freek Vos. Raidell De Pree opent de score en zorgt daarmee voor de enige voorsprong van Nederland in deze wedstrijd, Salash maakt dertien seconden later gelijk. Tot het eind van het eerste kwart (18-16) blijft Nederland in de buurt van de Wit-Russen, maar daarna breekt Belarus zich score voor score verder los van Oranje -met driepunters en dicht bij de ring- de Nederlandse verdediging die een week geleden de meeste tegenstanders nog redelijk kon beteugelen schiet nu ook te kort. Dat Nederland uiteindelijk op een totaal van 11 persoonlijke fouten uitkomt is misschien ook een teken aan de wand...

Er zijn fases waar iemand even scorend opleeft -soms wordt de achterstand dan ook even iets kleiner- voorbeelden zijn Shaquille Austin die een open driepunter maakt en ruim twee minuten later met een sterke drive doorkomt, maar hij mist dan weer wel de And1. De rust komt bij 42-26.

Vlak na de rust is het Jan Driessen die met een driepunter van de top van de cirkel het verschil tot dertien verkleint, daarna loopt Belarus zelfs uit tot maximaal 33...

Tegen het eind vertraagt de Wit-Russische aanvalsmachine ietwat. Maar Nederland kan daar zo weinig scores tegenover zetten dat er van zelfs maar nog wat van die dertig punten verschil iets afknabbelen geen sprake is.

Het lukt dus weer niet!

De eindstand is 76-43.

Topscorer bij Nederland is Jan Driessen met 11 punten. Freek Vos maakt er 8, en is met acht rebounds de beste rebounder.
Illustratief voor de wedstrijd: Masim Salash scoort 25 punten, pakt 7 rebounds en geeft 5 assists.



AART DEKKER







vrijdag 22 juli 2016

MU20B 2016 FIBA-EUROPE / ORANJE BASKETBALL: ´Kansloos tegen Roemenië´

Uit de (stukken van) wedstrijden van Roemenië die we op eerdere dagen zagen, trokken wij al wel de conclusie dat dit team een zware kluif zou worden voor de Nederlandse MU20.

Starters: Terrence Bieshaar, Jan Driessen, Raidell De Pree, Joey Liem en Rens Butter.

De eerste minuten heeft het even de schijn dat het weer een wedstrijd zal worden waarin de punten voor beide teams duur zijn. Bieshaar tikt bal naar medespeler voor de eerste steal, maar mist aan de overkant een mid-range jumpshot. Daartussen in trekt Butter de eerste fout. Op een Roemeense charge volgt een lange tweepunter van Liem voor eerste punten. Er volgen over en weer turnovers voordat de lange Bogdan Popa zichzelf over base-line beukt voor 2-2. Liem verliest de bal bij een drive. Bieshaar krijgt een assist van Driesen als hij insnijdt en maakt het 2-4, direct daarna maakt hij een fout in de verdediging. Roemenen scoren na een fout en op een drive van hun kleinste man. Bieshaar maakt een prachtige turn-around-jump-hook van het lage blok. Liem op drive en dan is het gelijk op 8-8. Popa zigzagt een tegen een tegen Driesen naar de basket en maakt het 11-8 met een And1. Driessen gaat op zijn beurt hard naar de ring, maar mist de layup. Mooie stop van een drive door De Pree, levert steal op van Butter en de eerste fast-break waar Liem onsportief foutief wordt gestopt, hij mist helaas wel zijn vrije worpen. Ook het extra balbezit levert geen score op. Roemenie scoort wel en begint ook driepunters te maken. Opnieuw balverlies van Oranje en dan staat het toch ineens 16-8. Met nog een minuut op de klok roept Ferry Steenmetz zijn mannen naar de kant voor een timeout. Stolk mist twee vrije worpen. Omdat Rens Butter tegen de buzzer net een schot van eigen helft mist en Roemenië daarvoor wel hun schot uit de hoek maken, staat het na tien minuten 21-10. Inmiddels heeft Steenmetz zijn hele startende team gewisseld.

Roemenië blijkt voor Nederland een tegenstander die weinig moeite heeft om de Oranje verdediging te slechten, of het zou moeten zijn dat ook de Roemenen -met uiteindelijk 20 stuks turn-overs- voor een echt goed team toch wel te slordig omgaan met balbezit. Roemenië scores komen van alles posities en situaties, maar zeker de lang man Emanuel Cate blijkt door zijn lengte, kracht en skills lastig te bespelen door de Nederlandse verdedigers; hij eindigt met 20 punten en 14 rebounds en trekt zeven Oranje-fouten.

Het is niet dat Nederland geen kansen weet te creëren, maar wel dat er 'gewoon' teveel schoten -een vrije worpen; 6-18 kan natuurlijk niet- worden gemist en teveel balverlies wordt geleden. Natuurlijk worden er aanvallend af en toe best wel aardige dingen gedaan. Terrence Bieshaar mist ook deze wedstrijd niet veel van zijn schoten en scoort uit diverse inside moves. De rust komt na een interceptie en layup van Butter bij 37-25. Nederland is 0-7 uit vrije worpen in de eerste helft. Coen Stolk maakt de enige driepunter de andere negen Oranje-pogingen achter de cirkel waren mis.

Na rust gaat het eerder minder dan beter bij Nederland, dat wordt ook zichtbaar door een paar Roemeense fast-break-monster-dunks. Ferry Steenmetz probeert verder afglijden te stoppen met een time-out; dat zorgt er in ieder geval voor dat er weer wat Oranje-punten bijkomen op het scorebord -Butter met een driepunter- dat tilt de Nederlandse score naar 33, maar veel effect op de onmacht om de Roemenen te stoppen heeft het niet. Die nemen voor het eerst een voorsprong groter dan 20 met nog 12 minuten te gaan. Dat verschil staat ook op het bord na dertig minuten.

Nederland komt nog wat dichterbij, deels omdat ook Roemenië slordiger gaat spelen. Dat ziet hun coach ook, dus volgt er bij 7:39min te gaan een time-out. Bieshaar verkleint dan de achterstand tot dertien met twee vrije worpen (58-45). Het restant van de wedstrijd bestaat in grote lijnen uit 'trading baskets'. Shaquille Austin bepaalt de eindstand op 71-54 door na een gemiste driepunter zijn eigen rebound te pakken en onder de ring te scoren. Nederland was zo goed als kansloos tegen deze Roemenen.

Bieshaar was topscorer met 10 punten, Freek Vos beste rebounder met 7.

Steve Bleeker heeft een stress fractuur aan zijn voet opgelopen en zal de rest van dit B-EK niet meer spelen.


AART DEKKER







woensdag 20 juli 2016

MU20 B-DIVISIE 2016 / ORANJE BASKETBALL / FIBA-EUROPE / : Albanie vs. Nederland - '´Zelfvertrouwen´

Iedere basketballer weet dat vertrouwen een belangrijk aspect is in de basketball-sport; vertrouwen in jezelf, vertrouwen in je teamgenoten, vertrouwen in de coach/staf en nog meer...het speelt allemaal een grote rol.

Iedereen kent voorbeelden van schutters die -eenmaal op dreef- niet meer kunnen missen, en de bal er desnoods van meters achter de driepunt-cirkel, of vanachter het bord -met de ogen dicht-in gooien. De keerzijde van die medaille is dan natuurlijk de speler die (open) schoten die hij normaal gemakkelijk maakt, er in een bepaalde wedstrijd niet in krijgt. Nog vervelender is het wanneer iemand er bij voorbaat van overtuigd is dat het niet gaat lukken...

Het lijkt wel alsof het MU20-team van 2016 het iets van beiden in zich heeft; misschien wel dat het voor zichzelf de zekerheid nodig heeft dat er gewonnen kan -nee; gaat!- worden. Dat is spijtig, want zowel tegen Ierland en Groot-Brittannië zat winst er gewoon in. Maar gedane zaken nemen nu eenmaal geen keer, en vandaag staat de wedstrijd tegen Albanië op het programma.

De enige van de staf van de Oranje MU20 die ik gisteren na de zeer teleurstellende nederlaag tegen Groot-Brittannië even sprak was assistent-coach/advance-scout Richard Petiet. Ik zei: “Succes met het opkrikken van het moreel voor morgen!”Zijn antwoord: “Dat is niet nodig.” Wat je natuurlijk op meerdere manieren kunt interpreteren, maar bij deze groep ben ik er van overtuigd dat je dat in positieve zin moet doen. Dit team doet tot nu toe altijd zijn uiterste best, en is er blijkbaar van overtuigd Albanië aan te kunnen.

Coach Ferry Steenmetz startte met het vijftal Rens Butter, Raidell De Pree, Joey Liem, Jan Driessen en Terrence Bieshaar. Ruud Vos speelde niet vanwege zijn enkelblessure en dat Bieshaar hem verving in de basis was niet vreemd; gezien zijn goede spel in voorgaande wedstrijden. Door scores van De Pree en Butter werd het 0-4, waarna Oranje Albanië nog enkele minuten in de buurt duldde; na vijf minuten stond het 10-11. Daarna volgde een 0-11 run van Nederland en aan het eind van het kwart stond het uiteindelijke verschil al op het scorebord: 10-22. Ook deze keer hebben alweer tien Nederlanders gespeeld in de eerste tien minuten. Alleen Shaquille Austin moest iets langer wachten voor hij het veld in kon; hij startte in het tweede kwart.

Daarna schommelt het verschil steeds rond diezelfde twaalf; een enkele keer loopt het op tot negentien (23-42, rond 18 minuten te gaan), meerdere malen -vooral in de tweede helft- komt Albanië iets dichterbij, maar nooit verder dan tot negen verschil in het vierde kwart.

Eindstand: 54-65

Alle spelers droegen in min of meerdere mate bij aan de overwinning. Rens Butter sprong eruit met 10(!) rebounds, waarvan 2 aanvallend, hij scoorde ook 10 punten, deelde 6 assists uit, zette 2 steals tegenover 4 turn-overs en trok maar liefst 8 fouten. Terrence Bieshaar maakte 12 punten tegen 100%. Mack Bruining had er ook 12 en miste slechts eenmaal. De laatste man in de dubbele cijfers was Raidell De Pree met 10. Joey Liem pakte als guard 6 rebounds.

Als we dan naar het schotpercentage van het team kijken, zien we 2-punters tegen 49%, 3-punters 28,6% en vrije worpen 76,5%. De driepunters zitten elke wedstrijd op ongeveer dit niveau of nog dat lager; dat is in het moderne basketball -waar de schoten van lange afstand zo'n grote rol spelen-toch wel een probleem. De 2-punters gingen echter tegen het dubbele van de wedstrijd van gisteren. Natuurlijk speelde gisteren de atletische, fanatieke verdediging van de Britten daarbij een rol. Toch durf ik de stelling wel aan dat ook de factor 'zelfvertrouwen' een flinke rol speelde. Zelfvertrouwen zit in je hoofd...het valt soms niet mee om de om te zetten knop te vinden, maar het is wel zo prettig als dat lukt en deze ook daadwerkelijk om te zetten! Dan win je ook niet alleen de wedstrijden tegen tegenstanders die echt minder sterk zijn, maar wellicht ook die tegen tegenstanders van ongeveer gelijke kracht; zoals Ierland en Groot-Brittannië...

Oranje gaat nu verder spelen voor de plaatsen 9-16, en dat gaat volgens een knock-out systeem.


AART DEKKER







NBB / 1-ON-1 / BASKETBALL / STREETBALL EVENT: 'Wie wordt King of the Rock? Wie is één-tegen-één de beste?'

Wie wordt King of the Rock? Wie is één-tegen-één de beste?

20 juli 2016 10:29:00

Zestien basketballers gaan vrijdag 22 juli a.s. in Amsterdam uitmaken wie zich King of the Rock mag noemen, de beste één-tegen-speler van Nederland. Het 'one-on-one' streetballtoernooi Red Bull King of the Rock maakt onderdeel uit van het programma van de Streetball Masters Finals, het Nederlands Kampioenschap 3x3 basketball op 22 en 23 juli in Amsterdam. De winnaar mag Nederland vertegenwoordigen in de World Final in Belgrado op 17 september.
Bij Red Bull King of the Rock wordt gebasketbald op de meest intense manier. één-tegen-één. Er wordt gespeeld in een knock-out systeem. De winnaar blijft staan. De wedstrijden dure...

 ...
..

.
Het complete originele bericht lees je op de NBB-site   ---  Hier  ---

Ook de Finals van de Streetball Masters 2016 op hetzelfde evenement georganiseerd, je leest het --- Hier ---