donderdag 21 april 2016

COLUMN AART DEKKER / DBL / WEL OF NIET GOED BASKETBALL LEIDEN VS. GRONINGEN / PLAY-OFFS 2016: Wat is nu eigenlijk 'Goed Basketbal'?

UPDATED 25-4-2016

De afgelopen week of zes probeerde ik mezelf een goed beeld te vormen van de vier clubs die waarschijnlijk uit gaan maken wie de Kampioen van het Nederlandse Mannen Basketball 2016 wordt. Met als doel om daar een stuk over te schrijven.

Vorige week donderdag was ik dus bij de voor de eindstand van de reguliere competitie beslissende wedstrijd Zorg&Zekerheid Leiden en Donar Groningen in Leiden.

Met het oog op het verhaal dat ik in mijn hoofd had, concentreerde ik me op bepaalde spelers en volgde ik andere spelers een stuk minder, en omdat ik ook driftig aantekeningen maakte waren er stukjes wedstrijd ik hooguit met een half oog had bekeken. Toch zie ik meestal ook dan nog wel zoveel, dat ik mezelf een mening over de (zojuist) geziene wedstrijd durf te permitteren.

Het verhaal van de wedstrijd is – neem ik aan – algemeen bekend: de zaal zat bijna vol, Z&Z Leiden kwam aanvankelijk met 4-22 achter - door eigen zwak spel, maar zeker ook door een in die fase flitsend spelend Donar – Leiden kwam toch terug, de wedstrijd werd tegen het eind erg spannend, en Z&Z wist de wedstrijd op het nippertje te winnen en pakte daarmee de in ieder geval het thuisvoordeel in de Halve Finale van de Play-Offs – waarschijnlijk tegen Groningen.

De adrenaline van de opwinding van de spannende wedstrijd gierde ook na afloop nog door de zaal, en het bleef – vond ik – ook nog erg lang druk in en rond de hal; overal mensen die zich naar mijn indruk uiterst goed hadden vermaakt, en veel op de Play-Offs anticiperende gesprekken.

Ik had wel genoeg gezien voor mijn verhaal; ik ga er vanuit dat de Play-Offs spannend en spectaculair gaan worden, maar dat de verschillen tussen de teams dermate klein zijn, dat er maar zelden hele wedstrijden consistent op hoog niveau gespeeld wordt, en en dat het gebrek aan diepte bij vrijwel alle teams ze kwetsbaar maakt in geval van blessures en voor foutenlast. Als ik zou moeten kiezen, neig ik ertoe Leiden of Groningen als Favoriet voor het Kampioenschap te voorspellen, waarbij ik dan weer Groningen een neuslengte voor geef als Finalist, omdat deze twee elkaar natuurlijk al in de Halve finale treffen. Maar eigenlijk denk ik dat alles in deze Play-Offs mogelijk is; ook Landstede Zwolle en SPM Shoeters Den Bosch zouden best Kampioen kunnen worden, en zelfs in de Eerste Ronde zou Apollo Amsterdam best nog eens voor een stuntje kunnen zorgen. Aantrekkelijke Play-Offs dus, voor het publiek in de zalen en voor TV.

Ik had dus mijn spullen bij elkaar gepakt, en stond nog even rond te kijken om wat mensen te gaan spreken, toen er een ervaren rot mijn richting op kwam lopen. Zijn gezicht stond – op zijn zachtst gezegd – niet erg vrolijk. Wat mij ertoe bracht om te vragen “Is er iets mis?” “Hoe bedoel je?”, was de wedervraag. “Nou, je kijkt zo somber..!” En toen barstte hij los...de teneur was dat hij het niveau bedroevend vond. Het was dan weliswaar spannend; dat maakte nog iets goed, maar toch...
Ik zei dat ik het daar niet mee eens was, dat er intens gespeeld was, dat ik het niet zo slecht vond en dat het publiek volgens mij een mooie avond had gehad.

Toch zette deze korte uitwisseling van meningen mij aan het denken. Dus danig dat ik het verhaal dat ik wilde schrijven opzij schoof, en een ander – dit – verhaal wilde maken; Wat is nu eigenlijk 'Goed Basketbal'?

Laat ik er geen misverstand over laten bestaan: natuurlijk was het niveau van de DBL in bijvoorbeeld het Seizoen 2008-2009 hoger dan nu het geval is, en natuurlijk is het niet moeilijk om over de grens competities zijn die echt een hoger niveau basketball bieden dan de DBL 2015-2016.

Maar dat is een gegeven, de budgetten zijn op dit moment van een andere orde, en dat zie je terug in de kwaliteit van de spelers. De spelers die er nu rondlopen zijn de spelers waarmee je het nu moet doen. En als die spelers er met de volle intensiteit tegenaan gaan en de coaches er alles aan doen om het maximale uit deze spelers en teams te halen, en er volop strijd wordt geleverd; wat zou je dan nog meer moeten verwachten? En als dan ook nog eens het merendeel van de wedstrijden volop spanning bieden, dan kan ik me daar uitstekend mee vermaken. En ik geloof dat dat ook opgaat voor het overgrote deel van het publiek. En wat voegt het dan toe als er kenners zijn die vinden dat het een niveau van niks is? Draagt dat bij aan een positieve ontwikkeling die ons stapje voor stapje weer op een hoger niveau moet brengen? Ik denk het niet...

Je kunt dit onderwerp natuurlijk vanuit allerlei richtingen aansnijden, en je komt heel vaak dat op 'Is het glas nu halfvol? Of juist halfleeg?'-discussies uit. Maar de kern van de zaak is toch dat we staan waar we staan, en dat je je verwachtingen een beetje op de realiteit moet afstemmen. Dat is wel zo goed voor je eigen gezondheid en welbevinden. En mensen die – door wat voor oorzaken ook – daar teveel moeite mee hebben, raad ik aan om dan gewoon eens de aandacht een tijd je ergens anders op te richten. Uiteindelijk komen echte Basketball-liefhebbers toch altijd weer bij het spelletje terug, maar even de gedachten verzetten kan nooit kwaad.


Ik wens iedereen mooie Play-Offs! 


AART DEKKER


Reageren? Graag!













Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen