— Diana Manister (@DianaCialino) July 24, 2026
Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven... Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
— Diana Manister (@DianaCialino) July 24, 2026
In @nrc@nrc @nrc: Fokke&Sukke zijn dom, #rechts&snappen er niets van (maar je kunt wèl met ze #lachen!) https://t.co/XVJerSu9Ir
— Aart Dekker (@AartDekker) June 28, 2026
Als je Trump al een jaar of 15 min of meer intensief volgt, dan denk dat je alles wel gezien hebt en dat het ECHT niet GEKKER kan...
Niet dus..!
En toch blijft een flink deel van zijn aanhang in hem geloven, en op hem stemmen...
*
Donald Trump heeft donderdag de Amerikaanse belastingdienst (IRS) en het ministerie van Financiën aangeklaagd voor 10 miljard dollar. De Amerikaanse president houdt de instanties verantwoordelijk voor het lekken van zijn belastingaangiftes aan de media in 2019 en 2020.
In een aanklacht die is ingediend bij de federale rechtbank in Miami stellen Trump, zijn volwassen zonen en zijn familiebedrijf The Trump Organization dat de instanties hebben nagelaten "verplichte voorzorgsmaatregelen" te nemen om te voorkomen dat voormalig IRS-medewerker Charles Littlejohn hun belastingaangiftes kon lekken aan "linkse media". Daaronder verstaan ze onder meer The New York Times en ProPublica, een non-profitorganisatie die door individuele donors wordt gefinancierd.
De fiscus en het ministerie zouden Trump en de zijnen "reputatieschade en financiële schade" hebben berokkend.
In 2016 beloofde Trump tijdens de campagne voor de presidentsverkiezingen dat hij, net als zijn voorgangers, zijn belastingaangiften openbaar zou maken. Dat deed hij vervolgens niet.
Cartoon van 'Kamagurka' op Groene.nl , 26 februari 2021 meer 'K' op de Groene --- Hier ---
Nieuws
Ontbossing Het is het eerste onderzoek dat een wereldwijd sterftecijfer verbindt aan hitte als gevolg van ontbossing. „Bossen kunnen letterlijk mensenlevens redden.”
Auteurs
Gepubliceerd op 28 augustus 2025 NRC.nl Originele artikel --- Hier ---
Leestijd 2 minuten
Wereldwijd vallen jaarlijks meer dan 28.000 doden door ontbossing, het kappen van bomen. Dat blijkt uit onderzoek dat woensdag is gepubliceerd in wetenschappelijk tijdschrift Nature Climate Change. Wetenschappers rekenden uit hoeveel mensen van 2001 tot 2020 zijn bezweken als gevolg van de hitte die volgt op tropische ontbossing. Het is het eerste onderzoek dat daar een wereldwijd sterftecijfer aan verbindt.
Over twintig jaar tijd komt de studie tot ruim een half miljoen doden. De meeste slachtoffers vallen in Zuidoost-Azië. Daar gaat het om gemiddeld 8 doden per 100.000 inwoners van gebieden waarin veel ontbossing plaatsvindt. Naast Zuidoost-Azië gaat dit ook om tropische gebieden in Afrika, Noord- en Zuid-Amerika.
Waarschijnlijk ligt het daadwerkelijke aantal doden hoger. Dat de temperatuur in twintig jaar tijd is gestegen door de CO2-uitstoot die vrijkomt bij ontbossing, is namelijk niet meegenomen. In tropische gebieden komt meer dan een derde van de totale hittesterfte door ontbossing.
„Fantastische inzichten”, zegt Stefan Dekker, Amazonedeskundige en directeur van het Nederlands Instituut voor Ecologie (NIOO-KNAW) aan NRC. „Deze studie laat goed zien hoe onze gezondheid is gekoppeld aan de gezondheid van de aarde. Bossen kunnen letterlijk mensenlevens redden.”
Eerder onderzoek wees al uit dat blootstelling aan hitte dodelijk kan zijn, onder meer vanwege verhoogde kans op hart- en vaatziekten. „Het gaat hier bijvoorbeeld om mensen die de hele dag op het land werken”, legt Dekker uit. „Afhankelijk van onder andere lichaamsbouw vindt er een plotselinge omslag plaats in het functioneren van de mens tussen 36 en 40 graden buiten, soms met dodelijk gevolg.” In totaal kregen 345 miljoen mensen in tropische gebieden te maken met hogere temperaturen als gevolg van ontbossing.
Achter het redden van mensenlevens door bossen gaat geen ingewikkeld klimatologisch mechanisme schuil. Bossen bieden simpelweg schaduw, dat zorgt voor verkoeling. In bossen vindt ook meer verdamping plaats dan elders. Een deel van de energie gaat dan in die verdamping zitten en niet in temperatuuropbouw. Dekker: „Bossen worden ook wel gezien als een natuurlijke airconditioning.”
Bovendien zorgen ze voor regen, die weer belangrijk is voor de landbouw waar mensen afhankelijk van zijn. In landbouwgebieden ten zuiden van de Amazone valt nu minder regen, omdat verderop, in de Amazone, wordt ontbost – ironisch genoeg om meer landbouwgrond vrij te maken.
Volgens Dekker toont deze studie hoe belangrijk het „lokaal managen” van klimaat is, waar steeds meer onderzoek naar wordt gedaan. Niet alleen op internationaal niveau moeten maatregelen worden getroffen tegen opwarming van de aarde, maar ook lokaal kunnen aanpassingen helpen om mensen te beschermen. Het gaat dan bijvoorbeeld om schaduw creëren in landbouwgebieden.
Toch moeten we het lokaal managen van het klimaat niet zien als een manier om de wereldwijde temperatuur te verlagen, waarschuwt Dekker. De rol van herbebossing is lokaal groot, maar heeft een kleiner effect op de mondiale temperatuur. „Om klimaatverandering tegen te gaan moeten we minder CO2 uitstoten; met meer bomen planten redden we het niet.”
Jaarlijks verdwijnt wereldwijd ruim 10 miljoen hectare bos, blijkt uit een schatting. Na China is vooral de Europese Unie verantwoordelijk voor de internationale handel die voor ontbossing zorgt, aldus het Wereldnatuurfonds. Tropische bossen worden gekapt voor onder meer hout of landbouw. Producten die daaruit voortkomen (palmolie, rubber, koffie en cacao bijvoorbeeld) worden (ook) geïmporteerd door Europa.
In 2017 werd 16 procent van de ontbossing gelinkt aan Europese consumptie. Nederland kwam er in dat onderzoek niet goed uit: waar de gemiddelde Europeaan verantwoordelijk was voor zo’n 5 vierkante meter ontbossing in 12 jaar tijd, kwam 18 vierkante meter voor rekening van de Nederlander. De EU heeft een nieuwe ontbossingswet aangenomen, al werd die vorig jaar uitgesteld tot eind 2025.
NRC bezocht onlangs de mennonieten, die een groeiende bedreiging voor het Amazonewoud vormen
Dilan Yesilgöz biedt Douwe Bob excuses aan: ‘Had hem niet mogen beschuldigen van Jodenhaat’ Tsjonge! Deze #hysterische #troela op stilletto´s heeft er dus ruim 2 weken voor nodig om door te krijgen dat ze ver over de schreef was gegaan. Te laat:-3 zetels https://t.co/5g1rdNgana
— Aart Dekker (@AartDekker) August 11, 2025
Ze zijn inderdaad #ongehoord (en #zielig natuurlijk!) Van de vroege ochtend #WNL tot de late avond #WNL, de godganse nacht #ON, en alle uren ertussendoor tettert #rechts dat 'ze niet gehoord' en #tegengewerkt worden... https://t.co/TCffr7Cgzw
— Aart Dekker (@AartDekker) August 3, 2025
<blockquote
class="twitter-tweet"><p lang="en" dir="ltr">Bruce MacKinnon
<a
href="https://twitter.com/CH_Cartoon?ref_src=twsrc%5Etfw">@CH_Cartoon</a>
<a
href="https://t.co/McX7293mQi">pic.twitter.com/McX7293mQi</a></p>—
Editorial & Political Cartoons (@EandPCartoons) <a
href="https://twitter.com/EandPCartoons/status/1895239991560937910?ref_src=twsrc%5Etfw">February
27, 2025</a></blockquote>
<script async src="https://platform.twitter.com/widgets.js"
charset="utf-8"></script>
| NBB boort Virtus Kampioenschap door de neus; Edwin Dekkers laat zijn woede even varen en coacht tegen Trajanum. ©Jan Noorlandt |
20 jan 2024 DE OOSTERPOORT
Optreden van Sophie Straat & Het Metropole Orkest op Eurosonic Noorderslag 2024.
Ieder #volk krijgt #politiek die ´t verdient. Dus krijgt #Nederland een grote #PVV en #Wilders id. #DriversSeat. Als @MinPres @markrutte de geweldige, en ´Kroonprinses´ #DilanYesilguz ea. zo doorgaan, lopen we ´t #risico volgende keer op een absolute #meerderheid voor ´Geert´ https://t.co/xVz4jtBMm6
— Aart Dekker (@AartDekker) December 7, 2023
Wie minder goed met emoties omgaat en minder empathisch is, hangt eerder een rechtse ideologie aan. Dat concludeert professor psychologie Alain Van Hiel (UGent) in een nieuw onderzoek.https://t.co/kFqEHh45uM
— Annette (@annettevanbolhu) June 15, 2023
En, nog een beetje lekker gewerkt vandaag? Veel voor elkaar gekregen? Of was het zo’n dag waarop het to-dolijstje het verloor van de smartphone?
Wie dit soort gesprekken regelmatig voert, hoeft niet per se manager, opzichter of Ben Tiggelaar te zijn. Onder hoger opgeleiden van pakweg 25 tot 55 jaar is praten over hoe (on)productief je bent net zo gangbaar als klagen over het weer. Het blijft niet bij woorden. Er zijn coaches en trainers om te helpen, productiviteit-challenges en in de stationsboekhandel ligt, tussen biografieën van steeds obscuurdere voetballers en Lucinda Rileys Zeven zussen, een indrukwekkende stapel zelfhulpboeken: van The 4-Hour Work Week en Getting Things Done tot Grip: Het geheim van slim werken.
Met zoveel goede voornemens zou je denken dat de economie gouden tijden beleeft. Helaas. Het bbp groeit, maar dat is vooral domme kracht: het aantal gewerkte uren stijgt. Van efficiënter, laat staan slimmer werken lijkt amper sprake. De stijging van de arbeidsproductiviteit – de hoeveelheid gemaakte spullen en geleverde diensten per gewerkt uur – is het afgelopen decennium tot onder de 0,3 procent per jaar gezakt. In 2016, 2018 en 2019 was zelfs sprake van een daling. Tussen 1996 en 2007 steeg zij gemiddeld nog met 1,5 procent.
Hoe is dat mogelijk? Economen wijzen op het groeiende belang van sectoren waar de productiviteit van oudsher minder hard stijgt dan in de industrie. Denk aan de gezondheidszorg, tobbende uitvoeringsorganisaties als het UWV en dienstverlening in het algemeen. Er is ook de hypothese dat in westerse economieën, als het gaat om maatregelen die de productiviteit bevorderen, het laaghangende fruit wel zo’n beetje geplukt is. Bovendien hebben decennia van loonmatiging arbeid in Nederland relatief goedkoop gemaakt. Dat zou de prikkel wegnemen voor bedrijven om te investeren in nieuwe, arbeidsbesparende technologie.
Je krijgt bijna heimwee naar het tijdperk van vóór de zelfhulpboeken
Ik mis één overkoepelende verklaring: de privatisering van de arbeidsproductiviteit. Het doorgaans onuitgesproken idee dat efficiënter werken uitbesteed kan worden aan de individuele werkende. Dat wordt, ten eerste, gevoed door veranderingen op de arbeidsmarkt. Nederland telt bijna 1,2 miljoen zelfstandigen zonder personeel. Er wordt sinds de coronacrisis massaal thuisgewerkt, en sowieso is een aanzienlijk deel van de beroepsbevolking actief in beroepen die draaien om kennis en creativiteit. Dat zijn allemaal mensen die zich ’s ochtends niet langer op een vast tijdstip in de fabriek of op kantoor melden voor instructies. In plaats daarvan moeten ze zelf maar zien hoe ze aan het einde van de week hun targets halen.
Daarnaast is er de veranderde tijdgeest. Eind jaren zeventig voorspelde Michel Foucault, in zijn fameuze colleges over het neoliberalisme, de opkomst van ‘het zelf als onderneming’. Zeg maar de ik-bv. Dit zijn de modelwerknemers die als het ware de prikklok hebben ingeslikt. Voor wie vakantie een kans is om ‘de batterij op te laden’. Via de Fitbit wordt nauwgezet bijgehouden hoe het met de conditie van de productie-eenheid staat. En natuurlijk is er altijd en overal de smartphone. Een apparaat dat tijd zou moeten besparen, maar in plaats daarvan eerder uren lijkt op te slurpen.
Deze privatisering berust op een fataal misverstand over waar onze stijgende arbeidsproductiviteit vandaan komt. Niemand zal durven beweren dat de mensheid vroeger luier was dan nu. Toch weten wij veel meer welvaart te produceren in veel minder tijd. Dat is te danken aan een collectieve inspanning. Een die gepaard gaat met enorme (publieke) uitgaven aan onderzoek, machines, automatisering en robots. Zie het werk van Mariana Mazzucato.
Helaas geven te veel bedrijven hun miljarden liever weg aan de aandeelhouders dan ze te investeren. Je zou bijna heimwee krijgen naar het tijdperk van vóór de zelfhulpboeken. Toen werkgevers geen sportschoolabonnement uitdeelden, laat staan een slaapbonus, zoals in Japan. Toen een beetje werknemer het weekend rokend en drinkend doorbracht op de bank. Dat was tot in de jaren zeventig – en de productiviteit steeg jaar in jaar uit met dik vijf procent. Maar die onvermoede waarheid vertellen de ‘10 tips om beter te presteren’ op LinkedIn nou nooit.
Reageren? Haegens@groene.nl
In Kloostergasten dompelen zes bekende Nederlanders zich drie dagen lang onder in het leven van broeders en zusters. Deze uitzending ontdekt Emile Roemer het kloosterleven.
Commissaris van de Koning Emile Roemer gaat drie dagen in retraite bij de redemptoristen van klooster Wittem in zijn provincie Limburg. Het klooster is onderdeel van een bedevaartroute en heeft daarom de deuren open staan voor de buitenwereld. Hoe ervaart hij de aantrekkingskracht van dit pelgrimsoord?
Emile Roemer woont een doop bij, bezoekt de historische bibliotheek en de zeldzame grafkelder. Ook pelgrimeert hij door het Limburgse heuvellandschap en beklimt de Gulperberg. Tussen alle activiteiten door vraagt hij zich af wat de paters vandaag de dag onze geseculariseerde en individualistische maatschappij te bieden hebben.
Emile merkt dat in het klooster een gevoel van samenleven is, net zoals hij elders in Limburg gewend is. "De Limburger heeft heel veel oog voor elkaar", vertelt Emile. "Dat samenhorigheidsgevoel waar overal naar gezocht wordt: dat is hier altijd behouden."
Kloosters zetten steeds vaker de deuren open en zoeken nieuwe wegen voor de toekomst. Ze creëren een veilige plek voor vluchtelingen, zetten zich in voor ouderenzorg en onderwijs en bieden retraites aan voor mensen die naar rust, balans en zingeving zoeken.
Naast Emile Roemer verruilen ook Thomas Cammaert, Noraly Beyer, Evi Hanssen, Esther Vergeer en Tim Hogenbosch hun hectische leven voor een tijd achter de kloostermuren. Ze draaien mee in het dagelijks ritme, maken kennis met de rituelen en de bewoners.
Hij houdt er nogal van zijn betogen met (nogal matig) Engels te doorspekken - want eigenlijk is Nederland natuurlijk te klein voor deze internationale staatsman in de dop; daarom zit'ie nu al ruim een dag op zijn beurt te wachten op een audiëntie bij de president van Oekraïne...dus daarom gooi ik er ook maar eens een Brits gezegde tegen aan...
Hij - ik heb het natuurlijk over onze infame premier Rutte die zowel goed op weg is 'recordhouder #dagen-premier-van Nederland' te worden, als het land op alle publieke fronten in zijn stront vast te laten draaien - houdt nogal van bezuinigen; eigenlijk doet hij niets liever / weet hij niet beter - want zo heeft hij het in zijn enige echte baan ooit; reorganisatiemanager bij Unilever, c.q. het opheffen van een bedrijfsonderdeel...
En zo begon het dus ook allemaal begin jaren '00, in zijn rol als staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid; toen is de kiem gelegd voor alle rampen die nu over ons heen komen...eerst en vooral die van wat het Kinderopvang Toeslagen-schandaal is gaan heten. Toen heeft hij ook zijn veroordeling wegens discriminatie door een Europees Hof opgelopen, nog zo'n bizarre Nederlandse realiteit; in Nederland is het blijkbaar een pré als je veroordeeld bent als politicus, het wordt de verantwoordelijke individuele bewindspersoon niet aangerekend, je kunt zo'n veroordeling gewoon negeren. Terwijl een burger die een punt, een komma of een vinkje verkeerd op een formulier zet (of vergeet) compleet vernietigd kan worden door de bureaucratie, en waarna de rechter dan met een beetje pech nog eens dunnetjes overdoet. En als al dat onrecht dan na vele jaren uitkomt en wordt erkend? Dan wordt beloofd een en ander recht te zetten, maar dat lukt diezelfde politiek, overheid en rechterlijke macht dan weer niet, of zo langzaam dat het eigenlijk ook allemaal niets meer helpt... Veel mensen die zo'n noodlot niet treft denken dat dat (tenminste deels) toch ook aan eigen verdienste te danken is, maar zien over het hoofd dat dezelfde mechanieken bijna iedereen weleens raken; denk aan bizarre verkeersboetes, het aankaarten van kleiner ongemak bij de overheid, of de zogenaamde 'inspraak' die die naam natuurlijk in heel veel gevallen niet verdient.
Goed, terug naar de titel boven dit stukje. In 2012 - toen was het Toeslagenschandaal voor vele getroffenen al op gang gekomen, alleen was dat buiten kleine kring zelden bekend en was het nog een stille ramp - ging een en ander dus nog om bezuinigingen van honderden miljoenen, en uit bovenstaand stukje is af te leiden dat de politiek - lees Mark Rutte, want die is de enige constante in al deze kwesties - er blijkbaar nog meer geld uit wilde knijpen als al begroot was, en ging het wat betreft deze expert nog om kwalitatieve negatieve consequenties...
Inmiddels is de schade die het schandaal de schatkist berokkent op 5 MILJARD begroot.
Ik denk dat dat ook weer een grote Leugen zal blijken te zijn, en dat het eerder 10 MILJARD zal blijken te zijn.
Zouden we dan ook nog de maatschappelijke schade en die van de vele slachtoffers - of het nu de ouders of hun kinderen betreft - mee zouden becijferen, dan denk ik dat er gemakkelijk een plausibele becijfering zou kunnen worden gemaakt waarbij de rekening nog eens zo'n 5-10 MILJARD extra zou kunnen gaan bedragen.
(Al dan niet 2X) 200 miljoen bezuinigen, en dan 20 jaar later een schadepost van 15-20 MILJARD als gevolgschade moeten betalen, als dat niet als:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .