Posts tonen met het label Schaatsen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Schaatsen. Alle posts tonen

maandag 2 maart 2026

SCHAATSEN OP (M)AART'S IJS / NRC: 'Smeer vaseline, neem een ijsprikker mee'

 
Schaatsen op de vijver bij theehuis Landgoed Heidestein, Driebergen

Schaatsen op natuurijs

 

Schaatsen op plassen, meren en vaarten is op veel plaatsen levensgevaarlijk door te dun ijs. Door de wind blijven er ook wakken.

Door onze redacteur Arjen Schreuder | Originele artikel NRC.nl   ---  Hier  --- 28-2-2018 pagina 2 - 3
 
Hoe milder de winter, hoe groter het ongeduld om te schaatsen. „Er is een enorme honger om het natuurijs op te gaan”, zegt een woordvoerder van de schaatsbond KNSB. „We verklaren die drang uit het feit dat het zó lang geleden is dat dit kon.”

De laatste keer dat er volop schaatspret was, is vijf jaar geleden.

1 Waar kun je veilig schaatsen?

Veilig schaatsen kon woensdag op ongeveer twintig ijsbanen verspreid over het land; van de IJsclub in Doorn tot Hard Gaat-Ie in De Lier en IJsch in Haaksbergen – waar woensdagavond de eerste marathon van dit jaar op natuurijs werd gehouden. Deze donderdag waren het er dertig. Het zijn banen met ondiep water, vaak ondergespoten skeelerbanen en weilanden. IJsmeesters hebben de dikte gemeten. Bij deze ijsclubs kun je „honderd procent veilig schaatsen”, aldus de KNSB. Een actuele lijst is te vinden op de website www.schaatsen.nl

2 Waar kun je op ‘open water’ schaatsen?

Er zijn enkele honderden plaatsen in het land waar liefhebbers het natuurijs op zijn gegaan. Schaatsers doen enthousiaste meldingen op websites zoals die van Erik Ekkel, in het dagelijks leven werkzaam in de automatisering. Hij heeft een veel geraadpleegde schaatskaart met teksten als: „Eerste waaghals gespot” in Amsterdam Zuid-Oost, „Door de sneeuwval van gister zijn de windwakken niet meer te zien!” in Giethoorn en „Vanochtend vroeg op het ijs. Aan de randen is het prima. Het midden kraakt wel een beetje” op het Pluismeer in Lage Vuursche.

Ekkel maakt op zijn website, voor meren, vaarten, rivieren en sloten, onderscheid tussen ‘betrouwbaar’ en ‘(nog) niet doen’. Samen waren het woensdag tweehonderd meldingen.

3 Is het veilig schaatsen op grotere plassen en watergangen? 

 Nee! Woensdag zijn verschillende mensen door het ijs gezakt. De politie van Amsterdam waarschuwde op Twitter voor „zeer onbetrouwbaar” ijs: „Blijf aan de kant, zodat we je niet uit het water hoeven te halen.”

Een 75-jarige man uit Sleeuwijk kwam woensdag om nadat hij nabij Hank door het ijs was gezakt op een water naast de Biesbosch.

4 Hoe schaats je veilig op ‘open water’?

Om te beginnen: ga nooit alleen schaatsen. Controleer de kwaliteit van het ijs. Ga niet schaatsen waar het heeft gesneeuwd. Neem een priem of ‘ijsprikker’ mee, en een touw, om jezelf of je metgezel omhoog te hijsen als iemand in een wak belandt. Draag een helm en kleed je dik aan, met dubbele truien en broeken en sokken, en smeer royaal vaseline. Zie de website van de KNSB. Deze site over schaatsen op natuurijs is ook nuttig.

5 Kunnen we met deze klimaatverandering blijven schaatsen?

Ja. Volgens het KNMI komt de huidige lage temperatuur, en dan vijf dagen of meer, eens in de drie jaar voor. Maar deze kou komt wel minder vaak voor. Rond 1900 kon je twee keer zo vaak rekenen op schaatsweer. En rond 2040 zullen we deze koude eens in de vier jaar beleven. De laat
ste Elfstedentocht werd in 1997 gereden. Of je met temperaturen zoals de huidige daadwerkelijk kunt schaatsen, is niet zeker. Dat hangt ook af van sneeuw en de wind, die nu op veel plaatsen wakken veroorzaken. Kou zal ondanks de gemiddelde stijging van de temperatuur blijven voorkomen, stellen klimatologen van het KNMI. De
gemiddelde temperatuur loopt op, maar de variabiliteit van het weer ten opzichte van de trend is groot, vooral in de winters. „De afname van het aantal koudegolven is mindere groot dan de toename van het aantal hittegolven”, laat het KNMI weten.

6 Wat voor schaatsen moet je kopen?

Beginnende recreanten zijn doorgaans blij met ijshockeyschaatsen of kunstschaatsen vanaf 80 euro. Wie baantjes wil trekken op noren, is vanaf 150 euro klaar met combi-noren; een schoen plus noren. Ook aantrekkelijk is de salomonsschaats, vanaf ruim 400 euro. Die heeft een afklikbare schoen waarmee je dus kunt klunen. Het allerduurste, zo’n 1.200 euro, zijn de Viking Gold-klapschaatsen, met een Sapphire-onderstel.
Schaatsen moeten geslepen worden, liefst tot een dikte van 1,1 millimeter, in een hoek van 90 graden.

7 Hoe lang blijft de kou?

De kou wordt na deze donderdag minder, maar de veranderingen in de atmosfeer verlopen traag, meldt weerman Harry Geurts van het KNMI. „Tot in het weekeinde blijft het behoorlijk winters.”
De oostenwind is ook vrij sterk, zodat er op veel plaatsen wakken blijven. Dus: oppassen geblazen.
Veel automobilisten hadden donderdagochtend last van de vorst. Door vorstschade aan het asfalt waren op de A16 bij de Van Brienenoordbrug in Rotterdam minder rijstroken bruikbaar. Bij de Heinenoordtunnel (A29) en de Drechttunnel (A16) had het verkeer te maken met ijsvorming. De Utrechtsebaan, de belangrijkste invalsweg van Den Haag, werd afgesloten na een gesprongen waterleiding in een gebouw erboven.

Bij de ANWB Alarmcentrale en de Wegenwacht was het erg druk door vooral startproblemen en vastgevroren handremmen.

De eerste marathon op natuurijs is woensdag in Haaksbergen gewonnen door Simon Schouten. Bij de vrouwen eindigde Manon Kamminga als eerste.
[afbeelding]
Op de vijver van het Landgoed Heidestein (Driebergen-Rijsenburg) ligt ten minste vijf centimeter ijs, voldoende om te schaatsen. 


Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Donderdag, 1 maart 2018, pagina 2 - 3

*** 
Meer info:

Topics.nl/bekijk-hier-waar-je-kunt-schaatsen-op-natuurijs

ijsverwachting.blogspot.nl/
wintergek.nl/actueel/grafieken

Natuurijs – Waar kan ik schaatsen ?

natuurijs.ekkel.com/
Schaatsen op natuurijs! De meest geraadpleegde Schaatskaart van Nederland gemaakt en bijgehouden door Erik Ekkel (sinds 2008). Natuurlijk met hulp van heel veel enthousiaste natuurijs schaatsers en schaatssters! Groene punten op de kaart zijn betrouwbaar gemeld, maar kijk wel goed uit want de situatie ter plekke ...Mooi schaatsen bij Sneek · ‎Mijn verhaal · ‎Blog ·

maandag 20 november 2023

EVEN NADENEKEN / KLIMAAT / REDACTIONEEL COMMENTAAR GROENE: Warme winters zijn niet alleen vervelend voor skiërs (en schaatsers!) / VERKIEZINGEN /

 

Cartoon van Milo, voor de Groene Amsterdammer redactioneel 12-01-2023 Originele commentaar   ---  Hier ---

Meer Cartoons van de Groene Amsterdammer   ---  Hier  --

Maar meer over de artiest en meer Cartoons/Beeld van 'Milo'   ---  Hier  ---

Warme winters zijn niet alleen vervelend voor skiërs

Jaap Tielbeke beeld Milo

11 januari 2023 – verschenen in nr. 1-2 In het nieuws

De handschoenen hoefden niet aan toen we om twaalf uur met champagneglazen de straat op gingen om met de buren te proosten. Zelfs de winterjas kon aan de kapstok blijven hangen. Met 16,9 graden was 1 januari 2023 de warmste nieuwjaarsdag ooit gemeten. In tegenstelling tot afgelopen zomer, toen de temperatuur in Nederland boven de veertig graden piekte, leek niemand daar echt van te schrikken. Maar op de keper beschouwd was deze winterse hittegolf minstens zo extreem.

Vooral de wintersportfanaat baalde: zo’n groene alpenweide, met her en der een smal strookje opgespoten sneeuw, nee, dat is niet hoe we ons onze skivakanties voorstellen. Maar de minder tastbare gevolgen van de warmer wordende winters gaan een stuk verder. Zelfs in het onwaarschijnlijke geval dat we de opwarming van de aarde weten te beperken tot 1,5 graad is aan het eind van de eeuw de helft van alle gletsjers ter wereld verdwenen, zo bleek uit een recente studie in Science. Dat is niet alleen vervelend voor skiërs en snowboarders; het smeltwater uit de bergen is cruciaal voor de waterstand in de rivieren, irrigatie voor boeren, drinkwatervoorziening en waterkrachtcentrales.

We leven in het ‘Calamiteitperk’, stelt filosoof en cabaretier Tim Fransen in een essay, ‘een tijd waarin crises – rampen, calamiteiten – elkaar in rap tempo opvolgen’. De krantenlezer die nu al moedeloos wordt van de overmaat aan verontrustend nieuws kan zich schrap zetten: door de ontwrichting van het klimaat zullen de komende decennia alleen nog maar turbulenter worden. ‘Dat betekent niet dat het Calamiteitperk de meest vreselijke tijd is om in te leven’, schrijft Fransen. ‘Zeker in het rijke West-Europa leven we voorlopig nog op een historisch hoogtepunt in termen van vrijheid, welvaart, levensverwachting. Wie het in deze tijd niet bevalt, daag ik vriendelijk uit om een plek in de geschiedenis aan te wijzen waarin het beter toeven was.’

Nog niet zo lang geleden was de gemiddelde Nederlander voor verwarming bijvoorbeeld aangewezen op kolenkachels. In sommige huizen leefde het gezin ’s winters in de keuken, omdat het fornuis de enige warmtebron was. Bedenk: dit was in een tijd dat er nog Elfstedentochten werden gereden. Dat alles veranderde nadat er in 1959 een grote gasbel was gevonden in de buurt van Slochteren, zo beschrijft Chris van der Heijden in een artikel. Binnen de kortste keren lag er achthonderd kilometer pijpleiding door heel het land en werden huishoudens massaal voorzien van een aardgasaansluiting.

Het smeltwater is cruciaal voor irrigatie, drinkwater en waterkracht

Het is verleidelijk om deze geschiedenis te lezen als een hoopvolle les. Met dezelfde politieke daadkracht kunnen we nu overschakelen op schone energiebronnen als windmolens, zonnecellen of kerncentrales.

Maar om te begrijpen waarom de huidige energietransitie zo moeizaam gaat is het even leerzaam om te kijken naar de verschillen. De reden dat er destijds minder weerstand was, is dat aardgas werd gezien als een brandstof voor vooruitgang. Geen gehannes meer met kolenkitten of petroleumkachels: iedereen kreeg radiatoren en een warme douche.

Vergelijk dat met de situatie van vandaag. We moeten van het gas af, niet omdat het ons leven onmiddellijk zoveel leuker of gemakkelijker maakt, maar omdat ons anders in de toekomst een catastrofe te wachten staat. Dat is de tragiek van het Calamiteitperk: de klassieke vooruitgangsformule lijkt uitgewerkt. De tijd dat we iedere winter naar de Alpen konden vliegen om van de piste af te roetsjen komt ten einde. Het gasfornuis moet plaatsmaken voor de inductieplaat, de warmtepomp zal de cv-ketel vervangen, de winters worden warmer, net als de zomer, en toch wensen we elkaar telkens weer het allerbeste voor het nieuwe jaar.

Lees ook

Essay

Hoe overleven we het Calamiteitperk?

Tim Fransen 11 januari 2023

De vorige energietransitie

Hoe Nederland razendsnel overstapte op aardgas

Chris van der Heijden 11 januari 2023


 


vrijdag 28 juli 2023

SHARTIE AART DEKKER / KUDO(NRC, 2021) / CARTOON HAJO: Schaatser Rutte 'Stil standing' everybody else down'


Cartoon van 'Hajo' voor NRC.nl, meer Hajo voor NRC   ---  Hier  ---

Nog meer Hajo   ---  Hier  --- &  voor Live-cartooning  ---  Hier  ---

SHARTIE AART DEKKER / KUDO(NRC, 2021) N.A.V. NRC-CARTOON HAJO

Schaatser Rutte 'Stil Standing' Everybody else Down' 

De cartoon zat nog in een van mijn vele knipselmappen, ik had er dus nog niets mee gedaan...

Februari 2021, Verkiezingscampagne en Wopke Hoekstra  - de ' stoere Fries', of in ieder geval dat was het beeld dat zijn campagnestaf graag voorschotelde -  reed  - realiseer je het was volop COVID19-pandemie, en we mochten bijna niks -  een wel heel erg scheve schaats; een paar rondjes aan de zijde van Sven Kramer  - een soort KloJo BoJo'tje dus en zakte in de media compleet door het ijs; een van de vele momenten waar hij zijn volkomen ongeschiktheid als politiek leider etaleerde.

 En ' Teflon Mark'?

Tsja, alleen maar het idee dat dat een vlotte schaatser zou kunnen zijn...Rutte heeft een hekel aan vallen  - een van de politieke lessen die hij vast in zijn oren knoopte was zijn voorganger Balkenende die in een ontmoeting met jeugdige skateboarders  - zou het dezelfde campagnemedewerker zijn geweest? Die vraag komt ineens bij mij op -  wel even op een skateboard zou stappen; FLATS, onderuit, een beeld dat oneindig vaak herhaald werd in de media...nee, op zoiets zal je Rutte niet betrappen. Die fietst  - vooral als er camera's in de buurt zijn -  vrolijk een appeltje etend door de stad. Zou iemand er ooit op gewezen hebben dat dat volgens het verkeersreglement helemaal niet mag, en dat de pm dus ook daar weer liet blijken dat wetten niet voor hem gelden? Ach, Who cares? Er is echt geen agent die hem op de bon zal slingeren... Maar goed, ik kan me 'Mark' dus niet voorstellen in welke sport dan ook; want dan kan er iets onverwachts gebeuren, en dat moeten we niet hebben... Zijn lichaamsbeweging bestaat uit vingeroefeningen op een piano  - of zou dat ook weer slechts beeldvorming zijn, net als dat gitaarspelen van protegé Sander Dekker? Zou zo maar kunnen! Nou ja, af en toe die fiets dus... 

Maar nu vind ik het prentje eigenlijk nog leuker dan toen... Want het staat voor die eindeloze lijst aan politieke slachtoffers die hij  - naast natuurlijk een onwaarschijnlijk grote groep gewone Burgerslachtoffers van zijn beleid en uitvoering -  langs de kant van de weg achter zich liet, terwijl hij altijd maar weer doorging alsof en niets gebeurd was...nou ja, of in een wak dus..

(AD)

 

woensdag 9 februari 2022

G.O.A.T! / EVEN TERUGKIJKEN NAAR 2018 / COLUMN AART DEKKER: Woest over Wüst(e.v.a.) – Is Nederland wel Topsport(-ers) Waard? / SCHAATSEN OLYMPISCHE SPELEN /

Afbeelding overgenomen via @ireenw (fb) en 

de Paulien van Deutekom Foundation

Woest over Wüst(e.v.a.) – Is Nederland wel Topsport(-ers) Waard?

Aart Dekker bekeek de Olympische Winterspelen van 2018, het Succes van de Team.NL, die van de Schaatsers en Schaatsters, en die van Ireen Wüst in het bijzonder. En verbaasde zich hogelijk over wat er in de twee weken daarna allemaal met haar gebeurde. Bijna alle Schaatsers een maand na de OS werkeloos, en Neerlands Beste Olympiër voorop. Verdient Nederland ‘Vernederland’ eigenlijk wel Topsport als we zo met onze Helden omgaan?

Een land heeft naar mijn mening pas een ‘Echte, Serieuze Sportcultuur’ als het aan een aantal criteria voldoet. Bijvoorbeeld de manier waarmee het met Topsporters, ex-Topsporters, en (ook wel) met Getalenteerde Jeugd omgaat.

Schaatsen -en dan vooral op de Traditionele Lange Baan- is in Nederland meer dan ‘zo maar een sport’; het is een sport die heel veel Nederlanders in het bloed zit. Dat zie je vooral in ‘Echte Nederlandse Schaatswinters’, met liefst natuurlijk ook nog ‘een Tocht der Tochten’; een Elfstedentocht dus. Dat laatste Mega-Event -een Rondtocht langs de Elf Friese Steden, waarvan er tot nu toe slechts vijftien(15!) officiële edities zijn georganiseerd, is dan vooral de ‘Slagroom op de Taart’, en vindt veelal pas plaats nadat er al weken lang, soms zelfs maanden lang, overal in Nederland geschaatst is, meestal door (vele) miljoenen mensen. Op schilderijen van honderden jaren oud kunnen we zien dat dit al eeuwen lang het geval is, en dat jong en oud, en arm en rijk de ijspret deelden; iedereen op dezelfde platen ijs op sloten, grachten, kanalen, plassen, meren en -soms zelfs- rivieren en Zuiderzee/IJsselmeer. Naast de buitensport in de vrieskou zelf, was en is er ook het randgebeuren van ‘Koek en Zopie’, IJsdansen, Arrensleden , IJszeilen, Priksleetjes en het (leren) schaatsen ‘aan den stok’, of achter een stoel. Al met al dus: typisch Nederlandse Sport Cultuur. Dat heeft trouwens niet ‘altijd al’ geleid tot grote dominantie van Nederlandse Topschaatsers op Olympische Spelen en WK’s en EK’s, en de daarbij behorende Oranje-gekte; die stamt van de jaren-60 en -70, en was toen nog lang niet zo totaal als bijvoorbeeld vier jaar geleden in Sotsji het geval was. De Internationale Top van het Schaatsen op de Lange Baan kwam namelijk eerst vooral uit de Noordse Landen en bijvoorbeeld ook uit Rusland. Logisch; omdat daar wel de benodigde ijszekerheid was die in Nederland al heel lang niet meer bestaat, en trouwens ook in vroeger tijden slechts bij perioden het geval was. De ISU(de Internationale Speed Skating Union) bestaat trouwens uit meer dan ‘de Lange Baan’, naast Shorttrack valt bijvoorbeeld het Kunstrijden valt er ook onder, en ook die sport -met afstand het grootste onderdeel van de ISU, en het belangrijkste Schaatsonderdeel Wereldwijd- is sinds Sjoukje&Joan een ondergeschoven kindje geworden bij NOC*NSF. Ook in het IJshockey is Nederland een zeer kleine sport, dus valt er ook op de schaats voor de Nederlandse Sport nog een wereld te winnen, maar daarover een andere keer misschien meer.

Nee, deze inleiding is context voor ‘de Case Ireen Wüst’; Nederlands Grootste Sporter Ooit op de de Sponsor Justlease -die ruim anderhalf jaarsponsorde, en dus relatief goedkoop met de veren van het door de schaatster beloofde en geleverde Goud- kon pronken, omdat Wüst dus zelf het fundament financierde- liet weten dat de coach het verhaal niet goed begrepen had, en dat hij er nu maar helemaal mee stopte…met als reden: ‘men wilde wel door met sponsoren, maar dan moest Kopvrouw Wüst wel vier jaar doorgaan…en omdat ze zich daar nog niet op had willen vastleggen kwam er dus een eind aan de zakelijke relatie.

Olympische Spelen. Deze fantastische Sportvrouw is een voorbeeld als het gaat om toewijding, doorzettingsvermogen en vechtlust. Vier keer Goud op vier opeenvolgende Olypische Spelen is gewoon uniek! Toch voorkwam dat palmares niet dat ze op de eerste dag van het WK, bedoeld als een Grote Feest kort na de Olympische Spelen op de Coolste Baan van Nederland -een tijdelijke 400-meter kunstijsbaan in het Olympische Stadion in Amsterdam, waar het Wereld Kampioenschap All-round werd georganiseerd voor een groot en wild enthousiast publiek-, een onheilstijding kreeg. Het evenement was extra feestelijk omdat men de ‘Gouden Tijden van Weleer’ wilden laten herleven in aanwezigheid van alle nog levende Kampioenen van Vroeger. Een gezelschap waar Wüst’ natuurlijk zodra ze stopt ook toe zal behoren. In plaats daarvan zette haar coach bij voorbaat een ‘doem(-per)’ op haar WK. Hij vertelde haar dat er voor haar in de -nota bene door haar zelf opgerichte, en in beginsel ook door haar mede met eigen geld gefinancierde- ploeg vanaf volgend seizoen geen plaats meer was. Zou dat er wellicht de oorzaak van zijn dat haar startafstand , de 500 meter, volkomen mislukte, en dat ze daardoor het Kampioenschap mis liep(ze werd tweede)? Deze affaire liep in de week na het WK nog verder uit de hand;

Ireen Wüst een beetje te goed voor deze wereld dus? Had ze niet gewoon moeten beloven die vier jaar aan te blijven? Dan had ze later altijd nog af kunnen zwaaien ‘als het echt niet langer meer ging’; kan tenslotte gebeuren met een absolute Topsporterdie over vier jaar 37 jaren zal tellen.

Al met al een diep droevig stemmende behandeling van een Icoon, door een bedrijf dat zich er -na het plukken van het laaghangend fruit- veel te gemakkelijk vanaf maakte. Maar het probleem ligt breder dan alleen deze sponsor; er staan geen andere sponsoren in de rij voor Wüst, noch voor de vele andere Topschaatsers- en schaatsters die Nederland rijk is -een deel van de Jumbo-ploeg van Sven Kramer uitgezonderd- dat is dus een Sponsor die het duidelijk wel begrijpt!

Wat een Volwassen Reactie (bij de NOS)...

 ‘Sponsor Justlease stopt met Wüst: “ik ben te oud” (Video))

...van Echte Topper Ireen Wüst!


Want als Nederland een ‘Echte Sportcultuur’ rijk zou zijn, dan zou het naar mijn idee anders gaan; dan zou de Sponsorwaarde van een Ireen Wüst zich zelf uitstrekken tot ver na haar dagen als actieve sporter. Maar nee; hier geldt meer ‘Nederland, Vernederland’, want zo kan je de de bejegening van de Topper natuurlijk ook typeren. De zelfbeheersing die ze toonde toen het nieuws naar buiten kwam was trouwens bewonderenswaardig; nog een reden die toch tenminste een(1) nieuwe geldschieter zou moeten overtuigen wel met haar in zee te gaan…dan waarschijnlijk wel onder leiding van een andere coach…maar dat lijkt me logisch…

Een sport die ook diep in de Nederlandse Cultuur zit verankerd -totdat de prestaties zwaar tegenvallen; dan wordt het tijdelijk iets minder- is het Mannenvoetbal. Dusdanig, dat die sport meestal apart wordt gecategoriseerd; niet onder de titel ‘Sport’, maar ernaast. In Nederland is (Mannen-) Voetbal ‘Koning, Keizer, Admiraal’ als het goed gaat, en een Mickey Mouse-versie van ‘Soccer is King’ als het niet allemaal niet voor de wind zeilt.

Ook in het Voetbal speelt/speelde even een kwestie die met ‘Respecteren van Toppers’ te maken heeft. Record-International Wesley Sneijder zag het -nadat wel voor zich nadat de nieuwe Bondscoach Ronald Koeman hem liet weten verder geen gebruik meer van zijn diensten als Oranje-klant te willen maken-; onder Koeman -dezelfde coach die hem ooit liet debuteren op het hoogste niveau- op het veld afscheid nemen, en wel bij de aankomende twee Oefeninterlands tegen Portugal en/of Engeland. Niet zo heel raar gedacht door Sneijder lijkt mij. Of toch wel? Koeman heeft er in ieder geval geen oren naar; die is waarschijnlijk zou intens bezig met het maken van een Nieuwe Start voor het Nederlands Elftal, dat…ja wat eigenlijk? Wesley selecteren, laten starten in de interland tegen Portugal -toevalligerwijs ook de tegenstander in Sneijders eerste wedstrijd met het ‘Grote Oranje’- en dan na een kwartiertje wisselen, of juist een aantal minuten voor tijd in laten vallen en dan aan het eind afscheid nemen van Team en Publiek; dat kan toch nooit een domper worden? Misschien zou het zelfs zoveel enthousiasme van de Oranje-fans genereren dat het de start van de nieuwe Bondscoach een extra push zou kunnen geven…

Sneijder zal ongetwijfeld nog wel een keer een officieel afscheid van Oranje krijgen aangeboden.

Maar in een land dat zijn Sporthelden op de juiste wijze koestert, zou er -denk ik tenminste- niet tot zo’n relletje komen; vooral omdat daar eenieder veel meer bezig is met het feit dat ook aan een mooie carrière en eind komt, wanneer dat zou kunnen zijn, en hoe je dat op een respectvolle wijze kan doen.

“Hey Dekker, jij was toch Basketball Columnist?” Zullen enkelen nu misschien denken. Dat klopt (deels). Juist ook in het Nederlandse Basketball heb ik tot op heden -ik begon Basketball te Beleven in 1983, we hebben het dus over een periode van ruim 35 jaar- weinig van Respect naar onze Helden -en al helemaal niet naar de Ex-Internationals toe- gemerkt. Dat was dan ook een reden dat ik -toen Henk Pieterse me vroeg de rol van ‘coach’ van dat gremium over te nemen nadat Rob Meurs omkwam- daar de nodige plannen voor heb ontwikkeld. Helaas zijn ook in het traject dat ik voor ogen had de nodige kinkjes gekomen -positieve, en minder positieve- maar wie weet, misschien komt dat ooit nog weleens goed…daarover later meer.

Wil ik afsluiten met de stelling dat: “Nederland -dat geldt dus zeker ook voor het Nederlandse Basketball- blinkt ook niet uit in de juiste bejegening van onze Jonge Sport-talenten!”

Dan heb ik dat vast gesteld; ik vermoed dat ik er de komende tijd nog weleens op terug zal komen, maar de lengte van dit stukje is alweer ruim die van een standaard column-lengte, dus daar zal ik u nu nog even niet mee lastig vallen.

Zoals altijd,

Reageren? Graag!

AART DEKKER


MEER gerelateerd aan deze Column:

dinsdag 11 januari 2022

NEDERLAND GEKKENHUIS / RTV NOORD: 'Aanwijsplek Spelen leverde schaatser Bosker ook haatberichten op: 'Niet zo leuk en best gek' '

 

Cartoon overgenomen van Joop.nlArend van Dam Cartoons & Illustraties 

(Origineel en bijbehorend artikel   ---  Hier  ---)



Aanwijsplek Spelen leverde schaatser Bosker ook haatberichten op: 'Niet zo leuk en best gek'

8 januari, 09:272 minuten leestijd  (Originele bericht & Meer van RTV Noord   ---  Hier ---)

Schaatser Marcel Bosker uit Groningen kreeg een aanwijsplek voor de 1500 meter en de ploegachtervolging voor de Olympische Spelen van Beijing, maar dat leverde hem naast de vele gelukwensen ook meerdere haatberichten op.

'Heel veel mensen begrepen de keuze wel, maar ik heb ook behoorlijk wat vervelende berichtjes gehad en ook wat haatberichten', vertelde Bosker (24) na het behalen van de Europese titel op de ploegachtervolging, met Sven Kramer en Patrick Roest.

'Best heftige berichten. Sommige zeiden: je verdient het niet en je hoort er niet thuis, maar ook erger. De meest onlogische dingen kwamen voorbij.'

'Je onthoudt wel die vijf negatieve'

Helemaal onbewogen liet het Bosker ook niet. 'Het is niet zo leuk en best gek. Misschien krijg je honderden positieve berichten en vijf negatieve. Maar je onthoudt wel die vijf negatieve. Mensen mogen denken en schrijven wat ze vinden. Maar dat is ook Nederland. Iedereen weet heel goed wat hij zelf vindt en schrijft op social media wat hij wil.'

Telkens lid van de winnende ploeg

Bosker maakte als enige schaatser deel uit van alle ploegen die een internationale titel pakten sinds de vorige Spelen in 2018. Drie keer werd hij wereldkampioen en nu ook drie keer Europees kampioen.

Als enige schaatser reed hij dit najaar alle drie de races op de ploegachtervolging in de wereldbeker, waarmee Nederland zijn startplek voor de Spelen zeker stelde.

dinsdag 23 maart 2021

HISTORY NEVER REPEATS (BUT IT RHYMES...) / CDA VS. LINKS: Vervang Balkenende door Hoekstra, (Leugens over) AOW door WW, en...Bos door Links... / KNIPSEL UIT DE OUDE DOOS (KUDO 2006 /

 

2006_Tom-Trouw_Çharisma (aka Leugens) vh CDA (tegen naïviteit van Links)

*

SHARTIE AART DEKKER

N.a.v. de Verkiezingen van 2021 en een Knipsel Uit De Oude Doos (2006)

CDA vs. Links - History Never Repeats, but It Rhymes;

Vervang Balkenende door Hoekstra, (Leugens over) AOW door WW, en...Bos door Links...

Ik moet toegeven; 'Ik had het helemaal Mis! Ik dacht echt dat we met de club aan CDA-ministers  - o.a. Grapperhaus, de Jonge en Hoekstra -  in Flutte-III een ander soort CDA-politici kregen; ik mocht ze eigenlijk alle drie wel...' (en dat geldt in een bepaalde mate nog steeds voor Grapperhaus en de Jonge, al reden die ook Scheve Schaatsen en schoten ze behoorlijk tekort...

Maar dan Wopke Hoekstra  - over Scheve Schaatsen gesproken; hij zou een 11-Steden-schaatser zijn...(op de Weissensee, zei hij er zelf relativerend bij), maar toen we hem uiteindelijk zagen schaatsen (en hebben we ooit een politicus zou vaak en veel zien schaatsen?!?) begon ik daar toch wel een beetje aan te twijfelen; misschien is het een ontzettende doorzetter, maar zoals hij schaatst is 200km in Bar Weer, met een hoog startnummer...Erg Ver..!
 
En over 'Bar' gesproken; wat een Bar Slechte, Bar Holle, en Bar...acht; Bar, Bar, Barre politicus is die Hoekstra...nou ja, kan je hem wel politicus  - in welke zin dan ook - noemen?!? Natuurlijk, hij had nog nooit campagne gevoerd, en vond zichzelf vorige zomer nog ongeschikt voor de rol van partij-leider en lijst-trekker...maar wat deed hem dan anders denken toen Hugo de Jonge zich terugtrok als voorman  - want hij kan het echt niet -  en aangezien hij als Minister van Financiën ook al Akelig Rechts, Akelig Weinig Empatisch en heel Erg Wereldvreemd bleek te zijn...deze overtreffende trap van Eng & Niets...nou ja; BAR dus... En natuurlijk ligt de schuld voor al die Leegheid, het Gedraai en de Incompetentie niet alleen bij hem, maar ook bij partij en campagneteam...maar toch; voor iemand met zoveel Hersens, toont het wel bar / Bitter Weinig Verstand...en dan nog eens Niet Eerlijk ook...

Brrrrrrrr..!!!

En dan loop ik natuurlijk  - toeval bestaat niet -  net op dat moment op tegen bovenstaande cartoon en onderstaand Trouw-Opinieartikel uit 2006 aan. Opinie van Bert de Vries  - CDA-coryfee dus, en niet uit mijn brein ontsproten...

De Geschiedenis Herhaalt zich Nooit, maar ach en wee; wat Rijmt hij (vaak) wel...

(AD)

*

AOW-discussie / CDA verzwijgt dat de klappen elders vallen (Trouw-Opinie)

Uit angst voor de kiezer belooft het CDA om niet aan de AOW te tornen. Maar de partij vertelt er niet bij dat de rekening naar de zwakkeren gaat.

Leo van Essen12 september 2006, 

het Originele artikel en veel meer op Trouw.nl vind je  ---  Hier  ---

Kan het CDA zich een mild verkiezingsprogram veroorloven omdat het de vergrijzing al jaren serieus neemt, zoals Ab Klink beweert, de auteur van het CDA-verkiezingsprogramma? Of heeft econoom Sweder van Wijnbergen gelijk, die concludeerde dat de spookbeelden over de vergrijzing de afgelopen jaren alleen bedoeld waren om de hervormingsagenda van dit kabinet erdoor te kunnen jagen?

Alarmerend vind ik de plannen voor een ’beter werkende arbeidsmarkt’

De cijfers lijken in elk geval Van Wijnbergen gelijk te geven. Het CPB meldde dit voorjaar dat het vergrijzingsprobleem aanzienlijk groter is dan in 2003 vermoed, vooral door de onverwacht stijgende zorgkosten. Alle effecten van het beleid waarnaar Ab Klink verwijst, zijn in die prognose verwerkt. Als in 2003 volgens het kabinet-Balkenende een hard pakket nodig was, valt moeilijk in te zien waarom dat nu niet het geval zou zijn.

Hoe is die ommezwaai van het CDA te verklaren? Ik zie drie mogelijke redenen. De eerste reden is dat de partij tot het inzicht is gekomen dat een probleem van tussen de 2 en 3 procent over een periode van meer dan 30 jaar allerminst dramatisch is. Het is minder dan een half procent per kabinetsperiode. Ook in historisch perspectief is dat niets bijzonders.

Maar als dat nu waar is, was het ook in 2003 waar. Daarom concludeerde ik ik in mijn boek ’Overmoed en Onbehagen’ dat niet de vergrijzing, maar het verlangen naar een ander soort samenleving het motief moest zijn voor de hervormingsagenda van het kabinet. Het CDA was in de ban van een nieuwe toekomstvisie, waarin we op weg waren naar een netwerksamenleving van geëmancipeerde, goed opgeleide burgers die niet meer uit de voeten konden met de verzorgingsstaat. In de participatiemaatschappij van de toekomst zou de nadruk liggen op eigen verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid en zou er minder behoefte zijn aan collectief georganiseerde solidariteit. De belangen van de weerbare middengroepen staan centraal. Er is veel ruimte om te tornen aan inkomensbescherming voor kwetsbare groepen. Daar reken ik ook de goed opgeleide werknemer toe die op zijn 55ste gedeeltelijk arbeidsongeschikt en werkloos wordt en geen schijn van kans heeft op ander werk. Zo iemand afschepen met een uitkering beneden het sociale minimum past niet in mijn opvatting over een solidaire samenleving.

Mijn kritiek op die nieuwe visie is niet door iedereen in dank afgenomen. Ook in de achterban van het CDA leefde echter veel onvrede. Dat is wellicht de reden dat in het nieuwe verkiezingsprogram die nieuwe visie niet nadrukkelijk wordt besproken. Wie goed leest ontdekt echter dat de hervormingsagenda onder het motto van ’investeringsagenda’ gewoon volgens plan wordt afgewerkt.

De tweede mogelijke verklaring voor de ommezwaai van het CDA heet kiezersangst. De dramatische uitslag van 1994, toen de ouderen massaal afhaakten, is niet vergeten. Ouderen worden electoraal een steeds belangrijker doelgroep. Dat kan een onzuiver motief worden om hen te paaien met harde beloften van a) een welvaartsvaste AOW, b) geen fiscalisering en c) geen verhoging van de AOW-leeftijd.

Objectief is de belofte dat de AOW niet zal worden gefiscaliseerd een bewijs van onzindelijk denken. De AOW is namelijk al lang (deels) gefiscaliseerd. Het Paarse kabinet bepaalde in 1998 een plafond voor de AOW-premie, waardoor de premie- inkomsten steeds verder achterblijven bij de -uitgaven. Het gat wordt gevuld uit belastinginkomsten, waaraan ook AOW’ers hun steentje bijdragen. Dit is feitelijk al een garantie dat jongeren niet eenzijdig de rekening gepresenteerd krijgen.

De echte vraag is dus of we met de fiscalisering nog wat verder moeten gaan, bijvoorbeeld door het premieplafond geleidelijk te verlagen. Op basis van de nieuwe prognoses van het CPB is daarvoor wel iets te zeggen. De discussie gaat over de vraag of de lasten van de vergrijzing wel eerlijk worden verdeeld over de generaties. De doemscenario’s waarmee het kabinet de afgelopen jaren de samenleving heeft bestookt hebben bij jongeren de vrees versterkt dat er weinig meer over is tegen de tijd dat zij zelf aan de AOW toe zijn. Iets meer fiscalisering kan helpen hen te overtuigen dat ook ouderen een eerlijk deel van de lasten dragen. Zelfs de Protestants Christelijke Ouderen Bond heeft dat bepleit.

Het stemt niet tot vreugde als er in de politiek over het onderwerp alleen nog op een populistische en demagogische manier kan worden gesproken. Lans Bovenberg – tot voor kort beschouwd als het economisch geweten van het CDA – denkt dat de uitzichtloze discussie over de AOW vraagt om een staatscommissie van oude coryfeeën zoals Lubbers en Kok nog uitkomst kunnen bieden.

De derde verklaring voor de ommezwaai van het CDA is dat schijn bedriegt. Keiharde beloften aan ouderen en eigenwoningbezitters betekenen dan alleen dat de klappen ergens anders vallen. De financiële bijsluiter bij het CDA programma stelt in dat opzicht niet gerust.

Op het eerste gezicht valt het wel mee. Er wordt 3,5 miljard extra voor de zorg uitgetrokken en daar bovenop nog eens 5 miljard voor ander nieuw beleid. Het grootste deel van die extra uitgaven, 6,5 miljard, wordt gefinancierd uit besparingen op de bureaucratie in de zorg en bij de overheid. Van de rest moet 1 miljard komen van een ’beter werkende arbeidsmarkt’.

Ik ben nog geen deskundige tegengekomen die gelooft dat je 6,5 miljard kunt besparen op bureaucratie. Als dat ook uit de doorrekening van het CPB komt, heeft de partij een probleem. Vooral doordat de financiële bijsluiter ook een randvoorwaarde bevat: een structureel begrotingsoverschot van 1 procent moet worden bereikt zonder de collectieve lasten te verhogen. Als die randvoorwaarde het speelveld bepaalt, moeten straks zachte ingrepen door harde worden vervangen. Dan is er minder ruimte voor de investeringen in de zorg. Of de eigen betalingen gaan omhoog.

Alarmerend vind ik de plannen voor die ’beter werkende arbeidsmarkt’. Blijkens de kleine lettertjes wordt zowel de verantwoordelijkheid voor de verzekering voor gedeeltelijk arbeidsongeschikten als voor de WW een zaak voor de sociale partners. Dat levert alleen een flinke besparing op als eerst de WW-aanspraken fors worden beperkt. Werknemers moeten dan hopen dat dat via de cao gerepareerd wordt. Wie niet onder een cao valt, kan dat bij voorbaat vergeten. Groepen die het minst weerbaar zijn, zullen daardoor opnieuw het sterkst worden teruggeworpen op hun zelfredzaamheid.

Ook het plan om in de belastingen de overdraagbare algemene heffingskorting in tien jaar af te schaffen verdient meer aandacht. Voortaan krijgen werkenden belastingvoordeel, nu nog iedereen. Dat heeft forse negatieve koopkrachteffecten voor alleenverdieners. Jongere generaties, die ’erop voorbereid zijn dat zij hun talenten ontplooien in werk’ zullen daar weinig last van hebben. Vooral oudere (en allochtone?) alleenverdieners worden getroffen. Dat roept ook de vraag op wat de gevolgen zijn voor het sociale minimum van gezinnen die van één uitkering moeten leven. Als het CDA dat niet wil verlagen, dreigt er een kanjer van een armoedeval op het moment dat één van de beide partners een baan vindt.

Daardoor zal ook duidelijker worden waarom Mark Rutte vindt dat het schijnbaar ’duffe’ CDA-programma zulke goede aangrijpingspunten biedt voor het realiseren van het VVD programma.

Dr. Bert de Vries is oud-fractievoorzitter van de CDA in de Tweede Kamer.

Meer over

donderdag 11 februari 2021

NRC / ALLEDAAGSE WETENSCHAP / SCHAATSEN IN TIJDEN VAN CORONA: 'Riskante sporterswolken (op het ijs)'

 

Schaatsen? Ja! Maar hoe gevaarlijk zijn de Adempluimen van andere schaatsers? (Foto: Schaatsverhalen.nl)

Riskante sporterswolken op de dijk

Wekelijks stuit Karel Knip in de alledaagse werkelijkheid op raadsels en onbegrijpelijke verschijnselen.

Deze week: een normaal winterverschijnsel is verworden tot een bron van zorg.

De ademwolk van stilstaande mensen stijgt op tot boven hun hoofd.
De ademwolk van stilstaande mensen stijgt op tot boven hun hoofd (Foto: NRC.nl)

Lang geleden was de Diemerzeedijk het territorium van kabelbranders en illegale vuilstorters waar zelfs de overheid niet graag naarbinnen drong. Er hingen kwalijke dampen en de morsige werkers die er hun kostje bij elkaar scharrelden straalden geen gastvrijheid uit. In het oosten vloog van tijd tot tijd de Muider kruitfabriek de lucht in.

Inmiddels ademt het gebied een en al frissigheid. Er zijn leuke bruggen en torenflats neergezet en voor de vrijwillige sportbeoefening is een overgeschoten weg vrijgemaakt. Vorige week zondag was het er om half tien al een drukte van belang. Het was koud, op de sloten lag nog wat ijs, maar windstil en laag aan de hemel scheen een prettig zonnetje. Het zal een graad of twee geweest zijn met een luchtvochtigheid van meer dan 90 procent.

De toevallige passant zag er geen mens die geen ademwolk uitblies. Stilstaande en langzaam wandelende personen produceerden ademwolken die boven hun hoofd uitstegen en daar langzaam vervluchtigden, hardlopers en wielrenners trokken een horizontaal dampspoor achter zich aan van wel één of twee meter lang.

In andere jaren had de passant het een normaal winterverschijnsel gevonden, maar deze keer moest-ie bij het doorkruisen van elk nieuw dampspoor aan het coronavirus denken. Als ik nu inadem, dacht hij dan, dan zuig ik de respiratoire uitstoot, de slijm- en speekseldruppeltjes, van de langsrazende sporter in en als die coronalijder is ben ik de pineut. Dan heb ik geen vaccin meer nodig.

De slipstream van hardlopers

Echte sporters hébben geen corona, beweerden bijdehante sporters vorig jaar toen commotie uitbrak rond de slipstream van hardlopers en wielrenners, maar iedereen wist dat dat onzin was. Je kunt besmettelijk zijn vóór je symptomen hebt. De Eindhovense hoogleraar Bert Blocken sloot de combinatie van sportbeoefening en besmettelijkheid niet uit en liet in april in een computersimulatie zien waar virusbeladen respiratoire druppeltjes zouden kúnnen terechtkomen: tot vele meters achter hollende of racende sportlieden. Zijn feitelijke constatering is een eigen leven gaan leiden – er zijn horrorverhalen van gemaakt, zegt Blocken – maar er viel eigenlijk weinig tegenin te brengen, al moet je misschien wel veel en lang deeltjes uit de slipstream opsnuiven om besmet te raken.

Geven de ademwolken bij benadering het gebied aan waar virusbeladen respiratoire druppeltjes zich kunnen ophouden, dat is de vraag die zich opdringt en aardig genoeg valt er wel wat zinnigs over te zeggen.

Ademwolken ontstaan uit vermenging van luchtsoorten (de adem en de buitenlucht) die elk apart onverzadigd kunnen zijn aan waterdamp maar na menging lucht opleverden die oververzadigd is. Het klinkt raadselachtig maar meteorologen kunnen laten zien dat het tamelijk makkelijk gebeurt. Of in de oververzadigde lucht ook zichtbaar waterdamp zal condenseren hangt af van de aanwezigheid van voldoende condensatiekernen in het luchtmengsel. In lucht die van al zijn condensatiekernen is ontdaan kan een hoge oververzadiging worden aangebracht zonder dat mistvorming optreedt. Daarop berust de werking van het Wilsonvat (de ‘cloud chamber’).

Buitenlucht in stedelijke omgeving bevat van nature veel condensatiekernen, maar het is aannemelijk dat de condensatie in de ademwolken toch vooral plaatsvindt op de respiratoire druppeltjes. Dat zegt de Twentse hoogleraar Detlef Lohse en hij licht het toe. Waterdamp verzamelt zich makkelijker op de waterige slijm- en speekseldruppeltjes dan op de condensatiekernen uit de buitenlucht die vaak hydrofoob zijn. Je ziet ook dat in de zeer zuivere lucht van het hooggebergte net zo makkelijk ademwolken ontstaan als hier in Nederland. Tenslotte heeft de onderzoeksgroep van Lohse het aangroeien van de respiratoire druppeltjes onlangs in een simulatie aangetoond. Het moet er wel koud en vochtig genoeg voor zijn.

Men hoopt binnenkort te publiceren in Physical Review Fluids.

Uitgehijgd of uitgehoest

Kortom: een deel van de mistdruppeltjes uit de ademwolk kan zeker een virushoudende kern hebben. Blocken en Lohse beklemtonen dat de feitelijk besmettelijke luchtmassa aanzienlijk groter kan zijn dan de zichtbare ademwolk en dat de grootste druppeltjes die worden uitgehijgd of uitgehoest al direct uit de wolk (als steentjes in een ‘ballistische baan’) naar beneden vallen. Maar in ruwe lijn geven de ademwolken wel ongeveer aan waar het centrum van het gevaarlijke gebied ligt. Bij lage temperatuur ligt het kielzog aan druppeltjes achter hardlopers en wielrenners wat hoger dan vorig jaar uit de simulatie van Blocken naar voren kwam (die gold voor 25 graden) en dat kan wat gevaarlijker zijn. Dat de ademwolk van stilstaande mensen opstijgt tot boven hun hoofd en daar veilig uitwaaiert en vervluchtigt is te danken aan de warmte van de menglucht en aan het gegeven dat vochtige lucht lichter is dan droge (bij dezelfde temperatuur en druk).

Een winterse omgevingstemperatuur kan de besmettingskans dus zowel vergroten als verkleinen. Verontrustend is dat de levensduur van respiratoire druppeltjes veel hoger is dan tot nu werd aangenomen. Dat blijkt uit een simulatie waarover de groep van Lohse juist afgelopen week publiceerde als ‘coverarticle’ in Physical Review Letters. De uitgestoten druppeltjes verdampen veel minder snel dan werd aangenomen omdat ze gedeeltelijk opgesloten blijven binnen vochtige lucht en elkaar ook door onderlinge interactie deels tegen verdamping beschermen. De druppeltjes kunnen daardoor ook op grote afstand van de bron gevaarlijk blijven.

*

Ook de volgende Aflevering van deze Rubriek is nuttig voor Schaatsers en Andere Winterliefhebbers: 'Het-ritme-van-koude-vingers'

SHARTIE AART DEKKER '11Steden-hysterie in het 'Nuchtere Holland' n.a.v. NRC-WETENSCHAP / METEOROLOGIE / DAT WAS EEN GEWELDIGE VOORSPELLING! 22 jan 2021: 'Dramatische fenomenen boven de Noordpool' - 'Nog schaatsen op een plas ergens de komende weken?'

 

What is sudden stratospheric warming?

Meer hierover:   ---  Hier  ---

 * 

SHARTIE AART DEKKER

Van plezier in en het nut van Wetenschap, tot

11Steden-hysterie in het 'Nuchtere Holland'...

Ik lees graag, en als het ff kan veel; kranten, tijdschriften, boeken, internet. Maar dit stukje is geïnspireerd op een artikel in de NRC-Wetenschap-bijlage van 22 januari j.l. Door mijn oogproblemen en andere gezondheidsbeperkingen komt het er lang niet altijd van om de dikke zaterdagkrant zelfs maar in erop volgende week te verstouwen, maar deze keer toevallig deze bijlage wel.

Ik ben van jongs af aan een groot liefhebber van echte winters, liefst met sneeuw en heel veel en lang schaatsijs. Dat komt omdat mijn vader ooit een 11Steden-rijder was (in 1942), en hij mij schaatsen leerde in de beroemde winter van 1963, ik was toen 4 jaar. Vanaf dat moment zit schaatsen op natuurijs diep in mij, en omdat je daar nu eenmaal stevige vrieskou voor nodig hebt ben ik meestal erg gespitst op voortekenen dat het weleens zou kunnen gaan vriezen en op alle informatie die daar wat mee te maken heeft. Wellicht was het dus mijn intuïtie die me deze bijlage zo snel deed oppakken...

Vanaf mijn tiende was het een droom van me om zelf ook eens de 11Stedentocht te rijden. Ik moest er lang op wachten, want na 1963 duurde het tot 1985 voor 'de Tocht' weer werd verreden, en zelfs die ging door een samenloop van omstandigheden aan mij voorbij. Maar ik had mazzel; ook in 1986 waas er weer een Tocht, en in 1987 lag er zelfs nog meer ijs, alleen was het toen op een flink deel van het 11Steden-traject onmogelijk om te schaatsen doordat er veel zand op het ijs lag; geen Tocht dus, en geen kans voor mij om een tweede Kruisje te scoren. In 1997 was de vooralsnog laatste keer dat er een officiële 11Steden werd verreden. Sindsdien waren we er enkele malen dichtbij, maar 'hij' kwam er niet.

Waarom deze opsomming? Omdat er een patroon zit in strenge winters  - al dan niet met 11Stedentocht - 1963 - 1985 - 1986 - 1987 -1997 - - 2021? Het is geen precieze wiskundige reeks, maar koude winters komen nogal eens in een cyclus van een jaar of 11, plus of min enkele jaren en niet zelden meerdere achter elkaar. Schijnt met de activiteit van de zon te maken te hebben... Ook dat voedde mijn intuïtie...

En toen kwam NRC dus met het onderstaande verhaal. Kort samengevat: er bestaat een weerkundig verschijnsel dat nogal eens kouinvallen in ons deel van de wereld veroorzaakt, in januari deed zich dat voor, en er was een kans van 2-op-3 dat we er eentje zouden krijgen. Het duurde nog best lang, maar afgelopen weekend was het dus zover. En de krant kwam met een verhaal over het hoe en waarom; blij dat er kranten zijn die dit soort informatie goed uitgediept brengen, jammer dat er tegenwoordig zo weinig mensen nog kranten lezen..!

NRC stipte ook al de mogelijke 11Steden-koorts aan, en ja hoor: de sneeuw moest nog komen, er lag nog geen millimeter ijs, en er was alweer een verhit 11Steden-debat, nog eens extra pikant doordat de 11Steden-vereniging al voor het begin van de winter had gesteld dat bij de staat van corona die wij meemaken het organiseren van een  Tocht onmogelijk zou zijn...

Maar dat hield niets en niemand tegen het er toch over te hebben...

Begrijp me niet verkeerd: ik zou er graag een zien komen  - zelfs onder dit corona-regime, misschien wel juist dan; het volk kan wel wat afleiding van de ellende gebruiken, en ik ben het met Erben Wennemars en anderen eens dat je in zo'n uitzonderlijke situatie moet kijken wat er wel mogelijk is - alleen...ik schatte het als volkomen onmogelijk in dat er bij een inval van de winter die pas na een week in februari komt, nog voldoende 11Steden-ijs zou kunnen groeien  - hoe fel de kou ook zou zijn -  de zon is gewoon al te sterk en de nacht te kort...

Het was dus welkome afleiding van corona-misère, maar tegelijk onzin en zelfs een mooi voorbeeld van typisch Hollandse/Nederlandse Massahysterie en Sensatiezoekerij.

Maar goed; er kan geschaatst worden de komende dagen; geniet ervan zolang het kan!

En lees hieronder, of op NRC.nl de Originele Post, over hoe het opeens zo koud kon worden.

(AD)

*


Dramatische fenomenen boven de Noordpool

Meteorologie Soms wordt het ’s winters ineens heel koud, na extreme veranderingen in de stratosfeer. Gebeurt dat nu ook?

22 januari 2021

Leestijd 4 minuten

Kou in de Siberische stad Omsk deze winter. De middagtemperatuur deze week in Omsk was circa -20°C.

Kou in de Siberische stad Omsk deze winter. De middagtemperatuur deze week in Omsk was circa -20°C. Foto Alexey Malgavko/Reuters

Zou het misschien toch? Nog schaatsen op een plas ergens de komende weken? Of – hoop, hoop – misschien zelfs weer een Elfstedentocht, na 23 jaar? Sinds begin deze maand hoor je voorzichtig gefluister dat het wel eens erg koud zou kunnen worden. In Siberië is het al gaande.

Aanleiding voor de hoop is een beruchte, spectaculaire verstoring in de stratosfeer, de luchtlaag op tien tot vijftig kilometer hoogte. Begin januari trad daar in korte tijd een sterke opwarming op, een zogeheten sudden stratospheric warming (SSW). De gevolgen daarvan zijn aan het aardoppervlak te voelen, en zorgt in sommige gebieden juist voor sterke afkoeling.

Maar wat is zo’n SSW precies? Hoe leidt een verstoring op zo’n hoogte tot extreme kou aan de grond? En in hoeverre valt zo’n gebeurtenis, en zijn effecten, te voorspellen? Een overzichtsartikel dat afgelopen november in het tijdschrift Review of Geophysics is gepubliceerd, geeft veel antwoorden. Een stuk in 5 vragen.

1 Wat is een sudden stratospheric warming?

„Een van de meest dramatische stratosferische fenomenen”, zo noemt het overzichtsartikel het. Een SSW is een ernstige verstoring van de normale situatie. Normaal is dat het Noordpoolgebied in de winter in duisternis vervalt. Door het ontbreken van zonlicht, koelt het gebied sterk af. Vanuit het zuiden wordt er wel warme lucht aangevoerd. Dat zorgt voor een groot temperatuurverschil. In reactie komt de lucht sterk in beweging (in andere seizoenen is die wind er ook, maar veel minder sterk). De lucht beweegt van hoge naar lage druk, in dit geval zuidwaarts. In combinatie met de draaiing van de aarde, wekt dat een sterke westenwind op, de poolwervel geheten – in het Engels de polar vortex. Tot zover de normale situatie.

Maar soms raakt de poolwervel ernstig verstoord. De wind valt stil, keert om, en verandert in een zwakke oostenwind. De stratosfeer, of een deel ervan, warmt daarbij snel op, 20, 30 soms wel 50°C. In januari 2019 bijvoorbeeld ging het binnen enkele dagen van -70°C naar -30°C.

De verstoring in de stratosfeer houdt twee tot drie weken aan. „De polaire vortex probeert zich te herstellen”, zegt Michiel van Weele, die zich bij het KNMI bijzonder voor SSW’s interesseert. Wat vaak wordt gezien, zegt hij, is dat de vortex door de verstoring een tijd instabieler is, en zich in tweeën splitst. Of hij verplaatst zich.

Op het zuidelijk halfrond ontstaat de poolwervel ook – in juni, als het daar winter is. Maar plotselinge opwarmingen doen er zich nauwelijks voor. Blijkbaar laat de wervel zich hier minder makkelijk verstoren. „Op dit halfrond is tot nog toe maar één SSW geweest, in 2002”, zegt Mark Baldwin, eerste auteur van het overzichtsartikel en hoogleraar klimaatwetenschap aan de universiteit van Exeter. „En misschien eentje in 2019. Maar dat hangt af van de definitie die je gebruikt. Er zijn er meer in omloop.”

2 Hoe vaak komen ze voor?

Tussen 1958 en 2019 zijn er 40 SSW’s geobserveerd. Gemiddeld doen er zich dus elke drie jaar twee voor. De ontdekking van de SSW’s is volgens het overzichtsartikel toe te schrijven aan de Duitse meteoroloog Richard Scherhag van de Freie Universität Berlin. Vanaf de voormalige luchthaven Tempelhof startte hij in 1951 met metingen aan de stratosfeer, tot een hoogte van 30 km. Hij gebruikte neopreen ballonnen. Ze waren uitgerust met een nieuw type Amerikaanse radiosonde, waar hij met hulp van geallieerden uit de VS aan was gekomen. Eind januari 1952 rapporteerde Scherhag een ‘explosive-type warming’. Hij gaf het de naam: ‘het Berlijn-fenomeen’. Een paar dagen daarna zag hij het in de stratosfeer weer snel afkoelen. Maar ongeveer een maand later volgde een tweede, nog sterkere opwarming. „Ze kunnen dus in golven komen”, zegt Van Weele.

3 Wat veroorzaakt zo’n verstoring?

Dat is niet bekend. Het overzichtsartikel noemt allerlei mogelijkheden. Windpatronen in de tropen, de zonnecyclus, de sneeuwbedekking in Eurazië in de maand oktober, de El Niño-cyclus waarbij zeetemperaturen in de Grote Oceaan veranderen. Of is het een combinatie van factoren? „We weten het gewoonweg niet”, zegt klimaatwetenschapper Baldwin.

Van Weele noemt nog een andere optie. Onderzoek met klimaatmodellen suggereert een verband met het oppervlak aan zee-ijs in het najaar in het Arctisch gebied. Dat neemt door de opwarming van de aarde gestaag af. „En dat zou dan misschien de frequentie van de SSW’s kunnen beïnvloeden”, zegt hij. „Maar dat is niet meer dan een hypothese.”

4 Wat zijn de gevolgen?

Een SSW heeft effecten naar boven en naar beneden toe. In hoger gelegen luchtlagen leidt het volgens het overzichtsartikel tot „dramatische veranderingen” in de dynamiek en de chemie. Vanuit de mesosfeer (tussen de 50 en 85 kilometer hoogte) versterkt het bijvoorbeeld het neerwaartse transport van bepaalde verbindingen, zoals stikstofoxiden en koolstofmonoxide. Dat werkt weer door in de stratosfeer en versterkt onder meer de ozonlaag. „De concentratie ozon blijft hoger”, zegt Van Weele. Dit is vooral voor het zuidelijk halfrond gunstig, waar zich elk jaar in de late winter (augustus-september) een ozongat vormt.

Kou in de Siberische stad Omsk.

Foto Evgeniy Sofiychuk/AP

In de stratosfeer ontstaat door de plotselinge opwarming een hogedrukgebied, dat naar beneden doorwerkt. Op zo’n tien kilometer hoogte beïnvloedt het de straalstroom. Dat is, net als de poolwervel, een sterke westenwind. Maar onder invloed van de druk kan die meer gaan golven. Dat beïnvloedt uiteindelijk het weer, dat ontstaat in de troposfeer, de onderste laag van de dampkring. „Het golven van de straalstroom zorgt ervoor dat aan de grond tongen van koude lucht zuidwaarts uitstulpen”, zegt Van Weele. Eind januari 2019 kampten grote delen van Canada en de VS met extreem koud weer. Er was toen sprake van een gesplitste poolwervel.

De gevolgen reiken verder. In Groenland en het oosten van Canada wordt het juist vaak warmer. In Zuid-Europa kan de neerslag toenemen. In de vorm van regen of sneeuw. Maar volgens Van Weele is er „geen direct verband” te leggen met de hevige sneeuwval in Spanje eerder deze maand. Verder koelen de tropen af, wat mogelijk tot droogte leidt.

5 Kun je ze voorspellen?

Met de huidige weermodellen is een SSW tot twee weken vantevoren „redelijk goed te voorspellen”, zegt Baldwin. Maar veel lastiger is dat voor de gevolgen aan de grond. Over de link tussen de stratosfeer en de troposfeer is nog veel onbekend. Of het aan de grond extreem koud wordt, en waar dan wel en waar niet, valt daardoor moeilijk te voorspellen.

Juist die onbekende link boeit Baldwin buitengewoon. In de stratosfeer duurt een SSW twee tot drie weken, maar aan de grond houden de gevolgen soms meer dan twee maanden aan. „Dat is tien keer zoveel als wat de theorie voorspelt.” Hij vindt die zogeheten ‘oppervlakteversterking’ „erg fascinerend”. „Maar begrijpen doen we ’m nog niet goed.”

Een garantie op winterweer is er niet

Michiel van Weele KNMI

Ook Van Weele durft niet te zeggen of Nederland nog extra kou te wachten staat. Een stratosferische verstoring verhoogt wel de kans op „wind uit de koude hoek”, schreef hij, samen met collega Lars van Galen, vorige week in een klimaatbericht. Maar een garantie op winterweer in Nederland is er niet. Van Weele sluit volgende stratosferische verstoringen niet uit.

Ook kunnen er nog meer koudegolven komen. Wat hij noemt: „een tweede, en eventueel een derde golf”. Hij haalt de winter van 1985 in herinnering. Pas na de tweede en de derde koudegolf volgde op 21 februari alsnog een Elfstedentocht. „Schaatsliefhebbers hoeven de hoop nog niet helemaal op te geven, maar een koude winter gaat het niet meer worden.”

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 23 januari 2021 

*

Nog eentje  - iets uitgebreider -  dan:

 

 

Sudden Stratospheric Warming

zondag 19 januari 2020

vrijdag 21 december 2018

SHARTIE AART DEKKER / DE TOEKOMST VAN DE 11STEDENTOCHT / EEN IJSMEET-APP....


#OmropFryslân #Friesland

REPO: Een ijsapp, de Elfstedentocht en de finishboog


Gepubliceerd op 9 dec. 2018
We zullen rekening moeten houden met korte winters en dus sneller in actie moeten komen." 
Dat zei voorzitter Wiebe Wieling zaterdagmiddag op de jaarlijkse ledenbijeenkomst van de Friese Elfstedenvereniging. Om dat voor elkaar te krijgen, zal er een ijsmeet-app worden ontwikkeld. Alle rayonhoofden, hun assistenten en de ijsmeesters krijgen de app.

https://www.omropfryslan.nl/nieuws/85... ▶️ 
Abonneer je voor meer video's: https://omrop.fr/UcpZ 
🌍 Nieuws, acties en live radio en tv: https://OmropFryslan.nl 
👍Like ons op Facebook: https://facebook.com/OmropFryslan 
📸 Volg ons op Instagram: https://instagram.com/OmropFryslan 
🐦 Volg ons op Twitter: https://twitter.com/OmropFryslan 
📰 Nieuws op Twitter: https://twitter.com/OmropNijs 
📰 Nieuws in het Nederlands: https://twitter.com/OmropFryslanNL

**



Wanneer gaan die Friezen zich nu eindelijk eens aanpassen aan de Nederlandse Taal&Cultuur? .... Of zouden de Andere Nederlanders zich moeten aanpassen aan de Friese Taal&Cultuur ... #Dokkum #ZwartePiet .... Pollens !?&@!??? wat een lastige kwestie...

Misschien dat er een Aris-aanhanger is die dit bericht kan vertalen in het Hollands? Bij voorbaat dank!(AD)

donderdag 22 maart 2018

COLUMNIST AART DEKKER / DE 'SPORTCULTUUR' VAN NEDERLAND VERNEDERLAND: Woest over de Behandeling van Ireen Wüst, Wesley Sneijder e.v.a.-is Nederland wel Topsport(-ers) Waard?

Een land heeft naar mijn mening pas een 'Echte, Serieuze Sportcultuur' als het aan een aantal criteria voldoet. Bijvoorbeeld de manier waarmee het met Topsporters, ex-Topsporters, en (ook wel) met Getalenteerde Jeugd omgaat.

Schaatsen -en dan vooral op de Traditionele Lange Baan- is in Nederland meer dan 'zo maar een sport'; het is een sport die heel veel Nederlanders in het bloed zit. Dat zie je vooral in 'Echte Nederlandse Schaatswinters', met liefst natuurlijk ook nog 'een Tocht der Tochten'; een Elfstedentocht dus. Dat laatste Mega-Event -een Rondtocht langs de Elf Friese Steden, waarvan er tot nu toe slechts vijftien(15!) officiële edities zijn georganiseerd, is dan vooral de 'Slagroom op de Taart', en vindt veelal pas plaats nadat er al weken lang, soms zelfs maanden lang, overal in Nederland geschaatst is, meestal door (vele) miljoenen mensen. Op schilderijen van honderden jaren oud kunnen we zien dat dit al eeuwen lang het geval is, en dat jong en oud, en arm en rijk de ijspret deelden; iedereen op dezelfde platen ijs op sloten, grachten, kanalen, plassen, meren en -soms zelfs- rivieren en Zuiderzee/IJsselmeer. Naast de buitensport in de vrieskou zelf, was en is er ook het randgebeuren van 'Koek en Zopie', IJsdansen, Arrensleden , IJszeilen, Priksleetjes en het (leren) schaatsen 'aan den stok', of achter een stoel. Al met al dus: typisch Nederlandse Sport Cultuur. Dat heeft trouwens niet 'altijd al' geleid tot grote dominantie van Nederlandse Topschaatsers op Olympische Spelen en WK's en EK's, en de daarbij behorende Oranje-gekte; die stamt van de jaren-60 en -70, en was toen nog lang niet zo totaal als bijvoorbeeld vier jaar geleden in Sotsji het geval was. De Internationale Top van het Schaatsen op de Lange Baan kwam namelijk eerst vooral uit de Noordse Landen en bijvoorbeeld ook uit Rusland. Logisch; omdat daar wel de benodigde ijszekerheid was die in Nederland al heel lang niet meer bestaat, en trouwens ook in vroeger tijden slechts bij perioden het geval was. De ISU(de Internationale Speed Skating Union) bestaat trouwens uit meer dan 'de Lange Baan', naast Shorttrack valt bijvoorbeeld het Kunstrijden valt er ook onder, en ook die sport -met afstand het grootste onderdeel van de ISU, en het belangrijkste Schaatsonderdeel Wereldwijd- is sinds Sjoukje&Joan een ondergeschoven kindje geworden bij NOC*NSF. Ook in het IJshockey is Nederland een zeer kleine sport, dus valt er ook op de schaats voor de Nederlandse Sport nog een wereld te winnen, maar daarover een andere keer misschien meer.
Nee, deze inleiding is context voor 'de Case Ireen Wüst'; Nederlands Grootste Sporter Ooit op de de Sponsor Justlease -die ruim anderhalf jaarsponsorde, en dus relatief goedkoop met de veren van het door de schaatster beloofde en geleverde Goud- kon pronken, omdat Wüst dus zelf het fundament financierde- liet weten dat de coach het verhaal niet goed begrepen had, en dat hij er nu maar helemaal mee stopte...met als reden: 'men wilde wel door met sponsoren, maar dan moest Kopvrouw Wüst wel vier jaar doorgaan...en omdat ze zich daar nog niet op had willen vastleggen kwam er dus een eind aan de zakelijke relatie.
Olympische Spelen. Deze fantastische Sportvrouw is een voorbeeld als het gaat om toewijding, doorzettingsvermogen en vechtlust. Vier keer Goud op vier opeenvolgende Olypische Spelen is gewoon uniek! Toch voorkwam dat palmares niet dat ze op de eerste dag van het WK, bedoeld als een Grote Feest kort na de Olympische Spelen op de Coolste Baan van Nederland -een tijdelijke 400-meter kunstijsbaan in het Olympische Stadion in Amsterdam, waar het Wereld Kampioenschap All-round werd georganiseerd voor een groot en wild enthousiast publiek-, een onheilstijding kreeg. Het evenement was extra feestelijk omdat men de 'Gouden Tijden van Weleer' wilden laten herleven in aanwezigheid van alle nog levende Kampioenen van Vroeger. Een gezelschap waar Wüst' natuurlijk zodra ze stopt ook toe zal behoren. In plaats daarvan zette haar coach bij voorbaat een 'doem(-per)' op haar WK. Hij vertelde haar dat er voor haar in de -nota bene door haar zelf opgerichte, en in beginsel ook door haar mede met eigen geld gefinancierde- ploeg vanaf volgend seizoen geen plaats meer was. Zou dat er wellicht de oorzaak van zijn dat haar startafstand , de 500 meter, volkomen mislukte, en dat ze daardoor het Kampioenschap mis liep(ze werd tweede)? Deze affaire liep in de week na het WK nog verder uit de hand;

Ireen Wüst een beetje te goed voor deze wereld dus? Had ze niet gewoon moeten beloven die vier jaar aan te blijven? Dan had ze later altijd nog af kunnen zwaaien 'als het echt niet langer meer ging'; kan tenslotte gebeuren met een absolute Topsporterdie over vier jaar 37 jaren zal tellen.

Al met al een diep droevig stemmende behandeling van een Icoon, door een bedrijf dat zich er -na het plukken van het laaghangend fruit- veel te gemakkelijk vanaf maakte. Maar het probleem ligt breder dan alleen deze sponsor; er staan geen andere sponsoren in de rij voor Wüst, noch voor de vele andere Topschaatsers- en schaatsters die Nederland rijk is -een deel van de Jumbo-ploeg van Sven Kramer uitgezonderd- dat is dus een Sponsor die het duidelijk wel begrijpt!

Wat een Volwassen Reactie (bij de NOS: 'Sponsor Justlease stopt met Wüst: "ik ben te oud" (Video))
van Echte Topper Ireen Wüst!

Want als Nederland een 'Echte Sportcultuur' rijk zou zijn, dan zou het naar mijn idee anders gaan; dan zou de Sponsorwaarde van een Ireen Wüst zich zelf uitstrekken tot ver na haar dagen als actieve sporter. Maar nee; hier geldt meer 'Nederland, Vernederland', want zo kan je de de bejegening van de Topper natuurlijk ook typeren. De zelfbeheersing die ze toonde toen het nieuws naar buiten kwam was trouwens bewonderenswaardig; nog een reden die toch tenminste een(1) nieuwe geldschieter zou moeten overtuigen wel met haar in zee te gaan...dan waarschijnlijk wel onder leiding van een andere coach...maar dat lijkt me logisch...

Een sport die ook diep in de Nederlandse Cultuur zit verankerd -totdat de prestaties zwaar tegenvallen; dan wordt het tijdelijk iets minder- is het Mannenvoetbal. Dusdanig, dat die sport meestal apart wordt gecategoriseerd; niet onder de titel 'Sport', maar ernaast. In Nederland is (Mannen-) Voetbal 'Koning, Keizer, Admiraal' als het goed gaat, en een Mickey Mouse-versie van 'Soccer is King' als het niet allemaal niet voor de wind zeilt.

Ook in het Voetbal speelt/speelde even een kwestie die met 'Respecteren van Toppers' te maken heeft. Record-International Wesley Sneijder zag het -nadat wel voor zich nadat de nieuwe Bondscoach Ronald Koeman hem liet weten verder geen gebruik meer van zijn diensten als Oranje-klant te willen maken-; onder Koeman -dezelfde coach die hem ooit liet debuteren op het hoogste niveau- op het veld afscheid nemen, en wel bij de aankomende twee Oefeninterlands tegen Portugal en/of Engeland. Niet zo heel raar gedacht door Sneijder lijkt mij. Of toch wel? Koeman heeft er in ieder geval geen oren naar; die is waarschijnlijk zou intens bezig met het maken van een Nieuwe Start voor het Nederlands Elftal, dat...ja wat eigenlijk? Wesley selecteren, laten starten in de interland tegen Portugal -toevalligerwijs ook de tegenstander in Sneijders eerste wedstrijd met het 'Grote Oranje'- en dan na een kwartiertje wisselen, of juist een aantal minuten voor tijd in laten vallen en dan aan het eind afscheid nemen van Team en Publiek; dat kan toch nooit een domper worden? Misschien zou het zelfs zoveel enthousiasme van de Oranje-fans genereren dat het de start van de nieuwe Bondscoach een extra push zou kunnen geven...

Sneijder zal ongetwijfeld nog wel een keer een officieel afscheid van Oranje krijgen aangeboden.
Maar in een land dat zijn Sporthelden op de juiste wijze koestert, zou er -denk ik tenminste- niet tot zo'n relletje komen; vooral omdat daar eenieder veel meer bezig is met het feit dat ook aan een mooie carrière en eind komt, wanneer dat zou kunnen zijn, en hoe je dat op een respectvolle wijze kan doen.

“Hey Dekker, jij was toch Basketball Columnist?” Zullen enkelen nu misschien denken. Dat klopt (deels). Juist ook in het Nederlandse Basketball heb ik tot op heden -ik begon Basketball te Beleven in 1983, we hebben het dus over een periode van ruim 35 jaar- weinig van Respect naar onze Helden -en al helemaal niet naar de Ex-Internationals toe- gemerkt. Dat was dan ook een reden dat ik -toen Henk Pieterse me vroeg de rol van 'coach' van dat gremium over te nemen nadat Rob Meurs omkwam- daar de nodige plannen voor heb ontwikkeld. Helaas zijn ook in het traject dat ik voor ogen had de nodige kinkjes gekomen -positieve, en minder positieve- maar wie weet, misschien komt dat ooit nog weleens goed...daarover later meer.

Wil ik afsluiten met de stelling dat: “Nederland -dat geldt dus zeker ook voor het Nederlandse Basketball- blinkt ook niet uit in de juiste bejegening van onze Jonge Sport-talenten!”

Dan heb ik dat vast gesteld; ik vermoed dat ik er de komende tijd nog weleens op terug zal komen, maar de lengte van dit stukje is alweer ruim die van een standaard column-lengte, dus daar zal ik u nu nog even niet mee lastig vallen.

Zoals altijd,

Reageren? Graag!

AART DEKKER

De Foto's bij dit artikel heb ik overgenomen uit de onderstaande artikelen van de Volkskrant:



Is Nederland wel Kampioenen als Ireen Wüst Waard?