Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Schaatsen op de vijver bij theehuis Landgoed Heidestein, Driebergen
Schaatsen op natuurijs
Schaatsen
op plassen, meren en vaarten is op veel plaatsen levensgevaarlijk door
te dun ijs. Door de wind blijven er ook wakken.
Door onze redacteur Arjen Schreuder | Originele artikel NRC.nl --- Hier ---
28-2-2018 pagina 2 - 3
Hoe milder de winter, hoe groter het ongeduld om te schaatsen.
„Er is een enorme honger om het natuurijs op te gaan”, zegt een
woordvoerder van de schaatsbond KNSB. „We verklaren die drang uit het
feit dat het zó lang geleden is dat dit kon.”
De laatste keer dat er volop schaatspret was, is vijf jaar geleden.
1 Waar kun je veilig schaatsen?
Veilig
schaatsen kon woensdag op ongeveer twintig ijsbanen verspreid over het
land; van de IJsclub in Doorn tot Hard Gaat-Ie in De Lier en IJsch in
Haaksbergen – waar woensdagavond de eerste marathon van dit jaar op
natuurijs werd gehouden. Deze donderdag waren het er dertig. Het zijn
banen met ondiep water, vaak ondergespoten skeelerbanen en weilanden.
IJsmeesters hebben de dikte gemeten. Bij deze ijsclubs kun je „honderd
procent veilig schaatsen”, aldus de KNSB. Een actuele lijst is te vinden
op de website www.schaatsen.nl
2 Waar kun je op ‘open water’ schaatsen?
Er
zijn enkele honderden plaatsen in het land waar liefhebbers het
natuurijs op zijn gegaan. Schaatsers doen enthousiaste meldingen op
websites zoals die van Erik Ekkel, in het dagelijks leven werkzaam in de
automatisering. Hij heeft een veel geraadpleegde schaatskaart met
teksten als: „Eerste waaghals gespot” in Amsterdam Zuid-Oost, „Door de
sneeuwval van gister zijn de windwakken niet meer te zien!” in Giethoorn
en „Vanochtend vroeg op het ijs. Aan de randen is het prima. Het midden
kraakt wel een beetje” op het Pluismeer in Lage Vuursche.
Ekkel
maakt op zijn website, voor meren, vaarten, rivieren en sloten,
onderscheid tussen ‘betrouwbaar’ en ‘(nog) niet doen’. Samen waren het
woensdag tweehonderd meldingen.
3 Is het veilig schaatsen op grotere plassen en watergangen?
Nee!
Woensdag zijn verschillende mensen door het ijs gezakt. De politie van
Amsterdam waarschuwde op Twitter voor „zeer onbetrouwbaar” ijs: „Blijf
aan de kant, zodat we je niet uit het water hoeven te halen.”
Een 75-jarige man uit Sleeuwijk kwam woensdag om nadat hij nabij Hank door het ijs was gezakt op een water naast de Biesbosch.
4 Hoe schaats je veilig op ‘open water’?
Om
te beginnen: ga nooit alleen schaatsen. Controleer de kwaliteit van het
ijs. Ga niet schaatsen waar het heeft gesneeuwd. Neem een priem of
‘ijsprikker’ mee, en een touw, om jezelf of je metgezel omhoog te hijsen
als iemand in een wak belandt. Draag een helm en kleed je dik aan, met
dubbele truien en broeken en sokken, en smeer royaal vaseline. Zie de
website van de KNSB. Deze site over schaatsen op natuurijs is ook
nuttig.
5 Kunnen we met deze klimaatverandering blijven schaatsen?
Ja.
Volgens het KNMI komt de huidige lage temperatuur, en dan vijf dagen of
meer, eens in de drie jaar voor. Maar deze kou komt wel minder vaak
voor. Rond 1900 kon je twee keer zo vaak rekenen op schaatsweer. En rond
2040 zullen we deze koude eens in de vier jaar beleven. De laat
ste
Elfstedentocht werd in 1997 gereden. Of je met temperaturen zoals de
huidige daadwerkelijk kunt schaatsen, is niet zeker. Dat hangt ook af
van sneeuw en de wind, die nu op veel plaatsen wakken veroorzaken. Kou
zal ondanks de gemiddelde stijging van de temperatuur blijven voorkomen,
stellen klimatologen van het KNMI. De
gemiddelde temperatuur loopt op,
maar de variabiliteit van het weer ten opzichte van de trend is groot,
vooral in de winters. „De afname van het aantal koudegolven is mindere
groot dan de toename van het aantal hittegolven”, laat het KNMI weten.
6 Wat voor schaatsen moet je kopen?
Beginnende
recreanten zijn doorgaans blij met ijshockeyschaatsen of kunstschaatsen
vanaf 80 euro. Wie baantjes wil trekken op noren, is vanaf 150 euro
klaar met combi-noren; een schoen plus noren. Ook aantrekkelijk is de
salomonsschaats, vanaf ruim 400 euro. Die heeft een afklikbare schoen
waarmee je dus kunt klunen. Het allerduurste, zo’n 1.200 euro, zijn de
Viking Gold-klapschaatsen, met een Sapphire-onderstel.
Schaatsen moeten geslepen worden, liefst tot een dikte van 1,1 millimeter, in een hoek van 90 graden.
7 Hoe lang blijft de kou?
De
kou wordt na deze donderdag minder, maar de veranderingen in de
atmosfeer verlopen traag, meldt weerman Harry Geurts van het KNMI. „Tot
in het weekeinde blijft het behoorlijk winters.”
De oostenwind is ook vrij sterk, zodat er op veel plaatsen wakken blijven. Dus: oppassen geblazen.
Veel automobilisten hadden donderdagochtend last van de vorst. Door vorstschade aan het asfalt waren
op de A16 bij de Van Brienenoordbrug in Rotterdam minder rijstroken
bruikbaar. Bij de Heinenoordtunnel (A29) en de Drechttunnel (A16) had
het verkeer te maken met ijsvorming. De Utrechtsebaan, de belangrijkste invalsweg van Den Haag, werd afgesloten na een gesprongen waterleiding in een gebouw erboven.
Bij de ANWB Alarmcentrale en de Wegenwacht was het erg druk door vooral startproblemen en vastgevroren handremmen.
De eerste marathon op natuurijs is woensdag in Haaksbergen gewonnen door Simon Schouten. Bij de vrouwen eindigde Manon Kamminga als eerste.
Op de vijver van het Landgoed Heidestein (Driebergen-Rijsenburg) ligt ten minste vijf centimeter ijs, voldoende om te schaatsen.
Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Donderdag, 1 maart 2018, pagina 2 - 3
Schaatsen op natuurijs! De meest geraadpleegde Schaatskaart van Nederland gemaakt en bijgehouden door Erik Ekkel
(sinds 2008). Natuurlijk met hulp van heel veel enthousiaste natuurijs
schaatsers en schaatssters! Groene punten op de kaart zijn betrouwbaar
gemeld, maar kijk wel goed uit want de situatie ter plekke ...Mooi schaatsen bij Sneek · Mijn verhaal · Blog ·
De handschoenen hoefden niet aan toen we om twaalf uur met
champagneglazen de straat op gingen om met de buren te proosten.
Zelfs de winterjas kon aan de kapstok blijven hangen. Met 16,9 graden
was 1 januari 2023 de warmste nieuwjaarsdag ooit gemeten. In
tegenstelling tot afgelopen zomer, toen de temperatuur in Nederland
boven de veertig graden piekte, leek niemand daar echt van te
schrikken. Maar op de keper beschouwd was deze winterse hittegolf
minstens zo extreem.
Vooral de wintersportfanaat baalde: zo’n groene alpenweide, met
her en der een smal strookje opgespoten sneeuw, nee, dat is niet hoe
we ons onze skivakanties voorstellen. Maar de minder tastbare
gevolgen van de warmer wordende winters gaan een stuk verder. Zelfs
in het onwaarschijnlijke geval dat we de opwarming van de aarde weten
te beperken tot 1,5 graad is aan het eind van de eeuw de helft van
alle gletsjers ter wereld verdwenen, zo bleek uit een recente studie
in Science. Dat is niet alleen vervelend voor skiërs en
snowboarders; het smeltwater uit de bergen is cruciaal voor de
waterstand in de rivieren, irrigatie voor boeren,
drinkwatervoorziening en waterkrachtcentrales.
We leven in het ‘Calamiteitperk’, stelt filosoof en cabaretier
Tim Fransen in
een essay, ‘een tijd waarin crises – rampen, calamiteiten –
elkaar in rap tempo opvolgen’. De krantenlezer die nu al moedeloos
wordt van de overmaat aan verontrustend nieuws kan zich schrap
zetten: door de ontwrichting van het klimaat zullen de komende
decennia alleen nog maar turbulenter worden. ‘Dat betekent niet dat
het Calamiteitperk de meest vreselijke tijd is om in te leven’,
schrijft Fransen. ‘Zeker in het rijke West-Europa leven we
voorlopig nog op een historisch hoogtepunt in termen van vrijheid,
welvaart, levensverwachting. Wie het in deze tijd niet bevalt, daag
ik vriendelijk uit om een plek in de geschiedenis aan te wijzen
waarin het beter toeven was.’
Nog niet zo lang geleden was de gemiddelde Nederlander voor
verwarming bijvoorbeeld aangewezen op kolenkachels. In sommige huizen
leefde het gezin ’s winters in de keuken, omdat het fornuis de
enige warmtebron was. Bedenk: dit was in een tijd dat er nog
Elfstedentochten werden gereden. Dat alles veranderde nadat er in
1959 een grote gasbel was gevonden in de buurt van Slochteren, zo
beschrijft Chris van der Heijden in een artikel. Binnen de
kortste keren lag er achthonderd kilometer pijpleiding door heel het
land en werden huishoudens massaal voorzien van een
aardgasaansluiting.
Het smeltwater is cruciaal voor irrigatie, drinkwater en
waterkracht
Het is verleidelijk om deze geschiedenis te lezen als een
hoopvolle les. Met dezelfde politieke daadkracht kunnen we nu
overschakelen op schone energiebronnen als windmolens, zonnecellen of
kerncentrales.
Maar om te begrijpen waarom de huidige energietransitie zo
moeizaam gaat is het even leerzaam om te kijken naar de verschillen.
De reden dat er destijds minder weerstand was, is dat aardgas werd
gezien als een brandstof voor vooruitgang. Geen gehannes meer met
kolenkitten of petroleumkachels: iedereen kreeg radiatoren en een
warme douche.
Vergelijk dat met de situatie van vandaag. We moeten van het gas
af, niet omdat het ons leven onmiddellijk zoveel leuker of
gemakkelijker maakt, maar omdat ons anders in de toekomst een
catastrofe te wachten staat. Dat is de tragiek van het
Calamiteitperk: de klassieke vooruitgangsformule lijkt uitgewerkt. De
tijd dat we iedere winter naar de Alpen konden vliegen om van de
piste af te roetsjen komt ten einde. Het gasfornuis moet plaatsmaken
voor de inductieplaat, de warmtepomp zal de cv-ketel vervangen, de
winters worden warmer, net als de zomer, en toch wensen we elkaar
telkens weer het allerbeste voor het nieuwe jaar.
De cartoon zat nog in een van mijn vele knipselmappen, ik had er dus nog niets mee gedaan...
Februari 2021, Verkiezingscampagne en Wopke Hoekstra - de ' stoere Fries', of in ieder geval dat was het beeld dat zijn campagnestaf graag voorschotelde - reed - realiseer je het was volop COVID19-pandemie, en we mochten bijna niks - een wel heel erg scheve schaats; een paar rondjes aan de zijde van Sven Kramer - een soort KloJo BoJo'tje dus en zakte in de media compleet door het ijs; een van de vele momenten waar hij zijn volkomen ongeschiktheid als politiek leider etaleerde.
En ' Teflon Mark'?
Tsja, alleen maar het idee dat dat een vlotte schaatser zou kunnen zijn...Rutte heeft een hekel aan vallen - een van de politieke lessen die hij vast in zijn oren knoopte was zijn voorganger Balkenende die in een ontmoeting met jeugdige skateboarders - zou het dezelfde campagnemedewerker zijn geweest? Die vraag komt ineens bij mij op - wel even op een skateboard zou stappen; FLATS, onderuit, een beeld dat oneindig vaak herhaald werd in de media...nee, op zoiets zal je Rutte niet betrappen. Die fietst - vooral als er camera's in de buurt zijn - vrolijk een appeltje etend door de stad. Zou iemand er ooit op gewezen hebben dat dat volgens het verkeersreglement helemaal niet mag, en dat de pm dus ook daar weer liet blijken dat wetten niet voor hem gelden? Ach, Who cares? Er is echt geen agent die hem op de bon zal slingeren... Maar goed, ik kan me 'Mark' dus niet voorstellen in welke sport dan ook; want dan kan er iets onverwachts gebeuren, en dat moeten we niet hebben... Zijn lichaamsbeweging bestaat uit vingeroefeningen op een piano - of zou dat ook weer slechts beeldvorming zijn, net als dat gitaarspelen van protegé Sander Dekker? Zou zo maar kunnen! Nou ja, af en toe die fiets dus...
Maar nu vind ik het prentje eigenlijk nog leuker dan toen... Want het staat voor die eindeloze lijst aan politieke slachtoffers die hij - naast natuurlijk een onwaarschijnlijk grote groep gewone Burgerslachtoffers van zijn beleid en uitvoering - langs de kant van de weg achter zich liet, terwijl hij altijd maar weer doorging alsof en niets gebeurd was...nou ja, of in een wak dus..
Woest over Wüst(e.v.a.) – Is Nederland wel Topsport(-ers) Waard?
Aart Dekker bekeek de Olympische Winterspelen van 2018, het Succes
van de Team.NL, die van de Schaatsers en Schaatsters, en die van Ireen
Wüst in het bijzonder. En verbaasde zich hogelijk over wat er in de twee
weken daarna allemaal met haar gebeurde. Bijna alle Schaatsers een
maand na de OS werkeloos, en Neerlands Beste Olympiër voorop. Verdient
Nederland ‘Vernederland’ eigenlijk wel Topsport als we zo met onze
Helden omgaan?
Een land heeft naar mijn mening pas een ‘Echte, Serieuze
Sportcultuur’ als het aan een aantal criteria voldoet. Bijvoorbeeld de
manier waarmee het met Topsporters, ex-Topsporters, en (ook wel) met
Getalenteerde Jeugd omgaat.
Schaatsen -en dan vooral op de Traditionele Lange Baan- is in
Nederland meer dan ‘zo maar een sport’; het is een sport die heel veel
Nederlanders in het bloed zit. Dat zie je vooral in ‘Echte Nederlandse
Schaatswinters’, met liefst natuurlijk ook nog ‘een Tocht der Tochten’; een Elfstedentocht dus. Dat laatste Mega-Event -een Rondtocht langs de Elf Friese Steden,
waarvan er tot nu toe slechts vijftien(15!) officiële edities zijn
georganiseerd, is dan vooral de ‘Slagroom op de Taart’, en vindt veelal
pas plaats nadat er al weken lang, soms zelfs maanden lang, overal in
Nederland geschaatst is, meestal door (vele) miljoenen mensen. Op
schilderijen van honderden jaren oud kunnen we zien dat dit al eeuwen
lang het geval is, en dat jong en oud, en arm en rijk de ijspret
deelden; iedereen op dezelfde platen ijs op sloten, grachten, kanalen,
plassen, meren en -soms zelfs- rivieren en Zuiderzee/IJsselmeer. Naast
de buitensport in de vrieskou zelf, was en is er ook het randgebeuren
van ‘Koek en Zopie’, IJsdansen, Arrensleden , IJszeilen, Priksleetjes en
het (leren) schaatsen ‘aan den stok’, of achter een stoel. Al met al
dus: typisch Nederlandse Sport Cultuur. Dat heeft trouwens niet ‘altijd
al’ geleid tot grote dominantie van Nederlandse Topschaatsers op
Olympische Spelen en WK’s en EK’s, en de daarbij behorende Oranje-gekte;
die stamt van de jaren-60 en -70, en was toen nog lang niet zo totaal
als bijvoorbeeld vier jaar geleden in Sotsji het geval was. De
Internationale Top van het Schaatsen op de Lange Baan kwam namelijk
eerst vooral uit de Noordse Landen en bijvoorbeeld ook uit Rusland.
Logisch; omdat daar wel de benodigde ijszekerheid was die in Nederland
al heel lang niet meer bestaat, en trouwens ook in vroeger tijden
slechts bij perioden het geval was. De ISU(de Internationale Speed Skating Union)
bestaat trouwens uit meer dan ‘de Lange Baan’, naast Shorttrack valt
bijvoorbeeld het Kunstrijden valt er ook onder, en ook die sport -met
afstand het grootste onderdeel van de ISU, en het belangrijkste
Schaatsonderdeel Wereldwijd- is sinds Sjoukje&Joan een
ondergeschoven kindje geworden bij NOC*NSF. Ook in het IJshockey is
Nederland een zeer kleine sport, dus valt er ook op de schaats voor de
Nederlandse Sport nog een wereld te winnen, maar daarover een andere
keer misschien meer.
Nee, deze inleiding is context voor ‘de Case Ireen Wüst’; Nederlands Grootste Sporter Ooit op de de Sponsor Justlease -die ruim anderhalf jaarsponsorde,
en dus relatief goedkoop met de veren van het door de schaatster
beloofde en geleverde Goud- kon pronken, omdat Wüst dus zelf het
fundament financierde- liet weten dat de coach het verhaal niet goed
begrepen had, en dat hij er nu maar helemaal mee stopte…met als reden:
‘men wilde wel door met sponsoren, maar dan moest Kopvrouw Wüst wel vier
jaar doorgaan…en omdat ze zich daar nog niet op had willen vastleggen
kwam er dus een eind aan de zakelijke relatie.
Olympische Spelen. Deze fantastische Sportvrouw is een voorbeeld
als het gaat om toewijding, doorzettingsvermogen en vechtlust. Vier keer
Goud op vier opeenvolgende Olypische Spelen is gewoon uniek! Toch
voorkwam dat palmares niet dat ze op de eerste dag van het WK, bedoeld
als een Grote Feest kort na de Olympische Spelen op de Coolste Baan van
Nederland -een tijdelijke 400-meter kunstijsbaan in het Olympische
Stadion in Amsterdam, waar het Wereld Kampioenschap All-round werd
georganiseerd voor een groot en wild enthousiast publiek-, een
onheilstijding kreeg. Het evenement was extra feestelijk omdat men de
‘Gouden Tijden van Weleer’ wilden laten herleven in aanwezigheid van
alle nog levende Kampioenen van Vroeger. Een gezelschap waar Wüst’
natuurlijk zodra ze stopt ook toe zal behoren. In plaats daarvan zette
haar coach bij voorbaat een ‘doem(-per)’ op haar WK. Hij vertelde haar
dat er voor haar in de -nota bene door haar zelf opgerichte, en in
beginsel ook door haar mede met eigen geld gefinancierde- ploeg vanaf
volgend seizoen geen plaats meer was. Zou dat er wellicht de oorzaak van
zijn dat haar startafstand , de 500 meter, volkomen mislukte, en dat ze
daardoor het Kampioenschap mis liep(ze werd tweede)? Deze affaire liep
in de week na het WK nog verder uit de hand;
Ireen Wüst een beetje te goed voor deze wereld dus? Had ze niet
gewoon moeten beloven die vier jaar aan te blijven? Dan had ze later
altijd nog af kunnen zwaaien ‘als het echt niet langer meer ging’; kan
tenslotte gebeuren met een absolute Topsporterdie over vier jaar 37
jaren zal tellen.
Al met al een diep droevig stemmende behandeling van een Icoon, door
een bedrijf dat zich er -na het plukken van het laaghangend fruit- veel
te gemakkelijk vanaf maakte. Maar het probleem ligt breder dan alleen
deze sponsor; er staan geen andere sponsoren in de rij voor Wüst, noch
voor de vele andere Topschaatsers- en schaatsters die Nederland rijk is
-een deel van de Jumbo-ploeg van Sven Kramer uitgezonderd- dat is dus
een Sponsor die het duidelijk wel begrijpt!
Want als Nederland een ‘Echte Sportcultuur’ rijk zou zijn, dan zou
het naar mijn idee anders gaan; dan zou de Sponsorwaarde van een Ireen
Wüst zich zelf uitstrekken tot ver na haar dagen als actieve sporter.
Maar nee; hier geldt meer ‘Nederland, Vernederland’, want zo kan je de
de bejegening van de Topper natuurlijk ook typeren. De zelfbeheersing
die ze toonde toen het nieuws naar buiten kwam was trouwens
bewonderenswaardig; nog een reden die toch tenminste een(1) nieuwe
geldschieter zou moeten overtuigen wel met haar in zee te gaan…dan
waarschijnlijk wel onder leiding van een andere coach…maar dat lijkt me
logisch…
Een sport die ook diep in de Nederlandse Cultuur zit verankerd
-totdat de prestaties zwaar tegenvallen; dan wordt het tijdelijk iets
minder- is het Mannenvoetbal. Dusdanig, dat die sport meestal apart
wordt gecategoriseerd; niet onder de titel ‘Sport’, maar ernaast. In
Nederland is (Mannen-) Voetbal ‘Koning, Keizer, Admiraal’ als het goed
gaat, en een Mickey Mouse-versie van ‘Soccer is King’ als het niet
allemaal niet voor de wind zeilt.
Ook in het Voetbal speelt/speelde even een kwestie die met
‘Respecteren van Toppers’ te maken heeft. Record-International Wesley
Sneijder zag het -nadat wel voor zich nadat de nieuwe Bondscoach Ronald
Koeman hem liet weten verder geen gebruik meer van zijn diensten als
Oranje-klant te willen maken-; onder Koeman -dezelfde coach die hem ooit
liet debuteren op het hoogste niveau- op het veld afscheid nemen, en
wel bij de aankomende twee Oefeninterlands tegen Portugal en/of
Engeland. Niet zo heel raar gedacht door Sneijder lijkt mij. Of toch
wel? Koeman heeft er in ieder geval geen oren naar; die is
waarschijnlijk zou intens bezig met het maken van een Nieuwe Start voor
het Nederlands Elftal, dat…ja wat eigenlijk? Wesley selecteren, laten
starten in de interland tegen Portugal -toevalligerwijs ook de
tegenstander in Sneijders eerste wedstrijd met het ‘Grote Oranje’- en
dan na een kwartiertje wisselen, of juist een aantal minuten voor tijd
in laten vallen en dan aan het eind afscheid nemen van Team en Publiek;
dat kan toch nooit een domper worden? Misschien zou het zelfs zoveel
enthousiasme van de Oranje-fans genereren dat het de start van de nieuwe
Bondscoach een extra push zou kunnen geven…
Sneijder zal ongetwijfeld nog wel een keer een officieel afscheid van Oranje krijgen aangeboden.
Maar in een land dat zijn Sporthelden op de juiste wijze
koestert, zou er -denk ik tenminste- niet tot zo’n relletje komen;
vooral omdat daar eenieder veel meer bezig is met het feit dat ook aan
een mooie carrière en eind komt, wanneer dat zou kunnen zijn, en hoe je
dat op een respectvolle wijze kan doen.
“Hey Dekker, jij was toch Basketball Columnist?” Zullen enkelen nu
misschien denken. Dat klopt (deels). Juist ook in het Nederlandse
Basketball heb ik tot op heden -ik begon Basketball te Beleven in 1983,
we hebben het dus over een periode van ruim 35 jaar- weinig van Respect
naar onze Helden -en al helemaal niet naar de Ex-Internationals toe-
gemerkt. Dat was dan ook een reden dat ik -toen Henk Pieterse me vroeg
de rol van ‘coach’ van dat gremium over te nemen nadat Rob Meurs omkwam-
daar de nodige plannen voor heb ontwikkeld. Helaas zijn ook in het
traject dat ik voor ogen had de nodige kinkjes gekomen -positieve, en
minder positieve- maar wie weet, misschien komt dat ooit nog weleens
goed…daarover later meer.
Wil ik afsluiten met de stelling dat: “Nederland -dat geldt dus zeker
ook voor het Nederlandse Basketball- blinkt ook niet uit in de juiste
bejegening van onze Jonge Sport-talenten!”
Dan heb ik dat vast gesteld; ik vermoed dat ik er de komende tijd nog
weleens op terug zal komen, maar de lengte van dit stukje is alweer
ruim die van een standaard column-lengte, dus daar zal ik u nu nog even
niet mee lastig vallen.
Schaatser
Marcel Bosker uit Groningen kreeg een aanwijsplek voor de 1500 meter
en de ploegachtervolging voor de Olympische Spelen van Beijing, maar
dat leverde hem naast de vele gelukwensen ook meerdere haatberichten
op.
'Heel
veel mensen begrepen de keuze wel, maar ik heb ook behoorlijk wat
vervelende berichtjes gehad en ook wat haatberichten', vertelde
Bosker (24) na het behalen van de Europese titel op de
ploegachtervolging, met Sven Kramer en Patrick Roest.
'Best
heftige berichten. Sommige zeiden: je verdient het niet en je hoort
er niet thuis, maar ook erger. De meest onlogische dingen kwamen
voorbij.'
'Je
onthoudt wel die vijf negatieve'
Helemaal
onbewogen liet het Bosker ook niet. 'Het is niet zo leuk en best
gek. Misschien krijg je honderden positieve berichten en vijf
negatieve. Maar je onthoudt wel die vijf negatieve. Mensen mogen
denken en schrijven wat ze vinden. Maar dat is ook Nederland.
Iedereen weet heel goed wat hij zelf vindt en schrijft op social
media wat hij wil.'
Telkens
lid van de winnende ploeg
Bosker
maakte als enige schaatser deel uit van alle ploegen die een
internationale titel pakten sinds de vorige Spelen in 2018. Drie
keer werd hij wereldkampioen en nu ook drie keer Europees kampioen.
Als
enige schaatser reed hij dit najaar alle drie de races op de
ploegachtervolging in de wereldbeker, waarmee Nederland zijn
startplek voor de Spelen zeker stelde.
2006_Tom-Trouw_Çharisma (aka Leugens) vh CDA (tegen naïviteit van Links)
*
SHARTIE AART DEKKER
N.a.v. de Verkiezingen van 2021 en een Knipsel Uit De Oude Doos (2006)
CDA vs. Links - History Never Repeats, but It Rhymes;
Vervang Balkenende door Hoekstra, (Leugens over) AOW door WW, en...Bos door Links...
Ik moet toegeven; 'Ik had het helemaal Mis! Ik dacht echt dat we met de club aan CDA-ministers - o.a. Grapperhaus, de Jonge en Hoekstra - in Flutte-III een ander soort CDA-politici kregen; ik mocht ze eigenlijk alle drie wel...' (en dat geldt in een bepaalde mate nog steeds voor Grapperhaus en de Jonge, al reden die ook Scheve Schaatsen en schoten ze behoorlijk tekort...
Maar dan Wopke Hoekstra - over Scheve Schaatsen gesproken; hij zou een 11-Steden-schaatser zijn...(op de Weissensee, zei hij er zelf relativerend bij), maar toen we hem uiteindelijk zagen schaatsen (en hebben we ooit een politicus zou vaak en veel zien schaatsen?!?) begon ik daar toch wel een beetje aan te twijfelen; misschien is het een ontzettende doorzetter, maar zoals hij schaatst is 200km in Bar Weer, met een hoog startnummer...Erg Ver..!
En over 'Bar' gesproken; wat een Bar Slechte, Bar Holle, en Bar...acht; Bar, Bar, Barre politicus is die Hoekstra...nou ja, kan je hem wel politicus - in welke zin dan ook - noemen?!? Natuurlijk, hij had nog nooit campagne gevoerd, en vond zichzelf vorige zomer nog ongeschikt voor de rol van partij-leider en lijst-trekker...maar wat deed hem dan anders denken toen Hugo de Jonge zich terugtrok als voorman - want hij kan het echt niet - en aangezien hij als Minister van Financiën ook al Akelig Rechts, Akelig Weinig Empatisch en heel Erg Wereldvreemd bleek te zijn...deze overtreffende trap van Eng & Niets...nou ja; BAR dus... En natuurlijk ligt de schuld voor al die Leegheid, het Gedraai en de Incompetentie niet alleen bij hem, maar ook bij partij en campagneteam...maar toch; voor iemand met zoveel Hersens, toont het wel bar / Bitter Weinig Verstand...en dan nog eens Niet Eerlijk ook...
Brrrrrrrr..!!!
En dan loop ik natuurlijk - toeval bestaat niet - net op dat moment op tegen bovenstaande cartoon en onderstaand Trouw-Opinieartikel uit 2006 aan. Opinie van Bert de Vries - CDA-coryfee dus, en niet uit mijn brein ontsproten...
De Geschiedenis Herhaalt zich Nooit, maar ach en wee; wat Rijmt hij (vaak) wel...
(AD)
*
AOW-discussie / CDA verzwijgt
dat de klappen elders vallen (Trouw-Opinie)
Uit angst voor de kiezer belooft het CDA om niet aan de AOW te
tornen. Maar de partij vertelt er niet bij dat de rekening naar de
zwakkeren gaat.
het Originele artikel en veel meer op Trouw.nl vind je --- Hier ---
Kan het CDA zich een mild verkiezingsprogram veroorloven omdat het
de vergrijzing al jaren serieus neemt, zoals Ab Klink beweert, de
auteur van het CDA-verkiezingsprogramma? Of heeft econoom Sweder van
Wijnbergen gelijk, die concludeerde dat de spookbeelden over de
vergrijzing de afgelopen jaren alleen bedoeld waren om de
hervormingsagenda van dit kabinet erdoor te kunnen jagen?
Alarmerend vind ik de plannen voor
een ’beter werkende arbeidsmarkt’
De cijfers lijken in elk geval Van Wijnbergen gelijk te geven. Het
CPB meldde dit voorjaar dat het vergrijzingsprobleem aanzienlijk
groter is dan in 2003 vermoed, vooral door de onverwacht stijgende
zorgkosten. Alle effecten van het beleid waarnaar Ab Klink verwijst,
zijn in die prognose verwerkt. Als in 2003 volgens het
kabinet-Balkenende een hard pakket nodig was, valt moeilijk in te
zien waarom dat nu niet het geval zou zijn.
Hoe is die ommezwaai van het CDA te verklaren? Ik zie drie
mogelijke redenen. De eerste reden is dat de partij tot het inzicht
is gekomen dat een probleem van tussen de 2 en 3 procent over een
periode van meer dan 30 jaar allerminst dramatisch is. Het is minder
dan een half procent per kabinetsperiode. Ook in historisch
perspectief is dat niets bijzonders.
Maar als dat nu waar is, was het ook in 2003 waar. Daarom
concludeerde ik ik in mijn boek ’Overmoed en Onbehagen’ dat niet
de vergrijzing, maar het verlangen naar een ander soort samenleving
het motief moest zijn voor de hervormingsagenda van het kabinet. Het
CDA was in de ban van een nieuwe toekomstvisie, waarin we op weg
waren naar een netwerksamenleving van geëmancipeerde, goed opgeleide
burgers die niet meer uit de voeten konden met de verzorgingsstaat.
In de participatiemaatschappij van de toekomst zou de nadruk liggen
op eigen verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid en zou er minder
behoefte zijn aan collectief georganiseerde solidariteit. De belangen
van de weerbare middengroepen staan centraal. Er is veel ruimte om te
tornen aan inkomensbescherming voor kwetsbare groepen. Daar reken ik
ook de goed opgeleide werknemer toe die op zijn 55ste gedeeltelijk
arbeidsongeschikt en werkloos wordt en geen schijn van kans heeft op
ander werk. Zo iemand afschepen met een uitkering beneden het sociale
minimum past niet in mijn opvatting over een solidaire samenleving.
Mijn kritiek op die nieuwe visie is niet door iedereen in dank
afgenomen. Ook in de achterban van het CDA leefde echter veel
onvrede. Dat is wellicht de reden dat in het nieuwe
verkiezingsprogram die nieuwe visie niet nadrukkelijk wordt
besproken. Wie goed leest ontdekt echter dat de hervormingsagenda
onder het motto van ’investeringsagenda’ gewoon volgens plan
wordt afgewerkt.
De tweede mogelijke verklaring voor de ommezwaai van het CDA heet
kiezersangst. De dramatische uitslag van 1994, toen de ouderen
massaal afhaakten, is niet vergeten. Ouderen worden electoraal een
steeds belangrijker doelgroep. Dat kan een onzuiver motief worden om
hen te paaien met harde beloften van a) een welvaartsvaste AOW, b)
geen fiscalisering en c) geen verhoging van de AOW-leeftijd.
Objectief is de belofte dat de AOW niet zal worden gefiscaliseerd
een bewijs van onzindelijk denken. De AOW is namelijk al lang (deels)
gefiscaliseerd. Het Paarse kabinet bepaalde in 1998 een plafond voor
de AOW-premie, waardoor de premie- inkomsten steeds verder
achterblijven bij de -uitgaven. Het gat wordt gevuld uit
belastinginkomsten, waaraan ook AOW’ers hun steentje bijdragen. Dit
is feitelijk al een garantie dat jongeren niet eenzijdig de rekening
gepresenteerd krijgen.
De echte vraag is dus of we met de fiscalisering nog wat verder
moeten gaan, bijvoorbeeld door het premieplafond geleidelijk te
verlagen. Op basis van de nieuwe prognoses van het CPB is daarvoor
wel iets te zeggen. De discussie gaat over de vraag of de lasten van
de vergrijzing wel eerlijk worden verdeeld over de generaties. De
doemscenario’s waarmee het kabinet de afgelopen jaren de
samenleving heeft bestookt hebben bij jongeren de vrees versterkt dat
er weinig meer over is tegen de tijd dat zij zelf aan de AOW toe
zijn. Iets meer fiscalisering kan helpen hen te overtuigen dat ook
ouderen een eerlijk deel van de lasten dragen. Zelfs de Protestants
Christelijke Ouderen Bond heeft dat bepleit.
Het stemt niet tot vreugde als er in de politiek over het
onderwerp alleen nog op een populistische en demagogische manier kan
worden gesproken. Lans Bovenberg – tot voor kort beschouwd als het
economisch geweten van het CDA – denkt dat de uitzichtloze
discussie over de AOW vraagt om een staatscommissie van oude
coryfeeën zoals Lubbers en Kok nog uitkomst kunnen bieden.
De derde verklaring voor de ommezwaai van het CDA is dat schijn
bedriegt. Keiharde beloften aan ouderen en eigenwoningbezitters
betekenen dan alleen dat de klappen ergens anders vallen. De
financiële bijsluiter bij het CDA programma stelt in dat opzicht
niet gerust.
Op het eerste gezicht valt het wel mee. Er wordt 3,5 miljard extra
voor de zorg uitgetrokken en daar bovenop nog eens 5 miljard voor
ander nieuw beleid. Het grootste deel van die extra uitgaven, 6,5
miljard, wordt gefinancierd uit besparingen op de bureaucratie in de
zorg en bij de overheid. Van de rest moet 1 miljard komen van een
’beter werkende arbeidsmarkt’.
Ik ben nog geen deskundige tegengekomen die gelooft dat je 6,5
miljard kunt besparen op bureaucratie. Als dat ook uit de
doorrekening van het CPB komt, heeft de partij een probleem. Vooral
doordat de financiële bijsluiter ook een randvoorwaarde bevat: een
structureel begrotingsoverschot van 1 procent moet worden bereikt
zonder de collectieve lasten te verhogen. Als die randvoorwaarde het
speelveld bepaalt, moeten straks zachte ingrepen door harde worden
vervangen. Dan is er minder ruimte voor de investeringen in de zorg.
Of de eigen betalingen gaan omhoog.
Alarmerend vind ik de plannen voor die ’beter werkende
arbeidsmarkt’. Blijkens de kleine lettertjes wordt zowel de
verantwoordelijkheid voor de verzekering voor gedeeltelijk
arbeidsongeschikten als voor de WW een zaak voor de sociale partners.
Dat levert alleen een flinke besparing op als eerst de WW-aanspraken
fors worden beperkt. Werknemers moeten dan hopen dat dat via de cao
gerepareerd wordt. Wie niet onder een cao valt, kan dat bij voorbaat
vergeten. Groepen die het minst weerbaar zijn, zullen daardoor
opnieuw het sterkst worden teruggeworpen op hun zelfredzaamheid.
Ook het plan om in de belastingen de overdraagbare algemene
heffingskorting in tien jaar af te schaffen verdient meer aandacht.
Voortaan krijgen werkenden belastingvoordeel, nu nog iedereen. Dat
heeft forse negatieve koopkrachteffecten voor alleenverdieners.
Jongere generaties, die ’erop voorbereid zijn dat zij hun talenten
ontplooien in werk’ zullen daar weinig last van hebben. Vooral
oudere (en allochtone?) alleenverdieners worden getroffen. Dat roept
ook de vraag op wat de gevolgen zijn voor het sociale minimum van
gezinnen die van één uitkering moeten leven. Als het CDA dat niet
wil verlagen, dreigt er een kanjer van een armoedeval op het moment
dat één van de beide partners een baan vindt.
Daardoor zal ook duidelijker worden waarom Mark Rutte vindt dat
het schijnbaar ’duffe’ CDA-programma zulke goede
aangrijpingspunten biedt voor het realiseren van het VVD programma.
Dr. Bert de Vries is oud-fractievoorzitter van de CDA in de
Tweede Kamer.
Schaatsen? Ja! Maar hoe gevaarlijk zijn de Adempluimen van andere schaatsers? (Foto: Schaatsverhalen.nl)
Riskante sporterswolken op de dijk
Wekelijks stuit Karel Knip in de alledaagse werkelijkheid op raadsels en onbegrijpelijke verschijnselen.
Deze week: een normaal winterverschijnsel is verworden tot een bron van zorg.
De ademwolk van stilstaande mensen stijgt op tot boven hun hoofd (Foto: NRC.nl)
Lang geleden was de Diemerzeedijk het territorium van
kabelbranders en illegale vuilstorters waar zelfs de overheid niet graag
naarbinnen drong. Er hingen kwalijke dampen en de morsige werkers die
er hun kostje bij elkaar scharrelden straalden geen gastvrijheid uit. In
het oosten vloog van tijd tot tijd de Muider kruitfabriek de lucht in.
Inmiddels
ademt het gebied een en al frissigheid. Er zijn leuke bruggen en
torenflats neergezet en voor de vrijwillige sportbeoefening is een
overgeschoten weg vrijgemaakt. Vorige week zondag was het er om half
tien al een drukte van belang. Het was koud, op de sloten lag nog wat
ijs, maar windstil en laag aan de hemel scheen een prettig zonnetje. Het
zal een graad of twee geweest zijn met een luchtvochtigheid van meer
dan 90 procent.
De toevallige passant zag er geen mens die geen
ademwolk uitblies. Stilstaande en langzaam wandelende personen
produceerden ademwolken die boven hun hoofd uitstegen en daar langzaam
vervluchtigden, hardlopers en wielrenners trokken een horizontaal
dampspoor achter zich aan van wel één of twee meter lang.
In andere jaren had de passant het een normaal
winterverschijnsel gevonden, maar deze keer moest-ie bij het doorkruisen
van elk nieuw dampspoor aan het coronavirus denken. Als ik nu inadem,
dacht hij dan, dan zuig ik de respiratoire uitstoot, de slijm-
en speekseldruppeltjes, van de langsrazende sporter in en als die
coronalijder is ben ik de pineut. Dan heb ik geen vaccin meer nodig.
De slipstream van hardlopers
Echte
sporters hébben geen corona, beweerden bijdehante sporters vorig jaar
toen commotie uitbrak rond de slipstream van hardlopers en wielrenners,
maar iedereen wist dat dat onzin was. Je kunt besmettelijk zijn vóór je
symptomen hebt. De Eindhovense hoogleraar Bert Blocken sloot de
combinatie van sportbeoefening en besmettelijkheid niet uit en liet in
april in een computersimulatie
zien waar virusbeladen respiratoire druppeltjes zouden kúnnen
terechtkomen: tot vele meters achter hollende of racende sportlieden.
Zijn feitelijke constatering is een eigen leven gaan leiden – er zijn horrorverhalen
van gemaakt, zegt Blocken – maar er viel eigenlijk weinig tegenin te
brengen, al moet je misschien wel veel en lang deeltjes uit de
slipstream opsnuiven om besmet te raken.
Geven de ademwolken bij
benadering het gebied aan waar virusbeladen respiratoire druppeltjes
zich kunnen ophouden, dat is de vraag die zich opdringt en aardig genoeg
valt er wel wat zinnigs over te zeggen.
Ademwolken ontstaan uit
vermenging van luchtsoorten (de adem en de buitenlucht) die elk apart
onverzadigd kunnen zijn aan waterdamp maar na menging lucht opleverden
die oververzadigd is. Het klinkt raadselachtig maar meteorologen kunnen laten zien
dat het tamelijk makkelijk gebeurt. Of in de oververzadigde lucht ook
zichtbaar waterdamp zal condenseren hangt af van de aanwezigheid van
voldoende condensatiekernen
in het luchtmengsel. In lucht die van al zijn condensatiekernen is
ontdaan kan een hoge oververzadiging worden aangebracht zonder dat
mistvorming optreedt. Daarop berust de werking van het Wilsonvat (de ‘cloud chamber’).
Buitenlucht
in stedelijke omgeving bevat van nature veel condensatiekernen, maar
het is aannemelijk dat de condensatie in de ademwolken toch vooral
plaatsvindt op de respiratoire druppeltjes. Dat zegt de Twentse
hoogleraar Detlef Lohse en hij licht het toe. Waterdamp verzamelt zich
makkelijker op de waterige slijm- en speekseldruppeltjes dan op de
condensatiekernen uit de buitenlucht die vaak hydrofoob zijn. Je ziet
ook dat in de zeer zuivere lucht van het hooggebergte net zo makkelijk
ademwolken ontstaan als hier in Nederland. Tenslotte heeft de
onderzoeksgroep van Lohse het aangroeien van de respiratoire druppeltjes
onlangs in een simulatie aangetoond. Het moet er wel koud en vochtig
genoeg voor zijn.
Men hoopt binnenkort te publiceren in Physical Review Fluids.
Uitgehijgd of uitgehoest
Kortom:
een deel van de mistdruppeltjes uit de ademwolk kan zeker een
virushoudende kern hebben. Blocken en Lohse beklemtonen dat de feitelijk
besmettelijke luchtmassa aanzienlijk groter kan zijn dan de zichtbare
ademwolk en dat de grootste druppeltjes die worden uitgehijgd of
uitgehoest al direct uit de wolk (als steentjes in een ‘ballistische
baan’) naar beneden vallen. Maar in ruwe lijn geven de ademwolken wel
ongeveer aan waar het centrum van het gevaarlijke gebied ligt. Bij lage
temperatuur ligt het kielzog aan druppeltjes achter hardlopers en
wielrenners wat hoger dan vorig jaar uit de simulatie van
Blocken naar voren kwam (die gold voor 25 graden) en dat kan wat
gevaarlijker zijn. Dat de ademwolk van stilstaande mensen opstijgt tot
boven hun hoofd en daar veilig uitwaaiert en vervluchtigt is te danken
aan de warmte van de menglucht en aan het gegeven dat vochtige lucht
lichter is dan droge (bij dezelfde temperatuur en druk).
Een
winterse omgevingstemperatuur kan de besmettingskans dus zowel vergroten
als verkleinen. Verontrustend is dat de levensduur van respiratoire
druppeltjes veel hoger is dan tot nu werd aangenomen. Dat blijkt uit een
simulatie waarover de groep van Lohse juist afgelopen week publiceerde als ‘coverarticle’ in Physical Review Letters.
De uitgestoten druppeltjes verdampen veel minder snel dan werd
aangenomen omdat ze gedeeltelijk opgesloten blijven binnen vochtige
lucht en elkaar ook door onderlinge interactie deels tegen verdamping
beschermen. De druppeltjes kunnen daardoor ook op grote afstand van de
bron gevaarlijk blijven.
*
Ook de volgende Aflevering van deze Rubriek is nuttig voor Schaatsers en Andere Winterliefhebbers: 'Het-ritme-van-koude-vingers'
Ik lees graag, en als het ff kan veel; kranten, tijdschriften, boeken, internet. Maar dit stukje is geïnspireerd op een artikel in de NRC-Wetenschap-bijlage van 22 januari j.l. Door mijn oogproblemen en andere gezondheidsbeperkingen komt het er lang niet altijd van om de dikke zaterdagkrant zelfs maar in erop volgende week te verstouwen, maar deze keer toevallig deze bijlage wel.
Ik ben van jongs af aan een groot liefhebber van echte winters, liefst met sneeuw en heel veel en lang schaatsijs. Dat komt omdat mijn vader ooit een 11Steden-rijder was (in 1942), en hij mij schaatsen leerde in de beroemde winter van 1963, ik was toen 4 jaar. Vanaf dat moment zit schaatsen op natuurijs diep in mij, en omdat je daar nu eenmaal stevige vrieskou voor nodig hebt ben ik meestal erg gespitst op voortekenen dat het weleens zou kunnen gaan vriezen en op alle informatie die daar wat mee te maken heeft. Wellicht was het dus mijn intuïtie die me deze bijlage zo snel deed oppakken...
Vanaf mijn tiende was het een droom van me om zelf ook eens de 11Stedentocht te rijden. Ik moest er lang op wachten, want na 1963 duurde het tot 1985 voor 'de Tocht' weer werd verreden, en zelfs die ging door een samenloop van omstandigheden aan mij voorbij. Maar ik had mazzel; ook in 1986 waas er weer een Tocht, en in 1987 lag er zelfs nog meer ijs, alleen was het toen op een flink deel van het 11Steden-traject onmogelijk om te schaatsen doordat er veel zand op het ijs lag; geen Tocht dus, en geen kans voor mij om een tweede Kruisje te scoren. In 1997 was de vooralsnog laatste keer dat er een officiële 11Steden werd verreden. Sindsdien waren we er enkele malen dichtbij, maar 'hij' kwam er niet.
Waarom deze opsomming? Omdat er een patroon zit in strenge winters - al dan niet met 11Stedentocht - 1963 - 1985 - 1986 - 1987 -1997 - - 2021? Het is geen precieze wiskundige reeks, maar koude winters komen nogal eens in een cyclus van een jaar of 11, plus of min enkele jaren en niet zelden meerdere achter elkaar. Schijnt met de activiteit van de zon te maken te hebben... Ook dat voedde mijn intuïtie...
En toen kwam NRC dus met het onderstaande verhaal. Kort samengevat: er bestaat een weerkundig verschijnsel dat nogal eens kouinvallen in ons deel van de wereld veroorzaakt, in januari deed zich dat voor, en er was een kans van 2-op-3 dat we er eentje zouden krijgen. Het duurde nog best lang, maar afgelopen weekend was het dus zover. En de krant kwam met een verhaal over het hoe en waarom; blij dat er kranten zijn die dit soort informatie goed uitgediept brengen, jammer dat er tegenwoordig zo weinig mensen nog kranten lezen..!
NRC stipte ook al de mogelijke 11Steden-koorts aan, en ja hoor: de sneeuw moest nog komen, er lag nog geen millimeter ijs, en er was alweer een verhit 11Steden-debat, nog eens extra pikant doordat de 11Steden-vereniging al voor het begin van de winter had gesteld dat bij de staat van corona die wij meemaken het organiseren van een Tocht onmogelijk zou zijn...
Maar dat hield niets en niemand tegen het er toch over te hebben...
Begrijp me niet verkeerd: ik zou er graag een zien komen - zelfs onder dit corona-regime, misschien wel juist dan; het volk kan wel wat afleiding van de ellende gebruiken, en ik ben het met Erben Wennemars en anderen eens dat je in zo'n uitzonderlijke situatie moet kijken wat er wel mogelijk is - alleen...ik schatte het als volkomen onmogelijk in dat er bij een inval van de winter die pas na een week in februari komt, nog voldoende 11Steden-ijs zou kunnen groeien - hoe fel de kou ook zou zijn - de zon is gewoon al te sterk en de nacht te kort...
Het was dus welkome afleiding van corona-misère, maar tegelijk onzin en zelfs een mooi voorbeeld van typisch Hollandse/Nederlandse Massahysterie en Sensatiezoekerij.
Maar goed; er kan geschaatst worden de komende dagen; geniet ervan zolang het kan!
En lees hieronder, of op NRC.nl de Originele Post, over hoe het opeens zo koud kon worden.
(AD)
*
Dramatische
fenomenen boven de Noordpool
Meteorologie Soms wordt het
’s winters ineens heel koud, na extreme veranderingen in de
stratosfeer. Gebeurt dat nu ook?
Kou in de Siberische stad Omsk deze winter. De
middagtemperatuur deze week in Omsk was circa -20°C. Foto Alexey
Malgavko/Reuters
Zou het misschien toch? Nog schaatsen op een plas ergens de
komende weken? Of – hoop, hoop – misschien zelfs weer een
Elfstedentocht, na 23 jaar? Sinds begin deze maand hoor je
voorzichtig gefluister dat het wel eens erg koud zou kunnen worden.
In Siberië is het al gaande.
Aanleiding voor de hoop is een beruchte, spectaculaire verstoring
in de stratosfeer, de luchtlaag op tien tot vijftig kilometer hoogte.
Begin januari trad daar in korte tijd een sterke opwarming op, een
zogeheten sudden stratospheric warming (SSW). De gevolgen
daarvan zijn aan het aardoppervlak te voelen, en zorgt in sommige
gebieden juist voor sterke afkoeling.
Maar wat is zo’n SSW precies? Hoe leidt een verstoring op zo’n
hoogte tot extreme kou aan de grond? En in hoeverre valt zo’n
gebeurtenis, en zijn effecten, te voorspellen? Een overzichtsartikel
dat afgelopen november in het tijdschrift Review of
Geophysics is gepubliceerd, geeft veel antwoorden. Een stuk in 5
vragen.
1 Wat is een sudden stratospheric warming?
„Een van de meest dramatische stratosferische fenomenen”, zo
noemt het overzichtsartikel het. Een SSW is een ernstige verstoring
van de normale situatie. Normaal is dat het Noordpoolgebied in de
winter in duisternis vervalt. Door het ontbreken van zonlicht, koelt
het gebied sterk af. Vanuit het zuiden wordt er wel warme lucht
aangevoerd. Dat zorgt voor een groot temperatuurverschil. In reactie
komt de lucht sterk in beweging (in andere seizoenen is die wind er
ook, maar veel minder sterk). De lucht beweegt van hoge naar lage
druk, in dit geval zuidwaarts. In combinatie met de draaiing van de
aarde, wekt dat een sterke westenwind op, de poolwervel geheten –
in het Engels de polar vortex. Tot zover de normale
situatie.
Maar soms raakt de poolwervel ernstig verstoord. De wind valt
stil, keert om, en verandert in een zwakke oostenwind. De
stratosfeer, of een deel ervan, warmt daarbij snel op, 20, 30 soms
wel 50°C. In januari 2019 bijvoorbeeld ging het binnen enkele dagen
van -70°C naar -30°C.
De verstoring in de stratosfeer houdt twee tot drie weken aan. „De
polaire vortex probeert zich te herstellen”, zegt Michiel van
Weele, die zich bij het KNMI bijzonder voor SSW’s interesseert. Wat
vaak wordt gezien, zegt hij, is dat de vortex door de verstoring een
tijd instabieler is, en zich in tweeën splitst. Of hij verplaatst
zich.
Op het zuidelijk halfrond ontstaat de poolwervel ook – in juni,
als het daar winter is. Maar plotselinge opwarmingen doen er zich
nauwelijks voor. Blijkbaar laat de wervel zich hier minder makkelijk
verstoren. „Op dit halfrond is tot nog toe maar één SSW geweest,
in 2002”, zegt Mark Baldwin, eerste auteur van het
overzichtsartikel en hoogleraar klimaatwetenschap aan de universiteit
van Exeter. „En misschien eentje in 2019. Maar dat hangt af van de
definitie die je gebruikt. Er zijn er meer in omloop.”
2 Hoe vaak komen ze voor?
Tussen 1958 en 2019 zijn er 40 SSW’s geobserveerd. Gemiddeld
doen er zich dus elke drie jaar twee voor. De ontdekking van de SSW’s
is volgens het overzichtsartikel toe te schrijven aan de Duitse
meteoroloog Richard Scherhag van de Freie Universität Berlin. Vanaf
de voormalige luchthaven Tempelhof startte hij in 1951 met metingen
aan de stratosfeer, tot een hoogte van 30 km. Hij gebruikte neopreen
ballonnen. Ze waren uitgerust met een nieuw type Amerikaanse
radiosonde, waar hij met hulp van geallieerden uit de VS aan was
gekomen. Eind januari 1952 rapporteerde Scherhag een ‘explosive-type
warming’. Hij gaf het de naam: ‘het Berlijn-fenomeen’. Een
paar dagen daarna zag hij het in de stratosfeer weer snel afkoelen.
Maar ongeveer een maand later volgde een tweede, nog sterkere
opwarming. „Ze kunnen dus in golven komen”, zegt Van Weele.
3 Wat veroorzaakt zo’n verstoring?
Dat is niet bekend. Het overzichtsartikel noemt allerlei
mogelijkheden. Windpatronen in de tropen, de zonnecyclus, de
sneeuwbedekking in Eurazië in de maand oktober, de El Niño-cyclus
waarbij zeetemperaturen in de Grote Oceaan veranderen. Of is het een
combinatie van factoren? „We weten het gewoonweg niet”, zegt
klimaatwetenschapper Baldwin.
Van Weele noemt nog een andere optie. Onderzoek met
klimaatmodellen suggereert een verband met het oppervlak aan zee-ijs
in het najaar in het Arctisch gebied. Dat neemt door de opwarming van
de aarde gestaag af. „En dat zou dan misschien de frequentie van de
SSW’s kunnen beïnvloeden”, zegt hij. „Maar dat is niet meer
dan een hypothese.”
4 Wat zijn de gevolgen?
Een SSW heeft effecten naar boven en naar beneden toe. In hoger
gelegen luchtlagen leidt het volgens het overzichtsartikel tot
„dramatische veranderingen” in de dynamiek en de chemie. Vanuit
de mesosfeer (tussen de 50 en 85 kilometer hoogte) versterkt het
bijvoorbeeld het neerwaartse transport van bepaalde verbindingen,
zoals stikstofoxiden en koolstofmonoxide. Dat werkt weer door in de
stratosfeer en versterkt onder meer de ozonlaag. „De concentratie
ozon blijft hoger”, zegt Van Weele. Dit is vooral voor het
zuidelijk halfrond gunstig, waar zich elk jaar in de late winter
(augustus-september) een ozongat vormt.
Kou in de Siberische stad Omsk.
Foto Evgeniy Sofiychuk/AP
In de stratosfeer ontstaat door de plotselinge opwarming een
hogedrukgebied, dat naar beneden doorwerkt. Op zo’n tien kilometer
hoogte beïnvloedt het de straalstroom. Dat is, net als de
poolwervel, een sterke westenwind. Maar onder invloed van de druk kan
die meer gaan golven. Dat beïnvloedt uiteindelijk het weer, dat
ontstaat in de troposfeer, de onderste laag van de dampkring. „Het
golven van de straalstroom zorgt ervoor dat aan de grond tongen van
koude lucht zuidwaarts uitstulpen”, zegt Van Weele. Eind januari
2019 kampten grote delen van Canada en de VS met extreem koud weer.
Er was toen sprake van een gesplitste poolwervel.
De gevolgen reiken verder. In Groenland en het oosten van Canada
wordt het juist vaak warmer. In Zuid-Europa kan de neerslag toenemen.
In de vorm van regen of sneeuw. Maar volgens Van Weele is er „geen
direct verband” te leggen met de hevige sneeuwval in Spanje eerder
deze maand. Verder koelen de tropen af, wat mogelijk tot droogte
leidt.
5 Kun je ze voorspellen?
Met de huidige weermodellen is een SSW tot twee weken vantevoren
„redelijk goed te voorspellen”, zegt Baldwin. Maar veel lastiger
is dat voor de gevolgen aan de grond. Over de link tussen de
stratosfeer en de troposfeer is nog veel onbekend. Of het aan de
grond extreem koud wordt, en waar dan wel en waar niet, valt daardoor
moeilijk te voorspellen.
Juist die onbekende link boeit Baldwin buitengewoon. In de
stratosfeer duurt een SSW twee tot drie weken, maar aan de grond
houden de gevolgen soms meer dan twee maanden aan. „Dat is tien
keer zoveel als wat de theorie voorspelt.” Hij vindt die zogeheten
‘oppervlakteversterking’ „erg fascinerend”. „Maar begrijpen
doen we ’m nog niet goed.”
Een garantie op
winterweer is er niet
Michiel van Weele KNMI
Ook Van Weele durft niet te zeggen of Nederland nog extra kou te
wachten staat. Een stratosferische verstoring verhoogt wel de kans op
„wind uit de koude hoek”, schreef hij, samen met collega Lars van
Galen, vorige
week in een klimaatbericht. Maar een garantie op winterweer in
Nederland is er niet. Van Weele sluit volgende stratosferische
verstoringen niet uit.
Ook kunnen er nog meer koudegolven komen. Wat hij noemt: „een
tweede, en eventueel een derde golf”. Hij haalt de winter van 1985
in herinnering. Pas na de tweede en de derde koudegolf volgde op 21
februari alsnog een Elfstedentocht. „Schaatsliefhebbers hoeven de
hoop nog niet helemaal op te geven, maar een koude winter gaat het
niet meer worden.”
We zullen rekening moeten houden met korte winters en dus sneller in actie moeten komen." Dat zei voorzitter Wiebe Wieling zaterdagmiddag op de jaarlijkse ledenbijeenkomst van de Friese Elfstedenvereniging. Om dat voor elkaar te krijgen, zal er een ijsmeet-app worden ontwikkeld. Alle rayonhoofden, hun assistenten en de ijsmeesters krijgen de app.
Wanneer gaan die Friezen zich nu eindelijk eens aanpassen aan de Nederlandse Taal&Cultuur? .... Of zouden de Andere Nederlanders zich moeten aanpassen aan de Friese Taal&Cultuur ... #Dokkum #ZwartePiet .... Pollens !?&@!??? wat een lastige kwestie...
Misschien dat er een Aris-aanhanger is die dit bericht kan vertalen in het Hollands? Bij voorbaat dank!(AD)
Een land heeft naar mijn mening pas een
'Echte, Serieuze Sportcultuur' als het aan een aantal criteria
voldoet. Bijvoorbeeld de manier waarmee het met Topsporters,
ex-Topsporters, en (ook wel) met Getalenteerde Jeugd omgaat.
Schaatsen -en dan vooral op de
Traditionele Lange Baan- is in Nederland meer dan 'zo maar een
sport'; het is een sport die heel veel Nederlanders in het bloed zit.
Dat zie je vooral in 'Echte Nederlandse Schaatswinters', met liefst
natuurlijk ook nog 'een
Tocht der Tochten'; een Elfstedentocht dus. Dat laatste
Mega-Event -een Rondtocht langs de
Elf Friese Steden, waarvan er tot nu toe slechts vijftien(15!)
officiële edities zijn georganiseerd, is dan vooral de 'Slagroom op
de Taart', en vindt veelal pas plaats nadat er al weken lang, soms
zelfs maanden lang, overal in Nederland geschaatst is, meestal door
(vele) miljoenen mensen. Op schilderijen van honderden jaren oud
kunnen we zien dat dit al eeuwen lang het geval is, en dat jong en
oud, en arm en rijk de ijspret deelden; iedereen op dezelfde platen
ijs op sloten, grachten, kanalen, plassen, meren en -soms zelfs-
rivieren en Zuiderzee/IJsselmeer. Naast de buitensport in de vrieskou
zelf, was en is er ook het randgebeuren van 'Koek en Zopie',
IJsdansen, Arrensleden , IJszeilen, Priksleetjes en het (leren)
schaatsen 'aan den stok', of achter een stoel. Al met al dus: typisch
Nederlandse Sport Cultuur. Dat heeft trouwens niet 'altijd al' geleid
tot grote dominantie van Nederlandse Topschaatsers op Olympische
Spelen en WK's en EK's, en de daarbij behorende Oranje-gekte; die
stamt van de jaren-60 en -70, en was toen nog lang niet zo totaal als
bijvoorbeeld vier jaar geleden in Sotsji het geval was. De
Internationale Top van het Schaatsen op de Lange Baan kwam namelijk
eerst vooral uit de Noordse Landen en bijvoorbeeld ook uit Rusland.
Logisch; omdat daar wel de benodigde ijszekerheid was die in
Nederland al heel lang niet meer bestaat, en trouwens ook in vroeger
tijden slechts bij perioden het geval was. De ISU(de
Internationale Speed Skating Union) bestaat trouwens uit meer dan
'de Lange Baan', naast Shorttrack valt bijvoorbeeld het Kunstrijden
valt er ook onder, en ook die sport -met afstand het grootste
onderdeel van de ISU, en het belangrijkste Schaatsonderdeel
Wereldwijd- is sinds Sjoukje&Joan een ondergeschoven kindje
geworden bij NOC*NSF. Ook in het IJshockey is Nederland een zeer
kleine sport, dus valt er ook op de schaats voor de Nederlandse Sport
nog een wereld te winnen, maar daarover een andere keer misschien
meer.
Nee, deze inleiding is context voor 'de
Case Ireen Wüst'; Nederlands Grootste Sporter Ooit op de de Sponsor Justlease -die ruim anderhalf jaarsponsorde, en dus relatief goedkoop met de veren van het door de
schaatster beloofde en geleverde Goud- kon pronken, omdat Wüst dus
zelf het fundament financierde- liet weten dat de coach het verhaal
niet goed begrepen had, en dat hij er nu maar helemaal mee
stopte...met als reden: 'men wilde wel door met sponsoren, maar dan
moest Kopvrouw Wüst wel vier jaar doorgaan...en omdat ze zich daar
nog niet op had willen vastleggen kwam er dus een eind aan de
zakelijke relatie.
Olympische
Spelen. Deze fantastische Sportvrouw is een voorbeeld als het gaat om
toewijding, doorzettingsvermogen en vechtlust. Vier keer Goud op vier
opeenvolgende Olypische Spelen is gewoon uniek! Toch voorkwam dat
palmares niet dat ze op de eerste dag van het WK, bedoeld als een
Grote Feest kort na de Olympische Spelen op de Coolste Baan van
Nederland -een tijdelijke 400-meter kunstijsbaan in het Olympische
Stadion in Amsterdam, waar het Wereld Kampioenschap All-round werd
georganiseerd voor een groot en wild enthousiast publiek-, een
onheilstijding kreeg. Het evenement was extra feestelijk omdat men de
'Gouden Tijden van Weleer' wilden laten herleven in aanwezigheid van
alle nog levende Kampioenen van Vroeger. Een gezelschap waar Wüst'
natuurlijk zodra ze stopt ook toe zal behoren. In plaats daarvan
zette haar coach bij voorbaat een 'doem(-per)' op haar WK. Hij
vertelde haar dat er voor haar in de -nota bene door haar zelf
opgerichte, en in beginsel ook door haar mede met eigen geld
gefinancierde- ploeg vanaf volgend seizoen geen plaats meer was. Zou
dat er wellicht de oorzaak van zijn dat haar startafstand , de 500
meter, volkomen mislukte, en dat ze daardoor het Kampioenschap mis
liep(ze werd tweede)? Deze affaire liep in de week na het WK nog
verder uit de hand;
Ireen Wüst een beetje te goed voor
deze wereld dus? Had ze niet gewoon moeten beloven die vier jaar aan
te blijven? Dan had ze later altijd nog af kunnen zwaaien 'als het
echt niet langer meer ging'; kan tenslotte gebeuren met een absolute
Topsporterdie over vier jaar 37 jaren zal tellen.
Al met al een diep droevig stemmende
behandeling van een Icoon, door een bedrijf dat zich er -na het
plukken van het laaghangend fruit- veel te gemakkelijk vanaf maakte.
Maar het probleem ligt breder dan alleen deze sponsor; er staan geen
andere sponsoren in de rij voor Wüst, noch voor de vele andere
Topschaatsers- en schaatsters die Nederland rijk is -een deel van de
Jumbo-ploeg van Sven Kramer uitgezonderd- dat is dus een Sponsor die
het duidelijk wel begrijpt!
Want als Nederland een 'Echte
Sportcultuur' rijk zou zijn, dan zou het naar mijn idee anders gaan;
dan zou de Sponsorwaarde van een Ireen Wüst zich zelf uitstrekken
tot ver na haar dagen als actieve sporter. Maar nee; hier geldt meer
'Nederland, Vernederland', want zo kan je de de bejegening van de
Topper natuurlijk ook typeren. De zelfbeheersing die ze toonde toen
het nieuws naar buiten kwam was trouwens bewonderenswaardig; nog een
reden die toch tenminste een(1) nieuwe geldschieter zou moeten
overtuigen wel met haar in zee te gaan...dan waarschijnlijk wel onder
leiding van een andere coach...maar dat lijkt me logisch...
Een sport die ook diep in de
Nederlandse Cultuur zit verankerd -totdat de prestaties zwaar
tegenvallen; dan wordt het tijdelijk iets minder- is het
Mannenvoetbal. Dusdanig, dat die sport meestal apart wordt
gecategoriseerd; niet onder de titel 'Sport', maar ernaast. In
Nederland is (Mannen-) Voetbal 'Koning, Keizer, Admiraal' als het
goed gaat, en een Mickey Mouse-versie van 'Soccer is King' als het
niet allemaal niet voor de wind zeilt.
Ook in het Voetbal speelt/speelde even
een kwestie die met 'Respecteren van Toppers' te maken heeft.
Record-International Wesley Sneijder zag het -nadat wel voor zich
nadat de nieuwe Bondscoach Ronald Koeman hem liet weten verder geen
gebruik meer van zijn diensten als Oranje-klant te willen maken-;
onder Koeman -dezelfde coach die hem ooit liet debuteren op het
hoogste niveau- op het veld afscheid nemen, en wel bij de aankomende
twee Oefeninterlands tegen Portugal en/of Engeland. Niet zo heel raar
gedacht door Sneijder lijkt mij. Of toch wel? Koeman heeft er in
ieder geval geen oren naar; die is waarschijnlijk zou intens bezig
met het maken van een Nieuwe Start voor het Nederlands Elftal,
dat...ja wat eigenlijk? Wesley selecteren, laten starten in de
interland tegen Portugal -toevalligerwijs ook de tegenstander in
Sneijders eerste wedstrijd met het 'Grote Oranje'- en dan na een
kwartiertje wisselen, of juist een aantal minuten voor tijd in laten
vallen en dan aan het eind afscheid nemen van Team en Publiek; dat
kan toch nooit een domper worden? Misschien zou het zelfs zoveel
enthousiasme van de Oranje-fans genereren dat het de start van de
nieuwe Bondscoach een extra push zou kunnen geven...
Sneijder zal ongetwijfeld nog wel een
keer een officieel afscheid van Oranje krijgen aangeboden.
Maar in
een land dat zijn Sporthelden op de juiste wijze koestert, zou er
-denk ik tenminste- niet tot zo'n relletje komen; vooral omdat daar
eenieder veel meer bezig is met het feit dat ook aan een mooie
carrière en eind komt, wanneer dat zou kunnen zijn, en hoe je dat op
een respectvolle wijze kan doen.
“Hey Dekker, jij was toch Basketball
Columnist?” Zullen enkelen nu misschien denken. Dat klopt (deels).
Juist ook in het Nederlandse Basketball heb ik tot op heden -ik begon
Basketball te Beleven in 1983, we hebben het dus over een periode van
ruim 35 jaar- weinig van Respect naar onze Helden -en al helemaal
niet naar de Ex-Internationals toe- gemerkt. Dat was dan ook een
reden dat ik -toen Henk Pieterse me vroeg de rol van 'coach' van dat
gremium over te nemen nadat Rob Meurs omkwam- daar de nodige plannen
voor heb ontwikkeld. Helaas zijn ook in het traject dat ik voor ogen
had de nodige kinkjes gekomen -positieve, en minder positieve- maar
wie weet, misschien komt dat ooit nog weleens goed...daarover later
meer.
Wil ik afsluiten met de stelling dat:
“Nederland -dat geldt dus zeker ook voor het Nederlandse
Basketball- blinkt ook niet uit in de juiste bejegening van onze
Jonge Sport-talenten!”
Dan heb ik dat vast gesteld; ik vermoed
dat ik er de komende tijd nog weleens op terug zal komen, maar de
lengte van dit stukje is alweer ruim die van een standaard
column-lengte, dus daar zal ik u nu nog even niet mee lastig vallen.
Zoals altijd,
Reageren? Graag!
AART DEKKER
De Foto's bij dit artikel heb ik overgenomen uit de onderstaande artikelen van de Volkskrant:
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden