"Beter in Bed" is genomineerd voor de Annie MG Schmidtprijs 2019.
Uit de voorstelling Arjen Lubach Live! opgenomen in het ITA Amsterdam op 1 juli 2019.
Bekijk de hele voorstelling op http://www.arjenlubach.nl
Posts tonen met het label Beter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Beter. Alle posts tonen
dinsdag 11 juli 2023
zondag 19 april 2020
JE MOET GEWOON VISUALISEREN --> GENEZEN! Arjen Lubach - 'Beter in Bed' (theaterversie) / PSEUDO-INTELECTUEEL 'DANDY' BAUDET IN Z'N...JAKKES!! /
Arjen Lubach - Beter in Bed (theaterversie)
vrijdag 13 april 2018
APOLLO VERBINDT ZICH MET AANSPREKENDE AMSTERDAMSE SPONSOR: Ik hoop dat dit Stabiliteit voor de Toekomst Brengt!
RAI nieuwe sponsor Apollo Amsterdam
Apollo Amsterdam en RAI Amsterdam gaan samenwerken.
Op dinsdag 10 april 2018 hebben Paul Riemens, CEO van de RAI en Ramon
Siljade, voorzitter van Apollo een sponsorship voor 2,5 jaar getekend. RAI wordt per direct de nieuwe rugsponsor van de Amsterdamse basketbalclub.
Ramon Siljade is trots: “De RAI is een echt Amsterdams A-
merk die nadrukkelijk de verbinding met haar omgeving op zoekt. Als
buurman ben ik blij dat wij dit mooie partnership aangaan. Ons
partnership biedt ons meer stabiliteit voor de toekomst en de
mogelijkheid om door te bouwen aan onze missie om basketbal in Amsterdam
verder te ontwikkelen. Siljade vervolgt; “Op korte termijn maakt deze
partnership, in samenwerking met AT5, het nu al mogelijk dat het
basketbal dichterbij de Amsterdammer komt. Namelijk door het
professionaliseren van onze livestream van de thuiswedstrijden die we
spelen in de Apollohal.’
Samen voor een succesvolle stad
Apollo Amsterdam is zich de afgelopen jaren ook
nadrukkelijk gaan richten op haar maatschappelijke rol in de hoofdstad.
Zo is Apollo onder andere de trekker van een groot stedelijk project
waarin Amsterdamse kinderen worden gestimuleerd om te gaan basketballen.
In lijn met dit maatschappelijke programma en als onderdeel van de
sponsorovereenkomst tussen RAI Amsterdam en de club zullen tevens 250
basketballen in de stad uitgedeeld worden via ‘Stichting Elk Kind een
Bal’.
“een prachtige mogelijkheid om de leefbaarheid in Amsterdam te verhogen en de jeugd te verbinden”
“Net als de RAI is Apollo een mooi Amsterdams instituut
met een rijke historie, maar ook met een duidelijke visie op de
toekomst. Ze hebben passie voor de sport én de stad. De manier waarop
Apollo naast haar sportieve ambities, haar maatschappelijke rol richting
jeugd in Amsterdam pakt, spreekt ons zeer aan”, aldus Paul Riemens, CEO
RAI Amsterdam. Hij vervolgt: “Een succesvolle stad maak je samen en als
RAI willen we graag een bijdrage leveren aan de leefbaarheid van en
diversiteit in Amsterdam. Met ons sponsorship van Apollo ondersteunen we
hen de komende tweeënhalf jaar bij hun activiteiten in Amsterdam. We
hopen natuurlijk op bijzondere sportieve prestaties, maar zien daarnaast
hun 3×3-toernooien en jeugdevents als een prachtige mogelijkheid om de
leefbaarheid in Amsterdam te verhogen en de jeugd te verbinden”.
Gedeelde ambitie voor de toekomst
Afgelopen zomer behaalde het 3×3 team een zilveren
medaille op het WK. In 2019 is zal het WK 3×3 plaatsvinden in Amsterdam.
Met het 5×5 team strijdt Apollo Amsterdam op dit moment voor het
behalen van de play-offs van de Dutch Basketbal League. De 2020 ambitie
van de club is om structureel mee te doen in de top 4 van de DBL. De
ambitie met het 3×3 team is het behalen van de Olympische Spelen in
Tokyo in 2020.
maandag 25 december 2017
TOEKOMST NLD'se BASKETBALL&SERIOUS REQUEST / STEMDE TOT NADENKEN: Van 'meer, Meer, MEER', via 'minder, Minder, MINDER', naar 'beter, Beter, BETER & Completer!'
Lees onder mijn overpeinzing de rest van het NRC-artikel dat direct na het bekendmaken van de opbrengst van 3fm Serious Request 2017 verscheen.
***
Column Aart Dekker
Van 'meer, Meer, MEER', via 'minder, Minder, MINDER', naar 'beter, Beter, BETER & Completer!!
Het is -voor het eerst in decennia- een eenzame Kerst voor me. Dit schrijf ik niet om zielig te doen, maar als je langdurende relatie voorbij is, en er nog heel veel werk gedaan moet worden voordat je je nieuwe stekkie gevonden hebt, en je leven opnieuw op poten hebt, kan het een keuze zijn de Kerst grotendeels in je eentje te beleven. Dat hoeft niet erg te zijn, en aangezien ik een trouwe, enthousiaste volger ben van in ieder geval Serious Request, en als dat zo uitkomt ook van de Top-2000, dan heb je toch geluid en eventueel beeld ter afleiding of omlijsting bij het werk.Goed een echte Column van Aart Dekker gaat met 90% zekerheid uiteindelijk richting Basketball, maar daar zal je als Lezer toch nog even voor door moeten lezen, want eerst ga ik het over 3fm en Serious Request(2017) hebben.
In de wereld van vandaag de dag verandert alles continu, en gaat die verandering nog steeds sneller ook. Het is nog maar een paar jaar geleden dat 'Radio-Muziekzender 3fm' het meest succesvolle merk van de NPO(Nederlandse Publieke Omroep) was, en de door Giel Beelen gestarte Fundraiser voor het Rode Kruis jaar-in-jaar-uit meer miljoenen opleverde voor het steeds een nieuw Rode Kruis Thema.
Maar de tijden veranderen dus; 3fm zit in de problemen door verminderende aantallen luisteraars -het is Publieke Omroep, dus wat is het probleem zou ik zeggen; het gaat om het Totale Aantal Kijkers, Luisteraars en volgers via Internet van alle merken van de NPO samen! Het is mij niet bekend of dat Totaal-aantal, en nog belangrijker, het marktaandeel ook echt daalt? En als je met een marktaandeel van enkele procenten al bijna tien jaar lang zo rond de 10.000.000 mensen weet te bereiken via alle gebruikte kanalen -en dat is het geval met Serious Request!- dan stel je echt wel wat voor...
Maar omdat we in een door de VVD geregeerd land wonen, en er dus nooit zuivere -maar juist altijd door geld en opportunistische (lees anti-NPO) sentimenten en motieven gedreven- keuzes worden gemaakt doet dat amrktaandeel er wel toe; al was het maar doordat -bij dalende cijfers- direct de STER-opbrengst meedaalt. Te zot voor woorden.
Nog een stukje VVD-opportunisme; jarenlang verdubbelde de regering de compleet door particuliere giften en georganiseerde -vaak kleine- acties bijeen gebrachte opbrengst. Wat later werd er een lager bedrag bijgepast. Dat ging budgettair neutraal, want het bedrag kwam natuurlijk uit het toch al gigantisch beknotte Budget voor Ontwikkelingssamenwerking, maar een +100%, of enkele Miljoenen extra aan het eind, tikt natuurlijk lekker aan. Maar alhoewel Flutte-I, -II en -III 'de Participatiesamenleving' zegt te willen omarmen, is de trieste waarheid natuurlijk dat die term alleen maar bedacht is om op belangrijke budgetten voor mensen die het nodig hebben te kunnen inhakken...zie de 1.400.000.000 euro's voor de aandeelhouders van grote bedrijven, zonder zelfs maar een beetje onderbouwing.
Serious Request dus sinds een aantal jaren geheel op eigen benen. Tot en met 2012 leverde de Actie een van 1 miljoen tot 14 Miljoen omhoog spuitend bedrag op. Maar ja Nederland zou Hype-land Nederland niet zijn als de aandacht niet een beetje zou verminderen als iets eenmaal 'gewoon' is geworden. Niet dat ik het daarmee eens ben, maar we zijn nu eenmaal een beetje verwend... En gekoppeld aan 'de Hak van Rutte', en het dalende aantal luisteraars, waar zo'n redelijk kanaalgebonden actie het toch grotendeels moet hebben, ging de daling relatief snel;
2013 en 2014 twaalf Miljoen, 2015 acht Miljoen, in 2016 -dankzij het 'Fenomeen Tijn'- een kleine stijging naar bijna negen Miljoen, en nu dus krap aan vijf miljoen.
Is dat erg? Teleurstellend?
Erg is het niet! Ik kom daar zo op terug.
Teleurstellend -voor velen- ongetwijfeld wel; zo'n actie organiseren kost voor de hoofdpartners -3fm en in dit geval de gemeente Apeldoorn (misschien?)- veel energie en geld, en in een Cultuur van 'meer, Meer, MEER!' wordt een daling al snel als 'minder succesvol', of zelfs als niets minder dan een fiasco geduid, en dan gaat het vaak rommelen...
Erg dus?
Nee; helemaal niet! Ook al -ik geef het graag toe, en heb persoonlijk ook nog wat extra duiten in het zakje gedaan om een steentje bij te dragen aan het stuiten van de neergang- ervaar ik het ook wel als teleurstellend, maar dan vooral voor al die mensen die zich (dit jaar) in Apeldoorn en ver daarbuiten, want voor zo'n actie -en zeker als je door zo'n emotionele Rollercoaster heen gaat als die DJ's in dat Glazen Huis en de mensen er direct omheen- is vooral heel veel enthousiasme vereist, en als de apotheose en de publiciteit achteraf dan toch (lichtelijk, of erger) negatief is, lijkt me dat best wel lastig.
Om de vele particulieren en particuliere organisaties die acties georganiseerd hebben die een flink deel van het geld binnen brachten -en laten we wel zijn: 5 MILJOEN Euro in een week is natuurlijk nog steeds heel erg veel geld voor een Goed Doel!!- maak ik me minder zorgen. Waarom? Omdat ik denk dat mensen die zich zo met hart en ziel inzetten voor een uitstekend gekozen Goed Doel, daar so-wie-so erg gemotiveerd voor zijn. En als je dat eenmaal met -enig of veel- succes hebt gedaan, dan doet de opbrengst overall van de overkoepelende Actie er wat minder toe. Aan de andere kant kan ik me wel voorstellen dat als je het al jaren doet, dat als dan het resultaat van jaar tot jaar afneemt doordat jouw eigen doelgroep minder geïnteresseerd is, het wel degelijk afbreuk aan je motivatie kan doen. Maar ik weet dus niet of dat het geval is. (Reageren met informatie uit de praktijk op dit gebied zie ik graag tegemoet! Dat interesseert mij namelijk zeer.)
Nog een intrigerende vraag -maar dat vind ik tegelijk ook 'een ietwat enge' om te stellen- zou de neergang in opbrengsten van Serious Request (ook) iets te maken hebben met het feit dat het altijd om Goede Doelen 'ver van het bed in het Buitenland' gaat? Als dat zo zou zijn, zou ik dat wel een beetje treurig vinden, maar het is zo maar mogelijk; Nederland wordt steeds meer in zichzelf gekeerd, helaas. Maar het nieuws over de Belgische versie zou erop kunnen wijzen...dus je weet maar nooit...België is ons in wel meer ontwikkelingen voorgegaan... Ik wil trouwens hier niet mee zeggen dat er ook plenty mensen in Nederland die ook wel wat hulp kunnen gebruiken. (Ook bij deze vraag: Reageren? Graag!)
Voor 3fm is deze Actie natuurlijk een erg goed Reclamebord; als de Zender de weg naar boven weer wil zien te vinden, dan is zo'n Actie -deels met nieuwe gezichten- natuurlijk het laatste waar je aan gaat tornen. Bovendien zag ik dit jaar al weer veel vernieuwende elementen; dus ik zou zeggen: "Ga zo door!" Nog een tip, ik geloof dat ik er een of twee jaar geleden ook al over schreef; zoek (nog) meer samenwerking met andere Grote Evenementen. En voor het Nederlandse Basketball in het bijzonder, denk ik dan aan een Groot Internationaal Basketball Evenement in Nederland. En nee, dat hoeft natuurlijk niet perse 'de Basketball Week' te zijn, maar dat mag natuurlijk wel...
Goed, het bruggetje naar het Nederlandse Basketball heb ik geslagen.
Waarom inspireert zo'n Serious Request Actie me nu zo sterk? Ik ben nu eenmaal een idealist en wat activistisch van aard. En het woordje 'Samen' drijft mij op velerlei manieren; dat blijkt wel uit veel van de stukken die ik schrijf. Maar het meest in de context van het Nederlandse Basketball, omdat ik -ook al zie ik best lichtpunten- vind dat we nog steeds veel te weinig ECHT SAMEN doen; het Nederlandse Basketball kan pas echt groot groeien als grosso modo iedereen dezelfde kant op werkt. Daarom vind ik mij het door Marnix Lamers aangereikte motto 'Met Alle Reuzen Dezelfde Kant Op' (werken) ook zo sterk. Het Nederlandse Basketball is een Slapende Reus, we zijn deel van het -of een van de- Langste Bevolking(-en) op deze planeet, we zijn rijk, hoog opgeleid, zijn creatief. Ik denk dat als we maar Echt Willen -en daar valt goed Samenwerken dus als een van de belangrijkste aspecten onder- dan KAN HET ook! Niet van vandaag op morgen, maar het KAN!!
Dan moeten we als Nederlands Basketball dus initiatiefrijk(-er) worden, creatiever, positiever, constructiever...een beetje meer zoals Serious Request dus was (en is). Dat kunnen we; ook de (A)HBW was ooit zo'n lichtpunt in de donkere dagen rond Kerst & Oud en Nieuw; we moeten het 'alleen' wel even doen. Even? Nee; we moeten het gaan doen EN lang blijven doen, volhouders worden dus. Niet even iets proberen, en er dan weer mee stoppen onder het mom van '...zie je wel...het lukt niet! Nederland wil het niet. NOC*NSF wil het niet, we zijn te klein..' Of welke (drog-)reden dan ook.
Als afsluiting van dit betoog een voorbeeldje, ook alweer uit de net afgesloten Serious Request van 2017, ik weet zeker dat in al het materiaal van de afgelopen week veel meer goede, inspirerende voorbeelden te vinden zijn...als je maar zoekt!
We zeggen vaak dat we "...maar een Kleine Sport zijn...".
Weet je welke sporten in Nederland klein zijn?
Bijvoorbeeld 'TheDutch Dragons...zij waren actief voor Serious Request, haalden 11.000,- Euro op en kwamen ermee op TV:
Monster Drakenboot tocht Serious Request 2017
Want zij zijn een voorbeeld van wat ik bij het volgen van Serious Request ook veel -en ik denk steeds vaker- zie; als je er oog voor hebt, dan kan je jezelf helpen door een ander te helpen, bijvoorbeeld door een stukje publiciteit te krijgen, maar meer nog door vaardigheden te ontwikkelen en ervaringen op te doen die helpen bij het vooruitkomen bij je primaire bezigheden.
Nog zomaar wat slogans:
Veel -zo niet alles- draait om de Jeugd, want: Wie de Jeugd Heeft, Heeft de Toekomst!
Het Nederlandse Basketball Moet: Groter en Beter, en Sterker en Completer.
Want alleen maar 'meer, Meer, MEER!' loopt uiteindelijk dood; niets kan oneindig blijven groeien.
'Beter!' kan ook een graad voor succes vormen. Net als 'Sterker' -minder kwetsbaar worden dus- of 'Completer'...
Moraal van dit verhaal: wij als het Nederlandse Basketball moeten een Cultuur ontwikkelen van: overal in Nederland met kleine, grotere, grote en heel grote activiteiten:
Mensen enthousiasmeren, mensen binnenhalen, aandacht trekken, aandacht vasthouden, energie losmaken, die energie goed richten, geld genereren, dat geld goed investeren, emoties oproepen en die emoties omzetten in drive, langdurige drive en motivatie om ook op langere tijd in het Nederlandse Basketball Actief te blijven, en, en...ach vul dat zelf maar aan..!
Doen we dat, dan moet het ons gaan lukken, sterker nog:
dan Gaat het Ons Lukken!
En wordt het Nederlandse Basketball (uiteindelijk een Grote Sport in Nederland,
en zal Oranje Top Worden, en Top Blijven!
Een Prettige Kerst verder!
AART DEKKER
P.S. Ik ben me ervan bewust dat ik soms een soort Zendeling lijk, misschien wel ben. (Heel) af en toe voel ik me ook weleens een roepende in de woestijn. Ik ben me er al heel lang van bewust dat ik alleen maar wat kan bereiken Samen met Anderen. Hoe meer mensen mijn stukken lezen -en dat betekent in de praktijk 'hoe meer Facebookvrienden ik heb- hoe meer bereik ik heb, en hoe meer kans ik heb dat mijn boodschap overkomt. Daarnaast kan ik concrete ideeën, plannetjes en plannen -ik heb er nog wel een paar- alleen maar werkelijkheid maken als ik de mensen kan vinden die me erbij willen helpen. Dus spreek me aan, stuur me een bericht als je daarvoor open staat. Voeg me toe op Facebook, of -nog beter- ga me direct volgen op deze Blog door de Blauwe Knop 'Volgen' heel veel verder Onderaan Rechts aan te klikken. Alvast bedankt!
***
De originele post van het NRC-artikel over de opbrengst van 3fm Serious Request 2017 op NRC.nl lees je --- Hier --- of hier:
Serious Request levert miljoenen minder op: 5.026.144 euro
Het
geld gaat naar het herenigen van families in conflict- en rampgebieden.
In 2016 werd, mede door de nagellakactie van Tijn, 9,25 miljoen euro
opgehaald.
Serious Request heeft dit jaar 5.026.144 euro opgebracht, het laagste bedrag in tien jaar. Dat werd zondagavond bekend op de slotdag van de veertiende editie van de 3FM-actie. Het geld gaat naar het Rode Kruis en is bestemd voor het herenigen van families die elkaar zijn kwijtgeraakt door een conflict of ramp. Volgens de organisatie zijn wereldwijd daardoor meer dan vier miljoen familieleden naar elkaar op zoek. Het precieze bedrag wordt pas volgend jaar bekend, wanneer het Rode Kruis zijn jaarcijfers bekendmaakt.
Sinds maandagavond verzorgden de 3FM-dj’s Angelique Houtveen, Domien Verschuuren en Sander Hoogendoorn de marathonuitzending vanuit het Glazen Huis in Apeldoorn, zonder vast voedsel te eten. Tegen betaling draaiden ze 24 uur per dag verzoeknummers.
Voor het eerst in acht jaar zat er weer een vrouw in het Glazen Huis. Lees ons interview met Angelique Houtveen: „Ik zit er niet om een statement te maken.”
Speciale acties
In 2016 bracht Serious Request nog 9,25 miljoen euro op voor kindersterfte door longontsteking. Een groot deel van dat bedrag, 2,5 miljoen euro, haalde het ongeneeslijk zieke jongetje Tijn op met zijn nagellakactie. Op 7 juli overleed Tijn op 6-jarige leeftijd aan hersenstamkanker.Familie en vrienden van Tijn zetten de nagellakactie in 2017 voort. Iedereen kan op het evenement Winterland op de Grote Markt in Breda tegen betaling nagels laten lakken. Deze zondag maakte de vader van Tijn, Gerrit van Kolsteren, bekend dat ze 49.000 euro hadden opgehaald voor Serious Request. Ze lakken echter nog door tot en met 30 december.
Ook dit jaar vonden speciale inzamelacties plaats. Zo betaalde iemand 5.000 euro voor een rondleiding door prinses Margriet door de tuinen van Paleis Het Loo. Minister Hugo de Jonge verkocht zijn omstreden gekleurde schoenen voor 3.500 euro en Anky van Grunsven gaf een paardrijles weg voor 2.000 euro.
Bedrag daalt
Het opgehaalde bedrag vertoont al jaren een dalende lijn. Bij de eerste editie in 2004 haalde men 916.000 euro op. Een jaar later 2,2 miljoen, mede dankzij 1 miljoen euro van de Nederlandse regering. Tot en met 2009 stortte de regering bij (in 2009 3 miljoen euro). Het recordbedrag van 13,8 miljoen euro werd in 2012 opgehaald voor de terugdringing van babysterfte. Dat daalde een jaar later naar 12,3 miljoen en sindsdien verder. Mede door Tijn kwam het bedrag in 2016 iets hoger uit dan in 2015.In België werd bij een vergelijkbare actie wel een nieuw record gebroken. De twaalfde editie van Music for Life van omroep VRT leverde een recordbedrag van 10,8 miljoen euro op. Ook hier verdwenen drie dj’s zes dagen en nachten lang om “zonder vast voedsel te eten” onafgebroken radio te maken.
Problemen bij 3FM
Serious Request is niet zonder belang voor 3FM. De zender wordt geconfronteerd met dalende luistercijfers. 3FM heeft op dit moment een marktaandeel van rond de 4 procent, terwijl dat vorig jaar rond deze tijd nog op 6,3 procent lag. Ook de luistercijfers voor Serious Request dalen de laatste jaren.
Het gaat niet goed met 3FM. Lees: Alle hens aan dek – 3FM’s Serious Request móét succes worden
Om zo veel mogelijk aandacht te genereren voor Serious Request zetten
ook andere NPO-radiozenders zich in. Op de slotdag waren delen van de
uitzending ook op NPO Radio 1, 2, 4 en 5 te horen. Tijdens de
dubbeluitzending met NPO Radio 1 ging radiopresenator Jurgen van den
Berg in het Glazen Huis dieper in op het thema en toen het de beurt was
aan NPO Radio 4-presentator Ab Nieuwdorp werd er meer klassieke muziek
gedraaid.donderdag 1 juni 2017
PREVIEW NBA PLAY-OFFS 2017 / SBNATION / NYT / THE CROSSOVER / COLUMNIST AART DEKKER: 'Lebron Better IS Than Ever' - Waarom Pachulia Geen All*Star werd - Warriors zijn een Democratisch Team
Inside The NBA - Who will win the Finals? Warriors vs Cavs | Finals Preview | May 25, 2017
COLUMN AART DEKKER:
Het is eindelijk weer bijna zover: de mooiste NBA-weken van het jaar komen eraan...de NBA-Play-Offs Finals staan op het punt van beginnen. Omdat ik op dit moment de tijd niet heb voor (diepgaande) eigen beschouwingen zocht ik het in wat stuk(jes)/items van elders die niet iedereen overal tegenkomt, ook al zullen er onder mijn lezers zeker echte junkies zijn, die ook het onderstaande uit de Mount Everest aan beschouwingen van de nakende Golden State Warriors vs. Cleveland Cavaliers apotheose hebben gevist en hebben bekeken en/of gelezen.
NBA.com maakte een prachtige Minidocumentaire (4 min), mede omdat het voor het eerst in de geschiedenis is dat dezelfde twee teams DRIE keer achter elkaaqr tegenover elkaar staan: je lees het en kijkt het --- Hier ---
Alle voortekenen wijzen op een volgend hoogtepunt in de reeks van recente NBA Finals;
LeBron James is beter dan ooit, en een goede 'LBJ' staat in zijn eentje al bijna garant voor een titel -denk even terug naar de Serie van vorig jaar toen hij zijn Cavs liet wederopstaan uit een 1:3 achterstand en voor alweer een nieuw record zorgde door met zijn team die hopeloze -geen NBA-Francise ging hen voor- terugbracht en alsnog won. Maar ook de andere spelers uit het Supertrio van Cleveland -Kyri Irving en Kevin Love- zijn betere spelers geworden, en lijken beter samen te spelen met de Grote Leider Lebron. Daarnaast is het mijn indruk dat als Cleveland echt wil verdedigen, ze ook ECHT VERDEDIGEN, ongelofelijk goed dus(!) en ze er een van de beste 'Quick Breaks Ooit' aan hebben toegevoegd.
Maar aan de overkant -in Oakland bij de Golden State Warriors dus- heeft men ook niet stil gezeten -nou ja, coach Steve Keer misschien wel, want die is alweer een tijdje niet vol inzetbaar door alweer ernstige rugklachten, iets wat je niemand gunt -en zeker deze sympathieke (tenminste dat is mijn indruk) en erg goede, relatief nieuwe maar o zo succesvolle dus niet- maar invaller Mike Brown -ongetwijfeld vanuit de achtergrond wel gesouffleerd door zijn baas- doet het op het eerste gezicht ook uitstekend. Wat zijn de nieuwe troeven van de Warriors dan? Eerst en vooral Kevin Durant natuurlijk; hij is net geen LeBron James, maar veel scheelt het niet; wat een ongelofelijk goede speler is hij ook. En dan te bedenken dat 'onze eigen Sydmill Harris' lang met deze kanjer heeft samengespeeld; ik zou zijn verhalen over de 'Jonge KD; graag horen!
Met ZaZa Pachulia deed ik zelf ooit een jeugdclinic - in Berlijn, een schoolklas had die als prijs gewonnen en met ook nog Hedo Turkoglu en mijn omgekomen vriend Rob Meurs, en met Sarunas Jasekevicius aanwezig op de achtergrond, aan mij de eer die groep jongens en meisjes een dik uur bezig te houden met fundamentals... Zaza Pachulia dus, ik denk een echte grote aanwinst voor de Warriors, en niet alleen door zijn vuile werk -ik had niet de indruk dat hij de blessure van Kwai Leonard van de San Antonio Spurs met 100% voorbedachte rade veroorzaakte, maar dat zullen we waarschijnlijk nooit weten...- nee Pachulia is in elk team waarin hij speelt -eerst en vooral bij zijn geliefde Nationale Team van Georgië-...(deze tekst gaat verder onder de video)
(en de Georgische fans 'returned the favour' door hem de NBA All*Star Game in te stemmen, waardoor de NBA de regels veranderde), kijk maar --- Hier --- en dit is wat hij daar zelf op te zeggen had:
Pachulia says:
“First of all, I’m gonna take the credit and we gonna take the credit as Georgians that we changed the rules, so you guys can call it Zaza rules.”
Zaza on if it's fair NBA has changed All-Star starter voting: "It's already a win…It's great, man"
(vervolg van de tekst van voor de video) ...op zijn minst deel van hart en ziel van zijn team, als hij al niet tenminste het anker is van het motorblok! En met zoveel Supersterren om zich heen, kan hij doen waar hij het best in is; datgene wat een team nodig heeft om goed op gang te komen, of juist terug op de rails als het even wat minder gaat. En vergis u niet; 'Zaza' is een uitstekende All-round Basketballer met heel veel skills, en nog meer inzicht en ervaring, en bovendien een fysieke rots in de branding, de man is ongelofelijk breed en sterk, beweegt goed, is 'Tough als geen ander' en absoluut geen ego... Kort naar de beruchte actie op Leonard van de Spurs raakte hij zelf ook geblesseerd, dus ik hoop dat ook hij fit is voor 'the Finals', because 'That is Why They Play!', Zaza zeker.
Mijn inschatting van de 'Finals 2017'?
Veel spanning en sensatie, grote 'Swings' en wedstrijden, maar hoogstwaarschijnlijk ook van wedstrijd tot wedstrijd, veel tactische veranderingen waarvan er sommige zullen werken, andere niet, en die soms misschien wel grote gevolgen in negatieve zin zouden kunnen hebben voor het team dat ze probeert zelf. Veel emoties ook, een een cruciale rol voor de Scheidsrechters/Refs...
En de uitkomst?
Ik geef de Cleveland Cavaliers een neuslengte voor, maar ook in deze Serie kunnen blessures, en de opstelling van 'de Refs' tot gigantische verschillen leiden...
Een hoog niveau, spannend en moeilijk te voorspellen dus, en is dat niet alles waar je als kijker naar sport op hoopt?
Goed, hieronder drie van de duizenden items die op het internet gerelateerd aan deze Finals te vinden zijn; een plaatje, een stuk vanuit een kijk op LeBron James en zijn Cavaliers, en tot slot een stuk over het geheel nieuwe Basketball dat de Golden State Warriors de laatste jaren aan het ontwikkelen zijn; Democratisch Basketball..!
Ik wens iedereen heel veel plezier bij het volgen van The NBA Finals 2017;
"That is Why We Watch!"
AART DEKKER
Als het spreekwoord 'Een plaatje zegt meer dan 100 woorden' opgaat, dan zeker bij het volgende statische beeld:
 |
| Ook deze Shotcharts komen van onderstaande site SBNation.com |
De Cleveland Cavaliers van LeBron James:
Het onderstaande artikel heb ik overgenomen van de mooie informatieve site 'sbnation.com', alwaar natuurlijk nog veel meer over de NBA en andere sport, het origineel vind je --- Hier ---
LEBRON IS BETTER THAN EVER
BOSTON — It was after Game 1 and Brad Stevens was asked to consider the impossible quandary that is LeBron James. It had been a ruthlessly efficient night for LeBron, who had 38 points, nine rebounds, seven assists, and there wasn’t a damn thing the Celtics could do about any of it.
He ran through almost the whole Celtic roster of would-be defenders from Jae Crowder to Jaylen Brown to poor Kelly Olynyk who got left on an island (twice!) and wound up shipwrecked.
“He made it clear,” Stevens said simply. “It was very clear that he was trying to get to the rim on us no matter who was on him.”
/cdn2.vox-cdn.com/uploads/chorus_asset/file/8553121/685598456.jpg)
This is the issue the Celtics, and everyone else, has against LeBron. They don’t want to double him because he’ll pick them apart with passes to his cadre of shooters. They don’t want to get caught in a scramble game because that leaves openings for offensive rebounders crashing the glass. So, the one-on-one approach it was, and the only saving grace for the Celtics was that James missed five of his six 3-point attempts.
“This is a perfect roster with regard to how many predicaments they can put you in with all the shooting around him,” Stevens had said before the game.
LeBron brushed off his night (“It’s not an individual match-up for me, no matter who’s in front of me”) while suggesting that the Cavs didn’t play up to their standards. Before Thursday’s off-day practice, James doubled down saying he didn’t feel all that well and that he’d be “much better” in Game 2.
Welp.
James had 30 points on Friday and shot 12-of-18 from the floor while making four of his six 3-pointers. He had seven assists, three blocks, four steals and was a plus-46 (!) in less than 33 minutes of action. One can argue that LeBron’s Game 2 was better than his Game 1, but that’s not really the point. Better than what: Our standards or his?
That leads back to another Game 1 comment from Stevens that warrants further inspection.
/cdn1.vox-cdn.com/uploads/chorus_asset/file/8553123/usa_today_10064806.jpg)
“It’s hard to believe, but he’s better than when I got into the league,” Stevens said. “A lot better. Just as you get older, you gain more experiences, you see more things. Yeah, I didn’t think he could get any better after that, but he is.”
That’s a heavy statement considering that LeBron was thought to be at his peak when Stevens came into the league. James was coming off a run of four MVP awards in five years and two straight championships punctuated by a pair of Finals MVPs. His 2013 season was viewed by many as the absolute apex of his career.
One might think he’d never reach those heights again and so over the last four seasons, James has settled into a new space that exists solely for him. He is the best player in the league with, or without, the official hardware. While just about everyone acknowledges LeBron’s designation, others have been rewarded for their excellent individual seasons.
Kevin Durant and Steph Curry have won MVPs and it’s likely that either Russell Westbrook or James Harden will win it this season. It’s also been suggested that Kawhi Leonard is now the best two-way player in the league, although the postseason has opened that one up again. (That’s through no fault of Leonard’s play, which has been fantastic when healthy.)
The MVP is a regular season award, after all, and it wasn’t a huge surprise that those three were named finalists for the award before Game 2, while James was not. Therein lies a riddle: Is the Most Valuable Player the one who is most valuable to their team or the one who is most valuable to the league?
/cdn2.vox-cdn.com/uploads/chorus_asset/file/8553127/usa_today_10064463.jpg)
“No, I didn’t see it,” James said afterward, downplaying the motivation angle. “And what are you going to do about it at the end of the day? My only job is to try to be the MVP for this team every night, put my teammates, put our franchise in position to be successful and ultimately compete for a championship. For me, I know what I bring to the table. This league knows what I bring to the table.”
That they do and we should start with the notion that James is not the same player he was four years ago. While always cerebral and intelligent, he seems to have elevated his mental approach to a plane of transcendental peace. As he said earlier in the postseason, what does he have left to prove?
LeBron can still destroy everything in his path, but he takes delight in not only winning, but winning his way; where everyone is involved and the team rides his wave alongside him. Consider his mesmerizing passing ability and his desire to find open looks for and opportunities for not only Kevin Love and Kyrie Irving, but also Kyle Korver, J.R. Smith, and Tristan Thompson.
Individually, LeBron has become a machine. His ability to pace himself through heavy playoff minutes is becoming legendary. His shooting has stabilized after a notably down season last year, and as 538’s Chris Herring pointed out, James is an efficiency monster when he drives to the basket. He doesn’t have to guard the best player every night anymore, but his defensive presence is everywhere.
His teammates also rave about his leadership abilities. His example is the one they follow, whether it’s a late-night film session after the plane arrives in a visiting town or an off-day practice to stay sharp amid long periods of inactivity.
/cdn1.vox-cdn.com/uploads/chorus_asset/file/8553129/685599814.jpg)
“What he does is he just breeds confidence in everybody,” Korver said. “You know he’s going to make the right play. You know he can always take over a game on both ends of the floor. It’s nice to be figuring out how to play off him instead of worrying about how to gameplan for him. It’s a whole different thought process.”
Korver knows from experience, having been on the losing end of countless postseason battles with James from his days with Chicago and Atlanta. So, how would he gameplan for LeBron? Korver laughed. “It’s tough,” was all he’d say.
The LeBron that we’re seeing in the postseason has been spectacular and efficient, while maintaining an edge that lets everyone in the building know that he’s not going to lay down for an acceptable loss. He led a 26-point rally on the road against the Pacers and demoralized the Raptors in Toronto during the second round. The first two games in Boston have produced staggering blowouts.
The Cavs may have been listless down the stretch, but it’s obvious now that they were biding their time for the postseason. So much for the importance of home court advantage, or for that matter, the importance of the regular season. LeBron is beyond such mundane matters.
What we’re seeing is a new chapter in our continuing effort to understand this generational player in real time. He’s different, for sure, but is he better than 2013, a season that will be held up in years to come as one of LeBron’s defining campaigns?
/cdn3.vox-cdn.com/uploads/chorus_asset/file/8553131/usa_today_10061974.jpg)
“Yeah, he’s better,” his longtime teammate James Jones said. “In every way. He’s a better shooter. He’s a better communicator. Better passer. He’s peaking. He’s in his prime and usually that’s the result of continual and gradual improvement.”
Jones would know. He’s been with LeBron since their Miami days, a run that has lasted seven years and included four MVPs, three championships, and countless reinterpretations of the most fascinating player in basketball. I pointed out the common perception that LeBron peaked four years ago. Jones nodded and continued.
“Statistically, but you can’t measure everything he does in statistics,” he said. “That’s kind of been the problem with LeBron since Day 1. It always comes back to numbers for him, but at this point because those numbers are a given, you expect him to put those numbers up. Now people are paying attention to how he’s doing it.”
Jones noted that you if you watch closely enough you can see LeBron’s genius at work during the course of games. How he probes and investigates, how he sees things before everyone else does, how he counters and adjusts. LeBron has his hand in everything and is all things at all times.
“When you look at it now,” Jones said, “it starts to look effortless.”
We are left, then, with the notion that LeBron has become sui generis, a player incapable of comparison or even competition within his era. He has been beaten, yes, but he has rarely been bowed.
/cdn0.vox-cdn.com/uploads/chorus_asset/file/8553133/usa_today_10061502.jpg)
He has outlasted his elders, maintained his level beyond his peers, and his closest rivals now span generations. In a historical context, he is chasing no less a figure than Michael Jordan, although that full accounting must wait for a later day. It all starts to get a little overwhelming.
“The best way to do it is to compare LeBron versus himself,” Jones said. “Every player is unique. Every player is different. Every player, especially the great ones like Mike, like Larry, they redefine their position. They redefine what you thought a prototypical 2-guard, small forward was.
“Bron is Bron,” Jones continued. “He’s changed the game as far what you’d expect from a wing, or a small forward. Now he’s in that territory where you really can’t define him by position. Right now when you look at him, all you can say he’s the best player in the world.”
In the aftermath of Game 2’s brutal onslaught, the same phrase was uttered by league executive and longtime league observers: No one has ever seen anything like it. Nobody has. There is LeBron and there is everyone else.
THE LISTCONSUMABLE NBA THOUGHTS
SAN ANTONIO — It sounds silly at this point, with the Golden State Warriors on the cusp of a third straight trip to the N.B.A. finals, to suggest that they faced challenges at the start of the season.
Does possessing too much talent count as a challenge? Nevertheless, there was a chance, however slim, that this whole grand enterprise could have blown up. That the team’s vast assemblage of stars would have trouble sharing one basketball. That Kevin Durant would rub the team’s holdovers the wrong way. Or that a new batch of reserves would refuse to make the necessary sacrifices.
Ron Adams, an assistant coach, referred to the unique “human dynamics” at work and described the season as a fascinating experiment in team chemistry. In so many ways, it could have soured.
Instead, the Warriors are sailing through the playoffs with the help of seven players — and an associate head coach — who were not employed by the team at this time last season. Yes, it obviously helps when one of those new players is Durant, an all-World scoring cyborg. But the Warriors are a different team from what they were a year ago. They have only made the transition look seamless.
“This is such a selfless group,” said forward Matt Barnes, who signed with the Warriors in March. “When you’ve got superstars sacrificing and diving on the floor and doing whatever it takes to win, it’s easy for a role player to fit right in.”
The San Antonio Spurs can sense the sad end coming. At full strength, they probably could have pushed the Warriors in the Western Conference finals — or at least made more of these games competitive. But the Spurs have been gutted by injuries and are in danger of being swept after their 120-108 loss in Game 3 on Saturday night.
Tony Parker, the starting point guard, ruptured his left quadriceps tendon in the conference semifinals. Kawhi Leonard, a finalist for the N.B.A.’s Most Valuable Player Award, has missed the last two games with a sprained left ankle. And David Lee, a key reserve, left for the locker room in a wheelchair after injuring his left knee in Game 3.
Manu Ginobili, making his 15th straight postseason appearance for San Antonio, did the math for Game 4, set for Monday night at AT&T Center.
“For us to win,” he said, “we have to play at a 10 level, and they have to play at a 7.”
If the playoffs have been a well-advertised bore — and this series has not helped — there is at least the overwhelming likelihood of a rematch between the Warriors and the Cleveland Cavaliers in the N.B.A. finals. After losing to the Cavaliers last season, the Warriors reshaped themselves by adding Durant and by overhauling their collection of role players. Everyone adapted.
“I think you just kind of learn,” said James Michael McAdoo, a reserve forward in his third season with the team. “Everyone here wants to be successful. Everyone here wants to win championships. So everyone understands that there have to be sacrifices.”
That word — sacrifice — is used often by the players, which might seem counterintuitive. After all, no team scored more than the Warriors during the regular season. There are plenty of shots to go around. But that is the point. They have turned sharing-is-caring into high art. The ball seldom sticks. It zips from one set of hands to the next, and the starters set the tone.
“They’re the most unselfish people I’ve played with in my life,” JaVale McGee said. “They’re always looking. If you’re wide open, they’ll pass it. They don’t force shots.”
McGee was one of the (relative) newcomers who made an impact in Game 3. Starting in place of the injured Zaza Pachulia, McGee scored all 16 of his points in the first half. David West, another newcomer, had 6 points and 5 assists off the bench.
In some ways, McGee and West could not be more different. Earlier this season, McGee had blankets made that featured the dozing face of Draymond Green and distributed them to his teammates. West, on the other hand, is known for his intensity — the type of player who will scream, “You guys need to relax!” in the huddle without quite grasping the irony.
But the Warriors make it all work, blending their personalities and skill sets for the greater good.
“Everybody has a voice,” said Mike Brown, who joined the Warriors as their associate head coach last summer.
Brown has taken on more responsibility in recent weeks. When Coach Steve Kerr stepped away from his day-to-day duties in the first round to address continuing medical problems, Brown became the acting coach on the bench. He has since guided the team to nine straight victories. He, too, has altered parts of his approach to match the system already in place.
“The one thing that was extremely unique and kind of hard to understand right away is how loose it is here,” Brown said, recalling his early days with the organization. “It’s extremely loose, but in a good way, and it fits this group of players. The more loose your organization is or your team is, the more ownership you’re giving your group.”
The Warriors, who blast music at their workouts and warm up by launching halfcourt heaves, are a democracy. The players hold one another accountable. They practice the best form of peer pressure.
At the same time, Adams could not overstate the outsize role Durant, one of the new guys, had played in ensuring that the team went about its usual business.
“For a player of his stature, it’s remarkable to me,” Adams said. “He just wanted to fit in.”
RELATED COVERAGE
What's Next
De link naar het originele bovenstaande artikel lees je --- Hier ---, van daar kan je natuurlijk door naar een schat aan extra verhalen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
