PUTIN; AL >25jr OORLOGSMISDADIGER - NIETS NIEUWS ONDER DE ZON: Putin, de SLAGER van Grozny - 'De strategie ontvouwd' / CARTOON JOEP BERTRAMS PAROOL 10 oktober 1999 /

 

 Deze Cartoon tekende Joep Bertrams al bijna 26jr geleden voor 'Het Parool'

Cartoon @joepbertrams  Joep Tekent ook voor Vrede — De Groene Amsterdammer (@DeGroene) Heel veel meer Prachtige / Rake Cartoons van Joep voor de Groene   ---  Hier  ---

 

SHARTIE AART DEKKER: 'Only in America? Welnee: Also @theBinnenhof! - Graus-Gate, ofwel: Falende Regels/Wetten -> Porno @ #BordeelBinnenhof / N.A.V. PAROOL-COLUMNIST TINKEBEL

 

 

Fokke & Sukke toonden al rond 2010 een zeer Vooruitziende Blik! Waarmee ik dus niet wil suggereren dat Dion Graus-Ex Joyce 'een Lekker Dier' is/was...

Fokke & Sukke rond 2010, meer NRC FoSu   ---  Hier  ---

en nog veel meer Fokke & Sukke   ---  Hier  ---

*

SHARTIE AART DEKKER

'Only in America? Welnee: Also @ theBinnenhof! - Graus-Gate

ofwel: Falende Regels/Wetten -> Porno @ #Bordeel-Binnenhof 

Soms is de realiteit zo bizar dat je kunt stellen dat je geen wetgever kunt beschuldigen van nalatigheid in het opstellen van goede Wetten/Regels.

Maar veel vaker was best te voorzien wat er zou gaan gebeuren en hebben de Wetgevers collectief gefaald in het tijdig opstellen van Wetten en/of Regels om misstanden te voorkomen.

Zo voorspelde ik al (vele) maanden voor de Amerikaanse Verkiezingen van november 2020 dat Trump uit was op een Nieuwe Burgeroorlog...en is het alleen aan toeval en verregaande infantiliteit van de harde kern van de Trump-Troepen te danken dat er 'slechts' vijf doden vielen en voor vele miljoenen aan schade werd aangericht in 'the Capitol'...

En zo was het absoluut geen geheim dat er binnen de Kringen van de PVV  - onder de hoede van de Grote Blonde Leider (Not!) -  bizarre dingen gebeur(d)en...

Dat Dion Graus bij een deel van die Bizarre Freakfacts een hoofdrol speelde en dat hij zijn toenmalige ondergeschikte  - zijn vrouw  - die ook een goed-betaalde baan bij de PVV had, en direct onder hem werkte en dus in een zeer afhankelijke positie verkeerde -  rare dingen lkiet doen was ook geen (publiek) geheim  - ze deed immers al eerder aangifte van gedwongen seks met derden...

In de USA bleek het mogelijk dat een president die een poging tot een Staatsgreep deed  - vooralsnog -  werd vrijgesproken door slechts een fractie van zijn eigen partij in de senaat...vooralsnog Falende Regelgeving dus...

Op het Binnenhof werd niets gedaan om schaamteloze taferelen binnen de muren van het parlement, door parlementariërs effectief aan te kunnen pakken door het opstellen en goedkeuren van adequate spelregels;

Falende Regelgeving dus...

Het Nederlandse Parlement (b)lijken zich in de nachtelijke uurtjes Pornoset-achtige Scenes af te spelen, dan wel Yab-Yum taferelen (of beide)...

'Porno @ #Bordeel-Binnenhof'

En niemand die er wat aan doet/kan doen...

Seks, Sensatie, 'Echt gebeurd!'...het zijn Tags die meestal veel aandacht trekken, en omdat alles in het kader van 'Dion Graus The Movie' op tape gezet is, staat slecht het recht nog een Blockbuster in de weg...

(AD)    (o.a. n.a.v. de onderstaande Parool Column van Tinkebel  - Originele Post   ---  Hier  ---)

*

Dion Graus PVV_Debat in de Digitale Hofstad

*

Ik had grote moeite met de manier waarop Dion Graus over Joyce sprak

Tinkebell

17 februari 2021

Rond 2010 was onze eerste ontmoeting. In een televisiestudio waar we beiden te gast waren. En we hielden contact daarna, Dion Graus en ik. Hij werkte mee aan een film die ik maakte en ik bezocht hem met enige regelmaat op de PVV-fractie. Een foto van ons hing boven zijn bureau.

Zijn vrouw en tevens assistent, Joyce, was er ook altijd. Ze haalde soms Limburgse vlaai en stuurde me na zo’n afspraak per Whatsapp vaak linkjes of informatie over onderwerpen die we hadden besproken. Natuurlijk, Dion en ik waren het inhoudelijk zelden met elkaar eens. Maar voor mij was het interessant om een ingang bij de PVV te hebben. En we ‘agreed to disagree’.

Waar ik wel grote moeite mee had, was de manier waarop Dion over, of pardon: namens (!) Joyce sprak. Hij zei dan dingen als ‘Joyce heeft niet zo’n honger’ of ‘Joyce gaat vanavond boksen en daar heeft ze heel veel zin in’, terwijl ze gewoon naast hem zat. Omdat ik niet gediend ben van een omgangsvorm waarin een man doet alsof een vrouw niet voor zichzelf kan spreken, keek ik Joyce dan altijd strak in de ogen en stelde mijn vervolgvraag expliciet aan haar. Daarop volgde dan steevast een schuchtere lach en een Dion die daar dan gauw weer overheen denderde.

In al die jaren lukte het me nooit te achterhalen waar ik nu getuige van was, in dit ongemakkelijke schouwspel tussen die twee. Tot zich drie jaar geleden een onverwachte situatie voordeed. Dion werd, tijdens mijn bezoek, weggeroepen voor een hoofdelijke stemming. Joyce en ik bleven achter op de balustrade.

“Gaat het eigenlijk wel goed tussen jullie?” vroeg ik haar. “Ben je wel oké?” Ze keek me geschrokken aan. “Ja,” zei ik, “ik heb natuurlijk ook gelezen dat zijn exen aangifte tegen hem hebben gedaan. En dat de laatste aangifte onterecht door justitie is afgewezen. Er bleek toch voldoende bewijs van mishandeling.”

Joyce verbleekte en zei: “Ik ben elke ochtend als ik naast Dion wakker word de gelukkigste vrouw van de wereld.”

Haar antwoord leek een ingestudeerde volzin. Maar wat kon ik verder doen?

Tot ik een jaar later in de krant las dat ze aangifte had gedaan. Ik belde haar: veertien jaar gedwongen seks. Veel erger dan ik kon vermoeden.

Maar zoals het gaat in zedenzaken: slechts een enkele verkrachter wordt veroordeeld. Het probleem is altijd dat je als slachtoffer moet bewijzen dat jij niet wilde. Een praktische onmogelijkheid als spelregel. Zo worden de ergste gruwels zelden bestraft.

Maar sterke, dappere Joyce zet door. Zo viel te lezen in NRC, dit weekend. Honderden belastende documenten liggen inmiddels bij de Rijksrecherche.

Ik wens Joyce de allerbeste advocaat en een rechtvaardige uitkomst.

Meer Tinkebel-columns op de site van het Parool   ---  Hier  ---

 

 

 

CARTOON HEIN DE KORT: ´Trump Failliet? - Trump overlegt met z´n advocaten... / PAROOL /

 

Cartoon van Parool.nl, cartoonist Hein de Kort

CARTOON HEIN DE KORT: Ondertussen zou er aan de #formatie-tafel ´hard worden doorgewerkt...valt allemaal niet mee..! / PAROOL /

 

Cartoon van Parool.nl, cartoonist Hein de Kort

KINDEREN VAN GAZA: Commentaar overbodig... / PAROOL /

 

Een van de vier portretjes die het Parool begin maart maakte van Kinderen van Gaza.

 

O.A. ORANGE LIONS ACADEMY 5-5 &3X3 OLA BASKETBALL / PAROOL PODCAST: Hoe Amsterdam de topsporthoofdstad van Nederland werd / TALENT-ONTWIKKELING / OPLEIDING GETALENTEERDE SPORTERS IN AMSTERDAM /

Nieuws

Hoe Amsterdam de topsporthoofdstad van Nederland werd

Beeld Sjoukje Bierma

27 Amsterdammers haalden bij de laatste Olympische Spelen in Tokio een medaille, meer dan landen als Turkije of Griekenland. In de stad trainen dagelijks honderden atleten op topniveau. Hoe groeide Amsterdam uit tot het tweede grootste topsportcentrum van het land? En waarom kiezen al die atleten ervoor om juist hier te trainen?

Het Parool4 oktober 2022

 

https://www.parool.nl/nederland/hoe-amsterdam-de-topsporthoofdstad-van-nederland-werd~b7152ebd/ 

Amsterdam wereldstad zoomt deze week in op de topsportcultuur van de stad. Want Amsterdam mag dan vooral bekend staan als kunst- en cultuurstad, het is de laatste jaren óók uitgegroeid tot het tweede grootste topsportcentrum van Nederland, na Papendal. 

Sportverslaggever Thomas Sijtsma en Frank Thewessem (directeur Topsport Amsterdam) vertellen presentator Lorianne van Gelder hoe dit zo gekomen is en wat het de stad brengt om zo veel topsporters te huisvesten en faciliteren. “Dat je Arno Kamminga elke dag kan zien zwemmen in het Sloterparkbad of de Olympische roeiers tegenkomt op de Bosbaan heeft een enorme inspirerende waarde. Het laat zien dat jij als sportend kind in Amsterdam je droom kan waarmaken,” aldus Thewessem. “3x3 basketbal is letterlijk van the streets naar Tokyo gegaan.”

Sijtsma en Thewessem twijfelen of Amsterdam zelf nog een poging zou moeten doen om de Spelen te organiseren, maar het topsportbeleid werpt in ieder geval zijn vruchten af. Sijtsma: “Als Amsterdam een land zou zijn, was het bij de laatste Olympische Spelen ongeveer als dertigste geëindigd op de medaillespiegel. Ik denk niet dat er veel steden zijn die dat kunnen overtreffen.”

Luister ook de andere aflevering van Amsterdam wereldstad of deel je tips en feedback via podcast@parool.nl

3X3 UNITES BASKETBALL / PAROOL CORONA NIEUWS AMSTERDAM: 'Extra geld naar jongerenwerk, sport en coaching'

 

Extra geld naar jongerenwerk, sport en coaching

Om het welzijn en de mentale weerbaarheid van jongeren tijdens de lockdown te vergroten investeert de gemeente Amsterdam 1,8 miljoen euro extra in jongerenwerk, sport en coaching. 

Jop van Kempen4 februari 2021, 17:00

Wethouder Simone Kukenheim: 'Ik realiseer me dat deze investeringen de effecten van de coronacrisis op jongeren niet volledig zullen wegnemen.'Beeld Eva Plevier

Het geld komt van de rijksoverheid, schrijft wethouder Simone Kukenheim (Zorg) in een brief aan de gemeenteraad.

Volgende week gaan de basisscholen weer open, maar middelbare scholen, beroepsopleidingen en het hoger onderwijs blijven gesloten. Al eerder bleek dat de lockdown als gevolg van de coronapandemie niet alleen leidt tot somberheid en eenzaamheid onder jongeren, maar ook tot toename van psychiatrische ziektebeelden en mishandeling.

Om jongeren en jongvolwassenen perspectief te bieden heeft het kabinet bijna 60 miljoen euro extra beschikbaar gesteld, waarvan de gemeente Amsterdam 1,8 miljoen euro krijgt. Dat geld zet wethouder Kukenheim in om het welzijn en de mentale weerbaarheid van de ongeveer 140.000 jongeren en jongvolwassenen (16-24 jaar) te ondersteunen. Daarbij zijn ontmoetingen en sociale interactie -binnen de coronamaatregelen- de belangrijkste pijler, waarbij begeleiders scherp letten op zorgsignalen. Ook kunnen jongeren laagdrempelig met getrainde vrijwilligers spreken over hun problemen.

Activiteiten

Naast extra investering in jongerenwerk worden zo snel mogelijk andere activiteiten georganiseerd, zoals meidenvoetbal, inspraakmiddagen, e-sportcompetities en 3x3 Unites, een vorm van basketbal met mentale training. Ook komen er online gastlessen en workshops met ervaringen van topsporters, dj’s, ondernemers en kunstenaars, in de hoop veerkracht en positiviteit op te wekken.

“Ik realiseer me dat deze investeringen de effecten van de coronacrisis op jongeren niet volledig zullen wegnemen,” aldus Kukenheim. “We zullen echter alles op alles zetten om onze jongeren zo goed mogelijk door deze moeilijke tijd heen te helpen en de negatieve effecten van de coronacrisis op hun ontwikkeling zo klein mogelijk te laten zijn.”

SHARTIE AART DEKKER / EVEN TERUGKIJKEN / BASKETBALL MANNEN / APOLLO: Hart voor de sport en de club; Coach Patrick Faijdherbe houdt niet van opgeven & Typisch 'Patje'(Video)

Een still van een kort Interview van Patrick Faijdhere met zijn club Apollo(2018), je ziet het Interview ---  Hier  ---

SHARTIE AART DEKKER

Even terugkijken bij het afscheid van Apollo Amsterdam als Coach van de Mannen

Patrick 'Patje' Faijdherbe: Topper in het Nederlandse Basketball

Een mooi moment om even terug te kijken: na vele jaren als Headcoach van Apollo Amsterdam in de DBL, zwaait Patrick Faijdherbe af. Niet iedereen zal hem even goed kennen, daarom eerst maar eens even terugkijken met een Parool-interview en een kort vdeo-portret gemaakt door zijn club Apollo.

Partrick is een unieke persoonlijkheid; Amsterdammer van de straat tot in zijn vezels, maar  - daar mag niemand zich in vergissen -  ook een uitstekende coach. De omstandigheden waarin hij werkte, en de teams waar hij het mee moest doen, waren lang niet altijd gemakkelijk. Maar ieder seizoen weer wist hij zijn Team tot uitstekend basketball te brengen, en ik denk dat er maar weinig seizoenen bij waren waarin hij er niet het maximaal haalbare uit wist te halen.

Persoonlijk voor mij zijn er ook nog vele leuke en/of bijzondere momenten die me bijblijven als hij meespeelde met de Ex-Internationals en ik zijn 'coach' was.

Patrick Faijdherbe is wat mij betreft een echte 'Topper in het Nederlandse Basketball', waar we hopelijk nog niet het laatste van gezien hebben.

(AD) 

**

Uit: Het Parool:

Een hart voor de sport en de club

Basketbal: Coach Patrick Faijdherbe houdt niet van opgeven

Apollo Amsterdam speelt dit weekend de eerste wedstrijd van het nieuwe basketbalseizoen, tegen Rotterdam. Na een roerige zomer hoopt de ploeg met vechtbasketbal hier en daar te stunten.

Michiel Jonkman Uit de krant van 6 oktober 2017

Het was geen prettige zomer voor Patrick Faijdherbe (Amsterdam, 1973). De coach van Apollo Amsterdam had er goede hoop op dat een grote sponsor aangetrokken zou worden, maar het pakte anders uit. Een fiks aantal spelers besloot daarop te vertrekken omdat er elders meer zekerheid te krijgen was - iets waar de coach zegt alle begrip voor te hebben.

En dan waren er ook nog persoonlijke sores. Faijdherbe moest een operatie ondergaan vanwege een dubbele hernia. Het was al met al een verre van vlekkeloze voorbereiding op het seizoen. Faijdherbe: "De jongens hebben de afgelopen tijd met verschillende coaches gewerkt. Maar ik ben al blij dat ze wat hebben gedaan. Door de operatie kan ik er pas sinds anderhalve week mijn stempel op drukken."

"Ik train op loopvermogen. Veel rennen. De nieuwe jongens moeten daar nog aan wennen, die zijn na zeven minuten al gebroken. Ik denk dat we over een maandje zijn waar we moeten zijn."

"We hebben een redelijk team bij elkaar. Twee jongens zijn gekomen van Weert, Akeel Eduardo en Rens van Ravensteijn. Berend Weijs is terug. Max van Schaik is weer fit, die had vorig jaar een gebroken voet en kon lang niet spelen."

En dan zijn er nog de twee tieners uit de Dutch Talent League. In een daarvan, Tristan Enaruna, ziet Faijdherbe een toekomstige topspeler. "Een mega-atleet. Zestien jaar nog maar. Er zijn al scouts van de NBA die hem in de gaten houden. Hij maakt kans het goed te gaan doen. Misschien in Europa, misschien in de NBA. Maar het kan verschillende kanten op. Ik denk dat ze het niveau aankunnen, maar het kan ook zo zijn dat die twee jongens niet brengen wat ze moeten brengen."

Underdog in de competitie

Het zijn de woorden van een coach die zijn situatie gelaten accepteert. Hij heeft niet de luxepositie die andere teams wel hebben, met hun Amerikaanse spelers, die, ook al zijn ze te min voor de NBA, vaak met kop en schouders boven de Nederlandse basketballers uitsteken.

Amsterdam is niet de basketbalhoofdstad van Nederland. Daarvoor moet je kijken naar Groningen, Zwolle en Den Bosch. Apollo is een underdog. Geen blaffende waakhond die angst inboezemt, maar een kuitenbijtertje die moet hopen op stuntjes. Zo reëel moet je zijn.

Faijdherbe hoef je die waarheid niet te vertellen. Hij zwaaide als speler af bij Apollo in 2013, trainde daarna de junioren en staat sinds 2015 aan het roer als coach van het eredivisieteam bij de heren. Hij kent het klappen van de zweep in Amsterdam. "Dit is niet iets nieuws. Het gaat al jaren niet goed. Je kunt niet meer dan hopen dat iemand instapt die zegt 'hier is een miljoen, doe er iets leuks mee' - het liefst nog een sponsor die structureel in de club wil investeren. Dat gebeurt maar niet, dus waarom zou het opeens veranderen?"

"De jongens spelen nu voor een onkostenvergoeding, meer is het niet. Ze moeten ernaast werken, clinics geven. Ik heb een fulltime baan naast mijn rol als coach. Soms is het zwaar: vijf dagen in de week training geven, en dan nog het weekend coachen met de wedstrijden."

Nee, het leven van een Apollospeler gaat niet over rozen. De play-offs, de strijd om het landskampioenschap voor de zes beste ploegen uit de competitie, zijn vaak het hoogst haalbare. Vorig jaar bereikten de Amsterdamse basketballers deze nacompetitie als nummer zes, met 9 overwinningen en 19 nederlagen. In de eerste ronde, tevens de kwartfinale, ging Apollo vervolgens in drie wedstrijden - een zege en twee nederlagen - ten onder tegen ZZ Leiden.

Of Apollo dit seizoen wederom de play-offs haalt, is maar de vraag. Na de rommelige zomer kan Faijdherbe de verwachtingen voor komend seizoen louter temperen. De openingswedstrijd tegen Rotterdam, een team met een aantal Amerikaanse spelers plus Nederlandse toppers als Robert Krabbendam, is een pittige. Gelukkig is er zelfs als Apollo meer verliespotjes laat aantekenen dan winstpartijen nog geen man overboord. "We gaan wel proberen te winnen natuurlijk. Winnen is belangrijk, ook in de oefenpotjes die we de afgelopen tijd hebben gespeeld. Maar winnen zegt niet alles. Het gaat uiteindelijk om waar je staat als team. Dat je dat kunt sturen, daaraan kunt werken, en dan kunt verbeteren."

"Sommige jongens hebben al met elkaar gespeeld in het B-team van Nederland. Die weten elkaar dus al aardig te vinden. Wat dat betreft ben ik al best tevreden met wat ik heb gezien."

Tong op de knieën

Linksom of rechtsom zijn het geen gepolijste godenzonen die dit jaar op jacht gaan naar de punten. Het is eerder een ratatouille aan spelers die met branie, gogme en hard werken de tegenstander moeten uitputten. Vechtbasketbal spelen ze. Nooit opgeven. Niet in een uitwedstrijd, maar zeker niet thuis in Amsterdam.

Faijdherbe wil zijn spelers overal tot het gaatje zien gaan. Met de tong op de knieën, liefst nog iets lager. Als het even kan slepend over de vloer van de eigen Apollohal.

Zelf zal Faijdherbe ook alles geven. Schreeuwend en gebarend langs de zijlijn - al zal een brul richting zijn spelers de komende tijd nog wel gepaard gaan met pijn vanwege zijn recente operatie. Als coach moet hij er zijn. Hij eist dat ook van zijn spelers. Hart voor basketbal, de club en Amsterdam.

Want alleen als Apollo met het hart speelt valt er misschien wat te halen bij de meer ervaren basketbalploegen in de eredivisie. Minder inzet betekent vrijwel automatisch een afstraffing. Daarom durft Faijdherbe niet meer te doen dan hopen. Op die onverwachte zege, op een nieuwe sponsor die aanhaakt bij de handvol kleine geldschieters die Apollo nu heeft, op betere tijden.

Na een zomer in mineur is het wachten tot de zon weer gaat schijnen voor Apollo. Alhoewel: "Het voordeel van basketbal is dat je overdekt speelt," grinnikt Faijdherbe. "Wat dat betreft schijnt de zon altijd in de basketbalhal."

Typisch 'Patje':

"Hé scheids, rot op met je technische fout, steek hem in je reet"

NH Nieuws

Een inkijkje in de coaching van Patrick Faijdherbe, coach van de basketballploeg BC Apollo. Hij droeg tijdens de wedstrijd tegen Leiden een zendertje.

 

BASKETBALL IN DE LANDELIJKE MEDIA / INTERVIEW FRITS VAN RIJN-PAROOL: 'Basketballer Charlon Kloof was in vorm, nu revalideert hij via Facetime'

Topbasketballer Charlon Kloof scheurde zijn dijbeenspier af en probeert nu te revalideren met fysiotherapie via Facetime. ‘Je kunt me een basketbalnomade noemen.’https://t.co/8beq5XMrD3 pic.twitter.com/peSLscTIQz

— Het Parool (@parool) April 13, 2020

Basketballer Charlon Kloof was in vorm, nu revalideert hij via Facetime

Topbasketballer Charlon Kloof scheurde zijn dijbeenspier af en probeert nu te revalideren met fysiotherapie via Facetime. ‘Je kunt me een basketbalnomade noemen.’

Frits van Rijn 13 april 2020

https://www.topics.nl/basketballer-charlon-kloof-was-in-vorm-nu-revalideert-hij-via-facetime-a14273246parool/?context=zoek%2Fartikels%2F%3Fquery%3Dbasketbal%26offset%3D0

Basketbalinternational Charlon Kloof is thuis in Amsterdam-Zuid om te revalideren van een ­forse blessure. Op 24 februari ging het mis, toen hij in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Kroatië de dijbeenspier van zijn linkerbeen volledig afscheurde. Zijn seizoen kwam daarmee direct ten einde; het herstel zal zeker tot eind augustus duren. Bovendien verloopt de revalidatie niet optimaal doordat zijn dagelijkse behandelingen bij de fysiotherapeut zijn gestopt vanwege het coronavirus.
“Het is niet ideaal inderdaad,” zegt de basketballer berustend. “Ik heb twee weken in de praktijk kunnen revalideren, daarna niet meer. Nu gaat het via Facetime. Misschien duurt het daardoor iets langer, maar het werkt wel. Ik kan sinds een paar dagen weer kleine stukjes lopen zonder brace of krukken.”

De blessure kwam slecht uit, want Kloof verkeerde in de vorm van zijn leven. Drie dagen voor de wedstrijd tegen Kroatië had het Nederlands team grootmacht Turkije nog verslagen in Ankara. Kloof was die avond niet af te stoppen geweest en had met 27 punten fors bijgedragen aan de overwinning. “Je hebt van die dagen dat alles lukt. Tegen Turkije had ik zo’n wedstrijd.”

Nu komt een blessure nooit gelegen, maar Kloof had zijn goede spel nog graag even voortgezet bij Ormanspor, de club in Turkije waar hij dit seizoen speelt. Zijn contract loopt af en graag had de explosieve guard andere clubs nog wat langer getoond wat hij allemaal kan. Maar hij maakt zich geen zorgen. “Ormanspor wil me in principe ook volgend seizoen terug en er zijn genoeg andere mogelijkheden. Clubs weten wat ik kan.”

Apollohal

Inmiddels gaat de in Paramaribo geboren Kloof weer af en toe de straat op, maar verder speelt zijn leven zich, net als voor iedereen, voornamelijk thuis af. “Ik kom de tijd goed door. Ik train mijn spieren, doe aan meditatie, speel gitaar en lees veel, iets waar ik tijdens een druk basketbalseizoen normaal gesproken nauwelijks aan toe kom. Ik ben net begonnen aan Rich dad, poor dad van Robert Kiyosaki, een boek over de financiële wereld. Dat sluit goed aan bij de studie Finance die ik volgde toen ik in New York bij St. Bonaventure studeerde en basketbalde.”

Verder houdt Kloof veel contact met vrienden en familie. “Ik bel veel. Een oud-teamgenoot van de universiteit, Demitrius Conger, speelt in Sevilla, waar het nu heel zwaar is door de coronacrisis. We wisselen titels van boeken uit, we geven elkaar tips wat we thuis allemaal kunnen doen. Demitrius heeft het moeilijker dan ik. In Spanje zijn de beperkingen groter dan in Nederland.”

Kloof, inmiddels 30 jaar oud, groeide op in Suriname maar besloot in 2008 naar Nederland te vertrekken omdat hij een betere basketballer wilde worden. Basketbal staat in Suriname nog in de kinderschoenen. Amsterdam was voor hem een logische keus, omdat zijn oudere broers daar al woonden en werkten. Hij vond onderdak bij de Astronauts en werd met de jeugdploeg uit de Apollohal direct kampioen van Nederland.

Een jaar later vertrok hij weer, om in Amerika te gaan studeren en basketballen. Maar Amsterdam had hij in zijn hart gesloten. “Je kunt me een basketbalnomade noemen. Na mijn studie in Amerika ben ik als prof gaan spelen in Griekenland, Italië, Turkije en Macedonië. Maar als ik een paar dagen vrij heb, neem ik het vliegtuig en ga ik naar Amsterdam. Daar voel ik me thuis. Daar wonen mijn vrienden, familie, ooms en tantes. Heb ik langer vrij, zoals in de zomermaanden, dan ga ik terug naar Suriname. Daar liggen mijn roots en daar wonen mijn ouders nog steeds.”

Suriname

Ook in Suriname zijn de gevolgen van het coronavirus zichtbaar. Het aantal besmettingen en slachtoffers is nog zeer laag vergeleken met ­Nederland, maar de maatregelen die er worden genomen, zijn al stevig. Er is een gedeeltelijke lockdown. “Niet omdat er nu al veel slachtoffers zijn maar omdat de gezondheidszorg niet op het ­niveau van Nederland is. De ziekenhuizen in Suriname zouden een groot aantal patiënten niet aankunnen, daarom wordt ervoor gekozen het virus al in een vroeg stadium aan te pakken.”

Door die maatregelen heeft Kloof zijn dochter van vijf al enige tijd niet kunnen zien. Zij woont bij haar moeder in Paramaribo. “Mijn dochter zou afgelopen week naar Amsterdam komen. Maar het is voor haar vrijwel onmogelijk om nu hierheen te komen. En verstandig is het waarschijnlijk ook niet. 
Natuurlijk hebben we veel contact maar ik mis haar enorm.”

De situatie heeft ook tot gevolg dat het werk van de stichting van Kloof voorlopig niet kan worden voortgezet. Met een deel van het geld dat hij als profbasketballer verdient, is hij in ­Suriname een basketbalschool gestart. Kinderen die willen, kunnen elke week basketballen in de sporthal die Kloof huurt. Ze worden begeleid door trainers die hij heeft aangesteld.

Tijdens de basketbalkampen in de zomer is Kloof zelf ook altijd een aantal weken aanwezig.
“Helaas is de basketbalschool nu ook gesloten. Begrijpelijk, maar ook heel jammer voor alle kinderen die daar elke week zoveel plezier ­beleven. Ik ben er trots op dat ik met dat project iets kan terugdoen voor het land waar ik ge­boren ben. Er zijn nu zelfs drie spelers door­gestroomd naar een Amerikaanse universiteit. Als ik dat hoor, ben ik heel blij dat ik met die school ben begonnen. Alleen daarom al hoop ik dat het virus snel verdwijnt.”

Meer Charlon Kloof:

Wat een teamplayer en inspiratie voor velen is @Charlemagne597. Morgen maken we bekend wie er in de volgende podcast te gast is. Bekijk aflevering 2 op https://t.co/hJL5M2tJND #CoachTalk @Hakimsalem pic.twitter.com/2mC1FCS6Iv

— Mitchell lieveld (@mellowmitta) April 20, 2020

 

TEGENOVER 'THE LAST DANCE' OVER MICHAEL 'MJ" JORDAN @NETFLIX: 'Spaan geeft punten: 10 voor Magic Johnson' - De Rivalry LA Lakers vs. Boston Celtics /

Check out the entire 2018 Fandom250 list at Fandom250.com.

Subscribe to Fansided! - https://goo.gl/25PHLV

#lakers #celtics #nba

Best Rivalries of All-Time: Lakers vs. Celtics - Fandom 250

FanSided

They first met in the NBA finals in 1959. The most recent time they faced off with it all on the line was 2010. 12 times in all for the NBA’s best rivalry, 5 times a Game 7 was needed to decide the series- The Boston Celtics and the Los Angeles Lakers. East Coast/ West Coast. Russell and Chamberlain, Showtime vs The Big 3, Bird vs Magic, The New Big 3 vs Kobe. Red Auerbach, Pat Riley. The distinctive legendary voices Chick Hearn and Johnny Most calling the action. No other franchises in the NBA compare to the Celtics and their 17 championships and the Lakers and their 16. Michael Jordan and the Bulls dynasty is given credit for elevating the NBA’s popularity to never before seen heights, but it was Bird and Magic front and center in the 80’s saving the NBA - when attendance and interest was minimal. The NBA finals on tape delay. Bird and Magic met in the NBA finals 3 times - won 8 titles combined in the 80’s while the NBA rose dramatically in popularity and has never looked back. The rivalry could get a new boost now -with LeBron James in LA - while Boston competes for the top of the Eastern conference once again led by former LeBron teammate Kyrie Irving. The names are legendary and go on and on -- Havlichek, Worthy, Kareem, Shaq, DJ, Sam Jones, Mchale, Cousy, Jerry West. There are 63 players with Lakers and Celtics ties that are in basketball’s hall of fame. The best rivalry in NBA history -- and its not close -- belongs to the Lakers and the Celtics.

Check out the entire 2018 Fandom250 list at Fandom250.com. 

 Subscribe to Fansided! - https://goo.gl/25PHLV

**

10 voor Magic Johnson

Spaan geeft punten

Netflix komt met een documentaire over Michael Jordan. In de jaren tachtig was ik geabonneerd op een videoservice. Elke week kreeg ik uit Duitsland VHS-banden met wedstrijden uit de NBA. Behalve honderden competitiewedstrijden heb ik álle play-offs tussen de Celtics en de Lakers gezien. In de historie van de sport heeft zich nooit een rivaliteit op hoger niveau afgespeeld. Fox zond een fantastische ESPN-documentaire uit over die periode. Ik kon er alleen maar met betraande ogen naar kijken. Quote van Johnson: "Als Bird en McHale nu zouden besluiten het groen-wit aan te trekken, haatte ik ze weer. Dan zat ik hier niet te glimlachen, because I hate the Celtics." Lakerscoach Riley: "Ik ben 71 jaar en nog altijd heb ik er moeite mee te praten met Bird en Ainge."

Jordan mag de superster zijn geworden, Bird en Magic waren de basketballers.

h.spaan@parool.nl

 

Alles wat je moet weten over de langverwachte documentaire The Last Dance:

🏀De docu gaat over over de levende legende Michael Jordan en zijn tijd bij de Chicago Bulls
🏀Het duurde 3 jaar (!) om deze documentaire te maken
🏀Vanaf 20 april iedere week 2 nieuwe afleveringen! pic.twitter.com/1hAPBFMNhc

— Netflix NL (@NetflixNL) March 31, 2020

  

 

 

AANRADER! / PAROOL COLUMNISTE: Femke Van der Laan - 'Dat ik hem nooit meer zal zien, dringt maar mondjesmaat door'

Femke van der Laan Interviewt haar Echtgenoot Eberhart -toen nog bij leven en Burgemeester van Amsterdam

CITAAT(Song van Nazareth):
"It's Better To Have Loved And Lost, Than Never To Have Loved At All"


De onderstaande Column van Femke van der Laan in het Parool (gevonden via Topic.nl) triggerde mij tot het maken van deze Post. Onderaan Links naar veel meer Parool en Femke van der Laan.

Dat ik hem nooit meer zal zien, dringt maar mondjesmaat door

Femke Van der Laan  19 mei 2018, 07:00

Ik dacht altijd dat ik het woord 'nooit' wel begreep. Niet nu, niet straks, ook niet volgend jaar of alle jaren daarna: nooit meer. Een volstrekt heldere betekenis.

Maar langzaam kom ik erachter dat mijn begrip van 'nooit' is blijven steken bij 'voorlopig even niet'. Niet nu, waarschijnlijk ook niet straks, maar als je nou netjes blijft wachten, misschien binnenkort wel een keer. 

De dood en nooit zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dat is iets wat ik ook begreep. Met mijn hoofd althans; mijn hart is blijven wachten. Het besef dat ik hem nooit meer zal zien, dringt maar mondjesmaat door. Nooit is te lang om in een keer te kunnen bevatten.

"Jullie drinken niet alleen vandaag geen koffie samen, maar nooit meer."

In de routine van alledag krijg ik vaak een glimp te zien van wat nooit nou precies betekent. Op hoogtijdagen verstopt het grote lange nooit zich juist. 

Op de ochtenden dat mijn telefoon piept - 'Het zal vandaag wel extra moeilijk voor je zijn' - houdt het nooit zich schuil achter de drukte die bij bijzondere dagen hoort.

Het nooit komt pas weer tevoorschijn in de rust en stilte, en tikt dan zachtjes op mijn schouder: je maakt nu wel zo leuk die lasagne, maar hij zal er nooit meer van eten hoor. 

Heel even overzien mijn hoofd en hart dan hoe lang het is: nooit. Niet nu, niet straks, ook niet volgend jaar of alle jaren daarna. Waarna ik het besef bedek onder een flinke laag kaas. 

Nooit laat zich nog het liefste zien in de randen van de dag. Tijdens de momenten dat we samen waren. 's Morgens vroeg, in de keuken, laat nooit graag van zich horen: hij zal niet alleen vandaag geen sap voor je persen, maar nooit meer. Jullie drinken niet alleen vandaag geen koffie samen, maar nooit meer.

Niet nu, niet straks en ook niet volgend jaar of alle jaren daarna. Dan gaan de laatste slokken koffie te snel naar binnen om maar aan de dag te kunnen beginnen, met al z'n drukte en gedoe, zodat het woord 'nooit' weer de betekenis krijgt die mijn hart aankan: 'voorlopig even niet'.

Tot het avond wordt en ik het grote lange nooit in zijn volle omvang zie zitten, in de stilte van de vraag naar mijn dag die niet wordt gesteld. 

Wat zou ik ook moeten zeggen? "Nou, jij was dus nog steeds dood vandaag en wij aten lasagne. En wie weet pers je morgen weer sap voor me."

Femke van der Laan (39) schrijft wekelijks over haar leven in de stad na de dood van haar echtgenoot Eberhard, de burgemeester van Amsterdam die op 5 oktober 2017 overleed.

Nog eentje: 'Voor-mij-is-het-het-minst-erg-dat-papa-dood-is'

BASKETBALL IN DE LANDELIJKE MEDIA / KRANT PAROOL / VERHAALMARCH MADNESS 2018: ''Ik Speel altijd met veel Emotie' Matt Haarms: Van Nieuw Sloten naar het Beloofde Basketballand'

Het originele verhaal van Parool.nl, via Topics.nl, met Fraaie foto op groot formaat vind je   ---  Hier  --- Het origineel van het Parool staat   ---  Hier  ---, en op hun site veel meer Basketball / Sport  ---  Hier  --- Deze dagen nogal wat Matt Haarms bij ZiggoSport, zijn Team Purdue werd als 2e in het March Madness Bracket 2018 geplaatst.

'Ik speel altijd met veel emotie'

Matt Haarms: Van Nieuw Sloten naar het beloofde basketballand

Als basketballer van collegeteam Purdue Boilermakers heeft Amsterdammer Matt Haarms (20) zijn zinnen gezet op het hoogst haalbare. 'Ik ga voor de NBA.'

Koen van der Velden Uit het Parool, de krant van 17-3-2018

  → Matt Haarms, hier in actie in de eigen Mackey Arena, geldt als een van de beste schotblokkers in het Amerikaanse universiteitsbasketbal.

Het naambordje KRISTAPS PORZINGIS boven zijn blonde kuif doet Matt Haarms glimlachen, al is het maar voor even. In de kleedkamer van de New York Knicks, diep in de krochten van het iconische Madison Square Garden, verwerkt de Amsterdamse center van de Purdue Boilermakers het verlies van zijn team in de finale van het jaarlijkse Big Ten Tournament. "We hebben niet hard genoeg gewerkt," klinkt het beduusd, terwijl de rivalen van Michigan verderop worden bedolven in confetti.

Haarms zit op het klapstoeltje van Porzingis, zijn idool uit de NBA, met wie hij meer dan alleen uiterlijke gelijkenissen vertoont. Het carrièrepad van de jonge Letse superster geldt voor Haarms als een blauwdruk. Ook Porzingis komt uit een klein, Europees landje en ging via Spanje naar Amerika. En hun speelstijlen zijn vergelijkbaar. "Het lijkt alsof niemand hem verteld heeft dat hij een center is," zegt Haarms vol bewondering. "Hij is 2,18 meter, maar speelt als iemand van 20 centimeter kleiner."

Goed, van het niveau van Porzingis - die vanwege zijn unieke kwaliteiten The Unicorn wordt genoemd - mag hij slechts dromen. Voorlopig is Haarms reservecenter bij Purdue, een van de beste basketbalscholen van de VS. Maar hoe lang en vol obstakels de weg naar de NBA ook mag zijn: dromen doet hij, al sinds hij als tiener in Nieuw Sloten zijn basketbaltalent ontdekte.

Omdat zijn moeder hem dwong op z'n minst één keer per week naar buiten te gaan, kwam Haarms in aanraking met sport. Judo bleek geen succes, pleintjesvoetbal evenmin. Hij was op z'n zachtst gezegd ongepolijst toen hij bij de Harlemlakers op zijn twaalfde voor het eerst een basketbal oppakte. "Ik kon nauwelijks vangen, en het duurde vijf wedstrijden voor ik scoorde. Ik gooide de bal eerst drie keer tegen het bord, pas bij de vierde poging ging ie erin." Zijn mentoren bij Harlemlakers waren Wim Nieuwenhuizen, Brord Brugman, Gideon van der Hijden en Eric Kropf. Hij hecht eraan hun namen te noemen. "Zij hebben me leren basketballen."

Bijzonder lang was Haarms aanvankelijk niet. De verwachtte groeispurt - zijn vader Peter is 2 meter, zijn moeder Martine ruim 1,80 - kwam op zijn vijftiende en hield pas op bij 2 meter 20. De basketbalkwaliteiten volgden naargelang. "Op m'n zestiende kwam ik erachter dat ik beter kon zijn dan anderen. Ik weet nog dat ik voor het eerst dunkte. Wat een mooi gevoel was dat."

Het duurde niet lang voor zijn teamgenoten, de vrienden die hij via zijn sport had gemaakt, hem niet meer konden bijbenen. In Nederland was Haarms uitgeleerd.

Andijviestamppot

Bij Joventut Badalona, in de Spaanse jeugdcompetitie, werd Haarms in het diepe gegooid. De taal sprak hij niet, en op het veld was de concurrentie moordend. Weekenden bracht hij door bij de familie van basketbalvriend en ploeggenoot Terrence Bieshaar, doordeweeks woonde hij samen met de andere buitenlandse talenten van de club.

Aan het einde van zijn eerste en enige seizoen in Spanje groeide langzaam het besef: ook hier kon hij zich onderscheiden. De bevestiging kwam toen Badalona hem een contract aanbood. Maar Haarms besloot niet te tekenen. "Als ik dat had gedaan, was ik prof geweest, en dan had ik niet meer in Amerika kunnen spelen. Niet lang daarna diende die kans zich aan."

Luke Barnwell, coach van de Sunrise Christian Academy, een middelbare school in Kansas, was in Spanje gecharmeerd geraakt van Haarms, en een stap naar het beloofde basketballand volgde. Aanpassingsproblemen zoals in Spanje kende de Amsterdammer dit keer niet. Ja, hij miste de andijviestamppot van zijn moeder - nog steeds - maar het integratieproces voltrok zich razendsnel in het hart van de Verenigde Staten.

Wie hem Engels hoort spreken, kan geen spoortje van Nederlandse klanken ontdekken - de Amerikaanse saus is des te dikker. "Op het vliegveld werd ik eens aangesproken door iemand die dacht dat ik in Kansas was opgegroeid, maar behalve dat accent ben ik niet veel veranderd. Ik ben nog steeds een Hollandse jongen."

Bij Purdue, een universiteit in het stadje West Lafayette in Indiana, ontwikkelde Haarms zich dit seizoen - zijn eerste voor de Boilermakers - als een bekwame back-up voor vierdejaars center Isaac Haas, een 22-jarige jongen met het postuur van een volgroeide veteraan. Doorgaans is Haarms goed voor ruim 15 minuten per wedstrijd, waarin hij gemiddeld 5 punten, 3 rebounds en ruim 2 blocks noteert. Zijn taak: hard werken en inspringen waar nodig. "Ik heb een aardige driepunter, maar schiet die niet veel. We hebben jongens die dat beter kunnen. Ik schik me in mijn rol. Volgend jaar, als de vierdejaars van ons team zijn vertrokken, wil ik doorgroeien en belangrijker worden in de aanval."

March Madness

Als een van de beste schotblokkers in het Amerikaanse universiteitsbasketbal liet Haarms dit seizoen van zich horen in de prestigieuze Big Ten Conference (die vreemd genoeg bestaat uit 14 teams). In de Mackey Arena op de campus van Purdue, waar bij thuiswedstrijden zo'n 16.000 studenten op de tribune zitten, groeide hij door zijn energieke stijl uit tot een publiekslieveling.

Geregeld moeten teamgenoten bukken voor zijn wilde 'fist pumps' en elke succesvolle actie van een teamgenoot kan rekenen op een ongeremde vreugdekreet. "Ik heb altijd met veel emotie gespeeld. Vroeger was die negatief, was ik vaak boos. M'n vader zei dan: denk aan Johan Cruijff, die reageerde nooit op scheidsrechters. Ik heb het mezelf moeten afleren."

Op de campus van Purdue, waar Haarms zijn sport combineert met een studie politicologie, geldt hij als een bekende verschijning. "Ik wil eigenlijk een gewone student zijn maar ja, ik word weleens gevraagd voor een foto. Ik zat dit semester in een wiskundeles en zag daarna een bericht op Twitter met de tekst: 'O mijn god, ik zat bij Matt Haarms in de les.' Ik dacht: je kunt ook gewoon hallo zeggen."

Hij maakt lange dagen, zegt Haarms. In de ochtend zit hij in de schoolbanken, van 14.00 tot 17.00 uur traint hij en daarna begeeft hij zich naar het krachthonk. Als hij zijn huiswerk af heeft, begint hij om 20.00 uur zijn vrije avond.

Hij heeft de laatste weken vooruitgewerkt want tijdens de apotheose van het seizoen wil hij zich voornamelijk kunnen concentreren op basketbal. Het toetje moet nog worden geserveerd: March Madness, het afsluitende basketbaltoernooi van de NCAA (National Collegiate Athletic Association) waarin 68 universiteiten strijden om de felbegeerde landstitel.

Vrijdagavond, Nederlandse tijd, won Purdue in de eerste ronde van CS Fullerton uit Californië, met 74-48. De Boilermakers gelden als een van de favorieten voor toernooiwinst.

Nederlands team

In het voorjaar komt Haarms zoals gebruikelijk een maand naar Nederland. In de gymzaal van Harlemlakers zal hij met oude bekenden schaven aan zijn spel en zijn fysiek - 'ik moet sterker worden, maar niet te zwaar' - en hij gaat proberen een plek in het Nederlands team te veroveren. Een startplek bij Purdue moet komend schooljaar de volgende stap worden richting zijn NBA-droom.

Of hij het ultieme podium kan halen? Kenners geven hem een goede kans. "Ik volg hem zeker," zegt Rik Smits desgevraagd. In de jaren negentig maakte de Nederlander met NBA-team Indiana Pacers naam in de thuisstaat van Purdue. "Hij is pas een eerstejaars speler en zal nog veel bijleren de komende jaren, maar ik denk zeker dat hij de NBA kan halen."

De droom komt dichterbij, beseft Haarms. "Als het niet lukt, heb je nog altijd prachtige competities in Europa, maar natuurlijk, ik ga voor de NBA. Het is een tijd geleden dat er een Nederlander in die competitie speelde. Ik hoop dat ik daar wat aan kan veranderen."

TOT NU TOE SPEELDEN ZES NEDERLANDERS IN DE NBA:

Hank Beenders

1946-1949, oa Boston Celtics

Swen Nater

1976-1984, oa Milwaukee Bucks, Los Angeles Lakers

Rik Smits

1988-2000, Indiana Pacers

Geert Hammink

1994-1996, Orlando Magic, Golden State Warriors

Dan Gadzuric

2002-2012, oa Milwaukee Bucks

Francisco Elson

2003-2012, oa Denver Nuggets, Utah Jazz en San Antonio Spurs

Elson werd de eerste en voorlopig enige Nederlander die kampioen werd in de NBA: in 2007, met de Spurs.

***

Ik postte al eerder over Matt Haarms, niet gezien? Je vindt het   ---  Hier  ---

3x3 FIBA EUROPEES KAMPIOENSCHAP 2017 AMSTERDAM MUSEUMPLEIN / NRC / PAROOL / JOBSE 3x3 UNITES: NRC-Verhaal 'Op half veld is Nederland basketbaltop' & Parool Interview 'Dit is Jesper Jobse, de Voorman van Oranje op het EK 3x3 Basketbal'

Jesper Jobse in actie, foto van NRC.nl, origineel   --- Hier  ---

Op het moment dat de Landelijke Media (allemaal) op het Nederlandse Basketball duiken, dan is er iets bijzonders aan de hand. Vaak is er dan 'stront aan de knikker', soms is er sprake van iets bijzonders.

Maandag overdag zat er in het NOS-Journaal een aankondiging van het EK 3x3, dit weekend op het Museumplein in Amsterdam. Ik neem aan dat dat lange tijd bij iedere nieuwe uitzending -vaak om het kwartier- het geval was. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit eerder een aankondiging van Basketball in Nederland in het Journaal gezien te hebben. Uniek dus.

Waarom?

Een doorbraak voor het 3x3-Basketball was natuurlijk de aankondiging van het IOC dat 3x3 in ieder geval tijdens de Olympische Spelen van Tokio 2020 Olympisch zal zijn. Een wapenfeit waar ik bijna 25 jaar op heb gewacht, en waarvan mijn gevoel me zei 'dat het ooit zover zou komen'; nu dus.

En in de meeste Nederlandse Media geldt 'Olympische Spelen = Serieus'; nu dus.

De afgelopen weken wonnen diverse Oranje 3x3-teams medailles op WK's -de Mannen(in Nantes) en de MU18(in China); nu dus.

En als je dan precies op dit moment een Internationaal Top-Evenement op een van de meest aansprekende plekken van Nederland -het Museumplein in Amsterdam; het Straatbasketball zag die plek ooit ook nog eens als 'het Mekka'!- dan is de timing dus ideaal voor heel veel aandacht in de Nationale Media; nu dus!


Hieronder twee verhalen die dat illustreren, en die niet iedereen tegen zal komen:

NRC.nl, originele artikel   ---  Hier  ---

Op half veld is Nederland basketbaltop

3×3-basketbal

Het 3×3-basketbal is nog vrij onbekend, maar vanaf 2020 wel olympisch. Dit weekend is het EK in Amsterdam, dus tijd voor een introductie.

• Frank Huiskamp

 7 juli 2017

Ze vinden het zelf de puurste vorm van basketbal, zoals je het met vrienden na school op een pleintje in de buurt speelt. Korte wedstrijden, intens, de 3×3-basketballers denken dat de minder sportbezeten toeschouwer deze variant aantrekkelijker vindt dan het grote 5×5. Het is alleen nog klein en onbekend. Dat moet de komende jaren veranderen, nu het een olympisch onderdeel wordt op de Spelen van 2020 in Tokio.

Vrijdag tot en met zondag wordt het EK gehouden op het Museum- plein in Amsterdam.

Een spoedcursus in vier vragen.

1 Waar komt het 3×3-basketbal vandaan?

De spelvorm bestaat al decennia. Op pleinen en in gymzalen wordt al lang drie tegen drie gespeeld. Toernooien waren er ook al, ver voordat wereldbasketbalbond FIBA de variant professionaliseerde. Zo had je in de jaren zeventig al 3×3-toernooien in de Verenigde Staten, onder de naam Gus Macker. De FIBA schenkt er sinds 2007 extra aandacht aan. Toen besloot de bond de 3×3-variant aan het programma van de Jeugd Olympische Spelen van 2010 toe te voegen. „Nu krijgen landen die in het traditionele 5×5 al te veel achterstand hebben opgelopen – neem Qatar, maar ook Nederland – de kans om hierin internationaal op hoog niveau mee te doen”, zegt Brian Benjamin, bondscoach van de 3×3-mannen.

EK DRIE DAGEN OP HET MUSEUMPLEIN

Het EK 3×3 voor zowel de mannen als vrouwen vindt in de buitenlucht plaats op het Museumplein in Amsterdam, van vrijdag 7 juli tot en met zondag 9 juli.

De Nederlandse mannen zitten in een poule met Oekraïne en Turkije, de Nederlandse vrouwen met Frankrijk en Ierland. De twee beste teams in elke poule plaatsen zich voor de kwartfinales.

De regerend Europees kampioenen zijn Slovenië bij de mannen en Roemenië bij de vrouwen.

2 Hoe verschilt het van het traditionele basketbal?

Er wordt met twee spelers minder per team gespeeld, maar ook op slechts een half veld, dus met één basket. Wedstrijden duren tien minuten, zonder pauzes. In het traditionele basketbal speel je vier kwarten van twaalf (NBA) of tien (Nederland) minuten. Een wedstrijd eindigt na die tien minuten óf als een team 21 punten heeft gescoord. Je krijgt één punt binnen de cirkel, twee erbuiten, waar het in het traditionele basketbal twee om drie is. In het 3×3 heb je daarnaast twaalf in plaats van 25 seconden voor een schotpoging. Er wordt gespeeld met een bal ter grootte van een vrouwenbasketbal, maar met het gewicht van een mannenbal.

De omschakeling van 5×5 naar 3×3 is flink, zegt Sharon Beld, speler bij de Nederlandse vrouwen. „Het is ander spel: veel fysieker en er wordt veel minder afgefloten vanwege overtredingen. Je moet snel schakelen tussen aanval en verdediging. Er is geen rust, heel intens.” Benjamin: „En je bent meer allrounder. In tegenstelling tot het 5×5 heb je geen vaste rol. Je moet alles kunnen en iedereen kunnen dekken.”

Beeld van de WK-wedstrijd Nederland-Servië, vorige maand in Nantes en een dunk van Joey Schelvis.Foto’s Loïc Venance/AFP

3 Waar komen de Nederlandse spelers vandaan?

Het 5×5-seizoen in Nederland, inclusief de eredivisie, loopt van september tot april/mei, het korte 3×3-seizoen begint daarna. De meeste spelers combineren de twee disciplines. Het Nederlands mannenteam speelt voornamelijk in de promotiedivisie, het op een na hoogste niveau. De vrouwen spelen allen wel in de eredivisie. De vier vrouwen die op het EK staan – drie plus één reserve – maken ook deel uit van het Nederlands team in het 5×5.

4 Hoe goed is Nederland?

Nederland heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot internationale top, met als uitschieter het zilver voor de mannen en de vierde plaats voor de vrouwen op de WK in Nantes, vorige maand. Het komt vooral doordat de Nederlandse bond al vroeg investeerde in de discipline. In 2009 begon de Streetball Masters Tour, een serie 3×3-toernooien die uiteindelijk leidde tot Nederlands kampioenen per leeftijdsklasse. Momenteel zijn er naar schatting 10.000 spelers. „Het is voor de jeugd ook makkelijker in te stappen in het 3×3 dan in het 5×5. Vanaf het begin is er samenwerking met steden en is het geïntegreerd in het topsportbeleid van de bond”, zegt Benjamin.

Beelden van de finale van het afgelopen WK bij de mannen tussen Nederland en Servië:

De top is breed en de verschillen klein. Die top is vooralsnog erg Europees: landen als Servië (drie wereldtitels) , Frankrijk en Slovenië doen het goed bij de mannen, Rusland en Hongarije zijn toplanden bij de vrouwen. De Verenigde Staten, hét basketballand, lopen nog niet heel warm voor het 3×3 en de teams die het land afvaardigt verschillen per jaar in kwaliteit; vanwege een voorrondesysteem spelen zelden dezelfde spelers samen op de grote toernooien.

De verwachting is dat de wereldtop de komende jaren breder en dus internationaler wordt. Vanwege de olympische status zullen meer landen investeren in 3×3 basketbal. Dat zorgt er meteen voor dat Nederland niet zomaar een land is om rekening mee te houden voor een medaille. Benjamin: „Je moet je eerst nog maar zien te plaatsen; er mogen in Tokio maar acht landen meedoen. Ja, we hebben een voorsprong en die willen we de komende jaren behouden.”

Parool.nl, originele artikel   ---  Hier  ---

Dit is Jesper Jobse, de voorman van Oranje op het EK 3x3 basketbal

Foto:

Jesper Jobse © Mats van Soolingen
(overgenomen van Parool.nl)

Amsterdammer Jesper Jobse (32) staat dit weekeinde als voorman van het Nederlands team op het EK 3x3 basketbal, dat op het Museumplein wordt gehouden. De sport is vanaf 2020 olympisch.Rasit Elibol  6 juli 2017

Jobse ploft neer op een terras op het Museumplein, met uitzicht op het basketbalplein. Een dag eerder speelde hij nog in Kroatië, dus hij is wat vermoeid. "Het ging daar niet heel goed," zegt de Amsterdammer. "We spelen veel wedstrijden, waardoor we niet altijd kunnen pieken. Maar het toernooi in Kroatië was goed als voorbereiding op het EK."

Dat EK is dit weekeinde op het Museumplein. In zijn stad. Waar Nederland als nummer twee van het afgelopen WK een van de favorieten is. En waar alle ogen op gericht zijn, omdat de sport sinds kort de olympische status heeft.

Wie had dat gedacht? Jobse niet. Hij speelde al tijden in de eredivisie toen hij een jaar of vier geleden met twee anderen (Joey Schelvis en Sjoerd van Vilsteren) besloot een 3x3-team te ­beginnen.

Als je eerlijk bent, is Nederland natuurlijk een muis in basketbal

"Gewoon, omdat we het leuk vonden. Het lijkt nog het meest op basketballen op straat, je gaat terug naar de basis. Dat sprak ons aan, En het ligt me wel: je moet namelijk allround zijn, kunnen aanvallen en verdedigen. Daarnaast moet je niet te klein zijn, omdat er veel duels zijn. Maar ook niet te groot, omdat je dan te traag wordt."

Pionier
Vlak nadat ze waren begonnen, deden Jobse en zijn maten namens Nederland mee aan het WK. Ze kwamen niet bij de eerste twintig. Twee weken geleden deden ze weer mee, dit keer met zilver als resultaat. Alleen Servië was net te goed.

"Inmiddels trainen we ook veel intenser en krijgen we steun van de bond. We spelen landentoernooien als het Nederlands team en anders als team Amsterdam, met ondersteuning van Apollo. We krijgen nu veel support, maar dat was in het begin echt niet zo. We hebben alles zelf moeten doen. Daarom voelt het extra mooi dat we dit allemaal hebben bereikt."

Nu de sport vanaf 2020 olympisch is, zou je denken dat deelname voor de vicewereldkampioen binnen handbereik ligt. Jobse: "Was het maar zo simpel. Om te beginnen doen er maar acht teams mee. En het is een jonge sport, dus er kan tot die tijd nog heel veel gebeuren. Kijk naar ons: toen wij begonnen had niemand gedacht dat Nederland tot de wereldtop zou behoren. Door de nieuwe olympische status gaan natuurlijk veel meer landen inzetten op 3x3, ook grote landen als Amerika en Spanje. En als je eerlijk bent, is Nederland natuurlijk een muis als het om basketbal gaat."

Ik kreeg last van faalangst, mijn zelf­ver­trou­wen werd minder. Ik dacht dat ik het niet meer kon

Maar, benadrukt Jobse, 3x3 is echt iets anders dan 'gewoon' basketbal. "Er deden aan het afgelopen WK spelers mee met een carrière waarbij die van mij echt helemaal niks voorstelt, individueel echt zó goed. Maar wij klappen er vol op, zijn enorm op elkaar ingespeeld en tactisch ook ver. Het is ook gewoon echt een andere sport."

Maar toch, Jobse vindt het leuk, de Olympische Spelen, en hij zal geen nee zeggen, maar hij droomt er allerminst van. "Natuurlijk is het te gek, maar ik vind het als pionier veel belangrijker dat de sport groeit en dat er überhaupt een Nederlands team staat. Ik wil andere jongens enthousiast maken voor 3x3. Het zou de eerste keer zijn dat er een Nederlands basketbalteam op de Spelen staat. Dáár wil ik mijn steentje aan blijven bijdragen."

Zelfvertrouwen
Jobse is met zijn eigen stichting 3x3 Unites al bezig met projecten in de stad om jongeren kennis te laten maken met de sport en ze daarbij sociale vaardigheden bij te brengen. 

"De sport heeft mij zoveel gegeven, dat ik dat ook aan anderen wil meegeven. Zelf liep ik ook helemaal vast toen ik in de eredivisie kwam: anderen zeiden wat ik moest doen, ik kreeg last van faalangst, mijn zelfvertrouwen werd minder. Ik dacht dat ik het niet meer kon." 

"Vervolgens heb ik de juiste mensen om me heen gezocht, weg van mensen die zeggen wat jij moet doen. Dat was voor mij 3x3 basketbal, waar we alles zelf deden; van toernooitjes zoeken, tickets boeken tot trainen. Dat wil ik anderen meegeven."

Dit artikel kwam via 'Topics.nl', als jij dat ook wilt:

Schenk nu een vriend 1 maand gratis Topics

NOS Sport kondigde het EK (en WK in 2019) enkele maanden geleden zo aan: --- Hier ---

En de Basketball Bond -de NBB- deed dat zo: --- Hier ---


Veel korte videoclips van NOS Studio Sport:   ---  Hier  ---

En dan nog deze clip: nos.nl/artikel/2179055-hip-snel-en-flitsend-het-ioc-omarmt-3x3-basketbal

Het Brabants Dagblad had trouwens deze week een verhaaltje over het feit dan Bondscoach Hakim Salem de Vrouwen 3x3-selectie grondig overhoop haalde voor het EK, je leest het   ---  Hier  ---