NU OP TV (NPO2): 'Uitgezet' / & VOLGENDE 3 WEKEN / VLUCHTELINGEN /

INTERVIEW JAN SIKKING / EVENTERUGKIJKEN GESCHIEDENIS ORANJE BASKETBALL: 'Oud-basketballer Jan Sikking blikt terug' / EX-INTERNATIONAL / DELFT OP ZONDAG / PUNCH / DAS / ORANGE LIONS

Jan Sikking maakte de gloriejaren van het Nederlandse basketbal mee en was captain van het roemruchte Raak-Punch team dat in 1975 landskampioen werd. (foto: Jesper Neeleman)

Jan Sikking, in mijn ogen een van de Echte Toppers in de Geschiedenis van het Nederlandse Basketball! Een leuk Interview in de 'Delft op Zondag'.

Aart Dekker

Oud-basketballer Jan Sikking blikt terug

 

zo 14 jan 2018,     sport  Originele artikel op 'Delft op Zondag'   ---  Hier   ---

DELFT - Delft op Zondag blikt wekelijks terug met oud-sporter op hun gloriejaren. Deze week doen we dat met oud-basketballer en basketbalcoach Jan Sikking.

Door: Jesper Neeleman

Jan Sikking heeft een indrukwekkend palmares. De nu 74-jarige Delftenaar was captain van het roemruchte Raak-Punch team dat in 1975 landskampioen werd. Hij speelde bijna honderd interlands voor het Nederlands basketbalteam en hij is al 48 (!) jaar trainer/coach van Punch. Sikking hangt dit alles zelden aan de grote klok. En of zijn huidige spelers weten dat hij in de jaren '70 een groot basketballer was? Hij hoopt het. Maar verder. "Ik heb ook getwijfeld of ik wel mee zou werken aan dit artikel", bekent hij. "Het wordt al gauw zo'n oude lullen-verhaal. En het is allemaal al zó lang geleden."
Gelukkig mogen we toch langskomen. Met een beker in z'n handen komt hij van de trap af. Die trofee stond tot voor kort ergens in een kelder. Via enkele omzwervingen kwam hij bij Jan Sikking. Het blijkt dè beker te zijn die de mannen van Raak-Punch kregen toen ze in 1975 landskampioen werden. "En met het ouder worden, word ik ook wat nostalgischer", geeft hij toe. Hij kijkt er eens goed naar. "Het is natuurlijk geen mooie beker. Ik kan ook amper lezen wat erop staat. Maar die beker staat wel voor het feit dat we in die tijd goed bezig waren. Recent speelden we met Punch nog eens tegen Leiden 2. Schrijf dat maar niet op, althans... Je moet zelf maar weten wat je opschrijft. Maar toen in Leiden kwam er dus een man naar me toe. Die vertelde dat hij toentertijd zo had genoten van de duels die ik uitvocht met spelers van Parker-Leiden. 'Wat een mooie tijd was dat hé', zei hij. En dan praten we over wedstrijden van 40, 45 jaar geleden."
Hoogtijdagen
Het staat de mensen die erbij waren in het geheugen gegrift. De jaren '70 waren de hoogtijdagen van het basketbal in Nederland, maar ook in Delft. Amerikanen werden voor de sport naar Nederland gehaald. De tribunes van Sporthal de Buitenhof zaten volgepakt met toeschouwers als Raak-Punch in actie kwam. Zij genoten van spelers als Toon van Helfteren, Pieter van Tuyl, Eric van Woerkom. Jan Sikking was de aanvoerder. Publiekslieveling was de Amerikaanse Terry Foster. "Die sprong bijvoorbeeld op de jurytafel. Mensen vonden dat geweldig. Ik herinner me verder dat we samen wel vaak op feestjes kwamen en zo. Ik wil niet zeggen dat we één grote vriendenploeg waren, maar eigenlijk kon je het zo toch ook wel zo noemen. De onderlinge binding in de groep was groot. En die sfeer in Sporthal Buitenhof, dat zal ik nooit vergeten."
Jan Sikking groeide op in Amsterdam, waar hij bij 'een klein clubje' in de eredivisie begon. Eind jaren '60 kon hij de TU Delft aan de slag als sportdocent. Hij nam onder meer de Delftse studentenbasketbalploeg onder zijn hoede. Dat bleef hij doen tot de dag vandaag. In 1971 scheidde de hoofdmacht van Punch zich af van de TU Delft. "Daardoor was meer mogelijk qua sponsoring", vertelt Sikking. Dat was te merken. Nadat uitzendbureau Factotum er wat geld in stopte, kwamen spelers als Toon van Helfteren en Pieter van Tuyl naar het Delftse. "En zelfs zonder Amerikanen wonnen we in die beginjaren van ploegen met Amerikanen. En eindigden we bij de eerste drie, vier ploegen van Nederland." Later kwamen er wel Amerikanen, zoals Lace Strong, Harry Rogers en Billy Tailor. Het waren de hoogtijdagen van Raak-Punch en de spelers van toen. In 1975 werden ze landskampioen.
De jaren erop volgden andere sponsors als Rucanor en Triple Jeans. Punch slaagde er niet meer in landskampioen te worden. Jan Sikking speelde in totaal 23 jaar in de Eredivisie. Hij speelde bijna honderd interlands. "Dat hadden er meer moeten zijn", zegt hij. Maar omdat hij de eerste jaren bij een kleinere club in de hoofdstad speelde, was hij niet in beeld bij de bondscoaches. Zelf was hij ook nog een tijdlang bondscoach en assistent bondscoach. Zodoende kwam hij in landen over de hele wereld en ook achter het ijzeren gordijn. Hij was in Roemenië voorafgaand aan een groot toernooi getuige van een toespraak van dictator Nicolae Ceausescu en hij zag vooral veel armoede. "Die landen in Oost Europa waren toentertijd enorm achtergesteld. Gelukkig is dat nu wel verbeterd."
Jan Sikking wil het verder vooral niet groter maken dan het is. "Ja, ik ben heel blij dat ik de goede tijd van het Nederlands basketbal heb meegemaakt. Want van 1970 tot 1985; dat was dè tijd van het Nederlands basketbal. En ik was erbij, als speler en als coach. Dat is me in de schoot geworpen. Of ik trots ben? Dat woord zou ik niet gauw gebruiken. Maar ik ben toch wel tevreden dat ik dit mee heb mogen maken. We hebben op sportgebied met ons team in 1975 toch wel wat bereikt. En dan was ik nog aanvoerder ook. Maar, zoals ik al zei: met het ouder worden, word je ook meer nostalgisch."
Sportief
Hij speelde zelf door tot zijn 46ste, en stortte zich daarna nog meer op z'n rol als coach. Hij was en bleef sportief. Ook nu nog. Jan Sikking loopt hard, fietst graag op een racefiets of mountainbike, surft en gaat graag op wintersport. En hij is dus nog altijd trainer-coach van het eerste herenteam van Punch, dat in de promotiedivisie uitkomt. Het één na hoogste niveau van Nederland. "Met mijn assistenten Virgil Ormskerk en Bas Meeuwisse haal ik natuurlijk weleens herinneringen op. En vroeger, in de auto onderweg naar uitwedstrijden, vertelde ik ook weleens wat dingen aan m'n spelers. Hopelijk verveelde ik ze niet met m'n verhalen." Dat doet hij nu niet meer. "Het zijn jongens van 19, 20 jaar. Het leeftijdsverschil is zo groot. Ik kan met oefeningen ook niks meer voordoen. 

Althans niet op een goede manier. Maar hopelijk weten ze dat ik vroeger een basketballer was. Nee, dat ga ik niet vanuit mezelf aan ze vertellen. En basketbal is, in tegenstelling tot voetbal, geen sport waarin de jeugd van nu de bekende spelers van vroeger kent." Dat is in het buitenland wel anders. Als hij in Italië vertelt dat hij tegen Dino Meneghin heeft gespeeld, of in Griekenland vertelt dat hij nog tegen Panagiotis Giannakis speelde, vallen de Zuid-Europese monden open van verbazing. Ook de mensen die deze spelers nooit hebben zien spelen kennen dergelijke spelers. "Maar in Nederland is basketbal gewoon een kleine sport", weet Sikking.

Het was wél een sport waar hij ongelofelijk veel plezier aan beleefde, "Ik zeg, als die jongens een partijtje hebben gespeeld, heel soms nog weleens tegen ze: 'Dat was een lekkere partij. Dat mis ik nog steeds en dat zullen jullie later ook gaan missen. Blijf daarom zo lang mogelijk basketballen'. Er gaat toch niks boven zelf basketballen en die bijzondere sfeer in de kleedkamer."

***

Eerdere Interviews met Delftse Basketball-mensen: 'Anton 'Toon' van Helfteren'

Eerdere Interviews met Delftse Basketball-mensen: 'Ruud Geelhoed'


Ik kan niet wachten op de volgende Interviews met Delftse Mannen/Vrouwen uit de rijke Basketbal-geschiedenis van Delft in de Delft op Zondag...Ed 'Lace' Strong, Pieter van Tuyl, Eric van Woerkom, Billy Taylor, en...en, ach het waren er zoveel! Delft op Zondag kan nog jaren vooruit!

GOED VOORBEELD / POSITIEVE BESCHOUWING NEDERLANDSE BASKETBALL: Alex Van Hoogdalem op Facebook / BEDANKT! / MET ALLE REUZEN DEZELFDE KANT OP!!

Alex Van Hoogdalem

4 december om 19:10

Geïnspireerd door Jan Weeber pak ik de handschoen eens op en lever hierbij een inhoudelijke bijdrage. Een beschouwing, evaluatie met bewust een positieve toon.
Het nationaal mannenteam presteert voor het eerst sinds jaren weer behoorlijk. Bovendien met een redelijk jong team met veel potentie. Er zit meer in! Tel daarbij op dat er nog een aantal grote talenten (sommigen met nba potentie) in de leeftijd 15-20 jaar aan zit te komen. We mogen derhalve concluderen dat we goed bezig zijn met z'n allen. Voor het geval je het gevoel hebt dat je onderdeel uitmaakt van de NL basketball familie 😉.
Hoe is dat de afgelopen 10 jaar verlopen? Een aantal van de jonge talenten komen uit een basketballfamilie. Franke, Hammink, Smits. Het bballvirus wordt doorgegeven en er lopen nog meer spelers in de landelijke competities met een bekende vader, die nu vaak training geven. Ah, verklaring nr.1.
Daarnaast zijn er nogal wat academies gestart de afgelopen jaren met serieuze programma's met aandacht voor LTAD, dedicated practice, core stability, meer trainingsuren, enzovoorts. En over het algemeen met trainers die voor een appel en een ei zich met hart en ziel ontfermen over de talenten. Verklaring nr.2.
De nbb en enkele visionairs bij clubs hebben, misschien voor sommigen ongemerkt, samen hard gewerkt aan de organisatie en visie van het NL bball. Als criticaster denk je dat het altijd beter kan, maar feit is dat de jeugdopleidingen veel beter zijn dan 10 jaar geleden.
Voor het eerst sinds jaren doet een NL club weer mee in Europa en niet voor spek en bonen! Weliswaar met veel Amerikanen, maar we zijn weer zichtbaar en kunnen er van leren.
Verder dragen samenwerking met buitenlandse programma's bij aan de ontwikkeling van NL talent. Bijvoorbeeld CBA, Litouwen en diverse colleges. Zij proeven hier van de volgende stap en brengen die ervaringen terug.
Door een gebrek aan geld of positiever uitgelegd, visie, krijgen bij diverse NL clubs talenten speeltijd in de eredivisie. Dat motiveert. Ze verdienen (nog) geen rooie rotcent, maar kunnen wel lekker ballen op het hoogste niveau.
Stel je nou eens voor dat er wel wat geld beschikbaar komt, bijvoorbeeld omdat een NL echt mee gaat tellen in de nba en bball voor de media interessanter gaat worden, dan kunnen we trainers en spelers normaal betalen en verder professionaliseren.
Kortom: We zijn lekker bezig. Vooral doorgaan 👍🏀

***

Mensen die het meeste wat ik schrijf wel lezen, hebben het me vaak genoeg zien schrijven: ik heb in die meer dan 15 jaar dat ik stukjes schrijf en die ook publiceer al veel vaker duidelijk geprobeerd te maken dat ik vaak het gevoel heb gehad dat mensen me een 'onverbeterlijke optimist', 'iemand die teveel door een roze bril kijkt' of zelfs 'naïef' vonden. Dat maakt je soms tot een 'roepende in de woestijn'. Maar vooral uit individuele en persoonlijke reacties weet ik allang dat er ook veel mensen zijn die het 'positief kritische en genuanceerde' dat vaak de boventoon voert in mijn schrijfsels, juist heel erg waarderen, en juist die maken het allemaal de moeite meer dan waard. Maar het is wel zo dat relatief weinig mensen die positieve geluiden ook zelf de wereld in sturen door bijvoorbeeld ook te reageren via de sociale media, of direct op gepubliceerde stukken. Ik heb al tegen veel mensen gezegd dat ze -wat mij betreft- de dingen die ze mij laten weten, beter ook publiek kunnen maken.

Als er dan eens iemand is die dat -uitgebreid!- doet, zoals Alex Van Hoogdalem op bovenstaande Facebook-post, dan ervaar ik dit niet alleen als positief en constructief, maar ook als steun en hart onder de riem.

Dus Alex: Bedankt!

AART DEKKER

ORANGE LIONS WINDOW-1 / MET ALLE REUZEN DEZELFDE KANT OP: 'Spanje omarmt Hollandse Reus Henk Norel (ACB-MVP in October) / VIDEO / TELEGRAAF INTERVIEW

(Foto overgenomen van 'twitter.com/henknorel')

Er komen weer cruciale tijden aan voor het Nederlandse (Mannen) Basketball. Binnen een week speelt het Boegbeeld van het Basketball in Nederland -Het Nationale Mannen Team, of wel de Orange Lions- zijn eerste veelbepalende Thuis-wedstrijd in de eerste Groepsfase van de Qualifiers voor het Wereld Kampioenschap 2019 in China tegen Kroatië -Vrijdag 24 november in het Topsportcentrum in Almere (-Poort) - Zou Oranje deze winnen dan maakt het een vliegende start. Enkele dagen later volgt een bijna even cruciale wedstrijd uit in Cluj, Roemenië. Deze twee wedstrijden vormen samen het eerste 'Fiba-Window' in het Seizoen 2017-2018.

In februari volgt dan 'Window-2' met Uitwedstrijden in en tegen Italië en Kroatië, het afsluitende 'Window-3' in juni 2018 omvat dat twee Thuiswedstrijden tegen Roemenie en Italie. Houdt Nederland tenminste een land achter zich dan gaat het door met weer drie 'Windows' -in september en november 2018, en in februari 2019. De resultaten behaald tegen de andere twee landen uit de Groep van Nederland worden meegenomen in een nieuwe Groep met zes landen, waarvan Nederland allees speelt tegen de landen die het niet al in 2017-2018 in de eerste fase trof.

De dag na Nederland -Kroatie volgt in hetzelfde Topsportcentrum Almere het '3e Nationale Basketball Congres' met de jaarlijkse ALV -waar weer belangrijke besluiten zullen worden genomen voor de toekomst van het Basketball in Nederland. Hoog tijd dus voor:

'Met Alle Reuzen Dezelfde Kant Op!!'

(*) Ik ben van plan onder deze titel de komende tijd meer Columns te schrijven; want het is nu echt de hoogste tijd dat iedereen die het Nederlandse Basketball een Goed Hart toedraagt, eendrachtig de schouders gaat zetten onder het Algemeen Belang. De Mannen van Oranje Basketball geven sinds 2013 het goede voorbeeld, dus laten we ons achter hen scharen! Maar het gaat niet alleen om dit topje van de piramide; het gaat om het Eendrachtig -dus SAMEN!- werken aan een mooie Toekomst voor onze prachtige sport in Nederland, van de Basis tot de Top, en van de Top weer terug naar de Basis, van Mannen tot Vrouwen, van Oost naar West, en van Noord naar Zuid...om IEDEREEN dus!! Vergeet het geneuzel, het gekissebis, kijk buiten het kader van het korte termijn eigenbelang, laat het -soms pijnlijke- verleden voor wat het was, en richt de blik op de Toekomst! We hoeven het niet altijd en overal over eens te zijn, maar respecteer elkaar!

AART DEKKER

(*) De Slogan 'Met Alle Reuzen Dezelfde Kant Op!!' is bedacht door Marnix Lamers.

Lees vooral ook even het Telegraaf-Interview van enkele weken geleden met Henk Norel - een van de 'Hollandse Reuzen', het staat onder de ACB-video t.g.v. de prestaties van Henk Norel op ACB-Speeldag-2:

Henk Norel, Jugador de la Jornada 2

Spanje omarmt Hollandse reus

Henk Norel gekozen tot Speler van de Week in Spaanse Hoogste Liga

Door: Erik van Haren


Bij veel sportliefhebbers zal er bij het horen van de naam Henk Norel misschien nog geen lampje gaan branden. Hoe anders is dat in Spanje. Deze 2.13 meter lange basketbalreus is in de sterkste landencompetitie van Europa al lang en breed uitgegroeid tot een bekend gezicht en zelfs uitgeroepen tot meest waardevolle speler van de maand oktober.

En dat is een prestatie van jewelste. Norel (30) speelt sinds deze zomer voor promovendus San Sebastian Gipuzkoa, alweer zijn derde club in de hoogste Spaanse competitie ACB. Zijn cijfers mogen er zijn. In oktober was de boomlange center goed voor gemiddeld 17,2 punten en bijna 10 rebounds per wedstrijd.

„Dit is wel een erg mooie beloning”, reageert de sympathieke international van Oranje vanuit het Baskenland. De keuze van Norel om voor het bescheiden Gipuzkoa te gaan spelen pakt tot dusver geweldig uit. „Ik was toe aan iets nieuws. De coach belde mij afgelopen zomer en zei dat hij het team volledig om mij wilde laten draaien. Dat bevalt tot nu toe heel goed. Ik heb weer plezier in basketbal, wil echt een goed jaar draaien. En daarna mogelijk weer gaan spelen bij een topclub die uitkomt in de EuroCup of EuroLeague.”

Norel geldt al jaren als een van de beste basketballers van Nederland. Wat heet. De geboren Gorinchemmer schurkt jarenlang tegen het spelen in de NBA – de Amerikaanse topcompetitie – aan. In 2009 wordt hij in de jaarlijkse draft gekozen door Minnesota Timberwolves, die daarmee als het ware zijn NBA-rechten in handen heeft.

Tot een doorbraak komt het niet. Twee zware knieblessures gooien roet in het eten. „Als je me in 2009 had gezegd dat ik nu nog in Spanje zou spelen, had ik dat niet verwacht”, erkent Norel.

Een paar jaar later, na weer een goed seizoen bij Joventut Badalona, ligt een move naar Minnesota wel in het verschiet. Norel traint dan al een paar keer mee met de NBA-sterren, maar zijn eerste zware kwetsuur gooit hem mijlenver terug. Het seizoen 2012/’13, zijn eerste jaar namens CAI Zaragoza (de club die hij tot afgelopen zomer dient), wordt een topjaar met een gitzwart einde. Norel behoort tot de beste vijf spelers van Spanje, maar een tweede extreme blessure noopt hem opnieuw tot een revalidatieperiode van acht maanden.

„Toen kwam ik wel in een zwart gat terecht”, zegt hij nu. „Dat was gewoon heftig. Misschien ben ik ook wel iets te gehaast geweest. Nu heb ik veel meer rust. Ik weet dat ik dertig ben. De NBA is eigenlijk wel een gesloten boek. Daar streef ik ook helemaal niet meer naar.”

Het spelen in een absolute topcompetitie als de Spaanse is ook niet bepaald een straf. Norel komt er af en toe een landgenoot tegen – op dit moment spelen vier Nederlanders in de ACB – en leeft met zijn vrouw en twee kinderen in een prachtstad als San Sebastian. Sinds 2005 (!) is Norel al actief in Spanje, na als jong spelertje ooit te zijn begonnen bij Argon in zijn woonplaats Mijdrecht.

„Wat nationale competities betreft, is Spanje de sterkste van Europa”, aldus Norel, die tegen topclubs als Real Madrid of Malaga voor meer dan 10.000 toeschouwers speelt. „De NBA is de beste competitie ter wereld, natuurlijk. Maar dat wil niet zeggen dat het leuker is. Als ik heel eerlijk ben, vind ik het Europese basketbal leuker dan de NBA. Daar speelt iedereen 82 wedstrijden. Soms lijkt het wel alsof teams het wel best vinden als ze verliezen. Hier is dat niet zo. Het is in Europa intensiever, minder langdradig ook. En ik denk dat het qua niveau steeds dichter naar elkaar toe trekt. Er spelen steeds meer Europanen in de NBA. En goed ook.”

Voorlopig lijkt Norel als sterspeler van Gipuzkoa, waarvoor het ontlopen van degradatie al reden zou zijn voor een volksfeest, nog niet klaar in Spanje. Over een kleine maand is hij wel even terug in Nederland, voor de belangrijke WK-kwalificatiewedstrijden van Oranje tegen Kroatië en later tegen Roemenië.

Norel: „We maken ook tegen die landen, die spelen zonder jongens die uitkomen in de EuroCup, gewoon een goede kans.”

Meer Telegraaf-Sport --- Hier ---, en meer Basketball op die Site --- Hier ---

Henk Norel, Jugador de la Jornada 3

AD SPORT BERICHT: 'UBALL Speelt Promotiedivisie in 2017-2018' - en wil op termijn de DBL in

UBALL Speelt in 2017-'18 Promotiedivisie

Luc Reuvers  Uit AD van 15 juni 2017

De basketballers van UBALL uit Utrecht spelen komend jaar in de promotiedivisie. Technisch directeur Peter Meurs: ,,De promotiedivisie is een prachtig podium om onze talenten aan het fysiek zware niveau te laten wennen.'' Vrijdag houdt Utrecht Basketball in sportcentrum Oudenrijn een bedrijvenavond om het streven in seizoen 2018-2019 in Utrecht weer met eredivisie basketbal van start te gaan meer gestalte te geven.

De plannen in Utrecht bestaan al even; het onderstaande artikel is overgenomen van de site van de DBL, originele artikel van November 2014  ---  Hier  ---

Het enige team uit Utrecht dat ooit landskampioen werd. SVE doorbrak in 1967 de Amsterdamse hegemonie. Wie herkent deze gladiatoren? 

Utrecht wil met een team de DBL in

UTRECHT, 4 november 2014 - Leiden. Groningen. Amsterdam. Den Bosch.Voor basketballiefhebbers zijn dit niet zomaar de namen van vier steden in Nederland. Het zijn vier bolwerken, waar de beste mannen basketballen op het hoogste nationale niveau.
 

Als sportstad wil Utrecht in de toekomst in één adem met deze topteams genoemd worden. Een droom? Zeker niet, als je na gaat dat de Domstad beschikt over liefst negen bloeiende verenigingen én de basketbalacademie UBALL. Van alle speellocaties wordt de landelijke Streetball Masters in Utrecht al jaren achtereen met stip het drukst bezocht. Amazone speelt met dames op eredivisieniveau. Cangeroes dames en heren spelen in de promotiedivisie, en de meiden U20 eredivisie. Alle jeugdteams van UBALL, dus vanaf U12, spelen in de eredivisie (hoogste klasse), zowel bij de jongens als meisjes. Ook het mannenteam U24 van UBALL speelt op het hoogste niveau en wel in de Dutch Talent League.

Genoeg reden voor basketballiefhebbers in Utrecht om de lat hoger te leggen. Niet alleen kunnen de beste talenten van Utrecht en omgeving zo de kans krijgen om hier hun dromen te realiseren. Zeker zo belangrijk is ook het leggen van een goed fundament. Dat wordt de vijver waaruit de coaches en trainers zullen vissen, om vervolgens de beste kinderen te begeleiden richting het grotere werk.

BasketbalacademieKinderen met veel basketbaltalent gaan natuurlijk ook gewoon naar school. Belangrijk is er dan voor te zorgen dat er geen spanningsveld ontstaat tussen presteren in de sportzaal en presteren in de klas. Om die reden slaat UBALL de brug met het onderwijs, maar ook met sportkoepel NOC*NSF, die ervoor zorgt dat deze kinderen binnen het onderwijs een LOOT-status krijgen. Daarbij staat niet alleen de ontwikkeling van het kind als sporter centraal, maar natuurlijk ook als mens. Topsporters uit verschillende disciplines lieten eerder al zien hoe belangrijk een goed begeleide sportloopbaan én opleiding is geweest richting hun latere werkzame leven.

BasketbalnestHet enthousiasme van spelers, trainers en coaches is er al. Maar voor het realiseren van blijvend topbasketbal in Utrecht is meer nodig: men noemt het liefkozend een basketbalnest. Nu de samenwerking tussen clubs en de basketbalacademie UBALL al bestaat, is het tijd voor de volgende stap in de verdere ontwikkeling. Fantastisch is te melden dat ook de plannen voor verbouwing van Sportcentrum Oudenrijn klaarliggen.

De volgende stap wordt nu gezet. Niet alleen in Utrecht, maar ook met veel verenigingen rondom de stad worden op dit moment plannen besproken om nauwer samen te werken. Bovendien vinden er gesprekken plaats met potentiële sponsors.

KostenWat zijn de kosten van topbasketbal in de DBL? Een eerste grove schatting: een mannenteam in de eredivisie kost 200.000 tot 1.000.000 euro. En zou het niet prachtig zijn als de landelijk spelende teams (Cangeroes en Amazone) hierbij kunnen aanhaken. In elk geval zouden met goede faciliteiten en een goede samenwerking deze ontwikkelingen verder gestimuleerd kunnen worden.

DraagvlakNamens de gemeente Utrecht heeft wethouder Paulus Jansen aangegeven sympathie te hebben voor een toekomstig mannenteam in de eredivisie. Het plan heeft zijn steun. Ook gaat hij een aanbevelingsbrief sturen naar het bedrijfsleven in en om Utrecht, met een vraag om (financiële) support. In verband met het stimuleren en verder ontwikkelen van de breedtesport adviseert hij meer informatie in te winnen bij enkele OMNI-verenigingen: die hebben veel kennis en ervaring op dit gebied.

Wilt u uw steentje bijdragen? Wilt u straks ook in Sport Centrum Oudenrijn de basketballers toejuichen? De mooiste fast breaks zien tijdens Utrecht-Zorg en Zekerheid Leiden of Utrecht-Donar Groningen?
Neem dan contact op met Martin Kloet, Cees van Rootselaar, Laurens Hillmann, Gaby Bos-Kooter, Johan van der Waal, Rob Veldhuis of Otto Bos.

Topbasketbal in Utrecht, omdat
•    zien doet volgen: topbasketbal in de Domstad inspireert andere spelers en spelertjes tot nog betere prestaties
•    magneetwerking: topbasketbal motiveert spelers uit de omgeving om in Utrecht te willen spelen
•    topspelers kiezen ervoor hier te blijven in plaats van naar andere steden te vertrekken
•    er dan een basis zal zijn om eventueel op latere leeftijd met plezier toch terug te keren naar je roots
•    initiatieven op wijkniveau nodigen uit en maken nieuwsgierig. Meer kinderen zullen geprikkeld worden om voor basketball te kiezen en niet voor een andere activiteit.
•    dankzij wijkinitiatieven nemen de mogelijkheden om in de eigen omgeving te basketballen toe.