#MUZIEK / FAVORIET of NIET? / EVEN GOED TEKST/LYRICS LUISTEREN: Into The Great Wide Open - Tom Petty And The Heartbreakers (Official Music Video) / PERSOONLIJKE HISTORIE AART DEKKER #SHARTIE /

Tom Petty And The Heartbreakers - Into The Great Wide Open (Official Music Video)

Tom Petty & The Heartbreakers 

 

#MUZIEK FAVORIET of NIET? - EVEN GOED TEKST/LYRICS LUISTEREN/NADENKEN

Into The Great Wide Open - Tom Petty And The Heartbreakers (Official Music Video)

PERSOONLIJKE HISTORIE AART DEKKER #SHARTIE

 

Het was midden in de nacht, ik had al een paar uurtjes geslapen, werd wakker en wilde nog even een klein stukje schrijven. Ikluister best wel wat naar de radio, maar midden in de nacht meestal niet. Deze keer omdat ik nog niet op gang was om te schrijven zette ik even NPO Radio-1 aan. Het betrof typische ´Dead of Night Talk Radio´; mensen konden inbellen met eigen verhalen waar een verzoekplaatje aan te verbinden zijn.

 

De beller waarmee in het programma inviel vertelde dat hij ´Into The Great White Open´ van Tom Petty aanvroeg ´omdat hij een nieuwe toekomst op moest bouwen en dacht dat in Lage Zwaluwe te gaan doen. Er was ook nog iets met het Muziekfestival ´Into The Great White Open´, maar die associatie miste ik of ging aan mij verloren...

 

Nu functioneer ik zelf ook nogal associatief en het geval wil dat ikzelf acht, negen jaar geleden (ook) op zoek was naar een nieuwe plek om een nieuwe toekomst op te bouwen...

 

Toen ik serieus begon te zoeken - ik was me al een tijdje op Funda aan het oriënteren, maar dit was het moment waarop ik ook serieus kon gaan bezichtigen - had ik een aantal lijstjes van plaatsen met meerdere te checken huizen. Het was een zwoele nazomer-/laat-augustus-avond, vriend Hans ging mee en het betreffende lijstje betrof huizen net ten Zuiden van Dordrecht.

 

Het eerste huis was een plaatje in het sfeervolle Willemstad, net binnen de vesting, niet het allerdrukste straatje maar wel op een korte steenworp afstand van de drukste straat met restaurants, allerlei winkeltjes, de aanlegplaats in de haven aan het Hollands Diep. Hoe het precies verliep weet ik niet meer, maar wel dat we bij de buren aanbelden, een joviale vrouw met Rotterdamse tongval opendeed en over het huis wist te vertellen ´dat het net die week onder voorbehoud was verkocht.´ ´Jammer...´sprak ze ook nog ´...want ik had jou best als buurman willen hebben...´ Ik zou het huis aan de Raadhuisstraat zo gekocht hebben, en het kreeg op Funda inderdaad snel de status ´onder voorbehoud verkocht´, en bleef die status nog ruim een half jaar houden...

 

De volgende rij huizen - ja: ´rij´ want het waren er heel wat, stonden allemaal aan een hele lange dijk in Lage Zwaluwe. Het sfeertje op die warme augustus avond voelde als een warm bad. Je hoorde spelende kinderen, er waren veel mensen buiten, waaronder een oude man die er al zijn hele leven woonde. De huizen waren allemaal ooit als kleine arbeiderswoninkjes gebouwd, maar er was aan veel ervan al heel veel ver- en aan-gebouwd, en af en toe stond er eentje tussen waarvan duidelijk was dat het uit een heel ander tijdperk stamde dan de meeste anderen. De oude man vertelde dat er aan de bewuste dijk heel vroeger tientallen kroegen en café´s stonden, maar dat er daar nog maar een enkele over was - niet dat het aantal kroegen voor mij een doorslaggevende factor zou zijn geweest, maar toch. Hij vertelde ook iets over de veranderende samenstelling van de bewoners - nog maar relatief mensen ´uit zijn tijd´, en nu zeer divers; veel starters uit Dordrecht en verdere omgeving, veel niet direct als buitenlanders te herkennen buitenlanders, een mooie mix van ouder en jong, gezinnen met kinderen, etc, etc´. Aan de ene kant van de dijk hadden de huizen vrij uitzicht over landerijen - veelal akkers - en aan de andere kant was een zeer uitgestrekte driehoek met volkstuintjes, mensen met een stal en paard, schuurtjes, het was er die avond gezellig, veel mensen die er hun bezigheden hadden. Aan het einde van de kilometers lange dijk was iets wat voor ´centrum´door kon gaan. Ook hier - niet als in Willemstad - een (jacht-)haven, maar vandaar was het nog wel even varen naar het Hollands Diep... Één huisje sprak me bijzonder aan: het was spotgoedkoop, er moest ongetwijfeld één en ander aan gerenoveerd worden, maar van buiten bekeken en met de specs in de hand leek het me te passen als een handschoen. Wat me bijzonder aansprak was een flinke diepe tuin erachter met een enorme schuur met twee verdiepingen. Die tuin zou een enorme klus worden, maar zo verwilderd dat daar ook geen haast mee was - een paar keer per jaar plat-maaien en zou zou niemand storen... Die schuur was in basis goed intact, maar behoefde echt grondige renovatie en verbouwing... Ik zag het in één oogopslag voor me: op de onderverdieping ruimte om mijn campertje te stallen en dan bleef er nog veel nader te bestemmen ruimte nodig voor bijvoorbeeld een bibliotheek, mediatheek, een grote ruimte voor feestjes en andere projecten. Op de bovenverdieping ruimte voor op zijn minst vier gastenkamers, je zou er zo een B&B van kunnen maken... Uiteindelijk bleek het huisje toen ik klaar was om te bieden óók net verkocht. Ik heb veel van de zeker dertig aan het begin van mijn zoektocht te koop staande huisjes/huizen bezichtigd, maar uiteindelijk vielen de meeste af omdat er altijd wel ergens op een onhandige plek de ruimte ontbrak om er zonder mijn hoofd te stoten te kunnen bewegen... Ook kwam er een andere mooie plek aan het Hollands Diep, buitendijks en met zicht op een jachthaven en deels ook op het open water in beeld waar ik uiteindelijk landde.

 

Hey Dekker, hoe zit het nou met die associatie met ´The Great White Open´?!?

 

Welnu dat was de plaats Lage Zwaluwe...die anderhalf jaar durende zoektocht borrelde bij het horen van die plaatsnaam direct weer opborrelen. Maar de associaties van de beller van die plaats met de titel van de song van Tom Petty ontgaat me tot nu nog totaal. Het is inmiddels een half uur later; ik heb een (dit) stukje geschreven maar nog niet waar ik de computer voor aanzette, dus ik ga de tekst nu niet uitpluizen, dat komt later wel. Het is een mooi lied, staat niet in mijn persoonlijke Top-100, maar dat zou kunnen veranderen...

 

Ik ben niet iemand die van elke song meteen de strekking van de tekst hoort en begrijpt, de sfeer bepaalt bij mij meestal wat een song voor mij betekent. Bestudeer ik een tekst dan eenmaal wel eens intensief, dan blijkt ook die tekst toch wel mijn mijn gevoelde lading te passen.

 

Maar ´Great White Open´ in combinatie met Lage Zwaluwe, ik kan me er nu nog niets bij voorstellen. Ja, ´Wide Open´ is het uitzicht aan die ene kant van de dijk zeker...maar ´White´?

 

Ach...later!

 

Mocht iemand de betekenis w@el scherp hebben, dan hou ik me aanbevolen...maar doe dat dan wel persoonlijk, via email of een persoonlijk bericht op LinkedIn - NIET VIA Facebook, want Mark Suckerberg maakt mij daar het leven moeilijk omdat ik geen toestemming geef alles wat hij maar wil met mijn gegevens te doen. Ja, ik weet, hij is ook eigenaar van LinkedIn, en wellicht zit ik via dat platform al lang en breed aan de haak...maar daar kan ik alles wel zien, op Facebook maar zeer af en toe en dan steeds kort...

 

AART DEKKER 

 

 

5 Into The Great Wide Open TOM PETTY & HEARTBREAKERS LIVE Chicago United Center 8-23-2014

P.S.Na het beluisteren van deze Live-versie begint me wel te dagen wat de strekking is van de song... Misschien mis ik nog wat omdat ik geen Dope-/Coke-head was, ben of zal worden. Maar ik ben er redelijk zeker van dat die in Lage Zwaluwe ook niet al te dik gezaaid zijn...dus de associatie van de beller...blijft me nog steeds een raadsel... Wie helpt (me begrijpen)?

 

PISA / NEDERLAND WEER VERDER GEDAALD OP ONDERWIJSKWALITEIT / DE GROENE SCHREEF IN JANUARI: In Den Haag – Leescrisis: Nederlandse jongeren behoren tot de minst gemotiveerde lezers ter wereld / LEZEN / JEUGD / ONDERWIJSCRISIS /

In Den Haag – Leescrisis

Nederlandse jongeren behoren tot de minst gemotiveerde lezers ter wereld. Dat is slecht voor de democratie. Een langetermijnvisie van de overheid is nodig.

Tamar de Waal beeld Milo  De Originele Column van Groene.nl  lees je   ---  Hier  ---

11 januari 2023 – verschenen in nr. 1-2

Wat gebeurt er met de democratie als burgers niet meer lezen? Deze vraag dringt zich op na (weer) een onderzoek van de Onderwijsinspectie waaruit blijkt dat de leesvaardigheid in Nederland achteruit is gegaan. Van kinderen die de basisschool afronden ‘heeft slechts de helft een taalniveau waarmee zij zich kunnen redden in de maatschappij’, terwijl de nationale ambitie is dat zij dat dan allemaal hebben. Het zijn alarmerende cijfers, maar voor wie het onderwerp langer volgt, bijvoorbeeld door de artikelen van Yra van Dijk en Marie-José Klaver over ‘de leescrisis’ in De Groene te lezen, is het bijna geen nieuws meer. Een op de zes Nederlanders (2,5 miljoen burgers) heeft moeite met lezen en schrijven en het begrijpen van langere teksten. Een kwart van de vijftienjarigen loopt momenteel het risico laaggeletterd te blijven. Boeken lezen doen we allemaal minder, ook leraren lezen weinig.

‘Politici moeten over de bal heen kijken’, zei burgemeester Femke Halsema recent in de NRC-podcast Het uur. Even schoot ze in de lach om de voetbalanalogie, kennelijk houdt ze daar niet van, maar over het onderliggende punt was ze bloedserieus. Langetermijneffecten, op basis daarvan zouden politici hun beleid moeten evalueren. Bereiken we wel wat we willen? Hoe doen we het in vergelijking met andere landen, zijn er alternatieven denkbaar?

Ze heeft gelijk. Politici zonder enige toekomstvisie onderschatten, onder meer, het belang van constante aandacht voor het onderhoud van het sociale domein en de welvaartsstaat. Dat is niet alleen funest voor het welzijn, maar ook voor het hooghouden van burgerschap en democratische waarden. En met het aanbreken van 2023 lijkt vriend en vijand het erover eens: de Haagse politiek is afgelopen decennia nauwelijks gehinderd geweest door oprechte zorgen over later, of het nu over stikstof, ongelijkheid, virusuitbraken, de woningmarkt, vluchtelingenopvang of lerarentekorten ging (deze lijst kan nog langer).

De verwaarlozing van sommige politieke dossiers kan wellicht hersteld worden met wat crisismanagement. Maar met bepaalde maatschappelijke kwesties, zoals generaties burgers die niet goed kunnen lezen en het structureel verbeteren van onderwijs, ben je niet zo snel terug op het benodigde niveau. De slecht lezende generaties hebben inmiddels geen leerplicht meer, een onderwijscultuur heeft wortel geschoten, het domein is moe van de zoveelste ‘vernieuwing’.

Het leesvraagstuk vergt daarom veel meer, denk ik, dan gewoonweg veel geld in de huidige structuren pompen. Een langetermijnvisie van de overheid is nodig. Nederlandse jongeren behoren tot de minst gemotiveerde lezers ter wereld. Wat gaan we eraan doen?

We moeten de vermogens van ons brein blijven trainen, net als spieren

In deze visie verdient de relatie tussen lezen en het functioneren van de democratie aandacht. In de inleiding van de recent verschenen bundel over de Nederlandse leescrisis, Omdat lezen loont, staat: ‘Burgerschap en geletterdheid gaan hand in hand.’ Bij functionele geletterdheid is dat evident. Wie niet goed kan lezen en schrijven kan lastiger informatie vinden en tot zich nemen, begrijpt brieven van de overheid niet en heeft moeite met het vinden van werk. Taal biedt toegang tot veel sociale werelden, (carrière)kansen en emancipatie. Laaggeletterdheid is bovendien een probleem dat lastig te doorbreken is: wie niet goed leest, kan teksten slechter plaatsen, schaamt zich vaak ook – dit alles maakt lezen er niet leuker op.

Uiterst belangrijk, maar er is meer. Ook cruciaal is wat Maryanne Wolf, hoogleraar en onderzoeker naar ‘het lezende brein’, aanduidt met ‘cognitief geduld’: het vermogen om geconcentreerd en op aanhoudende en verdiepende wijze aandacht te besteden aan iets. Cognitief geduld is nodig voor inzicht in complexiteit, reflecteren op ideeën en waarden, het combineren van informatie, creativiteit en fantasie, zelfkennis, synthese – en daarmee vooruitgang, waaronder democratische vooruitgang. (Het is geen toeval dat slechte lezers vatbaarder blijken voor complottheorieën en nepnieuws.)

In haar werk laat Wolf zien dat wat zij ‘diep lezen’ noemt – langdurig verzonken zitten in een boek of lange tekst (zonder, bijvoorbeeld, steeds je telefoon te checken) – een uitstekende manier is om dit vermogen te oefenen. Daarnaast laat zij zien dat de mens genetisch niet uitgerust is op cognitief geduld of het vermogen tot lezen: diepe reflectie en geletterdheid zijn menselijke innovaties geweest en komen voort uit de ‘plasticiteit’ van ons brein. Dit betekent dat we deze vermogens van ons brein moeten blijven trainen, als spieren. Anders verdwijnen ze.

Ontlezing heeft dus bredere gevolgen dan dat steeds minder Nederlanders kunnen lezen. Met de ontlezing verliezen we, zeker in een tijdperk van digitalisering die een aandachtseconomie voortbracht, een vaardigheid die geïnformeerd democratisch debat en kritisch burgerschap ondersteunt: diepe concentratie. Een veelgehoorde tegenwerping is dat films of series toch ook gerichte aandacht kunnen vragen. Dat is zeker waar, maar zoals schrijfster Roxane van Iperen zegt: ‘Een goede film vertelt je iets, een goed boek vraagt je iets.’ Het is daarom te hopen dat Nederlandse politici nog voldoende cognitief geduld bezitten om vooruit te denken. Het tij moet gekeerd. Niet alleen functioneel lezen, maar ook diep lezen moet hoog op de politieke agenda gezet.

Lees ook

De leescrisis (2)

Laaggeletterdheid vergroot de ongelijkheid en het is een schande dat we dat accepteren

Yra van Dijk en Marie-José Klav

AANRADER MARCH MADNESS JUNKIES / MUST-READ VOOR TALENTEN MET NCAA-AMBITIES: Ik las...Back Roads to March - The Unsung, Unheralded, and Unknown Heroes of a Basketball Season, John Feinstein / BASKETBALL WIJSHEID /

The Greatest of All: Love the Process

 

 

SHARTIE AART DEKKER - MUST-READ voor March Madness Junkies

Back Roads to March

The Unsung, Unheralded, and Unknown Heroes of a Basketball Season

John Feinstein

Het was bij lange na niet het eerste boek van John Feinstein over Basketball dat ik las.

Had het al een tijdje liggen, en dacht  - optimistisch als ik ben - een week of twee voordat 'March Madness' van start ging: 'Dit is het moment om dit boek te lezen, dan heb ik het uit als het allemaal begint...'

Veel te optimistisch!

Ik was er pas een week geleden mee klaar, en dan heb ik het eigenlijk nog veel te snel gelezen ook.

Zoals bij zoveel boeken van deze categorie van Feinstein: een ongelofelijke optocht aan namen  - van zalen, scholen, conferences, coaches, spelers en nog veel meer - locaties, wedstrijden, ontmoetingen, wetenswaardigheden, geschiedenissen en verhalen. Wil je ze allemaal een beetje verstouwen  - en dan heb ik het echt nog niet over 'allemaal onthouden' -  dan moet je het eigenlijk veel rustiger doen dan ik nu deed, want het duizelt je af en toe.

Toch kan ik een ieder die een beetje geïnteresseerd is in hoe het Amerikaanse Collegebasketball in elkaar zit, en waarom March Madness altijd weer verrast en vaak sensationeel is, alleen maar aanraden: 'Lees dit boek!'

Want je kan een abonnement nemen op ESPN en het hele seizoen alles wat die zender op dit gebied uitzendt van A-tot-Z met de volle aandacht volgen; je hebt op zijn hoogst een flauw idee van wat er allemaal speelt.

En Feinstein doet het allemaal uit de doeken, duidt het en zorgt ervoor dat je ineens dingen gaat begrijpen. Hij zet je ook aan tot nadenken, en ik durf best te zeggen dat het ook voor jonge talenten die dromen van het spelen van College Basketball in Amerika, hun ouders, coaches en andere begeleiders en adviseurs, een absolute noodzaak is om dit boek te lezen ruim voordat je daadwerkelijk stappen in die richting gaat ondernemen; een Must-Read dus! Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat er geen andere boeken en informatiebronnen bestaan waar je ook deze noodzakelijke kennis mee op kan doen, maar ik denk wel dat dit boek een en ander beknopter en vollediger biedt dan wanneer je zelf alle informatie bij elkaar probeert te zoeken... En dat dus ondanks wat ik in het begin van dit stukje schreef...

Het boek is min of meer opgebouwd rond de plaquette bovenaan  - een absolute Basketball-waarheid/-wijsheid, die te vinden in het Mekka van het College Basketball volgens Feinstein; The Palestra in Philadelphia. Ik kan het er alleen maar mee eens zijn.

Wie weet, kom ik nog weleens terug op de inhoud van dit boek...

(AD)

MEER:

washingtonpost.com/sports/colleges/harvard-vs-yale-at-the-palestra-splendor-in-the-ivy - John Feinstein

Visit Philadelphia

The Palestra — Visit Philadelphia

Bezoeken

AANRADER! Ahmed Aboutaleb: over de (ontbrekende) Menselijke Maat, doorgeschoten Markt, Domme/Laffe Politiek e.a. zaken - DREES-LEZING(2022) // PAARD, Den Haag / BESCHOUWING & PERSOONLIJKE NOOT POLITIEK NEDERLAND ANNO 2022 / PvdA /

Helaas heeft de streamer dezes de optie 'Delen op uw Blog' uitgezet...niet slim als je het mij vraagt... Maar goed, je ziet hem   ---  Hier  ---

 

DREESLEZING(2022)

door AHMED ABOUTALEB

PAARD, Den Haag

Live gestreamd op 27 jun. 2022 Link: https://www.paard.nl/event/dreeslezin...

Paard Den Haag

 

 

TIJDGEEST / EVEN NADENKEN: 'Lezen is voor homo's en communisten' - Henk Spaan / KUDO KNIPSEL UIT DE OUDE DOOS /

 

Hieronder de uitvergrote tekst, op de fragmenten clicken voor de hele afbeelding(mocht die niet geheel zichtbaar zijn)

HET KAN DUS WEL; DE JEUGD AAN HET BOEKEN LEZEN KRIJGEN: 'De reis van de boeken' NRC-COLUMNIST Tommy Wieringa / OSG Hugo de Groot Rotterdam = GOED VOORBEELD /

 

https://www.nrc.nl/nieuws/2021/04/17/de-reis-van-de-boeken-a4040186

NRC-Opinie

De reis van de boeken

Tommy Wieringa

NRC.nl  17 april 2021 Leestijd 2 minuten

Nergens ter wereld hebben leerlingen een grotere hekel aan lezen en schrijven dan in Nederland. Van de OESO-landen dan, misschien dat er ergens een failed state is te vinden waar het nog beroerder is gesteld. De curves wijzen bij elk onderzoek weer steil omlaag, nog even en ze raken de bodem van de grafiek. Je kunt erover blijven schrijven, dat van een gemiddelde basisschoolklas met vijfentwintig leerlingen er zes ondermaats lezen en schrijven, en dat een kwart van onze vijftienjarigen laaggeletterd is.

Leesvaardigheid en leesplezier klinken als corvee en taakstraf. Van romans krijgen ze bulten, van poëzie schilfers. In haar jaarrapport waarschuwt de Onderwijsinspectie deze week dat begrijpend lezen een stervende vaardigheid is. Net als vorig jaar. En het jaar daarvoor.

Moedeloze rituelen.

Afgelopen weekeinde vertelden vrienden dat hun zoon onleesbaar schrijft. Niet geleerd op de basisschool, zodat het nu in de brugklas moet worden gerepareerd. Slecht onderwijs treft elke sociale klasse. In aanvullend onderwijs zagen onze vrienden niets, de voorsprong van zo’n privilege vonden ze valsspelen. Nobel, maar intussen krabbelt hun zoon geheimschrift.

In het begin van mijn schrijversleven trad ik vaak op voor scholieren, maar daar ben ik weer mee opgehouden. Ik werd er zenuwachtig en pessimistisch van, van de massieve desinteresse en de blauwe weerschijn van smartphoneschermen op de gezichten. De harde stemmen en woorden omdat elke vorm van gevoeligheid je menselijkheid verraadt – ik wist me er slecht raad mee.

Bij wijze van uitzondering en geharnast met vooroordelen ging ik deze week naar OSG Hugo de Groot in Rotterdam-Zuid. 26 nationaliteiten, veel jongens in trainingsplunje, veel meisjes met hoofddoekjes; het aanzien van een school met een achterstandsproblematiek. Ik daalde af naar een gewelf onder de school dat vroeger een zwembad was. Geen ramen. De arena voor een freefight van drie schrijvers versus de leerlingen. Eerst kregen we die van de havo, dan die van het vwo. De directeur hield een toespraak over het belang van literatuur op zijn school: als kerstgeschenk hadden de leerlingen een novelle thuisgestuurd gekregen. Daarna praatten Manon Uphoff, Abdelkader Benali en ik over ons werk maar waren we vooral met de leerlingen in gesprek over wat te denken, hoe te leven en waarnaar te verlangen.

Elke vraag en elke opmerking was in tegenspraak met het vooroordeel waarmee ik de school was binnengekomen. De leerlingen hadden een opmerkelijke belangstelling voor literatuur, zodat het me niet zou verbazen als zich onder hen een paar schrijvers van de toekomst zouden bevinden. Ze waren hoffelijk en nieuwsgierig, gevoelig en persoonlijk; hun leraren hadden duidelijk een vuur in ze ontstoken.

Ik vroeg de leraren nadien hoe ze dat hadden gedaan, zulke schitterende leerlingen kweken. Het begon ermee, vertelden ze, dat ze de kinderen vanaf de brugklas elke week een uur lang voorlazen. Het ging er niet om dat je het curriculum volgde maar dat je ze de kracht en de schoonheid van verhalen liet zien. Ze een ervaring bood. De ervaring met de avonturen en de bestaansproblematiek van andere levens dan het hunne. Het was een zoektocht. Je zette de luiken naar de wereld open, discussieerde met ze en ontkwam er niet aan ook jezelf in te zetten, je eigen verhaal. Een docente vertelde haar klassen over de reis van haar Marokkaanse vader – hoe hij met een boek in zijn bagage vanuit zijn bergdorp in de Rif naar Algerije was gereisd om zijn paspoort op te halen. Wanneer hij het ene boek uit had ruilde hij het bij een boekhandel in de volgende plaats voor een ander. Als een Klein Duimpje liet hij een spoor van boeken achter zich, en kwam uiteindelijk via Algiers in Nederland aan. Zijn dochter erfde een Arabische bibliotheek die ze niet kan lezen.

De reis van de boeken, de schittering van verhalen – zo moet het.

Tommy Wieringa schrijft elke week voor NRC.nl een column.

Je vindt ze allemaal   ---  Hier  ---

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 17 april 2021 

* 

Foto Overgenomen van: 'Hoe krijg je de jeugd aan het lezen van een papieren boek(Moeders.nu)'

SHARTIE AART DEKKER / VERKIEZINGEN 2021 / DEBAT / MEESTER-BEDRIEGER RUTTE @WORK: Rutte zei 'Het Onderwijs is Beter dan Ooit!' - Maar hij loog...zoals altijd; er wordt juist slechter gerekend en gelezen! / NRC-OPINIE /

 

Rekenonderwijs (Foto: NRC, Foto Tjapko de Heus, Tjapko visual branding)

* 

SHARTIE AART DEKKER

MEESTER-BEDRIEGER RUTTE @WORK: 

Rutte zei 'Het Onderwijs is Beter dan Ooit!' - Maar hij loog...zoals veel te vaak; er wordt juist slechter gerekend en gelezen!

Ik vind het nog steeds idioot dat we 17 maart geacht worden te gaan stemmen voor een nieuwe periode van vertegenwoordiging in de Tweede Kamer, en indirect dus voor een nieuwe regering (ook al weet je in Nederland maar nooit welke coalitie er uit de achterkamertjesbussen komt nadat de stemmen van de kiezers zijn uitgebracht en geteld) na een vol jaar Corona waardoor iedereen op het tandvlees loopt en murw is van het zwabberende Corona-crisis-beleid van het kabinet Flutte-III en de vele Corona-debatten na al die zwabberbewegingen van de zichzelf voor de camra's goed presenterende 'sterke leider' presenterende Mark Rutte c.s. 

De koninklijke weg zou zijn: uitstel van de Verkiezingen totdat we uit de derde dan wel vierde of welke golf dan ook zijn, een rustperiode en een goede periode voor een campagne waar de kansen voor iedere partij min of meer gelijk zouden zijn  - nu profiteert Rutte met de calculerende en sterk spinnende VVD, terwijl hij natuurlijk helemaal geen sterke leider is; dan zou er veel minder gezwabberd zijn! 

Bovendien komen de belangrijke thema's die Corona zelfs ver overstijgen  - zoals Klimaatbeleid -  maar ook de vele schandalen als gevolg van 10-jaar Ruttiaans Rotbeleid, veel te weinig aan bod, terwijl we eigenlijk de kennis die de maar liefst DRIE(3!) komende parlementaire enquêtes, en een duidelijke visie op waar het heen moet met Nederland NA Corona nodig hebben om onze keuze voor de politici en visies waar we het van moeten hebben goed te kunnen bepalen.

Maar (niet) goed...het ziet ernaar uit dat we over twee weken mogen/moeten gaan stemmen en de campagne komt sinds vrijdag  - het eerste Radio-1 Debat -  pas op gang...

En daar kregen we meteen een voorproefje van wat we de weinige keren dat we Rutte in (debat-)actie zullen gaan zien, vaker mee zullen maken; de Big Spinner was goed voorbereid door zijn staf van spinners en beweerde weer een en ander dat niet klopte  - we kennen de vele beloftes en beweringen van Markje 'Flutte' Rutte, waar zelden wat van terecht komt... Een nieuwe tactiek was vragen stellen aan zijn tegenstanders...

Een ding bleef bij mij hangen van dit eerste debat: Rutte profileerde zichzelf als de Maatschappijleraar van de Haagse Binnenstad-scholengemeenschap  - ik meen het JWC -  en stelde dat "het onderwijs nu zoveel beter is dan toen hij op het VO zat..!"

Dat zegt waarschijnlijk meer over die bewuste school  - ik vermoed dat Debatteren er i.i.g. op hoog niveau werd gedoceerd, terwijl het ontwikkelen van Visie als een ondergeschoven kindje moet hebben bijgebungeld... -   dan over een realistische vergelijking; want uit alle onderzoek blijkt dat voor vele kinderen zowel het Rekenonderwijs  - lees het onderstaande artikel daarover - (maar ook het Leesonderwijs) achteruitkachelt. Anders zouden er niet zoveel kinderen als (zowat) functioneel analfabeet uitstromen uit dat onderwijs.

Het klonk leuk, en Rutte leidde de aandacht vaardig af van dat schandaal van het Nederlandse Onderwijs na 10 jaar Rutte, maar dat maakte het nog NIET WAAR...

Vanavond het 2e debat...ik ben benieuwd...

(AD)

Het bovenstaande Opinie-artikel van Sezgin Cihangir  - directeur Nederlands Mathematisch Instituut  -   vind je in originele versie op NRC.nl   ---  Hier  ---  of hier:

Er wordt juist niet beter gerekend

Onderwijs Minister Slob (Onderwijs) juicht te vroeg, schrijft Sezgin Cihangir. En dat is riskant.

18 december 2020 Leestijd 2 minuten

Het gaat slecht met de rekenvaardigheid van Nederlandse kinderen. Verschillende onderzoeken, nationaal en internationaal, laten zien hoe het Nederlandse rekenonderwijs de afgelopen decennia is verslechterd.

Sezgin Cihangir is directeur Nederlands Mathematisch Instituut.

Sommige betrokkenen relativeren de slechte onderzoeksresultaten als ‘gebrek aan motivatie’ onder Nederlandse leerlingen. Maar in het algemeen erkent men dat het opkrikken van het rekenonderwijs de allerhoogste prioriteit moet krijgen, om te voorkomen dat we nóg meer laaggecijferden de maatschappij insturen, mensen die niet in staat zijn eenvoudige rekentaken zoals het controleren van een kassabon of het berekenen van een korting op Black Friday te volbrengen.

Die reken-noodklok beiert al een tijdje en dat is niet leuk voor de politiek, die graag goed nieuws brengt, en voor de media, die niet van herhaling houden. Dat verklaart wellicht waarom het ministerie van OCW onlangs groot uitpakte met het nieuws dat ons rekenonderwijs aan de beterende hand is. Onder meer NRC kopte: ‘Leerlingen rekenen beter maar nog niet op het niveau van 1995’. Maar zelfs die bescheiden claim is twijfelachtig, blijkt uit een nadere inspectie van de gegevens.

Onbetrouwbare gegevens

Het ministerie baseert zich op het onderzoek van Trends in International Mathematics and Science Study (Timss) uit 2019, een vierjaarlijks internationaal vergelijkend onderzoek, waaraan 58 landen deelnemen. De onderzoekers hanteren vier rekenniveaus en stellen vast dat meer Nederlandse leerlingen het hoogste niveau haalden: van 4 procent in 2015 naar 7 procent in 2019. Ook het aantal leerlingen dat slaagde voor het één na hoogste niveau steeg: van 37 naar 44 procent.

Timss vermeldt deze resultaten weliswaar, maar stelt ook dat deze gegevens statistisch niet betrouwbaar zijn. Om representatieve cijfers te krijgen, hanteert Timss twee criteria: 85 procent van de geselecteerde scholen moet meedoen, en van die geselecteerde scholen moeten álle leerlingen deelnemen. Anders krijgen scholen de mogelijkheid om de deelnemers op hun rekenkunde te selecteren.

 

Lees ook: Oefenen, oefenen, oefenen. Waarom voorzien rekenmethodes daar niet in?

In Nederland deed slechts 75 procent van de geselecteerde scholen mee. En daarmee voldoet de Nederlandse steekproef niet aan de door Timss gestelde minimum eisen.

In het juichende persbericht en de dito Kamerbrief van minister Slob (Basis en Voortgezet Onderwijs, ChristenUnie) over het onderzoek wordt over die onbetrouwbaarheid met geen woord gerept – daar valt veelvuldig het woord ‘significant’.

Kan een verbetering van 3 procent ‘significant’ zijn wanneer de steekproef zelf van onbetrouwbare kwaliteit is? Als Nederland inderdaad zijn beste scholen naar voren heeft geschoven en dan nog slechts de veertiende plaats op de ranglijst haalt, lager dan in 1995, is dat dan reden tot vreugde?

Onderzoeksleider Martina Meelisen stelt in NRC dat er iets aan die veel geciteerde meting van 1995 mankeerde, maar over de ondermaatse Nederlandse steekproef: geen woord! Of zijn meetfouten alleen relevant wanneer ze het resultaat negatief beïnvloeden, en vegen we ze bij een positief effect onder de mat?

Een plaatsje in de middenmoot

Ja, we zijn ‘gestegen’ ten opzichte van Frankrijk, Duitsland en Denemarken. Maar wat als het rekenonderwijs in die landen net zo gedegradeerd is als bij ons? Zou het niet van meer ambitie getuigen als wij onszelf vergeleken met de echte toppers op deze ranglijst, zoals China, Japan en Singapore? Altijd het lichtend voorbeeld voor de rest van de wereld willen zijn en nu complimenteren we onszelf met een plaatsje in de middenmoot?

Ooit veroverden Nederlandse innovaties de wereld; denk aan de waterwerken, de microscoop, het kunsthart, de cd, de klapschaats en de continu variabele transmissie (CVT), die over de hele wereld in auto’s zit. De laatste Nederlandse wereldinnovatie die mij bijstaat is de uitvinding van Bluetooth, door de Nederlander Jaap Haartsen, in 1994, ruim 25 jaar geleden. Toen Nederland nog kon rekenen.

Dat minister Slob zichzelf in deze donkere dagen graag een politiek kerstcadeautje geeft, kan ik begrijpen, maar bevat de verpakking ook iets van substantie? Nee.

Er is een grote kans dat dit ‘significante’ herstel van ons rekenonderwijs slechts een statistisch artefact is. Zeker ook gezien de oplopende onderwijsachterstanden door corona lijkt het mij verstandig om voorlopig daar vanuit te gaan, in plaats van triomfantelijk achterover te leunen in de waan dat het lek alweer boven water is. De grootschalige aanmaak van laaggecijferden gaat door. Tijd voor actie, minister!

 

SHARTIE AART DEKKER / LEESVAARDIGHEID JEUGD & WAT DE VVD DAARMEE TE MAKEN HEEFT / NRC-COLUMN TOMMY WIERINGA:

Cartoon van Telegraaf.nl | Financieel: 'Kas-van-gemeenten-is-leeg'
 

SHARTIE AART DEKKER

De Nederlandse Jeugd heeft Geen Plezier in Lezen...

25% kan het Überhaupt Niet Goed Genoeg...

Hoe zou dat toch komen..?

Mijn vader zei vroeger altijd: "in de bibliotheek leer je lezen (leuk te vinden), en dan ga je later vanzelf boeken kopen." Het gold voor hemzelf, en ging (later) zeker ook voor mij gelden, nadat ik in mijn jeugd de Bieb voor sommige categorieën boeken letterlijk 'leeg' had gelezen.

Toen ik eenmaal van basketball mijn voornaamste (neven-)activiteit had gemaakt, ik wel het geld had om boeken te kopen, maar veel minder tijd en nog wat later aan veel-lezen de nodige beperkingen ontstonden door mijn oogproblemen, kocht ik nog wel (veel) maar zag ik te weinig kans om dat kopen lezend bij te benen; dat leidde tot een eigen bibliotheek met nog te lezen boeken die me ook wat problemen bezorgde...maar dat is een ander verhaal...

Ik schrijf deze korte column naar aanleiding van een column van Tommy Wieringa over een onderwerp dat me de laatste tijd toch ietwat treurig stemt, dan wel boos maakt; de ontlezing van de jeugd die dermate grote vormen aanneemt dat het de toekomstige verdiencapaciteit van Nederland serieus gaat schaden  - 'WWW-investeringsfonds van 20 miljard' of niet -  het feit dat een niet te bevatten groot deel van onze kinderen lezen 'niet leuk' vindt en het gewoon ook niet goed genoeg meer kan om überhaupt nog te begrijpen wat ze (zouden moeten) lezen...

Een belangrijke oorzaak? De VVD-mentaliteit van besturen en bezuinigen op de meest wezenlijke zaken in het leven...er zijn vast meer oorzaken, misschien zelfs wel enkele waar zelfs de VVD niets mee van doen heeft...

Maar als zelfs VVD-wethouders op de barricaden klimmen omdat zowat iedere Nederlandse gemeente na 10 jaar Flut-beleid van Rutte financieel dusdanig in de problemen zit dat er straks geen enkele Openbare Bibliotheek meer open kan blijven...

En 'Lullenaar' Markje 'Flutte' Rutte? Die liegt vrolijk door, en is als politicus populairder dan ooit...tsja; dan krijg je als Volk dus gewoon wat je verdient..!

(Geïnspireerd op de onderstaande Column van Tommy Wieringa van even geleden.)

(AD)

Slagerserotiek

13 juni 2020 Leestijd 2 minuten 

 

Zeldzaam als een veldleeuwerik is het kind dat nog leest. Waar in dit land vind je nog een kind met een boek? Het wil niet meer. Thuis niet en op school niet. Talloos de onderzoeken die het uitwijzen: OESO, Sociaal en Cultureel Planbureau, Onderwijsinspectie – alarmbel, sirene, noodklok. Doof word je ervan en doof houden zich de verantwoordelijke autoriteiten. Een kwart van onze vijftienjarigen laaggeletterd? Geen minister of staatssecretaris die ervoor ter verantwoording wordt geroepen. Gepast zou zijn: 24 uur met Sven Kockelmann in een verhoorkamer. Maar geen haan die ernaar kraait dat nergens in de 37 OESO-landen jongeren zo’n pesthekel aan lezen hebben als in Nederland. Met die weerzin gaat onherroepelijk cultuurgoed, maatschappijbegrip en economisch kapitaal verloren.

Het ligt niet alleen aan de politiek, niet alleen aan de scholen, ook ouders spelen een rol. Beeldscherm aan, kind uit, schijnt in het gemiddelde huishouden het devies. Desastreuze imprint.

Waarom is leesvaardigheid zo belangrijk, vroeg deze week NRC-verslaggever Patricia Veldhuis aan hoogleraar psychologie Gijsbert Stoet. Stoet schreef mee aan een artikel in wetenschapstijdschrift PNAS waarin de afname van het aantal jongens in het hoger onderwijs in verband wordt gebracht met de dalende leesvaardigheid. „Lezen is een fundamentele vaardigheid”, antwoordde hij. „Als je niet goed in rekenen bent, kun je nog wel geschiedenis studeren. Voor lezen geldt dat niet: dat moet je overal voor kunnen, of je nou wiskunde gaat studeren of psychologie.” De oorzaken zijn niet moeilijk te vinden. „We hebben het kinderen de afgelopen jaren ontzettend makkelijk gemaakt om geen boeken te lezen. Er is bezuinigd op bibliotheken, ze werken met iPads in de klas. Boeken zijn minder aantrekkelijk geworden. En dat geldt vooral voor jongens: zij gamen liever. Dat is echt een maatschappelijk probleem.”

Je ziet het niet altijd even goed, hoe een beleidsmaatregel hier leidt tot laaggeletterdheid daar. Gelukkig wordt je soms een inkijkje vergund in de bovenkamer van mensen die het voor het zeggen hebben. In Amsterdam etaleerden twee liberale raadsleden een paar jaar geleden hun opzichtige boekenhekel. VVD-raadslid Rik Torn huiverde bij de wetenschap dat er in zijn stad bibliotheken waren die ‘slechts vijf minuten fietsen bij elkaar vandaan lagen’. Hij popelde om te kijken naar ‘nut, noodzaak en kosten’ van de Amsterdamse bibliotheekfilialen. Zijn mederaadslid en partijgenoot Samira Bouchibti meende dat het bibliotheekwezen in zijn geheel kon worden opgeheven: „Via websites als Marktplaats is de gehele Wereldbibliotheek voor een paar euro per titel te koop en eenmaal gelezen kan hetzelfde boek net zo gemakkelijk weer worden doorverkocht.” Zo zei ze het, zo stond het er. Het moet strategie zijn: zoveel stompzinnigheid rondstrooien dat er geen beginnen aan is om het te weerspreken. Bouchibti is inmiddels iets voor zichzelf gaan doen, Torn zit er nog altijd. Op Amsterdam.nl zet hij zijn droom voor de stad uiteen: „Het mes in de gemeentelijke uitgaven, bijvoorbeeld door te snijden in subsidies.” Slagerserotiek. Je vreest de dag dat zo iemand wordt uitgenodigd om het gat te vullen dat Halbe Zijlstra achterliet.

Hoe het dan wel moet? Door ergens te beginnen. De Volkskrant publiceerde vorige week een oproep van academici, schrijvers en cultuurstichtingen om een leesoffensief te starten. Een gezamenlijke inspanning van schrijvers, theatermakers en lettereninstellingen om de leesvaardigheid van scholieren te herstellen en plezier voor het lezen over te dragen. Want lezen moet je leren. Acquired taste. Op kleine schaal ben ik er een paar jaar geleden alvast mee begonnen. Op de school van mijn dochters las ik voor de coronacrisis met wisselende groepjes leerlingen. Het onderwijzersgeluk was met mij toen op een dag een van hen gegrepen raakte en zijn spreekbeurt hield over het boek dat we samen lazen. Dat het een jongen was, droeg aan de vreugde bij. Hij, die aanvankelijk uitsluitend van gamen zei te houden, was aangeraakt door het boek. Karel de Grote zei het al: „Er moeten scholen worden opgericht om jongens te leren lezen.”

Tommy Wieringa schrijft elke week een column op deze plaats.

Originele versie van de Column op NRC.nl   ---  Hier  ---

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 13 juni 2020

 

 

 

AANRADER VOOR MENSEN DIE VERDER KIJKEN DAN HUN NEUS LANG IS / GROENE SPECIAL: 'De toekomst van Nederland' / VISIE / DIEPGANG / LEZEN /

Commentaar

De toekomst van Nederland

Xandra Schutte beeld Milo

22 april 2020 – verschenen in nr. 17-18

 

Het is inmiddels bijna een metadebat geworden. De uitbraak van de coronacrisis ging gepaard met een even heftige golf aan commentaren, voorspellingen en vergezichten over hoe de post-coronawereld eruit zou kunnen zien, of beter: zou móeten zien. Of het nu ging om klimaatverandering of een hervonden saamhorigheid, om de status van de ‘frontsoldaten’ in de zorg of de acceptatie van onze kwetsbaarheid en de dood – Covid-19 zou voor een ‘reset’ zorgen, we zouden onze ‘oude’ wereld als een versleten winterjas afwerpen en ruim baan geven aan een ‘nieuwe’, betere.

Op al die commentaren, voorspellingen en vergezichten kwam al snel de pruttelende reactie dat dit allemaal wensdenken is. ‘Het virus is een ramp’, schreef Bas Heijne in een grote beschouwing over de ‘coronagoeroes’ in de NRC. ‘Voor sommigen is het ook een buitenkansje. Hoop is ook een markt.’ Hoop, zo betoogt Heijne, die uitblinkt in stelligheid over wat wij moeten doen en in zelfbevestiging. Want de visioenen van die betere wereld passen altijd wel heel mooi in het eigen straatje.

Heijne was zeker niet de enige die zijn ergernis uitte over al die orakels die opeens opdoken. Ziedaar dat metadebat.

Maar al voor de pandemie, waar de goeroes nu hun eigen wending aan proberen te geven, kampte de wereld met grote problemen die, hoewel breed erkend, vooruit werden geschoven. In de eerste plaats de opwarming van de aarde en de ecologische crisis die daarvan het gevolg is. De acute ramp die de corona-epidemie is, vergroot juist de kans dat de concrete plannen die er liggen om de wereld te vergroenen in de ijskast worden gelegd.

Haalbare toekomstbeelden helpen om ons over ons verlammende pessimisme heen te zetten

Als het om Covid-19 gaat, tasten we voor een groot deel in het duister – er is vooral heel veel dat we nog níet weten van het virus. Voor veel andere, slepende problemen liggen de plannen en scenario’s klaar, veelal gebaseerd op nauwgezet en geduldig wetenschappelijk onderzoek. Over die plannen en scenario’s wilden wij een speciaal nummer maken, bedachten wij in januari, vóórdat corona Europa had bereikt. Hoe zou Nederland de grote problemen van nu het hoofd bieden, dat was de vraag die we onszelf stelden. En daarbij wilden we niet alleen schrijven over plannen die nog op de tekentafel lagen, maar ook op zoek gaan naar plekken waar kiemen van veranderingen al te zien waren. En omdat we al aan de special waren begonnen voor de lockdown, konden onze journalisten ook daadwerkelijk hun ogen de kost geven.

Inspiratie vormde de kaart van Nederland in 2120, een initiatief van Wageningen University & Research, die begin dit jaar werd gepubliceerd. Het is een aanlokkelijk land dat de kaart toont: groen en blauw vormen de hoofdkleuren; de klimaatverandering wordt het hoofd geboden door de natuur en natuurlijke processen – de bodem, het water, de kust – de ruimte te geven. Zoals een van de initiatiefnemers van de kaart het uitdrukt: ‘Wat we op onze kaart visualiseren is: yes, we can! Dat is volgens mij een overtuigende manier om de mensen tegen te spreken die zeggen dat klimaatbeleid alleen maar geld kost en niks oplevert.’

Nederland in 2120 ligt natuurlijk in een heel ver verschiet; als het om de aanpassingen gaat die ons veranderende klimaat vereist, kun je allicht ook zo ver vooruitkijken. In dit nummer gaat het niet alleen over klimaatverandering, maar ook over de toekomst van de stad en de periferie, mobiliteit en energie, de economie en technologie, migratie en de vraag waarin we geloven – daarbij hebben we niet de tijdspanne van honderd jaar en verder gekozen, maar de meer nabije toekomst over twintig à dertig jaar.

Uit veel van de gesprekken die we voerden, keerde terug hoe belangrijk het is een richtinggevend idee te hebben, juist in een tijd waarin zoveel problemen sluimeren. Onze politiek is pragmatisch ingesteld en goed in het oplossen van allerlei losse problemen, constateert een van de makers van de Wageningse kaart, maar minder goed in het schetsen van het langetermijnperspectief. ‘Wat ontbreekt is een toekomstbeeld waarop we die oplossingen kunnen afstemmen en dat tegenwicht kan bieden aan dat gevoel van machteloosheid onder de mensen.’

Het is ook wat de Amerikaans-Australische ecologische econoom Robert Costanza, specialist in het maken van toekomstscenario’s, in dit nummer zegt: doemdenken leidt tot inertie; concrete en haalbare toekomstbeelden helpen om ons over ons verlammende pessimisme heen te zetten. Of wat Rijksbouwmeester Floris Alkemade, die recentelijk het essay De toekomst van Nederland publiceerde, wil uitdragen: stop met doemdenken, begin weer met dromen. Dat is geen wensdenken, maar gaat over reële mogelijkheden. Er zijn ook volop initiatieven die de verbeelding voeden van een toekomst die in de werkelijkheid is geworteld. ‘Zonder het te beseffen, leven we in een heel revolutionaire tijd’, stelt Alkemade. ‘We zijn bezig met een collectieve zoektocht. Het komt langzaam op gang, maar het gebeurt wel.’

---

PS Dit is een dubbeldik nummer. De volgende Groene verschijnt 7 mei. Ondertussen publiceren wij op groene.nl extra verhalen over corona

Xandra Schutte (1963) is sinds 2008 hoofdredacteur van De Groene Amsterdammer. Meer

 

Meest Gelezen op Groene.nl:

• 1.

  De storm die komt

  Herhalingslessen in crisistijd Willem Schinkel
• 2.

  Waarom het nog vroeg is voor een geloofwaardige exit-strategie

  Corona: De les na drie maanden Jop de Vrieze
• 3.

  Waarom de kaart van Nederland in 2120 hoop en inspiratie biedt

  Klimaat: Als de natuur leidend is Marcel ten Hooven
• 4.

  In de anderhalvemetersamenleving heeft het platteland de toekomst

  Samenleving: Deventer als avant-garde Karel Smouter
• 5.

  Christelijke migranten schudden de Hollandse orthodoxie flink op

  Christendom: Geloven in de toekomst Frank Mulder

• 6.

  De vijf bouwstenen van Kees Vendrik voor de economie van straks

  Corona: Niet terug naar 'normaal' Kees Vendrik
• 7.

  Nu ons leven op pauze staat, blijkt groei niet de enige logische richting

  Tegen het neoliberale ‘groei’-paradigma Janniek Sinnige
• 8.

  Nederlandse partijen gebruiken nog steeds de Cambridge Analytica-technieken

  Onderzoek: Politieke campagnes op Facebook Coen van de Ven
• 9.

  ‘Verkeerde beeldvorming kan funest zijn’

  Hard//hoofd: Interview met Raquel van Haver Mark de Boorder
• 10.
  
  

  Online heeft de huisarts veel meer contact met zijn patiënten

  
  

  Zorg: De digitale diagnose Pierre de Winter

CARTOON KAMAGURKA WEL/NIET LEZEN: 'Die Jeugd van Tegenwoordig / NRC /

Cartoon van 'Kamagurka' op NRC.nl, meer 'K' op NRC   ---  Hier ---

Met Oplossingen: 'Hoe-we-ze-weer-aan-het-lezen-krijgen'

VK CITAAT INTERVIEW SCHRIJVER 'LOSER=BOEKEN' / WAARHEID IN HET NIEUWS / DEMOCRATIE / JONGENS&LEZEN&GAMES: 'Ik vind het erg moeilijk om bij de waarheid te komen. Daarom doe ik nu driehoeksmetingen...'

CITAAT(Volkskrant, 14 december 2018, Interview Jeff Kinney / de man ´Het leven van een Loser/boeken´ - 'Dit-is-de-auteur-die-boekenhaters-vooral-jongens-aan-het-lezen-krijgt'):

"Krant: Washington Post (1877)

‘Ik lees in totaal zo’n vijf uur nieuws per dag. 

Geen tv meer voor mij en zelden andere vormen van vermaak. Ik wil alleen maar met scheppen bezig zijn. Vroeger keek ik veel sportnieuws, daar was ik dol op, maar de afgelopen drie jaar ben ik erg met het politiek bezig. Zoals bijna iedereen hier, overigens. We zijn op een keerpunt in de geschiedenis van Amerika aangeland en het is fascinerend om te zien hoe dingen zich ontwikkelen. Nieuws is erg bevooroordeeld geworden, niet meer zo neutraal als het hoort te zijn. Ik vind het erg moeilijk om bij de waarheid te komen. Daarom doe ik nu driehoeksmetingen: ik lees liberaal nieuws, min of meer neutraal nieuws en conservatief nieuws en hoop zo mijn eigen waarheid te kunnen destilleren. Ik vind de journalisten van de Washington Post het best. Ze hebben de leus boven in de krant veranderd in ‘Democratie sterft in duisternis’. Ik kan het met weinig dingen méér eens zijn.’

&

"Boekwinkel: Northshire Bookstore in Manchester, Vermont (1976)

‘Ik kwam er, toen ik als middelbare scholier bij vrienden thuiskwam, achter dat er gezinnen zijn met niet één boek in huis. Dat vond ik toen al heel erg. Als schrijver moet ik natuurlijk optreden in boekwinkels en dan merk je dat er in de meeste Amerikaanse plaatsen ook geen boekwinkels zijn. Dat vind ik nog erger. Ieder stadje verdient een boekwinkel. De mooiste die ik ken is anderhalf uur rijden bij mij vandaan. Ik kwam daar voor het eerst om er te signeren en mijn vrouw en ik waren meteen verliefd. Het heeft alles wat een boekhandel moet hebben: ouderdom, knusheid, zware balken langs het plafond. Van een deel van het geld dat ik met schrijven en tekenen heb verdiend, kochten mijn vrouw en ik een vervallen pand in het centrum van Plainville, waar we wonen. We hebben het gesloopt en er precies zoiets klassieks neergezet. Het is half een boekwinkel, half een buurthuis, waar we activiteiten organiseren rond boeken. Op de bovenste verdieping is mijn studio. Het is echt fantastisch. Iedereen zou boven een boekwinkel moeten werken.’ "

AANRADER: KRANTEN LEZEN: 'TOPICS!' COLUMNIST BIJ DE BUREN HUGO CAMPS DE MORGEN / HEDENDAAGSE POLITIEK RECHTS VS. LINKS IN DE MEDIA: 'Dissidentie mag ook - Thierry Baudet is een politieke dwerg met een mond groter dan een open schuur'

Ook in de Belgische Media dus een 'Hypecultuur' waar Rechtse Schreeuwers de voorkeur krijgen (boven Linkse Inhoud)...

De 'roem' van (be-)ruchte Thierry Baudet doorgedrongen tot de Vlaamse media...  
Waar blijft 'Links'?

Cartoon overgenomen van 'sandradehaan.nl/portfolio/detail/'

Thierry Baudet is een politieke dwerg met een mond groter dan een open schuur

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

Hugo Camps  29 juni 2017, ( Originele artikel van 'de Morgen' via 'Topics'   ---  Hier  ---)

Hugo Camps

Hugo Camps. ©Studio Edelweiss

Duidingsprogramma’s op televisie zijn altijd op zoek naar controverse. In naam van de kijkcijfers worden deelnemers aan het debat vaak gerekruteerd op basis van hun vermeende rellerigheid. Daarom zie je Etienne Vermeersch geregeld op drie tv-zenders tegelijk. Etienne zal de studio nooit verlaten zonder een lichte aanval van razernij.

De concurrentieslag tussen Terzake en De afspraak maakt de jacht op poseurs met spraakmakende onderbuik nog heftiger. Vanzelfsprekend moet je dan al eens de grens over en kom je terecht bij een schreeuwlelijk als Thierry Baudet. Politieke dwerg met een mond groter dan een open schuur. Met zijn kersverse partij Forum voor Democratie surft hij in de slipstream van Pim Fortuyn en Geert Wilders. In zijn misprijzen voor journalisten gaat hij Donald Trump achterna.

Reeds bij de aftrap van De afspraak opende Baudet de aanval omdat hij ontevreden was over de intro van de presentator. Hij had het over kwalijke framing. Lichtgeraakt dus. Dat heb je met mannen die van zichzelf beweren dat ze tot een superieure cultuur horen.

Columniste Heleen Debruyne veegde de vloer aan met de standpunten die Baudet ooit over vrouwen had verkondigd. Het kwam erop neer dat vrouwen minder excelleren en minder ambities hebben. De columniste hield het waardig en serveerde de macho af met de suggestie wat meer te zwijgen over processen die hij niet zo goed kent, zoals het waarom van de vrouwelijke achterstand in topposities.

Het initiatief om Baudet 'De afspraak' te laten volkletsen was op zijn minst gedateerd. Nieuws­waar­de nihil. Amu­se­ments­waar­de ook nihil.

Het initiatief om Baudet De afspraak te laten volkletsen was op zijn minst gedateerd. Nieuwswaarde nihil. Amusementswaarde ook nihil. Dat hij tegen de Europese Unie en de euro is heeft hij al tienduizend keer gedebiteerd in Nederlandse praatprogramma’s. Als gastspreker op de jaarlijkse IJzerwake betoogde hij in 2014 dat het niet klopt dat nationalisme tot oorlog zou leiden en de Europese eenwording tot vrede. “Nationalisme is de kracht die de democratische rechtsstaat mogelijk maakt.” Terloops pleitte hij voor de ontbinding van de Belgische staat en voor een onafhankelijke Vlaamse staat. Dat komt een ijdele Hollander hier zeggen die bij de jongste verkiezingen welgeteld twee Kamerzetels wist te veroveren voor zijn splinterpartij.

Veelzeggend is het interview dat hij in 2013 aan HP/De Tijd gaf waarin hij de PVV van Wilders karakteriseerde als avant-gardepartij waarvan het gedachtegoed binnen afzienbare tijd gemeengoed zou worden.

Wie nog twijfels heeft over het wereldbeeld van Baudet kan terecht in zijn boek, waarin hij zich afzet tegen een ziekelijke afkeer van het eigene, van het eigen nest. Hij verwerpt de instinctieve neiging altijd de eigen cultuur, de eigen gebruiken, de nationale identiteit en geschiedenis af te vallen of te ridiculiseren. Het manifesteert zich voornamelijk in het multiculturalisme, het opengrenzenbeleid en – jawel – de kunst.

Ik dacht dat ik Karel Dillen hoorde.

Is er eigenlijk nog iemand links op de VRT? Zo ja, dan mogen we het vooral niet zien en horen

Waarom De afspraak er voor deze retour naar paard en kar een Nederlander moest bijhalen, weten ze alleen bij de boekhouding van de VRT. Een slungel van Vlaams Belang had het niet beter kunnen zeggen. Het scheelt toch in reis- en representatiekosten, zou je denken.

Is er eigenlijk nog iemand links op de VRT? Zo ja, dan mogen we het vooral niet zien en horen. En het ras der catacombegauchisten lijkt uitgeroeid.

Kan Peter Vandenbempt niet naar Terzake worden getransfereerd? Ook geen linkse rakker, maar wel nog met een gemoed buiten het eigene.

Het beeld dat de Extreem Rechtse Schreeuwers graag presenteren als het om de relatie met de EU gaat:

Bron cartoon: GS.nl

Een interview met Baudet, en een humoristisch Debat van Hans Wiegel vs. Thierry Baudet over referenda in Buitenhof: --- Hier ---