Op @nrc Fotoserie: "Verschroeide aarde, vernielde huizen: de ravage van de natuurbranden in Europa en Noord-Afrika in beeld" https://t.co/NusK9REX44
— Aart Dekker (@AartDekker) July 30, 2026
Posts tonen met het label Klimaat. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Klimaat. Alle posts tonen
donderdag 30 juli 2026
Op @nrc Fotoserie: "Verschroeide aarde, vernielde huizen: de ravage van de natuurbranden in Europa en Noord-Afrika in beeld"
vrijdag 26 juni 2026
@nrc #cartoon: Fokke & Sukke zijn échte #Hitte-specialisten, en hebben zoiets meteen... / #HitteGolfJuni2026 / Extreem Weer o.a. a.g.v. #Klimaatopwarming /
In @nrc Fokke & Sukke zijn échte #Hitte-specialisten, en hebben... https://t.co/sTbAxPei9V
— Aart Dekker (@AartDekker) June 26, 2026
en nog veel meer Fokke & Sukke --- Hier ---
zondag 3 mei 2026
REDACTIONEEL COMMENTAAR GROENE AMSTERDAMMER: ´Een vleugje klimaat-alarmisme´ N.A.V. ´Wat We Kunnen Weten´ van Ian McEwan
Cartoon van 'Milo' voor 'de Groene' bij het artikel ´Een vleugje klimaat-alarmisme´
Meer Cartoons van de Groene Amsterdammer --- Hier --
Meer over de artiest en meer Cartoons/Beeld van 'Milo' --- Hier ---
In het nieuws
Een vleugje klimaat-alarmisme
Jaap Tielbeke beeld Milo
19 november 2025 – verschenen in nr. 47
In 2036 vond de eerste klimaatoorlog plaats. Nadat de toevoer vanuit de gletsjers in de Himalaya stokte, raakten India en Pakistan met elkaar in conflict over water. Het was een startschot voor jaren vol kernoorlogen, waarbij meer dan tweehonderd miljoen mensen om het leven kwamen. Bij de Overstroming van 2042 verdwenen hele delen van het Verenigd Koninkrijk onder de golven. Net als Lagos, Rotterdam, Hamburg en Parijs. ‘Naarmate de wereldeconomie verder afbrokkelde en de natuur tegen ons in opstand kwam, verdwenen alle ideeën over vooruitgang of zelfs maar verandering geleidelijk uit beeld. Het ging enkel nog om overleven.’
De nieuwste roman van Ian McEwan speelt zich af in 2119. De beschaving is niet helemaal ten einde gekomen, maar de wereld ziet er wel volstrekt anders uit. Hoofdpersoon Tom Metcalfe is een literatuurwetenschapper, gespecialiseerd in de periode tussen 1990 en 2030. Tijdens zijn colleges kunnen de studenten het nauwelijks bevatten. Hoe konden mensen in die tijd zo stom zijn? Hoe vaak zijn ze wel niet gewaarschuwd? Waarom – in hemelsnaam – deden ze niets?
In de aanloop naar de dertigste klimaattop van de Verenigde Naties publiceerde Bill Gates een essay met de titel Three Tough Truths about Climate. Als Gates schrijft, leest de klimaatgemeenschap met bovengemiddelde aandacht mee. Dat komt niet alleen doordat hij een miljardair is, de Microsoft-oprichter en filantroop bemoeit zich al langer met de toekomst van de planeet. Als programmeur kijkt hij daarbij liever naar de technologische dan naar de politieke oplossingen.
Zijn eerste ‘harde waarheid’: ‘Klimaatverandering is een serieus probleem, maar het zal niet het einde van de beschaving betekenen.’ Gates zet zich af tegen het doemdenken dat het klimaatdebat volgens hem in zijn greep heeft. Dat alarmisme is niet alleen onbehulpzaam, het zou ook ongegrond zijn. Want kijk eens naar de vooruitgang die we hebben geboekt: stevenden we tien jaar geleden nog af op een opwarming van meer dan bijna vier graden, inmiddels liggen we op koers voor een temperatuurstijging tussen de 2,5 en 2,9 graden in 2100.
In 2015 werd in Parijs een ‘historisch’ klimaatakkoord gesloten, met een ambitieus streven: de opwarming van de aarde beperken tot anderhalve graad. Tien jaar later is het niet meer de vraag óf we die grens zullen overschrijden, maar of die overschrijding tijdelijk of permanent is. Reden tot alarm, zou je denken. Toch lijkt ons optimisme onuitroeibaar. Gates is lang niet de enige die de nadruk legt op het goede nieuws. Het had allemaal nog veel erger kunnen zijn als we niets hadden gedaan, is dan de portee.
Nu het politieke tij tegenzit, is het verleidelijk om de hoop te richten op technologie. Goed, de president van de grootste historische uitstoter noemt klimaatverandering ‘oplichterij’ en wil volop blijven boren naar olie en gas, maar in China vindt een ongekende revolutie plaats in schone technologie, waar de hele wereld van profiteert. Vooral de zon is een bron van optimisme voor hen die dromen van een toekomst vol overvloed. Maar pessimisten kunnen tegenwerpen dat we, ondanks al die zonnepanelen, alleen maar méér fossiele brandstoffen zijn gaan gebruiken.
De titel van McEwans roman, Wat we kunnen weten, is goed gekozen: de toekomst is en blijft een onbekende plek. We kunnen proberen ons er een voorstelling van te maken en een scheut optimisme is onmisbaar voor een wenkend perspectief. Het ís goed om stil te staan bij de vooruitgang die wel is geboekt. De opmars van zonne-energie biedt inderdaad reden tot hoop. Maar misschien is een vleugje alarmisme op zijn tijd ook niet verkeerd. Want wie de rapporten van ecologen en klimaatwetenschappers leest, weet dat ook een planeet die ‘slechts’ met 2,9 graden opwarmt angstaanjagend genoeg is. Nee, de mensheid zal niet direct uitsterven. Maar zouden we niet moeten streven naar iets meer dan simpelweg overleven?
Lees ook:
Overvloed of matiging?
In het debat over ‘groene groei’ staan de overvloed-optimisten tegenover de eco-idealisten
Jaap Tielbeke 19 november 2025
Klimaattop Brazilië
De klimaatmodellen vertrouwen erop dat we straks op grote schaal CO2 uit de lucht filteren – hoe realistisch is dat?
Bart Crezee 10 november 2025
Nederland in 2050
Hoe ziet ons land eruit als we de klimaatplannen wél uitvoeren?
Koen Haegens, Emile Smits, Jaap Tielbeke en Evert de Vos 21 september 2022
maandag 20 april 2026
maandag 1 december 2025
RAAK! / EVEN NADENKEN / GORILLA CARTOON GROENE AMSTERDAMMER: UN Climate Conference / #KLIMAATTOP2025 #BELEM2025 #Struisvogelpolitiek #Klimaatopwarming #KlimaatCrisis /
Cartoon van Gorilla voor de Groene Amsterdammer Editie 20 november 2025
meer Groene Cartoons --- Hier ---
maandag 15 september 2025
DE WERELD STAAT IN DE FIK...MAAR WAT DOEN WE ERAAN? 'Onderzoek: door ontbossing sterven wereldwijd ruim 28.000 mensen per jaar / #NRC NIEUWS #CARTOON #KAMAGURKA / EVEN NADENKEN /
Cartoon van 'Kamagurka' op Groene.nl , 26 februari 2021 meer 'K' op de Groene --- Hier ---
Onderzoek: door ontbossing sterven wereldwijd ruim 28.000 mensen per jaar
Nieuws
Ontbossing Het is het eerste onderzoek dat een wereldwijd sterftecijfer verbindt aan hitte als gevolg van ontbossing. „Bossen kunnen letterlijk mensenlevens redden.”
Auteurs
Gepubliceerd op 28 augustus 2025 NRC.nl Originele artikel --- Hier ---
Leestijd 2 minuten
Wereldwijd vallen jaarlijks meer dan 28.000 doden door ontbossing, het kappen van bomen. Dat blijkt uit onderzoek dat woensdag is gepubliceerd in wetenschappelijk tijdschrift Nature Climate Change. Wetenschappers rekenden uit hoeveel mensen van 2001 tot 2020 zijn bezweken als gevolg van de hitte die volgt op tropische ontbossing. Het is het eerste onderzoek dat daar een wereldwijd sterftecijfer aan verbindt.
Over twintig jaar tijd komt de studie tot ruim een half miljoen doden. De meeste slachtoffers vallen in Zuidoost-Azië. Daar gaat het om gemiddeld 8 doden per 100.000 inwoners van gebieden waarin veel ontbossing plaatsvindt. Naast Zuidoost-Azië gaat dit ook om tropische gebieden in Afrika, Noord- en Zuid-Amerika.
Waarschijnlijk ligt het daadwerkelijke aantal doden hoger. Dat de temperatuur in twintig jaar tijd is gestegen door de CO2-uitstoot die vrijkomt bij ontbossing, is namelijk niet meegenomen. In tropische gebieden komt meer dan een derde van de totale hittesterfte door ontbossing.
„Fantastische inzichten”, zegt Stefan Dekker, Amazonedeskundige en directeur van het Nederlands Instituut voor Ecologie (NIOO-KNAW) aan NRC. „Deze studie laat goed zien hoe onze gezondheid is gekoppeld aan de gezondheid van de aarde. Bossen kunnen letterlijk mensenlevens redden.”
Eerder onderzoek wees al uit dat blootstelling aan hitte dodelijk kan zijn, onder meer vanwege verhoogde kans op hart- en vaatziekten. „Het gaat hier bijvoorbeeld om mensen die de hele dag op het land werken”, legt Dekker uit. „Afhankelijk van onder andere lichaamsbouw vindt er een plotselinge omslag plaats in het functioneren van de mens tussen 36 en 40 graden buiten, soms met dodelijk gevolg.” In totaal kregen 345 miljoen mensen in tropische gebieden te maken met hogere temperaturen als gevolg van ontbossing.
Lokaal managen van klimaat
Achter het redden van mensenlevens door bossen gaat geen ingewikkeld klimatologisch mechanisme schuil. Bossen bieden simpelweg schaduw, dat zorgt voor verkoeling. In bossen vindt ook meer verdamping plaats dan elders. Een deel van de energie gaat dan in die verdamping zitten en niet in temperatuuropbouw. Dekker: „Bossen worden ook wel gezien als een natuurlijke airconditioning.”
Bovendien zorgen ze voor regen, die weer belangrijk is voor de landbouw waar mensen afhankelijk van zijn. In landbouwgebieden ten zuiden van de Amazone valt nu minder regen, omdat verderop, in de Amazone, wordt ontbost – ironisch genoeg om meer landbouwgrond vrij te maken.
Volgens Dekker toont deze studie hoe belangrijk het „lokaal managen” van klimaat is, waar steeds meer onderzoek naar wordt gedaan. Niet alleen op internationaal niveau moeten maatregelen worden getroffen tegen opwarming van de aarde, maar ook lokaal kunnen aanpassingen helpen om mensen te beschermen. Het gaat dan bijvoorbeeld om schaduw creëren in landbouwgebieden.
Toch moeten we het lokaal managen van het klimaat niet zien als een manier om de wereldwijde temperatuur te verlagen, waarschuwt Dekker. De rol van herbebossing is lokaal groot, maar heeft een kleiner effect op de mondiale temperatuur. „Om klimaatverandering tegen te gaan moeten we minder CO2 uitstoten; met meer bomen planten redden we het niet.”
Europese verantwoordelijkheid
Jaarlijks verdwijnt wereldwijd ruim 10 miljoen hectare bos, blijkt uit een schatting. Na China is vooral de Europese Unie verantwoordelijk voor de internationale handel die voor ontbossing zorgt, aldus het Wereldnatuurfonds. Tropische bossen worden gekapt voor onder meer hout of landbouw. Producten die daaruit voortkomen (palmolie, rubber, koffie en cacao bijvoorbeeld) worden (ook) geïmporteerd door Europa.
In 2017 werd 16 procent van de ontbossing gelinkt aan Europese consumptie. Nederland kwam er in dat onderzoek niet goed uit: waar de gemiddelde Europeaan verantwoordelijk was voor zo’n 5 vierkante meter ontbossing in 12 jaar tijd, kwam 18 vierkante meter voor rekening van de Nederlander. De EU heeft een nieuwe ontbossingswet aangenomen, al werd die vorig jaar uitgesteld tot eind 2025.
NRC bezocht onlangs de mennonieten, die een groeiende bedreiging voor het Amazonewoud vormen
:format(webp)/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2025/05/20095312/data132349954-031f4a.jpg){kind=small}
maandag 8 september 2025
BARBARA STOK EVEN NADENKEN / HERKENBAAR: 'Klimaatwoede' / GROENE-OPINIE / CARTOON/STRIP /
Barbara Stok tekent tot nadenken stemmende observaties
kijk op haar eigen site --- Hier ---
Sinds 2024 tekent zo ook voor de Groene Amsterdammer
Dat vind je o.a. --- Hier ---
woensdag 27 augustus 2025
NRC CARTOON Fokke & Sukke maken zich geen zorgen dat de warme #GOLFSTROOM eerder stopt... Ieder jaar ´n #Elfstedentocht #Noordzee gaat #bevriezen
Op https://t.co/eHWhRt5QM3: Fokke & Sukke maken zich geen zorgen dat de warme #GOLFSTROOM eerder stopt... Ieder jaar ´n #Elfstedentocht #Noordzee gaat #bevriezen https://t.co/ZgWM8HOB0N
— Aart Dekker (@AartDekker) August 27, 2025
en nog veel meer Fokke & Sukke --- Hier ---
zaterdag 21 juni 2025
#Klimaatwoede - Je moet alles altijd van alle kanten bekijken en de Ander Proberen te Begrijpen / EVEN NADENKEN & LACHEN /CARTOON Bas vd Schot / #DownToEarth Magazine @Milieudefensie /
'Klimaatwoede' (van twee kanten)
Bas van der Schot, Down To Earth Magazine #89
donderdag 23 januari 2025
SHARTIE AART DEKKER / #SCHOOF / GROENE OPINIE (16-10-2024): Een kabinet dat niet kiest, werkt Nederland in de nesten (laat Nederland STIKKEN!)
© Milo-Cartoon van 'Milo' voor 'de Groene'
Meer Cartoons van de Groene Amsterdammer --- Hier --
Meer over de artiest en meer Cartoons/Beeld van 'Milo' --- Hier ---
*SHARTIE AART DEKKER
Tsja...
Wie gelooft er nog in?
Zou hij er echt zelf nog in geloven?
Het kabinet zou op zoek gaan naar wat wèl kon, en framede dat als 'Hoop, lef en trots'...
vulde het in door moeizaam onder Rutte tot stand gekomen plannen EN budgetten weg te strepen zonder alternatief, iedereen wist al dat het geen stand zou houden bij de rechter...
en dat is dus nu zover...
Hieronder een column van de Groene Amsterdammer uit oktober; zoals wel vaker nogal vooruitziend...
(AD)
Oud-premier Mark Rutte (kent u hem nog?) vergeleek het eens met de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. Net als toen staan we nu voor ‘een van de grootste transformaties van Nederland’. Hij doelde op het streven om binnen een paar decennia klimaatneutraal te zijn. Het klinkt ver weg, 2050, maar een groene economie is niet in één regeerperiode gefikst: voor je het weet ben je tien kabinetten verder, rijden er nog steeds benzineauto’s door de binnenstad en blijft een nieuwe kerncentrale alleen op papier bestaan.
‘Nederland staat voor grote uitdagingen die vragen om een langetermijnperspectief op beleid’, schrijft het Centraal Planbureau in Kiezen voor later. In dat onlangs verschenen rapport gaat het niet alleen over de energietransitie. Er is ook nog sprake van een woningtekort. Een personeelstekort. Ruimtetekort. Om nog maar te zwijgen over de geopolitieke onrust. Wil Nederland in zo’n wereld overeind blijven, dan is er behoefte aan een heldere koers en consistent beleid, adviseert het cpb.
Natuurlijk bestaat er niet één juiste route. Het planbureau schetst vier verschillende scenario’s. Kiezen we voor meer markt? Voor meer autonomie? Voor solidariteit? Of zetten we duurzaamheid voorop? Vraag een vvd’er hoe hij wil dat Nederland er over dertig jaar uitziet en je krijgt een ander antwoord dan als je diezelfde vraag voorlegt aan een SP’er. Dat het beleid binnen een democratie om de zoveel jaar van richting verandert, is dan ook onvermijdelijk. We worden nu eenmaal niet bestuurd door planbureaus, maar door volksvertegenwoordigers met botsende ideologieën.
Kwalijker is het dat het beeld dat onze bestuurders uitdragen lang niet altijd strookt met de realiteit. De vvd, nsc en zelfs de bbb zeggen vast te willen houden aan de doelen uit het klimaatakkoord van Parijs. Dat staat ook braaf in het regeerakkoord. Maar het beleid dat het kabinet-Schoof voert staat haaks op die ambities. Subsidies voor elektrisch rijden worden afgebouwd, terwijl het openbaar vervoer duurder wordt. De warmtepompplicht is van tafel, net als de plannen voor rekeningrijden, en ondertussen ging de energiebelasting voor gas omlaag. Voor de vervuiling van de veehouderij is helemaal geen overtuigende oplossing.
Politici stellen Nederland graag voor als een hightech kenniseconomie met innovatieve ondernemingen en hersenwerkers. Maar achter dat mooie plaatje gaat een lagelonenland schuil, zo beschrijft Koen Haegens. Een groot deel van de maakindustrie mag dan verhuisd zijn, de dienstensector drijft evengoed op onderbetaalde flexwerkers. Op papier heeft Nederland een relatief hoog minimumloon, maar voor bedrijven bestaan er allerlei legale en illegale trucs om toch te beknibbelen op de salariskosten. ‘Welkom in de anti-kenniseconomie’, aldus Haegens. Wie wil weten hoe dat er in de praktijk uitziet, leest het onderzoek van Jochem van Staalduine over de huisvesting van arbeidsmigranten in de nieuwe Groene.
Het sluit aan bij wat in het cpb-rapport het ‘scenario Markt’ heet: een economie met meer materiële welvaart en veel internationale handel, waarin de ongelijkheid toeneemt en de immigratie doorgaat, want hoewel de grootste partij van Nederland het liefst de grenzen sluit, kunnen veel ondernemingen niet zonder goedkope krachten uit het buitenland. Het kan natuurlijk dat een kabinet bewust voor dit scenario kiest, maar het minste dat je mag verwachten is dat het daar dan eerlijk over is. Je kunt niet kiezen voor dit scenario én vasthouden aan de klimaatdoelen én zeggen dat je bestaanszekerheid heel belangrijk vindt én dat je een heel streng migratiebeleid gaat voeren. ‘Niet alles kan, en zeker niet tegelijkertijd’, aldus het planbureau. Partijen die anders beweren houden hun kiezers voor de gek.
Lees verder:
De anti-kenniseconomie
Hoe Nederland een lagelonenland kon blijven
Koen Haegens 16 oktober 2024
dinsdag 12 november 2024
OP IDFA / WAARSCHUWING / TRAILER: ´2073´- ´This is a warning. Embark on a cinematic trip to the future in 2073, the new film from Academy Award-winning director Asif Kapadia´ / DYSTOPISCHE VOORUITBLIK KLIMAATCRISIS /
2073 (2024) Directed by Asif Kapadia | Official Trailer | Film 4
2 sep 2024 #Film4 #Channel4 #BehindTheScenes
This is a warning. Embark on a cinematic trip to the future in 2073, the new film from Academy Award-winning director Asif Kapadia, starring Samantha Morton. Premiering tomorrow at the 81st Venice International Film Festival. SUBSCRIBE: https://bit.ly/2up0y8g
Recensie op NRC.nl: --- Hier ---
woensdag 4 september 2024
AANRADER! / PODCAST UUR NRC / GESPREK: Het uur dubbel & dwars waard - Hoogleraar-activist Jan Rotmans over wat we kunnen doen om het klimaat te redden / OPTIMISTISCH REALISTISCH NIET RECHTS-NIET LINKS /
#aanrader #realisme Hoogleraar-activist Jan Rotmans over wat we kunnen doen om het klimaat te redden - https://t.co/6GV8wqiVKl https://t.co/6GV8wqiVKl
— Aart Dekker (@AartDekker) September 3, 2024
zaterdag 3 augustus 2024
ZOMERHITTE: Kamagurka Cartoon(2022) / GROENE-OPINIE & NRC Analyse (2023) Extreem weer leidt lang niet overal tot debat over klimaatverandering / GEVOLGEN KLIMAATOPWARMING WORDT DUURDER EN DUURDER VANWEGE TEKORTSCHIETEND BELEID /
.jpg)
Een van de cartoons van Kamagurka voor de Groene Amsterdammer 11 augustus 2022
*
SHARTIE AART DEKKER - Tekort schietend Klimaatbeleid leidt tot... Bosbranden!!
Hier word ik regelmatig heel erg treurig van...
Zo'n beetje wekelijks wordt meer duidelijk hoe verwoestend Klimaatopwarming is, toch hebben we in Ansurdistan Nederland nu minimaal twee partijen die vinden dat 'Het wel een tandje minder kan met maatregelen...Penny-wize and Poubd-foolish...
Hieronder een artikel uit NRC.nl over de verschillen van plek tot plek op de planeet...
(AD)
*
Analyse
Extreem weer leidt lang niet overal tot debat over klimaatverandering
Klimaat Op plekken met extreme hitte is klimaatactie amper een urgent thema. ‘Als China niks doet, dan doe ik ook mijn auto niet weg.’
21 juli 2023 Orginel artikel op NRC.nl --- Hier ---
Leestijd 5 minuten
/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2023/07/data103155732-ca1a64.jpg)
Een huis dat bij een bosbrand is verwoest, vrijdag in de Griekse plaats Mandra, een voorstad van Athene. Foto Louiza Vradi/Reuters
Het noordelijk halfrond zucht onder ongekend extreem weer: zeewater op badtemperatuur, dagen aaneen nieuwe hitterecords, maar ook verwoestende natuurbranden door droogte, plus overstromingen door intense regens. Waar leidt het toe, behalve tot ongemak en leed voor de kwetsbaren onder mens en dier? Wordt het verband met klimaatverandering gelegd? En zo ja, leidt dat dan tot de roep om radicale maatregelen? Een rondgang.
Zuid-Europa
Volgens ISGlobal, een instituut voor wereldwijde gezondheid, stierven er vorige zomer in Spanje elfduizend mensen aan de gevolgen van de warmte. In Europa waren dat er alleen in Italië meer. Ook deze zomer zullen er, zeker in Spanje en Italië, met temperaturen boven de 40 graden, weer veel hittedoden vallen.
:format(jpeg):fill(f8f8f8,true)/s3/static.nrc.nl/podcasts/wp-content/blogs.dir/131/files/2023/01/nrc-boven-waterrgb01lowres.png)
Aflevering
1: Naar het gevaar toe
Deze podcast luister je ook in onze app
De hittegolf raakt Spanje in de week voor de parlementsverkiezingen van zondag. Die stembusgang is in zekere zin ook een referendum over het klimaat: steunen kiezers de klimaatplannen van de linkse regering, gericht op het beperken van de CO2-uitstoot, of gaat het ze te snel? Volgens de peilingen is er een gerede kans dat de linkse regering van premier Pedro Sánchez moet plaatsmaken voor een coalitie van de conservatieve Partido Popular en het radicaal-rechtse Vox.
Vooral de klimaatplannen van die laatste partij, of het gebrek daaraan, worden met scepsis bekeken. De partij ontkent niet dat het klimaat verandert, maar twijfelt aan de menselijke invloed op de opwarming en stelt dat er ook positieve kanten aan zitten. Vox-leider Santiago Abascal spreekt van de „totalitaire” neiging om het klimaatbeleid te onderwerpen aan het „dictaat” van de wetenschappers. „Onze zorg is de opkomst van een klimaatreligie waarmee je het niet oneens mag zijn.” Klimaatdoelen schaden bovendien het platteland, betoogt Vox. Regels over CO2-uitstoot en waterbesparing gaan ten koste van fabrieken en de vee-industrie.
Maar in de Spaanse verkiezingsdebatten is klimaat geen thema, ziet Jeroen van den Bergh, hoogleraar milieu-economie aan de Autonome Universiteit van Barcelona. „Partijleiders hebben er weinig baat bij om erover te beginnen. En Spaanse journalisten stippen het evenmin aan.” Links vreest dat nadruk leggen op beperken van de CO2-uitstoot kiezers afschrikt, rechts verzwijgt het onderwerp liever omdat anders zou opvallen dat op dit vlak weinig ambitie getoond wordt.
Het valt Van den Bergh ook op hoe „rommelig” politici over het klimaat praten. „Ze gebruiken allerlei termen door elkaar. Maar ze veronderstellen ook geen hoog kennisniveau bij de kiezer, die er niet goed over geïnformeerd wordt door de media.” De urgentie van de opwarming wordt niet bepaald gevoeld in Spanje, constateert Van den Bergh. „Ik hoor mijn buren, vrienden en collega’s er ook niet echt over. Men lijkt het thema een beetje moe te zijn. Terwijl: als je met deze extreme temperaturen al niet over klimaatverandering praat, wanneer dan wel?”
In Italië leiden de extreme temperaturen evenmin tot actie. Uit een onderzoek van klimaatdenktank Ecco bleek dat de meerderheid van de Italianen zich volledig bewust is van de gevolgen van klimaatverandering en bereid is om collectieve actie te ondernemen, maar dat er veel wantrouwen heerst jegens politici, instellingen en de media.
Beleidsadviseur Chiara Di Mambro van Ecco wijst op de klimaatberichtgeving van rechtse kranten als Il Giornale, Libero en La Verità, die het probleem van de opwarming „volledig ontkennen”. Die media hebben volgens Di Mambro alleen oog voor de vraag wat de burger en de economie verliezen als er maatregelen worden genomen die de opwarming tegengaan. „Op tv wordt het klimaat wel iets beter behandeld. Met deze temperaturen kunnen ze het onderwerp niet helemáál negeren.”
Volgens Di Mambro, die zich sinds 2005 met klimaatverandering bezighoudt, zijn de Italianen niet bijster goed op de hoogte van de feiten. „Het is lastig uitleggen dat de overstromingen van eerder dit jaar en de hitte nu uitingen zijn van hetzelfde fenomeen. Als ik mensen in mijn omgeving vertel wat er in de rapporten van het IPCC staat, geloven ze me niet. Veel mensen zeggen dat Italië pas in actie hoeft te komen als China ook wat doet. Waarom moet ik mijn auto opgeven als die Chinezen blijven uitstoten?”
/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2023/07/data103125358-8a8aac.jpg)
Lees ook: De inflatie heeft een grotere invloed op de
vakantiekeuze dan de hitte in Zuid-Europa
Toch is er wel ruimte voor enig optimisme, zegt Di Mambro: sinds 2005 is het bewustzijn over klimaat enorm toegenomen, en vooral de jeugd is terdege geïnformeerd. Maar: „Helaas hebben we weinig jongeren in dit vergrijzende land”, lacht ze.
Noord-Amerika
Canada maakt het ernstigste seizoen van bosbranden door. Premier Justin Trudeau twijfelt niet aan de oorzaak daarvan. „We zien steeds meer van deze branden wegens klimaatverandering”, schreef hij op Twitter. Maar niet iedereen deelt dat perspectief. Doug Ford, de conservatieve premier van de provincie Ontario, wil het verband niet leggen en spreekt van „het politiseren van de bosbranden”. En de invoering van een CO2-belasting wekt forse weerstand op, onder meer in de olierijke provincie Alberta. Rook van de Canadese branden waaiert uit over grote delen van het continent.
Voor de VS is die rookoverlast nog maar een van de problemen: van het noordoosten, dat deze maand te maken kreeg met plotselinge, hevige stortregens en onverwachte overstromingen, tot zuidelijke staten als Florida, waar de temperatuur van het zeewater met zesendertig graden het niveau van een bubbelbad benadert – met vissterfte, algengroei en schade aan koralen tot gevolg.
In miljoenenstad Phoenix, Arizona, is extreme hitte een chronische realiteit geworden. Woensdag werd het er 48 graden. Als eerste stad in de VS kreeg Phoenix twee jaar geleden een gemeentelijke dienst die voor de lange termijn maatregelen poogt te nemen, zoals het planten van bomen en het aanleggen van hittereflecterende wegbedekking. Maar, zei David Hondula, hoofd van die dienst, tegen The New York Times: „Plannen voor hitte en investeringen rond hitte zijn niet waar ze zouden moeten zijn.”
Partijleiders hebben er weinig baat bij om over het klimaat te beginnen
Jeroen van den Bergh milieu-econoom
Hondula juicht de bereidheid van de federale regering toe om maatregelen te financieren – zoals een bescheiden initiatief om kansarme gemeenschappen te helpen om de gevolgen van hittegolven te verlichten. Maar in het Congres wil lang niet iedereen van zulke financiering weten. De Republikeinse senator Ted Cruz uit Texas, een staat die eveneens gebukt gaat onder een verzengende hitte, voerde het verzet aan tegen klimaatinitiatieven in de begroting van president Joe Biden voor 2024, waaronder bijvoorbeeld een post van ruim 78 miljoen dollar (70 miljoen euro) voor de National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) om „te helpen een op het klimaat voorbereide natie te bouwen” en „rechtvaardigheid op het gebied van klimaatverandering en milieu te bevorderen”. Volgens Cruz is dat „het promoten van politieke agenda’s”. De rechtse zender Fox News stelde instemmend vast dat Cruz „woke klimaatinitiatieven” ontmaskerde.
India
Van ernstige zorgen over droogte en een uitblijvende moessonregen tot de evacuatie van tienduizenden bewoners na stortvloeden en hevige regenval: de extremen wisselden elkaar in slechts enkele weken af in India. Juist die opvolging van schijnbaar tegengestelde effecten maakt dat veel Indiërs het spoor bijster zijn: hoe manifesteert klimaatverandering zich nou? Tegelijk moeten beleidsmakers proberen om met al die problemen rekening te houden.
:format(webp)/s3/static.nrc.nl/images/gn4/stripped/data103165972-752055.jpg)
De brandweer in Griekenland probeert een brand ten westen van Athene te blussen.
Foto Louisa Gouliamaki/AFP
Indiase beleidsmakers erkennen hitte als een probleem. In 2013 stelden ze een eerste hitteplan op. Maar uit een inventarisatie werd dit jaar duidelijk dat dit plan niet erg effectief is. Zo houdt het onvoldoende rekening met de kwetsbaarste groepen in de samenleving: arbeiders die overdag fysiek werk moeten leveren, armen die op straat leven, en anderen die zich geen hulpmiddelen kunnen veroorloven. Dit jaar zijn de nachten amper koeler dan de uren overdag, waardoor mensen onvoldoende kunnen rusten en bijkomen. Indiase media wijzen op de gevaren van de combinatie van hitte en een hoge luchtvochtigheid. Zelfs in de schaduw is het zo heet, en de lucht zo vochtig, dat zweet niet meer kan verdampen.
China
In Beijing telde juni vijf dagen boven de 40 graden. De hitte is goed voor de omzet van textiel: elke Chinees die een witte huid wil houden, heeft een soort dun regenjasje aangeschaft dat beschermt tegen UV-straling. Maar de ongewone hitte leidt nauwelijks tot een debat over klimaatverandering. Dat komt waarschijnlijk doordat zo’n onderwerp typisch gezien wordt als iets waar de gewone burger geen grip op heeft: de overheid moet het maar oplossen.
Dat is niet zozeer luiheid of desinteresse. De overheid laat een vrije discussie over dit onderwerp namelijk niet zomaar toe. Enerzijds streeft de Chinese overheid naar minder CO2-uitstoot, anderzijds wil ze de energievoorziening veiligstellen, voorál tijdens hete zomers, als er veel vraag is naar airconditioning. China bouwt daarom veel nieuwe kolencentrales.
Het is ook niet de bedoeling dat gewone burgers zich gaan uitspreken over het klimaat. Ook klimaatactivisten moeten goed op hun woorden passen. Boodschappen over mogelijk apocalyptische gevolgen van klimaatverandering zouden de stabiliteit van het land maar ondermijnen.
M.m.v. Lisa Dupuy, Frank Kuin, Garrie van Pinxteren en Derk Walters
Een versie van dit artikel verscheen ook in de krant van 22 juli 2023.
woensdag 8 mei 2024
LANG GEWACHT, STIL GEZWEGEN, NIETS VERWACHT...NOG MINDER GEKREGEN / GROENE CARTOON #formatie GORILLA /
Cartoon van Gorilla voor de Groene Amsterdammer Editie 17 april 2024
meer Groene Cartoons --- Hier ---
donderdag 11 april 2024
CARTOON KLIMAAT: Tjeerd Royaard - 'Boulevard of broken temperature records' / #climate #climatechange #globaltemprature #globalwarming /
Boulevard of broken temperature records.#climate #climatechange #globaltemprature #globalwarming pic.twitter.com/zgGpi5eVgQ
— Tjeerd Royaards (@Royaards) April 10, 2024
Cartoon van Tjeerd Royaards, via Cartoon Movement (clicken voor meer)
maandag 19 februari 2024
vrijdag 2 februari 2024
(RUIM) 1JAAR GELEDEN / GROENE THEMA: In het nieuws - ´(Nederland) In de spiegel´ Xandra Schutte OVER DE VELE CRISISSEN DIE HET LAND VAN RUTTE TEISTER(D)EN / PLAKSHOT /
Wat vindt u van die grote crisis? | Plakshot (S3)
Plakshot | VPRO11 nov 2022 #VPRO
In Plakshot geeft Roel Maalderink met straatinterviews, sketches en parodieën zijn scherpe blik op de actualiteit én legt hij de absurditeit van de media bloot. Plakshot zie je elke vrijdagavond om 21.15 uur op NPO 3.
En op dit kanaal.
https://www.vpro.nl/plakshot
https://www.npo3.nl/plakshot
#VPRO
*
.jpg)
Meer Cartoons van de Groene Amsterdammer --- Hier --
Maar meer over de artiest en meer Cartoons/Beeld van 'Milo' --- Hier ---
*
In het nieuws In de spiegel Xandra Schutte beeld Milo
21 december 2022 – verschenen in nr. 51-52
‘Wat vindt u van die grote crisis die op dit moment plaatsvindt?’ vraagt Roel Maalderink, de meester van het straatinterview, aan toevallige passanten in het tv-programma Plakshot. ‘Je bedoelt die van het milieu?’ antwoordt een vrouw op de markt. ‘Ja, die is er natuurlijk ook, maar ik bedoel die andere crisis’, zegt Maalderink. De achtereenvolgende geïnterviewden opperen een reeks aan crises. De vreemdelingencrisis. De woningen. De boeren. En stikstof. De crisis in het oosten van Europa, die oorlog. De gascrisis en de energiecrisis. Het lerarentekort. Het hele coronagebeuren. De toeslagencrisis. De inflatie en de armoedecrisis. De vertrouwenscrisis en de politieke crisis. Maar telkens weer is het de ándere crisis waar Maalderink op doelt. ‘Ik bedoel die crisis die we voor ons uit schuiven.’ Tot een man het antwoord weet dat eigenlijk geen antwoord is: ‘Ja, door dat vooruitschuiven weten we eigenlijk niet met welke crisis we nu bezig zijn.’
Je kunt vinden dat er sprake is van crisisinflatie – op alles wordt tegenwoordig het etiket ‘crisis’ geplakt. Maar evengoed kun je zeggen dat we in een crisistijd leven, als al die voorbijgangers zonder blikken of blozen een crisis uit de mouw schudden. En nu is er in Nederland – en de wereld – wel vaker sprake van een crisis, maar de opeenstapeling van vandaag is toch uniek. Ook omdat het crisissentiment vergezeld gaat met iets anders: het gevoel dat Nederland niet meer in staat is crises op te lossen. Ons nationale zelfbeeld heeft de afgelopen tijd al de nodige krassen opgelopen – we zijn allang niet meer dat progressieve gidsland – maar we hadden altijd nog het idee dat we in een net landje leefden waar de dingen goed geregeld waren.
Maar of het nu gaat om de toeslagenaffaire, de gedupeerden van de aardbevingen in Groningen of de stikstofcrisis – de crises etteren door en ‘netjes’ gaat het ook niet. Dat zorgt voor een nieuwe deuk in ons zelfbeeld. Het zijn niet alleen de opstandige burgers die roepen dat het daar in Den Haag een zootje is, hoge (ex-)ambtenaren zeggen het hun inmiddels beschaafder na: de overheid is machteloos. Ook de Nationale ombudsman ziet ‘een patroon van onvermogen’.
Die machteloosheid was voor de redactie van De Groene Amsterdammer reden om dit winternummer aan ons zelfbeeld te wijden. Wat vertelt de parade van omgekeerde vlaggen van het afgelopen jaar over de kloof tussen stad en platteland? Is Nederland definitief een boze en verdeelde natie geworden? Wat zegt het dat de voedselbank, die twintig jaar geleden bij haar oprichting als ‘on-Nederlands’ werd beschouwd, nu meer mensen bedient dan ooit? En hoe gaat het met de vvd, de partij die er een sport van heeft gemaakt zich te spiegelen aan het Nederlandse zelfbeeld?
Niet alleen Nederland worstelt met zijn zelfbeeld. Wat te denken van Groot-Brittannië na een jaar van politieke incompetentie en de dood van koningin Elizabeth? Nostalgie naar het Empire van weleer biedt geen soelaas meer. Hoe te duiden dat de nieuwe Italiaanse premier Giorgia Meloni zich eerder met Tolkiens Midden-Aarde identificeert dan met Italië’s eigen rijke geschiedenis? De Russische schrijver Alexander Snegirjov bevindt zich nog in Moskou en houdt een dagboek bij. Terwijl veel vrienden en collega’s het land hebben verlaten hoort hij een paar keer per dag het volkslied boven zijn hoofd schallen: de oude bovenbuur die de radio loeihard aan heeft staan. Steevast bonst zijn buurvrouw dan nog harder op het plafond.
In haar prachtige boek Rebelse genieën vertelt Andrea Wulf over ‘de uitvinding van het ik’, zoals de ondertitel luidt, maar beschrijft ze ook hoe de filosoof Fichte zijn ik-filosofie uitbreidt naar de natie. Wij doen min of meer hetzelfde in dit dubbelnummer, maar dan omgekeerd: van collectief naar individueel zelfbeeld. Schrijfster Helen Macdonald reflecteert op de relatie tussen mens en natuur, Arthur Eaton overdenkt het zelf zoals Freud het concipieerde en Arjen van Veelen stelt dat de zelfverliefde Narcissus in deze tijd heeft plaatsgemaakt voor Atlas, die de wereld op zijn rug torst. ‘We zijn ontsnapt aan de fuik van het ik en geven nu de wereld de schuld van alles wat misgaat in ons leven’, schrijft hij. De vraag is of dat een troost is, schrijft hij er meteen bij.
De redactie wenst u hoe dan ook lichte feestdagen en een troostvol nieuwjaar.
PS: Het winternummer biedt leesstof voor drie weken. Op 12 januari ligt opnieuw een dubbeldik nummer in de brievenbus
dinsdag 26 december 2023
ZOU TOCH JAMMER ZIJN... De Zang van de Walvis - Overleven zonder ijs - IJsberen & Walvissen / PRACHTIGE PLANEET / WWF LEDENMAGAZINE / HET GEVAAR VAN KLIMAAT OPWARMING /
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Foto- en Geluid-verhaal van 'Be One with Nature',
het Leden Magazine van WWF Nederland,
je vindt Editie 3 van 2023 --- Hier ---
vrijdag 8 december 2023
BIZAR: Economen tonen zich blind voor een dreigende ramp - Mariana Mazzucato: ‘De grote consultancy’s zijn pushers van niet-werkende drugs’ / EN VERDER: Bidenomics, Oliver Anthony, Arbeidsmigratie, Statiegeld, Esther Gerritsen, Millennials & Vriendschap, Kaija Saariaho, Energietransitie; Niet Markten maar Overheid aan zet,
.jpg)
In het nieuws
Economen tonen zich blind voor een dreigende ramp
Zelfs voor vakantiegangers op zoek naar rust en afleiding is er deze zomer geen ontkomen aan. Of het nou in Italië en Spanje was, smeltend onder de hitterecords, op het brandende Rhodos, te midden van de overstromingen in Slovenië of verder weg, de dodelijke catastrofe op het Hawaiiaanse eiland Maui: de gevolgen van klimaatverandering vallen niet meer te ontkennen.
Wie zijn kop in het zand wil steken, kan beter afreizen naar de studeerkamer van de gemiddelde klimaateconoom. Niet dat deze academici de opwarming van de aarde ontkennen. Het zijn de gevolgen van het nakende onheil waarover een flink aantal van hen zich opvallend laconiek toont. In een recente publicatie stelt een groep klimaateconomen dat vier graden opwarming de aarde slechts vier procent groei zal kosten. William Nordhaus, in 2018 winnaar van de (niet-officiële) Nobelprijs voor de economie, noemde 3,5 graden erbij zelfs ‘optimaal’. In dat scenario zijn de extra kosten die klimaatbeleid met zich meebrengt namelijk even hoog als de baten.
‘Er is een wereld waarover klimaateconomen projecties maken, en een wereld waarover klimaatwetenschappers rapporteren’, zo beschrijft hoogleraar economie Dirk Bezemer van de Rijksuniversiteit Groningen deze kloof [in zijn fascinerende artikel](
). Op zoek naar een verklaring komt hij uit bij de gehanteerde economische modellen. Die gaan, ten eerste, uit van ervaringen uit het verleden. Denk aan de samenhang tussen temperatuur en productiviteit tussen 1900 en 2014 − een periode waarin het broeikaseffect een veel minder groot stempel drukte op de planeet.
Ook aangaande het klimaat zijn de modellen leidend
De tweede reden voor de ogenschijnlijke wereldvreemdheid komt bekend voor. Geheel volgens de dogma’s van de markteconomie nemen de wetenschappers evenwicht, harmonie en geleidelijkheid als uitgangspunt. Of zoals een Nederlander, nota bene auteur van een leerboek over klimaateconomie, het geruststellend poogt uit te leggen: ‘Als je Groningen een graad opwarmt dan ben je in Maastricht, twee graden brengt je naar Parijs.’ Kortom: waar maken we ons druk over?
Grootschalige rampen, de ineenstorting van de economie, laat staan het einde van de groei − dergelijke aardverschuivingen worden simpelweg onvoorstelbaar geacht. Ondertussen trekt de echte wereld zich weinig aan van die achterhaalde theorie. Het risico dat er kritieke kantelpunten optreden, van smeltende poolkappen tot het verdwijnen van het Amazone-regenwoud, groeit met de dag.
In 2008 brak een loodzware crisis uit in de financiële sector. Het was de spreekwoordelijke zwarte zwaan waar de meerderheid van de economen met hun modellen niet op gerekend had. Vijftien jaar later dreigt de geschiedenis zich te herhalen.
Net als toen zal er ook nu ongetwijfeld een correctie komen op de naïviteit van sommige klimaateconomen. Maar dan is het eigenlijk al te laat. Als geen andere wetenschap laten mainstream economen zich voorstaan op hun glazen bol. Die prognoses maken ze tot fluisteraars van de machtigen op aarde, van ceo’s tot premiers tot politieke partijen met hun verkiezingsprogramma’s. Alleen: wat heeft de samenleving aan een vakgebied dat uitgerekend op dit vlak telkens weer achter de feiten blijkt aan te lopen?
Lees verder:
woensdag 22 november 2023
CITWEET EWALD ENGELEN / DE WAARHEID/REALITEIT OMTRENT GLOBALE VERANTWOORDELIJKHEID VOOR KLIMAAT-OPWARMING en WAT WE ER AAN (KUNNEN) GAAN DOEN / RIJK vs. ARM / NIEUWE TECHNOLOGIE /
En bedenk dan dat al die mooie groene technologieen gekocht worden door de rijkste 10 %, worden gesubsidieerd door de rest, die ervoor worden bedankt met een geheven wijsvingertje en je snapt waar de politieke middelvinger van devonderste 50 procent vandaan komt... pic.twitter.com/iIHbCoS0Ku
— Ewald Engelen (@ewaldeng) November 20, 2023
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
