VLAK NADAT RUTTE BIERTJES DRONK MET PUTIN...VOORZAG ZELFS DE CARTOONIST(2016) vd SP WAT ER NU ALLEMAAL SPEELT...Putin´s Oorlog in Oekraïne-Vluchtelingen-Inburgering-Survailance

 

De Cartoon van Theo de Buurtconciërge  in het Ledenmagazine van de SP van Maart 2016 had een voorspellende blik voor 2023...

 

G.O.A.T! / EVEN TERUGKIJKEN NAAR 2018 / COLUMN AART DEKKER: Woest over Wüst(e.v.a.) – Is Nederland wel Topsport(-ers) Waard? / SCHAATSEN OLYMPISCHE SPELEN /

Afbeelding overgenomen via @ireenw (fb) en 

de Paulien van Deutekom Foundation

Woest over Wüst(e.v.a.) – Is Nederland wel Topsport(-ers) Waard?

Aart Dekker bekeek de Olympische Winterspelen van 2018, het Succes van de Team.NL, die van de Schaatsers en Schaatsters, en die van Ireen Wüst in het bijzonder. En verbaasde zich hogelijk over wat er in de twee weken daarna allemaal met haar gebeurde. Bijna alle Schaatsers een maand na de OS werkeloos, en Neerlands Beste Olympiër voorop. Verdient Nederland ‘Vernederland’ eigenlijk wel Topsport als we zo met onze Helden omgaan?

Een land heeft naar mijn mening pas een ‘Echte, Serieuze Sportcultuur’ als het aan een aantal criteria voldoet. Bijvoorbeeld de manier waarmee het met Topsporters, ex-Topsporters, en (ook wel) met Getalenteerde Jeugd omgaat.

Schaatsen -en dan vooral op de Traditionele Lange Baan- is in Nederland meer dan ‘zo maar een sport’; het is een sport die heel veel Nederlanders in het bloed zit. Dat zie je vooral in ‘Echte Nederlandse Schaatswinters’, met liefst natuurlijk ook nog ‘een Tocht der Tochten’; een Elfstedentocht dus. Dat laatste Mega-Event -een Rondtocht langs de Elf Friese Steden, waarvan er tot nu toe slechts vijftien(15!) officiële edities zijn georganiseerd, is dan vooral de ‘Slagroom op de Taart’, en vindt veelal pas plaats nadat er al weken lang, soms zelfs maanden lang, overal in Nederland geschaatst is, meestal door (vele) miljoenen mensen. Op schilderijen van honderden jaren oud kunnen we zien dat dit al eeuwen lang het geval is, en dat jong en oud, en arm en rijk de ijspret deelden; iedereen op dezelfde platen ijs op sloten, grachten, kanalen, plassen, meren en -soms zelfs- rivieren en Zuiderzee/IJsselmeer. Naast de buitensport in de vrieskou zelf, was en is er ook het randgebeuren van ‘Koek en Zopie’, IJsdansen, Arrensleden , IJszeilen, Priksleetjes en het (leren) schaatsen ‘aan den stok’, of achter een stoel. Al met al dus: typisch Nederlandse Sport Cultuur. Dat heeft trouwens niet ‘altijd al’ geleid tot grote dominantie van Nederlandse Topschaatsers op Olympische Spelen en WK’s en EK’s, en de daarbij behorende Oranje-gekte; die stamt van de jaren-60 en -70, en was toen nog lang niet zo totaal als bijvoorbeeld vier jaar geleden in Sotsji het geval was. De Internationale Top van het Schaatsen op de Lange Baan kwam namelijk eerst vooral uit de Noordse Landen en bijvoorbeeld ook uit Rusland. Logisch; omdat daar wel de benodigde ijszekerheid was die in Nederland al heel lang niet meer bestaat, en trouwens ook in vroeger tijden slechts bij perioden het geval was. De ISU(de Internationale Speed Skating Union) bestaat trouwens uit meer dan ‘de Lange Baan’, naast Shorttrack valt bijvoorbeeld het Kunstrijden valt er ook onder, en ook die sport -met afstand het grootste onderdeel van de ISU, en het belangrijkste Schaatsonderdeel Wereldwijd- is sinds Sjoukje&Joan een ondergeschoven kindje geworden bij NOC*NSF. Ook in het IJshockey is Nederland een zeer kleine sport, dus valt er ook op de schaats voor de Nederlandse Sport nog een wereld te winnen, maar daarover een andere keer misschien meer.

Nee, deze inleiding is context voor ‘de Case Ireen Wüst’; Nederlands Grootste Sporter Ooit op de de Sponsor Justlease -die ruim anderhalf jaarsponsorde, en dus relatief goedkoop met de veren van het door de schaatster beloofde en geleverde Goud- kon pronken, omdat Wüst dus zelf het fundament financierde- liet weten dat de coach het verhaal niet goed begrepen had, en dat hij er nu maar helemaal mee stopte…met als reden: ‘men wilde wel door met sponsoren, maar dan moest Kopvrouw Wüst wel vier jaar doorgaan…en omdat ze zich daar nog niet op had willen vastleggen kwam er dus een eind aan de zakelijke relatie.

Olympische Spelen. Deze fantastische Sportvrouw is een voorbeeld als het gaat om toewijding, doorzettingsvermogen en vechtlust. Vier keer Goud op vier opeenvolgende Olypische Spelen is gewoon uniek! Toch voorkwam dat palmares niet dat ze op de eerste dag van het WK, bedoeld als een Grote Feest kort na de Olympische Spelen op de Coolste Baan van Nederland -een tijdelijke 400-meter kunstijsbaan in het Olympische Stadion in Amsterdam, waar het Wereld Kampioenschap All-round werd georganiseerd voor een groot en wild enthousiast publiek-, een onheilstijding kreeg. Het evenement was extra feestelijk omdat men de ‘Gouden Tijden van Weleer’ wilden laten herleven in aanwezigheid van alle nog levende Kampioenen van Vroeger. Een gezelschap waar Wüst’ natuurlijk zodra ze stopt ook toe zal behoren. In plaats daarvan zette haar coach bij voorbaat een ‘doem(-per)’ op haar WK. Hij vertelde haar dat er voor haar in de -nota bene door haar zelf opgerichte, en in beginsel ook door haar mede met eigen geld gefinancierde- ploeg vanaf volgend seizoen geen plaats meer was. Zou dat er wellicht de oorzaak van zijn dat haar startafstand , de 500 meter, volkomen mislukte, en dat ze daardoor het Kampioenschap mis liep(ze werd tweede)? Deze affaire liep in de week na het WK nog verder uit de hand;

Ireen Wüst een beetje te goed voor deze wereld dus? Had ze niet gewoon moeten beloven die vier jaar aan te blijven? Dan had ze later altijd nog af kunnen zwaaien ‘als het echt niet langer meer ging’; kan tenslotte gebeuren met een absolute Topsporterdie over vier jaar 37 jaren zal tellen.

Al met al een diep droevig stemmende behandeling van een Icoon, door een bedrijf dat zich er -na het plukken van het laaghangend fruit- veel te gemakkelijk vanaf maakte. Maar het probleem ligt breder dan alleen deze sponsor; er staan geen andere sponsoren in de rij voor Wüst, noch voor de vele andere Topschaatsers- en schaatsters die Nederland rijk is -een deel van de Jumbo-ploeg van Sven Kramer uitgezonderd- dat is dus een Sponsor die het duidelijk wel begrijpt!

Wat een Volwassen Reactie (bij de NOS)...

 ‘Sponsor Justlease stopt met Wüst: “ik ben te oud” (Video))

...van Echte Topper Ireen Wüst!

Want als Nederland een ‘Echte Sportcultuur’ rijk zou zijn, dan zou het naar mijn idee anders gaan; dan zou de Sponsorwaarde van een Ireen Wüst zich zelf uitstrekken tot ver na haar dagen als actieve sporter. Maar nee; hier geldt meer ‘Nederland, Vernederland’, want zo kan je de de bejegening van de Topper natuurlijk ook typeren. De zelfbeheersing die ze toonde toen het nieuws naar buiten kwam was trouwens bewonderenswaardig; nog een reden die toch tenminste een(1) nieuwe geldschieter zou moeten overtuigen wel met haar in zee te gaan…dan waarschijnlijk wel onder leiding van een andere coach…maar dat lijkt me logisch…

Een sport die ook diep in de Nederlandse Cultuur zit verankerd -totdat de prestaties zwaar tegenvallen; dan wordt het tijdelijk iets minder- is het Mannenvoetbal. Dusdanig, dat die sport meestal apart wordt gecategoriseerd; niet onder de titel ‘Sport’, maar ernaast. In Nederland is (Mannen-) Voetbal ‘Koning, Keizer, Admiraal’ als het goed gaat, en een Mickey Mouse-versie van ‘Soccer is King’ als het niet allemaal niet voor de wind zeilt.

Ook in het Voetbal speelt/speelde even een kwestie die met ‘Respecteren van Toppers’ te maken heeft. Record-International Wesley Sneijder zag het -nadat wel voor zich nadat de nieuwe Bondscoach Ronald Koeman hem liet weten verder geen gebruik meer van zijn diensten als Oranje-klant te willen maken-; onder Koeman -dezelfde coach die hem ooit liet debuteren op het hoogste niveau- op het veld afscheid nemen, en wel bij de aankomende twee Oefeninterlands tegen Portugal en/of Engeland. Niet zo heel raar gedacht door Sneijder lijkt mij. Of toch wel? Koeman heeft er in ieder geval geen oren naar; die is waarschijnlijk zou intens bezig met het maken van een Nieuwe Start voor het Nederlands Elftal, dat…ja wat eigenlijk? Wesley selecteren, laten starten in de interland tegen Portugal -toevalligerwijs ook de tegenstander in Sneijders eerste wedstrijd met het ‘Grote Oranje’- en dan na een kwartiertje wisselen, of juist een aantal minuten voor tijd in laten vallen en dan aan het eind afscheid nemen van Team en Publiek; dat kan toch nooit een domper worden? Misschien zou het zelfs zoveel enthousiasme van de Oranje-fans genereren dat het de start van de nieuwe Bondscoach een extra push zou kunnen geven…

Sneijder zal ongetwijfeld nog wel een keer een officieel afscheid van Oranje krijgen aangeboden.

Maar in een land dat zijn Sporthelden op de juiste wijze koestert, zou er -denk ik tenminste- niet tot zo’n relletje komen; vooral omdat daar eenieder veel meer bezig is met het feit dat ook aan een mooie carrière en eind komt, wanneer dat zou kunnen zijn, en hoe je dat op een respectvolle wijze kan doen.

“Hey Dekker, jij was toch Basketball Columnist?” Zullen enkelen nu misschien denken. Dat klopt (deels). Juist ook in het Nederlandse Basketball heb ik tot op heden -ik begon Basketball te Beleven in 1983, we hebben het dus over een periode van ruim 35 jaar- weinig van Respect naar onze Helden -en al helemaal niet naar de Ex-Internationals toe- gemerkt. Dat was dan ook een reden dat ik -toen Henk Pieterse me vroeg de rol van ‘coach’ van dat gremium over te nemen nadat Rob Meurs omkwam- daar de nodige plannen voor heb ontwikkeld. Helaas zijn ook in het traject dat ik voor ogen had de nodige kinkjes gekomen -positieve, en minder positieve- maar wie weet, misschien komt dat ooit nog weleens goed…daarover later meer.

Wil ik afsluiten met de stelling dat: “Nederland -dat geldt dus zeker ook voor het Nederlandse Basketball- blinkt ook niet uit in de juiste bejegening van onze Jonge Sport-talenten!”

Dan heb ik dat vast gesteld; ik vermoed dat ik er de komende tijd nog weleens op terug zal komen, maar de lengte van dit stukje is alweer ruim die van een standaard column-lengte, dus daar zal ik u nu nog even niet mee lastig vallen.

Zoals altijd,

Reageren? Graag!

AART DEKKER

MEER gerelateerd aan deze Column:

-‘Vier-gouden-medailles-bij-vier-winterspelen-en-weer-moet-wust-op-zoek-naar-een-geldschieter‘

-‘Volkskrant.nl/alle-nieuws-over-wesley-sneijder/’

-‘Nos.nl/artikel/2222517-balende-sneijder-had-graag-afscheid-genomen-tegen-engeland.html‘

 Steun de Paulien van Deutekom Foundation voor Kanker Research!

COLUMNIST AART DEKKER / DE 'SPORTCULTUUR' VAN NEDERLAND VERNEDERLAND: Woest over de Behandeling van Ireen Wüst, Wesley Sneijder e.v.a.-is Nederland wel Topsport(-ers) Waard?

Een land heeft naar mijn mening pas een 'Echte, Serieuze Sportcultuur' als het aan een aantal criteria voldoet. Bijvoorbeeld de manier waarmee het met Topsporters, ex-Topsporters, en (ook wel) met Getalenteerde Jeugd omgaat.

Schaatsen -en dan vooral op de Traditionele Lange Baan- is in Nederland meer dan 'zo maar een sport'; het is een sport die heel veel Nederlanders in het bloed zit. Dat zie je vooral in 'Echte Nederlandse Schaatswinters', met liefst natuurlijk ook nog 'een Tocht der Tochten'; een Elfstedentocht dus. Dat laatste Mega-Event -een Rondtocht langs de Elf Friese Steden, waarvan er tot nu toe slechts vijftien(15!) officiële edities zijn georganiseerd, is dan vooral de 'Slagroom op de Taart', en vindt veelal pas plaats nadat er al weken lang, soms zelfs maanden lang, overal in Nederland geschaatst is, meestal door (vele) miljoenen mensen. Op schilderijen van honderden jaren oud kunnen we zien dat dit al eeuwen lang het geval is, en dat jong en oud, en arm en rijk de ijspret deelden; iedereen op dezelfde platen ijs op sloten, grachten, kanalen, plassen, meren en -soms zelfs- rivieren en Zuiderzee/IJsselmeer. Naast de buitensport in de vrieskou zelf, was en is er ook het randgebeuren van 'Koek en Zopie', IJsdansen, Arrensleden , IJszeilen, Priksleetjes en het (leren) schaatsen 'aan den stok', of achter een stoel. Al met al dus: typisch Nederlandse Sport Cultuur. Dat heeft trouwens niet 'altijd al' geleid tot grote dominantie van Nederlandse Topschaatsers op Olympische Spelen en WK's en EK's, en de daarbij behorende Oranje-gekte; die stamt van de jaren-60 en -70, en was toen nog lang niet zo totaal als bijvoorbeeld vier jaar geleden in Sotsji het geval was. De Internationale Top van het Schaatsen op de Lange Baan kwam namelijk eerst vooral uit de Noordse Landen en bijvoorbeeld ook uit Rusland. Logisch; omdat daar wel de benodigde ijszekerheid was die in Nederland al heel lang niet meer bestaat, en trouwens ook in vroeger tijden slechts bij perioden het geval was. De ISU(de Internationale Speed Skating Union) bestaat trouwens uit meer dan 'de Lange Baan', naast Shorttrack valt bijvoorbeeld het Kunstrijden valt er ook onder, en ook die sport -met afstand het grootste onderdeel van de ISU, en het belangrijkste Schaatsonderdeel Wereldwijd- is sinds Sjoukje&Joan een ondergeschoven kindje geworden bij NOC*NSF. Ook in het IJshockey is Nederland een zeer kleine sport, dus valt er ook op de schaats voor de Nederlandse Sport nog een wereld te winnen, maar daarover een andere keer misschien meer.

Nee, deze inleiding is context voor 'de Case Ireen Wüst'; Nederlands Grootste Sporter Ooit op de de Sponsor Justlease -die ruim anderhalf jaarsponsorde, en dus relatief goedkoop met de veren van het door de schaatster beloofde en geleverde Goud- kon pronken, omdat Wüst dus zelf het fundament financierde- liet weten dat de coach het verhaal niet goed begrepen had, en dat hij er nu maar helemaal mee stopte...met als reden: 'men wilde wel door met sponsoren, maar dan moest Kopvrouw Wüst wel vier jaar doorgaan...en omdat ze zich daar nog niet op had willen vastleggen kwam er dus een eind aan de zakelijke relatie.

Olympische Spelen. Deze fantastische Sportvrouw is een voorbeeld als het gaat om toewijding, doorzettingsvermogen en vechtlust. Vier keer Goud op vier opeenvolgende Olypische Spelen is gewoon uniek! Toch voorkwam dat palmares niet dat ze op de eerste dag van het WK, bedoeld als een Grote Feest kort na de Olympische Spelen op de Coolste Baan van Nederland -een tijdelijke 400-meter kunstijsbaan in het Olympische Stadion in Amsterdam, waar het Wereld Kampioenschap All-round werd georganiseerd voor een groot en wild enthousiast publiek-, een onheilstijding kreeg. Het evenement was extra feestelijk omdat men de 'Gouden Tijden van Weleer' wilden laten herleven in aanwezigheid van alle nog levende Kampioenen van Vroeger. Een gezelschap waar Wüst' natuurlijk zodra ze stopt ook toe zal behoren. In plaats daarvan zette haar coach bij voorbaat een 'doem(-per)' op haar WK. Hij vertelde haar dat er voor haar in de -nota bene door haar zelf opgerichte, en in beginsel ook door haar mede met eigen geld gefinancierde- ploeg vanaf volgend seizoen geen plaats meer was. Zou dat er wellicht de oorzaak van zijn dat haar startafstand , de 500 meter, volkomen mislukte, en dat ze daardoor het Kampioenschap mis liep(ze werd tweede)? Deze affaire liep in de week na het WK nog verder uit de hand;

Ireen Wüst een beetje te goed voor deze wereld dus? Had ze niet gewoon moeten beloven die vier jaar aan te blijven? Dan had ze later altijd nog af kunnen zwaaien 'als het echt niet langer meer ging'; kan tenslotte gebeuren met een absolute Topsporterdie over vier jaar 37 jaren zal tellen.

Al met al een diep droevig stemmende behandeling van een Icoon, door een bedrijf dat zich er -na het plukken van het laaghangend fruit- veel te gemakkelijk vanaf maakte. Maar het probleem ligt breder dan alleen deze sponsor; er staan geen andere sponsoren in de rij voor Wüst, noch voor de vele andere Topschaatsers- en schaatsters die Nederland rijk is -een deel van de Jumbo-ploeg van Sven Kramer uitgezonderd- dat is dus een Sponsor die het duidelijk wel begrijpt!

Wat een Volwassen Reactie (bij de NOS: 'Sponsor Justlease stopt met Wüst: "ik ben te oud" (Video))

van Echte Topper Ireen Wüst!

Want als Nederland een 'Echte Sportcultuur' rijk zou zijn, dan zou het naar mijn idee anders gaan; dan zou de Sponsorwaarde van een Ireen Wüst zich zelf uitstrekken tot ver na haar dagen als actieve sporter. Maar nee; hier geldt meer 'Nederland, Vernederland', want zo kan je de de bejegening van de Topper natuurlijk ook typeren. De zelfbeheersing die ze toonde toen het nieuws naar buiten kwam was trouwens bewonderenswaardig; nog een reden die toch tenminste een(1) nieuwe geldschieter zou moeten overtuigen wel met haar in zee te gaan...dan waarschijnlijk wel onder leiding van een andere coach...maar dat lijkt me logisch...

Een sport die ook diep in de Nederlandse Cultuur zit verankerd -totdat de prestaties zwaar tegenvallen; dan wordt het tijdelijk iets minder- is het Mannenvoetbal. Dusdanig, dat die sport meestal apart wordt gecategoriseerd; niet onder de titel 'Sport', maar ernaast. In Nederland is (Mannen-) Voetbal 'Koning, Keizer, Admiraal' als het goed gaat, en een Mickey Mouse-versie van 'Soccer is King' als het niet allemaal niet voor de wind zeilt.

Ook in het Voetbal speelt/speelde even een kwestie die met 'Respecteren van Toppers' te maken heeft. Record-International Wesley Sneijder zag het -nadat wel voor zich nadat de nieuwe Bondscoach Ronald Koeman hem liet weten verder geen gebruik meer van zijn diensten als Oranje-klant te willen maken-; onder Koeman -dezelfde coach die hem ooit liet debuteren op het hoogste niveau- op het veld afscheid nemen, en wel bij de aankomende twee Oefeninterlands tegen Portugal en/of Engeland. Niet zo heel raar gedacht door Sneijder lijkt mij. Of toch wel? Koeman heeft er in ieder geval geen oren naar; die is waarschijnlijk zou intens bezig met het maken van een Nieuwe Start voor het Nederlands Elftal, dat...ja wat eigenlijk? Wesley selecteren, laten starten in de interland tegen Portugal -toevalligerwijs ook de tegenstander in Sneijders eerste wedstrijd met het 'Grote Oranje'- en dan na een kwartiertje wisselen, of juist een aantal minuten voor tijd in laten vallen en dan aan het eind afscheid nemen van Team en Publiek; dat kan toch nooit een domper worden? Misschien zou het zelfs zoveel enthousiasme van de Oranje-fans genereren dat het de start van de nieuwe Bondscoach een extra push zou kunnen geven...

Sneijder zal ongetwijfeld nog wel een keer een officieel afscheid van Oranje krijgen aangeboden.

Maar in een land dat zijn Sporthelden op de juiste wijze koestert, zou er -denk ik tenminste- niet tot zo'n relletje komen; vooral omdat daar eenieder veel meer bezig is met het feit dat ook aan een mooie carrière en eind komt, wanneer dat zou kunnen zijn, en hoe je dat op een respectvolle wijze kan doen.

“Hey Dekker, jij was toch Basketball Columnist?” Zullen enkelen nu misschien denken. Dat klopt (deels). Juist ook in het Nederlandse Basketball heb ik tot op heden -ik begon Basketball te Beleven in 1983, we hebben het dus over een periode van ruim 35 jaar- weinig van Respect naar onze Helden -en al helemaal niet naar de Ex-Internationals toe- gemerkt. Dat was dan ook een reden dat ik -toen Henk Pieterse me vroeg de rol van 'coach' van dat gremium over te nemen nadat Rob Meurs omkwam- daar de nodige plannen voor heb ontwikkeld. Helaas zijn ook in het traject dat ik voor ogen had de nodige kinkjes gekomen -positieve, en minder positieve- maar wie weet, misschien komt dat ooit nog weleens goed...daarover later meer.

Wil ik afsluiten met de stelling dat: “Nederland -dat geldt dus zeker ook voor het Nederlandse Basketball- blinkt ook niet uit in de juiste bejegening van onze Jonge Sport-talenten!”

Dan heb ik dat vast gesteld; ik vermoed dat ik er de komende tijd nog weleens op terug zal komen, maar de lengte van dit stukje is alweer ruim die van een standaard column-lengte, dus daar zal ik u nu nog even niet mee lastig vallen.

Zoals altijd,

Reageren? Graag!

AART DEKKER

De Foto's bij dit artikel heb ik overgenomen uit de onderstaande artikelen van de Volkskrant:

-'Vier-gouden-medailles-bij-vier-winterspelen-en-weer-moet-wust-op-zoek-naar-een-geldschieter'

-'Volkskrant.nl/alle-nieuws-over-wesley-sneijder/'

-'Nos.nl/artikel/2222517-balende-sneijder-had-graag-afscheid-genomen-tegen-engeland.html'

Is Nederland wel Kampioenen als Ireen Wüst Waard?

Telegraaf.nl/sport/schaatsen/1785441/ireen-wust-teleurgesteld-en-gekwetst

Die slimme, slimme Poetin...ff knuffelen met Wust...

Heel veel mensen hebben het natuurlijk gezien: kiest die slimme Poetin uitgerekend de avond van het Goud van Ireen Wust uit om ff langs te komen bij het Holland Huis, WA en Max er ook nog, lekker samen een biertje pakken, Heineken ook gelijk aan zijn trekken gekomen, alleen maar winnaars...of toch niet? Wust was al onderwerp van de politieke discussie omtrent Sotsji; er was zelfs een minister die vond dat uitgerekend zij daar maar een statement moest gaan maken (nee, niet de minister zelf, Wust in Sotsji! Dan begrijp je er dus niet al te veel van..!).

"Daar leende Wust zich niet voor, zij ging naar Sotsji om prestaties te leveren!" zei ze. En daar had ze groot gelijk in. Komt die Poetin toch nog ff onverwacht...een statement maken..! Welk? Dat zullen we waarschijnlijk nooit weten, maar mijn gok is, impliciet en vooral voor Nederlanders: "Home of Hetero? Dat maakt mij geen bal uit! Alleen in Rusland komt het me nu ff goed uit om die wet door te voeren, jammer voor de homo's..."

Paulien Cornelisse schreef en een prachtige column over op NRC.nl:

Effe knuffelen

Wat te doen als Poetin op je afkomt en je wil knuffelen? Het overkwam Ireen Wüst, en ze knuffelde mee. Ik heb haar na afloop niet kunnen betrappen op vertwijfeling, maar goed, ze is er misschien het type niet naar om alle verwarrende nuances van de menselijke ervaring te duiden of te uiten.
Ik zou het vreselijk vinden om met Poetin te knuffelen, vooral vanwege zijn politiek/mensrechtelijke engheid, maar ook vanwege zijn persoonlijke ieuw-factor. Ik hoop dat ik zou kunnen weigeren op het moment suprême. Toch vraag ik mij af of ik zou kunnen afweren als hij met gespreide armen op mij af zou komen lopen.
Een knuffel is moeilijker te ontwijken dan een klap. Wegstappen? De enthousiaste knuffelaar heeft daar geen boodschap aan (figuur 1). Afwerende gebaren maken? De knuffelaar denkt dat je hem beschuldigt van poging tot aanranding. Het enige wat je zonder problemen kunt doen is meteen een medisch probleem verzinnen (besmettelijke huidziekte, gekneusde ribben). Maar probeer dat maar eens in het Russisch.
Er zijn knuffelaars die al aankondigen wat ze gaan doen door te roepen: „Effe knuffelen!” (En ik breng hier in herinnering: de persoon ‘Ruud’ van Big Brother, begin deze eeuw.) Of, verontrustender: „Effe knuffe!” Waar een zoen nog wel tot een luchtkus kan worden omgevormd, is een knuffel toch bijna altijd full body contact.
In Amerika wordt ook geknuffeld, in de vorm van een hug. Maar de hug is geformaliseerd tot iets wat niet overdreven intiem hoeft te zijn. Alleen de bovenlichamen raken elkaar, vaak wordt er maar met een arm omhelsd, er is in de verste verte geen gevaar voor genitaal contact. Clean.
De hug is in Nederland in opkomst. Jongemannen van het hippere type, dan wel werkende bij de tv: die huggen elkaar. Ze zeggen daarbij: „Hee man.” (figuur 2.)

Zo bezien valt het knuffelen wel weer mee.
Laten we voor alle olympische sporters hopen dat Poetin een hugger is, en geen knuffelaar.