Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven... Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Fatma Hassona (1999-2025), fotograaf Fatma Hassona documenteerde de oorlog in Gaza, maar ook het dagelijks leven dat er doorgaat. Ze is gedood door een Israëlische luchtaanval, kort nadat ze had gehoord dat een documentaire over haar in Cannes zal worden vertoond.
Auteurs Lize Geurts
Gepubliceerd op 18 april 2025 (Originele artikel en nog veel meer van NRC --- Hier ---)
„Mijn camera is mijn wapen, mijn kogels zijn geheugenkaarten.” Fotograaf Fatma Hassona zag die kaarten als haar manier om zichzelf te beschermen, om de wereld te laten zien wat er in Gaza met haarzelf en anderen gebeurde. „Met dit wapen verdedig ik mezelf en zorg ik ervoor dat mijn familie niet vergeten wordt.”
Ze vertelt het in een interview met Quds News, een Palestijnse omroep voor jongeren, net nadat elf van haar familieleden omkwamen bij een Israëlische luchtaanval in januari van 2024. Afgelopen woensdag kwam Hassona zelf om het leven – ook bij een Israëlische luchtaanval, op haar huis in Gaza-Stad. Tegelijk met Hassona werden negen van haar familieleden gedood.
Sinds 7 oktober 2023 documenteerde Hassona de realiteit van Israëlische aanvallen op de Gazastrook: mensen die tussen verwoeste gebouwen door lopen, die tapijten gebruiken om de gebroken ramen van hun huizen af te dekken, de geblakerde gevel van het Al-Shifa-ziekenhuis in Gaza-Stad – foto’s die ze plaatste op haar Instagram-pagina, begeleid door Dust van Hans Zimmer.
Maar ze liet ook zien hoe het dagelijks leven van Palestijnen doorgaat. Met een portret van de pottenbakker die tussen de bombardementen door zijn kommen glazuurt. Jongens die voetballen op straat, vrouwen die uit het raam naar de zonsondergang kijken, een bezoek aan de markt. Lachende mensen die tijdens het bestand met Israël terugkeerden naar hun huizen in het noorden van de Gazastrook.
Hassona wordt in berichten over haar dood ‘The eye of Gaza’ genoemd – degene die alles zag op een plek waar journalisten schaars zijn. Omdat Israël buitenlandse verslaggevers niet toestaat verslag te doen, en omdat het voor journalisten in de Gazastrook levensgevaarlijk werk is. Sinds oktober 2023 kwamen in Gaza meer dan honderdzeventig journalisten om het leven. De foto’s die ze maakte kwamen op haar eigen sociale media-kanalen, maar ook in internationale media waaronder The Guardian terecht.
:format(webp)/s3/static.nrc.nl/images/gn4/stripped/data131041866-42cd4b.jpg)
Foto’s die Hassona op haar Instagram-pagina deelde vóór 7 oktober 2023 laten iets zien van haar eigen leven. Ze deelt portretten van familieleden, van de trouwerijen en verlovingen die ze als jonge vrouw al fotografeerde. Hoe ze een boek leest op de campus van een technische hogeschool in Gaza-Stad waar ze studeerde. Ze deelde foto’s van haar afstuderen, in juli 2023.
Haar persoonlijke benadering behoudt ze wanneer ze plotseling oorlogsfotograaf wordt. In mei 2024 plaatst ze een video die gemaakt is op het dak van haar huis, een plek waar ze altijd graag zat. „Ik zat hier tussen de vele prachtige gebouwen en groene gebieden die mijn ogen rust gaven. Vandaag zit ik hier en overal om me heen is verwoesting. Het groen is grijs geworden, maar dat is oké. Ik kan blijven zitten zolang mijn ziel hier is”, schrijft ze erbij.
Hassona is het onderwerp van de documentaire Put your soul on your hand and walk van de Frans-Iraanse regisseur Sepideh Farsi. Een dag voor Hassona’s overlijden belde Farsi haar op met het nieuws dat de film op het filmfestival in Cannes vertoond zou worden in mei. De documentaire is gebaseerd op videogesprekken tussen Farsi en Hassona, waarin de fotograaf laat zien hoe haar leven in Gaza eruit ziet.
Tijdens hun laatste telefoongesprek had Farsi Hassona uitgenodigd om naar Cannes te komen, vertelde ze donderdag aan de Amerikaanse nieuwssite Deadline. „Ze zei: ‘Ik wil wel komen, maar ik moet terug naar Gaza. Ik wil Gaza niet verlaten’.” Toen het Israëlische leger de bewoners van het noorden van de Gazastrook had opgedragen om te evacueren, had Hassona geweigerd te vertrekken.
Farsi vertelt over Hassona’s zus, die zwanger was. „Twee dagen geleden liet ze me in een videogesprek nog haar buik zien.” De documentairemaker zegt dat Hassona zich een paar maanden geleden had verloofd. Eind april zou ze trouwen.
Het Israëlische leger zegt dat het huis van Hassona gebombardeerd werd omdat er een Hamas-lid woonde. „Onzin”, zegt Farsi. „Het is helemaal onwaar. Ik kende de hele familie.”
Op haar Facebook-pagina, waarop ze dagboekstukjes schreef over vrienden, passages over de dood bij haar foto’s van nabestaanden die huilen, schreef Hassona vorige zomer ook over haar eigen dood, „die onvermijdelijk is”. „Als ik sterf, wil ik een luidruchtige dood”, staat er. „Ik wil geen nieuwsflits zijn, of een nummer in een groep. Ik wil een dood waarvan de wereld zal horen, een nalatenschap die voor altijd blijft bestaan – dat het verstrijken van de tijd mijn foto’s niet kan begraven.”
Een versie van dit artikel verscheen ook in de krant van 19 april 2025.
#TheRollingStones #GimmeShelter #OfficialLyricVideo
Ik was op weg van een van de hoofdgebouwen naar de tent, en ik kwam langs een tent met veel oudere campers – ik schat een jaar of 16-18 – en er klonk muziek. Van het ene op het andere deuntje werd de volumeknop ineens op Max gezet...
De muziek die over het kampveld denderde was 'Satisfaction' van The Rolling Stones, maar dat wist ik toen nog niet. Het is best mogelijk dat ik 'I can't get no) Satisfaction' of iets anders van de Stones weleens eerder had gehoord – maar het is net zo goed mogelijk dat dit niet het geval was – maar nooit zo hard en zeker niet in de staat van ontvankelijkheid waarin ik me toen bevond.
De muziek kwam binnen als een bliksemschicht; ik was er ter plekke helemaal gek van en dus ook een Fan van de Stones...
Als ik zo'n ervaring had, dan dook ik er er wel – zoveel als binnen mijn mogelijkheden lag – wel in, dus in de tijd erna ontdekte ik wel meer muziek van de Stones en in hun kielzog meer (toen) Moderne Pop & Rock.
Ik weet niet hoe dat bij de gemiddelde Nederlander zit, maar het duurde nog lang voor ik me echt bewust werd van de betekenis van Engelstalige Teksten, en zelfs nu nog is dat niet altijd het geval terwijl mijn begrip van het Engels toch inmiddels bovengemiddeld is...
En nu is het weer Oorlog in Europa, en had 'Matthijs Gaat Door' (vorige week) een van die fantastische openingen die het programma bijzonder maken: een Jam van 'Gimme Shelter' van de Rolling Stones...
En toen kwam de betekenis van dit nummer – terwijl ik rationeel natuurlijk al lang wist wat die betekende – ineens keihard binnen; dit is wat vele miljoenen mensen in korte tijd nodig (zullen) hebben...'Gimme Shelter'...
Vandaag is er voor het eerst in lange tijd weer eens een Grote Landelijk Fundraiser van Giro 555 in alle Landelijke Media...en al geven we met zijn allen nog zoveel – ik vrees dat het het totaal niet in de buurt zal komen van soortgelijke Landelijke Hulpacties van de tijd van 'Gimme Shelter' en de eerste paar decennia erna – het zal nooit genoeg kunnen zijn...
Maar toch...
Onder de banner de uitvoering
van 'Gimme Shelter'
bij Matthijs Gaat Door
#Stromae #MatthijsGaatDoor #BNNVARA
.jpg)
Cartoon for @TorontoStar
#BlackLivesMatter
#coronavirus
#covid19
#TrumpMeltdown
#TrumpGolfsYouDie
#ExecutiveOrder
pic.twitter.com/HeFEYJZmm0
—
Michael de Adder (@deAdder) May
29, 2020
 |
| Het Verschil... (Cartoon: Wel.nl) |
Posts
Alle reacties
