PISA / NEDERLAND WEER VERDER GEDAALD OP ONDERWIJSKWALITEIT / DE GROENE SCHREEF IN JANUARI: In Den Haag – Leescrisis: Nederlandse jongeren behoren tot de minst gemotiveerde lezers ter wereld / LEZEN / JEUGD / ONDERWIJSCRISIS /

In Den Haag – Leescrisis

Nederlandse jongeren behoren tot de minst gemotiveerde lezers ter wereld. Dat is slecht voor de democratie. Een langetermijnvisie van de overheid is nodig.

Tamar de Waal beeld Milo  De Originele Column van Groene.nl  lees je   ---  Hier  ---

11 januari 2023 – verschenen in nr. 1-2

Wat gebeurt er met de democratie als burgers niet meer lezen? Deze vraag dringt zich op na (weer) een onderzoek van de Onderwijsinspectie waaruit blijkt dat de leesvaardigheid in Nederland achteruit is gegaan. Van kinderen die de basisschool afronden ‘heeft slechts de helft een taalniveau waarmee zij zich kunnen redden in de maatschappij’, terwijl de nationale ambitie is dat zij dat dan allemaal hebben. Het zijn alarmerende cijfers, maar voor wie het onderwerp langer volgt, bijvoorbeeld door de artikelen van Yra van Dijk en Marie-José Klaver over ‘de leescrisis’ in De Groene te lezen, is het bijna geen nieuws meer. Een op de zes Nederlanders (2,5 miljoen burgers) heeft moeite met lezen en schrijven en het begrijpen van langere teksten. Een kwart van de vijftienjarigen loopt momenteel het risico laaggeletterd te blijven. Boeken lezen doen we allemaal minder, ook leraren lezen weinig.

‘Politici moeten over de bal heen kijken’, zei burgemeester Femke Halsema recent in de NRC-podcast Het uur. Even schoot ze in de lach om de voetbalanalogie, kennelijk houdt ze daar niet van, maar over het onderliggende punt was ze bloedserieus. Langetermijneffecten, op basis daarvan zouden politici hun beleid moeten evalueren. Bereiken we wel wat we willen? Hoe doen we het in vergelijking met andere landen, zijn er alternatieven denkbaar?

Ze heeft gelijk. Politici zonder enige toekomstvisie onderschatten, onder meer, het belang van constante aandacht voor het onderhoud van het sociale domein en de welvaartsstaat. Dat is niet alleen funest voor het welzijn, maar ook voor het hooghouden van burgerschap en democratische waarden. En met het aanbreken van 2023 lijkt vriend en vijand het erover eens: de Haagse politiek is afgelopen decennia nauwelijks gehinderd geweest door oprechte zorgen over later, of het nu over stikstof, ongelijkheid, virusuitbraken, de woningmarkt, vluchtelingenopvang of lerarentekorten ging (deze lijst kan nog langer).

De verwaarlozing van sommige politieke dossiers kan wellicht hersteld worden met wat crisismanagement. Maar met bepaalde maatschappelijke kwesties, zoals generaties burgers die niet goed kunnen lezen en het structureel verbeteren van onderwijs, ben je niet zo snel terug op het benodigde niveau. De slecht lezende generaties hebben inmiddels geen leerplicht meer, een onderwijscultuur heeft wortel geschoten, het domein is moe van de zoveelste ‘vernieuwing’.

Het leesvraagstuk vergt daarom veel meer, denk ik, dan gewoonweg veel geld in de huidige structuren pompen. Een langetermijnvisie van de overheid is nodig. Nederlandse jongeren behoren tot de minst gemotiveerde lezers ter wereld. Wat gaan we eraan doen?

We moeten de vermogens van ons brein blijven trainen, net als spieren

In deze visie verdient de relatie tussen lezen en het functioneren van de democratie aandacht. In de inleiding van de recent verschenen bundel over de Nederlandse leescrisis, Omdat lezen loont, staat: ‘Burgerschap en geletterdheid gaan hand in hand.’ Bij functionele geletterdheid is dat evident. Wie niet goed kan lezen en schrijven kan lastiger informatie vinden en tot zich nemen, begrijpt brieven van de overheid niet en heeft moeite met het vinden van werk. Taal biedt toegang tot veel sociale werelden, (carrière)kansen en emancipatie. Laaggeletterdheid is bovendien een probleem dat lastig te doorbreken is: wie niet goed leest, kan teksten slechter plaatsen, schaamt zich vaak ook – dit alles maakt lezen er niet leuker op.

Uiterst belangrijk, maar er is meer. Ook cruciaal is wat Maryanne Wolf, hoogleraar en onderzoeker naar ‘het lezende brein’, aanduidt met ‘cognitief geduld’: het vermogen om geconcentreerd en op aanhoudende en verdiepende wijze aandacht te besteden aan iets. Cognitief geduld is nodig voor inzicht in complexiteit, reflecteren op ideeën en waarden, het combineren van informatie, creativiteit en fantasie, zelfkennis, synthese – en daarmee vooruitgang, waaronder democratische vooruitgang. (Het is geen toeval dat slechte lezers vatbaarder blijken voor complottheorieën en nepnieuws.)

In haar werk laat Wolf zien dat wat zij ‘diep lezen’ noemt – langdurig verzonken zitten in een boek of lange tekst (zonder, bijvoorbeeld, steeds je telefoon te checken) – een uitstekende manier is om dit vermogen te oefenen. Daarnaast laat zij zien dat de mens genetisch niet uitgerust is op cognitief geduld of het vermogen tot lezen: diepe reflectie en geletterdheid zijn menselijke innovaties geweest en komen voort uit de ‘plasticiteit’ van ons brein. Dit betekent dat we deze vermogens van ons brein moeten blijven trainen, als spieren. Anders verdwijnen ze.

Ontlezing heeft dus bredere gevolgen dan dat steeds minder Nederlanders kunnen lezen. Met de ontlezing verliezen we, zeker in een tijdperk van digitalisering die een aandachtseconomie voortbracht, een vaardigheid die geïnformeerd democratisch debat en kritisch burgerschap ondersteunt: diepe concentratie. Een veelgehoorde tegenwerping is dat films of series toch ook gerichte aandacht kunnen vragen. Dat is zeker waar, maar zoals schrijfster Roxane van Iperen zegt: ‘Een goede film vertelt je iets, een goed boek vraagt je iets.’ Het is daarom te hopen dat Nederlandse politici nog voldoende cognitief geduld bezitten om vooruit te denken. Het tij moet gekeerd. Niet alleen functioneel lezen, maar ook diep lezen moet hoog op de politieke agenda gezet.

Lees ook

De leescrisis (2)

Laaggeletterdheid vergroot de ongelijkheid en het is een schande dat we dat accepteren

Yra van Dijk en Marie-José Klav

SHARTIE AART DEKKER '11Steden-hysterie in het 'Nuchtere Holland' n.a.v. NRC-WETENSCHAP / METEOROLOGIE / DAT WAS EEN GEWELDIGE VOORSPELLING! 22 jan 2021: 'Dramatische fenomenen boven de Noordpool' - 'Nog schaatsen op een plas ergens de komende weken?'

 

What is sudden stratospheric warming?

videoinmotioneire

Meer hierover:   ---  Hier  ---

 * 

SHARTIE AART DEKKER

Van plezier in en het nut van Wetenschap, tot

11Steden-hysterie in het 'Nuchtere Holland'...

Ik lees graag, en als het ff kan veel; kranten, tijdschriften, boeken, internet. Maar dit stukje is geïnspireerd op een artikel in de NRC-Wetenschap-bijlage van 22 januari j.l. Door mijn oogproblemen en andere gezondheidsbeperkingen komt het er lang niet altijd van om de dikke zaterdagkrant zelfs maar in erop volgende week te verstouwen, maar deze keer toevallig deze bijlage wel.

Ik ben van jongs af aan een groot liefhebber van echte winters, liefst met sneeuw en heel veel en lang schaatsijs. Dat komt omdat mijn vader ooit een 11Steden-rijder was (in 1942), en hij mij schaatsen leerde in de beroemde winter van 1963, ik was toen 4 jaar. Vanaf dat moment zit schaatsen op natuurijs diep in mij, en omdat je daar nu eenmaal stevige vrieskou voor nodig hebt ben ik meestal erg gespitst op voortekenen dat het weleens zou kunnen gaan vriezen en op alle informatie die daar wat mee te maken heeft. Wellicht was het dus mijn intuïtie die me deze bijlage zo snel deed oppakken...

Vanaf mijn tiende was het een droom van me om zelf ook eens de 11Stedentocht te rijden. Ik moest er lang op wachten, want na 1963 duurde het tot 1985 voor 'de Tocht' weer werd verreden, en zelfs die ging door een samenloop van omstandigheden aan mij voorbij. Maar ik had mazzel; ook in 1986 waas er weer een Tocht, en in 1987 lag er zelfs nog meer ijs, alleen was het toen op een flink deel van het 11Steden-traject onmogelijk om te schaatsen doordat er veel zand op het ijs lag; geen Tocht dus, en geen kans voor mij om een tweede Kruisje te scoren. In 1997 was de vooralsnog laatste keer dat er een officiële 11Steden werd verreden. Sindsdien waren we er enkele malen dichtbij, maar 'hij' kwam er niet.

Waarom deze opsomming? Omdat er een patroon zit in strenge winters  - al dan niet met 11Stedentocht - 1963 - 1985 - 1986 - 1987 -1997 - - 2021? Het is geen precieze wiskundige reeks, maar koude winters komen nogal eens in een cyclus van een jaar of 11, plus of min enkele jaren en niet zelden meerdere achter elkaar. Schijnt met de activiteit van de zon te maken te hebben... Ook dat voedde mijn intuïtie...

En toen kwam NRC dus met het onderstaande verhaal. Kort samengevat: er bestaat een weerkundig verschijnsel dat nogal eens kouinvallen in ons deel van de wereld veroorzaakt, in januari deed zich dat voor, en er was een kans van 2-op-3 dat we er eentje zouden krijgen. Het duurde nog best lang, maar afgelopen weekend was het dus zover. En de krant kwam met een verhaal over het hoe en waarom; blij dat er kranten zijn die dit soort informatie goed uitgediept brengen, jammer dat er tegenwoordig zo weinig mensen nog kranten lezen..!

NRC stipte ook al de mogelijke 11Steden-koorts aan, en ja hoor: de sneeuw moest nog komen, er lag nog geen millimeter ijs, en er was alweer een verhit 11Steden-debat, nog eens extra pikant doordat de 11Steden-vereniging al voor het begin van de winter had gesteld dat bij de staat van corona die wij meemaken het organiseren van een  Tocht onmogelijk zou zijn...

Maar dat hield niets en niemand tegen het er toch over te hebben...

Begrijp me niet verkeerd: ik zou er graag een zien komen  - zelfs onder dit corona-regime, misschien wel juist dan; het volk kan wel wat afleiding van de ellende gebruiken, en ik ben het met Erben Wennemars en anderen eens dat je in zo'n uitzonderlijke situatie moet kijken wat er wel mogelijk is - alleen...ik schatte het als volkomen onmogelijk in dat er bij een inval van de winter die pas na een week in februari komt, nog voldoende 11Steden-ijs zou kunnen groeien  - hoe fel de kou ook zou zijn -  de zon is gewoon al te sterk en de nacht te kort...

Het was dus welkome afleiding van corona-misère, maar tegelijk onzin en zelfs een mooi voorbeeld van typisch Hollandse/Nederlandse Massahysterie en Sensatiezoekerij.

Maar goed; er kan geschaatst worden de komende dagen; geniet ervan zolang het kan!

En lees hieronder, of op NRC.nl de Originele Post, over hoe het opeens zo koud kon worden.

(AD)

*

Dramatische fenomenen boven de Noordpool

Meteorologie Soms wordt het ’s winters ineens heel koud, na extreme veranderingen in de stratosfeer. Gebeurt dat nu ook?

• Marcel aan de Brugh

22 januari 2021

Leestijd 4 minuten

Kou in de Siberische stad Omsk deze winter. De middagtemperatuur deze week in Omsk was circa -20°C. Foto Alexey Malgavko/Reuters

Zou het misschien toch? Nog schaatsen op een plas ergens de komende weken? Of – hoop, hoop – misschien zelfs weer een Elfstedentocht, na 23 jaar? Sinds begin deze maand hoor je voorzichtig gefluister dat het wel eens erg koud zou kunnen worden. In Siberië is het al gaande.

Aanleiding voor de hoop is een beruchte, spectaculaire verstoring in de stratosfeer, de luchtlaag op tien tot vijftig kilometer hoogte. Begin januari trad daar in korte tijd een sterke opwarming op, een zogeheten sudden stratospheric warming (SSW). De gevolgen daarvan zijn aan het aardoppervlak te voelen, en zorgt in sommige gebieden juist voor sterke afkoeling.

Maar wat is zo’n SSW precies? Hoe leidt een verstoring op zo’n hoogte tot extreme kou aan de grond? En in hoeverre valt zo’n gebeurtenis, en zijn effecten, te voorspellen? Een overzichtsartikel dat afgelopen november in het tijdschrift Review of Geophysics is gepubliceerd, geeft veel antwoorden. Een stuk in 5 vragen.

1 Wat is een sudden stratospheric warming?

„Een van de meest dramatische stratosferische fenomenen”, zo noemt het overzichtsartikel het. Een SSW is een ernstige verstoring van de normale situatie. Normaal is dat het Noordpoolgebied in de winter in duisternis vervalt. Door het ontbreken van zonlicht, koelt het gebied sterk af. Vanuit het zuiden wordt er wel warme lucht aangevoerd. Dat zorgt voor een groot temperatuurverschil. In reactie komt de lucht sterk in beweging (in andere seizoenen is die wind er ook, maar veel minder sterk). De lucht beweegt van hoge naar lage druk, in dit geval zuidwaarts. In combinatie met de draaiing van de aarde, wekt dat een sterke westenwind op, de poolwervel geheten – in het Engels de polar vortex. Tot zover de normale situatie.

Maar soms raakt de poolwervel ernstig verstoord. De wind valt stil, keert om, en verandert in een zwakke oostenwind. De stratosfeer, of een deel ervan, warmt daarbij snel op, 20, 30 soms wel 50°C. In januari 2019 bijvoorbeeld ging het binnen enkele dagen van -70°C naar -30°C.

De verstoring in de stratosfeer houdt twee tot drie weken aan. „De polaire vortex probeert zich te herstellen”, zegt Michiel van Weele, die zich bij het KNMI bijzonder voor SSW’s interesseert. Wat vaak wordt gezien, zegt hij, is dat de vortex door de verstoring een tijd instabieler is, en zich in tweeën splitst. Of hij verplaatst zich.

Op het zuidelijk halfrond ontstaat de poolwervel ook – in juni, als het daar winter is. Maar plotselinge opwarmingen doen er zich nauwelijks voor. Blijkbaar laat de wervel zich hier minder makkelijk verstoren. „Op dit halfrond is tot nog toe maar één SSW geweest, in 2002”, zegt Mark Baldwin, eerste auteur van het overzichtsartikel en hoogleraar klimaatwetenschap aan de universiteit van Exeter. „En misschien eentje in 2019. Maar dat hangt af van de definitie die je gebruikt. Er zijn er meer in omloop.”

2 Hoe vaak komen ze voor?

Tussen 1958 en 2019 zijn er 40 SSW’s geobserveerd. Gemiddeld doen er zich dus elke drie jaar twee voor. De ontdekking van de SSW’s is volgens het overzichtsartikel toe te schrijven aan de Duitse meteoroloog Richard Scherhag van de Freie Universität Berlin. Vanaf de voormalige luchthaven Tempelhof startte hij in 1951 met metingen aan de stratosfeer, tot een hoogte van 30 km. Hij gebruikte neopreen ballonnen. Ze waren uitgerust met een nieuw type Amerikaanse radiosonde, waar hij met hulp van geallieerden uit de VS aan was gekomen. Eind januari 1952 rapporteerde Scherhag een ‘explosive-type warming’. Hij gaf het de naam: ‘het Berlijn-fenomeen’. Een paar dagen daarna zag hij het in de stratosfeer weer snel afkoelen. Maar ongeveer een maand later volgde een tweede, nog sterkere opwarming. „Ze kunnen dus in golven komen”, zegt Van Weele.

3 Wat veroorzaakt zo’n verstoring?

Dat is niet bekend. Het overzichtsartikel noemt allerlei mogelijkheden. Windpatronen in de tropen, de zonnecyclus, de sneeuwbedekking in Eurazië in de maand oktober, de El Niño-cyclus waarbij zeetemperaturen in de Grote Oceaan veranderen. Of is het een combinatie van factoren? „We weten het gewoonweg niet”, zegt klimaatwetenschapper Baldwin.

Van Weele noemt nog een andere optie. Onderzoek met klimaatmodellen suggereert een verband met het oppervlak aan zee-ijs in het najaar in het Arctisch gebied. Dat neemt door de opwarming van de aarde gestaag af. „En dat zou dan misschien de frequentie van de SSW’s kunnen beïnvloeden”, zegt hij. „Maar dat is niet meer dan een hypothese.”

4 Wat zijn de gevolgen?

Een SSW heeft effecten naar boven en naar beneden toe. In hoger gelegen luchtlagen leidt het volgens het overzichtsartikel tot „dramatische veranderingen” in de dynamiek en de chemie. Vanuit de mesosfeer (tussen de 50 en 85 kilometer hoogte) versterkt het bijvoorbeeld het neerwaartse transport van bepaalde verbindingen, zoals stikstofoxiden en koolstofmonoxide. Dat werkt weer door in de stratosfeer en versterkt onder meer de ozonlaag. „De concentratie ozon blijft hoger”, zegt Van Weele. Dit is vooral voor het zuidelijk halfrond gunstig, waar zich elk jaar in de late winter (augustus-september) een ozongat vormt.

Kou in de Siberische stad Omsk.

Foto Evgeniy Sofiychuk/AP

In de stratosfeer ontstaat door de plotselinge opwarming een hogedrukgebied, dat naar beneden doorwerkt. Op zo’n tien kilometer hoogte beïnvloedt het de straalstroom. Dat is, net als de poolwervel, een sterke westenwind. Maar onder invloed van de druk kan die meer gaan golven. Dat beïnvloedt uiteindelijk het weer, dat ontstaat in de troposfeer, de onderste laag van de dampkring. „Het golven van de straalstroom zorgt ervoor dat aan de grond tongen van koude lucht zuidwaarts uitstulpen”, zegt Van Weele. Eind januari 2019 kampten grote delen van Canada en de VS met extreem koud weer. Er was toen sprake van een gesplitste poolwervel.

De gevolgen reiken verder. In Groenland en het oosten van Canada wordt het juist vaak warmer. In Zuid-Europa kan de neerslag toenemen. In de vorm van regen of sneeuw. Maar volgens Van Weele is er „geen direct verband” te leggen met de hevige sneeuwval in Spanje eerder deze maand. Verder koelen de tropen af, wat mogelijk tot droogte leidt.

5 Kun je ze voorspellen?

Met de huidige weermodellen is een SSW tot twee weken vantevoren „redelijk goed te voorspellen”, zegt Baldwin. Maar veel lastiger is dat voor de gevolgen aan de grond. Over de link tussen de stratosfeer en de troposfeer is nog veel onbekend. Of het aan de grond extreem koud wordt, en waar dan wel en waar niet, valt daardoor moeilijk te voorspellen.

Juist die onbekende link boeit Baldwin buitengewoon. In de stratosfeer duurt een SSW twee tot drie weken, maar aan de grond houden de gevolgen soms meer dan twee maanden aan. „Dat is tien keer zoveel als wat de theorie voorspelt.” Hij vindt die zogeheten ‘oppervlakteversterking’ „erg fascinerend”. „Maar begrijpen doen we ’m nog niet goed.”

Een garantie op winterweer is er niet

Michiel van Weele KNMI

Ook Van Weele durft niet te zeggen of Nederland nog extra kou te wachten staat. Een stratosferische verstoring verhoogt wel de kans op „wind uit de koude hoek”, schreef hij, samen met collega Lars van Galen, vorige week in een klimaatbericht. Maar een garantie op winterweer in Nederland is er niet. Van Weele sluit volgende stratosferische verstoringen niet uit.

Ook kunnen er nog meer koudegolven komen. Wat hij noemt: „een tweede, en eventueel een derde golf”. Hij haalt de winter van 1985 in herinnering. Pas na de tweede en de derde koudegolf volgde op 21 februari alsnog een Elfstedentocht. „Schaatsliefhebbers hoeven de hoop nog niet helemaal op te geven, maar een koude winter gaat het niet meer worden.”

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 23 januari 2021 

*

Nog eentje  - iets uitgebreider -  dan:

 

 

Sudden Stratospheric Warming

•1 feb. 2019

Met Office - Learn About Weather

 

DONAR GRONINGEN SCHRIJFT HISTORIE: 'De P-factor, ofwel de Drie P's' & 'Vieren!' / FIBA-EUROPECUP 2017-2018

Ik zou er (weer) graag bij zijn geweest, maar negen keer Den Haag-Groning-en(vv) in een maand of vier alleen al voor Europese Wedstrijden is voor mij, zeker op dit moment, niet echt haalbaar. Dus keek ik de wedstrijd thuis, via ZiggoSport. Heel veel zaken die met Basketball te maken hebben, draaien om beleving. En dat is -zeker voor mij- toch wat lastiger voor de TV, of achter een beeldscherm(Livestream); thuis kan ik het beeld stilzetten, terugspelen, maar ook op een andere manier notities maken dan live in een grote hal. In een zaal mis ik ook weleens iets omdat ik als 'drie-en-een-halve-vinger-typer' niet helemaal blind kan typen, maar thuis voor een buis heb ik en teveel hulpmiddelen bij de hand -het beeld stilzetten, terugspoelen en dergelijke; en dat doe ik ook best wel veel-, maar ik heb ook teveel inspiratie. Tijdens Donar-Mons schreef ik zo'n beetje drie drie conceptcolumns en bereidde ik ook nog een paar gesprekken voor...dat is lastig focussen en de beleving van de wedstrijd is dan natuurlijk hadden geheel anders.

Het bovenstaande leidde trouwens ook nog tot een zijspoor in mijn denken wat te maken had met de commentaren op de sociale media na afloop van het ietwat teleurstellende verlies van Donar op Cyprus vorige week. Er kwamen dingen voorbij -bijvoorbeeld over de coaching van die wedstrijd- waarvan ik dacht “Doe is een beetje normaal...” of “Meen je dat nou echt?” Ik denk dat de Donar-staf het fantastisch doet, het team bijna altijd ook; maar met wedstrijden die bijna op een NBA-schema-snelheid voorbij komen, terwijl de faciliteiten van de Groningse Club natuurlijk niet in de buurt komen van die van een willekeurige NBA-club, is het soms behelpen wat betreft rust en voorbereiding op alweer de volgende wedstrijd. En voor het team geldt natuurlijk dat het af en toe 'kraakt', ik schreef er gisteren al iets over, en als je een tegenstander compleet wegblaast, vervolgens een Nederlandse opponent krijgt voorgeschoteld, en een volgende Europese Tegenstander komt ineens met heel nieuwe dingen op de proppen -of dat nou andere spelers, een andere Mindset of andere tactische concepten of trucs betreft- dan gaat er natuurlijk weleens wat mis. Trouwens, als je NBA-uitslagen van ieder team chronologisch onder elkaar zet, dan zie je ook hele rare uitschieters. Vinden we dan ook dat “de coach het verdient in zijn blote kont terug naar Nederland te lopen”? Of anders geformuleerde rare dingen? Ik niet in ieder geval...laat ik het daar bij houden...

Maar het was natuurlijk weer een Groot Feest in MartiniPlaza; zelfs via het scherm thuis spatte de positieve energie er vanaf, en dat is van grote waarde voor een team. Het is dan ook niet voor niets dat Donar in eigen huis tot nu toe bijna onklopbaar blijkt. En, ik schrijf het nog maar eens een keer, denk niet dat dit soort taferelen overal elders in Europa ook 'normaal' zijn; dat zijn ze namelijk niet. Zelfs niet overal en de Grote Basketball-landen!

Ik schrijf het vaak: 'Basketball Is Fun!', of tenminste, dat zou het zoveel mogelijk moeten zijn. En in Groningen is het dat nu ook standaard bij Europese wedstrijden, misschien zelfs nog wel meer dan Nationaal, en dat was heel lang echt anders in het Hoge Noorden.

Als je een huis koopt of verkoopt -ik moet beiden doen deze periode- hoor je nogal een dat “er drie 'P's van belang zijn: de 'P's van 'Plaats', 'Plaats', en 'Plaats'”. Volgens mij kunnen we die stelling ook gebruiken voor Professionele Sport in het Algemeen, en voor Professioneel Basketball -in ieder geval in Nederland- herschrijven: de basis moet zijn -of in ieder geval snel worden- “het draait om Publiek, Publiek en nog eens Publiek!”

Professionele Sport zonder publiek is toch ietwat armetierig, zelfs als de benodigde middelen op een of andere wijze gegarandeerd zijn. Publiek is een reden van bestaan, het brengt geld in het laadje, geeft een club 'iets om te verkopen' aan andere partijen, maakt (TV-)uitzendingen aantrekkelijker, motiveert de spelers, en geeft je wat om op terug te vallen mochten andere inkomsten een even wat tegenvallen; je kunt dan tenminste door. Dat publiek moet natuurlijk ook vermaakt worden rondom de core-business -de basketball-wedstrijd- en moet verleid worden om elkaar en het team op te zwepen tot grote hoogten.

En als er dan goed gepresteerd wordt moet het Basketball 'Gevierd worden' – en dat hoeft niet eens altijd alleen maar als er gewonnen wordt; dat kan ook als er goed gespeeld wordt tegen een sterkere tegenstander, als spelers en staf alles uit de kast trekken, knokken voor wat ze waard zijn!

Wat dat betreft hebben ze het in Groningen natuurlijk niet al te moeilijk dit seizoen. Maar het publiek gaat er ook achter staan -vaak letterlijk- als het eens even wat stroever gaat, en sleept de ploeg er tot nu toe vrijwel steeds doorheen. Als je dat weet als speler en als groep, dan geeft dat natuurlijk extra energie en vertrouwen. En dat kunnen ze lang niet overal in Nederland zeggen, en ook niet in andere sporten; te vaak lijkt het wel alsof een team juist het publiek door dipjes heen moet slepen. Misschien kom ik op dit onderwerp binnenkort nog eens terug.

Maar woensdag 'werd er Gevierd in Groningen; Groots Gevierd!' en de Entertainment-sectie van de club voedt dat ook goed.

Als het enthousiasme al groot is, wordt dit -vaak pas wat later in wedstrijden, tenminste als ik het waar kon nemen was dat volgens mij steeds zo- onder andere gedaan met het spelen van een denderende Tune op basis van het oude socialistische Strijdlied van de band 'Bots': 'Wat zullen we drinken zeven dagen lang', iets wat mij als socialistische rode rakker extra goed doet. Natuurlijk is het zo dat het 'Hoge Noorden' misschien wel een van de laatste bolwerken van het Linkse Gedachtegoed is, dus dat speelt misschien ook een rol. Het zou met trouwens niet echt verbazen als het lied een veel langere geschiedenis heeft, maar dat heb ik niet uitgezocht. Bots was trouwens -of is in gewijzigde samenstelling misschien nog wel steeds; de zanger 'van toen' is overleden- een ongelofelijk grote Act in Duitsland, zeker in Oost-Duitsland, speelde daar voor mensenmassa's die honderdduizenden telden. Maar het lied werd door vele bands overgenomen...Ali B. maakte een speciale versie met Bots samen, en toen werd het opnieuw een hit(-je) in Nederland.

Het Feest Vieren dus, daarom hier een speciale versie van 'Wat zullen we drinken':

Wat zullen we drinken with lyrics - (Zeven dagen lang) - Er is genoeg voor iedereen

AART DEKKER

En: 'Ja, Donar schreef geschiedenis!', antwoord op:

'RTVNoord.nl/nieuws/190003/Schrijft-Donar-geschiedenis-in-Europa-vanavond-Dit-moet-je-weten'

Reacties:

YES! Door in Europa. Reacties o.a. Bradford Burgess 070218

WHEN YOU'RE FEELING DOWN...MAKE FUN..!

Van giphy.com

(Met dank aan Richard Dekker)

MJ / JEUGD / FUN / HIER WORD IK VROLIJK VAN: Kid Shoots the Lights Out at MJ's FlightSchool