Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
‘De consument moet de echte prijs voor voeding gaan betalen’
De stelling
True pricing betekent dat je de
echte prijs voor je boodschappen betaalt. Dus inclusief de verborgen
kosten voor natuur- en klimaatschade en onderbetaalde werknemers. Maar
wordt voedsel dan niet onbetaalbaar voor veel mensen? Vier experts geven
hun mening.
Mede-eigenaar
van De Aanzet in Amsterdam. Als eerste supermarkt nemen ze daar de
milieu- en sociale schade in de prijs van producten mee.
‘Je stimuleert mensen duurzamere keuzes te maken’
‘True price
is een eerlijk systeem: je betaalt de kosten die je veroorzaakt zelf in
plaats van ze af te wentelen op de maatschappij of toekomstige
generaties. In onze winkel zien klanten op de kassabon wat de echte
prijs van boodschappen is en die betalen klanten over het algemeen
zonder morren. We brengen vier soorten verborgen kosten in kaart: land-
en watergebruik, onderbetaling en klimaatbelasting. De extra opbrengsten
gebruiken we om – samen met onze vaste leveranciers – de betreffende
voedselketens structureel te verduurzamen. Als dat lukt, zullen de
verborgen kosten op termijn dalen.
Ik weet zeker dat zo’n prijsmechanisme werkt. Stel dat we in de
winter ingevlogen sperzieboontjes uit Kenia aanbieden – wat we overigens
niet doen. Die zouden drie keer zo veel kosten als boontjes uit het
seizoen. De vraag is: wie wil dat betalen? Als je de echte prijs voor
producten vraagt, stimuleer je consumenten om andere keuzes te maken en
krijg je automatisch verduurzaming. Dat maakt het zo’n sterk verhaal. En
laten we wel wezen: we hebben alternatieve systemen nodig om onze
voetafdruk te verminderen. Anders gaan we er zelf aan.’
Michel Scholte
Medeoprichter en directeur van True Price en Impact Institute
‘Het is een proportionele stap om de planeet leefbaar te houden’
‘Ik zeg 100
procent ja op de stelling. Via de rekenmodellen van onze organisatie
True Price kunnen we meer dan dertig verborgen ecologische en sociale
kosten tot op de komma bepalen. Als je die optelt bij de marktprijs,
ontstaat de echte prijs. Die zal hoger zijn, maar uit onderzoek blijkt
dat veel Nederlanders deze echte prijzen kunnen en vaak ook willen
afrekenen. Natuurlijk zijn er mensen die het niet kunnen betalen en die
zouden dat ook niet hoeven te doen.
Tegelijkertijd is het een misverstand dat verborgen kosten nu niet
betaald worden. Kijk alleen naar de 25 miljard euro die is uitgetrokken
voor het stikstofprobleem, een rekening die we met z’n allen betalen. En
achteraf herstellen is frustrerend, inefficiënt en duur. Ik zeg niet
dat de verduurzaming van de voedselketen uitsluitend op het bord van de
consument zou moeten liggen, maar ik word een beetje gallisch van mensen
die roepen dat een betere wereld niet bij jezelf begint om vervolgens
naar de boze bedrijven en overheid te wijzen. Met vingerwijzen kom je
niet vooruit. Met true pricing vragen we je niet om via je boodschappen
alle problemen van de wereld op te lossen. Het is een proportionele stap
om de planeet leefbaar te houden.’
Volkert Engelsman
Oprichter van de duurzame groente- en fruitimporteur Eosta
‘Als consument betaal je nu te weinig voor voedsel’
‘Ons
voedselsysteem kent een schijntegenstelling tussen consumenten en
burgers. Als consument betaal je te weinig. Wanneer je alle
maatschappelijke kosten meerekent, zou voedsel twee keer zo duur moeten
zijn. Aan de andere kant word je als burger via de belasting tien keer
zo zwaar teruggepakt. Dat komt doordat we met belastingcenten een
niet-duurzaam landbouwsysteem overeind houden om vervolgens dezelfde
belastingbetaler aan te spreken op de schade die dat systeem
veroorzaakt. Dat is financieel uitermate inefficiënt. Dat we hier niet
mee breken, heeft te maken met de agro-industrie.
Leveranciers van krachtvoer, kunstmest en bestrijdingsmiddelen zien
hun verdienmodel verdampen zodra we natuurinclusief gaan produceren. Hun
verzet zie ik als een stuiptrekking van het oude systeem. Op allerlei
fronten zie je het licht van het nieuwe normaal door de barsten in het
oude heen schijnen. Bedrijven krijgen te maken met een groeiende druk
vanuit Europa, de financiële sector, rechtszaken en mondige consumenten.
Wie geen paal en perk stelt aan het veroorzaken van maatschappelijke
schade, heeft een beperkte houdbaarheidsdatum. Ik ben ervan overtuigd
dat de transitie naar echte prijzen er gaat komen. Tot die tijd kun je
als consument het best voor biologisch kiezen, want dat scoort als het
om people en planet-gerelateerde kosten betreft veel beter dan reguliere
landbouw.’
Willy Baltussen
Doet namens de Wageningen Universiteit sinds 2015 onderzoek naar de echte prijs van voedsel
‘Je kunt verborgen kosten niet alleen door consumenten laten betalen‘
‘Ik ben het
oneens met de stelling zoals die hier is geformuleerd. Niet omdat ik
tegen het doorrekenen van echte prijzen voor voedsel ben, maar ik ben
niet enthousiast over een systeem waarin consumenten verborgen kosten
aan de kassa afrekenen. Dan leg je de verantwoordelijkheid voor
verduurzaming te veel bij individuen, terwijl het een gedeelde opdracht
is voor overheden, producenten en consumenten. Neem vlees. Als je alle
verborgen kosten van vleesproductie optelt, zou de prijs van een
biefstuk met een factor vier omhoog moeten. Ik denk niet dat daarvoor in
Nederland veel politiek en maatschappelijk draagvlak is.
Voor mij is true pricing een krachtig instrument om niet-duurzame
praktijken meetbaar te maken en uit te drukken in geld. Hoe groter het
gat tussen de gewone en echte prijs, hoe urgenter het probleem. Zo
ontstaat er een prioriteitenlijst om voedselketens snel en gericht te
verduurzamen – want dat is wat we willen. Daarvoor moeten producenten
waarschijnlijk investeringen doen, waardoor eten en drinken vanzelf
duurder wordt. Ik geloof meer in dat model dan in een toeslag op
producten aan de kassa.’
Zelfs voor vakantiegangers op zoek naar rust en afleiding is er deze
zomer geen ontkomen aan. Of het nou in Italië en Spanje was, smeltend
onder de hitterecords, op het brandende Rhodos, te midden van de
overstromingen in Slovenië of verder weg, de dodelijke catastrofe op het
Hawaiiaanse eiland Maui: de gevolgen van klimaatverandering vallen niet
meer te ontkennen.
Wie zijn kop in het zand wil steken, kan beter afreizen naar de
studeerkamer van de gemiddelde klimaateconoom. Niet dat deze academici
de opwarming van de aarde ontkennen. Het zijn de gevolgen van het
nakende onheil waarover een flink aantal van hen zich opvallend laconiek
toont. In een recente publicatie stelt een groep klimaateconomen dat
vier graden opwarming de aarde slechts vier procent groei zal kosten.
William Nordhaus, in 2018 winnaar van de (niet-officiële) Nobelprijs
voor de economie, noemde 3,5 graden erbij zelfs ‘optimaal’. In dat
scenario zijn de extra kosten die klimaatbeleid met zich meebrengt
namelijk even hoog als de baten.
‘Er is een wereld waarover klimaateconomen projecties maken, en een
wereld waarover klimaatwetenschappers rapporteren’, zo beschrijft
hoogleraar economie Dirk Bezemer van de Rijksuniversiteit Groningen deze
kloof [in zijn fascinerende artikel](
). Op zoek naar een verklaring komt hij uit bij de gehanteerde
economische modellen. Die gaan, ten eerste, uit van ervaringen uit het
verleden. Denk aan de samenhang tussen temperatuur en productiviteit
tussen 1900 en 2014 − een periode waarin het broeikaseffect een veel
minder groot stempel drukte op de planeet.
Ook aangaande het klimaat zijn de modellen leidend
De tweede reden voor de ogenschijnlijke wereldvreemdheid komt bekend
voor. Geheel volgens de dogma’s van de markteconomie nemen de
wetenschappers evenwicht, harmonie en geleidelijkheid als uitgangspunt.
Of zoals een Nederlander, nota bene auteur van een leerboek over
klimaateconomie, het geruststellend poogt uit te leggen: ‘Als je
Groningen een graad opwarmt dan ben je in Maastricht, twee graden brengt
je naar Parijs.’ Kortom: waar maken we ons druk over?
Grootschalige rampen, de ineenstorting van de economie, laat staan
het einde van de groei − dergelijke aardverschuivingen worden simpelweg
onvoorstelbaar geacht. Ondertussen trekt de echte wereld zich weinig aan
van die achterhaalde theorie. Het risico dat er kritieke kantelpunten
optreden, van smeltende poolkappen tot het verdwijnen van het
Amazone-regenwoud, groeit met de dag.
In 2008 brak een loodzware crisis uit in de financiële sector. Het
was de spreekwoordelijke zwarte zwaan waar de meerderheid van de
economen met hun modellen niet op gerekend had. Vijftien jaar later
dreigt de geschiedenis zich te herhalen.
Net als toen zal er ook nu ongetwijfeld een correctie komen op de
naïviteit van sommige klimaateconomen. Maar dan is het eigenlijk al te
laat. Als geen andere wetenschap laten mainstream economen zich
voorstaan op hun glazen bol. Die prognoses maken ze tot fluisteraars van
de machtigen op aarde, van ceo’s tot
premiers tot politieke partijen met hun verkiezingsprogramma’s. Alleen:
wat heeft de samenleving aan een vakgebied dat uitgerekend op dit vlak
telkens weer achter de feiten blijkt aan te lopen?
SHARTIE AART DEKKER - DEZE CARTOON STAMT UIT DE 90's...
HET PROBLEEM IS NOG STEEDS ACTUEEL & URGENTER DAN OOIT...
Pas Gisteravond presenteerde de Minister een Aanpak...
WITTE (PSEUDO-)ILLEGALEN IN HET WESTLAND (en ver daarbuiten)
Gaan we nu eindelijk eens de ARBEIDSMIGRATIE (goed) regelen?
Nederland was (bijna altijd al) een Immigratieland...
Nederland is nog steeds een Immigratieland...
En Nederland zal nog heel lang - en misschien wel meer dan ooit - een Immigratieland blijven!
Maar omdat op Rechts een flink aandeel van de partijen/politici electoraal dacht/denkt te kunnen scoren met boodschappen die haaks staan op bovenstaande waarheden, is het al decennia lang een taboe om het over die waarheden te hebben, was er altijd een taboe op maatregelen om de negatieve kanten van (een deel van) die Immigratie goed te regelen, en deed een groot deel van de politiek alsof het enige probleem eruit bestond dat we ongewenste migranten het land niet uit konden krijgen...
Ondertussen vulden er vele Oude en Nieuwe Rijken hun zakken over de ruggen van talloze all dan niet illegale migranten die vele economisch belangrijke sectoren overeind hielden met - soms zware en onaangename en vrijwel altijd onderbetaalde, en veelal door Nederlanders niet gewilde - arbeid, terwijl een groot deel van deze mensen als tweede-rangs-burgers werden behandeld, als ze al mochten bestaan...
En nu eindelijk - maar alleen omdat de personeelstekorten de pan uit vliegen - komt er een minister op TV vertellen dat die situatie moet veranderen. Hoe, bijvoorbeeld als het om betaalbare en fatsoenlijke woonruimte voor deze honderdduizenden - veel harder werkenden dan de gemiddelde VVD'er - mensen gaat... Tsja, dat staat nog te bezien, en moet het kabinet nog 'gaan bekijken'...
De Cartoon hierboven is van Jaap Vegter; vele jaren in de HC - die allang niet meer als zodanig bestaat - een van mijn favoriete Cartoonisten. Hij is schat ik van ergens in de jaren-90..! Maar met minimale aanpassingen zou je volgens mij niet eens door hebben dat hij al zo oud is...en dat stemt mij al die jaren al een beetje (soms erg) treurig... Laten we hopen dat deze situatie echt gaat verbeteren..!
Poetin doet het steevast andersom: eerst actie dan onderhandelen. Misschien is dit een goede tip voor mensen die een huis zoeken. Gebruik de Poetinmethode: zoek een huis uit, bel een verhuiswagen, breng al je spullen erheen, ga er wonen en bel dan de makelaar om over de prijs te gaan praten. Mijn column voor De Nieuws BV op NPO Radio 1.
De grenzen van het systeem waarin economische groei boven alles gaat zijn bereikt. De planeet is op, net als de meeste mensen. Gelukkig lonkt er een alternatief. Sterker nog, volgens Kees Klomp zijn we allang een onomkeerbaar pad ingeslagen richting een systeem waarin niet de markt en winstmaximalisatie, maar gemeenschappen en de aarde centraal staan.
Wil je meer weten over Kees Klomp en over hoe een economie waar waarde belangrijker is dan geld eruit ziet?
In den beginne was er niet de stad, maar de markt. „Want voor je
iets kunt bouwen moet je eten, hè”, zegt stadshistoricus Henk van
Baalen. In Deventer vormde zich zodoende al in de negende eeuw iets wat
op een stad begon te lijken.
Vanaf de veertiende eeuw maakte het Hanzeverbond, een handelsroute die ....
... van Gent naar Tallinn ....
......voerde, van Deventer een echte marktstad. „Uit
heel West-Europa kwamen er handelslieden naar Deventer om hun producten
aan te prijzen.”
In dit eeuwenoude decor klappen nog steeds tweemaal per week kooplui
’s ochtends in alle vroegte hun kraam open. Van Baalen: „Ook op vrijdag,
zodat de Joodse handelaren die op zaterdag niet werkten ook wat geld
konden verdienen.” De markt vormt ook de grootste lakmoesproef van ons
sociaal vertrouwen: producten worden getest, geknepen en gewogen. Ze
gaan van hand tot hand. Dat vertrouwen lijkt daags nadat er ongekende
sterke maatregelen zijn afkondigd nog grotendeels intact.
Lees ook: Al die ruimte om zelf te beslissen leidt maar tot verwarring
De kaasblokjes liggen gewoon uitgestald en vinden gretig aftrek,
guldens zijn er nog altijd daalders waard en contanten worden dan ook
gewoon geaccepteerd. Er wordt gehamsterd noch gemeden.
Kaasboer Henk Beugeling (68) staat al 52 jaar op de markt. „600
gram”, „één kilo’, „een pondje”: zijn klanten hebben aan het noemen van
het aantal grammen genoeg om hun bestelling op te geven.
Beugeling weet
precies wat ze lekker vinden. Of hij overwoog zijn kazen nog even op de
plank te laten vanwege het coronavirus? „Welnee, ’t kumt zoals ’t kumt.
Dat waren de laatste woorden van mijn moeder en daar leef ik nog mee.
Laatst was ik er even vier, vijf maanden uit vanwege mijn enkel. Toen ik
terugkwam, was ik een beetje bang: zouden mijn klanten wel weer komen?
Maar ze kwamen. Daarom ben ik er nu ook voor mijn klanten. Die zal ik
nooit zomaar in de steek laten.”
Pestepidemie
Historicus Van Baalen kan zich niet herinneren dat de markt ooit
dicht moest blijven vanwege een virus. Zelfs de Pestepidemie in de
veertiende eeuw heeft deze markt doorstaan, hoewel die ziekte vreselijk
huishield onder de bevolking. Vooral, ook toen, door internationale
handel. Een markt hier 8.469 kilometer vandaan, in Wuhan, dreigt nu in
Deventer toch roet in het eten te gooien. Of de markt deze zaterdag weer
opengaat, is nog onzeker. In de appgroepen van de marktkooplui gonst
het: „Rotterdam is al dicht.” Een groenteboer zucht: „Als ze elders ook
markten gaan sluiten, kan ik straks voor veertien man ww gaan
aanvragen.”
Intussen is het deze vrijdagochtend in Deventer net zo rustig als op
een normale regenachtige vrijdag. „Het voordeel is dat je nóóit aan 100
mensen tegelijk komt”, grapt kaasboer Beugeling er maar over. „En als de
supermarkten open mogen blijven, dan de markt toch zeker? Je zit hier
midden in de frisse lucht.”
De Centrale Vereniging voor de Ambulante Handel spande om die reden
een kort geding aan tegen de gemeente Dordrecht, een van de eerste
gemeenten die tot een verbod besloten. De uitspraak van de rechter hoopt
de brancheclub ook te gebruiken voor andere gemeenten waar de markten
niet door mogen gaan. De vereniging noemt een verbod terwijl
supermarkten openblijven „100 procent onrechtvaardig.” In den beginne
was er de markt. En het ziet er naar uit dat het ook het laatste is wat
stilvalt. Zelfs in tijden van corona.
Lillian Marijnissen met Ambulanchepersoneel in actie.
Beste ....,
Een mooie overwinning: na jarenlange discussie wordt de ambulancezorg
definitief niet overgeleverd aan de markt. Daar hebben we als SP, samen
met de ambulancemedewerkers, lang voor gestreden. Want elke keer als een
kabinet weer met het slechte idee aan kwam om de markt in de
ambulancezorg te introduceren, kwamen we binnen en buiten het parlement
in actie.
Een groot succes voor alle ambulancemedewerkers, voor alle SP’ers die
meer dan eens langsgingen bij de ambulanceposten en voor onze Renske
Leijten en Henk van Gerven die jarenlang voorop gingen.
Maar
bovenal natuurlijk een groot succes voor de ambulancezorg. Toen ik net
Tweede Kamerlid was reed ik ter voorbereiding op een debat over de
ambulancezorg een dag mee op de ambulance. De gedrevenheid, de passie en
de professionaliteit van de medewerkers was indrukwekkend. Bovenal was
toen ook duidelijk: deze zorg mag nooit worden overgeleverd aan de
markt. Samen opstaan heeft dus zin. En dit smaakt naar meer. Laten we samen
ervoor zorgen dat onze hele zorg en publieke sector bevrijd worden van
de markt.
Met vriendelijke groet,
Lilian Marijnissen Fractievoorzitter SP Tweede Kamer
Woendag 8 mei op het Vogelplein tussen 12:00 en 17:00 uur. Stadslandbouwkas de
Oude Beer staat er ook! Komt ons zien, want we hebben een leuk
assortiment kruiden. 🍀🌿🌱:-)
– verschenen innr. 19 Originele artikel op Groene.nl --- Hier ---
Deze week presenteerden de jonge honden van Rethinking Economics een rapport
over de samenstelling van de curricula aan de Nederlandse
economiefaculteiten. Leidende vraag van het onderzoek: leiden de
Nederlandse economiefaculteiten hun studenten voldoende op voor de
kritische rol die zij later als econoom in de Nederlandse samenleving
zullen vervullen? Het antwoord is ontluisterend. Sterker dan in ons omringende
landen is in Nederland economie een monotheoretische discipline en
wordt de Nederlandse economiebeoefening gedomineerd door mathematica.
En groter dan elders is in Nederland de kloof tussen economische
werkelijkheid en economische theorie: het model wordt voor de realiteit
geschoven. Wat cijfers. Pakweg negen tiende van de economie-opleidingen bestaat uit neoklassieke-
economiecursussen.
Dat betekent dat het startpunt niet de rommeligheid van de wereld is
maar de aanname dat markten perfect zijn, dat actoren volledig
geïnformeerd zijn en dat ze rationele, nutsmaximaliserende wezens zijn.
Uiteraard leren studenten ook dat reëel bestaande markten,
huishoudens, individuen en ondernemingen zelden aan dit theoretische
ideaalbeeld voldoen. Maar deze empirische anomalieën worden geduid als
marktimperfecties waardoor de beleidsaanbevelingen steevast neerkomen
op het verder perfectioneren van reeds bestaande markten. Ook blijkt dat bijna de volledige onderwijstijd op gaat aan het
erin rammen van kwantitatieve onderzoeksmethoden en econometrische
mathematica. Sinds Tinbergen overheerst in de Nederlandse economie de
schijnzekerheid van de natuurwetenschappen. In een economie vol
machtsverschillen, terugkoppelingsmechanismen, onkwantificeerbare
variabelen en zichzelf waarmakende profetieën is dat de dood in de pot.
Het is beter om grofweg te snappen dan er precies naast te zitten. De
crisis heeft dat afdoende bewezen. Desondanks overheerst aan Nederlandse
economiefaculteiten de geest van de ingenieur. Alsof de economie een
waterleidingnet is.
Bovendien
is driekwart van de cursussen losgezongen van de economische
werkelijkheid. Het betekent dat de toekomstige beleidsmakers veel weten
van abstracte wiskundige theorema’s en weinig van
wetenschapsfilosofie, de geschiedenis van het economisch denken,
economische instituties en economische geschiedenis. De gevolgen laten zich raden: groepsdenken op ongekende schaal.
De aspirant-econoom gaat de neoklassieke madrassa’s in als geëngageerd
burger, die wil leren over de financiële crisis, bancaire balansen,
ontwikkelingsvraagstukken, toenemende ongelijkheid en
klimaatverandering. En komt eruit als gelijkgeschakelde technocraat die
van alles de prijs en van niets de waarde weet. En die de ideologische
vooronderstellingen van de neoklassieke economie – markten weten beter –
als morele en theoretische toetssteen beschouwt voor zowel
beleidsaanbevelingen als academische oordeelvorming.
Het verklaart de constante radicalisering van de neoliberale
revolutie. Als alle economische beleidsadviseurs van mening zijn dat
markten alleen falen door externe verstoringen is verdere marktwerking
altijd het antwoord op het falen van bestaande markten. En dus krijgt de
burger als antwoord op de begrotingsrecessie van 2010-2015
vrijhandelsverdragen als TTIP en CETA voorgeschoteld. En is het antwoord
op de ravage van de Europese huizenzeepbellen het optuigen van een
Europa-brede markt voor verpakte hypothecaire leningen. Meer markt als
universele oplossing voor marktproblemen. Het verklaart ook de respons van de crème de la crème van de
Nederlandse economiebeoefening op uitdagers als Kate Raworth. Zij liet
zien dat de dominante beelden van onze economie vals zijn en grote
(ecologische) schade veroorzaken. Ontkenning, minachting en kleinering
waren haar deel toen zij in januari een rondje langs de velden deed.
Kennelijk woog het beschermen van de eigen discipline zwaarder dan het
meezoeken naar effectieve paradigma’s om de grote vraagstukken van onze
tijd te lijf te gaan. Het verklaart ook het voorlopig geringe succes van Rethinking
Economics in het daadwerkelijk veranderen van economische curricula.
Overgewaaid uit Manchester is het weliswaar een wereldwijde
studentenbeweging geworden die zich inzet voor een radicale revolutie in
het economische denken, die revolutie laat vooralsnog op zich wachten.
En dat na een delegitimerende crisis van inmiddels tien jaar oud. Het
zal iets te maken hebben met het feit dat studenten passanten zijn en
dat de staf zijn carrière dankt aan trouw aan het paradigma. Maar ik ben
bang dat ideologische verblinding belangrijker is. In de madrassa’s
van het neoklassieke denken is wetenschap een geloof dat bestaat bij de
gratie van het constant reciteren van de neoklassieke leerstellingen.
Maar economie is te belangrijk om aan neoklassieke gelovigen over te
laten.
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
.jpg)
economiecursussen.
Dat betekent dat het startpunt niet de rommeligheid van de wereld is
maar de aanname dat markten perfect zijn, dat actoren volledig
geïnformeerd zijn en dat ze rationele, nutsmaximaliserende wezens zijn.
Uiteraard leren studenten ook dat reëel bestaande markten,
huishoudens, individuen en ondernemingen zelden aan dit theoretische
ideaalbeeld voldoen. Maar deze empirische anomalieën worden geduid als
marktimperfecties waardoor de beleidsaanbevelingen steevast neerkomen
op het verder perfectioneren van reeds bestaande markten.
Nederlandse economiestudenten zijn volkomen losgezongen van de werkelijkheid 
Posts
