Posts tonen met het label 2007. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 2007. Alle posts tonen

zondag 4 juni 2023

HET GROTE Arik Shivek INTERVIEW DEEL-6a: Achtergrond bij de periode van Arik Shivek bij ABC Amsterdam Astronauts - NRC-interview met Vz. Roel Pieper / COACH / COACHING / MANNEN BASKETBALL / ISRAËL EN NEDERLAND /

 

„De prestatiedrang en vechtlust komen van mijn moeder. Zij nam ook geen genoegen met het gemiddelde.” Foto Eveline Jacq Europa, Nederland, Amsterdam, 29-11-2007 Roel Pieper, oud-bestuurder van onder meer Philips en Compaq, heeft navigatiebedrijf Road Group opgericht. Het nieuwe bedrijf heeft de Duitse producent van navigatiesystemen MyGuide overgenomen, een concurrent van TomTom. Roel Pieper heeft geïnvesteerd in het nieuwe opinietijdschrift Opinio en de Amsterdamse Eredivisie Basketball Club. Foto: Evelyne Jacq

*

HET GROTE Arik Shivek INTERVIEW DEEL-6a:

Achtergrond bij de periode van Arik Shivek bij ABC Amsterdam Astronauts

NRC-interview met Vz. Roel Pieper

Voor veel jongere Basketballers en Basketball Liefhebbers zal het klinken als de oudheid  - 2007 -  voor wat ouderen is het een kwestie van gevoel  - voor de een zal het alweer al heel erg lang geleden klinken -  voor een ander, ik reken mezelf tot die categorie, is het weliswaar alweer een tijd geleden, maar toch ook nog relatief recente geschiedenis.

Als je Arik Shivek in ons interview hoort in over die periode, dan denk ik dat voor hem ook eerder het tweede geldt dan het eerste, in ieder geval kan hij het allemaal nog heel goed terug halen. Ik heb hem in ieder geval meermaals over die periode horen praten alsof het gisteren was.

Hoe stond het Professionele Nederlandse Mannen Club Basketball er toen ook al weer voor?
 
Er zat duidelijk groei en ontwikkeling in in die tijd.
 
Ook toen al was er sprake van een ´Grote 3´  - Donar Groningen, Eiffel Towers Den Bosch, en indertijd dus ook ABC Amsterdam Astronauts -  alle drie deze clubs werkten met miljoenen-budgetten, en haalden dure spelers  - er waren meerdere Ex-NBA-spelers actief bij meerdere clubs. Maar ook voor de Nederlandse topspelers werden goed betaalde meerjarige contracten uitgeschreven.
 
Daar hield het niet mee op... Ook bij de clubs onder deze Grote-3 was een duidelijke opgaande lijn waarneembaar. ZZ Leiden kwam op, Landstede Zwolle ontwikkelde zich goed, Rotterdam Basketball zat bij de sub/top, Aris Leeuwarden en Bergen op Zoom Giants ontwikkelden zich goed, ook toen was er een tweedeling tussen de top en de staart, maar wellicht was dat gat toch iets minder groot dan het nu is.
 
En we hadden toen ook nog de (A)HBW, ook al begon de continuïteit daar wel wat te haperen. De aloude Haarlem Basketball Week werd de Holland Basketball Week en probeerde Rotterdam Ahoy uit als locatie, er werd weleens een jaartje overgeslagen, en hetzelfde groepje zakenmannen dat ABC Amsterdam Astronauts in de vaart der volkeren probeerde op te stuwen  - o.a. Ruud Frese, Bert Krabbendam en Roel Pieper -  financierde een aantal HBW´s in afwisselend Haarlem en Amsterdam omdat zij het belang van dit evenement voor hun club en het hele Nederlandse Basketball zagen.
 
Ook toen waren er negativo´s, maar er was toch ook duidelijk een optimistische stroming waarneembaar in het Nederlandse Basketball.
 
De hieronder door NRC geïnterviewde Roel Pieper lanceerde ook het Plan Pieper om de afhankelijkheid van de landelijke media te verminderen en deze  - en de regionale media, die toen voor het Basketball belangrijker werden -  te faciliteren...een plan waarin alles gestreamd zou worden met professionele kwaliteit en waarin de media voorzien zouden worden van rechtenvrije content. Dit plan werd in eerste instantie vrijwel unaniem omarmd, maar kalfde later af om diverse redenenen...ik denk nog steeds in het licht van wat volgde een enorme gemiste kans...

En toen sloeg de grote financiële crisis toe, en werden veel stutten onder de positieve ontwikkelingen weggeslagen....
 
Maar deze context is wel nodig om Arik Shivek helemaal te kunnen begrijpen. Vandaar ook het onderstaande NRC-interview met de venture-capitalist Roel Pieper

(AD)

*

 

Dit artikel is overgenomen uit het Archief van NRC je vindt het origineel  ---  Hier  ---

De wil om altijd eerste te zijn

Zakenman Roel Pieper zag in de Verenigde Staten hoe basketbal door de NBA werd gepromoot, in de media en via het onderwijs. Nu is hij voorzitter van basketbalclub Amsterdam. „Basketbal is in Nederland ondergewaardeerd.”

Het zijn toevalligheden die ondernemer en investeerder Roel Pieper (51) van Nederland, via Duitsland en de Verenigde Staten, in Siberië deden belanden voor zijn nieuwste project. Toch is zijn leven geleid door twee constanten: basketbal en zeezeilen. In mei mengde hij zich in het nationale basketbal, door voorzitter te worden van Amsterdam Astronauts. Het doel reikt verder dan de opmars van de eredivisieploeg in eigen land en in Europa. „Zeg nu zelf, Nederland zou toch veel meer basketballers moeten hebben. We moeten meteen keiharde maatregelen nemen in de eredivisie.”

In gesprek met Pieper in zijn kantoor in het centrum van Haarlem klinkt plots de ringtone van zijn mobiele telefoon: ‘Sweet Home Alabama’ van de Amerikaanse seventiesrockband Lynyrd Skynyrd. „Moskou”, verontschuldigt hij zich. Want Pieper investeerde in het najaar 70 miljoen euro in Russisch bruinkool. Een risicoproject, stelt hij na het telefoongesprek, maar het is niet de eerste keer dat hij betrokken is bij pionierswerk.

Pieper behoorde in 1980 tot de eerste lichting afgestudeerden van de opleiding informatica aan de Technische Hogeschool Delft. Hetzelfde jaar vertrok hij naar Duitsland, voor een baan bij Software AG. „Bij software-industrie hadden mensen toen het beeld dat je in de lingerie ging”, verduidelijkt Pieper, die in de jaren tachtig directiefuncties vervulde in de Verenigde Staten, bij AT&T, Tandem Computers en Compaq. Bij zijn terugkeer naar Nederland in 1999 trad hij in dienst van Philips, als beoogd opvolger van Cor Boonstra, maar hij stapte na acht maanden op. Dit jaar was Pieper, wiens privévermogen op enkele tientallen miljoenen wordt geschat, onder andere betrokken bij de opzet van het nieuwe opinietijdschrift Opinio, een bedrijf dat volgend jaar luchttaxidiensten moet verzorgen en een producent van navigatiesystemen.

De meest opvallende bestuurstaak die Pieper dit jaar op zich nam was die van voorzitter van Amsterdam Astronauts, de noodlijdende basketbalclub die hij vorig seizoen nog financieel vlot trok. Inclusief de injectie voor het huidige seizoen stak hij met twee privépersonen 1 miljoen euro in de club, een schijntje vergeleken bij de overeenkomst die hij in oktober met de gouverneur van Irkoetsk sloot. „Ik wilde best verder bij de club, maar ik investeer alleen in een bedrijf. Een verenigingsstructuur begrijp ik niet. Ik wilde een management met structuur en duidelijke verantwoordelijkheden. Nu kunnen we misschien aandeelhouders binnenhalen en de club uitbouwen.”

Met de ambitie verdween de toevoeging Astronauts uit de naam van de in het rood geklede eredivisieclub, gecoacht door de Israëliër Arik Shivek. MyGuide Amsterdam heten de basketballers uit de hoofdstad nu, naar de producent van navigatiesystemen die Pieper tot hoofdsponsor maakte. Het moet leiden tot een terugkeer aan de Europese top van de ploeg die tussen 1999 en 2005 vijf keer landskampioen werd. „We proberen een combinatie te maken van sport en bedrijfsmatigheid. De grens tussen sportief en zakelijk is smal. Ook basketballers kunnen zeggen wat we in en rond de wedstrijd moeten veranderen. In Sporthallen Zuid hebben we de zaalindeling veranderd en de businessclub. We hebben een vernieuwde website en laten stadszender AT5 voor ons werken in plaats van andersom. De entertainment in de sport moet je exploiteren.”

Amsterdam moet volgens Pieper een rolmodel worden voor andere clubs die zijn aangesloten bij de Federatie Eredivisie Basketbal (FEB). „Basketbal is ondergewaardeerd, terwijl het na voetbal de rijkste sport van Nederland is. We zijn een lang volk, we zijn mediageoriënteerd en houden van muziek, die onlosmakelijk is verbonden met basketbal. Dan doen we er dus niet genoeg mee. Wij zijn een samenwerking met het ROC aangegaan waardoor honderden jongeren met de sport in aanraking komen. Want onderwijs en sport horen bij elkaar en maken in Nederland te weinig gebruik van elkaar.”

Pieper diende bij de FEB een beleidsplan in waarbij hij onder andere clubs wil verplichten tot de opzet van jeugdteams. „Drie ploegen, in de leeftijdscategorieën onder twaalf, onder veertien en onder zestien jaar. Wie niet meewerkt kan straffen verwachten en de licentie verliezen. In Amsterdam hebben we nu twee teams met de beste spelers uit de regio in de categorieën onder achttien en onder twintig jaar. We hebben meer talent dan de club ooit heeft gehad. Ik verwijt niemand wat, maar wij willen de regio Amsterdam nu laten zien hoe je basketbal moet spelen. Ook Den Bosch, Groningen en Nijmegen gaan mee in die ontwikkeling, maar het is nog niet genoeg.”

De visie van Pieper komt gedeeltelijk overeen met die van bondscoach Marco van den Berg, die zich stoort aan clubs die met een begroting van zo’n acht ton een kampioenskandidaat samenstellen met slechts Amerikaanse spelers. Pieper: „Maar een goede Amerikaan houdt geen Nederlands talent tegen. Ik vind dat de bondscoach te veel zeurt over het gebrek aan goede Nederlandse spelers. Dat is het paard achter de wagen spannen. Het is het gevolg van niet agressief genoeg op de jeugdopleiding hameren. Hij heeft een aanzet gegeven, maar het is wel een beetje laat. En dat geldt niet alleen voor hem, maar ook voor de Nederlandse Basketbalbond, hoewel de nieuwe voorzitter goede initiatieven neerzet.”

Pieper zocht al contact met zakenvriend James Dolan, eigenaar van de New York Knicks uit de Amerikaanse profcompetitie NBA. „Toen ik in New York woonde ging ik altijd kijken bij de Knicks. De NBA heeft in de Verenigde Staten een fantastische job gedaan met de promotie van basketbal. Dat hoeven we niet te kopiëren, maar bepaalde dingen kun je voorzichtig in Nederland uitproberen, zonder veel stampij: media, marketing en merchandising. We kunnen gegevens uitwisselen over de opleidingsprogramma’s en misschien een uitwisseling van spelers opzetten.” Lachend: „We hadden het al over de New Amsterdam Basketball Club.”

De dwingende woorden van Pieper, erkent hij, komen voort uit de wil voortdurend eerste te zijn. „Ik heb het altijd gehad. Bij een wedstrijd blijf ik altijd vechten, zo lang er een kans is om te winnen. Dat is de stijl die in mij zit en daar kom ik ook niet vanaf. Als ik niet alles kan geven wat ik in me heb, dan stop ik pas ergens mee. Die instelling heb ik absoluut uit sport gehaald. Het is tekenend voor de manier waarop je met uitdagingen en tegenslagen bij andere dingen in het leven omgaat. De prestatiedrang en de vechtlust komt van mijn moeder. Zij nam ook geen genoegen met het gemiddelde. Mijn vader was iemand die begeleidde, maar niet echt uitdaagde. Het overbrengen van informatie – zodat je er iets mee kunt – heb ik van hem.”

Pieper, geboren in Vlaardingen als oudste van twee zoons van het hoofd van een monteursopleiding en een telegrafiste, begon zelf als tiener met basketballen. Een groeispurt had hem het voetballen bij de lokale club VFC onmogelijk gemaakt. Hij speelde zich als veertienjarige in het eerste team van Green Eagles Maassluis, met aanpassingsproblemen als gevolg. „Ik was totaal onervaren en werd permanent in de maling genomen. In het begin ben ik een aantal keer helemaal nat gegaan. Toen ik merkte dat lichaamskracht en -gewicht zo belangrijk waren ben ik daar op gaan trainen. Op mijn zestiende was ik al twintig kilo zwaarder.”

Bij Juventus Schiedam dwong Pieper als achttienjarige selectie af voor de nationale jeugdploeg. Maar drie weken na de uitverkiezing werd hij met een teamgenoot op de motor frontaal aangereden door een spookrijder. „Mijn hele linkerkant lag aan gruizels. Met de pijn kon ik later gewoon spelen, maar ik ben motorisch beperkt gebleven. Ik zeg niet dat ik de eredivisie had gehaald, maar nu was de promotiedivisie zeker mijn plafond.”

In Duitsland speelde Pieper als twintiger bij BC Darmstadt in de 2. Bundesliga, waar toen al actie werd ondernomen tegen het stijgende aantal buitenlandse spelers. „Heel gek, ik moest met Amerikanen en andere niet-Duitsers knokken voor het maximum van twee plaatsen.”

In de Verenigde Staten stopte Pieper met basketballen, maar hervond hij de zeilsport, die hij als jongen met zijn vader op nationaal niveau had beoefend in de Vrijheidsklasse. In San Francisco Bay pakte hij in de jaren negentig het wedstrijdzeilen weer op. Met zijn zeiljacht Favonius, net als een van zijn investeringsmaatschappijen vernoemd naar de Romeinse God van de westenwind, won hij als stuurman van een twintigkoppige crew vooral Amerikaanse regatta’s en heeft hij nu zijn zinnen gezet op de Swan Cup. „We zijn meerdere malen tweede en derde geworden, maar nog nooit eerste. Elke keer proberen we het weer. Ook daarin ben ik fanatiek, al is het wat minder dan een paar jaar geleden. Het leuke van zeilen is de ervaring van afhankelijkheid van anderen. Als er eentje staat te rommelen, maakt hij het werk van negentien anderen zwaarder. Een persoon kan de hele wedstrijd verzieken, dus gaat iedereen voluit.”

Gesteld voor de keuze tussen de twee sporten kiest Pieper toch voor bal en houten speelvloer. „Ik heb met basketbal meer het gevoel, de sfeer en de emotie. Facetten als teamwork, doorzetten en discipline zie je beter terug. Je leert ook beter je fysieke grenzen kennen. Zeilen is ook een lichamelijk zware sport, maar ik denk toch meer aan tactiek, strategie en schaken. Je niet druk maken om dingen die je niet kunt controleren, zoals de natuur, maar juist wel om je materiaal. Je probeert zo veel mogelijk risico’s uit te sluiten. De twee sporten samen hebben veel invloed gehad op hoe ik uitdagingen aanga.”

*

Leeswijzer van het Grote Arik Shivek Interview


Prelude: UPDATED Column 'Mastercoach' door Aart Dekker


In welke rol van Arik Shivek het meeste kunnen betekenen voor het Nederlandse Basketball? Als Hoofd-OLA, Aanjager van het Masterplan Basketball, Bondscoach Mannen en Coach van de Coaches!

Deze Column is in licht aangepaste vorm ten opzichte van de eerdere versie --- Hier --- te lezen. Online sinds 19 mei 2023



Deel-1: Waarom dit interview? Waarom kwam Shivek terug naar Nederland?

Wat behelst zijn huidige taak als Hoofd-coach van de Orange Lions Academy Mannen (OLA)? Wat is OLA eigenlijk? Hoe werkt het en waar staat OLA nu nationaal en internationaal? Mening over controverses en het imago van OLA?

Online sinds 19 mei 2023 en --- Hier --- te lezen.



Deel-2: Anderen over Shivek(1) – OLA-staffers en -spelers over Arik Shivek.

Hoe is hij als persoon, als coach, als coach van de coaches en visionair? Hammerstein, Peters, Ngouateu, De Vaal en Lemes.

On-line: 20 mei 2023 Je vindt het --- Hier ---


 

Deel-3: Hoe werd Shivek coach en hoe ontwikkelde hij zich tot een Top-coach? “Hoe word je een goede coach?”

Arik Shivek over zijn jeugd, zijn start als coach, leren en het vragen van advies. Over het noodzakelijke vermogen je aan te passen aan situaties, mensen en culturen. Ari betekent ´Lion´. En de successen in Israël.

On-line: 23 mei 2023 Je vindt het --- Hier ---



Deel-4: Zijn komst naar Nederland. Coachen in de (A)HBW en zijn komst naar ABC Amsterdam

Arik verlaat Israël en komt naar Amsterdam, en wat Piet Meijer daar mee te maken had. Over coachen op de AHBW en de impact op zijn carrière en de betekenis van de AHBW in Israël en Nederland.

On-line: 24 mei 2023 Je vindt het --- Hier ---



Deel-5: Coachen bij Amsterdam, Antwerpen, wederom Amsterdam en Mons.

Over de successen met de Astronauts van ABC Amsterdam, en het 5-jaren-plan om bij de Europese Top te gaan horen. Over scheve ogen tegenover ambitie, succes en solidariteit en het stijgen van het algehele niveau als er een team domineert.

On-line: 26 mei 2023 Je vindt het --- Hier ---



INTERMEZZO: Bij de aanstelling van Arik Shivek tot Bondscoach  - Trouw-interview en Leon Kersten -

On-line: 31 mei 2023 Je vindt het --- Hier --- 



Deel-6: Anderen over Shivek (2) en publicatie(s) over de periode van Deel-5.

6a  - Achtergrond bij de periode van Arik Shivek bij ABC Amsterdam Astronauts - NRC-interview met Vz. Roel Pieper 

On-line:   4 juni 2023 Je vindt het --- Hier ---

6b  - Ferry Steenmetz, en anderen.


On-line: rond 28 mei 2023 Je vindt het --- Hier ---



Deel-7: Het Masterplan en het opleiden van coaches. De essentie van het Masterplan.

Hoe leidt men in Israël coaches op? Over het managen van Nationale Jeugd Teams in Nederland en Israël. Over het opleiden van coaches in Nederland – ´er moet veel veranderen!´ De essentie van het Masterplan. En hoe Nederland Internationaal Topbasketball kan terugkrijgen...promoot het (beter)!

On-line: rond 30 mei 2023 Je vindt het --- Hier ---



Deel-8: Clinic(s) waarin Shivek de speelstijl neerlegt voor het Nederlandse Basketball

...deze zou in ieder geval bij alle Nationale Teams de basis van het spelconcept moeten zijn. (Deze zijn al te vinden via de NBB-kanalen)

On-line: rond 1 juni 2023 Je vindt het --- Hier ---



Deel-9: De Toekomst van het Nederlandse Basketball: meer divers basketball, de rol van de media en accommodaties en het belang van Samenwerking.

De rol die schoolbasketball speelt in Israël en de noodzaak van balans brengen voor spelers die op meerdere niveaus-in meerdere teams (tegelijk) spelen. Het verschil in media-aandacht in Israël en Nederland. Het belang van samenwerking. Het belang van meer en betere Basketball-arena´s.

On-line: rond 3 juni 2023 Je vindt het --- Hier ---


Epiloog What's next for Arik Shivek? En eventueel laatste ontwikkelingen.

Arik Shivek over zijn plannen voor de toekomst.

On-line: rond 5 juni 2023 Je vindt het --- Hier ---

 

(*) Over automatische vertaling in YouTube:


Om ondertitels bij de video’s te zien:

klik onderin de YouTube player op het CC icoon.

Via het tandwiel icoon kun je de gewenste taal kiezen.


Watching the videos with subtitles:

click the CC icon in the bottom part of the YouTube player.

Click the cog icon to select your language.

 

 

vrijdag 13 november 2020

EVEN NADENKEN N.A.V. KNIPSEL UIT DE OUDE DOOS(2007) / DISCRIMINATIE & TOLERANTIE: 'Mensen moeten iederéén leren accepteren..!' / NRC-OPINIE / CARTOON MILO /


 

 Cartoon horend bij ---  dit NRC-artikel 'Een-goth-wordt-ook-gediscrimineerd'---           (Illustratie Milo) 

Een goth wordt óók gediscrimineerd

Met posters probeert de overheid discriminatie van allochtonen te bestrijden.

Maar mensen moeten iederéén leren accepteren.

Tijdens fietstochten door mijn woonplaats Amsterdam zie ik regelmatig posters langs de weg. Op deze posters staan mensen afgebeeld met daaronder teksten als ‘geweigerd’. Op de poster met een vrouw in traditionele (islamitische) kledij wordt de weigering ook nog toegelicht met de woorden ‘vanwege mijn kleding’.

Het doel van deze posters is voorbijgangers bewust te maken van de discriminatie van met name allochtone burgers tijdens bijvoorbeeld sollicitatiegesprekken. Dat is ongetwijfeld goed bedoeld en vast ook niet zonder positieve effecten. Maar de aandacht voor het werkelijke probleem ontbreekt: algehele intolerantie jegens de medemens.

Ik erger mij er mateloos aan dat de overheid zich met dit soort campagnes enkel beperkt tot het bestrijden van symptomen. Door op de posters aandacht te vragen voor allochtonen, homo’s, vrouwen en joden bereikt zij alleen dat deze groepen zielig worden gevonden en positief worden gediscrimineerd. Maar daarmee wordt de intolerantie nog niet weggenomen. Je leert alleen ‘andersoortige’ mensen te accepteren, en niet je medemens in het algemeen.

Zelf ben ik als 19-jarige jongen van autochtone afkomst óók regelmatig geweigerd vanwege mijn kleding. Ik draag kleren die worden gerekend tot die van de gothic-stroming: zwarte spijkerbroeken, zwarte rokken en zwarte T-shirts met vleermuizen, vampiers of logo’s van bekende bands erop. Daarnaast heb ik lang zwart haar, soms ingevlochten met zwarte en paarse extensions, en piercings in mijn gezicht.

Vanwege mijn verschijning word ik op straat uitgescholden voor ‘stinkgoth’, ‘kut-alto’ en nog honderd variaties daarop. Mensen kijken mij in de metro angstig aan en durven vaak niet naast me te gaan zitten. Ook bij het solliciteren naar bijbaantjes voel ik me regelmatig gediscrimineerd vanwege mijn kleding.

Bij de Albert Heijn kreeg ik te horen dat ik ‘niet representatief’ genoeg was om er te kunnen werken. Het kwam erop neer dat ik mijn make-up (denk aan Johnny Depp in The Pirates of the Caribbean), nagellak en piercings thuis moest laten en mijn T-shirts moest bedekken met mijn werkuniform. Dat enkele kassameisjes in dezelfde winkel evenveel piercings, zwarte mascara, zwarte eyeliner en nagellak hadden, deed er blijkbaar niet toe. Bij een jongen is dat kennelijk taboe.

Is het probleem op te lossen door ook goths op de posters te zetten? Welnee. Als Nederland zijn eigen bevolking niet in zijn totaliteit accepteert, vraag ik me af of allochtonen zich ooit gewenst zullen voelen.

De campagnes van de overheid zouden moeten worden gericht op het probleem dat de vooroordelen veroorzaakt: de angst voor mensen die zogenaamd anders zijn. Als we willen dat discriminatie niet langer kan bestaan, zullen mensen zich bewust moeten worden van hun eigen onwetendheid. Misschien zijn zij dan bereid een open gesprek aan te gaan met de ander en hun oordelen aan te passen.

Sasker de Roos is 19 jaar en studeert bèta-gamma aan de Universiteit van Amsterdam.

De Praktijk is een rubriek over een actueel onderwerp met een persoonlijke toon. Bijdragen naar opinext@nrc.nl o.v.v. naam en contactgegevens.

Wij Amsterdammers

Door heel Amsterdam hangen posters van Amsterdamse minderheden (joden, moslims, homo’s) met daaronder teksten als ‘geweigerd’, ‘bespuugd’ of ‘bedreigd’.

De posters zijn onderdeel van de grote anti-discriminatiecampagne ‘Wij Amsterdammers’, sinds 2004 georganiseerd door de gemeente Amsterdam en het Meldpunt Discriminatie Amsterdam (MDA).

Doel van de campagne is de drempel voor het melden van discriminatie te verlagen. De driehoek (burgemeester, officier van justitie en korpschef) wil harder optreden tegen intolerantie in de hoofdstad.

Een eigen anti-discriminatieposter op het bureaublad van je computer? Kijk op amsterdam.nl/wijamsterdammers .

dinsdag 5 mei 2020

EVEN TERUGKIJKEN / INTERVIEWS / BASKETBALL NEDERLAND: Laki Lakner Coach van Apollo Amsterdam - Bij LL: 'Permanent streven naar passie en pressie'(VK,2007) & Probuild Lions Landsmeer(2012) / TOEVALLIG OVER GESTRUIKELD / VOLKSKRANT SPORT /


Interview Laki Lakner
•14 jun. 2012

Interview Laki Lakner

Permanent streven naar passie en pressie


Het is niet zo gek dat zijn idool Co Adriaanse is. Net als de soms verguisde, maar evenzeer geprezen voetbalcoach verkondigt Laki Lakner de leer van onvoorwaardelijke discipline, een aanvallend spelconcept en spelen met passie en pressie....

Van onze medewerker Peter Bruin 5 februari 2007, Originele artikel van VK.nl/sport via Topics.nl --- Hier ---

Inherent aan de opvattingen van zijn grote voorbeeld, nu in dienst van Metallurg Donetsk in Oekraïne, wil de geboren Kroaat de basketbalsters van Landsmeer naar de landstitel voeren. Of beter gezegd, elkaar kampioen maken. Want zo is het wel. Hij ergert zich aan coaches die roepen dat zij een wedstrijd hebben gewonnen. ‘Dan denk ik: sukkel, wat heb jij gedaan? Jij zit op de bank. Het is altijd zij en wij. Nooit ik.’

Lakner (41) kan zijn idealen verwezenlijken bij Landsmeer, de club met op dit moment ruime financiële mogelijkheden. Dat is wel eens anders geweest. Het zegt ook weer niet zoveel, omdat de rest vaak een kwijnend en armlastig bestaan leidt. Toch is Lakner er de coach niet naar om met een rammelende geldbuidel er op uit te trekken en speelsters naar Landsmeer te lokken.

Alleen eist hij een paar sterke Amerikanen. Hoe kommervol het bestaan van de overige verenigingen ook is, Amerikaanse speelsters hebben ze bijna allemaal. Dus kan hij niet achter blijven.

Ze komen voor weinig geld, omdat ze zich hier in de kijker kunnen spelen van kapitaalkrachtige clubs in Turkije, Duitsland en Spanje. ‘Verder heb ik geen toppers nodig. Wij hebben een jeugdig en sterk tweede team. Al jaren voegen we iemand van daaruit toe aan het eerste. Dat hele gedoe van kopen, kopen en nog eens kopen hoeft voor mij niet.’

Afgelopen seizoen wist Lakner wel Anouk Biesters uit Nijmegen te strikken. Dat was geen kwestie van geld. ‘Ik ken haar al vanaf zo’, zegt hij als hij zijn hand verheft tot een meter hoogte. ‘Weinigen hadden van haar gehoord. Nu weet iedereen wie zij is. Zij speelt recht uit haar hart. Een fanatieke kanjer. Wij willen alleen meiden die passen bij ons spelconcept. Speelsters in wie we dat niet zien zitten, al zijn ze nog zo goed, komen hier niet. In ons team staat de mentaliteit voorop.’

Nederlandse basketbalsters ontbreekt het aan creativiteit, vindt Lakner. Daarom laat hij hen op de training zoveel mogelijk acties maken. Als het in de wedstrijd een keer misgaat, berispt hij hen niet. Zo stimuleert hij spitsvondigheid en frivole oplossingen.

Zijn speelsters behoeven de bal ook niet steeds bij de Amerikanen in te leveren zoals elders het geval is. ‘Amerikanen maken deel uit van de ploeg. Ook anderen moeten de boventoon kunnen voeren.’
Zoals Tanya Bröring in het laatste kwart van de topper tegen Binnenland zaterdagavond in sporthal De Driesprong in Barendrecht.

De wedstrijd is geen reclame voor de basketbalsport. Ook Amy Taylor, de beste Amerikaanse speelster in de Nederlandse competitie, weet het duel geen inhoud te geven. Al scoort ze wel 20 punten, eentje meer dan Bröring en zeven meer dan Biesters, die heel wat vrije worpen mist.

Als de bezoeksters in een belabberde fase een voorsprong van dertien punten verspelen en op een achterstand van 47-40 worden gezet, gaat Bröring zich met de strijd bemoeien. Ze scoort aan de lopende band en onder haar bezielende leiding wint Landsmeer met 74-60.

Bröring is voor zijn team van eminente waarde, zegt Lakner. ‘Ze is pas 22 jaar, al vijf jaar international en een geboren leider. Je ziet het in haar ogen, ze wil niet verliezen. Zij bepaalt in het veld wat er gebeurt. Zelfs als ze slecht speelt, behoudt ze haar waarde voor het team.’

In Nederland heeft Bröring niets meer te leren. Als ze dit jaar haar studie bewegingswetenschappen succesvol afrondt, gaat ze in Spanje of Portugal spelen.

Vorig jaar won Landsmeer de beker en de final four, dit seizoen is Lakner pas tevreden als ook de landstitel wordt veroverd. De voorsprong van vier punten op Den Helder is tamelijk geruststellend, bovendien werd de huidig kampioen laatst met 34 punten verschil verslagen.

Maar geheel in de lijn van Adriaanse streeft Lakner naar perfectie in de uitvoering. Wat dat betreft is er afgaande op de ontmoeting tegen Binnenland volop werk aan de winkel.

Zijn speelsters weten ondertussen hoe ze met Lakner moeten omgaan. ‘Af en toe denken ze dat ik gek ben. Geeft niet. Zij respecteren mij en ik respecteer hen.’

Vaak hoort hij dat vrouwen moeilijker te coachen zijn dan mannen. ‘Onzin. Dat zeggen lieden die nooit vrouwen hebben gecoacht. Ik heb ook mannen onder mijn hoede gehad. Ik zie weinig verschillen, het enige verschil is dat vrouwen niet kunnen dunken.’

Een Clinic die Laki Lakner recent een aantal keren gaf






vrijdag 18 mei 2018

KNIPSEL UIT DE OUDE DOOS / VANDAAG 11 JAAR GELEDEN / EIFFELS TOWERS DEN BOSCH KAMPIOEN @ MATRIXX / IN DE LANDELIJKE MEDIA NRC


Blijdschap bij de basketballers van Den Bosch. Foto Merlin Daleman Nederland, Nijmegen, 17-05-07 EiffelTowers zijn kampioen, Magixx v Towers. © Foto Merlin Daleman Daleman, Merlin

Zegereeks eindigt in euforie


De basketballers van EiffelTowers werden gisteren landskampioen in Nijmegen.

In die stad speelde de ploeg uit Den Bosch tot twee jaar geleden zijn thuisduels.


 Originele artikel op NRC.nl   ---  Hier  ---

Het kwam niet door de provocerende manier waarop basketballers Sam Jones en Sharone Wright van EiffelTowers gistermiddag het landskampioenschap vierden. Ook niet door de tevredenheid die coach Randy Wiel uitstraalde bij het televisie-interview na afloop. Wat een deel van de aanhang van Magixx uit Nijmegen zeer deed was dat de ploeg uit Den Bosch de landstitel prolongeerde op zijn voormalige thuisbasis. Een Magixx-fan kon zich in de nabijheid van Wiel niet inhouden. „Als je niet naar Den Bosch was gegaan was je hier kampioen geworden, eikel!”

De basketballers van EiffelTowers toonden het publiek in Nijmegen vijf jaar sprankelend basketbal en behaalden in 2003 de landstitel. Sporthal De Horstacker voldeed echter niet aan de eisen van de internationale basketbalfederatie FIBA. De club kreeg geen dispensatie voor Europese duels waarna de ambitieuze hoofdsponsor, een zakelijke dienstverlener, in juni 2005 een fusie aanging met mede-eredivisieclub EBBC uit Den Bosch.

De verhuizing van het complete team naar De Maaspoort leidde tot verontwaardiging in Nijmegen. Na geruzie over wie de licentierechten bezat, werd een nieuwe profclub opgericht met de lokale discotheek The Matrixx als voornaamste geldschieter. De gifgroen geklede nieuwe bewoners van De Horstacker wisten vorig jaar als zesde te eindigen en bereikten de halve finales van het nationale bekertoernooi.

Dit seizoen speelde de ‘discoploeg’ van de jongste eredivisiecoach Michael Schuur spectaculair basketbal. Het team werd tweede, won de nationale beker, beschikte met de Amerikaan Alhaji Mohammed over de topscorer van de eredivisie en leverde drie Amerikanen voor het jaarlijkse All Star Team van de beste spelers uit de competitie. Stiekem werd in Nijmegen gehoopt dat Magixx het EiffelTowers in de best-of-seven serie om het landskampioenschap lastig zou kunnen maken.

Maar in De Horstacker voltooide de ploeg uit Den Bosch de clean sweep, een onafgebroken reeks van vier overwinningen in een play-off serie. Onder aanvoering van drievoudig meest waardevolle speler (MVP) van de eredivisie Leon Rodgers, die het laatste jaar van EiffelTowers in Nijmegen meemaakte, werd Magixx in de slotwedstrijd met 88-78 verslagen. Wiel achtte het verschil een minuut voor tijd groot genoeg voor publiekswissels van zijn bepalende spelers.

„Vier nul, dat klinkt alsof het niet moeilijk was”, zei Wiel na afloop. „Maar we hebben hier hard voor moeten werken. Magixx is een ploeg met veel beweging en kwaliteit. Als je bedenkt dat ze pas twee jaar bezig zijn in Nijmegen, hebben ze het dit jaar fantastisch gedaan.”

De coach stelde dat EiffelTowers een lastig seizoen had gehad. „Wij waren de titelverdediger en dan wil iedereen van je winnen. Verlies is bijna nationaal nieuws.” Wiel haalde slechts zijn schouders op bij de schaarse opmerkingen over het Nijmeegse verleden dat voorzitter Erik Kurvers van EiffelTowers ervan weerhoudt naar duels in De Horstacker te gaan. „Die gevoelens zul je hier altijd houden, maar de sponsor heeft de beslissing voor de verhuizing genomen. Ik werk voor de club, niet voor de stad.”

Ook de Amerikaan Eric Nelson maakte de verhuizing mee van Nijmegen naar Den Bosch. Lachend constateerde hij dat de kenmerkende sfeer in Nijmegen niet is veranderd. De warmte van de volgepakte zaal, wankele reclameborden, publiek zonder zitplaats en soms weigerende apparatuur. „Het voelt wel een beetje vreemd om hier landskampioen te worden”, zei Nelson. „De mensen die eerder voor je juichten, zijn nu voor de andere ploeg. Dat is bizar, al klapten ze na afloop wel voor ons. De landstitel winnen is geweldig, in Nijmegen en in Den Bosch.”

dinsdag 2 februari 2016

INTERVIEW NOVA COLLEGE TOUR (2007) / TOEVALLIG OVER GESTRUIKELD / CABARET / INZICHT AART DEKKER; Hans Teeuwen, en wat vallende muntjes

Ik kwam het stomtoevallig tegen - zocht een cartoon over 'Carnaval' - een aflevering van Twan Huys, Nova College Tour, met Hans Teeuwen. Heeft een paar dagen in een open tabblad in mijn browser gestaan tot ik het - vanmiddag - 'on the side' heb bekeken/beluisterd... Ik ben geen fan van Twan huys en eigenlijk ook niet zo erg van Hans Teeuwen - al kan ik bij vlagen wel gigantisch bij zijn cabaret kan lachten.

Het gaat over 'alles'; Freek de Jonge, Zomeravond, DWDD, Marc-Marie Huijbregts, Theo van Gogh, de Islam, Moraliteit, en nog heel veel meer natuurlijk.

Maar ik deel het nu vooral omdat ik een soort van 'Aha-gevoel' had; ik dacht "Goh, Hans Teeuwen en ik hebben meer gemeen dan ik ooit had gedacht...".
Zoals ik al in mijn introductie van mezelf op deze Blog schreef: ik kan me best voorstellen dat ik in een ander leven Cabaretier had kunnen worden...
En bij het volgen van het onderstaande interview vielen bij mij een paar muntjes; onder andere dat sommige van de hardste grappen van Hans Teeuwen in zijn shows ook - zelfs - wel uit de mond van de eventuele cabaretier Aart Dekker hadden komen...'Aha, dus...'

Nova College Tour - Hans Teeuwen(2007)