In @NRC: #Jetten wil er nog niet aan...maar Fokke & Sukke doen het al; #AutolozeZondag! https://t.co/w9QqstNHOJ
— Aart Dekker (@AartDekker) March 28, 2026
Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven... Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
In @NRC: #Jetten wil er nog niet aan...maar Fokke & Sukke doen het al; #AutolozeZondag! https://t.co/w9QqstNHOJ
— Aart Dekker (@AartDekker) March 28, 2026
Oouuuch..! Op @nrc "Fokke & Sukke moeten snel #tanken..." https://t.co/XAvBjlWbEY
— Aart Dekker (@AartDekker) March 18, 2026
Ik ben bepaald geen 'Metalhead', maar onder bepaalde omstandigheden kan ik wel een stukje Hardrock, of zelfs Metal waarderen...er zijn momenten dat het me energie geeft, en omdat ik daar heel vaak een zwaar chronisch tekort aan heb...
Maar voeg er nog wat gekkigheid aan toe, wat vleugjes - in dit geval Keltische - vrolijkheid, een zonnetje en een Festival-sfeertje...dan kan ik het - zelfs als ik het via de TV tot me neem - wel erg vrolijk van worden.
Ik drink eigenlijk ook geen bier; kan me slechts twee zeer bijzondere gelegenheden herinneren waar biertjes me heel goed smaakten!
Vandaar dat dit stelletje zottekappen op Pinkpop - maar ik ben er al wel achter dat ze de boel (bijna) overal waar ze optreden wel aardig 'los' weten te krijgen, vanzelfsprekend - What's in a Name! - eens temeer als het publiek vanwege de inname van heel wat bier het hele veld behoorlijk mee wisten te krijgen.
Bekijk vooral ook de wel heel bijzondere Moshpits die her en der ontstonden...(je vind ze ergens tegen het eind van het optreden).
Dit optreden heeft me - zelfs zonder een druppel bier - al aardig opgevrolijkt en (een beetje) meer energie verschaft. Ook al geldt zelfs hierbij: 'Geniet met Mate'; het kan ook teveel worden...
We kunnen niet meer wachten, fossiel moet de wereld uit. Teken het burgerinitiatief en roep de Tweede Kamer op om zich actief in te zetten voor een bindend verdrag! #AfscheidVanFossiel https://t.co/V2DZPABX1c
— Aart Dekker (@AartDekker) November 10, 2024
Er is geen sport in Nederland die zo’n groei doormaakt als
3x3-basketbal. Dankzij Worthy de Jongs ‘gouden’ worp in de
laatste seconde van de finale op de Olympische Spelen in Parijs
ontstond bij het Dordtse gemeenteraadslid Wouter van der Spoel het
idee om op het Energieplein in Dordrecht ook een voor die sport
geschikt veld te laten aanleggen, in combinatie met een kunstwerk.
Met succes, want het gaat gebeuren ook.
Folkert van der Krol 08-11-24 Originele artikel en meer op AD.nl --- Hier ---
Sportwethouder Marc Merx heeft het plan overgenomen. Hij ziet een 3x3-basketbal Art Court op het Energieplein als ‘een unieke kans om sport, kunst en duurzaamheid te combineren en de stad Dordrecht te verrijken’, schrijft hij aan de initiatiefnemers. Voor de kosten heeft hij al een potje gevonden. College en gemeenteraad moeten er nog wel definitief mee instemmen.
Op het Energieplein staat al een basket. ,,Maar daar gaat niemand heen, omdat er geen lijnen zijn’’, zei Van der Spoel daar eerder over. ,,Je kunt daar onmogelijk een wedstrijdje spelen, met als gevolg dat het Oranjeplein vaak heel druk is en de buurt daar overlast van ondervindt.’’
Volgens hem ontbreekt het op het Energieplein aan kleur. Daarom stelde hij voor om er, net als in Rotterdam, een 3x3 Art Court aan te laten leggen. Dat is niet alleen een basketbalveld, waar alle lijnen op staan die belangrijk zijn voor de puntentelling, maar tegelijkertijd een kunstwerk. Volgens hem heeft zich al een kunstenaar gemeld.
Hij heeft uitgerekend dat zijn initiatiefvoorstel 46.000 euro kost. Daarnaast zou ook nog bijna 27.000 euro moeten worden geïnvesteerd in samenwerking met 3x3 Unites, een organisatie die zorgt voor allerlei activiteiten op het basketbalveld. ,,Denk aan de organisatie van een competitie.’’
Fokke & Sukke waren niet zo scherp toen ze op #vakantie gingen; dure #zonnepanelen! - https://t.co/dXjEL4KtMU https://t.co/dXjEL4KtMU
— Aart Dekker (@AartDekker) August 26, 2024
20 jan 2024 DE OOSTERPOORT
Optreden van Sophie Straat & Het Metropole Orkest op Eurosonic Noorderslag 2024.
9 minute read
Next Article
Om de planeet leefbaar te houden, is het belangrijk om bewuster – en vaak minder – te consumeren. Dat kan op verschillende manier. Door te kiezen voor tweedehands, afval te beperken of zuiniger te zijn met energie en water. Deze vier mensen gooiden het roer om.
Tekst: Ernest Marx, beeld: Sicco van Grieken

Via haar Instagramaccount De Kringloopbus verkoopt Carlijn Assink (33) vintage spullen die ze verzamelt in binnen- en buitenland. Haar doel: mensen inspireren om vaker voor tweedehands te kiezen.
Op mijn ondergoed na koop ik al mijn spullen tweedehands
‘In de zomermaanden reis ik veel rond met mijn oude Volkswagenbusje. Dan struin ik graag markten, tweedehandswinkels en brocante zaakjes af. Ik zoek spullen van goede kwaliteit die iemand anders misschien goed kan gebruiken. Omdat ik een kleine bus heb, beperk ik me tot kleinere items. Die neem ik mee naar Nederland en zet ik op Instagram. Mensen kunnen ze van me overnemen, zodat zij een mooi tweedehands item in huis hebben. Ik verdien hier nauwelijks aan; het is vooral een hobby. Daarnaast hoop ik te stimuleren dat mensen in plaats van steeds bij webshops te kopen, zelf ook dichter bij huis gaan kijken in hun plaatselijke kringloopwinkel. Dat is een stuk duurzamer.’
‘In Afrika zijn er enorme afvalbergen van kleding en in de oceanen drijven miljoenen tonnen aan plastic afval. Dat vind ik nogal heftig. We moeten ervoor zorgen dat de aarde niet een grote, vervuilde vuilnisbelt wordt. Stilstaan bij de impact die ons consumeergedrag heeft, kan daarbij helpen. Ik probeer zelf heel duurzaam te leven. Dat heb ik vrij ver doorgevoerd. Op mijn ondergoed na koop ik al mijn spullen tweedehands. Ik merk dat veel mensen vooroordelen hebben over tweedehands spullen. Dat ze die vies vinden. Dat vind ik onzin.
Iemand zei eens: “Een oud vaasje is prima, maar beddengoed zou ik nooit tweedehands kopen. Je weet niet wie daar onder gelegen heeft.” Maar als je in een hotel slaapt, lig je onder lakens waar misschien wel duizenden mensen in hebben geslapen. Die worden ook steeds gewassen. Wat is het verschil? Dat soort gesprekken vind ik leuk om te voeren, want de reactie is vaak: “Zo had ik er eigenlijk nooit over nagedacht.”’

Henk van Houten (66) ontwierp en bouwde een huis waarmee hij meer energie opwekt dan hij verbruikt. Zijn kennis deelt hij met anderen via zijn Charge Free Home-concept.
We hebben helemaal geen windmolens, zonneparken of kernenergie nodig
‘Toen ik eind jaren 80 hoorde over de aardbevingen in Groningen als gevolg van de gaswinning, dacht ik meteen: foute boel. Het triggerde mij om me te verdiepen in technieken waarmee je gasvrij kunt wonen. Warmtepompen, zonnepanelen en goede isolatie bestonden toen ook al. Uiteindelijk heb ik mijn eigen energiepositieve woning gebouwd. Ik wek hiermee jaarlijks 9000 kWh op en verbruik 6000 kWh. Van de overige 3000 kan ik 18.000 kilometer gratis rijden in mijn elektrische auto.
Ik woon en rijd dus volledig CO2-neutraal. Ik ben gepensioneerd en duurzaamheid is een grote hobby van me. Ik volg alle ontwikkelingen op de voet en wil mijn kennis graag delen. Over de opwarming van de aarde maak ik me grote zorgen. Dat is mijn grote motivatie om me fulltime vrijwillig in te zetten voor een duurzame wereld. Daarom ben ik het project Charge Free Home gestart. Dat is een gedachtegoed over hoe je met innovatieve technieken een elektriciteit leverende woning kunt bouwen. Mijn droom is om hele woonwijken te creëren.’
‘Samen met anderen werk ik aan het opzetten van Collectief Particulier Opdrachtgeverschap. Je kunt zo met meerdere toekomstige bewoners naar de gemeente stappen en zeggen: “Wij willen samen een Charge Free Home-wijk bouwen.” Als je de huizen in zo’n wijk voorziet van zonnecollectoren, driedubbel glas, hoogwaardige isolatie, een warmteterugwininstallatie en buurtbatterijen, lever je samen meer energie op dan je verbruikt. Sterker nog, als je op die manier een miljoen huizen bouwt, is het volgens mijn berekeningen mogelijk om genoeg energie op te wekken voor nog eens vier miljoen andere huishoudens. Dan hebben we in Nederland helemaal geen windmolens, zonneparken, of kernenergie meer nodig.’

Sjors Hoekstra (38) heeft een gezin met vier zoons van 16, 11, 8 en 6 jaar en runt samen met haar man een eigen zaak. Tijdens haar laatste zwangerschap besloot ze over te stappen op wasbare luiers. Sindsdien probeert ze op alle mogelijke fronten te leven zonder afval achter te laten.
Het begon met wasbare luiers
‘Met een groot gezin heb je natuurlijk een veel grotere ecologische voetafdruk dan met een klein gezin. Ik ben erg begaan met de natuur en wil dat ons huishouden zo duurzaam mogelijk is. Na de geboorte van onze vierde dacht ik: er gaan nu wekelijks zoveel luiers doorheen, dat moet anders. Toen ben ik overgestapt op wasbare luiers.
Daarna begon ik zoveel mogelijk plastic buiten de deur te houden. Als een van de kinderen jarig is, willen we geen plastic speelgoed dat snel kapot gaat, maar liever iets duurzaams of een leuke ervaring zoals naar de bioscoop. We hebben al meer dan genoeg spullen. Ik koop verder graag verpakkingsvrije boodschappen, bijvoorbeeld op de markt. Voorheen moest ik vrijwel dagelijks een nieuwe vuilniszak in de emmer doen. Tegenwoordig is door ons zerowastebeleid en strikte afvalscheiding onze restafvalbak meestal pas na een week vol.’
‘Ik voed de jongens heel bewust op en ik vind het mooi om te zien dat het zijn vruchten afwerpt. We kijken weleens samen naar een documentaire over klimaatproblemen en ik betrek ze sterk bij het scheiden van het afval. Ze zijn heus niet altijd blij dat we terughoudend zijn met nieuwe kleren kopen of dat ze in plaats van met gewone tandpasta poetsen met oplosbare tandpastatabletten. Maar mijn zoons zijn zich wel goed bewust van hun ecologische voetafdruk. Laatst ging mijn tweede zoon op kamp en moest hij zelf een tandenborstel kopen. Toen kwam hij terug met een borstel van bamboe. Welk kind van elf kiest nou zelf bewust voor een klimaatvriendelijke tandenborstel? Toen dacht ik wel: mijn missie is deels al geslaagd.’

Jan Peter van der Hoek (63) is hoogleraar drinkwatervoorziening aan de TU Delft. Als geen ander weet hij dat mensen die willen consuminderen er goed aan doen om hun watergebruik te beperken. Dat doet hij zelf ook, maar niet per se om CO2-neutraler te leven…
Zonder in te leveren op comfort, kun je flink wat water besparen
‘Voordat ons drinkwater uit de kraan komt, wordt het gezuiverd in een zuiveringsstation. De energie en chemicaliën die daarvoor nodig zijn, zorgen voor CO2-uitstoot. Maar omgerekend per individu is de CO2-uitstoot per liter gezuiverd drinkwater verwaarloosbaar. Dus als jij zuiniger bent met drinkwater om CO2-neutraler te leven, zet dat nauwelijks zoden aan de dijk. Minder warmwatergebruik verkleint natuurlijk wel je CO2-voetafdruk.
Vanuit mijn vakgebied vind ik het vooral belangrijk dat we ons bewuster zijn van onze watervoetafdruk. Als je vlees eet, heb je bijvoorbeeld een enorme CO2-voetafdruk én een grote watervoetafdruk. Terwijl er een grote discussie gaande is over waterbeschikbaarheid. We hebben in Nederland steeds vaker langere droge periodes waarin de levering van drinkwater niet vanzelfsprekend is. Daarnaast stijgt de vraag naar water door bevolkingsgroei. Het gemiddelde drinkwatergebruik per persoon is enkele jaren geleden al gedaald van 150 naar zo’n 125 liter per dag. Maar de overheid wil dit de komende jaren door middel van campagnes terugbrengen naar 100 liter per dag.’
‘Ik probeer zuinig te zijn met water. Ik zorg ervoor dat onze wasmachine vol is als we een was draaien. En thuis douchen we kort; vijf minuten vind ik al behoorlijk lang. Ik heb afgelopen zomer gekampeerd en bij veel campings moet je tegenwoordig een muntje in de douche gooien. Dan heb je vijf minuten douchetijd, maar ik ben na drie minuten al klaar. Op die manier kun je besparen. En tijdens het tandenpoetsen zorg ik ervoor dat de kraan uitstaat. Op relatief eenvoudige manieren – zonder in te leveren op comfort – kun je flink wat water besparen in je eigen huis.’
Lees deze 4 slimme tips
Het toilet is een van de grootste waterslurpers in huis. Alle moderne toiletten hebben daarom een grote spoelknop en een kleine, de zogeheten bespaarknop. Elke keer dat je het toilet doorspoelt met de grote knop, verbruik je zo’n zes tot acht liter water. Met de spaarknop – bedoeld voor de kleine boodschap – halveer je de hoeveelheid. Spoel dus niet standaard door met die grote knop. Er zijn tegenwoordig zelfs handige stickers te koop om achteloze huisgenoten en bezoek hierop te wijzen: de bespaarsticker.
Als we eenmaal besloten hebben dat we een fysiek product willen kopen, zijn er genoeg manieren om ons consumptiegedrag binnen de perken te houden. Dat kan door jezelf voor de aankoop enkele vragen te stellen. De belangrijkste is: heb ik het écht nodig of is dit een impulsaankoop? Stel als het kan de aankoop een week uit. Als je constateert dat je iets toch echt nodig hebt, vraag je dan af of je het misschien ook zou kunnen lenen of huren? Of misschien kun je het wel tweedehands kopen?
Er zijn vaardigheden die ons consumptiegedrag flink kunnen indammen. We kunnen vaak meer dan we denken. Wat dacht je ervan om zelf kleding te leren repareren? Een gat in een truitje is misschien nog best te maken in plaats van het gelijk weg te gooien. En weet je dat je ook zelf allerlei beautyproducten kunt maken, zoals mascara, bodyscrub en deodorant? Zoek maar eens online op een product in combinatie met ‘DIY’. Het is leuk om te doen en bespaart geld.
In onze consumptiemaatschappij worden we aan alle kanten verleid om meer spullen te kopen. Ook spullen waarvan we niet eens wisten dat we ze wilden of nodig hadden. Dat is de kracht van reclame en marketing. Plak daarom de bekende ja-neesticker op je brievenbus om reclamefolders buiten de deur te houden. En schrijf jezelf uit voor nieuwsbrieven van (online) winkels.
Koen Haegens beeld Milo
– verschenen in nr. 34
Zelfs voor vakantiegangers op zoek naar rust en afleiding is er deze zomer geen ontkomen aan. Of het nou in Italië en Spanje was, smeltend onder de hitterecords, op het brandende Rhodos, te midden van de overstromingen in Slovenië of verder weg, de dodelijke catastrofe op het Hawaiiaanse eiland Maui: de gevolgen van klimaatverandering vallen niet meer te ontkennen.
Wie zijn kop in het zand wil steken, kan beter afreizen naar de studeerkamer van de gemiddelde klimaateconoom. Niet dat deze academici de opwarming van de aarde ontkennen. Het zijn de gevolgen van het nakende onheil waarover een flink aantal van hen zich opvallend laconiek toont. In een recente publicatie stelt een groep klimaateconomen dat vier graden opwarming de aarde slechts vier procent groei zal kosten. William Nordhaus, in 2018 winnaar van de (niet-officiële) Nobelprijs voor de economie, noemde 3,5 graden erbij zelfs ‘optimaal’. In dat scenario zijn de extra kosten die klimaatbeleid met zich meebrengt namelijk even hoog als de baten.
‘Er is een wereld waarover klimaateconomen projecties maken, en een wereld waarover klimaatwetenschappers rapporteren’, zo beschrijft hoogleraar economie Dirk Bezemer van de Rijksuniversiteit Groningen deze kloof [in zijn fascinerende artikel](
). Op zoek naar een verklaring komt hij uit bij de gehanteerde economische modellen. Die gaan, ten eerste, uit van ervaringen uit het verleden. Denk aan de samenhang tussen temperatuur en productiviteit tussen 1900 en 2014 − een periode waarin het broeikaseffect een veel minder groot stempel drukte op de planeet.
De tweede reden voor de ogenschijnlijke wereldvreemdheid komt bekend voor. Geheel volgens de dogma’s van de markteconomie nemen de wetenschappers evenwicht, harmonie en geleidelijkheid als uitgangspunt. Of zoals een Nederlander, nota bene auteur van een leerboek over klimaateconomie, het geruststellend poogt uit te leggen: ‘Als je Groningen een graad opwarmt dan ben je in Maastricht, twee graden brengt je naar Parijs.’ Kortom: waar maken we ons druk over?
Grootschalige rampen, de ineenstorting van de economie, laat staan het einde van de groei − dergelijke aardverschuivingen worden simpelweg onvoorstelbaar geacht. Ondertussen trekt de echte wereld zich weinig aan van die achterhaalde theorie. Het risico dat er kritieke kantelpunten optreden, van smeltende poolkappen tot het verdwijnen van het Amazone-regenwoud, groeit met de dag.
In 2008 brak een loodzware crisis uit in de financiële sector. Het was de spreekwoordelijke zwarte zwaan waar de meerderheid van de economen met hun modellen niet op gerekend had. Vijftien jaar later dreigt de geschiedenis zich te herhalen.
Net als toen zal er ook nu ongetwijfeld een correctie komen op de naïviteit van sommige klimaateconomen. Maar dan is het eigenlijk al te laat. Als geen andere wetenschap laten mainstream economen zich voorstaan op hun glazen bol. Die prognoses maken ze tot fluisteraars van de machtigen op aarde, van ceo’s tot premiers tot politieke partijen met hun verkiezingsprogramma’s. Alleen: wat heeft de samenleving aan een vakgebied dat uitgerekend op dit vlak telkens weer achter de feiten blijkt aan te lopen?
Rotterdam is mondiaal een van de grootste overslaghavens van ruwe olie. Deze olie wordt in de haven verwerkt en doorgevoerd. Daarmee is de haven een Europese distributiehub voor aardolie. Maar nu we stoppen met fossiele
brandstoffen en het gebruik van olie... (Foto: Port of Rotterdam)
*
Ik ben altijd tegen Kernenergie geweest.
Waarom?
Risico's, kosten, afval, en - specifiek voor Nederland - Nederland is er gewoon veel te klein voor...
Maar ja, dat was buiten de VVD e.v.a. Kernenergie-liefhebbers gerekend...
Hoe je dat wordt...'Kernenergie-liefhebber'?
Beats Me... Maar ja, je hebt nu eenmaal ook Aardolie-liefhebbers, voorstanders van Steenkolen en zelfs Bruinkool...ze zijn i.i.g. in overweldigende meerderheid Rechts...
Al decennialang hebben we in Nederland overwegend Rechtse Regeringen, en al net zo lang zetten die keer op keer in hun Verkiezingsprogramma's dat ze 'VOOR Kernenergie zijn'.
Toch kwamen ze er nooit.
Nu zitten we in hoge nood, en heeft Rutte-IV 'besloten' dat er twee nieuwe Kernenergie-centrales bij gaan komen.
Rutte 'wist het zeker; in Groningen wilden ze er dolgraag eentje hebben'.
Hij had het alleen ondanks zijn talloze bezoeken aan Groninger Bodem Bewegings Slachtofferrs, blijkbaar nooit eentje naar gevraagd...want het klopte - zoals iedere gemiddelde Rutte-bewering - natuurlijk niet...
'Dus' moesten ze er maar bij Borsele bijgebouwd worden. Borsele X7 dus.
Maar uit de hierboven staande documentaire van Menno Bentveld - de Energiemand, aflevering 'Van Zwart naar Goen' - blijkt dat die gezagtrouwe Zeeuwen aldaar ze ook helemaal niet blijken te zien zitten.
En 'Ze staan er natuurlijk de komende 10-15 jaar nog niet' dus een TIJDIGE oplossing lijken ze me niet...
Maar goed: waar de VVD er altijd heel erg goed in is dingen door te douwen als ze de kans hebben, alles wat ze niet aanstaat traineren ze eindeloos, net zolang tot het eigenlijk niet anders meer kan...
Dus zelfs ik - gezworen tegenstander - zeg dan nu:
"KERNENERGIE? OK, als het dan echt niet anders meer kan, dan moet het maar. Maar dan wel op de voorwaarden dat:
-ze er technisch staan wanneer ze nodig zijn; dus binnen pak-hem-beet maximaal 7 jaar
-de prijs van de geproduceerde energie GEGARANDERD (dan wil ik nu mijn contract tekenen!) VEEL GOEDKOPER is dan Groene Energie nu
-dat als de donder een stroomnet wordt gerealiseerd die al die stroom van een uithoek in Zeeland tegen redelijke kosten (weer: dan wil ik nu mijn contract tekenen!)overal in Nederland kan worden geleverd
-en als belangrijkste voorwaarde: laat alle voorstanders dan wel ff per omgaande aangeven WAAR in een straal van 10km van jullie huis een geschikte locatie te vinden is voor die Nieuwe Centrales. Want VOOR zijn maar NIET in je EIGEN ACHTERTUIN is HYPOCRIET
Tenslotte snap ik zowel kwa stroomnet (kosten), als kwa risico (we maken het de Putins van deze wereld wel heel erg gemakkelijk als we ze allemaal op een kluitje bij elkaar zetten!), lijkt één locatie in een uithoek van Nederland me niet erg handig. Dus daarop per ommegaande gaarne ff een antwoord.
Fokke & Sukke https:dt.co/asbqFrS53y
— Aart Dekker (@AartDekker) August 17, 2023
Fokke & Sukke https://t.co/gFCu5Im6pM Zo gaat het zo'n beetje in Huize Dekker. Met dat verschil dat Fokke Sukke nog heeft, en Sukke Fokke....
— Aart Dekker (@AartDekker) November 26, 2022
Ben Jennings on Rishi Sunak v Liz Truss – cartoon https://t.co/HZSun3zJi2
— Aart Dekker (@AartDekker) August 2, 2022
#COMICS #POLITICALCARTOON@KWSnet RT
— KWSnet (@KWSnet) July 28, 2022
Andy Davey @DaveyCartoons
UK political and social gag cartoonist.
Andy Davey: https://t.co/Xc8Q12G167
🔸 'Energy Policy?,' 29 Jul 2022. Andy Davey, The Telegraph. pic.twitter.com/7NksZtXmzO
Updated version of a classic map of #Europe by cartoonist Andy Davey via @ianbateson pic.twitter.com/5nuZbt44uc
— Andreas Rossbach (@rossbachandreas) June 19, 2018
Andy Davey
UK political and social gag cartoonist. Andy Davey: http://andydavey.comal een week of twee geleden: "De economie van Duitsland gaat volgend jaar (2023) compleet instorten!".
Nu vond ik dat een niet te verifiëren stelling, dus mijn veel herhaalde vraag de laatste twee, drie weken luidde: 'Kan je dat nader specificeren? Betekent dat: 10% economische krimp? Of 2%? Of..?'
Maar helaas: die toetsbare cijfers kwamen tot op heden niet... Toch hamerde het Orakel van Porkuni er iedere keer op dat 'ik zijn voorspelling direct on-line diende te zetten..!' Hij vermoedde (definitie-)trucs van mijn kant, vermoed ik...
Dus bij deze!
• 6 min read
“Human-induced climate change and the war on Ukraine have the same roots: fossil fuels and our dependence on them” said Ukrainian climate scientist Svitlana Krakovska as Russia, one of the world’s biggest oil and gas producers, was invading her country.
At the time, she was addressing The Intergovernmental Panel on Climate Change from her home in Kyiv, and had to withdraw from the approval session of the latest report as bombs hit her city.
A month later the war in Ukraine is now a humanitarian crisis: more than 3.7 million people who have fled the country, and roughly 13 million people are estimated to be unable to leave with limited access to food, water, and medical care.
There’s a direct relationship between fossil fuels and the Russian war machine. Rosneft, one of Russia’s main petroleum companies, is reported to be one of the main suppliers of fuel to the Russian army. Rosneft also supplies petroleum to companies like BP. So every time Russian oil or gas are bought it’s not just contributing funds to the war chest, it may be keeping military machinery running. Rosneft and subsidiary company Rosneft-Aero and Transneft reportedly delivered fuel to the Russian Army before and during the invasion. [1]
To stop this war we need a global divestment from, and an embargo on, Russian fossil fuels as soon as possible, as well as urgent delivery of humanitarian aid to those in need.
The struggle over energy resources has been a conspicuous factor in many recent conflicts, including the Iran-Iraq War of 1980-1988, the Gulf War of 1990-1991, and the Sudanese Civil War of 1983-2005. Greenpeace has spoken out about such conflicts in the past, especially during the last Iraq war.
The 1990 Gulf war was largely a conflict about oil. The issues which provided Iraq with the pretext for its invasion of Kuwait were oil pricing policies and oil revenues. Though oil was not the sole reason for Iraq’s actions, it was a powerful motivator for swift action from the United States and its allies who moved quickly to protect its own and OECD countries’ access to important oil supplies. And the large-scale exploitation of oil by foreign companies operating in southern Sudan has increased human rights abuses there and has exacerbated the long-running conflict in Sudan, resulting in two million people dying and four million displaced since 1983, as well as recurring famine and epidemics.
According to research in 2021 by Greenpeace Italy, Greenpeace Spain and Greenpeace Germany, almost two-thirds of all EU military missions monitor and secure the production and transport of oil and gas to Europe. The governments of Italy, Spain and Germany have invested more than €4 billion to protect climate-damaging fossil fuels since 2018.

Early in the war in Ukraine, oil companies jumped on the opportunity to expand their operations, using a looming energy crisis as a reason to pedal their polluting business. Shell even bought oil from Russia after the invasion, and only apologised and pledged to cut ties with Russia after huge public backlash that could affect their bottom line. Now other oil companies such as BP and Total Energies promise to be divesting from Russia, after being directly linked to the Ukraine war.
Like big tobacco, these companies jump on any opportunity to keep selling their dirty products. Unless we continue to expose their dirty business model, they will continue to profit off conflict and climate crisis.
To help ensure peace and stop the climate crisis, governments need to cut their dependency on fossil fuels and phase them out immediately. Today, the world economy is still running largely on fossil fuels which continue to make up for over 80% of the global energy mix.
This addiction to fossil fuels places energy security and climate action at the mercy of geopolitics. Governments cannot claim to stand for peace if they continue to finance war. And shifting from Russian oil and gas to oil and gas from other countries with questionable human rights records, like Venezuela or Saudi Arabia, will only shift geopolitical power from one abuser to another.
These power imbalances can lead to countries acting with impunity. At the recent COP26 global climate talks, leading oil and coal producers like Saudi Arabia and Australia stymied efforts to include fossil fuel phase-out in the final text, and countries like Russia and the United States are not members of the International Criminal Court which prosecutes war crimes.

In order to get to a more just and peaceful world, we need countries to cut their fossil fuel dependency. To transition quickly, wealthy countries must first reduce their energy demand and maximise energy efficiency. Then move fast to fill their remaining energy needs with renewable energy.
Unlike fossil fuels, renewable energy is less likely to feed geopolitical power struggles or inequality, as its infrastructure has the potential to be largely localised. This could in turn help to reduce trade with countries with questionable human rights records. Localised renewable energy could also help to protect consumers from price shocks like the global energy crisis we are seeing today.

The combination of renewable energy and energy efficiency is a better choice for energy security. If the potential of these two are combined, total global energy demand could be reduced by up to a quarter by 2030. Energy efficiency measures would account for half to three-quarters of the total energy savings, with renewables delivering the rest. This could have huge implications for safeguarding the climate, with fossil fuels being the number one contributor to global heating.
A fast and just transition to renewable energy is possible. Installing renewable capacity is much faster than building new fossil fuel infrastructure – In the UK it takes on average 28 years to develop a new oil well, versus two years to build a solar farm. And if the world invests in more renewable energy it will become an even cheaper, more viable option. Morocco and Egypt are rapidly scaling up their renewable energy capacity, and showing how collaboration can help everyone go farther and faster together.
This is a chance for governments to break the cycle of fossil fuel destruction and transition to a green peaceful future. Governments must act for peace and a safe climate with a transition to efficient and renewable energy as quickly as possible.
[1] According to a 2017 report posted by the company in Russian, companies in the Rosneft group supplied the Russian Ministry of Defence, the Investigative Committee of the Russian Federation, the Russian Emergencies Ministry, the Russian Ministry of Internal Affairs, the Russian Guard and was at the time the sole supplier of motor fuels to the National Guard, which has since been deployed on the border with Ukraine.
Greenpeace International••3 min read
The IPCC Working Group III delivered the third part of the Sixth Assessment Report to world governments today.
Olga Lupilina••2 min read
I am protesting against Russian oil and fossil fuels. Together with other activists from across Europe, I am using my body to get in the way of the tanker
Greenpeace International••2 min read
Greenpeace activists from Denmark, Sweden, Norway, Finland and Russia have begun a blockade of a transshipment of Russian oil at sea in northern Denmark.
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .