Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Drie (4) oudspelers ZZ gaan (zijn) naar (op de) Olympische Spelen & Basketball in de (geprinte) media
BNXT-League PROFESSIONEEL MANNEN BASKETBALL IN NEDERLAND & BELGIË
Het gebeurt niet zo vaak...dus daarom nu (bijna) drie maanden later toch nog wat aandacht voor een pagina in een krant die - voor het overgrote deel van de oplage allang weer in de oud-papier-bak / kattenbak terechtgekomen zal zijn - ik begin mei tegenkwam bij een kapper in de Leidse Luifelbaan...
Ik kwam de pagina tegen, en scheurde hem uit, en scande hem zojuist in vier delen in...
...en deel hem dus nu met u /jou!
Waarom kon ik mijn scheurneiging niet onderdrukken?
Hoe vaak kom je nou vandaag de dag een krant tegen met een HELE PAGINA (Nederlands) Basketball?
Nou, dat overkwam me in het voorjaar enkele keren; over die andere keer/keren binnenkort meer...
Waarom ik er dan nu mee op de proppen kom?
Nou, dat lijkt me overduidelijk: omdat het unieke feit waar ik het in de kop al over had zich straks - 19h05, in de nabijheid van de Parijse Eifeltoren voor het oog van de wereld gaat afspelen; viif Nederlandse (oud-) Basketballers treden op op de Olympische Spelen op, twee van hen - Dimeo van der Horst en Arvin Slagter - doen dat al voor de tweede keer - drie jaar geleden op de Corona-Spelen van Tokio ging het door voorgaande fraude van de Belgen en botte pech in de Kwart-Finale nipt mis - voor Worthy de Jong, Jan Driesen en Aaron Rooije (coach, dus op afstand) betekent het een Olympisch Debuut.
Ik denk dat deze Mannen de wereld gaan verbazen met tenminste een Medaille - misschien wel Goud - maar of het zover komt zullen we pas 4, 5 augustus weten...
KIJKEN DUS STRAKS; EN DUIMEN VOOR DIE MANNEN!
Wat extra uniek is - want laten we wel wezen; echt normaal is het überhaupt niet dat in een in 200 landen gespeelde sport, Nederland bij DE BESTE 8 (Acht!) hoort - is dat van die vier spelers en coach, er slechts eentje GEEN ZZ LEIDEN verleden heeft...eigenlijk speelt daar de ZZL 3X3, versterkt met Dimeo van der Horst..!!
Ik kan me dan ook voorstellen dat er juist in Leiden en omstreken (en Amsterdam, waar Worthy de Jong, Dimeo vd Horst en Aaron Rooije veel basketball-historie hebben) met nog wat intensere aandacht gekeken zal worden...
De uitgescheurde pagina riep ook vragen bij me op: het is er eentje uit een Huis-aan-huis-krant. En toen dacht ik: OK, de Landelijke Media vergeten de Nederlandse Tak van de BNXT-League tegenwoordig bijna compleet...hoe vaak krijgt ZZ Leiden zoveel ruimte in het LEIDS NIEUWSBLAD?
En welke andere Nederlandse BNXT-clubs - Heroes Den Bosch, Donar Groningen, Landstede Hammers Zwolle, BAL Weert, Feyenoord Basketball Rotterdam, QSTA Unieted Bemmel, LWD Basket Leeuwarden, Den Helder Suns - kunnen zich ook ik zoveel aandacht in de gedrukte media verheugen, of wie komt er juist veel bekaaider vanaf?
Antwoorden graag via LinkedIn of mijn email, want vanwege Mark Suckerberg kan ik via Facebook op dit moment niet communiceren via de (a-) Sociale Media, 'X'leent zich niet voor zo'n inventarisatie. Mocht ik inderdaad via deze manier goede inventarisate-gegevens verwerven, kom ik er in de nabije toekomst nog een keer in een stuk op terug...
Ik lees graag, en als het ff kan veel; kranten, tijdschriften, boeken, internet. Maar dit stukje is geïnspireerd op een artikel in de NRC-Wetenschap-bijlage van 22 januari j.l. Door mijn oogproblemen en andere gezondheidsbeperkingen komt het er lang niet altijd van om de dikke zaterdagkrant zelfs maar in erop volgende week te verstouwen, maar deze keer toevallig deze bijlage wel.
Ik ben van jongs af aan een groot liefhebber van echte winters, liefst met sneeuw en heel veel en lang schaatsijs. Dat komt omdat mijn vader ooit een 11Steden-rijder was (in 1942), en hij mij schaatsen leerde in de beroemde winter van 1963, ik was toen 4 jaar. Vanaf dat moment zit schaatsen op natuurijs diep in mij, en omdat je daar nu eenmaal stevige vrieskou voor nodig hebt ben ik meestal erg gespitst op voortekenen dat het weleens zou kunnen gaan vriezen en op alle informatie die daar wat mee te maken heeft. Wellicht was het dus mijn intuïtie die me deze bijlage zo snel deed oppakken...
Vanaf mijn tiende was het een droom van me om zelf ook eens de 11Stedentocht te rijden. Ik moest er lang op wachten, want na 1963 duurde het tot 1985 voor 'de Tocht' weer werd verreden, en zelfs die ging door een samenloop van omstandigheden aan mij voorbij. Maar ik had mazzel; ook in 1986 waas er weer een Tocht, en in 1987 lag er zelfs nog meer ijs, alleen was het toen op een flink deel van het 11Steden-traject onmogelijk om te schaatsen doordat er veel zand op het ijs lag; geen Tocht dus, en geen kans voor mij om een tweede Kruisje te scoren. In 1997 was de vooralsnog laatste keer dat er een officiële 11Steden werd verreden. Sindsdien waren we er enkele malen dichtbij, maar 'hij' kwam er niet.
Waarom deze opsomming? Omdat er een patroon zit in strenge winters - al dan niet met 11Stedentocht - 1963 - 1985 - 1986 - 1987 -1997 - - 2021? Het is geen precieze wiskundige reeks, maar koude winters komen nogal eens in een cyclus van een jaar of 11, plus of min enkele jaren en niet zelden meerdere achter elkaar. Schijnt met de activiteit van de zon te maken te hebben... Ook dat voedde mijn intuïtie...
En toen kwam NRC dus met het onderstaande verhaal. Kort samengevat: er bestaat een weerkundig verschijnsel dat nogal eens kouinvallen in ons deel van de wereld veroorzaakt, in januari deed zich dat voor, en er was een kans van 2-op-3 dat we er eentje zouden krijgen. Het duurde nog best lang, maar afgelopen weekend was het dus zover. En de krant kwam met een verhaal over het hoe en waarom; blij dat er kranten zijn die dit soort informatie goed uitgediept brengen, jammer dat er tegenwoordig zo weinig mensen nog kranten lezen..!
NRC stipte ook al de mogelijke 11Steden-koorts aan, en ja hoor: de sneeuw moest nog komen, er lag nog geen millimeter ijs, en er was alweer een verhit 11Steden-debat, nog eens extra pikant doordat de 11Steden-vereniging al voor het begin van de winter had gesteld dat bij de staat van corona die wij meemaken het organiseren van een Tocht onmogelijk zou zijn...
Maar dat hield niets en niemand tegen het er toch over te hebben...
Begrijp me niet verkeerd: ik zou er graag een zien komen - zelfs onder dit corona-regime, misschien wel juist dan; het volk kan wel wat afleiding van de ellende gebruiken, en ik ben het met Erben Wennemars en anderen eens dat je in zo'n uitzonderlijke situatie moet kijken wat er wel mogelijk is - alleen...ik schatte het als volkomen onmogelijk in dat er bij een inval van de winter die pas na een week in februari komt, nog voldoende 11Steden-ijs zou kunnen groeien - hoe fel de kou ook zou zijn - de zon is gewoon al te sterk en de nacht te kort...
Het was dus welkome afleiding van corona-misère, maar tegelijk onzin en zelfs een mooi voorbeeld van typisch Hollandse/Nederlandse Massahysterie en Sensatiezoekerij.
Maar goed; er kan geschaatst worden de komende dagen; geniet ervan zolang het kan!
En lees hieronder, of op NRC.nl de Originele Post, over hoe het opeens zo koud kon worden.
(AD)
*
Dramatische
fenomenen boven de Noordpool
Meteorologie Soms wordt het
’s winters ineens heel koud, na extreme veranderingen in de
stratosfeer. Gebeurt dat nu ook?
Kou in de Siberische stad Omsk deze winter. De
middagtemperatuur deze week in Omsk was circa -20°C. Foto Alexey
Malgavko/Reuters
Zou het misschien toch? Nog schaatsen op een plas ergens de
komende weken? Of – hoop, hoop – misschien zelfs weer een
Elfstedentocht, na 23 jaar? Sinds begin deze maand hoor je
voorzichtig gefluister dat het wel eens erg koud zou kunnen worden.
In Siberië is het al gaande.
Aanleiding voor de hoop is een beruchte, spectaculaire verstoring
in de stratosfeer, de luchtlaag op tien tot vijftig kilometer hoogte.
Begin januari trad daar in korte tijd een sterke opwarming op, een
zogeheten sudden stratospheric warming (SSW). De gevolgen
daarvan zijn aan het aardoppervlak te voelen, en zorgt in sommige
gebieden juist voor sterke afkoeling.
Maar wat is zo’n SSW precies? Hoe leidt een verstoring op zo’n
hoogte tot extreme kou aan de grond? En in hoeverre valt zo’n
gebeurtenis, en zijn effecten, te voorspellen? Een overzichtsartikel
dat afgelopen november in het tijdschrift Review of
Geophysics is gepubliceerd, geeft veel antwoorden. Een stuk in 5
vragen.
1 Wat is een sudden stratospheric warming?
„Een van de meest dramatische stratosferische fenomenen”, zo
noemt het overzichtsartikel het. Een SSW is een ernstige verstoring
van de normale situatie. Normaal is dat het Noordpoolgebied in de
winter in duisternis vervalt. Door het ontbreken van zonlicht, koelt
het gebied sterk af. Vanuit het zuiden wordt er wel warme lucht
aangevoerd. Dat zorgt voor een groot temperatuurverschil. In reactie
komt de lucht sterk in beweging (in andere seizoenen is die wind er
ook, maar veel minder sterk). De lucht beweegt van hoge naar lage
druk, in dit geval zuidwaarts. In combinatie met de draaiing van de
aarde, wekt dat een sterke westenwind op, de poolwervel geheten –
in het Engels de polar vortex. Tot zover de normale
situatie.
Maar soms raakt de poolwervel ernstig verstoord. De wind valt
stil, keert om, en verandert in een zwakke oostenwind. De
stratosfeer, of een deel ervan, warmt daarbij snel op, 20, 30 soms
wel 50°C. In januari 2019 bijvoorbeeld ging het binnen enkele dagen
van -70°C naar -30°C.
De verstoring in de stratosfeer houdt twee tot drie weken aan. „De
polaire vortex probeert zich te herstellen”, zegt Michiel van
Weele, die zich bij het KNMI bijzonder voor SSW’s interesseert. Wat
vaak wordt gezien, zegt hij, is dat de vortex door de verstoring een
tijd instabieler is, en zich in tweeën splitst. Of hij verplaatst
zich.
Op het zuidelijk halfrond ontstaat de poolwervel ook – in juni,
als het daar winter is. Maar plotselinge opwarmingen doen er zich
nauwelijks voor. Blijkbaar laat de wervel zich hier minder makkelijk
verstoren. „Op dit halfrond is tot nog toe maar één SSW geweest,
in 2002”, zegt Mark Baldwin, eerste auteur van het
overzichtsartikel en hoogleraar klimaatwetenschap aan de universiteit
van Exeter. „En misschien eentje in 2019. Maar dat hangt af van de
definitie die je gebruikt. Er zijn er meer in omloop.”
2 Hoe vaak komen ze voor?
Tussen 1958 en 2019 zijn er 40 SSW’s geobserveerd. Gemiddeld
doen er zich dus elke drie jaar twee voor. De ontdekking van de SSW’s
is volgens het overzichtsartikel toe te schrijven aan de Duitse
meteoroloog Richard Scherhag van de Freie Universität Berlin. Vanaf
de voormalige luchthaven Tempelhof startte hij in 1951 met metingen
aan de stratosfeer, tot een hoogte van 30 km. Hij gebruikte neopreen
ballonnen. Ze waren uitgerust met een nieuw type Amerikaanse
radiosonde, waar hij met hulp van geallieerden uit de VS aan was
gekomen. Eind januari 1952 rapporteerde Scherhag een ‘explosive-type
warming’. Hij gaf het de naam: ‘het Berlijn-fenomeen’. Een
paar dagen daarna zag hij het in de stratosfeer weer snel afkoelen.
Maar ongeveer een maand later volgde een tweede, nog sterkere
opwarming. „Ze kunnen dus in golven komen”, zegt Van Weele.
3 Wat veroorzaakt zo’n verstoring?
Dat is niet bekend. Het overzichtsartikel noemt allerlei
mogelijkheden. Windpatronen in de tropen, de zonnecyclus, de
sneeuwbedekking in Eurazië in de maand oktober, de El Niño-cyclus
waarbij zeetemperaturen in de Grote Oceaan veranderen. Of is het een
combinatie van factoren? „We weten het gewoonweg niet”, zegt
klimaatwetenschapper Baldwin.
Van Weele noemt nog een andere optie. Onderzoek met
klimaatmodellen suggereert een verband met het oppervlak aan zee-ijs
in het najaar in het Arctisch gebied. Dat neemt door de opwarming van
de aarde gestaag af. „En dat zou dan misschien de frequentie van de
SSW’s kunnen beïnvloeden”, zegt hij. „Maar dat is niet meer
dan een hypothese.”
4 Wat zijn de gevolgen?
Een SSW heeft effecten naar boven en naar beneden toe. In hoger
gelegen luchtlagen leidt het volgens het overzichtsartikel tot
„dramatische veranderingen” in de dynamiek en de chemie. Vanuit
de mesosfeer (tussen de 50 en 85 kilometer hoogte) versterkt het
bijvoorbeeld het neerwaartse transport van bepaalde verbindingen,
zoals stikstofoxiden en koolstofmonoxide. Dat werkt weer door in de
stratosfeer en versterkt onder meer de ozonlaag. „De concentratie
ozon blijft hoger”, zegt Van Weele. Dit is vooral voor het
zuidelijk halfrond gunstig, waar zich elk jaar in de late winter
(augustus-september) een ozongat vormt.
Kou in de Siberische stad Omsk.
Foto Evgeniy Sofiychuk/AP
In de stratosfeer ontstaat door de plotselinge opwarming een
hogedrukgebied, dat naar beneden doorwerkt. Op zo’n tien kilometer
hoogte beïnvloedt het de straalstroom. Dat is, net als de
poolwervel, een sterke westenwind. Maar onder invloed van de druk kan
die meer gaan golven. Dat beïnvloedt uiteindelijk het weer, dat
ontstaat in de troposfeer, de onderste laag van de dampkring. „Het
golven van de straalstroom zorgt ervoor dat aan de grond tongen van
koude lucht zuidwaarts uitstulpen”, zegt Van Weele. Eind januari
2019 kampten grote delen van Canada en de VS met extreem koud weer.
Er was toen sprake van een gesplitste poolwervel.
De gevolgen reiken verder. In Groenland en het oosten van Canada
wordt het juist vaak warmer. In Zuid-Europa kan de neerslag toenemen.
In de vorm van regen of sneeuw. Maar volgens Van Weele is er „geen
direct verband” te leggen met de hevige sneeuwval in Spanje eerder
deze maand. Verder koelen de tropen af, wat mogelijk tot droogte
leidt.
5 Kun je ze voorspellen?
Met de huidige weermodellen is een SSW tot twee weken vantevoren
„redelijk goed te voorspellen”, zegt Baldwin. Maar veel lastiger
is dat voor de gevolgen aan de grond. Over de link tussen de
stratosfeer en de troposfeer is nog veel onbekend. Of het aan de
grond extreem koud wordt, en waar dan wel en waar niet, valt daardoor
moeilijk te voorspellen.
Juist die onbekende link boeit Baldwin buitengewoon. In de
stratosfeer duurt een SSW twee tot drie weken, maar aan de grond
houden de gevolgen soms meer dan twee maanden aan. „Dat is tien
keer zoveel als wat de theorie voorspelt.” Hij vindt die zogeheten
‘oppervlakteversterking’ „erg fascinerend”. „Maar begrijpen
doen we ’m nog niet goed.”
Een garantie op
winterweer is er niet
Michiel van Weele KNMI
Ook Van Weele durft niet te zeggen of Nederland nog extra kou te
wachten staat. Een stratosferische verstoring verhoogt wel de kans op
„wind uit de koude hoek”, schreef hij, samen met collega Lars van
Galen, vorige
week in een klimaatbericht. Maar een garantie op winterweer in
Nederland is er niet. Van Weele sluit volgende stratosferische
verstoringen niet uit.
Ook kunnen er nog meer koudegolven komen. Wat hij noemt: „een
tweede, en eventueel een derde golf”. Hij haalt de winter van 1985
in herinnering. Pas na de tweede en de derde koudegolf volgde op 21
februari alsnog een Elfstedentocht. „Schaatsliefhebbers hoeven de
hoop nog niet helemaal op te geven, maar een koude winter gaat het
niet meer worden.”
"We hebben al achttien grappen", zegt John Reid met uitgestreken
gezicht als NRC-hoofdredacteur Peter Vandermeersch zijn afsluitende
rondje maakt langs alle chefs van de redacties, aan het einde van de
ochtendvergadering. Hij blufte een beetje, geeft hij later toe.
Gelukkig zijn veel cartoons al gemaakt. De hoofden van de columnisten
zijn getekend, de foto's bovenaan de pagina's met de televisiegids zijn
er al, en een handvol advertenties zijn al ge-Fokke & Sukke'd. Ja,
echt álle foto's in de kranten van dinsdag worden vervangen door strips
van de eend en de kanarie.
Alhoewel, misschien moeten we toch één foto in de krant plaatsen,
oppert Van Tol. Op de plek waar normaal de Fokke & Sukke staat.
anouk jeetje, wat ben ik als moeder trots en geëmotioneerd als ik dit zie. Mijn lieve Benjahmin Kingsley, wat ga ik je missen...
Deze zomer breng ik hem weg naar Amerika om zijn grote droom te verwezenlijken.
En wat hebben jullie dit mooi in beeld gebracht!
😍 @alldayathletesnl
Full version check alldayathletes.nl
danielle.dekoning.37Jeetje ik begrijp heel goed dat je super trots op je jongen bent. Wat een prestatie. En heel eerlijk wat goed dat je hem 'los' laat om die kans te laten geven. Heel eerlijk ik ben een moeder die ze ( ik weet het is niet goed)benauwd. Ik denk dat ik zo grote moeite zou hebben om hem niet om me heen te hebben. Anyway het bewijst maar eens te meer dat je je boyz zoveel liefde, zelfvertrouwen hebt gegeven dat ze dit met gemaak aankunnen. Top! Heel veel ja plezier in het volgen en ontwikkeling van je zoon en ook ja mischien verdrietig dat hij daar naar toe gaat en hem niet vaak ziet. ( niet naar bedoeld). Top moeder#respect
Basketballende zoon Anouk vertrekt naar Amerika
video
Benjahmin Kingsley, de 16-jarige zoon van de Haagse zangeres Anouk, vertrekt deze zomer naar de Verenigde Staten om aan zijn basketbalcarrière te werken op een High School. Anouk wordt emotioneel bij de gedachte dat haar tiener vertrekt.
Suzanne BorgdorffLaatste update:02-03-18,
Maar de 42-jarige rockchick is bovenal trots. Want Benjahmin is volgens haar een dromenjager en wordt een 'NBA young boy'. NBA staat voor National Basketball Association: de organisator van de meest prestigieuze basketbalcompetitie ter wereld en één van de vier grote sportliga's in Noord-Amerika.
Benjahmin traint bij All Day Athletes. In een kort filmpje van de organisatie die jonge talenten op weg helpt, is te zien hoe Anouks oudste kind zich voorbereidt op zijn Amerikaanse avontuur. ,,Je moet hard werken, discipline hebben en constant de goede keuzes maken. Maar met een beetje hulp en begeleiding, is elke droom te realiseren. Het zou zomaar kunnen dat je een volgende generatie inspireert'', luidt de uitleg van All Day Athletes.
De kunst
Mogelijk keek Benjahmin de kunst af bij Dominique Schemmekes, met wie Anouk sinds 2015 samen is. Samen met zijn tweelingbroer Philip is Dominique de drijfveer achter Triple ThreaT, een basketbalvereniging en stichting die is opgericht om jongeren van straat te houden door ze basketbaltraining te geven. En ook Anouks ex Seraino Dalgliesh, met wie ze zoontje Sion Jethro kreeg, is basketballer.
De biologische vader van Benjahmin is Remon Stotijn, met wie Anouk vanaf 2004 vier jaar getrouwd was. Dochter Phoenix Ray en zoon Elijah Jeramiah zijn ook van hem. Twee jaar geleden kregen Anouk en Dominique dochtertje Jelizah.
Aan het begin van dit seizoen begonnen stond hij hoog op ons verlanglijstje om uit te nodigen over Willem Wilmink. Eindelijk is hij er: Joost Prinsen. Ze werkten onder andere samen bij de Stratenmaker-op-zee-show, J.J. De Bom en Het Klokhuis.
Persoonlijk zie ik hem liever zoals hierboven, maar Joost Prinsen is ook Columnist. In de laatste dagen van het Schaatsseizoen 2017-18 resulteerde dat in onderstaande Column.
Of de wiskunde helemaal klopt? Ik weet het niet, mijn hoofd staat er ook niet helemaal naar...maar ik wil wel even noteren dat volgens Joost -als ik het goed lees en begrijp- 149 landen lid zijn van Fiba, Fiba zelf meldt: "Founded by eight nations in 1932, we now bring together 213 National Basketball Federations from all over the world."...
Maar daarom geldt eens te meer: Reageren? Graag!
AART DEKKER
Column Joost Prinsen: De Korfbal Index
Korfbal wordt buiten onze grenzen nauwelijks beoefend. Vervelend voor onze internationals: geen tegenstanders. We spelen wel eens tegen België geloof ik. Volgens Mart Smeets bestond het Belgische team vroeger uit een Antwerpse familie aangevuld met wat vrienden en kennissen.
Stel dat korfbal als olympische sport zou worden toegelaten, en waarom niet, dan kon er meteen om goud en zilver gespeeld worden. Best of five of zo. Er zijn wel meer landen aangesloten bij de internationale bond, vijfenzestig om precies te zijn, maar dat zijn meer papieren leden. Ik geloof niet dat ze allemaal van die palen hebben met een korf eraan.
Zo’n korfbal medaille is wat makkelijker te winnen dan het goud in hockey. Want dat doen ze serieus in vijfendertig landen. Nog lastiger dan hockeygoud is het om bij basketbal, korfbal voor volwassenen, op de hoogste trede te staan. Honderdnegenenveertig landen zijn aangesloten bij de internationale bond.
Voetbal: Helemaal moeilijk. Wil je daar goud winnen, moet je de beste zijn van 216 landen. Een geweldige prestatie van de Fifa want er zijn maar 196 erkende staten in de wereld. Dus ergens moeten landen zich gesplitst hebben voor een soort dubbel lidmaatschap.
Engeland, Schotland, Wales en Noord Ierland. Dat schiet lekker op natuurlijk.
Mijn punt vandaag: de ene gouden medaille is kennelijk lastiger te winnen dan de andere. Kunnen we daar iets aan doen? Bij voorbeeld: medailles op- en afwaarderen zodat er een eerlijke medaillespiegel tot stand komt. De oplossing van dat probleem: de Korfbal Index.
De som, niet meteen weglopen, is simpel. Men neme het aantal landen waar een sport beoefend wordt. Dat is het AL-cijfer (Aantal Landen). Dan tel je het totaal aantal bondsleden van al die landen bij elkaar op: het TAB-cijfer (Totaal Aantal Bondsleden). Vermenigvuldig die twee cijfers met elkaar en deel de uitkomst door honderdduizend: ziedaar het Indexcijfer. De formule: (AL x TAB) : 100.000 = Index
Voorbeeld: korfbal. Aantal landen bij korfbal, laat ik gul zijn vandaag, vijf. Gezamenlijk aantal leden: honderdtwintigduizend. De Korfbal Index: (5 x 120.000) : 100.000 = 1,2.
Is het niet vreemd dat we alle bondsleden van al die landen bij elkaar optellen en dan ook nog eens gaan vermenigvuldigen met al die landen? Nee, dat is het niet. Neem paalwerpen. Wordt alleen beoefend in Schotland. Aantal leden: twintigduizend. Korfbal Index paalwerpen: (1 x 20.000) : 100.000 = 0,20. Maar stel dat er in 30 landen werd paalgeworpen met een totaal van eveneens twintigduizend leden dan zou het indexcijfer 6 zijn. Veel hoger. En terecht want het is lastiger om de beste zijn van dertig landen dan van slechts één land.
Natuurlijk wilt u weten wat onze gouden schaatsplakken waard zijn op de korfbal Index. Reken dat rustig zelf uit. Dan hebt u iets te doen tijdens de dweilpauze.
Joost Prinsen is 75 en heeft nog steeds speeldrift
Een hele generatie kent hem vooral als Erik Engerd. Echt trots is Joost Prinsen (75) daar niet op. Over veel van zijn andere prestaties is hij beter te spreken. ‘Ik ben geen Laurence Olivier of Robert De Niro, maar ik hoef me niet te schamen.’
Het originele verhaal van Parool.nl, via Topics.nl, met Fraaie foto op groot formaat vind je --- Hier --- Het origineel van het Parool staat --- Hier ---, en op hun site veel meer Basketball / Sport --- Hier --- Deze dagen nogal wat Matt Haarms bij ZiggoSport, zijn Team Purdue werd als 2e in het March Madness Bracket 2018 geplaatst.
'Ik speel altijd met veel emotie'
Matt Haarms: Van Nieuw Sloten naar het beloofde basketballand
Als basketballer van collegeteam Purdue Boilermakers heeft Amsterdammer Matt Haarms (20) zijn zinnen gezet op het hoogst haalbare. 'Ik ga voor de NBA.'
→ Matt Haarms, hier in actie in de eigen Mackey Arena, geldt als een van de beste schotblokkers in het Amerikaanse universiteitsbasketbal.
Het naambordje KRISTAPS PORZINGIS boven zijn blonde kuif doet Matt Haarms glimlachen, al is het maar voor even. In de kleedkamer van de New York Knicks, diep in de krochten van het iconische Madison Square Garden, verwerkt de Amsterdamse center van de Purdue Boilermakers het verlies van zijn team in de finale van het jaarlijkse Big Ten Tournament. "We hebben niet hard genoeg gewerkt," klinkt het beduusd, terwijl de rivalen van Michigan verderop worden bedolven in confetti.
Haarms zit op het klapstoeltje van Porzingis, zijn idool uit de NBA, met wie hij meer dan alleen uiterlijke gelijkenissen vertoont. Het carrièrepad van de jonge Letse superster geldt voor Haarms als een blauwdruk. Ook Porzingis komt uit een klein, Europees landje en ging via Spanje naar Amerika. En hun speelstijlen zijn vergelijkbaar. "Het lijkt alsof niemand hem verteld heeft dat hij een center is," zegt Haarms vol bewondering. "Hij is 2,18 meter, maar speelt als iemand van 20 centimeter kleiner."
Goed, van het niveau van Porzingis - die vanwege zijn unieke kwaliteiten The Unicorn wordt genoemd - mag hij slechts dromen. Voorlopig is Haarms reservecenter bij Purdue, een van de beste basketbalscholen van de VS. Maar hoe lang en vol obstakels de weg naar de NBA ook mag zijn: dromen doet hij, al sinds hij als tiener in Nieuw Sloten zijn basketbaltalent ontdekte.
Omdat zijn moeder hem dwong op z'n minst één keer per week naar buiten te gaan, kwam Haarms in aanraking met sport. Judo bleek geen succes, pleintjesvoetbal evenmin. Hij was op z'n zachtst gezegd ongepolijst toen hij bij de Harlemlakers op zijn twaalfde voor het eerst een basketbal oppakte. "Ik kon nauwelijks vangen, en het duurde vijf wedstrijden voor ik scoorde. Ik gooide de bal eerst drie keer tegen het bord, pas bij de vierde poging ging ie erin." Zijn mentoren bij Harlemlakers waren Wim Nieuwenhuizen, Brord Brugman, Gideon van der Hijden en Eric Kropf. Hij hecht eraan hun namen te noemen. "Zij hebben me leren basketballen."
Bijzonder lang was Haarms aanvankelijk niet. De verwachtte groeispurt - zijn vader Peter is 2 meter, zijn moeder Martine ruim 1,80 - kwam op zijn vijftiende en hield pas op bij 2 meter 20. De basketbalkwaliteiten volgden naargelang. "Op m'n zestiende kwam ik erachter dat ik beter kon zijn dan anderen. Ik weet nog dat ik voor het eerst dunkte. Wat een mooi gevoel was dat."
Het duurde niet lang voor zijn teamgenoten, de vrienden die hij via zijn sport had gemaakt, hem niet meer konden bijbenen. In Nederland was Haarms uitgeleerd.
Andijviestamppot
Bij Joventut Badalona, in de Spaanse jeugdcompetitie, werd Haarms in het diepe gegooid. De taal sprak hij niet, en op het veld was de concurrentie moordend. Weekenden bracht hij door bij de familie van basketbalvriend en ploeggenoot Terrence Bieshaar, doordeweeks woonde hij samen met de andere buitenlandse talenten van de club.
Aan het einde van zijn eerste en enige seizoen in Spanje groeide langzaam het besef: ook hier kon hij zich onderscheiden. De bevestiging kwam toen Badalona hem een contract aanbood. Maar Haarms besloot niet te tekenen. "Als ik dat had gedaan, was ik prof geweest, en dan had ik niet meer in Amerika kunnen spelen. Niet lang daarna diende die kans zich aan."
Luke Barnwell, coach van de Sunrise Christian Academy, een middelbare school in Kansas, was in Spanje gecharmeerd geraakt van Haarms, en een stap naar het beloofde basketballand volgde. Aanpassingsproblemen zoals in Spanje kende de Amsterdammer dit keer niet. Ja, hij miste de andijviestamppot van zijn moeder - nog steeds - maar het integratieproces voltrok zich razendsnel in het hart van de Verenigde Staten.
Wie hem Engels hoort spreken, kan geen spoortje van Nederlandse klanken ontdekken - de Amerikaanse saus is des te dikker. "Op het vliegveld werd ik eens aangesproken door iemand die dacht dat ik in Kansas was opgegroeid, maar behalve dat accent ben ik niet veel veranderd. Ik ben nog steeds een Hollandse jongen."
Bij Purdue, een universiteit in het stadje West Lafayette in Indiana, ontwikkelde Haarms zich dit seizoen - zijn eerste voor de Boilermakers - als een bekwame back-up voor vierdejaars center Isaac Haas, een 22-jarige jongen met het postuur van een volgroeide veteraan. Doorgaans is Haarms goed voor ruim 15 minuten per wedstrijd, waarin hij gemiddeld 5 punten, 3 rebounds en ruim 2 blocks noteert. Zijn taak: hard werken en inspringen waar nodig. "Ik heb een aardige driepunter, maar schiet die niet veel. We hebben jongens die dat beter kunnen. Ik schik me in mijn rol. Volgend jaar, als de vierdejaars van ons team zijn vertrokken, wil ik doorgroeien en belangrijker worden in de aanval."
March Madness
Als een van de beste schotblokkers in het Amerikaanse universiteitsbasketbal liet Haarms dit seizoen van zich horen in de prestigieuze Big Ten Conference (die vreemd genoeg bestaat uit 14 teams). In de Mackey Arena op de campus van Purdue, waar bij thuiswedstrijden zo'n 16.000 studenten op de tribune zitten, groeide hij door zijn energieke stijl uit tot een publiekslieveling.
Geregeld moeten teamgenoten bukken voor zijn wilde 'fist pumps' en elke succesvolle actie van een teamgenoot kan rekenen op een ongeremde vreugdekreet. "Ik heb altijd met veel emotie gespeeld. Vroeger was die negatief, was ik vaak boos. M'n vader zei dan: denk aan Johan Cruijff, die reageerde nooit op scheidsrechters. Ik heb het mezelf moeten afleren."
Op de campus van Purdue, waar Haarms zijn sport combineert met een studie politicologie, geldt hij als een bekende verschijning. "Ik wil eigenlijk een gewone student zijn maar ja, ik word weleens gevraagd voor een foto. Ik zat dit semester in een wiskundeles en zag daarna een bericht op Twitter met de tekst: 'O mijn god, ik zat bij Matt Haarms in de les.' Ik dacht: je kunt ook gewoon hallo zeggen."
Hij maakt lange dagen, zegt Haarms. In de ochtend zit hij in de schoolbanken, van 14.00 tot 17.00 uur traint hij en daarna begeeft hij zich naar het krachthonk. Als hij zijn huiswerk af heeft, begint hij om 20.00 uur zijn vrije avond.
Hij heeft de laatste weken vooruitgewerkt want tijdens de apotheose van het seizoen wil hij zich voornamelijk kunnen concentreren op basketbal. Het toetje moet nog worden geserveerd: March Madness, het afsluitende basketbaltoernooi van de NCAA (National Collegiate Athletic Association) waarin 68 universiteiten strijden om de felbegeerde landstitel.
Vrijdagavond, Nederlandse tijd, won Purdue in de eerste ronde van CS Fullerton uit Californië, met 74-48. De Boilermakers gelden als een van de favorieten voor toernooiwinst.
Nederlands team
In het voorjaar komt Haarms zoals gebruikelijk een maand naar Nederland. In de gymzaal van Harlemlakers zal hij met oude bekenden schaven aan zijn spel en zijn fysiek - 'ik moet sterker worden, maar niet te zwaar' - en hij gaat proberen een plek in het Nederlands team te veroveren. Een startplek bij Purdue moet komend schooljaar de volgende stap worden richting zijn NBA-droom.
Of hij het ultieme podium kan halen? Kenners geven hem een goede kans. "Ik volg hem zeker," zegt Rik Smits desgevraagd. In de jaren negentig maakte de Nederlander met NBA-team Indiana Pacers naam in de thuisstaat van Purdue. "Hij is pas een eerstejaars speler en zal nog veel bijleren de komende jaren, maar ik denk zeker dat hij de NBA kan halen."
De droom komt dichterbij, beseft Haarms. "Als het niet lukt, heb je nog altijd prachtige competities in Europa, maar natuurlijk, ik ga voor de NBA. Het is een tijd geleden dat er een Nederlander in die competitie speelde. Ik hoop dat ik daar wat aan kan veranderen."
TOT NU TOE SPEELDEN ZES NEDERLANDERS IN DE NBA:
Hank Beenders
1946-1949, oa Boston Celtics
Swen Nater
1976-1984, oa Milwaukee Bucks, Los Angeles Lakers
Rik Smits
1988-2000, Indiana Pacers
Geert Hammink
1994-1996, Orlando Magic, Golden State Warriors
Dan Gadzuric
2002-2012, oa Milwaukee Bucks
Francisco Elson
2003-2012, oa Denver Nuggets, Utah Jazz en San Antonio Spurs
Elson werd de eerste en voorlopig enige Nederlander die kampioen werd in de NBA: in 2007, met de Spurs.
***
Ik postte al eerder over Matt Haarms, niet gezien? Je vindt het --- Hier ---
Leuk Interview van Steven Verseput, NRC Sport, met Sean Cunningham en Jason Dourissea, een dag of tien geleden. Omdat de meeste van mijn volgers het artikel niet gelezen zullen hebben...bij deze:
Het Originele artikel op NRC.nl met de foto's op groot formaat vind je --- Hier --- Meer Basketball van NRC --- Hier ---, bekijk vooral ook even de Sportfoto's van de Week, met een schitterende NCAA-foto!
‘Als je de NBA niet haalt, moet je een beetje nederig zijn’
Sean Cunningham en Jason DourisseauBasketballers
De NBA was te hoog gegrepen. Nu spelen de
twee Amerikanen, met Nederlands paspoort, voor het eerst Europese
play-offs met het Groningse Donar. „Er zijn spelers die de genetische
loterij hebben gewonnen. Je kunt lengte niet leren, right?”
Steven Verseput
De Amerikanen Sean Cunningham (links) en Jason Dourisseau,
spelers van basketbalclub Donar. „Er is veel onbenut potentieel hier,
zonde. Er moet geïnvesteerd worden, financieel en qua infrastructuur.”
Foto’s Kees van de Veen
Drukte op het hoofdkantoor van de Groningse basketbalclub Donar
in Martiniplaza, maandagmiddag. Coach Erik Braal bekijkt beelden van de
komende tegenstander, een NOS-crew monteert een item over de club en
beneden in de hal wordt het houten parket aangelegd voor een van de
grootste wedstrijden uit de clubgeschiedenis. Jason Dourisseau (34) en Sean Cunningham (31) leunen achterover in
een stoel. De eerste is aanvoerder en heeft een iconische status in
Groningen. Hij won hier vier landstitels, in Martiniplaza is een tribune
naar hem vernoemd. De tweede is een gewaardeerde, hardwerkende kracht. „We hebben
eigenlijk nooit problemen met die jongens. Superprofs”, zegt Martin de
Vries, bestuurslid technische zaken. „Nooit wat op aan te merken.”
Dourisseau en Cunningham praten rustig, met zware stem. Ze spreken Groningen uit met een zachte, ingehouden g.
Dourisseau: „Groningen is a fan-tas-tic place to play. We hebben een geweldige fanbase.” Cunningham: „Exactly.”
Dourisseau: „De sfeer in Martiniplaza is ongelofelijk als het vol
is. Natuurlijk, in de NBA heb je stadions met 20.000 plekken. Ik kijk er
ook graag naar. Maar ik ben blij dat ik hier ben.”
Dinsdagavond speelt Donar voor het eerst in play-offs in Europees
verband. In de achtste finale van de FIBA Europe Cup, dat wordt gezien
als de vierde Europese competitie, treft het de Roemeense club
Cluj-Napoca. Volgende week is de return in Roemenië. Het is voor het
eerst sinds 2009 dat een Nederlandse club in Europese play-offs uitkomt,
destijds was het Amsterdam.
Foto Kees van de VeenDourisseau en Cunningham zijn in Amerika geboren en opgegroeid, maar
spelen onder de Nederlandse vlag.
Dourisseau is getrouwd met een
Groningse, ze hebben een kind en kochten een huis in het dorp Harkstede.
Dourisseau – uit Omaha, Nebraska – deed zijn inburgeringscursus en
kreeg in 2015 een Nederlands paspoort. „Ik voel mij ook zeker
Nederlands.”
Cunningham, opgegroeid in Los Angeles, heeft een Nederlands paspoort
doordat zijn moeder Nederlandse is. Beiden kwamen enkele duels in actie
voor de nationale ploeg.
Hoe is het om in Groningen te spelen, terwijl de NBA [Noord-Amerikaanse basketbalcompetitie] jullie jeugddroom was?
Cunningham: „Zolang ik de sport kan spelen waar ik van hou, is het
niet moeilijk mij te focussen. Ik vind het wel heel interessant om naar
de NBA te kijken, hoe ze teams samenstellen, hoe spelers worden
ingepast, wat wel en niet werkt bij ploegen.”
Dourisseau: „Het belangrijkste is dat ik kan basketballen. Als kind
wist ik dat als je de NBA niet haalt, er nog zo’n zeventig landen zijn
met professionele competities. Ik ben begonnen in Duitsland en daarna
speelde ik in IJsland, dan moet je een beetje nederig zijn. Ik vind het
leuk hier. Maar ik weet dat het niet het hoogste niveau is.”
Welke kwaliteiten misten jullie om de NBA te halen?
Cunningham: „Je moet niet alleen goed zijn, soms is er meer nodig.
Met mijn lengte moet je een beetje geluk hebben. Mijn fysieke coach in
Amerika zei toen ik jong was: je bent 6 ft 3 in [zo’n 1,90 meter], hoe lang is dat nou? Dat is niet echt speciaal.”
Dourisseau: „1 procent van de basketballers wereldwijd haalt de NBA.
Er zijn zeker spelers in de NBA die de genetische loterij hebben
gewonnen. Ze zijn langer, groter. Je kunt lengte niet leren, right?
En lengte is een onderdeel van het spel. Er zijn ook spelers, zoals
Kyrie Irving: die is niet de grootste, sterkste, snelste, maar hij is
wereldklasse qua balbehandeling, scoren. Om op dat niveau te komen, zijn
de verschillen niet enorm, maar er zijn bepaalde dingen die je van de
rest scheiden.
De Foto's bij dit artikel zijn allemaal gemaakt door Kees van de Veen; bekijk ze --- Hier --- op het grote formaat.
„En als je eenmaal daar komt, heb je spelers die wegvallen, die komen
naar Europa, of gaan naar China. En dan heb je wisselspelers, zo’n
zeven man in een selectie, die zijn goed, maar ze vervullen een bepaalde
rol in het team, zij zijn niet noodzakelijk de beste spelers ter
wereld. En dan heb je het beste van het beste, LeBron James, Kyrie
Irving, James Harden.”
Tot tien, vijftien jaar geleden reisden er soms Amerikaanse
basketballers naar Nederland die hier ook voor het avontuur en het
feesten kwamen, vertelt Bas Kammenga, voorzitter van de
supportersvereniging van Donar. „Hét voorbeeld van zo’n figuur is Mack
Tuck. Dat was een center uit Amerika, die stond bij wijze van spreken
dronken op het veld, nog van de avond ervoor. Hij liet in wedstrijden
fantastische dingen zien, maar was soms ook periodes afwezig en niet in
goede conditie.” Dat soort spelers zie je hier niet meer, zegt Kammenga.
„Deze generatie Amerikanen zijn echt topsporters.”
Nederland is een land met veel lange mensen, vinden jullie het niet vreemd dat we niet meer presteren in basketbal?
Cunningham: „Als ik in Amerika ben kijk ik over iedereen heen, als ik
hier dan weer het vliegtuig uitstap, staat iedereen op ooghoogte. Het
is een beetje gek. Lengte is belangrijk, maar het is geen grote sport
hier.”
Dourisseau: „Voetbal is koning hier. Voor de jeugd is het zo: als je
hard werkt en profvoetballer wordt, ben je financieel zeker. Dat is
hetzelfde als je als kind in Amerika de NBA haalt. In Nederland heb je
de DBL [Dutch Basketball League], maar daar word je niet rijk van. Het
is zonde, want er is veel onbenut potentieel hier. Er moet geïnvesteerd
worden, financieel en qua infrastructuur. Foto Kees van de VeenDourisseau (sinds 2006) en Cunningham (2010) verblijven al lang in
Europa. Ze kijken met verbazing naar het Amerika onder president Trump.
Spelers als LeBron James en Stephen Curry spraken zich uit tegen Trump, is dat typisch voor de Amerikaanse sportcultuur?
Dourisseau: „Ik respecteer het dat ze dat hebben gedaan.
Bijvoorbeeld Michael Jordan zei nooit iets politieks, omdat hij bezorgd
was over de samenwerking met sponsors. Het is een stap terug in de
tijd, naar Kareem Abdul-Jabbar en Bill Russell. Zij stonden in de jaren
zestig op voor de burgerrechten. In die tijd was het veel gevoeliger,
ook voor henzelf. Ze hadden de moed om hun platform en status te
gebruiken om zich uit te spreken, dat is geweldig. Om te spreken voor
mensen die geen stem hebben.”
Correctie, 6 maart, 10:10 uur: in een eerdere versie stond abusievelijk de naam van Bas Kammenga verkeerd. Dit is aangepast.
(Als je Youtube door laat lopen kom je automatisch alle officiële (en een enkele officieuze) tegen in documentairevorm.)
Een POWND-item, nauwelijks serieus te nemen?
Nou, er zit wel degelijk een (op cijfers en jaartallen gefundeerde) theorie achter, in de ELFSTEDENBRIEF November 2017 staat het als volgt verwoord:
CYCLUS VAN EASTON
INGEZONDEN STUK
DE HEER GOOTJES
LIDNUMMER 001976
Uitsnede van de onderstaande pagina van de Elfstedenbrief van November 2017.
Goed volgens deze theorie dus een Elfstedentocht in 2017-2018, plus of min een of twee jaar. in de Winter van 2017-2018 komt er nu definitief geen Elfstedentocht. Wat kan nog wel?
December 2018, of vroeg in 2019 dus...we blijven hopen...
Dan nog maar even naar de Leeuwarder Courant -in deze materie
natuurlijk gezaghebbend- die pikte het bericht op en maakte er dit van:
Elfstedentocht 1986. Scan van diastrook. Doorkomst in Dokkum
Hoop doet leven, dat kun je wel
aflezen aan de eerbiedwaardige gemiddelde leeftijd van de leden van De
Friesche Elf Steden. Neem nu Gert Gootjes (70).
In de jaarlijkse ledenbrief voorspelt de man met lidnummer
1976 dat de kans op een zestiende Elfstedentocht deze winter groot is.
Hij ontleent zijn optimisme aan de ‘cyclus van Easton’ – de theorie dat
strenge winters – ongeveer om de elf jaar voorkomen.
Voor negen van de vijftien voorgaande edities gaat die
vlieger op. De oorzaak wordt gezocht in de activiteit van de zon. Het
aantal zonnevlekken beleeft om de circa elf jaar zijn pieken en dalen.
Menig weeramateur valt voor deze theorie, mede doordat het
Meteorological Office in Londen al heel lang betoogt dat de samenloop
geen toeval is.
'Puur toeval'
Maar het KNMI kan
er geen chocola van maken. Voorspellingsexpert Geert Jan van Oldenborgh:
,,Er zijn te weinig data om de theorie te verifiëren. Wat er ligt,
duidt niet op een verband. Er zijn tochten geweest tijdens een
zonnevlekkenminimum, maar ook tijdens een zonnevlekkenpiek. Puur toeval,
zo lijkt het’’. De zonnevlekkencyclus heeft wel invloed
op de straalstroom van koude lucht op 15 kilometer hoogte, aldus Van
Oldenborgh. Maar op stempelpostniveau vindt het KNMI hier geen effect
van op het winterweer. Op 4 januari zal het al weer 21
jaar geleden zijn dat er een Elfstedentocht kon worden verreden. Keurig
binnen de actuele prognose van eens in de 18 jaar. De bandbreedte van
die schatting reikt immers van eens per 6 jaar tot eens per 64 jaar.
Drago Pasalic, in actie in België tijdens het met 84-65 verloren Europe Cup-duel tegen Mons-Hainaut.(Foto: DvhN)
Het is op dit moment -mede dankzij de successen van Donar Groningen; een mooi voorbeeld van een Win-Win-combinatie voor alle andere kranten in Nederland!- zo'n beetje 'De Basketballkrant van Nederland', ik heb het natuurlijk over het 'Dagblad van het Noorden.' En dan heb ik het nog niet eens over het multi-media-platform dat de Krant, in combinatie met anderen, ook nog eens is.
William Plomp is de vaste Basketball-man, en die krijgt in deze hausse -maar hopelijk kan hij zelfs nog groeien in die rol- veel ruimte om mooie basketball-verhalen te schrijven. De vast lezers en volgers van Donar Groningen en DvhN zullen het onderstaande Interview dat hij maakte met een van de Prijs-vissen die de Groningse Club en Staf hebben binnengehengeld -de ervaren Kroatische Topper Drago Pasalic- allang hebben gelezen. Ik deel dit verhaal dus vooral voor mijn lezers en volgers voor wie het DvhN en Donar geen gesneden koek zijn, en die Pasalic misschien nog helemaal niet, of maar nauwelijks kennen; iedereen met een beetje interesse in Basketball, moet deze man leren kennen en gaan volgens. Niet in het minst door de bijzondere mentaliteit die hij op en rond het veld, en ook in dit Interview, ten toon spreidt! Daarnaast hoop ik met dit stukje te bereiken dat meer mensen eens afstemmen op het Multi-media-platform 'Dagblad van het Noorden', want wat er het laatste anderhalve seizoen in Groningen aan het groeien is is nieuw voor het Noorden (van Nederland), en belangrijk voor het gehele Nederlandse Basketball, denk ook aan Aris Leeuwarden! En zelfs van belang voor de Nederlandse Zaalsport in het algemeen...
Afgelopen zondag was 'de Noorderlijke Derby' in een (bijna) uitverkocht Martiniplaza -voor de niet-ingewijden, dan hebben we het over veel meer dan 4.000 M/V/kind publiek; hoeveel andere teamsportclubs halen dat in Nederland?- uniek natuurlijk!
Dagblad van het Noorden berichtte daar natuurlijk uitgebreid over, o.a: --- Hier ---
Reageren? Graag!
AART DEKKER
Vanavond (Dinsdag) is alweer de volgende Grote Europese Wedstrijd:
Bereikt Donar de komende weken een nieuwe internationale mijlpaal? Dat is de hamvraag bij de Groningse basketballers, die twee van de drie resterende wedstrijden in groep L van de FIBA Europe Cup moeten winnen om zich voor het eerst in de historie te plaatsen voor de play-offs van een Europees toernooi.
In het rijtje Cluj (thuis), Keravnos (uit) en Mons (thuis) dienen vanavond in Martiniplaza eerst de Roemenen als prooi voor het hongerige team van coach Erik Braal. Het is het honderdste Europese duel van Donar. Hoeveel Drago Pasalic er in zijn lange carrière heeft gespeeld, kan hij zich niet eens herinneren, maar het zijn er tientallen geweest in zijn reis langs elf landen.
Europees spelen
,,Europees spelen blijft iets speciaals’’, blikt de 33-jarige Kroaat vooruit op alles wat komen gaat. ,,Het leuke vind ik dat het noordelijke basketbalpubliek dat ook steeds meer begint te ontdekken. Vorig seizoen werden competitiewedstrijden consequent beter bezocht dan Europese duels, maar je ziet het veranderen.’’ Terecht ook, vindt Pasalic. ,,Internationale confrontaties kunnen zo meeslepend zijn en hebben zoveel kwaliteit. Mooi om dat als speler in deze frequentie naar Groningen te kunnen brengen. Die beslissende wedstrijd in de eerste ronde tegen Antwerp Giants was met 4350 toeschouwers zelfs uitverkocht. Toen hing er echt play off-sfeer in Martiniplaza. Geweldig.’’
Speciale band
De 2.08 meter lange center komt tegenwoordig van de bank, omdat zijn collega Thomas Koenis af en toe de pannen van het dak speelt. Pasalic kan er mee leven, zeker als Koenis - zoals twee weken geleden tegen de Cyprioten - goed is voor een duizelingwekkende cijferreeks van 25 punten (zeven driepunters), vijf rebounds en vijf assists. De twee hebben een speciale band. ,,Ik ben blij dat hij over is gekomen van Leiden, want hij maakt mijn leven hier een stuk makkelijker’’, zegt Pasalic met een knipoog. ,,Ik hoef op mijn leeftijd niet perse meer veertig minuten te spelen. We praten veel over het spel, bespreken hoe we bepaalde tegenstanders kunnen bespelen. We hebben een click. Vooral ook omdat we elkaar niet zien als concurrenten, maar als ware teamgenoten met een gezamenlijk doel.’’
Haantjesgedrag
Dat is de reden waarom Pasalic er naar eigen zeggen geen enkel probleem mee heeft dat hij geen starter meer is. ,,Dat was wel anders toen ik twintig was. Dan heb je een leeftijd waarop je jezelf wilt bewijzen, goede stats wilt neerzetten, maar dat haantjesgedrag ligt ver achter me. Natuurlijk wil ik een goede wedstrijd spelen, belangrijk zijn en mijn aandeel hebben in het succes, maar ik geloof inmiddels meer in de kracht van het grotere geheel.’’ De Kroatische reus ziet dat grotere geheel nog wel een ronde verder komen in Europa. ,,In het begin van het seizoen vroegen veel mensen, inclusief ikzelf, zich af of we zonder onze steunpilaren van vorig jaar, Lance Jeter en Chase Fieler, weer hetzelfde niveau konden bereiken. Ik had oprecht mijn twijfels, maar inmiddels zie ik dat we de goede richting op gaan en kan ik echt zeggen dat we een sterk team hebben. Een groep die zelfs boven vorig seizoen kan uitstijgen. Toen waren we afhankelijk van de kwaliteiten van twee individuen. Binnen dit team hebben we veel meer opties.’’
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
%20oud-spelers%20ZZ%20gaan%20(zijn)%20naar%20(op%20de)%20Olympische%20Spelen).jpg)
/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2021/01/data66453524-f32aac.jpg)
:format(webp)/s3/static.nrc.nl/images/gn4/data66554036-22c583.png)
:format(webp)/s3/static.nrc.nl/images/gn4/stripped/data66453512-d6e36e.jpg)
/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2018/09/web-2409binfokkesukke3jpg20812051-1.jpg)
/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2018/03/cunningham-dourisseau-donar_26137774.jpg)
/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2018/03/cunningham-dourisseau-donar_26137750.jpg)
Posts
