Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Ed ´Lace´ Strong (R) tijdens een zeiltripje met Maarten ergens rond 1980. Maarten is niet in beeld. Verder links John van Keulen en midden Mieke de Rouwe.
.
Ed ´Lace´Strong:
A message to Maarten:
I am not aware of all the
circumstances, what I do know is that you were the best at what you were for me.
Your study fast personality, character and leadership reminds me of how fortunate I was in a time of need.
For many the need remains.
With deep respect,
Lace
Het seizoen waar Lace op doelt was het seizoen 1983-1984 waarin hij speelde bij RZ en Maarten halverwege het seizoen de coaching op zich nam. (AD)
*
Een catamaran met pech. Niet Maarten´s boot waar Marjan Tamse het hieronder over heeft - want ondanks verwoed zoeken kwam er geen foto uit die tijd boven water - maar een ´gevalletje´ uit de Noordoostpolder´. Overigens zijn meerdere schepen van Maarten gezonken of totaal verwoest, maar in de (2) gevallen die mij (AD) bekend zijn ging het om een schip dat afgemeerd lag aan de Costa del Sol en verwoest werd door een storm, en zijn laatste zeiljacht dat - ook aangemeerd - door een foutje in de barre Estse winter zonk.
Maarten Bedankt!
Dank voor...
je positieve,
persoonlijke feedback, waarmee ons 1e contact begon, in de
sporthalkantine van Werkendam, ergens najaar 1978. Dat deed me
goed, destijds als verlegen 17-jarige.
Dank voor...
de trainingen
(uiteraard basketbal) bij Frisol/R Dames-1, ze maakten me sterker,
beter.
Jij was trainer/coach van
Frisol/R Heren-1 en trainde daarnaast een jongens-jeugdteam, met wie
je het eerste damesteam 1x per week liet meetrainen.
Dank voor...
aan het eind van dat
seizoen nam je Dames-1 mee op trainingskamp, ergens aan de
kust van het voormalige Joegoslavië. Ook een ervaring om
nooit te vergeten. Trainen, spelen, evalueren, alles ademde
basketbal in die week. En heerlijk in de zon.
Op een dag mochten
Wilma en ik met z’n tweeën met je catamaran op pad. Helaas
keerden we terug met een gebroken mast... Jij was niet
boos, maar leerde ons wat we wél hadden moeten doen.
Dank voor...
je initiatief, me na dat
Frisol-seizoen mee te laten trainen met Dames-1 van Rotterdam Zuid,
een sterk en zeer ervaren eredivisieteam. Ik heb de kans
gegrepen en jarenlang genoten van het spelen op de hoogste niveau.
Ik vondje een
tóp trainer/coach, waardeerde je directe aanpak, je
gedrevenheid. Ook op persoonlijk vlak hadden we een klik, deed me
goed. Samen met een vriendin heb ik je nog een keer opgezocht in
Oostende (of Gent?), toen je daar een team coachte. Je was toen
net een handeltje in bontmutsen gestart. Ook dat bezoek
werd weer een onvergetelijke dag.
Natuurlijk heb ik de
afgelopen winter door jouw deelname geen uitzending gemist van
'Winter vol Liefde'. Je bent de Maarten gebleven, zoals
ik me je herinner: recht door zee, direct, attent en soms ook weer
helemaal niet. Deed me goed je zo weer te kunnen zien.
Het bericht van Aart,
waarin hij meldde dat je ernstig ziek was, kwam hard aan.
De manier waarop jij er
mee omgaat, typeert je. Nuchter, krachtig. Je hebt genoten
van het leven en nu is het einde in zicht...
Geniet van je naasten,
zo lang als het kan, lieve Maarten.
Dank voor...
de tijd die ik met je
kon delen.
Marjan Tamse
*
Het
team van Frisol/R (Rowic) in het Seizoen 1978-1979 waarvan ik (staand
tweede van links) deel uit mocht maken, een onvergetelijke en
levensbepalende ervaring die ik zonder coach Maarten H. van Gent
(zittend links) hoogstwaarschijnlijk nooit zou hebben beleefd.
Maarten Bedankt!
Omdat je een soort van
Basketball-vader voor me was, een basketballer van me
maakte en me liet zien hoe mooi en verrijkend basketball - en vooral
ook het Internationale Basketball – voor mij (en heel veel
andere mensen) kan zijn.
Omdat ik - vele jaren
later - in de staf van het Nationale Mannen Team met je
samen mocht werken, en opnieuw leren...
Ook omdat we daarna
vrienden werden, al was het een bijzonder soort
vriendschap;
een die heen weer
slingerde tussen een bijna terroriserend en testend
pseudo-vaderschap (in
Trump-/Musk-stijl), tot een bloedserieuze vriendschap
waarbij ik (tot op zekere hoogte) met bijna alles bij je terecht
kon...
En ook omdat je me
deels ook als mens gevormd hebt en de ogen geopend hebt
voor avonturen en inzichten, die ik zonder jou niet zo niet
allemaal en helemaal zo - en zeker ook niet zo snel! - zou hebben
beleefd en ingezien.
Je was in al die dingen
uniek en zoals jij zal er niet snel weer een komen!
Aart Dekker
De
komende tijd zullen er meer van dit soort persoonlijke bedankjes komen.
Mensen die ook een bijdrage willen leveren kunnen deze naar mij sturen.
Ook mooie typerende 'Maarten'-verhalen en anekdotes zijn welkom, om
hiermee samen een klein digitaal monumentje voor Maarten op te richten.
Zolang het nog kan zal ik ze doorsturen zodat Maarten ze zelf kan lezen.
Een
catamaran met pech. Niet Maarten´s boot waar Marjan Tamse het hieronder
over heeft - want ondanks verwoed zoeken kwam er geen foto uit die tijd
boven water - maar een ´gevalletje´ uit de Noordoostpolder´.
Overigens zijn meerdere schepen van Maarten gezonken of totaal
verwoest, maar in de (2) gevallen die mij (AD) bekend zijn ging het om
een schip dat afgemeerd lag aan de Costa del Sol en verwoest werd door
een storm, en zijn laatste zeiljacht dat - ook aangemeerd - door een
foutje in de barre Estse winter zonk.
Maarten Bedankt!
Dank voor...
je positieve,
persoonlijke feedback, waarmee ons 1e contact begon, in de
sporthalkantine van Werkendam, ergens najaar 1978. Dat deed me
goed, destijds als verlegen 17-jarige.
Dank voor...
de trainingen
(uiteraard basketbal) bij Frisol/R Dames-1, ze maakten me sterker,
beter.
Jij was trainer/coach van
Frisol/R Heren-1 en trainde daarnaast een jongens-jeugdteam, met wie
je het eerste damesteam 1x per week liet meetrainen.
Dank voor...
aan het eind van dat
seizoen nam je Dames-1 mee op trainingskamp, ergens aan de
kust van het voormalige Joegoslavië. Ook een ervaring om
nooit te vergeten. Trainen, spelen, evalueren, alles ademde
basketbal in die week. En heerlijk in de zon.
Op een dag mochten
Wilma en ik met z’n tweeën met je catamaran op pad. Helaas
keerden we terug met een gebroken mast... Jij was niet
boos, maar leerde ons wat we wél hadden moeten doen.
Dank voor...
je initiatief, me na dat
Frisol-seizoen mee te laten trainen met Dames-1 van Rotterdam Zuid,
een sterk en zeer ervaren eredivisieteam. Ik heb de kans
gegrepen en jarenlang genoten van het spelen op de hoogste niveau.
Ik vondje een
tóp trainer/coach, waardeerde je directe aanpak, je
gedrevenheid. Ook op persoonlijk vlak hadden we een klik, deed me
goed. Samen met een vriendin heb ik je nog een keer opgezocht in
Oostende (of Gent?), toen je daar een team coachte. Je was toen
net een handeltje in bontmutsen gestart. Ook dat bezoek
werd weer een onvergetelijke dag.
Natuurlijk heb ik de
afgelopen winter door jouw deelname geen uitzending gemist van
'Winter vol Liefde'. Je bent de Maarten gebleven, zoals
ik me je herinner: recht door zee, direct, attent en soms ook weer
helemaal niet. Deed me goed je zo weer te kunnen zien.
Het bericht van Aart,
waarin hij meldde dat je ernstig ziek was, kwam hard aan.
De manier waarop jij er
mee omgaat, typeert je. Nuchter, krachtig. Je hebt genoten
van het leven en nu is het einde in zicht...
Geniet van je naasten,
zo lang als het kan, lieve Maarten.
Dank voor...
de tijd die ik met je
kon delen.
Marjan Tamse
*
Het team van Frisol/R (Rowic) in het Seizoen 1978-1979 waarvan ik (staand tweede van links) deel uit mocht maken, een onvergetelijke en levensbepalende ervaring die ik zonder coach Maarten H. van Gent (zittend links) hoogstwaarschijnlijk nooit zou hebben beleefd.
Maarten Bedankt!
Omdat je een soort van
Basketball-vader voor me was, een basketballer van me
maakte en me liet zien hoe mooi en verrijkend basketball - en vooral
ook het Internationale Basketball – voor mij (en heel veel
andere mensen) kan zijn.
Omdat ik - vele jaren
later - in de staf van het Nationale Mannen Team met je
samen mocht werken, en opnieuw leren...
Ook omdat we daarna
vrienden werden, al was het een bijzonder soort
vriendschap;
een die heen weer
slingerde tussen een bijna terroriserend en testend
pseudo-vaderschap (in
Trump-/Musk-stijl), tot een bloedserieuze vriendschap
waarbij ik (tot op zekere hoogte) met bijna alles bij je terecht
kon...
En ook omdat je me
deels ook als mens gevormd hebt en de ogen geopend hebt
voor avonturen en inzichten, die ik zonder jou niet zo niet
allemaal en helemaal zo - en zeker ook niet zo snel! - zou hebben
beleefd en ingezien.
Je was in al die dingen
uniek en zoals jij zal er niet snel weer een komen!
Aart Dekker
De komende tijd zullen er (hopelijk) meer van dit soort persoonlijke bedankjes komen. Mensen die ook een bijdrage willen leveren kunnen deze naar mij (AD) sturen. Ook mooie typerende 'Maarten'-verhalen en anekdotes zijn welkom, om hiermee samen een klein digitaal monumentje voor Maarten op te richten. Zolang het nog kan zal ik ze doorsturen zodat Maarten ze zelf kan lezen.
- Over het samenstellen van de staf, het ontbreken van Hein-Gert Triemstra, assistenten Xavier van Lierop, en Suad Alibegovic en hun rolverdeling, Fysio Bas Slieker en TeammanagerCliff ten Berge
- De impact van corona
- Het selectieproces, het belang van de Point Guard
- Leuk en enthousiast team, maar een smalle kern van spelers op A-niveau
- De gewenste speelstijl: zware druk op de bal, intensiteit en snelheid in de aanval
- De organisatie vanuit de NBB
- De voorbereiding; de ontwikkeling van de spelers, het vasthouden van een constant hoog niveau
- De hoeveelheid trainingsuren
- Het verschil tussen MU20 en MU16
- Te weinig oefenwedstrijden op niveau vanwege beperkt budget
- De noodzaak van zelf (of samen met anderen) te organiseren vaste voorbereidings-toernooien
- Hoe 'klaar' is het team voor het EK op A-Divisie-niveau?
- Wat zijn de verwachtingen
- De tegenstanders in de groep: Israël, Frankrijk en Litouwen
- Het competitiesysteem
- Het A-EK is een fantastische kans voor dit team, en de moeite van het volgen door coaches en liefhebbers meer dan waard!
Van 'Russians' via Palestijnse Cellospelertjes naar ISIS-kids...
Kinderen zijn Kinderen en Hebben Kinderrechten! Waar Ze ook Vandaan Komen...
De aanleiding voor deze post is de Tranentrekkend Mooie Documentaire van 'Uur van de Wolf' (NPO/NTR) 'Little Stars of Bethlehem'. Deze laat een bezoek zien van een groep Palestijnse kinderen die deel uit maken van een Muziekproject en waarvan een groepje Cellospelertjes een reisje naar Nederland maakt en als hoogtepunt een optreden heeft in een grote zaal met andere musici.
Kinderen dus die al hun hele leven tussen Muren en Hekken leven, en nauwelijks perspectief hebben daar vrij uit te kunnen stappen, een weekje in het vrije Nederland - dat moeteen geweldige, misschien wel levensbepalende ervaring zijn - maar dan daarna dus wel weer 'gewoon terug'...
Pas werd groots herdacht dat 'De Muur' waar Sting ooit een van zijn mooiste Klassiekers over dichtte en zong - met aan de ene kant 'Russians' en hun Bommen, en aan 'onze kant' het Westen onze Allesvernietigende Wapentuig. Zijn Hoop was dat we beiden Mens waren en van 'onze Kinderen' hielden...
En dat dan in een tijd waarin er ook kinderen vast zitten in kooien en tussen hekken aan 'the Great Beautiful Wall' die 'Trump wel ff zou bouwen', en 'waarvoor Mexico zou gaan betalen...' In 'onze' Uitzetcentra, en dus ook in met hekken afgezonderde stukken woestijn, ook Westerse Kinderen, die niemand wil hebben...
En verder zijn er meer Hekken, Muren en andere Barrières die mensen - niet zelden Jong of nog Kind - tegen moeten houden.
40 jaar later, en weinig opgeschoten, hier en daar is het er zelfs flink op achteruitgegaan.
Hun Kinderen, Onze Kinderen...volgens mij bestaan er alleen maar Kinderen, en zijn we aan onszelf en trouwens ook door door ons ondertekende Wetten en Verdragen, VERPLICHT goed voor ALLE Kinderen te zorgen. Zij zijn namelijk de enige Hoop op een betere wereld...
donderdag 31 oktober 2019 | Speelduur: 48 minuten Acht Palestijnse kinderen uit Bethlehem worden uitgenodigd om op te treden op de Cello Biënnale in Amsterdam. Zij reizen verder dan hun ouders ooit hebben gedaan. Een van hen is de talentvolle Mustafa van 11 jaar. Als hij op zijn cello speelt, ontsnapt hij even aan de harde realiteit van het dagelijks leven in het omgrensde vluchtelingenkamp. Hij leeft in een gezin met veel problemen: een van zijn broers zit in de gevangenis en zijn vader is nauwelijks thuis. De muziek moet Mustafa helpen zich te bevrijden. De droom van een bestaan als professionele cellist biedt hem zicht op een andere toekomst. In deze sferische documentaire observeert regisseur Shariff Nasr hoe Mustafa, samen met zijn leeftijdsgenoten, de kennismaking met een vrije wereld ervaart.
Bekijk de originele, complete Docu(49min) --- Hier ---
AD-Sportwereld: 'Cruijf ter discussie' - Bakker: 'Even goed als Ernst Happel'
- van Gent: 'Ik denk dat hij een beetje ervaring mist'
Wie wat bewaart, heeft wat...
Grappig wel: in een week of twee, drie kan Ajax - onder leiding van Ten Hag - een ongelofelijk seizoen bekronen met DRIE PRIJZEN - Beker, Finale Champions League en eventueel zelfs die Cup WINNEN, in Spanje tegen waarschijnlijk Barcelona, en Kampioen worden -
En dat alles onder leiding van een coach die een maand of zes geleden bij veel 'kenners' geen goed kon doen. 'Kan verkeren!'
Iets meer dan 32 jaar geleden - toen wij als Nederlandse Basketballers onszelf nog konden koesteren tijdens een jaarlijks warm bad - zijnde de HBW, waar Nashua Den Bosch een van de allerbeste Amerikanen ooit kwijtraakte door een verschrikkelijke blessure; ik kan het beeld waar Paul Thompson zijn achillespees afscheurt moeiteloos terughalen - stond bij Ajax - of tenminste dat zegt de krant, maar ja...kranten leven van deze soort berichtgeving - ene Johan Cruijff als Technisch Directeur ter discussie... AD-Sportwereld vroeg drie ervaren coaches - Marten van Gent(basketball), Gerard Bakker(tafeltennis) en Henk Kraaijenhof(atletiek) om hun kijk op de zaak.
Hieronder de - zoals altijd - subtiele reactie van van Gent.
Ben benieuwd hoe er over een paar weken over Ten Hag zal worden geschreven...
(AD)
P.S. bij voldoende belangstelling zal ik ook de reacties van de andere twee coaches en over de blessure van Paul Thompson plaatsen.
Kenneth Simms is de eerste buitenlandse aanwinst van Zorg en Zekerheid Leiden.
ZZ Leiden haalt Amerikaanse center
Persbericht
Door Martin HoekstraLEIDEN, 2 juli 2018 - Zorg en Zekerheid Leiden heeft de eerste buitenlandse aanwinst vastgelegd. De Amerikaanse center Kenneth Simms (31 jaar, 2.06 meter lang) heeft vanochtend een contract getekend dat hem voor één seizoen aan de Leidse club verbindt.Kenneth Simms (geboren 4 augustus 1986) speelde collegebasketbal op Florida International, Missouri-Kansas City en Cumberland. De 2.06 meter lange Amerikaan begon in 2009 aan een Europese loopbaan.
Eerst kwam ‘Kenny’ Simms uit voor het Litouwse Marijampole Suduvi-Arvi, daarna voor het Roemeense SCM CSU Craiova. Twee seizoenen op rij verdedigde hij de kleuren van het Zweedse Södertalje Kings. Met die ploeg speelde hij ook in de EuroChallenge mee. Na één seizoen Luik streek Simms neer in Finland, waar hij voor het eerst voor KTP Basket uitkwam, zowel in de Finse competitie als in de EuroChallenge.
Vervolgens voerde zijn reis hem door Italië (Pallacanestro Generale Mantovana), Hongarije (Kaposvari KK), maar in de zomermaanden ook naar competities in Uruguay, de Dominicaanse Republiek en China.Afgelopen seizoen begon Simms weer bij het Finse KTP Basket. In 31 wedstrijden kwam de Amerikaan tot 15.74 punten en 9.94 rebounds. Daarnaast tekende hij ook voor 1.32 blocks. Simms werd naarmate het seizoen vorderde, overgenomen door Joensuun Kataja Basket. In 14 wedstrijden kwam de center, die ook op de 4 kan spelen, tot 11.64 punten en 7.14 rebounds. Na afloop van de Finse competitie werd hij nog aangetrokken door Quimper UJAP.
De ploeg uit de Franse Pro-B kampte met blessures en zocht wat extra spelers voor de laatste vijf wedstrijden. Simms kwam daar niet veel aan spelen toe.
Met het vastleggen van de ervaren Amerikaan Kenneth Simms telt de selectie van de nieuwe coach Rolf Franke nu vier spelers. Eerder verlengden Mohamed Kherrazi en Worthy de Jong hun contract bij de Leidse club. Ook Marijn Ververs maakt komend seizoen deel uit van de Leidse keurtroepen. In de komende weken zal de selectie nader vorm krijgen.
De onderstaande Column van Femke van der Laan in het Parool (gevonden via Topic.nl) triggerde mij tot het maken van deze Post. Onderaan Links naar veel meer Parool en Femke van der Laan.
Dat ik hem nooit meer zal zien, dringt maar mondjesmaat door
Femke Van der Laan
Ik dacht altijd dat ik het woord 'nooit' wel begreep. Niet nu, niet straks, ook niet volgend jaar of alle jaren daarna: nooit meer. Een volstrekt heldere betekenis.
Maar langzaam kom ik erachter dat mijn begrip van 'nooit' is blijven steken bij 'voorlopig even niet'. Niet nu, waarschijnlijk ook niet straks, maar als je nou netjes blijft wachten, misschien binnenkort wel een keer.
De dood en nooit zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dat is iets wat ik ook begreep. Met mijn hoofd althans; mijn hart is blijven wachten. Het besef dat ik hem nooit meer zal zien, dringt maar mondjesmaat door. Nooit is te lang om in een keer te kunnen bevatten.
"Jullie drinken niet alleen vandaag geen koffie samen, maar nooit meer."
In de routine van alledag krijg ik vaak een glimp te zien van wat nooit nou precies betekent. Op hoogtijdagen verstopt het grote lange nooit zich juist.
Op de ochtenden dat mijn telefoon piept - 'Het zal vandaag wel extra moeilijk voor je zijn' - houdt het nooit zich schuil achter de drukte die bij bijzondere dagen hoort.
Het nooit komt pas weer tevoorschijn in de rust en stilte, en tikt dan zachtjes op mijn schouder: je maakt nu wel zo leuk die lasagne, maar hij zal er nooit meer van eten hoor.
Heel even overzien mijn hoofd en hart dan hoe lang het is: nooit. Niet nu, niet straks, ook niet volgend jaar of alle jaren daarna. Waarna ik het besef bedek onder een flinke laag kaas.
Nooit laat zich nog het liefste zien in de randen van de dag. Tijdens de momenten dat we samen waren. 's Morgens vroeg, in de keuken, laat nooit graag van zich horen: hij zal niet alleen vandaag geen sap voor je persen, maar nooit meer. Jullie drinken niet alleen vandaag geen koffie samen, maar nooit meer.
Niet nu, niet straks en ook niet volgend jaar of alle jaren daarna. Dan gaan de laatste slokken koffie te snel naar binnen om maar aan de dag te kunnen beginnen, met al z'n drukte en gedoe, zodat het woord 'nooit' weer de betekenis krijgt die mijn hart aankan: 'voorlopig even niet'.
Tot het avond wordt en ik het grote lange nooit in zijn volle omvang zie zitten, in de stilte van de vraag naar mijn dag die niet wordt gesteld.
Wat zou ik ook moeten zeggen? "Nou, jij was dus nog steeds dood vandaag en wij aten lasagne. En wie weet pers je morgen weer sap voor me."
Femke van der Laan (39) schrijft wekelijks over haar leven in de stad na de dood van haar echtgenoot Eberhard, de burgemeester van Amsterdam die op 5 oktober 2017 overleed.
Deze 'Shartie' begon een paar weken geleden in Hal Y, ergens in de DBL, met 'Youngster-X', ging via (al dan niet Youngster) 'Evan Bruinsma in the Zone' vorige week tegen Keravnos 'en het door 'Ervaren Arvin Slagter' alweer grotendeels gesmoorde Relletje aan het einde van die wedstrijd in Martiniplaza, naar Youngster Tim Hoeve aan het einde van een (bijna?) Uitverkocht Martiniplaza tegen Aris Leeuwarden.
Hij gaat ook over 'Botsende Culturen' die je soms nu eenmaal hebt als je Internationaal gaat spelen.
Maar hij gaat bovenal over 'Jong vs. Oud' en iets wat ik dus niet begrijp van 'de Jeugd van Tegenwoordig'....
Die paar weken geleden na die wedstrijd in Hal-Y stuurde ik toen ik thuis kwam nog even met die Youngster-X, die ik inmiddels best goed ken. Hij had in de laatste minuut van een gelopen wedstrijd eerst een 'Pull-up Driepunter Gedrilld', en kreeg de bal een aantal seconden voor tijd in precies dezelfde situatie weer in handen, en dribbelde de tijd 'zogenaamd professioneel' uit, en liet de bal zelfs een paar seconden stuiteren voor de buzzer, en ging zijn tegenstander vast een handje geven...
Deze 'X' heeft jaren moeten wachten op een echte kans op substantieel minuten op het veld, en grijptvdie kans nu (ook eindelijk), en mijn Message luidde dan ook "Waar was jij mee bezig? Krijg je eindelijk minuten, laat je een kans op 6 punten in luttele seconden lopen...voor wat eigenlijk? Mijn hele Eredivisieloopbaan bestond uit 6 officieel gescoorde punten (in ongeveer 50-55 minuten), en dan geef jij zomaar 3 punten weg!?! Waarom in gods naam? Ik prees hem ook voor de eerste wedstrijd die ik hem sunstantieel minuten zag maken, en dat hij dat grotendeels aardig/goed had gedaan. Binnen seconden kreeg ik zijn repliek: "Bedankt voor het compliment...ik geloof dat ik je begrijp..."
En toen kwam 'The Brawl with Cluj', nadat Evan Bruinsma -compleet 'In tha Zone'- die al in no-time het verschil tegen het stugge Keravnos thuis met een punt of tien had opgeblazen, en (waarschijnlijk) zodanig 'In tha Zone' zat als ik Oom Sid ooit ook wel een paar keer heb bezig gezien, en zich er waarschijnlijk niet eens van bewust was dat dat verschil waarschijnlijk als meer dan groot genoeg was, maar in diezelfde 'Zone' nog in de modus 'Doelsaldo vergroten, doelsaldo vergroten, doelsaldo, doelsaldo...' zat, en alleen maar dacht -als hij al 'dacht' überhaupt' en weer een +2 scoorde. Ja, en toen had je de poppen aan het dansen, iets wat Arvin Slagter -met al zijn (Internationale) Ervaring en Instict- waarschijnlijk al mis zag gaan op, of zelfs voor, die +2 van Bruinsma, en dus direct toen hij de kans kreeg al een vat olie op de hoog oplopende golven van de Roemeense Furie gooide. Als ik in de flits trouwens goed waarnam, deed ook coach Erik Braal dat, en stuurde hij Bruinsma -om erger te voorkomen- al zodra hij de kans kreeg direct linea recta richting kleedkamer, ook om erger te voorkomen en de potentiële kruisvaatjes zover mogelijk uit elkaar te houden...
Een goede verstaander, en echte Donarvolger, snapt nu al waar ik naar toe ga...
Tim Hoeve -een Youngster- die in alweer een verrassend diep Europees Seizoen vooral zit te wachten op zijn schaarse minuten -in ieder geval Europees- schaarse minuten op het veld., terwijl zijn coaches -beiden goede opleiders, dus in andere sferen juist Youngsters iedere minuut gunnend die maar 'nuttig in het proces' kunnen zijn, maar nu vrijwel 'iedere Internationale Wedstrijd in de Internationale Must Win Modus' opereren, toonde een paar dagen later zijn ik noem het maar even Rationale Intelligentie'. Hij dacht waarschijnlijk: "...ik wil niet overkomen zoals Evan Bruinsma...de wedstrijd is gelopen...professioneel uitdribbelen die pot...", en dat vind ik dus niet zo slim, in zijn situatie... Natuurlijk; Aris was geklopt, dus de punten als gevolg van een Buzzer-beating Play van Tim Hoeven, waren echt niet meer nodig voor Donar, en al helemaal niet voor Aris.
En toch stel ik dan: je had die laatste seconden moeten opslurpen alsof het je enige seconden waren die wedstrijd, die week, die maand Tim...een Driepunter moeten Drillen, of een Fantastische Assist op de planken leggen...Anything! En niet zogenaamd professioneel moeten zijn, het werd nu een gemiste kans... En Aris dan? Ach, die 'Friese Fury'kan dat wel hebben...en zo er een Friese Hothead zijn die er wel een belediging in zou zien...dat zij dan maar zo; jij -Tim Hoeve- bent een Youngster die van elke seconde op het veld -of het nu trainingen of wedstrijden in de Hoofdmacht betreft- het Beste moet maken; iedere Opportunity moet grijpen...zo rijk gezaaid zullen die (ook in) Seizoen 2017-2018 nu ook weer niet gezaaid zijn, tenzij je je coaches ervan overtuigt dat je in die geboden kansen Rocksolid bent...
Deze 'oude Rot' -ooit tien jaar Scout Internationaal Jeugd Basketball geweest, maar voor de meest Donar-wedstrijden (nog) een hele dag onderweg voor het traject Den Haag-Groningen-vise-versa,zou jou namelijk graag eens in Topwedstrijden serieus getest zien worden; juist deze Internationale, en straks weer Play-Off-wedstrijden bieden die 'serieuze tests', maar als je daarvoor niet oefent in de wedstrijden tegen bijvoorbeeld Aris, in de Dying-seconds, dan kan het nog (te lang) duren voor ik je een keertje wel 'To the Max-'getest ga zien worden. En Internationaal geldt juist maar al te vaak: 'Wat Goed is Komt Snel'...
Voor mensen die het bij deze Column passende bewegende beelden willen zien, dat kan via de DBL-site --- Hier ---
Ook bij deze NBA-Jam was BV Team Ten Dreamers The Hague (i.s.m. Stg. PHBB) present met een (flink) aantal vrijwilligers!
BV TTD was een unieke Basketballvereniging die zich vooral richtte op de Inner City Jeugd&Jongeren van Den Haag (en omstreken). De club ontstond uit een Jongens Junioren Team van HBV The Jumpers -gecoacht door Aart Dekker- die vrijwel in zijn geheel de overstap naar de Senioren moest gaan maken -en dat geen aanlokkelijk vooruitzicht vond-, en een paar Nog niet Clubgebonden Basketballers van ongeveer dezelfde leeftijd die nog niet een vereniging naar hun zin hadden kunnen vinden, en een paar iets oudere Basketball-gekken die graag een club in Den Haag zagen ontstaan waar deze Jongeren en vergelijkbare Jeugd zich wel thuis zouden voelen -Jan Lievaart, Frank Egelie, Ed 'Lace' Strong, Aart Dekker en -iets later- ook iemand als Tom DiGaudio. Dat leidde tot eerst een nieuw Heren-senioren-team - Jumpers Heren-10! Kom daar nu nog eens om bij welke (niet-studenten) Basketball-vereniging dan ook..! - en een jaar later tot de nieuwe Vereniging TTD.
Al voor de officiële oprichting een feit was hield deze Vereniging -wat later ook gesupport door de op verplichting van de Gemeente Den Haag opgerichte Stichting Promotie Haags Basketball (PHBB)- zich ook nadrukkelijk bezig met andere vormen van Basketball dan de traditioneel reguliere; eerst en met nadruk ook met Streetball -o.a. de 3X3-vorm- erg leuk voor ons initiatiefnemers is dat 3X3 nu Olympisch wordt, en dat de Eerste en Enige officiële Streetballclub van Nederland -St4R- min of meer een Spinn-off is van TTD.
Iedereen die iets langer dan een dag bij een Nederlandse Basketballvereniging heeft rondgelopen, weet dat een van de Sleutelfactoren voor het redelijk tot goed runnen van een club de Vrijwilligers zijn. Het is zo goed als onmogelijk een vereniging voor langere tijd te runnen zonder een groot Bestand aan Actieve, goed Ontwikkelde Vrijwilligers te hebben die zich tomeloos inzetten voor 'hun cluppie'. Die hadden TTD/PHBB dan ook; in totaal over een jaar of tien vele honderden! En die probeerden we te koesteren waar dat ook maar enigszins haalbaar was. En we probeerden ze ook actief te ontwikkelen, vooral 'On the Job' en zoveel mogelijk volgens het principe dat nu 'Youth for Youth' heet/schijnt te heten. In de praktijk betekende dat dat we probeerden mee te doen aan zoveel mogelijk Grote (en minder grote) Evenementen -door die Zelf te Organiseren, of door te Participeren in Evenementen van Derden met tenminste een deel van onze Vrijwilligers, zelfs als zo'n Evenement (ver) buiten Den Haag plaatsvond.
Zoals de Flyer in deze Post dus; de NBA Jam2000 in Amsterdam...
Ik hoop dat nog steeds veel mensen goede Herinneringen koesteren aan Evenementen zoals deze waar ze aan meededen als Deelnemer en/of als Vrijwilliger.
BV Team Ten Dreamers The Hague(TTD) werd (officieel) opgericht in oktober 1993. Dat betekent dat het dit Najaar 25 jaar geleden is dat de club begon.
Het zou heel mooi zijn als er onder die vele honderden Oud-Leden, Oud-Deelnemers, Oud-Ouders en Oud-Vrijwilligers zich een aantal van 'de Volgende Generaties' bevinden, die zich door de mooie herinneringen en ervaringen geïnspireerd voelen om nu op hun beurt het initiatief te nemen iets te gaan organiseren.
Het Bestuur wil hier zeker bij helpen en/of ondersteunen, en wil nu ook wel fungeren als Contactpunt voor eventueel geïnteresseerden, en voor geïnteresseerde derden -mensen of partijen-.
Samenwerken is daarbij een sleutelbegrip, want vele handen maken licht werk! Al moet het zeker mogelijk zijn dat meerdere groepjes ieder zelfstandig een deel van het geheel gaan realiseren.
TTD - 25 Years- Worth a Party?
Wij zijn benieuwd!
Namens het Bestuur(Jan Lievaart, Jacqueliene Jones, Natalie Kong Ellen van 't Geloof en Aart Dekker),
U ziet het; mijn Dagboek-afleveringen zijn inmiddels niet meer dagelijks, en overspannen een steeds groter aantall en uren, dagen zelfs...
Hoe dat komt?
Omdat -hoe mooi het ook is om een Groot Basketball Event als EuroBasket bij te wonen, en zelfs als dat in de relatieve luxe van een plaats op de Media-Tribune is- het toch gewoon best zwaar is om zo'n week lang iedere dag drie wedstrijden te volgen -dat kost je namelijk zo'n ruime acht uur, en met je laatste geschreven stukje afronden en on-line zetten zelfs nog meer-, en als je dan ook nog met collega Arie Int Veld een Live-Talk-Show'tje maakt, dan kan het wel zo'n elf(11!) uur duren voordat je terug bent in je hotel...dat is voor een gezond iemand al erg zwaar -want denk niet dat we hier relaxed die wedstrijdjes zitten te kijken; ik denk dat ik eigenlijk aan een stuk hard aan het werk ben, met soms alleen even een korte pauze om wat te eten, als dat er dan nog is tenminste...- voor iemand die chronisch ziek is zoals ik is het zoveel te zwaar dat ik de rustdagen ook echt grotendeels slapend op die hotelkamer heb doorgebracht...en dan nog, als ik dit weekend thuis kom, dan zal ik zeker een aantal dagen fors bij moeten slapen...
Niemand hoeft mij zielig te vinden; dat doe ik zelf ook niet. Maar ik beschrijf het omdat ik een realistisch beeld wil geven van 'de Life-Style die Internationaal Basketball' heet. Een stijl van leven die ik nu juist probeer te promoten onder Nederlandse Basketball-Liefhebbers! Bereik ik dan niet net het omgekeerde van wat ik wil -meer en meer mensen warm maken om ook deze Grote Internationale Basketball-Toernooien te gaan bezoeken? En dat zelfs te doen als er geen Oranje deelname is? Dat denk ik niet; als een Echte Basketball-Liefhebber het eenmaal heeft meegemaakt, dan wil hij/zij dat vaker, zeker als er een aanleiding voor is.
Aanleiding?
Nou ja de meest voor de hand liggende 'Aanleiding' om de knoop door te hakken en te gaan zou natuurlijk Oranje van kleur zijn... Om on-line Game-tickets te kopen -daar moet je nogal eens op tijd bij zijn! Zet dat dus op je checklist voor het geval dat- , de Reis uit te stippelen -kan je rijden? Of wordt het Vliegen? Ga je in een Hotel, Hostel of AirBnB? Of wordt het een plekje op een Camping-, Vakantiedagen opnemen, etc, Etc...
De meest voor de hand liggende Aanleiding is natuurlijk als een Oranje Basketball Team zich heeft Gekwalificeerd. Vroeger gebeurde dat nog weleens, tot 28 jaar geleden is dan mijn 'vroeger'...
Zagreb 2015 was dus zo'n Aanleiding. Ik heb daar middels een Facebook-group -'Orange Fever Travel&Support Club' geprobeerd een push aan te geven: "Mensen, grijp de kans en ga naar Zagreb! Je krijgt er absoluut geen spijt van als je dit advies opvolgt!" De Gedachte erachter: 'als mensen elkaar helpen bij de practische aspecten van het naar een Groot Internationaal Kampioenschap, dan wordt de drempel lager, en maken mensen elkaar warm om ook te gaan'.
Mijn doel was -en is eigenlijk nog steeds- Minimaal 1.000 Knotsgekke in Oranje gehulde Echte Fans; dus mensen die door dik en dun achter het Team blijven staan en door moeilijke momenten sleuren'. Ik was in Zagreb in 1989 en in 2015 als 'gewone fan' en dus niet als journalist, en toen ik van Eric Buis ergens de opmerking las dat hij mij in Amsterdam Oranje in Zagreb hoorde aanmoedigen, wist ik dat ik alles had gedaan wat binnen mijn macht lag...
Er waren er daar (in 2015) nog lang geen Duizend -van die Echte Oranje Fans- maar het viel me nog niet eens tegen; die 200 minimaal en maximaal 300 M/V die erbij waren...
Iemand die erbij was en nu spijt heeft?
Nee, dacht ik wel...dus volgende keer wel die Duizend?
Laten we wel wezen: IJsland met 320.000 inwoners had er Duizend in Helsinki!
Dan moeten wij -met 17.000.000 immers- er toch wel Duizend (of meer!) op de been kunnen brengen..?
Maar -ik schrijf het deze week niet voor het eerst- dan moeten onze Mannen de komende zes Windows overleven, en dan nog wordt het 2019 voor ze op een Groot Kampioenschap kunnen staan; het Wereld Kampioenschap in China!
En anders/of ook in 2021 op het EK..? In Nederland misschien wel? Dat zou heel erg helpen..!
Eerst 2019 dan maar... Ook dat schreef ik eerder: te beginnen op 23 November 2017 in Almere:
Topsport Centrum Almere: Orange Lions vs. Kroatië
Die zaal moet vol!
En niet zomer vol; hij MOET Stampend,
Oranje-Gloeiend en Kolkend,
en SNIKHEET VOL zijn!!!
Ik weet wel een bandje dat voor de Goede Vibes kan zorgen - ze wonen in Almere,
dus dat scheelt alvast in de reiskosten:
DVBBS & Borgeous - TSUNAMI (Original Mix)
Goed we nemen het een(1) Window per keer, wedstrijd, voor wedstrijd dus; maar daarna in Februari in MartiniPlaza Groningen, en dan sluiten we het Seizoen 2017-2018 af in de Maaspoort in Den Bosch. En dan vind ik eigenlijk dat we in 2019-2019 dus door zouden moeten naar bijvoorbeeld Ahoy Rotterdam, en vervolgens naar bijvoorbeeld de Ziggo Dome..! Want; als Antwerpen een keer per jaar voor de club Antwerp Giants met meer dan 10.000 M/V het Sportpaleis vol heeft, dan moet Nederland toch zeker zo'n aantal op de been kunnen krijgen voor de Orange Lions!?!
Maar ik vind 2019 toch nog wel wat ver weg; er moet 'In Den Vreemde' geoefend worden, en ik heb wel een ideetje -zonder trouwens te weten waar dat A-EK terecht gaat komen- maar zoals al mijn lezers inmiddels wel zullen weten: De Mannen-U16 van 2017 hebben zijn als Tweede Oranje Basketbal Mannen Jeugd Team Ooit (in de moderne tijd) gepromoveerd naar de A-Divisie!
Van alle mogelijke Promoties is dat -die U16- de belangrijkste; ideaal zou zijn in 2018 ook zowel de MU18 en de MU20 naar de A-Divisie, maar mocht die kortste weg niet gehaald worden, dan kan deze lichting er hopelijk voor zorgen dat uiterlijk over vier jaar ALLE Jeugd Orange Lions op A-Divisie-Niveau komen!
Daar zijn voorbeelden van; dat is bijvoorbeeld de Poolse lichting van Karnowski(Gonzaga, Polen) gelukt; die pikten en passant ook nog -ergens onderweg naar het A-Team- een Medaille op een WK mee...
Maar: 'Er Komen' is Een(1!) ding, 'Er Blijven' een tweede...met andere woorden, dat is misschien nog wel moeilijker!
Dus de MU16 van 2018 verdient alle mogelijke Support om dat wapenfeit te bewerkstelligen - dat is nog nooit een Oranje Lions Jeugd Team gelukt.
En ik stel: zo'n MU16 A-Divisie Europees Kampioenschap is een 'ECHTE AANRADER!'
Er zullen misschien mensen zijn die denken:
"Wat moet ik daar? Een beetje naar Basketballende Jochies kijken?!? Dacht het niet..."
Ik denk dat ik mezelf de op dat niveau 'Meest Ervaren Basketball Kenner van Nederland mag noemen' -ik heb namelijk de MU16-A-EK's van 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008 (en daarna ook nog wel wat stukjes van toernooien), van A-Z Live bijgewoond, en er minimaal zo'n vier wedstrijden per dag intens gevolgd en geanalyseerd - in het algemeen van de beste speler van elk team tot en met de twaalfde op de bank.
MU16-Basketball op dat niveau hoort bij het Mooiste Basketball dat er Te Zien Valt in de Wereld!!
Waarom?
Omdat MU16-spelers op dat niveau al heel volwassen basketball kunnen spelen, maar nog niet zijn verpest door Roem en Geld; het is dus Prachtig Basketball, Intens en vooral PUUR!
En als we dan ook nog eens de mazzel zouden hebben, dat het in een Echt Groot Basketball-land georganiseerd zou worden...Litouwen of Spanje bijvoorbeeld...dan is het helemaal Perfect..!
En dan moet een ieder maar individueel de afweging maken of het bij alleen een Oranje-wedstrijd per dag blijft, of dat het een dagelijkse onderdompeling wordt in Full-time Basketball, negen uur per dag dus... De middenweg; een Oranje-wedstrijd en dan in de aanloop naar de Eliminatie-wedstrijden wat Krenten uit de Pap, is natuurlijk ook helemaal niet verkeerd. Tegen de tijd dat de Kwart-Finales op het Programma staan, ga je vanzelf meer wedstrijden kijken, dat beloof ik je!
Nog mooier -maar daar durf zelfs ik nauwelijks van te dromen- in 2018 het MU16-A-Divisie-Toernooi in Nederland!
Ik geef het de Heren en Dames-Bobo's maar even ter overweging mee, het zou kunnen...
Maar anders: een Oranje Armada naar de MU16-A-Divisie in 2018!!!
Pau Gasol wijst -symbolisch- zijn Record-brekende Punten na tegen Hongarije...(Foto: Fiba.com)
Nu nog ff terug naar 'Goofy', en wat die te maken heeft met Pau Gasol...
Terwijl ik dit schrijf, scoort Pau Gasol de punten die hem voorbij Tony Parker Junior brengen als Topscorer Aller Tijden op EuroBasket!
Topscorer Aller Tijden van EuroBasket worden tijdens de 'Uitwedstrijd' tegen Hongarije -altijd lastig!- dit is hooguit een half geintje, het klopt gedeeltelijk nog ook: de Hongaren kwamen, precies volgens het scenario dat ik collega Arie van te voren had geschetst, in het begin van Kwart-4 zelfs bij tot -5 punten, daar was buiten Kroatië helemaal niemand zelfs maar op een lichtjaar afstand bij in de buurt gekomen.
Maar goed, Spanje won, en Pau Gasol passeerde Tony Parker die dat Record de vorige keer afpakte van Dirk Nowitzki, ik schat zo dat die het in Berlijn pakte, maar dat weet ik nu weer net niet helemaal zeker...een lekker 'Huiskamervraagje' misschien?!?
Pau Gasol pakte dus dat Record, relatief vroeg in wat waarschijnlijk zijn laatste EuroBasket is, misschien zelfs wel zijn allerlaatste Grote Toernooi . (Punt dus!)...
Pau Gasol is misschien wel de Grootste Ster die het op Een Na Beste Basketball-land ter Wereld heeft voortgebracht; zijn carrière op Top-niveau overtreft de 20 jaar inmiddels ruim, en toch...hij blijft altijd een beetje 'the Whiner' die hij al jong ook al was -"hey Ref, zag je dat niet; dat was een Fouuut!"- maar ook, en dat is misschien wel het meest opvallend, een beetje verlegen onder de loftuitingen; het is zeker een heel intelligente man, vrij sociaal ook lijkt het me van een afstandje, en toen de Arena-speaker voor de vierde keer aandacht vroeg voor het feit dat deze Grote Ster de Allerbeste Scorer op EuroBasket Ooit was geworden, had hij echt iets van 'Moet dat nou echt nog een keer? Nu is het wel genoeg geweest hoor!' Dat deed me aan 'Goofy' denken, en het kostte niet veel tijd een bijpassende pose van Goofy zelf te vinden...
Wat kun je de komende dagen nog van mij (en van Arie Int Veld) verwachten?
Ik denk dat dit mijn op-een-na-laatste Dagboek van EuroBasket uit Cluj-Napoca zal zijn...
Er volgen in ieder geval nog:
-de iBasketball-Live_Talk_Show ('Late, very Late!', voor ons dan,maar voor jullie in Nederland rond 22:45hrs, maar ook altijd later terug te kijken!) zal vanavond ook de laatste van dit EK zijn voor Arie en mijzelf...
-nog een Wrap-up Dagboek
-een beschouwing over het Roemenië voor zover we dat hier hebben zien spelen, in relatie tot de Orange Lions, die (hier in Cluj-Napoca?) in Roemenië op 26 November hun eerste Uitwedstrijd in de WK-Qualifiers moeten gaan spelen en...eigenlijk ook moeten winnen!
-de twee gezichten van Ricky Rubio
-een Video-Interview met een van de Fiba-organisatoren hier in Cluj-Napoca; Sinan Taze, komt uiterlijk zondag online op iBasketball.nl.
Het aangekondigde video-Interview met voormalig Donar-Coach en huidige Assistent van Aleksandar Petrovic van Kroatië, Ivica Skelin, staat inmiddels on-line op iBasketball.nl.
Nog genoeg werk aan de winkel dus voor ons!
En genoeg te kijken en lezen voor jou!
Fans Were REALLY into This Game: Georgia vs. Lithuania! [NBA Network]
Wat nu weer eens te schrijven over zaterdag 2 & zondag 3 september 2017 vanuit Cluj-Napoca over mijn dag op EuroBasket 2017? Ik heb buiten de wedstrijden en de Live Internet Talkshow met Arie Int Veld weinig anders beleefd, omdat de maandenlange stress-situatie -een erg lastige scheiding- en de inspanningen hier, in de vrije uurtjes hun tol beginnen te eisen; slapen, slapen...slapen dus, als het ook maar even kan...
Zaterdag vloog ik zo vanuit mijn bed achter de laptop; direct aan het schrijven, en proberen uit te zoeken of al dat schrijfwerk voldoende wordt gewaardeerd om het ook allemaal te blijven doen, of dat ik me wat meer moet beperken tot minder schrijfwerk, maar dan stukjes die echt nergens ander te vinden zijn..?
Een intrigerend thema is wel typisch voor deze EuroBasket Groep-C in Cluj-Napoca, dus laat ik dat dan maar eens aansnijden in deze aflevering van mijn Dagboek: relatief weinig publiek, maar het publiek dat er is is speciaal!
De Polyvalent Hall hier in Cluj kan officieel zo'n 9.300 toeschouwers aan, maar daar zijn we in de eerste paar dagen lang niet aan toe gekomen; ik schat dat we de 4.000 misschien net een keer hebben aan getipt. Daar moet ik dan wel bij benadrukken dat sinds EuroBasket 2015 de kaarten niet meer per dag, maar per wedstrijd worden verkocht.
Traditioneel was het zo dat de kaarten wel per dag gingen, en dat toch alleen echte Basketball-junkies ten volle gebruik van die kaarten maakten; die zaten er al voor de eerste wedstrijd, en zaten er nog bij het laatste fluitsignaal van de laatste wedstrijd. Maar het overgrote deel van de Fans kwamen voor hun eigen team, pakten als dat zo uit kwam een mooie of belangrijke wedstrijd ervoor of erna mee, maar dat was dan ook wel het maximum. Dus als er een thuisspelend team was dan zat het bij die wedstrijd vol -dat is jammer genoeg hier in Cluj ook niet eens zo- en bij de andere wedstrijden hing het ervan af hoeveel eigen fans de twee teams meebrachten...
Laat ik dan ook gelijk deze even meenemen: voor de mensen die geen idee hebben, een hele dag Basketball kijken is best pittig, hoe leuk je het ook vindt! Je zit binnen, het is lawaaiig, vaak (erg) warm, en als het meezit ook enerverend; dat vreet energie.
Hier in Cluj hebben de Hongaren een grote harde kern aan Fans bij zich; zo'n 1.000 M/V sterk schat ik. Niet heel raar; Transsylvanië grenst aan Hongarije en de bevolking hier bestaat voor een aanzienlijke minderheid nog uit etnische Hongaren. Dit deel van Roemenië was nog niet zo heel lang geleden zelfs nog Hongarije! De Hongaarse Fans zijn bloedfanatiek, en staan onvoorwaardelijk achter hun team. Zelfs op zaterdag, toen Hongarije toch kansloos werd verslagen- bleven de fans tot zelfs minuten na de wedstrijd -ik heb wat research gedaan, maar kon op het internet geen reden vinden- hun team toejuichen en -zingen. Voor zulke Fans kan je als speler natuurlijk niet anders dan tot het gaatje gaan! En dat doet het Hongaarse Team dus ook.
Ook de Tsjechen hebben een hondstrouwe groep supporters bij zich, al halen ze zowel getalsmatig als wat betreft aanmoedigingsvolume niet het niveau van de Hongaren. Een groep sprong er de eerste twee dagen wel uit; die leek me te bestaan uit jongeren tussen de 16-25, ongeveer 100 M/V sterk, hadden Oranje elementen bij zich of aan, en waren er niet onder te krijgen, wat er ook gebeurde.
Wij hebben geen idee waarom de zaal niet gewoon dik uitverkocht is als Roemenië speelt...Komt het omdat de (100.000!) Studenten nog Grote Vakantie hebben? Zijn de Kaartjes voor de doorsnee Roemeen te duur? 'Or What?' Wij hebben geen idee... Wat wel duidelijk is -ik zag het ook al ruim een maand geleden in Oradea- als de mensen eenmaal in de zaal zijn, dan zorgen ze voor een warme, feestelijke sfeer...en dan maakt het niet eens veel uit als de Roemeense ploeg gewoon kansloze wedstrijden speelt. Om die reden is collega Arie Int Veld bang dat er de laatste drie wedstrijddagen -doordeweeks immers- helemaal niemand meer komt, maar daar ben ik nu weer niet zo bang voor...
De Spaanse Fans...zijn gewoon Spaanse Fans; ook altijd Feest, maar de meesten hebben hun geld en vakantiedagen gespaard en zullen pas vanaf volgend weekend in Istanbul komen kijken, tenminste dat is mijn verwachting.
De Kroatische Fans zijn ook hun 'Normale Zelf', maar ook nog niet in hele grote getale aanwezig. Maf en Fanatiek als de Besten natuurlijk, dat wel!
En de Montenegrijnen zijn beperkt in aantal, maar ook altijd -en dus ook hier- onvoorwaardelijke Supporters van hun team.
En nu naar de Moraal van dit Verhaal: ik ben best positief over de ontwikkeling van de Oranje Basketball Aanhang; midden in de zomer twee keer dagen van te voren de kaarten uitverkopen -ook al ging het dan om de kleine zaal van Sport Hallen Zuid- is echt niet zo beroerd. En je voelt ook dat de Oranje Basketball Fans zeer van goede wil zijn. Maar een echte Factor -bijvoorbeeld door van de zaal een Echte Hel voor de tegenstanders te maken, en door de Orange Lions op gang en door moeilijke fases heen te slepen- zijn de Oranje Fans nog niet...
En dat moet dus straks anders, en met 'straks' bedoel ik natuurlijk tijdens de drie Fiba WK-Qualifiers-windowsals de Orange Lions gaan spelen tegen Kroatië (Thuis, eerste Window (van twee wedstrijden) in november 2017), en daarna in de Window van februari en juni 2018; dan heeft Oranje Basketball vanaf de eerste tot de laatste seconde ook de ONVOORWAARDELIJKE STEUN van de Oranje Fans nodig; Voor of Achter, Kansloos of Kansrijk, Gewonnen of Verloren, steun, Steun, STEUN & Support, en dankbaarheid dat we zulke mooie Affices (wedstrijden) in Nederland kunnen bijwonen, net als al die Fans hier, die er vaak stevig voor hebben moeten dokken,,,en gewoon Dankbaar zijn dat ze het mogen beleven...
Dat gevoel had ik trouwens wel bij de honderden Oranje Supporters in Zagreb 2015...we kunnen het dus wel!
AART DEKKER
De video-clips van de Fans hier in Cluj hou je nog even van mij -of van Arie- tegoed...
Bij de Accreditatie - met Mascotte Sam Dunk(Foto Arie Int Veld)
Waar het thuis de laatste tijd 'Veel Stress, veel te Weinig Slaap en Weinig Leuks' is, moet ik nu omschakelen naar een Toernooi-ritme van 'Enerverende Wedstrijden, tussendoor Stukjes Schrijven, zorgen dat je je Natjes en Droogjes op tijd binnenkrijgt, en Voldoende Slapen om het allemaal vol te kunnen houden. En dan heb ik het nog niet over de plannen die maatje Arie Int Veld allemaal heeft met Live Stream Shows en dergelijke. Dat lijkt misschien allemaal wel mee vallen, maar dat zijn mudvolle dagen, zeker voor iemand met mijn gezondheid.
Ik arriveerde dus in Cluj-Napoca met een forse slaapschuld. Viel na het diner op de eerste dag pompt in slaap, werd na een paar uurtjes wakker, en dan bedoel ik 'Klaarwakker', schreef toen een Column 'die er blijkbaar uit moest' en was toen met nog meer slaapschuld fysiek kapot om 10h AM op dag twee...
Slapen dus maar; tot een uur of vijf in de middag van Dag-2...zonde van het prachtige weer...maar dat komt vaker voor in -voor mij persoonlijk- Rampjaar 2017...
Vijf uur was ook de tijd waarop maatje Arie Int Veld in Cluj zou arriveren, en er moesten Pers-/Media-Accreditaties worden afgehaald. Zoals gebruikelijk was het een komen en gaan in een vrolijke staat van vreugdevolle verwachting bij de Accreditatie-balie.
Opgewonden Vrolijke Vrijwilligers...Camera al klaar, en ineens was daar...Hui Dan..(Foto Aart Dekker)
Veel opgewonden vrolijke jonge vrijwilligers, de Teambus van Kroatië die het team na de training kwam ophalen, de Teambus van Spanje die het team juist kwam afzetten voor de training, Fans die rond de immens grote Arena rondzwierven in de hoop dat ze hun helden van dichtbij konden zien en toejuichen -dat lukte die van Spanje dus deze keer- en een Mascotte genaamd 'Sam Dunk' -maar wel met meisjesstem- die meer dan graag met iedereen op de foto ging.
De 'Media Goodie-bag' van deze editie van EuroBasket bestaat ui een meer dan handig klein rugzakje van Nike, met daarin natuurlijk vooral de onovertroffen Event Guide. Media-kaart om de nek, alle plichtplegingen gedaan...het Feest kon beginnen!
Ook Arie moest natuurlijk op de foto met Mascotte Sam Dunk, en u ziet; deze ervaren Media-man poseert stukken professioneler dan uw Dagboekschrijver...(Foto Aart Dekker)
Wij liepen daarna nog even over de Press-rooms -je kunt maar beter precies weten waar alles is- en hoorden een team trainen. Dat moest Spanje zijn. Dachten "...daar mogen we vast niet kijken..." maar
desgevraagd zei de security-man dat we door mochten lopen...dat deden we dus maar...
En zo zaten wij twee dagen voordat EuroBasket in Cluj-Napoca moest beginnen al te kijken naar een training van Spanje... Enkele minuten later kwam Jorge Garbajosa -ex-International van Spanje, en door mij ooit in een column tot 'Beste Speler (nog) Niet in de NBA' bestempeld- voorbij lopen. Nou die wilde ik wel graag een vraag stellen! "Over vijf minuten", was zijn antwoord toen ik hem vroeg of dat mocht... En toen was de pret over; de man van de security had een foutje gemaakt, het was toch een besloten training, en we werden vriendelijk verzocht te vertrekken... Wat wij natuurlijk even vriendelijk direct deden...
Een heerlijke maaltijd vlak bij de Oude Binnenstad op het terras van een Trendy Bar/Restaurant volgde, en toen was het tijd om mijn hotel weer eens op te zoeken.
Daar liep ik mijn email nog even na, werkte mijn Blog een beetje bij, en toen had ik het wel gehad. Blijkbaar had ik heel wat slaap in te halen; want onderbroken door het ontbijt, sliep ik als was het in coma de volgende 13-14 uur, en toen was er alweer een dag met schitterend weer voorbij...
Arie en in ontmoetten elkaar precies getimed als was het door een atoomklok in het midden van het Centrale Park, vonden een weer een restaurant waar het heerlijk eten was -deze keer in hartje stad-namen een heerlijk ijsje toe, en besloten daarmee de eerste dag van EuroBasket, al beginnen de wedstrijden hier pas op Dag-2 van EuroBasket.
In de Groepen in Helsinki en Tel-Aviv begonnen ze al op donderdag. En daar was het meteen raak wat betreft Spanning en Upsets!
Finland zette de eigen Arena met Basketball-Maffe Finnen op zijn kop door in Overtime Frankrijk pootje te lichten, en Georgie won van Litouwen. En dat waren dan nog maar twee van de zes wedstrijden op Dag-1.
Je kunt het allemaal bekijken en lezen in de onderstaande resumes.
Ik hoop dat ik er klaar voor ben, want vrijdag begint het hier in Cluj-Napoca ook!
AART DEKKER
(Foto Arie Int Veld)
Het Dag-overzicht van Arie Int Veld op iBasketball lees je --- Hier ---
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
Een catamaran met pech. Niet Maarten´s boot waar Marjan Tamse het hieronder over heeft - want ondanks verwoed zoeken kwam er geen foto uit die tijd boven water - maar een ´gevalletje´ uit de Noordoostpolder´. Overigens zijn meerdere schepen van Maarten gezonken of totaal verwoest, maar in de (2) gevallen die mij (AD) bekend zijn ging het om een schip dat afgemeerd lag aan de Costa del Sol en verwoest werd door een storm, en zijn laatste zeiljacht dat - ook aangemeerd - door een foutje in de barre Estse winter zonk. 
Nederlands 
Posts
