Posts tonen met het label Sudan. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Sudan. Alle posts tonen

vrijdag 23 januari 2026

CABARET(4min): ´Laatste Kans´ Reisburo ´de Pineut´ neemt met Dolf Jansen zijn ´Op Maat-opties´ door; ´Nog één keer een rustig reisje naar Groenland (Gaza, Sudan, Kyiv, etc...) / #NPO #Radio2 #SpijkersmetKoppen /

Nog één keer een rustig reisje naar Groenland | NPO Radio 2

NPO Radio 2
 
20 jan 2026
 
Deze week kwam de ANWB Vakantiemonitor uit. Daaruit blijkt dat we snakken naar vakantie door de onrust en spanning in de wereld. Spijkers met Koppen heeft Sjaak van reisbureau De Pineut uitgenodigd om uit te leggen waar al die naar vakantie snakkende mensen naartoe gaan. Spijkers met Koppen is hét satirische actualiteitenprogramma met Dolf Jansen en Willemijn Veenhoven. Elke zaterdag tussen 12:00 en 14:00 uur live vanuit café The Florin in Utrecht op NPO Radio 2.
 
Gepost door Aart Dekker op 07:01 0 reacties
Labels: , , , , , , , , , , , , , ,

donderdag 6 november 2025

DIT LIJKT ME EEN HEEL GOED IDEE! Teken deze petiti ook! - Nederland moet niet verdienen aan #Oorlog / #Genocide / @PAX / OORLOG in SOEDAN /

 

Gepost door Aart Dekker op 18:53 0 reacties
Labels: , , , , , ,

donderdag 19 december 2024

AANRADER / LEDENWERVING Warchild / KINDEREN & OORLOG TRAUMA VERWERKING / GOED DOEL /

 

 


info@warchild.nl

Gepost door Aart Dekker op 15:17 0 reacties
Labels: , , , , , , , , , , , ,

vrijdag 17 november 2023

BRILJANTE CARTOON VAN RLOppenheimer: Twee oorlogen(rampen) tegelijk zijn teveel voor ons Bevattingsvermogen/voor de Media om tegelijk te coveren...en dan is er ook nog de sluimerende burgeroorlog in eigen land #BaudetsOorlog / PUTINS WAR UKRAINE / PALESTINA / MAAR ER ZIJN OOK NOG SUDAN E.V.A! /

Ruben L. Oppenheimer 🏴‍☠️ (@RLOppenheimer) heeft om 1:25 p.m. on za, okt. 28, 2023 geplaatst: #Israel #Gaza #Hamas #Baudet @delimburger


Gepost door Aart Dekker op 08:28 0 reacties
Labels: , , , , , , , , , , ,

donderdag 22 februari 2018

NRC NIEUWS: 'In Zuid-Soedan is alle hoop vervlogen.' - ‘Ik huilde om mijn zonen tot mijn ogen het begaven’ - Burgeroorlog in Zuid-Soedan


Ik weet niet hoe het bij mijn lezers -u, jij, jullie dus- werkt...maar bij mij werkt het als het om de vele Buitenlanden van onze Nederlandse Postzegel op de Wereldbol gaat -vele andere landen dus, maar als het om omvang gaat nog veel meer Buitenland; want er zijn Onmetelijk Grote Buitenlanden!- bij mij werkt het zo: als ik eenmaal ergens 'echt geweest' ben -en daarmee bedoel ik: niet alleen maar 'ik ben er geweest, heb een week aan het strand gelegen, op een terrasje lekker gegeten, en toen weer naar huis gegaan', maar dus wel 'er gereisd, rondgekeken naar hoe het er echt is (en dus niet alleen aan een of andere Costa, of in het Centrum van een Metropool de toeristische attracties geconsumeerd), met de mensen gepraat, ze meegemaakt in hun normale leven- dan 'zit zo'n land bij mij dieper, hoe vaker ik er geweest ben, hoe meer ik het leven daar (een beetje) begrijp, hoe meer... En aangezien ik -vooral door het Basketball- in (vooral heel veel Europese) landen ben geweest, zit er nogal wat betrokkenheid bij veel landen.

Maar er zijn nog andere manieren waardoor je veel betrokkenheid met landen of streken kan krijgen. Mijn omgekomen vriend Rob Meurs -degene waardoor ik veel meer landen heb bezocht dan op mijn eigen tempo zou zijn gelukt- wilde mij naar Afrika hebben, het continent waarmee hij zelf meer betrokkenheid voelde dan welk ander -buiten Europa- dan ook. "Jij gaat het daar fantastisch vinden" zei hij me -als hij me weer eens zover probeerde te krijgen dat ik ook (mee) zou gaan- meer dan eens. Ik hield de boot af, ook al was ik ervan overtuigd dat hij hoogstwaarschijnlijk gelijk zou krijgen als ik een keer toe zou geven. De reden? Ik was er een beetje bang van vanwege mijn gezondheid; zat er niet echt op te wachten dat die weer een extra knal zou krijgen door een of andere bacterie of virus, of voorzorgmaatregel om zo'n bacterie of virus bij voorbaat te bestrijden. Maar ik had ook een veel pragmatische argument; zijn (Rob's) zaken gingen op zijn zachts gezegd niet zo florissant, en ik meende dus dat het eerst zaak was die zaken goed op de rails te krijgen, en volgens mij kon dat in eerste instantie beter in Europa gebeuren. En Afrika? Ach dat zou er ook nog wel zijn als ik er een jaar of tien later wellicht eens naar toe zou gaan. Helaas...Rob is niet meer, en ook om andere redenen denk ik dat van het toenmalige uitstel, heel goed definitief afstel zou kunnen komen...jammer, maar helaas...

Toch heb ik best veel affiniteit met 'het Zwarte Continent'; door de vele Afrikanen binnen en buiten het Basketball tegen ben gekomen, en door de problemen waarmee de mensen van dat Continent -meer dan gemiddeld genomen vergeleken met van andere continenten- te kampen hebben. En ook door een zeer persoonlijke indirecte link die ik ermee ontwikkelde om redenen waar ik nu niet over uit wil weiden, mensen die mij echt goed kennen weten waarschijnlijk wel waarom... Maar het heeft met Sudan te maken, het land waar het onderstaande NRC-artikel over gaat. Want er zijn oorden waar de mensen het bijzonder niet getroffen hebben met de plek waar hun wieg -voor zover je daarvan kan spreken- stond, en -vooral Zuid- Sudan is er daar zeker een van. En omdat dat immens grote land ook nog eens verstoken is van gangbare routes, je er dus nooit zelfs maar toevallig een beetje in de buurt kunt komen, horen wij alleen maar van South Sudan als onze media er weer eens iemand hadden, of een verhaal overnemen van een buitenlands medium dat er iemand naartoe stuurde, of een verhaal oppikte van iemand die er op eigen beweging naar toe ging...niet iets wat 'iemand zomaar eventjes doet' trouwens...

Het is er weer eens goed mis, en dat is al vele decennia het geval, maar nu misschien nog flink erger. En dat is diep triest, en daar zouden zowel wij burgers van een land waar het velen (zeer) goed gaat, maar zeker ook onze overheid(!), weleens wat meer aandacht voor mogen hebben, en -nog belangrijker- meer betrokkenheid bij mogen ontwikkelen. Want als je wieg in Zuid Soedan stond, en je er nog niet in bent geslaagd om er weg te komen, dan heb je het niet echt getroffen in het leven!

Vandaar dat ik het onderstaande verhaal maar weer eens deel, met nog wat links naar meer...je kunt ook gelijk naar het originele NRC-artikel, met veel foto's   ---  Hier   ---

AART DEKKER

‘Ik huilde om mijn zonen tot mijn ogen het begaven’

Burgeroorlog in Zuid-Soedan
 
In Zuid-Soedan is alle hoop vervlogen. Ontheemden in het provinciestadje Akobo wachten op nieuwe verschrikkingen. Diplomaten in hoofdstad Juba spreken van „genocidale trekken” bij stammenstrijd.







  • Koert Lindijer
 
Angstig omklemt Nyaruch Kuon de stok waarmee haar kleindochter haar door oorlogsgebied naar de basisschool in Akobo heeft geleid. Na een week zwerven zakt de oude vrouw uitgeput op de grond tussen de andere ontheemden in een schoollokaal. Wild wrijft ze over haar doffe ogen in haar gerimpelde gezicht. „Ik huilde en huilde maar over de dood van mijn zonen, tot mijn ogen het begaven”, zegt ze. 

Vorige maand, toen regeringssoldaten haar huis in brand staken, stierven drie zonen. Gisteren verloor ze haar jongste zoon, gedood door een militie gelieerd aan de regering.

Nooit eerder is Zuid-Soedan zo diep gezonken, was de misère zo groot. Tussen 1955 en 1972 en opnieuw tussen 1983 en 2005 vochten de Zuid-Soedanezen voor afscheiding van het gearabiseerde noorden van Soedan. Eenmaal onafhankelijk gingen ze elkaar met zoveel venijn te lijf, dat er een ongekende humanitaire tragedie uitbrak: honderdduizenden mensen zijn gedood, 4 miljoen mensen sloegen op de vlucht, de helft van de 12 miljoen Zuid-Soedanezen raakte afhankelijk van buitenlandse voedselhulp. 

Er bestaat geen hoop op een politieke oplossing. Zowel regering als rebellen vallen verder uiteen, de economie is kapot en ook de buitenwereld weet niet hoe de gewelddadige implosie te stoppen.
Akobo is een stadje op een zinderende vlakte waar vluchtelingen neerstrijken in afwachting van nieuwe verschrikkingen. Overal in het land vechten opstandelingen tegen de regering van Salva Kiir. Laatste bastion van de grootste rebellengroep, het Soedanese Volksbevrijdingsleger in oppositie (SPLA-IO) van Riëk Machar, is Akobo aan de grens met Ethiopië. Het regeringsleger SPLA opent naar verwachting de komende dagen de aanval op Akobo, als het peil van een nabijgelegen rivier is gedaald.






Bij dit artikel horen heel veel meer foto's; bekijk ze (met toelichting) ---  Hier  ---

Plunderingen

Onverbrekelijk verbonden met de oorlog in Zuid-Soedan zijn de buitenlandse hulporganisaties, die geheid bij elke veldslag worden geplunderd. Het handjevol achtergebleven hulpverleners in Akobo heeft het aantal auto’s en andere spullen tot een minimum teruggebracht. „Over enkele dagen is ons erf kaalgeplukt”, voorspelt een hulpverlener. „We hebben onze paspoorten en harddrive altijd bij ons, klaar om weg te wegrennen”.


Hoge bomen in Akobo bieden bescherming tegen de hitte van boven de veertig graden. Vliegen op de markt zoemen rond het vlees van wilde gazelle’s en gedroogde vis, naast hoopjes zout, pruimtabak en zeep. Meer valt er niet te kopen, het isolement heeft Akobo teruggevoerd naar de donkere tijden van de bevrijdingsoorlog. Net als toen is de enige uitweg een vlucht met een hulporganisatie vanaf een onverharde landingsbaan. 

Voor het smoezelige kantoortje van de bestuurders nippen ambtenaren van de SPLA-IO aan kopjes thee. Een ezel schopt tegen de plastic tafel van gouverneur Koang Rambang die overlegt met het stamhoofd Yien Chwol. „Ik ren niet opnieuw weg”, zegt de gouverneur over de aanstaande aanval op Akobo. „Als kind doolde ik tijdens de oorlog tegen de Arabieren maanden door de bush. Altijd op de vlucht, altijd verloren. Tot ik in buurlanden een opleiding kreeg. Daarna schopte ik het tot een hoge functie en nu is het aan mij om de bevolking te motiveren terug te vechten.”





Bij dit artikel heel veel meer foto's; bekijk ze bij het org.art:---  Hier  ---

 

Tribale sentimenten 


Tijdens de langdurige bevrijdingsoorlog tegen het gearabiseerde noorden trokken de Zuid-Soedanese Dinka, Nuer, Shiluk en kleinere stammen gezamenlijk op, verenigd in hun afkeer van de vijand. Maar in de huidige burgeroorlog bespelen krijgsheren tribale sentimenten en hun krijgers begaan verschrikkelijke wreedheden. Diplomaten in hoofdstad Juba spreken van „genocidale trekken” bij de stammenstrijd. Tienduizenden mensen zijn vermoord op basis van hun stam-afkomst.

 Gouverneur Koang Rambang windt er geen doekjes om: de boerenpummels van de guerrillabeweging tegen de Arabieren veranderden na de onafhankelijkheid in 2013 in incapabele en schaamteloos ongevoelige regeerders. „Onze leiders hadden geen idee hoe ze na de bevrijding het land moesten besturen”, zegt hij. „Hoofdoorzaak van onze problemen is slecht bestuur. Gevolg is dat de stam-tegenstellingen tussen Dinka en Nuer worden aangewakkerd”. De meeste clans van de Dinka staan achter president Salva Kiir, de meeste Nuer steunen oppositieleider Machar.Onze leiders zijn de weg volledig kwijt geraakt. Als deze strijd ooit eindigt, moeten ze zich verantwoorden voor hun wanbeleid en corruptie. Ook Riëk Machar dient rekenschap af te leggen want hij maakte ooit onderdeel uit van de regering”, zegt gouverneur Rambang.

Het stamhoofd Yien Chwol knikt instemmend. In het neergedaalde stof op de plastic tafel voor de gouverneurs tekent hij met zijn vinger zijn verdedigingslinie tegen de regeringssoldaten. De meeste strijders van Zuid-Soedan zijn ongedisciplineerde jongeren. „Ik mobiliseer de jeugd om de aanval af te slaan. Wij Nuers zijn nog nooit door de Dinka’s verslagen”, pocht het stamhoofd.
In de rivier die langs Akobo stroomt, dobberen pelikanen tussen vissers en vrouwen die hun potten wassen in het modderige water. Luid loeiende koeien zwemmen de rivier over, begeleid door naakte, maar goed bewapende jongens. De tijd stond hier stil. Koeien, geweren, een eeuwenoude krijgscultuur, chronische onderontwikkeling en een onbarmhartig landschap maakten Zuid-Soedan tot een archaïsche samenleving die gemakkelijk valt te manipuleren door krijgsheren. 

Buiten het stadje zetten hulpverleners langs de rivier een noodbasis op om de verwachte duizenden ontheemden van de aanval op Akobo te kunnen opvangen.

Voormalig minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, Lilianne Ploumen noemde de Zuid-Soedanese leiders eens „klootzakken”. De Amerikaanse VN-ambassadeur Nikki Haley bestempelde president Kiir onlangs tot een „minderwaardige partner”. Donorlanden hebben na 2005 miljarden in het land gepompt zonder dat er enig bewijs tegenover stond dat de hulp voor ontwikkeling is gebruikt, klagen diplomaten in de hoofdstad Juba. Na jaren onder moeilijke omstandigheden in de bush gingen de SPLA-commandanten gretig stelen, toen ze ministers werden. „Zuid-Soedan is niet een land met een leger, maar een leger met een land”, schimpt een hoge diplomaat. 

In de bevrijdingsoorlog beslechtte het SPLA onderlinge geschillen eerst door wapens, maar daarna door vredesberaad en het uitdelen van geschenken. Eenmaal aan de macht in Juba zette president Salva Kiir die bazaarpolitiek voort en kocht hij ontevreden politici en milities om. Hij beschikte over voldoende geld, want miljarden dollars stroomden binnen uit de oliewinning. Maar na het dalen van de olieprijzen werkte deze patronagepolitiek niet langer, want Kiir had niets meer te vergeven. Het kaartenhuis stortte ineen en de burgeroorlog begon.

Nadat hij zijn vicepresident Riëk Machar in 2013 had ontslagen en tienduizend Nuer in de hoofdstad Juba waren vermoord, ging de president louter op zijn eigen Dinka-stam vertrouwen. De Nuer onder Riëk Machar vermoordden als wraak honderden Dinka. Voor het eerst werd bij oorlogsgeweld verkrachting gebruikelijk. Kiirs legerleider Paul Malong deed het vuile werk voor de president en breidde de oorlog uit naar de zuidelijke regio Equatoria, waarna een miljoen burgers naar Oeganda vluchtten. Totdat Malong zo arrogant en machtig was geworden, dat de president hem vorig jaar ontsloeg.

„Er heeft een grondige machtswisseling plaats”, legt een westerse diplomaat in Juba uit. Niet Malong en het SPLA maar de inlichtingendienst speelt nu de hoofdrol. „De veiligheidsdienst onder Akol Koor maakt tegenwoordig de dienst uit. De veiligheidsagenten hebben toegang tot de laatste oliegelden, dat maakt ze machtig. Het kleine beetje dat er nog binnenkomst aan staatsinkomsten gaat naar het presidentiële paleis en naar de veiligheidsdienst”. 

Van regeren is nauwelijks sprake meer. Roept de minister van Gezondheid een vergadering bijeen, dan doet hij dit buiten want zijn ministerie zit zonder stroom. Buitenlandse hulporganisaties bekostigen 90 procent van de gezondheidssector. Ambtenaren ontvangen geen salaris en politieagenten en soldaten in Juba beroven burgers na zonsondergang. Somalische zakenlui verzorgen de distributie van benzine in de hoofdstad, Oegandezen de aanvoer van verse groenten en Kenianen houden de banken draaiende. „En wij Zuid-Soedanezen verzorgen de problemen”, lacht een Zuid-Soedanese journalist zuurtjes.

Oorlogseconomie

De noodhulp groeide zo uit tot de belangrijkste sector van de economie. De regering heeft een begroting van 350 miljoen dollar. Buitenlandse donoren hoesten jaarlijks 1,7 miljard dollar voor hulp op. Dat roept de vraag op of de donoren niet helpen een oorlogseconomie in stand te houden. Is humanitaire hulp onderdeel geworden van de logica van de krijgsheren?

David Shearer is hoofd van de VN-operatie in Zuid-Soedan met 16.000 blauwhelmen. Hij knikt. „Ja, de Zuid-Soedanese leiders rekenen op hulp van buitenaf om het volk in leven te houden”, zegt hij. „Ze weten dat er voor de bevolking wordt gezorgd. Misschien maken zij zich minder druk om de bevolking dan om hun eigen portemonnee.” En, vervolgt hij: „De regering zelf erkent dat er op grote schaal corruptie is”.

***

Lees ook deze artikelen

Gepost door Aart Dekker op 01:19 0 reacties
Labels: , , , , , , , ,

dinsdag 31 januari 2017

NBA / LUOL DENG & THON MAKER / MART SMEETS IN TROUW / TRUMP BAN: 'NBA-sterren uit Zuid-Soedan in onzekerheid'

Luol Deng
MART SMEETS − 31/01/17, (Originele artikel op Trouw.nl --- Hier ---)

twijfel | Ook topbasketballers weten niet of ze veilig zijn voor de nieuwe immigratieregels.


Vertegenwoordigers van twee NBA-ploegen, de Milwaukee Bucks en de Los Angeles Lakers hebben samen met de leiding van de NBA bij het US State Department aangedrongen op een duidelijke standpuntinname in de gevallen van hun in Zuid-Soedan geboren spelers Thon Maker en Luol Deng. Soedan staat, sinds afgelopen vrijdag, op de verboden inreislijst van president Donald Trump.
Thon Maker


Beide spelers zijn geboren in de stad Wau, zijn, samen met hun families, onafhankelijk van elkaar, gevlucht uit Soedan en hebben wereldreizen ondernomen om tenslotte in de USA profbasketballer te kunnen worden. Maker koos in 2002 voor de Australische vluchtroute, draagt ook het paspoort van dat land, woonde ook twee jaar in Canada, maar heeft ook nog een Soedanees paspoort.

Deng, zoon van een Soedanese minister, vluchtte via Egypte, kwam in Engeland uit, studeerde daar en verhuisde later naar de USA, waar hij een geëerd professional werd die al tien jaar in de top van de NBA speelt. Hij reist op zijn Britse paspoort, maar draagt, net zoals Maker, eveneens een Soedanees paspoort.

Vertegenwoordigers van het State Department, het ministerie van Buitenlandse Zaken, hebben de basketbalorganisaties nog geen antwoord gegeven. Coach Jason Kidd van Milwaukee gaf, op zijn eigen manier, wel een antwoord aan Trump, diens regering en het Amerikaanse sportpubliek. Voor de zaterdagse wedstrijd van Milwaukee tegen Boston greep de coach naar het wapen van de subtiele, maar wel duidelijke tegenaanval. Maker, die weinig speeltijd heeft bij zijn Bucks, maar een geliefde speler bij het publiek is, werd door Kidd in de basisopstelling van Milwaukee gezet, hetgeen een stormachtige ovatie van het publiek opleverde.

De NBA liet weten dat 'de NBA een sportorganisatie is die spelers van over de hele wereld herbergt. Wij brengen het beste van basketballers van over de hele wereld bij elkaar, zonder naar afkomst en religie te kijken'.

Tranen

Voor de wedstrijd tussen de Minnesota Timberwolves en de Brooklyn Nets sprak Nets-speler Rondae Hollis-Jefferson, in de USA geboren en moslim, de pers toe. Hij stelde, zijn tranen nauwelijks bedwingend: "Ik voel me hier emotioneel zeer bij betrokken, ik ben onderdeel van de Amerikaanse moslimwereld en ik vind dat deze hele zaak op een andere manier behandeld kan worden. Ik hoop dat meer mensen zich durven uit te spreken en voor hun gevoelens durven uit te komen. Uiteindelijk is dit alles bullshit."

Golden State Warriors-coach Steve Kerr, die zijn vader in 1984 verloor bij een terroristische aanslag in Beiroet, sprak zich ook hard uit. "Op deze manier houden we geen terrorisme tegen, we creëren slechts chaos en angst bij velen."

 *

 Mart Smeets was onlangs voor Trouw in de States en schreef de volgende serie artikel voor dagblad Trouw:
*

Trump ontsloeg trouwens gisteren de democratische Sally Yates, waarnemend minister van justitie in de VS - omdat Trump nog zowat geen benoeming op tijd rond had, en het overgrote deel van de politiek te benoemen functionarissen nog niet ingevuld zijn; zonder de Democraten die dus op verzoek van Trump tijdelijk blijven zitten omdat het land anders zonder bestuur zou zitten (een negatief unicum!), ontslagen omdat deze niet overtuigd was van de wettelijkheid van de orders van Trump, en haar ambtenaren opdracht had gegeven het besluit van Trump niet te verdedigen bij de vele rechtzaken die op dit moment overal in de USA lopen...

Trouw schrijft hierover: --- Dit ---

*

Barack Obama (oorspronkelijk jurist, en normaal de terughoudendheid zelve) zei op zijn beurt, gaf commentaar op de chaos in de USA op dit moment het volgende:

Obama prijst demonstranten, bedrijven keren zich tegen Trump

30/01/17, 23:34  − bron: ANP, AP, Reuters

















© afp. Duizenden demonstranten verzamelden zich de afgelopen dagen bij onder een vliegveld in Los Angeles om te protesteren tegen Trumps immigratiemaatregel.
Voormalig president Barack Obama heeft via een woordvoerder laten weten dat hij moed put uit het politiek activisme dat hij door heel de Verenigde Staten ziet.
Obama, die het Witte Huis tien dagen geleden verliet om plaats te maken voor Donald Trump, liet ook zijn afkeer van discriminatie blijken. "Obama is het fundamenteel oneens met de neiging onderscheid te maken tussen individuen wegens hun overtuiging of religie'', aldus zijn woordvoerder, Kevin Lewis.

 President Trump, die niet expliciet genoemd werd door.....
...
Het hele artikel van Trouw lees je   ---  Hier  ---

Gepost door Aart Dekker op 11:40 0 reacties
Labels: , , , , , , , , , , , , , ,
Abonneren op: Posts (Atom)