#TRUMP the 'Conman' / #CARTOON: Één van de vele wijzen waarop Trump zichzelf, zijn familie & 'vrienden' verrijkt met #illegale praktijken & #corruptie

#Raak! 'T enige waar #Trump in uitblinkt is't door schimmige acties voor rekening van&over de rug van- anderen -cq #belastingbetaler-geld maken voor hemzelf, zijn familie&donoren. Handelen met #voorkennis is #crimineel, maar Trump komt er (vooralsnog) weer mee weg. #TrumpOut2026 https://t.co/bK8cvYS7wx

— Aart Dekker (@AartDekker) March 31, 2026

 

HET GROTE Arik Shivek INTERVIEW DEEL-3: Hoe werd Shivek coach en hoe ontwikkelde hij zich tot een Top-coach? “Hoe word je een goede coach?” / COACH / COACHING / MANNEN BASKETBALL / ISRAËL /

We waren benieuwd naar hoe Shivek´s jeugd was, uit wat voor een familie hij stamt, hoe hij begon met basketball en hoe het kwam dat en op welke leeftijd hij begon met coachen. 

 

Hij vertelt een mooi verhaal. Beginnen met sporten op doktersadvies, de gymleraar die vond dat hij moest basketballen. 

 

Hij kreeg niets cadeau, zijn vader liet hem hard werken in het familiebedrijf toen hij een scooter wilde. 

 

Volgde een studie tot ingenieur waardoor hij relatief laat het leger in ging. 

 

Al tijdens zijn tijd in het leger kon hij met coachen van jeugdteams – vanaf U12 steeds een leeftijd hoger – zijn geld verdienen en deed hij zijn eerste coach/opleiding. 

 

Op heel jonge leeftijd – hij speelde in de tweede divisie, die in Israël professioneel is – werd hij tot coach gebombardeerd van het team waarin hij daarvoor zelf speelde. 

 

Tweede divisie werd de hoogste divisie, en toen hij met Eilat voor het eerst van Maccabi Tel Aviv won kreeg hij het stempel ´goede coach´. Hij ging naar Ranana en daarna naar Hapoel Tel Aviv, en steeds was er succes met uiteindelijk de eerste keer uitverkiezing tot Coach van het Jaar.

 

iBasketball

Hoe speelde Arik Shivek het klaar zich zo voorspoedig te ontwikkelen van een beginnende coach tot een topcoach? 

 

Het ontwikkelen van een eigen filosofie kost veel tijd. Een bevriende NBA-coach leerde hem daarbij een belangrijke les. 

 

Over zijn geheim... ´Er zijn mensen die me ´crazy´ vinden, of zelfs schizofreen, maar ik denk ik de goede beslissing nam om twee gezichten te hebben  - een als ik coach, en een in het leven daarbuiten - dat was mijn aanpak toen ik mijn eigen vrienden moest gaan coachen, en ik doe het nog steeds zo´.

 

Wees helder en voel je nooit te goed om om advies te vragen. Als je ervaren coaches om goede raad vraagt, zullen ze die meestal geven. Op zijn beurt zal hij een collega altijd helpen, als het maar even mogelijk is.

 

Hij stipt het fenomeen ´druk´ aan. ´Als je coach van het Nationale Team van Israël bent, dan voel je de druk van 9 miljoen mensen op je rug. Heb je dat eenmaal meegemaakt, dan valt het daarna meestal mee...´

iBasketball

Zijn buurman  - de legendarische coach Ralf Klein - leerde hem een belangrijke les. ´Aanpassingsvermogen is alles. Één keer ergens succes hebben betekent niets. Je bent pas echt een goede coach als je meerdere keren, met steeds weer andere mensen en in andere culturen, succes hebt in een voor jou herkenbare stijl.´

We hebben het over een andere legende  - de legendarische volleyball-coach Ari Sellinger die de basis legde voor het Nederlandse Olympische Volleyball-goud.

Shivek leert ons een woordje Hebreeuws. Ari betekent ´Leeuw´. Waarop we constateren dat we met een Arie Aart, een Arik en een Aart bij elkaar, nogal wat leeuwen bij elkaar hebben...

iBasketball

 

We vragen hem naar de hoogtepunten en dieptepunten in zijn carrière. Arik vertelt over de hoogtepunten. De twee ´onmogelijke´ Kampioenschappen met Eilat waar zijn team iets deed dat nog nooit gebeurd was in Israël  - Maccabi verslaan met 3-2 na een 0-2 achterstand. 

Om het jaar erna nog zo´n kunststukje uit te halen met Rishon LeZion  - dat ´andere Oranje´ - in een heel ander Playoff-format. Deze keer werd Jeruzalem in een zee van rood verslagen.

iBasketball

More about coach Arik Shivek: https://en.wikipedia.org/wiki/Arik_Sh... 

Interview & research: Aart Dekker, https://aartdekker.blogspot.com 

Camera & sound: Jeroen Beumer JBE Productions 

Video editor: Arie in 't Veld

Leeswijzer van het Grote Arik Shivek Interview

Prelude: UPDATED Column 'Mastercoach' door Aart Dekker

In welke rol van Arik Shivek het meeste kunnen betekenen voor het Nederlandse Basketball? Als Hoofd-OLA, Aanjager van het Masterplan Basketball, Bondscoach Mannen en Coach van de Coaches!

Deze Column is in licht aangepaste vorm ten opzichte van de eerdere versie --- Hier --- te lezen. Online sinds 19 mei 2023

Deel-1: Waarom dit interview? Waarom kwam Shivek terug naar Nederland?

Wat behelst zijn huidige taak als Hoofd-coach van de Orange Lions Academy Mannen (OLA)? Wat is OLA eigenlijk? Hoe werkt het en waar staat OLA nu nationaal en internationaal? Mening over controverses en het imago van OLA?

Online sinds 19 mei 2023 en --- Hier --- te lezen.

Deel-2: Anderen over Shivek(1) – OLA-staffers en -spelers over Arik Shivek.

Hoe is hij als persoon, als coach, als coach van de coaches en visionair? Hammerstein, Peters, Ngouateu, De Vaal en Lemes.

On-line: 20 mei 2023 Je vindt het --- Hier ---

 

Deel-3: Hoe werd Shivek coach en hoe ontwikkelde hij zich tot een Top-coach? “Hoe word je een goede coach?”

Arik Shivek over zijn jeugd, zijn start als coach, leren en het vragen van advies. Over het noodzakelijke vermogen je aan te passen aan situaties, mensen en culturen. Ari betekent ´Lion´. En de successen in Israël.

On-line: 23 mei 2023 Je vindt het --- Hier ---

Deel-4: Zijn komst naar Nederland. Coachen in de (A)HBW en zijn komst naar ABC Amsterdam

Arik verlaat Israël en komt naar Amsterdam, en wat Piet Meijer daar mee te maken had. Over coachen op de AHBW en de impact op zijn carrière en de betekenis van de AHBW in Israël en Nederland.

On-line: rond 24 mei 2023 Je vindt het --- Hier ---

Deel-5: Coachen bij Amsterdam, Antwerpen, wederom Amsterdam en Mons.

Over de successen met de Astronauts van ABC Amsterdam, en het 5-jaren-plan om bij de Europese Top te gaan horen. Over scheve ogen tegenover ambitie, succes en solidariteit en het stijgen van het algehele niveau als er een team domineert.

On-line: rond 26 mei 2023 Je vindt het --- Hier ---

Deel-6: Anderen over Shivek (2) en publicatie(s) over de periode van Deel-5.

Ferry Steenmetz, en anderen.

Een NRC-verhaal met Roel Pieper over de ambities van Amsterdam

On-line: rond 28 mei 2023 Je vindt het --- Hier ---

Deel-7: Het Masterplan en het opleiden van coaches. De essentie van het Masterplan.

Hoe leidt men in Israël coaches op? Over het managen van Nationale Jeugd Teams in Nederland en Israël. Over het opleiden van coaches in Nederland – ´er moet veel veranderen!´ De essentie van het Masterplan. En hoe Nederland Internationaal Topbasketball kan terugkrijgen...promoot het (beter)!

On-line: rond 30 mei 2023 Je vindt het --- Hier ---

Deel-8: Clinic(s) waarin Shivek de speelstijl neerlegt voor het Nederlandse Basketball

...deze zou in ieder geval bij alle Nationale Teams de basis van het spelconcept moeten zijn. (Deze zijn al te vinden via de NBB-kanalen)

On-line: rond 1 juni 2023 Je vindt het --- Hier ---

Deel-9: De Toekomst van het Nederlandse Basketball: meer divers basketball, de rol van de media en accommodaties en het belang van Samenwerking.

De rol die schoolbasketball speelt in Israël en de noodzaak van balans brengen voor spelers die op meerdere niveaus-in meerdere teams (tegelijk) spelen. Het verschil in media-aandacht in Israël en Nederland. Het belang van samenwerking. Het belang van meer en betere Basketball-arena´s.

On-line: rond 3 juni 2023 Je vindt het --- Hier ---

Epiloog What's next for Arik Shivek? En eventueel laatste ontwikkelingen.

Arik Shivek over zijn plannen voor de toekomst.

On-line: rond 5 juni 2023 Je vindt het --- Hier ---

 

(*) Over automatische vertaling in YouTube:

Om ondertitels bij de video’s te zien:

klik onderin de YouTube player op het CC icoon.

Via het tandwiel icoon kun je de gewenste taal kiezen.

Watching the videos with subtitles:

click the CC icon in the bottom part of the YouTube player.

Click the cog icon to select your language.

 

https://aartdekker.blogspot.com/2023/05/het-grote-arik-shivek-interview-deel-3.html

GOEDE RAAD VOOR ALLE BAZEN - PRIVAAT OF POLITIEK - / BEN TIGGELAAR: 'Wat je kan leren van de toeslagenaffaire' / COLUMNIST LEIDERSCHAP, WERK & MANAGEMENT NRC-ECONOMIE / CARTOONS /

  Cartoon van Arend van Dam voor Joop.nl

Opinie

Wat je kan leren van de toeslagenaffaire

• Ben Tiggelaar 23 december 2020

Eigenlijk zou elke manager deze kerstvakantie Ongekend onrecht moeten doornemen, het rapport over de toeslagenaffaire. Behalve een verslag over schrijnend onrecht is het ook een leerboek over diepe managementvalkuilen. Drie zaken die mij opvielen.

Angst als leidraad. Hoe begon het ook alweer? Tien jaar geleden werd besloten tot een hardere aanpak van fraude met toeslagen. Daarna kwamen nog diverse grote zaken aan het licht, zoals het incasseren van miljoenen aan huur- en zorgtoeslag door Bulgaarse bendes. Staatssecretaris Frans Weekers werd in 2013 bijna weggestuurd omdat hij te slap optrad en de Belastingdienst niet stevig genoeg aanstuurde.

Vlak daarna sprak Weekers, samen met de hoogste belastingbazen, de afdeling Toeslagen emotioneel en dringend toe. De medewerkers moesten „alles op alles” zetten om herhaling te voorkomen. Nog meer fouten maken was geen optie.

Leiders die aangeven dat ze geen slecht nieuws willen horen, krijgen vaak hun zin. Met zoveel druk naar beneden vond slecht nieuws vanuit de Belastingdienst zijn weg naar boven niet meer. Berichten over nieuwe fouten, nu juist veroorzaakt door de spijkerharde aanpak, bereikten de leiding in de jaren erna vaak te laat, in afgezwakte vorm, of helemaal niet.

Cartoon 'Het aanpassingsvermogen van Rutte' van Maarten Wolterink voor Joop.nl

Leiders die aangeven dat ze geen slecht nieuws willen horen, krijgen vaak hun zin

Tunnelvisie. Vanaf 2013 ging de Belastingdienst er met gestrekt been in. Door de druk uit Den Haag, door nieuwe systemen en extra teams voor fraudebestrijding. En ook omdat de dienst de extra kosten hiervoor zelf moest terugverdienen.

Deze ‘businesscase-aanpak’ leidde tot uitwassen. Zo werden ambtenaren die bezwaren van gedupeerde burgers moesten behandelen, soms maandenlang ingezet om de doelen op het gebied van fraudeconstateringen te halen.

In de zaak tegen gastouderbureau Dadim wilde de Belastingdienst zo graag fraude aantonen dat zelfs werd geknoeid met bewijsmateriaal. Na ruim zeven jaar van bezwaar maken en procederen onderhandelt Dadim, waar geen bedrog werd aangetroffen, nu met de staat over schadevergoeding.

Een gezonde focus veranderde in een gevaarlijke tunnelvisie. Door de grote nadruk op fraudebestrijding verloor de Belastingdienst het zicht op andere belangrijke zaken en op het eigen functioneren.

Lees ook deze column van Marike Stellinga: Toeslagenaffaire: hoe beschamend

Te weinig reflectie. Een rode draad in het rapport van de commissie-Van Dam is het tekortschieten van de controle op het werk van de Belastingdienst. Enerzijds zit dat in de omvang en de complexiteit van de organisatie. De verantwoordelijke bestuurders zitten ver van de uitvoering en nog verder van de burger. En als eindelijk signalen doordringen dat bijgestuurd moet worden, duurt het nog jaren voor er echt iets gebeurt.

Daarnaast gaat het ook om alledaagse menselijke zwakheid. De kritische blik bij de Belastingdienst was vooral naar buiten gericht en niet naar binnen. Kleine signalen van mogelijke fraude door burgers – zoals invulfouten op de complexe toeslagformulieren – werden geïnterpreteerd als patroon. Grote signalen dat er in het eigen werk iets fout ging – zoals een rapport van de Nationale Ombudsman in 2017 – werden afgedaan als incident.

Eerlijk en scherp naar jezelf kijken, dat moet je organiseren. Het liefst ver voordat een parlementaire ondervragingscommissie die taak van je overneemt.

Ben Tiggelaar schrijft wekelijks over persoonlijk leiderschap, werk en management.

 Cartoon van Hajo voor NRC-Opinie

 

 

BASKETBALL IN DE LANDELIJKE MEDIA / INTERVIEW FRITS VAN RIJN-PAROOL: 'Basketballer Charlon Kloof was in vorm, nu revalideert hij via Facetime'

Topbasketballer Charlon Kloof scheurde zijn dijbeenspier af en probeert nu te revalideren met fysiotherapie via Facetime. ‘Je kunt me een basketbalnomade noemen.’https://t.co/8beq5XMrD3 pic.twitter.com/peSLscTIQz

— Het Parool (@parool) April 13, 2020

Basketballer Charlon Kloof was in vorm, nu revalideert hij via Facetime

Topbasketballer Charlon Kloof scheurde zijn dijbeenspier af en probeert nu te revalideren met fysiotherapie via Facetime. ‘Je kunt me een basketbalnomade noemen.’

Frits van Rijn 13 april 2020

https://www.topics.nl/basketballer-charlon-kloof-was-in-vorm-nu-revalideert-hij-via-facetime-a14273246parool/?context=zoek%2Fartikels%2F%3Fquery%3Dbasketbal%26offset%3D0

Basketbalinternational Charlon Kloof is thuis in Amsterdam-Zuid om te revalideren van een ­forse blessure. Op 24 februari ging het mis, toen hij in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Kroatië de dijbeenspier van zijn linkerbeen volledig afscheurde. Zijn seizoen kwam daarmee direct ten einde; het herstel zal zeker tot eind augustus duren. Bovendien verloopt de revalidatie niet optimaal doordat zijn dagelijkse behandelingen bij de fysiotherapeut zijn gestopt vanwege het coronavirus.
“Het is niet ideaal inderdaad,” zegt de basketballer berustend. “Ik heb twee weken in de praktijk kunnen revalideren, daarna niet meer. Nu gaat het via Facetime. Misschien duurt het daardoor iets langer, maar het werkt wel. Ik kan sinds een paar dagen weer kleine stukjes lopen zonder brace of krukken.”

De blessure kwam slecht uit, want Kloof verkeerde in de vorm van zijn leven. Drie dagen voor de wedstrijd tegen Kroatië had het Nederlands team grootmacht Turkije nog verslagen in Ankara. Kloof was die avond niet af te stoppen geweest en had met 27 punten fors bijgedragen aan de overwinning. “Je hebt van die dagen dat alles lukt. Tegen Turkije had ik zo’n wedstrijd.”

Nu komt een blessure nooit gelegen, maar Kloof had zijn goede spel nog graag even voortgezet bij Ormanspor, de club in Turkije waar hij dit seizoen speelt. Zijn contract loopt af en graag had de explosieve guard andere clubs nog wat langer getoond wat hij allemaal kan. Maar hij maakt zich geen zorgen. “Ormanspor wil me in principe ook volgend seizoen terug en er zijn genoeg andere mogelijkheden. Clubs weten wat ik kan.”

Apollohal

Inmiddels gaat de in Paramaribo geboren Kloof weer af en toe de straat op, maar verder speelt zijn leven zich, net als voor iedereen, voornamelijk thuis af. “Ik kom de tijd goed door. Ik train mijn spieren, doe aan meditatie, speel gitaar en lees veel, iets waar ik tijdens een druk basketbalseizoen normaal gesproken nauwelijks aan toe kom. Ik ben net begonnen aan Rich dad, poor dad van Robert Kiyosaki, een boek over de financiële wereld. Dat sluit goed aan bij de studie Finance die ik volgde toen ik in New York bij St. Bonaventure studeerde en basketbalde.”

Verder houdt Kloof veel contact met vrienden en familie. “Ik bel veel. Een oud-teamgenoot van de universiteit, Demitrius Conger, speelt in Sevilla, waar het nu heel zwaar is door de coronacrisis. We wisselen titels van boeken uit, we geven elkaar tips wat we thuis allemaal kunnen doen. Demitrius heeft het moeilijker dan ik. In Spanje zijn de beperkingen groter dan in Nederland.”

Kloof, inmiddels 30 jaar oud, groeide op in Suriname maar besloot in 2008 naar Nederland te vertrekken omdat hij een betere basketballer wilde worden. Basketbal staat in Suriname nog in de kinderschoenen. Amsterdam was voor hem een logische keus, omdat zijn oudere broers daar al woonden en werkten. Hij vond onderdak bij de Astronauts en werd met de jeugdploeg uit de Apollohal direct kampioen van Nederland.

Een jaar later vertrok hij weer, om in Amerika te gaan studeren en basketballen. Maar Amsterdam had hij in zijn hart gesloten. “Je kunt me een basketbalnomade noemen. Na mijn studie in Amerika ben ik als prof gaan spelen in Griekenland, Italië, Turkije en Macedonië. Maar als ik een paar dagen vrij heb, neem ik het vliegtuig en ga ik naar Amsterdam. Daar voel ik me thuis. Daar wonen mijn vrienden, familie, ooms en tantes. Heb ik langer vrij, zoals in de zomermaanden, dan ga ik terug naar Suriname. Daar liggen mijn roots en daar wonen mijn ouders nog steeds.”

Suriname

Ook in Suriname zijn de gevolgen van het coronavirus zichtbaar. Het aantal besmettingen en slachtoffers is nog zeer laag vergeleken met ­Nederland, maar de maatregelen die er worden genomen, zijn al stevig. Er is een gedeeltelijke lockdown. “Niet omdat er nu al veel slachtoffers zijn maar omdat de gezondheidszorg niet op het ­niveau van Nederland is. De ziekenhuizen in Suriname zouden een groot aantal patiënten niet aankunnen, daarom wordt ervoor gekozen het virus al in een vroeg stadium aan te pakken.”

Door die maatregelen heeft Kloof zijn dochter van vijf al enige tijd niet kunnen zien. Zij woont bij haar moeder in Paramaribo. “Mijn dochter zou afgelopen week naar Amsterdam komen. Maar het is voor haar vrijwel onmogelijk om nu hierheen te komen. En verstandig is het waarschijnlijk ook niet. 
Natuurlijk hebben we veel contact maar ik mis haar enorm.”

De situatie heeft ook tot gevolg dat het werk van de stichting van Kloof voorlopig niet kan worden voortgezet. Met een deel van het geld dat hij als profbasketballer verdient, is hij in ­Suriname een basketbalschool gestart. Kinderen die willen, kunnen elke week basketballen in de sporthal die Kloof huurt. Ze worden begeleid door trainers die hij heeft aangesteld.

Tijdens de basketbalkampen in de zomer is Kloof zelf ook altijd een aantal weken aanwezig.
“Helaas is de basketbalschool nu ook gesloten. Begrijpelijk, maar ook heel jammer voor alle kinderen die daar elke week zoveel plezier ­beleven. Ik ben er trots op dat ik met dat project iets kan terugdoen voor het land waar ik ge­boren ben. Er zijn nu zelfs drie spelers door­gestroomd naar een Amerikaanse universiteit. Als ik dat hoor, ben ik heel blij dat ik met die school ben begonnen. Alleen daarom al hoop ik dat het virus snel verdwijnt.”

Meer Charlon Kloof:

Wat een teamplayer en inspiratie voor velen is @Charlemagne597. Morgen maken we bekend wie er in de volgende podcast te gast is. Bekijk aflevering 2 op https://t.co/hJL5M2tJND #CoachTalk @Hakimsalem pic.twitter.com/2mC1FCS6Iv

— Mitchell lieveld (@mellowmitta) April 20, 2020

 

SHARTIE AART DEKKER / DBL NIEUWS / FEYENOORD: MICHAEL KOK STOPT - EINDE VAN EEN TIJDPERK / ZEEUW EN ZEEUW ROTTERDAM BASKETBALL / MANNEN BASKETBALL NEDERLAND /

Michael Kok in een typerende Actie voor Zeeuw en Zeeuw Feyenoord Basketball Rotterdam in het eigen vertrouwde Rotterdam Topsport Centrum (Foto: Feyenoord Basketball, Luka de Kruijf)

SHARTIE AART DEKKER

Michael Kok zei Ooit: "Ik blijf net zolang voor Rotterdam Basketballen tot we Kampioen Worden!"

....Da's dus niet gelukt.Maar ja; voor Ieder1 is er een tijd van komen en
een tijd van gaan. De tijd daartussen in, is voor Michael Kok alleen stukken langer geworden dan opgaat voor het overgrote deel van zijn collega-basketballers...!

(AD)

Michael Kok  (Foto: Feyenoord Basketball, Luka de Kruijf)

PERSBERICHT

FEYENOORD BASKETBALL

MICHAEL KOK STOPT - EINDE VAN EEN TIJDPERK

De dag die een keer moest komen, de dag dat Michael Kok aankondigt te stoppen bij Feyenoord Basketball, die dag is vandaag. Noem hem een boegbeeld, een rolmodel of een icoon, in ieder geval was hij publiekslieveling.

Waar vind je een speler die zich met zijn ouders als zevenjarige meldt bij een vereniging, daar nooit meer weggaat en ondertussen de weg aflegt naar de top van het nationale basketbal en die dus in 22 jaar nooit voor een andere club speelde?

Dat Michael talent had, kwam niet meteen naar voren, maar vanaf Onder 18 ging het crescendo. Als speler van het Onder 20-team klopte hij al aan de deur van het hoogste niveau. Michael is het levende bewijs dat voor het halen van de top, talent alleen niet genoeg is en dat karakter de doorslag geeft. Hij heeft er hard voor gewerkt en is dat altijd blijven doen.

Rotterdam Basketbal was zijn club. Naast het spelen pakte hij als vrijwilliger tal van taken op als zaalwacht of als barman bij de rommelmarkten. De laatste twee seizoenen was hij trainer/coach van het Onder 21-team en de eerste trainer van het Walking Basketball in Nederland.

Het vrijwilligerswerk kreeg hij met de paplepel ingegoten. Moeder Astrid is trainster bij de jongste jeugd en heeft daarnaast alles binnen de club gedaan wat er maar gedaan moest worden. Vader Wim assisteerde bij het coachen van het Onder 21-team en is vanaf de start in 2012 de hoofdcoach van het G-team.

Negen jaar speelde Michael in het eerste team van de club; de laatste twee jaar onder de naam Feyenoord Basketball en dat vond hij geweldig want van de voetballers in de Kuip is hij een toegewijd supporter. Eén seizoen speelde hij niet op het hoogste niveau. Coach Randy Wiel zag in zijn eerste jaar als coach Mike’s potentie niet, maar haalde hem in zijn tweede jaar wel bij de ploeg.
Meer dan twaalf coaches telt Michael in zijn 22 jaar bij de club en allen prezen hem om zijn werklust en om de energie die hij binnen de lijnen bracht.

Zelf vindt Michael het moeilijk om een hoogtepunt in zijn carrière te benoemen. Maar velen zullen zijn buzzerbeater herinneren in de thuiswedstrijd tegen Landstede Zwolle in seizoen 2017-2018. Hij schoot vlakbij de spelersingang net voor de zoemer voor rust raak vanaf de middenlijn en het leek wel of hij al in de kleedkamer zat toen de bal nog door het netje moest. Het schot kreeg nog meer cachet door de uiteindelijke één-puntsoverwinning.

Op de uitschakeling van Den Bosch in de halve finale van de play-offs in 2018, een hoogtepunt in de clubhistorie, kijkt Michael met gemengde gevoelens terug. Bij de eerste wedstrijd raakte hij zodanig geblesseerd dat hij niet meer kon spelen. Toch pakte hij met verve een rol als motivator vanaf de spelersbank. Bij de start van de nieuwe competitie ondervond hij nog hinder van zijn kwetsuur, maar hij knokte zich ook door die fase heen.

Michael gaat zich nu richten op zijn maatschappelijke loopbaan. Heel binnenkort rondt hij zijn hbo-studie bedrijfseconomie af. “Het zal wennen worden, zonder trainen, zonder dat dagelijkse ritme, zonder de gezelligheid met de jongens, zonder het werken aan een teamprestatie,” zegt Michael, “maar de dag zou een keer komen en nu lijkt het me het juiste moment.”

Door de plotselinge stop vanwege de Coronapandemie eindigt Michaels basketbalcarrière eveneens abrupt. Afscheid nemen bij een play-offwedstrijd is er niet van gekomen, maar daar zal de vereniging het niet bij laten. Zodra er weer mogelijkheden zijn, hopelijk in de aanloop naar de komende competitie, organiseert de club die afscheidswedstrijd. Met geheel in Michaels stijl een lekker biertje na afloop. Geen coach meer die daar iets van zegt.

DE CORONA-ELLENDE & (DE WAARDE VAN) DE RITUELEN TRANENTREKKEND MOOI IN BEELD GEBRACHT: RKK Kruispunt TV - Afscheid in Coronatijd / BRABANT / FAMILIE / VRIENDEN & BEKENDEN / RELIGIE / SOCIALE AFSTAND HOUDEN /

Afscheid in Coronatijd

Kruispunt

20-4-2020

Kruispunt-special met nabestaanden, begrafenisondernemers en priesters uit de provincie met de meeste coronaslachtoffers. Een lege kerk, mensen in groot verdriet, in hun eentje worstelend met hun tranen. Dat ziet diaken Kees den Boer in deze tijden regelmatig gebeuren. Hij is broeder in de abdij van Berne in Heeswijk-Dinther en doet uitvaarten in de kapel van de abdij. 'Woorden, gebaren, muziek worden dan des te belangrijker.' Kruispunt volgt nabestaanden, begrafenisondernemers en priesters in Brabant, de provincie met de meeste slachtoffers van het coronavirus. Hoe neemt Brabant afscheid, zonder omhelzingen, een arm om de schouder? Zonder avondwake, koffietafel, en een uitvaart met maximaal dertig genodigden? We zijn bij de uitvaart van Simon van Steenbergen (74), die stierf door corona. Hij stond in Heeswijk-Dinther bekend als 'de Siem'. Veertig jaar kastelein, uitbater van de dorpskroeg, drijvende kracht achter de biljartvereniging, actief in het verenigingsleven. Zoon Coert: 'We konden hem niet de uitvaart geven die hij verdient, maar we kijken er toch goed op terug. We hebben in de garage een condoleanceplek ingericht. Op de dag van de uitvaart stond er een erehaag buiten de kapel. We zijn overstelpt met kaarten en bloemen. Ondanks de lege kerk was het een memorabel en waardig afscheid.' Uitvaartondernemer Tom van den Berg, die de begrafenis van 'de Siem' regelde: 'Toen dit begon dacht ik, ik kan mijn vak zo niet uitoefenen. Ik had er slapeloze nachten van. Maar ik heb de knop omgezet en probeer wat ik wel kan doen, zo goed mogelijk te doen en er voor de familie te zijn.' Van den Berg verzorgde vóór de crisis twee uitvaarten per week, nu heeft hij er elke dag een, de meeste van coronaslachtoffers.

De presentatie was in handen van Wilfred Kemp. Deze uitzending van het programma Kruispunt met de titel Afscheid in Coronatijd werd uitgezonden op maandag 20 april door de RKK.

Je ziet de Uitzendin(50min)  ---  Hier  ---  terug.

Corona NieuwsRKK gemist?

• Home
• / RKK
• / Kruispunt
• / Afscheid in Coronatijd

ONGEDACHT POSITIEF VERVOLG EPISCHE TRAGEDIE HALMAN FAMILIE: / SHARTIE AART DEKKER / NRC SPORT VERHAAL /

Jason Halman (Foto: Twins Oosterhout)

SHARTIE AART DEKKER

Wat een Positief Vervolg op de Onge-lofe-lijke Tra-gedie van de Familie Halman

In 2012 was ik alleen nog maar een beetje aan het proberen met mijn Blog; begonnen om zaken voor mezelf te bewaren, en te kijken hoe dat eigenlijk werkt, dat Bloggen. Maar 'Delen'  - in de zin van doorgeven van verhalen waarvan ik dacht dat ze ook interessant zouden zijn voor anderen -  zat er eigenlijk altijd al in bij mij...en het verhaal van 2012 deed mij zoveel, dat ik dat in ieder geval wilde delen  - niet alleen omdat het zo'n ongelofelijke tragedie was, maar natuurlijk ook omdat zus Naomi een grootheid is in het Nederlandse Basketball-wereldje -  en stilletjes, op eigen kracht, werd het toen de post die jarenlang de meest gelezen post op mijn Blog zou blijven: 'Het tragische verhaal van de gebroeders Halman'.

Ik heb me in de tussenliggende jaren best wel af en toe afgevraagd 'hoe zou het gaan met die jongen; met Jason?'

En dan ineens kom je toevalligerwijs een ongedacht vervolg tegen van dit verhaal; en nog heel erg positief ook! Ik weet niet hoe dit verder zal gaan, want als Jason Halman als Oranje Honkballer volgend jaar naar de Olympische Spelen van Tokio zou gaan, dan zou de hele wereld zich weleens op hem en zijn verhaal kunnen gaan storten, en of dat nu iets is dat je moet willen..?

Hoe dan ook; ik hoop dat het allemaal goed gaat voor hem en zijn familie...


(AD)

In een psychose doodde hij zijn broer, nu honkbalt Jason Halman weer

Honkbal Na de familietragedie verwachtte niemand dat Jason Halman nog zou honkballen. Toch is hij acht jaar later terug in Oranje.

• NRC, Fabian van der Poll, 12 juli 2019 (Leestijd 5min), 

Met de wegstervende klanken van Take it Easy van The Eagles op de achtergrond heeft Jason Halman zich in het slagperk van het honkbalveld in Brabant gemeld. Dé Jason Halman.

„Lets go, Jay”, roepen ze vanaf de tribune. Halman, één bonk spier, zwaait nog wat met de knuppel voor een denkbeeldige mokerslag. Dan trekt hij zijn helm recht en spant hij zijn armen aan. Dèèèng. De bal suist richting de omheining, Halman sprint naar het tweede honk terwijl de toeschouwers van zijn club Twins applaudisseren voor zijn rake klap.

Timing en ritme, dat is waar honkbal om draait. En wie Halman (30) ziet spelen, zou denken dat hij nooit is weggeweest. 

Toch was hij het wel. Zeven jaar lang.

Al die tijd bleven ze in de honkbalwereld aan hem denken. Hoe hij voor de sport leefde, dat hij misschien wel een overstap naar de VS was misgelopen. Maar aan zijn terugkeer dacht niemand. Te gevoelig. Ooit deed de catcher niets liever dan ballen meppen, maar na de tragische wending in zijn leven zou de sport hem ook herinneren aan een broer die er door hem niet meer is. De broer die hij in een vlaag van verstandsverbijstering had omgebracht. 21 november 2011, een psychose met fatale gevolgen.

Tijd voor elkaar

De weken ervoor had Halman anders uit zijn ogen gekeken. Hij hoorde stemmen in zijn hoofd, plaatste vage berichten op Facebook. Op het veld had hij een mindere tijd gekend. Dat hij ondanks eerdere optredens in Oranje niet mee mocht naar het WK in Panama, had hem van zijn stuk gebracht. Nederland werd nog eerste ook. 

Zijn twee jaar oudere broer Gregory leidde juist het leven waar ze als kinderen al van droomden op de velden van het Haarlemse Kinheim. Nadat Gregory op zijn zestiende een profcontract had getekend bij Seattle Mariners, brak hij daadwerkelijk door in de Major League, wat weinig Nederlanders lukte. Zomer 2011 sloeg hij er de eerste van zijn twee homeruns. Jason zat op de tribune, naast vader Eddy. 

De op Aruba geboren Eddy speelde ooit zelf in de hoofdklasse en paart de liefde voor de sport aan de liefde voor zijn zoons. Uren traint hij met ze. Zijn stijl: hard, direct. „Als de jongens niet uit bed komen, loopt pa naar de keuken en vult een emmer met water”, schreef journalist Maarten Kolsloot in zijn boek Strike Out, waarin hij de verwoeste dromen van de honkbalbroers reconstrueerde. „Het maakt dat ze een beetje tussen de culturen komen te zweven: halverwege de degelijke Hollandse opvoeding van hun moeder en de impulsievere, autoritaire Arubaanse stijl van hun vader.” 

Onafscheidelijk zijn de broers. Zo ook in de herfst van 2011, wanneer het seizoen in de VS ten einde is en Gregory bij Jason in Rotterdam logeert. Tijd voor elkaar, tijd om te chillen.

Des te groter is dan ook de schok als op 21 november tot ver buiten Nederland doordringt wat zich in de vroege ochtend in Jasons appartement heeft afgespeeld. Samengevat: Gregory zou de trap zijn afgekomen om iets van de harde muziek te zeggen. Jason doodde hem met een messteek in zijn nek.
Later wordt in de rechtbank vastgesteld dat hij niet zichzelf was. Halman leed aan een psychotische stoornis, constateerden deskundigen na observatie in het Pieter Baan Centrum. Augustus 2012 wordt hij vrijgesproken en ontslagen van verdere rechtsvervolging. Hij is niet verplicht tot behandeling, toont zich wel bereid. 

Gevraagd naar zijn toekomst zegt Halman in de rechtbank: „Ik wil sowieso weer sporten. Dat is belangrijk voor mij.”

Terug op het veld

De man die als veertienjarige al ballen over de hekken sloeg, wordt na de uitspraak zelden nog bij het honkbal gezien. „Af en toe kwam hij kijken”, zegt vriend Dwayne Kemp, die met Halman bij Oranje speelde. „We hadden het dan vooral over leuke dingen.”

Bij zijn vrienden wordt regelmatig geïnformeerd hoe het met hem gaat. Steeds beter, zeggen ze dan. De voormalige hbo-student bouwt zijn leven op en vindt liefde en geluk bij zijn kindjes die worden geboren in de nieuwe fase van zijn leven. Honkbal lijkt verleden tijd. 

Totdat een van zijn beste vrienden eind 2018, zeven jaar na de tragedie, voorzichtig informeert of hij interesse heeft in een rentree. Oud-honkballer Jeffrey Arends, vriend van zowel Gregory als Jason, heeft daar op dat moment zelf ook profijt van. Arends is bij zijn eerste klus als coach op een probleem gestuit: zijn catcher is vertrokken en laat een leemte achter die hoofdklasser Twins niet zomaar kan opvullen. „Ik heb een probleem”, zegt hij tegen zijn vriend, „en jij bent de oplossing.”

Tot zijn vreugde merkt hij dat zijn verzoek iets losmaakt bij Halman. De catcher komt eerst een tijdje meetrainen, daarna blijkt hij al snel niet meer uit de slagkooi weg te slaan. „Als Jason ergens voor gaat, geeft hij honderd procent”, zegt vriend Kemp. Coach Arends ziet vooral een natuurlijke leider die de jongeren inspireert. 

De club uit Oosterhout checkt nog wel of ook de Koninklijke Nederlandse Baseball en Softball Bond Halmans rentree ziet zitten. Absoluut, luidt het antwoord.

Knagend geweten

De psychiatrie juicht het toe als mensen die een psychische stoornis hebben gehad de kans krijgen hun leven weer op te pakken. Wie een psychose heeft gehad, is gebaat bij mededogen, geen argusogen.

„Bij een psychose kun je wegdrijven van de gedeelde werkelijkheid”, zegt Jim van Os, hoogleraar psychiatrie van het UMC Utrecht. Sociale conventies krijgen een andere betekenis, angsten regeren. Vogels of rode auto’s kunnen monsters worden en angsten triggeren. „Vaak volgen er sociale conflicten. Omdat je bijvoorbeeld het verkeer gaat regelen. Je kunt gearresteerd worden. Mensen voelen zich vaak nog jaren schuldig, hun geweten knaagt. Maar ze waren niet wilsbekwaam. Het waren de emoties die hun perceptie overnamen.”

Van Os is niet betrokken bij de zaak van Halman en schetst in algemene zin de praktijk. „Na een psychose proberen wij mensen steviger te maken, door de psychose te integreren in hun levensverhaal, en te durven denken aan nieuwe doelen.” Hoe beter de interne weerbaarheid, hoe minder de nood aan antipsychotica of gesprekken met hulpverleners. Vijftien procent herstelt volledig, eenzelfde percentage heeft een ongunstigere prognose. Anderen leren ermee leven zoals patiënten met suikerziekte. „Soms is het een eenmalige ervaring waarna mensen verder gaan met hun leven. Net als iemand die één epileptische aanval heeft gehad.”

Van Os: „Degenen om wie het gaat, begrijpen na de integratie van de ervaring wat er is gebeurd, vaak de omgeving op den duur ook. Het is de buitenwereld die stigma’s op je plakt: ‘gevaarlijke gek’, ‘gespleten geest’. Daarom is het een heel goede boodschap dat deze honkballer weer speelt. Daarmee zegt hij: ‘Dit is mij overkomen, maar hier ben ik nu.” 

In de honkbalwereld zit niemand in over Halmans verleden. Zijn rentree wordt niet als een tweede kans gezien. Over wat er is gebeurd, wordt niet gesproken. „Mogelijk omdat hij onderdeel van een team was”, vermoedt Van Os. „Lid zijn van een hecht team in de sport kan verbinding voor het leven geven. Het familie-effect. Ook na heftige gebeurtenissen houden families zich vaak bijeen.”

„Vergeet niet dat we net zoveel verdriet om Jason als om Greg hebben gehad”, zegt technisch directeur Tjerk Smeets van de KNBSB. „Het is ontzettend mooi dat hij het nog zo goed kan. Voor hemzelf, maar ook voor het Nederlands team.”

Vervloekte krantenkop

De terugkeer van Halman krijgt juni 2019 nog een extra dimensie. Hij heeft dan al de meeste dubbele honkslagen van de hoofdklasse achter zijn naam. De beloning is niet mis: een rentree in de nationale ploeg. 

Na overleg met zijn staf heeft bondscoach ’t Hoen geconcludeerd dat Halman een plek in het team verdient. „De beste spelen in Oranje en Jason behoort daartoe”, aldus ’t Hoen. Directeur Smeets: „Je kunt er heel melodramatisch over doen, maar de feiten wijzen uit dat hij een van de betere spelers van de hoofdklasse is.”

Niet veel later zaten ’t Hoen en Smeets met de speler om tafel. Halman wilde graag. Hij vond het mooi tegenover zijn kinderen, die hun vader voor het eerst in een vol stadion zouden zien spelen. Toch wilde Smeets de vraag wel gesteld hebben. Besefte Halman ook dat er „een hoop shit” op hem af kon komen? De speler knikte. 

Terwijl honkbalsites het verleden lieten rusten, deden landelijke media dat niet toen bekend werd dat Halman mee zou doen aan het World Port Tournament (WPT) in Rotterdam, dat vrijdag begon. 

Daarmee kwam dus ook de ‘shit’. Enkele krantenkoppen leidden tot tumult. „Honkballer Halman na doodsteken broer weer in Oranje-selectie”, schreef onder meer het AD. Vriend en international Dwayne Kemp schakelde bekenden in om het bericht aan te laten passen. Directeur Smeets vond het smakeloos en deed ook een poging tot correctie, net als de teammanager van Twins. Te vergeefs. Kwestie van persvrijheid, kregen ze te horen. 

Halman zelf praat niet met de pers en zal ook na wedstrijden op het WPT geen interviews geven. Ook zijn familieleden willen niet praten. 

Kemp: „Voor mij is het belangrijkste dat Jason weer plezier heeft. Zijn hart zegt: ik wil weer spelen.”

Tieners in de hoofdklasse

Gregory Halman (1987) gold als een van de grootste honkbaltalenten van Nederland. De Haarlemmer debuteerde op zijn vijftiende in de hoofdklasse en tekende in 2004 met zestien jaar een profcontract bij de Seattle Mariners. In 2010 volgde zijn debuut. Hij kwam tot 44 duels in de Major League. 

Jason Halman (1989) brak op zestienjarige leeftijd door in de hoofdklasse bij het Amsterdamse Pirates. Hij speelde bij Almere, ADO en het Haarlemse Kinheim voordat hij zeven jaar uit de sport verdween. In 2019 volgde zijn rentree, bij Twins uit Oosterhout. 

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 13 juli 2019

TROUW OPINIE / MIJN ZUS NETTIE SCHRIJFT & IS PRO-DIEREN EN ANTI SCHIETEN - VOORAL ALS HET OM DE PLEZIERJACHT GAAT

Ganzenjacht in de Hoeksche Waard

(Foto: Taskforce Jachtmisstanden)

Zuid-Holland legt het lot van de natuur bij jagers en dat is niet goed

Trouw-Opinie

Nettie Dekker en Pauline de Jong– Trouw, 19:40, 16 maart 2019

 

Opinie

Zuid-Holland moet werk maken van de bescherming van schaarse natuur en de dieren die er leven, schrijven Nettie Dekker(https://www.kortwegdekker.nl/) en Pauline de Jong van Fauna4life.

De afgelopen weken deelde gedeputeerde Natuur Han Weber (D66) gratis insectenhotels en bloemenzaden uit aan scholen in ‘zijn’ provincie Zuid-Holland. “We moeten nu in actie komen voor de wilde bij.” Wij bloeien zo met zijn allen op, natuur én mens, aldus de gedeputeerde. Zuid-Holland wil een natuurvriendelijke provincie zijn.

Dat Weber zich plots bekommert om bijen rond schoolpleinen is prijzenswaardig, maar deze natuurlievendheid zien we niet terug in het beleid dat hij sinds zijn aantreden in 2011 buiten deze pleinen heeft gevoerd. De realiteit is dat de provincie het lot van veel in het wild levende dieren in handen heeft gelegd van de Faunabeheereenheid, een orgaan bestaande uit jagers en belanghebbenden bij de jacht.

Het in 2017 door Gedeputeerde Staten (GS) vastgestelde ‘Programma Zuid-Holland Groen’, dat de achteruitgang van de biodiversiteit aan planten en dieren moet stoppen, staat in schril contrast met de aantallen wilde dieren die in datzelfde jaar werden doodgeschoten: 22.074 houtduiven, 6258 konijnen, 25.456 wilde eenden, 17.710 hazen, 2387 fazanten, 1172 knobbelzwanen, 76.159 ganzen, 409 reeën, 287 damherten, 337 vossen, 682 verwilderde postduiven, 11.715 kraaien, 13.504 kauwen en 736 smienten.

Een totaal van 178.886 afgeschoten dieren in één enkel jaar, met de kanttekening dat jagers zelf hun afschot registreren. Er is geen controle op de juistheid van deze cijfers noch toezicht op hun ‘activiteiten’ in het veld.

Ontheffing

Houtduif, konijn, wilde eend, haas en fazant staan op de landelijke jachtlijst en mogen ongelimiteerd geschoten worden tijdens het – afhankelijk van de soort – 2,5 tot 5,5 maanden durende jachtseizoen. De populaties van deze soorten nemen al bijna dertig jaar af. Maar dat weerhield de gedeputeerde er niet van om boven op de enorme aantallen die elk jaar sneuvelen tijdens het jachtseizoen, gedurende de rest van het jaar ook afschot onder ontheffing toe te staan. Verder gaf hij zijn fiat aan het op grote schaal afschieten van de smient, een overwinterende eendensoort, die als ‘gevoelig’ op de Rode Lijst voor bedreigde soorten staat, en staat hij afschot in Natura2000-gebieden toe.

De Wet natuurbescherming staat afschot alleen toe als preventieve maatregelen hebben gefaald. De provincie geeft steevast ontheffingen af voor de maximale periode van vijf jaar, ook zonder de vereiste deugdelijke cijfermatige onderbouwing. Alleen de suggestie van toekomstige schade en gevaar is doorgaans al voldoende om een afschotvergunning te krijgen. Hiermee voldoet de provincie niet aan de zorgvuldigheidseisen die de wet stelt.

In de praktijk zijn veel diersoorten in Zuid-Holland zo goed als vogelvrij. Een van de speerpunten van het huidige college van GS was dat dierenleed moet worden teruggedrongen. Daar hebben in het wild levende dieren niets van gemerkt. De recente natuurvriendelijke uitspraken van Weber lijken dan ook vooral ingegeven door de aanstaande verkiezingen.

Alle soorten

De natuur staat in Zuid-Holland, ook zonder jacht, zwaar onder druk. En er is al zo weinig natuur, slechts 7 procent; het minst van alle provincies. Als de provincie niet serieus werk gaat maken van het beschermen van die schaarse natuur en de dieren die daarin leven, is het straks ook voor de menselijke inwoners van Zuid-Holland geen leven meer.

Natuur is een gemeenschappelijk goed van groot maatschappelijk én van levensbelang. De provincie heeft de plicht deze belangen veilig te stellen. Om natuur werkelijk tot bloei te brengen moet Zuid-Holland alle soorten koesteren en een eind maken aan het dier- en natuuronvriendelijke pro-jachtbeleid.

Lees ook:

De nieuwe Vogelatlas meldt veel misère, maar we kunnen nog ingrijpen

Liefst 2,3 miljoen vogels hebben ze geteld, de ruim tweeduizend vrijwilligers van Sovon Vogelonderzoek. Daar waren ze zo’n 190.000 uur voor in touw. Allemaal voor de nieuwe Vogelatlas, een boekwerk met een sombere boodschap.  

Een woerdenoverschot bij de tafeleend

Hoewel er naar schatting nog zeker vijftigduizend bij ons overwinteren, neemt het aantal tafeleenden sinds een jaar of dertig af. Waardoor dat komt? Jacht is een waarschijnlijke boosdoener, want het gros der tafeleenden broedt in Oost-Europa en Azië, en overwintert in Zuid-Europa. En in Oost- en Zuid-Europa zijn jagers ­talrijk.

AART DEKKER: LEER DE DUTCH WINDMILLS KENNEN / SPELERSPORTRET / : Op Eigen Benen Staan bij de Dutch Windmills - Interview Pim de Vries / DBL /

INTERVIEW:  Leer Ze Kennen Die Dutch Windmills

Oer-Bosschenaar Pim de Vries wil op Eigen Benen Staan bij Dutch Windmills 

De Dutch Windmills Basketball Dordrecht zijn 'Up and Running'; na een lange periode van planvorming volgde een drukke tijd van het samenstellen van team en staf, het regelen dat iedereen kon wonen en zich verplaatsen, en dat alle faciliteiten er waren om te kunnen trainen, spelen en reizen. Dat is allemaal gelukt en de eerste DBL-wedstrijden zijn gespeeld.

Op dit moment zijn er vier wedstrijden gespeeld en staat de teller op Winst 3:1 Verlies en staat de nieuwe club keurig in de middenmoot.

Columnist Aart Dekker vond het hoog tijd dat de (potentiële) aanhang uit Dordrecht en wijde omgeving kan kennismaken met alle Windmills, te beginnen met de spelers. Daarom maakt hij een zijstapje van zijn primaire stiel als columnist en interviewt hij de spelers voor een eerste kennismaking. Het is de bedoeling dat minimaal een Windmill per week zich aan u voorstelt.

Het tweede portret is dat van Pim de Vries. De Nederlandse basketballwereld kent de Vries als Oer-Bosschenaar; liefst 16 seizoenen speelde hij in Den Bosch, de stad met de grootste Basketball-historie van ons land. Hij begon er op zijn zevende, doorliep er alle jeugd-categorieën, bezocht de Basketball-academie en maakte ook al jaren deel uit van het hoogste mannen-team in de DBL. Daarnaast was hij een Jeugd-international die de vertegenwoordigende teams van alle leeftijdscategorieën doorliep.

In het seizoen 2017-2018 kwam hij -mede door de vele blessures bij New Heroes Den Bosch- ruimschoots aan speelminuten, niet zelden startte hij zelfs wedstrijden als basisspeler. Toch was zijn conclusie dat het tijd was voor een nieuwe omgeving, zowel hijzelf als de club zagen voor hem geen rol als dragende speler weggelegd en dus werd het tijd voor verandering, en welke club biedt er nu meer een nieuwe omgeving dan een club die zelf nieuw is? Dutch Windmills Basketball Dordrecht werd dus de club waar Pim de Vries de volgende stappen in zijn basketball carrière denkt te gaan maken.

Het interview begon met een digitale lijst met vragen(Q's), waarbij Pim uitblonk in het zeer consciëntieus antwoorden(A's). In het face2face interview dat volgde in de vorm van een dubbelgesprek waaraan ook teamgenoot Jito Kok bleek hij een prettige en bescheiden persoon, maar wel iemand die precies weet wat hij wil en weer wat daarvoor nodig is.

Pim de Vries kan je als coach gerust op het veld zetten; hij staat als teamspeler en verdediger zijn mannetje. Om de volgende stap in zijn basketball-loopbaan te kunnen zetten, moet hij zich vooral ontwikkelen als aanvaller en als schutter, en dat is precies wat hij zich voorgenomen heeft. Voorlopig heeft hij zijn waarde als verdediger voor Windmills al bewezen. (AD)

			Topbasketball: spelers portret
	Q: Naam Pim de Vries Q: Shirtnummer 7 Q: Lengte 1m94 Q: Gewicht 90kg Q: Positie (PG,SG,G, etc.) G/F Q: In welk jaar ben je geboren? 1995 Q: Wie is je vader? Wouter Q: Wie is je moeder? Jolanda Q: Heb je broers? Hoe heten ze? Ja: Bas(26) Q: Heb je zussen? Hoe heten ze? Nee Q: Wie van je  vader, moeder, broers, zussen basketbalt / basketbalde ook? En bij welke club of clubs? Ik kom uit een echte basketbalfamilie waarin beide ouders een lange en fanatieke carrière hebben gehad. Mijn broer Bas speelt momenteel bij de Black Eagles in Rosmalen. Mijn vader Wouter is hoofdcoach van de Heren-1 van OBC Oss. Mijn moeder Jolanda is een aantal jaren geleden gestopt met spelen om meer wedstrijden van haar beide zonen te kunnen zien. Q: In welke stad/dorp ben je opgegroeid? Oss Q: Naar welke scholen ging en ga je? Ik heb mijn VMBO- en HAVO-diploma's behaald op het Rodenborch College in Rosmalen. Daarna heb ik de studie sportmarketing op de Johan Cruyff Academy in Tilburg gedaan. Met dat diploma op zak wil ik me volledig richten op het basketball. Q: Op welke leeftijd begon je met basketball? Op mijn 7e jaar. Q: Bij welke clubs heb je gespeeld en speel je nu? OBC Oss Den Bosch (onder verschillende namen) Dutch Windmills Q: In welke teams heb je gespeeld en speel je nu? Ik heb de volledige jeugdopleiding van Den Bosch doorlopen inclusief het topteam mannen. Nederlandse Nationale Jeugd Teams U16, U18 (2x) en U20. Q: Wie waren je coaches en wie is/zijn het nu? Ik heb heel veel coaches meegemaakt, o.a: Milko van Schaik Sander van der Holst Johan Rooijakkers Daan de Heus Paul van Asseldonk Sam Jones Matthew Otten Momenteel: Geert Hammink/Stefan Philipsen/Ryan Hammink Q: Van welke coach/coaches leerde je het meest, en waarom? Het langst heb ik onder Sander van der Holst gespeeld. Die heeft aan de basis gestaan van mijn ontwikkeling. Hij wist altijd balans te vinden in persoonlijke ontwikkeling en teambelang. Q: Wat heb je geleerd bij je club in het afgelopen jaar? Waarom is wat je geleerd hebt, belangrijk voor je? Het vorige seizoen heb ik veel gespeeld bij New Heroes, ik startte zelfs regelmatig. Maar dit kwam vooral door blessures van anderen. Het mooie daarvan was dat ik ervaring opdeed op allerlei posities. Maar tegelijk voelde ik vaak een beetje 'opvulling'. Dat dat gevoel klopte bleek aan het einde van het seizoen; de coach zag het niet echt in me zitten en wilde me niet houden. Daarom wilde ik zelf eigenlijk ook weg; elders een belangrijkere rol spelen en fouten mogen maken. Ik wilde ook uit mijn comfort zone stappen, mezelf dwingen de volgende stap te maken. Daarom speel ik nu hier voor Windmills. Q: In welke Nationale Jeugd Teams heb je gespeeld? 2011: NT U16 2012: NT U18 2013: NT U18 2015: NT U20 --- Hier --- kan je alles vinden over Pim de Vries in Fiba-verband; Jeugd en Mannen (AD). Q: Wie waren je coaches in die Nationale Jeugd Teams? 2011: NT U16 (Martin Scheltes) 2012: NT U18 (Johan Rooijakkers) 2013: NT U18 (Johan Rooijakkers) 2015: NT U20 (Ferry Steenmetz) Q: Wat was je meest memorabele wedstrijd/resultaat met een Oranje team, in positieve zin? En waarom? In 2013 op het B-EK MU18 in Macedonië; we verloren met 17 punten tegen Duitsland, maar desondanks plaatsten we onszelf ten koste van Duitsland voor de laatste acht. Q: Wat was je meest memorabele wedstrijd/resultaat met een Oranje team, in negatieve zin? En waarom?  Wederom in 2013 op datzelfde U18-B-EK in Macedonië; We speelden in de Kwartfinale tegen het thuisland Macedonië voor plaatsing bij de laatste vier en kans op promotie naar de A-divisie. Helaas waren de officials meer onder de indruk van het thuispubliek dan dat wij dat waren en verloren wij in de slotminuten de controle over de wedstrijd. --- Hier --- alles over dat toernooi op de Fiba-site (AD). Q: Wat betekent spelen in Oranje voor jou, en waarom? Een kans om jezelf een zomer lang te kunnen omringen met de beste Nederlandse spelers uit jouw lichting onder begeleiding van de beste coaches. Q: Wat zie je als je sterkste punt / punten in het basketball, en waarom? Verdedigende kwaliteiten; doordat ik snel op mijn voeten ben en van het fysieke spel houd. Q: Op welke punten wil je jezelf verbeteren, en waarom? Op mijn schot en het finishen van mijn drives. Als ik dat beter doe, word ik een effectievere speler in de aanval en ben ik meer waardevol voor het team. Ik moet uren maken, we hopen dat we snel een (eigen) zaal krijgen, zodat we ook buiten de teamtrainingen (alleen) de zaal in kunnen. Nu ik ben afgestudeerd heb ik daar dus ook meer tijd voor. Q: Wat wil je bereiken in het basketball, de komende 12 maanden? En hoe wil je dat bereiken? Ik wil het vertrouwen in mezelf terugwinnen -dat ben ik bij coach Poropat in Den Bosch vorig seizoen een beetje kwijtgeraakt- en daarin vooral mijn aanvallende impulsen. Dat wil ik bereiken door het gewoon te doen, en dan accepteer ik het dat ik daarbij weleens (figuurlijk) op mijn bek zal gaan. Q: Wat wil je bereiken in het basketball, over 3 tot 5 jaar? En hoe wil je dat bereiken? Ik kijk liever niet te ver vooruit; ieder seizoen/jaar is anders. Q: Wat wil je bereiken in het basketball, over 5 tot 10 jaar? En hoe wil je dat bereiken?   Over 10 jaar(of langer) wil ik kunnen terugkijken op een mooie, lange basketballcarriére. Q: En wat wil je bereiken na je carrière als speler?  Met mijn HBO-diploma sportmarketing op zak wil ik actief blijven in de topsportwereld. In welke functie of sport dan ook. Q: Zie je jezelf dat ook al doen bij Windmills? Er is een hoop te doen in Dordrecht; van Grassroots tot Sponsoring en Branding... Op dit moment nog niet, denk ik; nu wil ik alles op alles zetten om zo veel mogelijk progressie te maken op het veld. Maar later...wie weet? Q: Waar ben je je ouders het meest dankbaar voor, in relatie tot basketball? Hun bereidwilligheid om in mijn jeugdjaren alles opzij te zetten zodat ik kon trainen en spelen. Waaronder het meermaals per week op en neer rijden naar Almere voor trainingen van de Nationale Teams. Maar ook rekening houden met vakanties, eetpatronen of familie-uitjes omdat basketball altijd op de eerste plaats stond. Q: Kan je vertellen wat je allemaal doet en laat voor het basketball? Rekening houden met voeding, rust en timemanagement om iedere training (en wedstrijd) weer optimaal te kunnen presteren. Q: Favoriete site / channel / vlog etc. op Internet: Geen voorkeur Q: Beste gewoonte: Ik denk dat ik behulpzaam ben. Q: Slechtste gewoonte: Ik vind het lastig de controle uit handen geven; zo kan ik het best irritant vinden als de communicatie vaag is, of als er zaken veranderen. Ik wil weten waar ik aan toe ben. Q: "Ik zou graag een dag willen ruilen met . . . omdat . . ." - Q: "Mijn ultieme droom is: . . ." - Q: Favoriete sporter (buiten het basketball): Zlatan Ibrahimovic Q: "Ik zou wel een avondje willen stappen met . . . omdat . . ." In Dordrecht met mijn vrienden. Ik hoop dat ze vaak komen kijken en dan ga ik ze de stad laten zien. Q: "Mijn levensmotto is: . . ." - Q: Hoe kijk je aan tegen de DBL, zoals die nu is? Met de groei van het aantal teams en de Europese ambities van een aantal clubs wordt de competitie steeds aantrekkelijker. Q: Wat zou er moeten gebeuren, om van de DBL een zeer aantrekkelijke en succesvolle League te maken? Meer aandacht vanuit de media en ondersteuning vanuit de NOC*NSF waardoor de fanbase voor de sport toeneemt. Q: Welke tips heb je voor clubs die in de DBL spelen (of daar naartoe willen), voor het DBL bestuur, en voor de NBB? - Q: Welke steden / clubs zouden ook in de DBL moeten gaan spelen, en waarom? Op z'n minst zouden alle provincies vertegenwoordigd moeten zijn. Q: Wat vind je van Dordt?  Dordrecht is een hele leuke stad, we worden door iedereen vriendelijk ontvangen. Er is veel historie. En er zijn leuke cafés en restaurants.

**

Eerder verschenen Spelersportretten van de Dutch Windmills Dordrecht:

#2   Alec Wintering - 'Aanvoerder van Dutch Windmills gedwongen langdurig aan de kant' --- Hier ---

#5   Roel van Overbeek - 'van Overbeek ineens de startende PG voor Dutch Windmills'  ---  Hier ---

# 

#7   Pim de Vries - 'Oer-Bosschenaar de Vries wil op Eigen Benen Staan bij Dutch Windmills' ---  Hier  ---

#9 Hidde Roessink - 'Eerste korte Kennismaking met Hidde Roessink(18jaar, F, 2m04)' --- Hier ---

#10 Bennett Koch - 'Eerstejaars Professional Bennett Koch 'vindt Dordrecht Awesome'  ---  Hier   ---

#13 Jito Kok - 'Globetrotter Jito Kok is een Steal voor de Dutch Windmills'   ---  Hier  ---

#