Opgehitst door de sekteleider
Donald Trump
Een succesvolle zakenman was Trump niet, een groot policitus evenmin. Zijn kiezers raken hun messias kwijt, schrijft .
Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven... Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Vier jaar Donald Trump Zo’n 30.000 keer in vier jaar zei Donald Trump iets wat niet waar was. Miljoenen boze kiezers waren bereid alles wat hij zei te geloven. Nu hij het veld ruimt, kan een andere, geslepener politicus gebruikmaken van al die misleide woede.
30.529 leugens en onwaarheden vertelde Trump tijdens zijn presidentschap, aldus een telling van The Washington Post. De frequentie ervan nam toe in zijn laatste maanden.
41 procent was het gemiddelde populariteitscijfer van Trump onder Amerikanen. Hij was daarmee de laagst gewaardeerde president sinds enquêteur Gallup in 1945 met deze peiling begon.
3.200 Militairen trok Trump in zijn laatste maanden terug uit onder meer Afghanistan, Irak en Somalië. Hij voerde in 2016 campagne met de belofte een eind te maken aan de ‘forever wars’.
453 mijlen aan grensmuur was er begin 2021 onder Trump aangelegd. Daarvan was 80 mijl langs stukken grens waar nog niets stond, langs de overige 373 mijl ging het om ophoging of vervanging van bestaande barrières.
750 dollar federale belasting betaalde Trump in 2016 en 2017, bleek uit aangiftes waarop The New York Times de hand wist te leggen, in 2020.
De politieke carrière van Donald Trump begon met een leugen, het is niet meer dan logisch dat zij ook met een leugen eindigt. Komende woensdag zal president Trump het Witte Huis moeten verlaten en kan zijn opvolger Joe Biden daar intrekken. Anders dan voorgaande presidenten vertrekt Trump onder het uitroepen van de beschuldiging dat Biden de verkiezingen niet werkelijk heeft gewonnen. Dat er „historische stembusfraude” heeft plaatsgevonden. Dat hijzelf „verpletterend” heeft gewonnen. Dat Biden een „onwettige president” is. Het is allemaal onwaar. En het wordt, door miljoenen Amerikanen, allemaal geloofd. Dat is de lange schaduw van Trumps één termijn durende presidentschap.
„Onze huidige president kwam uit het niets. Uit het niets. Ik zal zelfs nog verder gaan. De mensen die met hem naar school zijn gegaan hebben hem nooit gezien. Ze weten niet wie hij is. Idioot!”
Op 10 februari 2011 spreekt Donald Trump, dan een 64-jarige zakenman en tv-persoonlijkheid, op de landdag van conservatief Amerika, CPAC. Hij wordt geïntroduceerd als „een van de meest succesvolle zakenlui ter wereld” en „een toegewijde fiscal conservative” (iemand die verantwoordelijke omgang met de rijksbegroting voorstaat) – allebei niet waar. Trump betreedt het podium op de tonen van For the Love of Money van The O’Jays en zegt dat hij dat jaar zal beslissen of hij zich kandidaat stelt voor de presidentsverkiezingen van 2012. Hij betoogt hoe slecht het land ervoor staat en dat het geen wonder is met een leider als Barack Obama. „Onze huidige president kwam uit het niets. Uit het niets”, zegt Trump. „Ik zal zelfs nog verder gaan. De mensen die met hem naar school zijn gegaan hebben hem nooit gezien. Ze weten niet wie hij is. Idioot!” De zaal ontploft van enthousiasme.
Bekijk ook de fototerugblik van vier jaar president Trump
Het wordt eentonig, maar het is opnieuw niet waar. Leerlingen van alle scholen waar Obama op zat, zijn op enig moment tijdens diens campagne en presidentschap geïnterviewd, en op elke school die hij bezocht, herinneren klasgenoten zich hem. Maar Trump heeft zijn thema gevonden. Hij praat over hoe Chin..................................
......................
...
4_Years_of_Greatness (Cartoon van Gorilla voor de Groene Amsterdammer)
*
– verschenen in nr. 2
De relschoppers die op 6 januari het Capitool bestormden lieten een herdenkingsplakkaat voor het vorig jaar overleden Congreslid John Lewis vernield achter. Het is een illustratie van de diep racistische motieven van Trumps trouwe achterban. In hoeverre de aanval het label ‘poging tot staatsgreep’ verdient blijft onderdeel van een interpretatiestrijd. Het besmeuren van de nagedachtenis aan een Afro-Amerikaanse volksvertegenwoordiger, die naast Martin Luther King een icoon van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging was, is een heldere uitdrukking van waar het de aanvallers om te doen was. De grief was ‘gestolen verkiezingen’. Het was codetaal voor een stembusnederlaag toegebracht aan witte supremacisten in het bijzonder door de zwarte kiezer.
Want, terugblikkend, dat is wat er gebeurde de afgelopen presidentsverkiezingen. Joe Biden was een afgeschreven kandidaat totdat South Carolina sprak tijdens de voorverkiezingen en overweldigend liet weten dat hij wat deze zuidelijke staat betreft het tegen Trump moest opnemen.
Je kunt de Democratische kiezers in South Carolina achteraf alleen maar prijzen om hun scherpe antenne. Biden won van Trump in Georgia, een cruciale staat met een grote Afro-Amerikaanse gemeenschap. Hij was de eerste Democraat die dit klaarspeelde sinds Carter, die uit deze staat afkomstig is. Dat was het resultaat van een jarenlang voorbereide mobilisatiecampagne om veelal ongeregistreerde, via ingewikkelde regels van de stembus weggehouden kiezers te laten stemmen.
Gerard Reve dichtte dat de schreeuwlelijk met het protestbord kon genieten van zijn smoel op tv, terwijl de stille inzet vaak onopgemerkt blijft. Eigenlijk is daarmee het hele Trump-tijdperk samengevat. Keer op keer richtten de camera’s zich op de uitgedoste Trump-menigtes, en tekenden pennen hun woorden op. Ondertussen voltrok de revolutie zich elders. Dit was zeker het geval op 6 januari. De man met bizonhorens werd wereldnieuws, en verdrukte de berichten over Georgia, waar de Democraten twee Senaatszetels wonnen. De boze energie van het trumpisme die de bestormers in Washington dreef, ontbrak in Georgia waar de Republikeinse kiezer in onvoldoende mate naar het stemlokaal toog.
Als gevolg daarvan ligt de weg voor een effectief presidentschap van Biden nu open. Met hun net-aan-meerderheid in de Senaat kunnen de Democraten in ieder geval tot aan de midterm-verkiezingen in 2022 Amerika ingrijpend hervormen. Radicale verduurzaming, nieuwe infrastructuur, voldoende noodhulp om de door covid geplaagde economie te stutten; er is alle potentieel voor een beleidsrevolutie die de vier jaar stilstand onder Trump kan doorbreken. Het enige wat de Democraten tegenhoudt, is hun verbeelding. Dit in tegenstelling tot de quasi-revolutionairen van Trump: hun verbeelding was eindeloos groot, de realiteit weerbarstig. Uiteindelijk werd de overwinning van Biden kort na de inval van het Capitool alsnog gecertificeerd.
Onder elk plan van de regering-Biden zal straks de handtekening van Raphael Warnock staan, een van de twee nieuwe Democratische Senatoren uit Georgia. Hij is de eerste Afro-Amerikaan die als Senator een staat vertegenwoordigt die behoorde tot de Confederatie. Het is dan ook treffend dat Warnock heeft gezegd dat het invoeren van de John Lewis-wet zijn grootste prioriteit is. Ook Lewis kwam uit Georgia, streed een leven lang voor stemrecht en kreeg een wet naar zich vernoemd die kiezersonderdrukking moet tegengaan. De hallen waar Lewis wordt herdacht werden ondergepist en ondergekakt door Trump-aanhangers, maar iemand die Lewis’ nagedachtenis wil eren won ondertussen van een Republikein die campagne voerde met de leugens over gestolen verkiezingen.
Ja, er heeft een strijd om het Capitool plaatsgevonden in de VS. Alleen was die opgesplitst in meerdere veldslagen. Die in Washington werd na een paar spannende uren gewonnen door Congresleden die het bekrachtigen van de verkiezingsuitslag voltooiden. Daarvoor waren er al verschillende slagen gewonnen tijdens de Senaatsverkiezingen. Georgia was de beslissende. Racistisch-rechts is daarmee niet verdwenen en de weg naar de inauguratiedag blijft gevaarlijk, maar een politieke nederlaag is deze fractie hoe dan ook toegebracht. Sinds lange tijd goed nieuws uit Amerika.
*
(Cartoon van de Baltimore Sun)
*
Donald Trump
Een succesvolle zakenman was Trump niet, een groot policitus evenmin. Zijn kiezers raken hun messias kwijt, schrijft Ian Buruma.
*
Er is het Amerikaanse strafboek waarvan artikel 52, sectie 20.511,
het verbiedt om „inwoners van een staat willens en wetens een eerlijk
en onpartijdig uitgevoerd kiesproces te ontzeggen of ontfutselen”, of
een poging hiertoe te doen. Dit misdrijf behelst onder meer „de
officiële telling van de stemmen [...] op valse, fictieve of frauduleuze
wijze aan te passen”. Hierop staat tot vijf jaar gevangenisstraf. (NRC, 4 januari 2021, 'Trump-dreigt-aan-de-telefoon-als-een-maffiabaas-maar-dat-is-nog-lastig-te-vervolgen')
*
Wat een opluchting. Toen vorige week zaterdag, op een stralende herfstdag om half twaalf in de ochtend, het bericht van de overwinning van Joe Biden kwam, klonk er getoeter en gejuich in de straten, zelfs in het keurige Princeton. Toevallig begon ook een nabije kerkklok te luiden. Eindelijk verlossing. Na vier jaar ellende had dit land zich weer opgericht. Een hoopvolle toekomst gloorde.
Niet dus. De grootste verrassing van deze presidentsverkiezingen is dat er geen verrassing is. Het land bleek exact zo gespleten als vier jaar geleden. Goed – als alle stemmen, nog een keer, precies zijn geteld, zal Biden gewonnen blijken te hebben. En wie weet, mag hij ook daadwerkelijk het Witte Huis betrekken en het land regeren. Maar daar hebben de meer dan 72 miljoen Trump-stemmers geen boodschap aan. Ze leven allang in een parallelle wereld, een universum van alternatieve feiten. Een werkelijkheid waar hun kandidaat altijd wint, als je maar genoeg „frauduleuze” stemmen niet telt. Waar je bevrijd bent van de logica en alles kunt uitleggen in je voordeel. Waar alle mannen vierkante kaken hebben en alle vrouwen slank en blond zijn. Waar de feiten zich aanpassen aan de gedachten, in plaats van omgekeerd.
Het was een grote illusie dat deze verkiezingen iets zouden afsluiten, Amerika closure zouden geven. Dat het land zou kiezen om links óf rechts te gaan. Maar alles gaat gewoon door zoals het was, op een dubbelspoor. De ene helft van de natie links, de andere rechts. Soms is de ene helft de baas, dan weer de andere. De afgelopen vier jaar leefden de Democraten in bezet gebied onder het juk van een vreemde mogendheid. Nu mogen de Republikeinen zich zo voelen.
Sommigen vrezen een nieuwe burgeroorlog. Maar dat is flauwekul. Die burgeroorlog is er allang. Hij wordt niet gevochten in velden en bossen met kogels en kanonnen, maar in de oude en nieuwe media met talking heads en tweets. De nieuwe noord-zuidgrens loopt door het internet.
Als een tegenpaus zal Trump zijn schaduwregering voortzetten in Mar-a-Lago. Het zal voor velen een alternatief Witte Huis worden waar de ‘echte’ president woont. Politici zullen er zijn zegen ontvangen. Zoals hij als mislukte zakenman een succesvolle ging spelen op de televisie, zo zal hij nu een succesvolle president spelen op zijn eigen tv-kanaal. De strijd gaat ondertussen gewoon door. Eerst de senaatsverkiezingen in Georgia, dan over twee jaar het Congres, en voor je het weet is het weer 2024.
Trump is niet een slechte verliezer. Hij kan het gewoon niet. Het is een raadsel hoe iedereen hem blijft onderschatten, terwijl hij gewoon doet wat hij altijd heeft gedaan. Een definitie van gekte is hetzelfde doen en een andere uitkomst verwachten. Wie is er hier gek?
Trump doet me denken aan de Zwarte Ridder in de film Monty Python and the Holy Grail. Als koning Arthur zijn arm afhakt, is dat „maar een kras”. Het verlies van de andere arm „slechts een vleeswond”. Hinkend op één been zegt hij altijd te zullen triomferen. Als hij uiteindelijk al zijn ledematen kwijt is, roept hij het vertrekkend gezelschap toe: „Oké, we noemen het gelijkspel”.
Cartoon van Steve Nease(Mercury News), via Cagle.com. Meer Cagle Cartoons --- Hier ---
*
Cartoon van Daryl Cagle: 'The Many Sides of Donald Trump' Meer Cagle Cartoons --- Hier ---
*
Cartoon van Tjeerd Royaards, meer --- Hier ---
*
Het gaat (veel) te ver om de huidige Globale Tweede (of op sommige plaatsen zelfs Derde) Golf van Corona-besmettingen geheel of zelfs maar grotendeels aan Trump toe te wijzen.
Toch is het wel degelijk een Feit dat hij zowel in als rondom het Witte Huis, als in veel - vooral Rurale- / Swing-state-gebieden - stevige Spikes in het aantal Besmettingen en ook Corona-gerelateerde Sterfgevallen heeft gezorgd; Stanford University - toch bepaald geen Progressief Bolwerk - stelde vast dat er heel veel gevallen (duizenden!) aan tenminste 80+% van zijn geliefde Rallies toe te rekenen vielen... Dat in de aanloop naar de Verkiezingsdag...sindsdien is het voor het kinderlijke maar zeer kwaadaardige bijna ex-presidentje niet meer mogelijk nog heel veel mensen te besmetten - dat lukt op een golfbaan nu eenmaal niet op grote schaal, en in zijn kringen verlaten inmiddels vele Ratten het Zinkende Schip - er resteert hem nog één gelegenheid: op 20 januari 2021, de Inauguratie...hij zal er waarschijnlijk niet naartoe willen, maar het lijkt me verstandig hem daar ook gewoon niet toe te laten...om een veelheid van redenen trouwens...
*
Cartoon van Dave Granlund, indertijd in Monroe News
*
...en nee; de Kelly uit bovenstaande cartoon is niet de Kelly van het onderstaande interview...
Maar Trump geeft het dus nog steeds niet op; zoekt nog steeds naar wegen om aan de macht - en uit 'de Bak' - te blijven...
En Michael Flynn stelde daartoe dus het volgende voor...(en Trump schijnt het niet direct een slecht idee gevonden te hebben..!)
Wie was Michael Flynn ook al weer?
Als ik ze dus allemaal goed uit elkaar heb gehouden: een van de eersten van de nu al tientallen die voor Trump criminele dingen deed, veroordeeld werd, en gratie ontving van Trump voor die veroordeling als dank voor bewezen wandaden... Nu is het dus weer Payback-time...
Pfff, nog 31 dagen...
In ieder geval heeft Trump alweer publiekelijk op gespeculeerd dat hij op 20 januari 2021 NIET (vrijwillig) het Witte Huis zal verlaten:
*
Cartoon van Dave Granlund, via Cagle Cartoons, meer --- Hier ---
Zagen we gisteren dat veel Vazallen van Trump 'Onder de Bus' een Vroegtijdig en Roemloos Einde vinden, Velen komen ook op de Schroothoop terecht....
(AD)
*
Als je zoekt dan vind je ook - vaak meer dan je lief is! - maar in dit geval 'Trump die (voormalige) Vazallen voor de Bus - of op zijn Amerikaans 'Under the Bus' gooit, was de oogst met minimale moeite wel heel erg rijk. Ik heb het maar bij zes stuks gelaten, maar het hadden er moeiteloos (veel) meer kunnen worden. Het geeft aan de Columnisten soms op hetzelfde geïnspireerd zijn, maar ook dat 'the Bus' in de Amerikaanse Politiek een zwaardere lading heeft dan ik dacht; Campagnebus, School bus...en dus 'de Bus' waar je mensen die je niet aanstaan aan hun eind laat komen...dus ook in Cartoons...
(AD)
*
Cartoon van Daryl Cagle: 'The Many Sides of Donald Trump' Meer Cagle Cartoons --- Hier ---
*
*
That seventh-grade bully is running for president (East Oregonian)
*
Vorige maand werd de Inktspotprijs uitgereikt, de prijs voor de beste politieke tekening van het jaar, georganiseerd door stichting Pers & Prent. In de OBA is nu een expositie te zien van de beste 100 cartoons, uiteraard inclusief de winnende tekening van Peter van Straaten. Geniet van Merkel, Erdogan, Trump, Zwarte Piet en tal van andere zaken die ons het afgelopen jaar bezighielden, verbeeld door o.a. Jos Collignon, Joep Bertrams, Hajo, Ruben Oppenheimer, Tom Janssen, Peter de Wit (Sigmund), Fokke & Sukke, Stefan Verwey, Siegfried Woldhek en nieuwe talenten als Geinz (2de prijs) en Cortés (3de prijs). T/m 4 januari, OBA, Oosterdokskade (ballustrade). www.persenprent.nl
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .