Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
De fractie reageert daarmee op antwoorden van de minister op
Kamervragen over een samenlevingscontract van een echtpaar uit
Roosendaal. Het echtpaar heeft met een gezamenlijke vriendin bij de
notaris zo'n contract gesloten.
Het samenlevingscontract van het drietal is in de visie van de
bewindsman geen tweede burgerlijk huwelijk zoals omschreven in het
Burgerlijk Wetboek.
De minister kent de precieze inhoud van het gesloten contract
niet, omdat de notaris zich beroept op zijn geheimhoudingsplicht.
Donner vindt in z'n algemeenheid dat contracten ,,die een feitelijk
bestaande samenwoning en/of samenleving van meer dan twee personen
regelen, op zich een nuttige, ordenende functie kunnen vervullen''.
De minister ziet geen reden in actie te komen om het gesloten
contract te ontbinden.
SGP-Kamerlid Van der Staaij is teleurgesteld over Donners
antwoord. De minister gaat er aan voorbij dat beide vrouwen kinderen
kunnen krijgen van dezelfde man. Juridisch leidt dit tot grote
complicaties, meent de SGP'er. Volgens hem is er feitelijk wel
sprake van polygamie. Nederlandse wetten verbieden dat. SGP-leider
Van der Vlies wijst er nog op dat de drie mensen zelf het
samenlevingscontract als een huwelijk hebben gevierd. Van der Staaij
had van een minister van CDA-huize meer verwacht, zegt hij. Bij de
begrotingsbehandeling van Justitie over enkele weken komt de SGP op
de kwestie terug.
*
#SHARTIE AART DEKKER / KNIPSEL UIT DE OUDE DOOS(VK&ND,10 okt 2005)
Van der Vlies - de oudste SGP-partijleider die onmiddellijk opkomt in mijn geheugen - gold als het ´rechtsstatelijk geheugen´van de Tweede Kamer. En natuurlijk was hij direct herkenbaar als lid van de ´mannenbroeders´, c.q. de ´zwarte kousenkerk´. Naast dat ik van die kerk weinig moet hebben, zijn mijn associaties van de persoon niet negatief, zeg maar neutraal. Het beeld in mijn hoofd van hem is nogal ´zwart/wit´.
Als ik het me goed herinner was van der Staaij zijn opvolger. Het beeld in mijn hoofd van hem is al ´in kleur´; vooral zijn veelal blozende wangen springen er in dat visuele beeld uit... Hij was niet alleen in functie opvolger van zijn voorganger; ook hij gold na verloop van tijd als het ´rechtsstatelijk geheugen´van de Tweede Kamer´. Tsja...en verder - zoals bij de hele partij nogal opgaat - ´weinig verandering´... Waarschijnlijk gold in ´het tijdperk vd Vlies nog dat ´TV op zondag uit den boze´ was, en aan het einde niet zo hard meer? Bij vd. Staaij zal ´het boze oog´ wel aangegaan zijn als dat functioneel was in de snel veranderende wereld, maar hij zal - zo stel ik me voor - geen TV-series hebben gebinged...
En toen vertrok vd. Staaij, en werd hij opgevolgd door Stoffer. Inmiddels in een vooral door (extremistisch) rechts volstrekt verziekt klimaat in de politiek, en als gevolg ook in (delen van) de samenleving. ´Wil je je als uiterst rechts opererende fractie nog een beetje staande houden´ - moet de nieuwe leider hebben gedacht - ´dan moet je wel meedoen! Al helemaal omdat ook Keijzer, FvD, PVV, JA21 en anderen zich inmiddels beroepen op de fictieve maar zogenaamde ´Joods/Christelijke basis van onze cultuur.´ Dus doet deze stoffige figuur mee aan veel van het dubieuze gekrakeel en ophitsing die we dagelijks over ons heen gestrooid krijgen... Ik vind deze Stoffer dan ook een verachtelijke figuur als hij zo bezig is.
Godsdienstvrijheid?
Uitstekend, maar dan wel voor iedereen! En dus niet bijvoorbeeld de islam wegzetten als ´geheel verachtelijk´...wat je zegt, dat ben je zelf! Leerde ik als klein kind.
Maar ook zijn voorgangers bezondigden zich al weleens van deze kretologie, want in 2005 was Stoffer - vermoed ik - nog een broekemans...
Young Sheldon doesn't believe in the God and questions Church Pastor Jeff's Logic behind the existence of God. His family is afraid that he is going to embarrass the Priest, therefore, it makes for a super funny scene. This short clip is taken from the sitcom Young Sheldon S01E03 - "Poker Faith and Eggs."
*
SHARTIE AART DEKKER - SCI-FI vs. SCIENCE vs. RELIGION
N.a.v. VK-WETENSCHAP KUDO(2017) in tijden van...
'Kijken naar wat er wel kan'...(en nee: dat is niet het gelijk van het kabinet Wilders..!)
Young Sheldon Vs The Church & Leven we/Zijn we eigenlijk in een hologram? Het zou zomaar kunnen
VOLKSKRANT THEORETISCHE FYSICA - THE MATRIX
Ik ben een Science Fiction liefhebber; zo'n beetje van mijn 10e t/m mijn 15e las ik in een tempo van 4 boeken per week/per 2 weken, de bibliotheek wat betreft dat genre leeg.
Denk trouwens niet dat het het enige was wat ik las; er waren nog een paar genres die ik 'er nog bij deed', maar zo breed als mijn interesse aan onderwerpen nu is, was deze in mijn jeugd en jonge jaren nog niet.
Op mijn 15e ontdekte ik basketball als serieus virus voor mij, en dat nam een forse hap uit mijn voor lezen beschikbare tijd, al las ik de echte klassiekers in het Sci-Fi nog wel een tijdje door. Ook namen mijn fondsen iets toe - dat had dan trouwens weer niets met basketball te maken; in tegendeel! - waardoor ik in toenemend tempo boeken kon gaan kopen...
Zo vanaf mijn 25e werd mijn vrije tijd schaarser, vanaf mijn 30e halveerde door chronische ziekte mijn energie & werd mijn leessnelheid door oogproblemen gedecimeerd, bovendien verbreedde mijn interesse zich nogal..resultaat: ik heb nog een paar duizend ongelezen boeken staan...of ik die ooit nog 'uit' krijg..?
Ik ben gelovig opgevoed, al was dat maar de helft van de leidende principes in ons huishouden - mijn vader was een klassieke liberaal en had helemaal niets met geloof en kerk - dus in mij huizen diep christelijke principes naast die liberale, en ik ben bepaald geen 'YoungSheldon', maar toch: het bepaalt allemaal mede de persoon die ik ben en 'vrij denken en associëren', filosoferen, vragen stellen, proberen te begrijpen en debatteren...het bepaalt een fors deel van wie ik ben geworden.
Goed na deze korte inleiding, maar direct naar de crux van dit stukje.
Vooral de laatste 10-15 jaar willen de uitvoerige debatten die ik voer met mijn oude coach en vriend Maarten van Gent - het Orakel van Porkuni, Estland - nog weleens de kant opgaan van: bestaat er een God? Wat is Geloof? Wat is de Essentie van Leven & dood? en meer van dat al.
Van Gent is een bijzonder intelligent man - al doet hij alle moeite om eenieder te doen geloven dat juist het tegendeel waar is! - en bovendien nauwelijks van zijn stuk te krijgen. Omdat mijn sociale wereld in diezelfde 10-15 jaar aanzienlijk kromp, hij in die periode niet zoveel meer coachte, ik dus niet meer zoveel kon lezen als ik graag wilde en ik het debat steeds meer met hem aan durfde/aan kon, kon dat nogal clashen. Iets wat hij stilletjes - denk ik - wel aardig vond - al zal hij dat niet snel toegeven - want mijn indruk is dat er niet zo heel veel mensen een debat met 't Orakel vol kunnen houden, laat staan kunnen winnen... Ik wel, maar god, wat kost het veel energie...
Wat ik er wel van leerde is dat juist die christelijke opvoeding - gecombineerd met die voorliefde voor Sci-Fi - mij wel veel opgeleverd hebben in vermogen 'Out of the Box' te denken, me in te leven in andere denk- en mensbeelden en een soort van 'Can do'-mentaliteit. In dat laatste vinden Maarten en ik elkaar dan weer wel.
Zonder dat één van ons zich ook maar voor een procent kunnen vinden in de Nep-Can-do-mentaliteit van het kabinet Wilders/Schoof, want die is - tenminste dat is mijn inschatting - gedoemd te mislukken en levert ons land alleen maar weer jaren vertraging op in wat er toch noodzakelijk is, als het niet zelfs achteruitgang zal brengen, maar dat is niks nieuws; de lijn van echte progressie in Nederland is al jaren geleden afgebogen naar beneden...
Maar goed, dat geloof, dat vrije en Out-of-the-Box-denken, en mijn debatjes met Maarten van Gent.
Dat alles komt samen in het onderstaande Knipsel uit de Oude Doos (van de Volkskrant, 2017) over waar het denken in de astronomie en over de kern van het leven en het bestaan: 'Leven we/Zijn we eigenlijk in een hologram?'
Had ik trouwens al gemeld dat ik in mijn werkende bestaan ICT'er en Informatie-architect was, en dat ik ook een groot liefhebber van comedy ben?
Toeval bestaat niet!
Terwijl ik bij het (terug-)kijken van Young Sheldon - de Prequel van de Big Bang Theory - alleen nog in het begin van serie-2 wat afleveringen niet heb gezien, aankwam bij bovenstaand en onderstaand fragment, sloot er zich weer een cirkeltje...
Nu maar hopen dat ik Maarten ervan kan overtuigen dat hij deze fragmenten - liefst meer - nog ff zou moeten bekijken - zolang het nog kan - het zou onze gesprekken op een hoger plan kunnen krijgen...
O ja, en natuurlijk ff het artikel lezen, of - als dat teveel gevraagd is - tenminste de fragmentjes ervan bovenaan...
When Pastor Jeff almost started crying Sheldon and pastor jeff church moments #YoungSheldon
21 apr 2021TEXAS
👇👇 Watch YOUNG SHELDON with a 30-day free Amazon Prime Trial in the comments 👇👇
💙 Please subscribe for daily new videos 💙
Like if you are a Missy Fan 👍
*
FRAGMENTEN('Zijn we eigenlijk in een hologram? Het zou zomaar kunnen ...', Volkskrant, 10 maart 2017):
“...Theoretisch fysicus Erik Verlinde
(UvA) begint zijn voordrachten tegenwoordig zelfs vaak met een
plaatje van de befaamde dwarrelende groene kriebeltekentjes uit The
Matrix. 'Ik geloof wel dat we uiteindelijk zijn opgebouwd uit
informatie', zegt hij. 'En dat de werkelijkheid zoals we die zien
daarvan is afgeleid. En dan kun je je terecht afvragen: zijn we hier
nou aanwezig, ja of nee?'
De denkstap valt te verenigen met wat we nu denken te
weten over het heelal
Natuurkundejournalist George van Hal
Die vraag is zo oud als de mensheid
zelf. Al in de 4de eeuw voor Christus overwoog Plato of de wereld
misschien de slagschaduw is van een of andere hogere, 'echtere'
wereld; en in China vroeg Zhuangzi zich rond diezelfde tijd
filosofisch af of hij droomde dat hij een vlinder was, of een vlinder
die droomde dat hij Zhuangzi was....”
&
“...Waarom wiskunde?
Dat is meteen al de eerste aanwijzing:
waarom wiskunde? Een heelal met mooie rechte muren waarlangs je een
meetlat kunt leggen, het lijkt hier verdorie wel een kunstmatig ding.
Of neem de natuurconstanten, de vaste 'kengetallen' zoals de
lichtsnelheid of de gravitatieconstante die de basis vormen onder de
natuurkunde. Veel van de constanten lijken precies goed 'ingeregeld'
om ons heelal mogelijk te maken, constateerden vele, vaak religieus
ingestelde kosmologen nadat astronoom Fred Hoyle er in de jaren
vijftig als eerste op had gewezen. Raar. Waarom zou dat zo zijn?...”
*
Leven we eigenlijk in een hologram? Het zou
zomaar kunnen
Is het heelal eigenlijk een hologram? Bent u een
computersimulatie? Klinkt als voer voor sciencefiction (en dat is het
ook), maar het idee wint ook stevig terrein in academische kringen -
en in Silicon Valley. Wat is hier aan de hand?
Maarten
Keulemans 10 maart 2017 Lees het originele artikel en nog veel meer over dit onderwerp op VK.nl --- Hier ---
Het apparaat ziet eruit zoals natuurkundige apparaten er al snel
uitzien: een rommelige explosie van slangen, snoeren, knoppen en
buizen, samengepropt in een krappe ruimte bij het vermaarde Fermilab
nabij Chicago. En toch: als er één apparaat is dat onze kijk op de
wereld drastisch kan veranderen, is het deze opstelling wel. De
'Holometer', zoals het apparaat heet, is namelijk in het leven
geroepen om iets ongelooflijks te onderzoeken: of de werkelijkheid
misschien een projectie is.
De Holometer doet dat met twee haaks op elkaar geplaatste
laserbundels, die heen en weer schieten door twee 40 meter lange
tunnels. Door die laserbundels te laten versmelten kan de machine
zeer minieme wiebelingen registreren in de spiegels waardoor de
lasers vallen. En die verstorinkjes, miljarden malen kleiner nog dan
de kern van een waterstofatoom, dáár zit het hem in. Het zou een
fenomeen zijn vergelijkbaar met de pixels die opdoemen als je een
bioscoopscherm van heel dichtbij bekijkt. De gruizigheid zou een
sterke aanwijzing zijn dat de realiteit zoals we die kennen een
hologram is - een driedimensionale projectie vanaf de rand van het
heelal.
Ik zal u vertellen waarom dit artikel u aantrekt. Uw
hele leven heeft u al het gevoel dat er iets raars is met uw bestaan.
U kunt er niet goed de vinger op leggen wat het is, maar het knaagt,
waar u ook gaat. En nu is de keuze aan u. U kunt doorbladeren, dit
artikel overslaan, en geloven wat u wilt. Of u kunt verder lezen, en
zien hoe diep het konijnenhol reikt.
Tekst gaat verder
onder de foto.
In
het konijnenhol: Neo (Keanu Reeves) in The Matrix.Beeld Warner
Bros
In ongeveer die woorden ging het in The
Matrix, de legendarische sciencefictionfilm waarin (spoiler
alert) de werkelijkheid een enorme computersimulatie blijkt.
Hoofdpersonage Neo kiest voor het konijnenhol, neemt een rode pil en
wordt ruw wakker in een andere werkelijkheid: een wereld waarin
robots de macht hebben gegrepen en mensen zijn ondergedompeld in een
computer-gegenereerde, niet van echt te onderscheiden
droom.
Sciencefiction natuurlijk. Maar opmerkelijk genoeg wél
een idee dat ook in de academische wereld steeds wijdere kringen
trekt. In New York was The Matrix onlangs gespreksthema van een
publieksdebat met prominente natuurkundigen zoals Max Tegmark, Lisa
Randall, James Gates en Neil deGrasse Tyson. In Washington baarden
drie fysici opzien met een technisch vakartikel over de 'grenswaarden
aan het heelal als numerieke simulatie'. En in een curieus
expertrapport signaleerde de Bank of America Merrill Lynch afgelopen
herfst dat de kans 20 tot 50 procent is dat de mens leeft in 'een
fotorealistische 3D-simulatie'.
Aanwijzingen van computersimulatie
Alles om u heen, een illusie van bordkarton. Misschien is het
beter als u even een slokje water neemt. Want als je weet waar je
moet kijken, en je kijkt goed, kun je de kiertjes zien zitten.
'Ik
kan me best voorstellen dat iemand zegt: we zien hier aanwijzingen
van een computersimulatie', zegt in Nijmegen hoogleraar
radioastronomie Heino Falcke. 'De denkstap valt te verenigen met wat
we nu denken te weten over het heelal', zegt natuurkundejournalist
George van Hal van New Scientist, die zowel een boek schreef over de
wetenschap achter sciencefiction als een over de hogere natuurkunde
van de kosmos.
Theoretisch fysicus Erik Verlinde (UvA) begint
zijn voordrachten tegenwoordig zelfs vaak met een plaatje van de
befaamde dwarrelende groene kriebeltekentjes uit The Matrix. 'Ik
geloof wel dat we uiteindelijk zijn opgebouwd uit informatie', zegt
hij. 'En dat de werkelijkheid zoals we die zien daarvan is afgeleid.
En dan kun je je terecht afvragen: zijn we hier nou aanwezig, ja of
nee?'
De denkstap valt te verenigen met wat we nu denken te
weten over het heelal
Natuurkundejournalist George van Hal
Die vraag is zo oud als de mensheid zelf. Al in de 4de eeuw voor
Christus overwoog Plato of de wereld misschien de slagschaduw is van
een of andere hogere, 'echtere' wereld; en in China vroeg Zhuangzi
zich rond diezelfde tijd filosofisch af of hij droomde dat hij een
vlinder was, of een vlinder die droomde dat hij Zhuangzi was.
In
recentere tijden begon dat idee ook door te lekken naar de
natuurkunde. Geen wonder: fysici zitten immers met een heelal vol
geestverruimende zaken zoals onzichtbare krachten, ongrijpbare
deeltjes en in zichzelf opgerolde dimensies. Een heelal, dat allang
niet meer is te snappen met het boerenverstand, maar waarmee de
rekenregels van de wiskunde wonderlijk genoeg wél uit de voeten
kunnen.
Waarom wiskunde?
Dat is meteen al de eerste aanwijzing: waarom wiskunde? Een heelal
met mooie rechte muren waarlangs je een meetlat kunt leggen, het
lijkt hier verdorie wel een kunstmatig ding. Of neem de
natuurconstanten, de vaste 'kengetallen' zoals de lichtsnelheid of de
gravitatieconstante die de basis vormen onder de natuurkunde. Veel
van de constanten lijken precies goed 'ingeregeld' om ons heelal
mogelijk te maken, constateerden vele, vaak religieus ingestelde
kosmologen nadat astronoom Fred Hoyle er in de jaren vijftig als
eerste op had gewezen. Raar. Waarom zou dat zo zijn?
Het was
de Brits-Zweedse filosoof Nick Bostrom die tien jaar geleden de
hypothese nieuw leven inblies en hem cultstatus gaf. In vakblad
Philosophical Quarterly opperde Bostrom dat het zelfs waarschijnlijk
is dat we in een simulatie leven. In de verre toekomst zullen onze
nakomelingen ongetwijfeld geavanceerde, niet van echt te
onderscheiden computersimulaties maken, redeneerde hij. Die
simulaties zullen de wereld nabootsen, zoals Civilization en The Sims
dat ook al doen. En dat betekent dat we, statistisch gezien, 'zo goed
als zeker in een simulatie leven'. In een wereld waar iedereen
massaal computergames speelt, is de kans dat je een digitale Mario
bent immers veel groter dan dat je een échte Mario bent.
Veel natuurconstanten lijken precies goed 'ingeregeld' om
ons heelal mogelijk te maken. Raar
Ook in de kosmologie is er een heropleving. Altijd al waren er
kosmologen die het heelal voorstellen als een eindeloze
opeenstapeling van pixelachtige blokjes, schetst theoretisch fysicus
Gerard 't Hooft (Universiteit Utrecht). 'En de achterliggende
gedachte, dat je het heelal kunt opvatten als een soort rooster
waarin de punten beïnvloeden wat hun buur doet, is ook helemaal niet
zo gek.'
Inmiddels, signaleert Verlinde, maakt de theoretische
natuurkunde een omslag van klein naar groot. 'De 20ste eeuw was de
eeuw van het reductionisme, waarbij alles uit deeltjes en krachten
moest bestaan. Maar de taal van de 21ste eeuw is een heel andere',
zegt hij. 'We zijn anders aan het nadenken, hebben het over
verbondenheid en over emergente eigenschappen die spontaan uit de
losse onderdelen tevoorschijn komen. Dat maakt de aandacht voor
projecties en computersimulaties misschien een teken des tijds.'
Je kunt ook prima rekenen aan elektromagnetische velden,
zonder dat iemand ooit veldlijnen door zijn huis ziet lopen
George van Hal
Heelal van getallen
Zelf hoort Verlinde tot de groeiende stroom natuurkundigen die
meent dat je het heelal het beste kunt beschrijven als opgebouwd uit
informatie. Nullen en enen, ook de zwarte lege ruimte bestaat eruit,
het hele heelal is informatie. Het is uit het gewriemel en gekronkel
van die nullen en enen dat de natuurkunde opdoemt, denkt hij. En dat
opdoemen gaat nogal letterlijk: als een hologram, omdat de nullen en
enen een met elkaar 'verstrengeld' weefsel vormen dat voortdurend
informatie doorsluist van en naar de rand van het heelal. 'Zodat
alles wat zich in het universum afspeelt een soort afspiegeling is
van wat er gebeurt op een schil aan de buitenkant', zegt hij.
En
ja, daar snappen gewone mensen natuurlijk niets meer van en begint de
grote spraakverwarring, denkt onder meer Van Hal. 'Het gaat in de
natuurkunde vooral om die wiskunde. Als we het zus en zo opschrijven,
werkt het beter', zegt hij. 'Je kunt ook prima rekenen aan
elektromagnetische velden, zonder dat iemand ooit veldlijnen door
zijn huis ziet lopen.'
Verwarrend dus dat het woord 'hologram' onmiddellijk associaties
oproept met... nou ja, 3D-projecties. Nep. Toen de Grieks-Britse
fysicus Kostas Skenderis vorige maand bewijs presenteerde dat het
heelal kort na de oerknal uitstekend valt te beschrijven als
hologram, spraken de nieuwskoppen boekdelen: het eerste bewijs dat
ons universum een hologram is! 'Hier stuit je echt op een van de
grotere vragen die we aan het stellen zijn', vertelt Verlinde.
'Kunnen we wat we zien in de ruimte opvatten als echt of niet? Ik
denk eerlijk gezegd dat we het antwoord nog niet hebben
gevonden.'
't Hooft, die het holografisch principe in de jaren
negentig introduceerde, benadrukt dat het hologram vooral een soort
boekhoudkundige truc is om de natuur te beschrijven. Op zeer kleine
schaal, veel kleiner dan een atoom, blijken ruimte en tijd namelijk
niet meer spiegelglad, maar begint de ruimtetijd te krommen, als
krullende golfkoppen op een stormachtige zee. Om die zee te overzien,
is het nuttig hem van bovenaf te bekijken - alsof het een plat vlak
is.
'Dat was het idee van holografie', schetst 't Hooft. 'Het
is gewoon een efficiënte manier om de werkelijkheid te beschrijven.
En hoewel er een beetje een waas van geheimzinnigheid omheen hangt,
is dat idee bruikbaar in allerlei modellen. Eigenlijk in alle
situaties waarbij je merkt dat een theorie in een lager aantal
dimensies wiskundig gezien een getrouwe afspiegeling is van die
theorie in een hoger aantal dimensies.'
Holografie is gewoon een efficiënte manier om de
werkelijkheid te beschrijven
Theoretisch fysicus Gerard 't Hooft
Holometer-experiment
Zo denken ze er ook over bij het Holometer-experiment in de VS.
Terwijl de Holometer een zekere cultstatus verwierf in de
nerd-o-sfeer van sciencefictionliefhebbers en toekomstmijmeraars,
brachten de eerste metingen nog niet de gehoopte quantumgruizigheid
aan het licht die zou kunnen duiden op een projectie. Maar zelfs als
die korreligheid wél opduikt, is onduidelijk wat dat precies
betekent, benadrukt Fermilab op zijn website.
Daar staat het
als de bijsluiter bij een financieel product: 'Als fysici zeggen dat
het heelal in het echt tweedimensionaal is, betekent dat nog niet dat
de derde dimensie niet bestaat. Bovendien impliceert de gedachte dat
ons driedimensionale heelal op de een of andere manier is gecodeerd
in twee dimensies nog niet dat er iets of iemand is die de illusie
projecteert of de simulatie draait.' Ook 't Hooft gelooft niet dat we
een afspiegeling zijn. 'Juist het tegenovergestelde: ik denk dat we
heel concreet in een driedimensionale structuur leven', zegt hij.
En de nullen en enen? Die informatie waaruit het heelal voortkomt
- wat ís dat precies? Verlinde zet de knop van de natuurkundige
weirdheid nog een tandje hoger: 'Als ik microscopisch denk, dan denk
ik dat de bouwstenen van het universum vergelijkbaar zijn met wat je
een quantumcomputer kunt noemen. Maar dan op een vreselijk kleine
schaal. En de werkelijkheid die we zien is daarvan afgeleid. Of we
zijn het gevolg van een of andere ingewikkelde berekening.'
't
Hooft ziet het universum als een soort meerdimensionale
superspreadsheet van getallen die voortdurend op elkaar inwerken,
'als het rekenboek van een superwiskundige', zoals hij verwoordt. 'Ik
kan me een nog extremere visie op ons heelal voorstellen: misschien
ís het heelal niets anders dan de wereld van getallen, met al hun
bijzondere eigenschappen', stelt hij. 'Getallen geven hun
eigenschappen door aan andere, nog grotere getallen, via de wiskunde.
Het zou zomaar kunnen zijn dat de getallen op zichzelf een heelal
vormen. Ons heelal? Het lijkt me denkbaar, maar echt begrijpen doen
we dit nog helemaal niet.'
Dat doet toch al aardig denken aan
de slierten computercode uit The Matrix. Van Hal drukt zich
behoedzaam uit: 'Ik weet het gewoon niet. En bewijs het maar eens.
Waar staat die quantumcomputer waarop de simulatie zou draaien
eigenlijk?'
Waar staat die quantumcomputer waarop de simulatie zou
draaien eigenlijk?
Uit de simulatietheorie spreekt een grote
heilsverwachting voor de technologie, zoals men die vroeger
verwachtte van God of Jezus
Hoogleraar radioastronomie Heino Falcke
'Een miljard tegen één', zo schatte Tesla-oprichter Elon Musk
afgelopen zomer in een voordracht de kans dat we in een computergame
leven. En hij is de enige niet. Vooral in Silicon Valley is er sprake
van een heuse 'obsessie met de simulatiehypothese', noteerde The New
Yorker. Redacteur Tad Friend sprak zelfs twee miljardairs die de hulp
van de wetenschap hebben ingeroepen om ze uit de simulatie te
bevrijden. 'Helaas heb ik moeten beloven hun namen geheim te houden',
mailt Friend desgevraagd.
Maar ja, ons hele universum als een
technische gadget - waar anders dan in Silicon Valley kun je
verwachten dat zo'n idee aanslaat? 'Uit die simulatietheorie spreekt
een grote heilsverwachting', signaleert Falcke. 'Een heilsverwachting
voor de technologie, zoals men die vroeger verwachtte van God of
Jezus. Zelfs op datzelfde spirituele niveau.'
En zoals ook bij God het geval is: bewijs maar eens dat we écht
in The Matrix leven. Hoogleraar wijsgerige antropologie Jos de Mul
(Erasmus Universiteit Rotterdam) begint over Ockhams scheermes: roep
niet allerlei verklaringen aan die helemaal niet nodig zijn. 'Als het
gras groeit, kun je daar ook allerlei bovennatuurlijke verklaringen
voor bedenken. Maar waarom zou je?'
Bovendien is er ook wat
tégen de simulatie in te brengen. 'Je zou een computer nodig hebben
die groter is dan het heelal', zegt 't Hooft. 'Dat moet dus gebeuren
in een ander heelal, eentje dat groter is dan het onze. Ik heb enige
moeite om mij dat voor te stellen.'
Raar is ook dat onze
werkelijkheid nergens compressie lijkt te bevatten, zoals je in games
ziet: je zoomt in op een verre ster, om te ontdekken dat het gewoon
wat losse pixels zijn, opgehangen ter decoratie. Misschien is dat wel
het beste argument tégen de Grote Simulatie, vindt Verlinde: de
werkelijkheid is te perfect. 'In de film The Matrix zag je op een
gegeven moment een kat een stukje verspringen: een hapering! Maar in
werkelijkheid word je nou nooit eens wakker om te ontdekken: hee, ze
hebben de verkeerde dag gestart.' Zo'n foutje lijkt hem het
overtuigendste bewijs voor een simulatie: 'Dat er iets onverwachts
gebeurt. Een soort foutmelding. Als we in een simulatie leven, is de
code wel érg goed geschreven.'
Brein in een vat
Officieel is The Matrix een gevalletje 'brein in een vat'. Dat is
een filosofisch gedachtenexperiment, waarbij een echt bestaand brein
een nepwerkelijkheid krijgt voorgeschoteld door het aan te sluiten op
een simulatie. Een 'echte' gesimuleerde werkelijkheid komt volledig
uit de computer: deeltjes en atomen zijn dan opgebouwd uit een of
andere exotische omzetting van informatie naar tastbare materie.
Misschien wel het beste argument tégen de Grote
Simulatie: de werkelijkheid is te perfect
Ontoetsbaar, onkenbaar, geen wetenschap meer. Een 'leuk
gedachtenexperiment', zegt De Mul, 'niet natuurwetenschappelijk te
onderzoeken', vindt Falcke. 'Een fantastisch idee dat erg op
speculaties berust', constateert 't Hooft.
Of wacht. In elk
geval één onderzoeksgroep denkt daar nadrukkelijk anders over.
Misschien is de simulatie wel degelijk te kraken, door te kijken naar
het gedrag van langsrazende kosmische deeltjes, oppert de Amerikaanse
fysicus Silas Beane samen met twee collega's in alweer een vakartikel
dat wereldwijd Matrix-achtige nieuwskoppen opleverde. Een
computersimulatie zal op heel kleine schaal immers een onderliggend
rooster hebben, zoals millimeterpapier op een tekentafel. En
hoog-energetische kosmische deeltjes zouden die structuur
blootleggen: ze zullen de neiging hebben om de lijntjes te volgen,
'op een manier die de structuur van het onderliggende rooster
reflecteert', aldus de drie in Physical Review Letters. 'We hebben
nog veel meer gegevens nodig', zei Beane op een presentatie in
Californië. 'Maar als de simulator eindige bronnen heeft, zou zo'n
effect er moeten zijn.'
De grote simulator, verraden door zijn
ruitjespapier. Misschien moet u het glaasje water toch nog even bij
de hand houden.
Vijf vragen aan Gerard 't Hooft
Waarom is er overal wiskunde?
Of het nu gaat om vallende appels of de beweging van het elektron:
met de juiste natuurkundige vergelijkingen is het heelal prima te
behappen. Dat is ergens ook raar. Waarom 'klopt' het heelal zo goed?
Alsof het universum is uitgetekend op het millimeterpapier van de
wiskunde.
Uit de natuurkundevergelijkingen volgen zo'n 26 onveranderlijke,
vaste, 'dimensieloze' getallen, zoals de massa van het elektron of de
lichtsnelheid. Veel zouden problemen geven als ze groter of kleiner
waren: atomen zouden instabiel zijn, sterren te kort leven. Dat kan
betekenen dat er nog veel meer heelallen zijn, met iets anders
afgestelde constanten. Of heeft iets of iemand ons heelal ingeregeld?
Zit er computercode verstopt in de natuurkunde?
Een bizarre en controversiële bewering van de vooraanstaande
theoreticus James Gates van de Universiteit van Maryland: verstopt in
de vergelijkingen van de snaartheorie vond hij, in zijn woorden,
'foutcorrecties zoals je die ook hebt in een browser'. De correcties
zouden de werkelijkheid stabiliseren. Huh?
Kunnen we de pixels zien?
De kleinste lengteschaal in het heelal is de zogeheten
Plancklengte, 10 tot de min 35ste meter. Maar als het heelal een
projectie is, zou die schaal een stuk minder miniem moeten zijn -
ongeveer zoals een projector pixels uitvergroot. In diverse
experimenten zoekt men daarom naar zulke 'hologrampixels'.
Waarom is er een verband met informatica?
Theoretici merken de laatste jaren dat allerlei wiskundige
begrippen uit de informatietheorie van pas komen ter verklaring van
raadselachtige zaken uiteenlopend van donkere materie tot het
schijnbare informatieverlies in zwarte gaten. Is het gewoon een teken
des tijds dat uitgerekend onze generatie computerachtige
eigenschappen in het heelal herkent, of zit er meer achter?
Als ik Oekraïner zou zijn, zou ik het wel weten (denk ik)...
N.A.V: Stalin organiseerde de hongersnood in Oekraïne en wist het lange tijd verborgen te houden
HISTORIE (VOLKSKRANT ACHTERGRONDVERHAAL)
'Het debat' over hoe de oorlog in Oekraïne wordt steeds heftiger, en - zoals in alle hete hangijzers - steeds meer gepolariseerd. Er wordt nauwelijks meer echt gedebatteerd en gediscussieerd, iedereen zit allang in zijn eigen loopgraaf - volgens mij precies wat Putin met deze oorlog wilde bereiken - en gepraat wordt er niet meer...
Laat ik voorop stellen dat ik een vredelievende persoon ben, en walg van elke oorlog...
Maar soms heb je geen keus, en moet er gevochten worden...en uiteindelijk zijn het de mensen die de oorlog uitvechten, die bepalen wat er moet/gaat gebeuren. Andere landen kunnen helpen vrede te bereiken, als de betrokken partijen zelf vinden dat de tijd rijp is voor het einde van hun oorlog.
Natuurlijk hebben de criticasters van de oorlog die nu woedt in Oekraïne - en steeds meer toch ook in Rusland - gelijk als ze zeggen dat als het Westen Oekraïne niet op allerlei manieren, maar vooral met wapens en geld, zou steunen de oorlog snel beslist zou zijn in Russisch voordeel... Tenminste, de grootschalige oorlog zoals we die nu zien...want ik ben ervan overtuigd dat het ook dan oorlog blijft, zij het op een andere manier...
In de vele uren die ik met Maarten van Gent - het Orakel van Porkuni - over die kwestie heb gediscussieerd - vertelde ik hem over een gedachtenexperiment dat ik vorig jaar toen de sfeer er tijdelijk een was van 'Oekraïne zet een groot tegenoffensief in, en gaat (al dan niet even) winnen' aan hem voorlegde.
Stel Oekraïne 'wint' - slaagt erin de Russen tot buiten de oorspronkelijke grenzen terug te dringen, is de oorlog dan afgelopen?
Volgens mij niet, als Putin (of eventuele opvolger) er nog steeds zit en niet heel anders gaat denken; dan kan Rusland zijn wonden likken, hergroeperen, aan sterken, en...gewoon opnieuw beginnen. En ik denk dat in dit hypothetische geval dat ook zou gebeuren, omdat Putin deze oorlog namelijk voert omdat hij hem nodig heeft vanwege interne Russische politieke motieven; om zijn eigen volk onder de knoet te houden...
Dan de Oekraïners. Het is natuurlijk onmogelijk om je in de Oekraïners in te leven; zolang je niet zelf aan het front vecht, of in gebieden die regelmatig door de Russen bestookt worden, zolang je zelf geen Oekraïner bent, weet je niet hoe het is, en hoe je zelf zou reageren en denken in deze situatie.
Ik ken wel mensen die al ruim voor de invasie in de loopgraven lagen en vochten - misschien nog steeds wel - in het Oosten. En daar had ik sporadisch contact mee, maar het bleek bijna onmogelijk daar via Appjes over te communiceren. Nogmaals, als je niet zelf...
Maar ik ben er - al 'advocaat voor de duivel' spelend in een ander een gedachtenexperiment - in al van ruim voor de grote invasie van overtuigd dat de gemiddelde Oekraïner niet meer terug hun hok in zal gaan, in de zin van: terug onder de vleugels van het grote Rusland, geleid door een dictator. Daarvoor is de geschiedenis van Oekraïne in relatie tot Rusland te heftig beladen voor, Oekraïne is te vaak speelbal van de geschiedenis geweest, en het Oekraïense volk heeft al veel te vaak miljoenen Oekraïners op afschuwelijke wijze vermoord zien worden - niet alleen, maar wel veel te vaak - door de Russische Beer.
Ook een derde gedachtenexperiment deed ik al voor de invasie: stel dat Putin er wel in slaagt heel Oekraïne in te nemen, en de Oekraïense regering uit te moorden, dan wel verjagen. Heeft Putin dan gewonnen? Ik denk het niet, en dan niet alleen niet in de zin van alle schade en verlies van (kwaliteit van) levens...ik denk namelijk dat er dan een dun bevolkt Oekraïne over zal blijven - heel veel meer nog dan nu al het geval is - Oekraïners zullen dan vluchten, maar (een flink deel van) de achterblijvers zullen dan ondergronds gaan en Rusland zal nog heel lang, misschien wel altijd, meer mankracht en middelen dan ze daadwerkelijk ter beschikking hebben in moeten zetten om de guerrilla-oorlog die er dan ontstaat het hoofd te bieden...
Maar goed, lees hieronder het verhaal van de Volkskrant over één van de vele historische redenen voor het gevecht dat de Oekraïners bereid zijn te vechten.
Maar nogmaals, je weet pas echt wat je zou doen, als je het echt beleefd. Dus ik denk nu dat ik in hun situatie mezelf zou verzetten om mijn onafhankelijkheid te behouden, maar of ik echt zo moedig zou zijn...ik weet het niet...
AART DEKKER
*
Stalin organiseerde de hongersnood in Oekraïne
en wist het lange tijd verborgen te houden
In 1932 en 1933 stierven miljoenen Oekraïners van de honger.
Volgens historicus Anne Applebaum was de rol van de Sovjet-Unie
daarbij veel actiever dan vaak gedacht.
'Een tuin in volle bloei' noemde de linkse Franse politicus
Édouard Herriot Oekraïne, nadat hij in 1933 een bezoek aan het
gebied had gebracht. De Sovjetrepubliek werd op dat moment geteisterd
door een vreselijke hongersnood. Legers uitgemergelde mensen zwierven
rond, wanhopig op zoek naar voedsel. Langs de wegen lagen her en der
lijken - de mensen waren te zwak om ze te begraven - maar Herriot
kreeg alleen weldoorvoede partijleden te zien. In de partijkrant
Pravda werd Herriot aangehaald als bewijs dat alle berichten over een
hongersnood 'leugens van de bourgeoispers' waren.
De
hongersnood die in 1932 en 1933 aan naar schatting 3,9 miljoen mensen
in Oekraïne het leven kostte, vormt het onderwerp van het nieuwste
boek van de Amerikaanse historicus Anne Applebaum: Rode Hongersnood -
Stalins oorlog tegen Oekraïne. Eerder schreef ze al een veelgeprezen
geschiedenis van de Goelag, het systeem van strafkampen in de
Sovjet-Unie waar miljoenen mensen om het leven kwamen onder het
bewind van Jozef Stalin. Maar anders dan de gruwelen van de Goelag
zijn de verschrikkingen van de door het Sovjetbewind veroorzaakte
hongersnood in Oekraïne veel minder bekend in het Westen.
'De Sovjetautoriteiten hebben er alles aan gedaan om de omvang van
de Holodomor, zoals de Oekraïners het noemen, te verbergen en
daarmee hadden ze lange tijd succes', zegt Applebaum tijdens een
bezoek aan Nederland. 'Al een paar jaar na de hongersnood gaf Stalin
opdracht de resultaten van de volkstelling geheim te houden, omdat
daaruit bleek dat er miljoenen Oekraïners moesten zijn omgekomen. In
Oekraïne durfde men er niet over te praten, uit vrees naar het kamp
te worden gestuurd. Toen Chroesjtsjov in 1956 zijn geheime rede hield
waarin hij de misdaden van Stalin onthulde, zei hij geen woord over
de Holodomor, hoewel hij er heel goed van op de hoogte was.'
Dertig
jaar geleden concludeerde de Britse historicus Robert Conquest in
zijn boek The Harvest of Sorrow al dat de hongersnood grotendeels te
wijten was aan de gedwongen collectivisatie van de landbouw onder
Stalin. De boeren moesten hun boerderijen opgeven en zich aansluiten
bij collectieve boerderijen, met chaos op het platteland als gevolg.
Maar op grond van dagboeken, interne partijdocumenten en ander
materiaal dat na de ineenstorting van de Sovjet-Unie is vrijgekomen,
trekt Applebaum een hardere conclusie. Volgens haar ging het om een
opzettelijke hongersnood, een politieke campagne om het Oekraïense
nationalisme de nek om te draaien.
Applebaum: 'Lange tijd werd
de hongersnood verklaard als het gevolg van de rampzalig verlopen
collectivisatie. Dat speelde ongetwijfeld een belangrijke rol, maar
het was ook een gerichte campagne om af te rekenen met het Oekraïense
nationalisme. Ook in andere delen van de Sovjet-Unie veroorzaakte de
gedwongen collectivisatie voedseltekorten, maar tegen Oekraïne
werden speciale maatregelen genomen die de situatie veel erger
maakten. Stalin zag de Oekraïense boeren als dragers van het
Oekraïense nationalisme.'
Non-fictie Anne Applebaum Rode hongersnood - Stalins oorlog
tegen Oekraïne Uit het Engels vertaald door Bep Fontijn en Willem
van Paassen. Ambo Anthos; 412 pagina's; euro 29,99.
Ook in andere delen van de Sovjet-Unie veroorzaakte de
gedwongen collectivisatie voedseltekorten, maar tegen Oekraïne
werden speciale maatregelen genomen die de situatie veel erger
maakten
Anne Applebaum
Om de collectivisatie te propageren onder de boerenbevolking
zwermden overal activisten - de 'vijfentwintigduizenders' werden ze
genoemd - uit over het platteland. De collectivisatie werd
gepresenteerd als iets vrijwilligs, maar al snel ging de campagne met
enorm veel geweld gepaard. De Sovjetautoriteiten merkten dat de
collectivisatie op groot verzet stuitte. Boeren slachtten massaal hun
vee, om te voorkomen dat het in handen kwam van de kolchozen. Soms
braken er complete opstanden uit in dorpen.
Dat was voor de
autoriteiten aanleiding om hard op te treden, vooral tegen de
koelakken, de rijke boeren. In de praktijk viel iedereen die tegen de
collectivisatie was daaronder. Wie het stempel koelak kreeg, raakte
alles kwijt en belandde vaak in een strafkamp van de Goelag. De
bittere ironie was dat sommigen daardoor aan de hongerdood
ontsnapten.
Applebaum: 'Vooral in Oekraïne was het verzet
groot. Tien jaar eerder hadden veel Oekraïners nog tegen het Rode
Leger gevochten. Veel mensen hadden nog wapens in huis. In sommige
dorpen werden activisten die door Moskou waren gestuurd om de
collectivisatie te propageren gelyncht. Dat wekte bij Stalin de vrees
dat er sprake was van een nieuwe Oekraïense opstand, ook al ging het
meestal om spontane uitbarstingen, niet om georganiseerd gewapend
verzet.'
Veel boeren beschouwden de collectivisatie als een terugkeer naar
de lijfeigenschap die in 1861 was afgeschaft. Toen waren zij het
eigendom van grootgrondbezitters, nu werden zij horig aan de staat.
'Dat was het in zekere zin ook', zegt Applebaum. 'De boeren verloren
hun grond, hun vee, alles. Ze kregen hun salaris in voedsel
uitgekeerd, zodat ze niet weg konden uit de kolchozen. De hele
operatie werd dan ook een fiasco. Niemand voelde zich
verantwoordelijk of gemotiveerd, met als gevolg dat de graanoogst
instortte. Maar de Sovjetautoriteiten beschouwden dat als bewuste
sabotage en zagen het als aanleiding om nog strengere maatregelen af
te kondigen.'
In maart 1930 leek het er even op dat Stalin de
kritiek op de campagne ter harte nam. In een artikel onder de kop
'Duizelig van het succes' zong het partijblad Pravda de lof van de
enorme successen van de collectivisatie, maar erkende tegelijkertijd
dat sommige activisten te hard van stapel waren gelopen. Het effect
was anders dan de partijleiding had verwacht: er brak een massale
boerenopstand uit. Boeren overvielen graansilo's en opslagplaatsen,
ze haalden hun vee weg uit de kolchozen, staken staatsboerderijen in
brand en rekenden af met de rode activisten. Voor de partij was dat
het signaal een terreurcampagne te lanceren om de opstand neer te
slaan. 'Anders verliezen we Oekraïne', waarschuwde Stalin in een
brief aan Lazar Kaganovitsj, de leider van de
collectivisatiecampagne.
Anne Applebaum
Oost-Europa is het terrein waar Anne Applebaum (1964) zich het
meest thuis voelt. Als journalist versloeg ze in 1989 de
ineenstorting van het ene na het andere communistische bewind in
Oost-Europa. Voor haar geschiedenis van de Goelag kreeg ze in 2004 de
Pulitzer-prijs. Ze is getrouwd met Radislaw Sikorski, oud-minister
van Buitenlandse Zaken van Polen. Als columnist van The Washington
Post houdt ze er pittige meningen op na, vooral als het om het
volgens haar door en door corrupte bewind van president Poetin gaat.
Applebaum is ervan overtuigd dat Poetin Donald Trump tijdens de
verkiezingen heeft gesteund als onderdeel van een campagne om
verdeeldheid te zaaien in het Westen.
Beeld
Marco Hillen/HH
Er zijn geen documenten die bewijzen dat Stalin bevel heeft
gegeven tot het organiseren van een hongersnood in Oekraïne, erkent
Applebaum. Maar er zijn volgens haar wel veel aanwijzingen. De
partijtop negeerde waarschuwingen van Oekraïense
partijfunctionarissen dat er hongersnood dreigde uit te breken.
Stalin weigerde de graanexport stop te zetten en kondigde in de
herfst van 1932 ondanks alle waarschuwingen toch een reeks nog
strengere maatregelen af. 'Dat duidt erop dat het opzet was. Dorpen
die de opgelegde graanquota niet hadden gehaald, werden op de zwarte
lijst geplaatst. Als straf mochten zij geen petroleum, zout en
lucifers meer kopen. Ook als je dan nog wat voedsel had, kon je het
niet meer koken.'
Soms werden hele districten met wegblokkades
afgesloten om te voorkomen dat dergelijke producten binnengesmokkeld
zouden worden. Al het voedsel werd in beslag genomen. Collectieve
boerderijen die slecht presteerden, werden gedwongen leningen
vervroegd af te betalen. De boeren moesten ook het zaaigoed inleveren
dat ze nodig hadden om volgend jaar te kunnen oogsten. Om te
voorkomen dat ze stiekem wat graan zouden achterhouden, doorzochten
speciale brigades hun boerderijen. Wie betrapt werd, wachtte de
Goelag, sommigen werden ter plaatse geëxecuteerd.
Vaak liep
het uit op regelrechte plunderingen. Hongerende boerengezinnen
moesten toezien hoe activisten de laatste restjes eten in beslag
namen, zelfs uit pannen die op het vuur stonden. Het werd haast
verdacht als je nog in leven was. 'Hoe is het mogelijk dat er in dit
gezin nog niemand is overleden?', wilde een brigade in de provincie
Tsjerkasy van de vader weten.
Mensen werden gemarteld om hen te dwingen te zeggen waar ze
etenswaren verborgen hielden. Als er niets te halen viel, persten de
rode activisten hun geld af. Een vrouw herinnert zich hoe ze haar
moeders vingers tussen de deur hielden en die vervolgens
dichtgooiden. Toen ze flauwviel, gooiden ze water over haar heen en
begonnen ze haar opnieuw te martelen.
Applebaum: 'Sommige
activisten hadden zelf honger, maar er zaten ook mensen tussen die
echt een diepe ideologische haat koesterden tegen de boeren. Zij
moesten worden geëlimineerd omdat ze de vooruitgang in de weg
stonden. Ook de latere Sovjetdissident Lev Kopelev, die destijds zelf
meedeed aan de doorzoekingen, was ervan overtuigd dat de boeren het
arbeidersparadijs in de weg stonden.'
Steden werden overspoeld
door hongerende mensen die het platteland ontvluchtten. Om te
voorkomen dat zij ook in andere delen van de Sovjet-Unie het
droombeeld van de Sovjetcommunisten zouden ontsieren, werd heel
Oekraïne afgegrendeld van de rest van het land.
De Brit
Gareth Jones was de enige westerse journalist die getuige was van de
hongersnood, toen hij in het voorjaar van 1933 een reis door Oekraïne
maakte. Overal kwam hij hongerende mensen tegen die hem vertelden
over de graanvorderingen en de repressie. Terug in het Westen deed
hij verslag van zijn ervaringen.
Sommige activisten hadden zelf honger, maar er zaten ook
mensen tussen die echt een diepe ideologische haat koesterden tegen
de boeren
Anne Applebaum
Onder druk van het Kremlin en misschien ook wel uit professionele
jaloezie schreef de beroemde New York Times-correspondent Walter
Duranty een stuk waarin hij Jones belachelijk maakte en van
overdrijving beschuldigde. 'RUSSEN LIJDEN HONGER MAAR VERHONGEREN
NIET', luidde de kop. Daarmee was de discussie voorbij: Duranty was
veel beroemder dan Jones.
Ook een Italiaanse diplomaat
berichtte over de hongersnood, maar zijn verslagen maakten volgens
Applebaum weinig indruk in het Westen. 'Het was de tijd dat Hitler in
opkomst was. Er speelde ook mee dat sommige politici dachten dat ze
Stalin misschien nog eens nodig zouden hebben.' Uiteindelijk wiste de
Tweede Wereldoorlog, met zijn vernietigingskampen en tientallen
miljoenen slachtoffers, de herinnering aan de Holodomor uit.
Nog
steeds is de Rode Hongersnood een taboe-onderwerp in Rusland. 'Er
wordt nooit over gesproken in de Russische media of op school. Veel
Russen beschouwen het als een verzinsel', zegt Applebaum. Maar onder
de Oekraïners, die tijdens het Sovjetbewind altijd over die
tragische periode hadden moeten zwijgen, was de Holodomor brandstof
voor de onafhankelijkheidsbeweging die eind jaren tachtig opkwam. Zo
resulteerde de terreurcampagne waarmee Stalin wilde voorkomen dat de
Sovjet-Unie Oekraïne zou verliezen, uiteindelijk in het omgekeerde.
'Het Kremlin heeft altijd het gevoel gehad dat een onafhankelijk
Oekraïne een bedreiging voor de Sovjet-Unie zou vormen. Dat klopte,
want toen Oekraïne zich in 1991 weigerde aan te sluiten bij een
nieuw unieverdrag, betekende dat het einde van de Sovjet-Unie.'
Die
angst voor een democratisch, succesvol Oekraïne was volgens
Applebaum ook het motief voor de beslissing van president Poetin de
Krim te annexeren en de pro-Russische separatisten te steunen die in
het voorjaar van 2014 een opstand begonnen tegen Kiev. 'Poetin heeft
een corrupt regime gevestigd in Rusland. Hij was doodsbenauwd dat de
opstand tegen (de pro-Russische) president Janoekovitsj zou overslaan
naar Rusland en zijn regime aan het wankelen zou brengen.'
Er wordt nooit over gesproken in de Russische media of op
school. Veel Russen beschouwen het als een verzinsel
Vader LaVar Ball weet: zijn Twitterfittie met
Trump is gratis megareclame voor zijn talentvolle basketbalzoons
Vader LaVar Ball stippelde de basketballoopbaan van zijn drie
zonen al voor hun geboorte uit. Hij huwde expres een lange vrouw. Het
werd een succesverhaal dat nog grotere vormen heeft aangenomen door
de Twitterfittie met president Trump.
Originele artikel en nog veel meer op dit gebied --- Hier ---
Ball Familie
Amerikaanse basketballiefhebbers spreken al enkele jaren
verlekkerd en met weerzin over de broers Lonzo (20), LiAngelo (18) en
LaMelo (16) Ball. Sinds vorige week zijn ze in heel Amerika bekend.
Dankzij Donald Trump. Die ging op Twitter het gevecht aan met hun
flamboyante vader LaVar Ball, de patriarch die de basketballoopbaan
van zijn zoons al voor hun geboorte had uitgestippeld.
Een van Trumps populairste tweets in november (ruim 77 duizend
retweets) ging namelijk niet over Noord-Korea, Hillary Clinton of
migratie, maar over LaVar Ball en hoe ondankbaar hij de
basketbalvader vond. LiAngelo Ball was in China voor een wedstrijd
met zijn universiteitsteam en werd daar met twee andere spelers
betrapt op diefstal van zonnebrillen.
De president zou hen tijdens zijn bezoek aan Azië
hoogstpersoonlijk uit de cel hebben gekregen. Iets dat LaVar Ball zei
te betwijfelen. Liefst vier tweets stuurde de president vorige week
de wereld in over de 'ondankbare gek' Ball. Het werd breed uitgemeten
in Amerikaanse media, zoals veel dat met de Ball-broertjes en hun
uitgesproken vader te maken heeft.
Hun bekendheid begon in 2015 met een programma op de Amerikaanse
zender CBS, waarin het gezin-Ball werd geprofileerd. Daarin vertelt
de 50-jarige Ball over de ontmoeting met zijn vrouw Tina, die net als
hij basketbalde op de universiteit in Los Angeles. Ball meet 1 meter
95, Tina is 1 meter 85 en al snel kreeg hij het plan met haar
basketbalkinderen te krijgen.
'Voordat ze uit de baarmoeder kwamen, zei ik al dat ik er drie
wilde. Hoe ik gebouwd ben, hoe zij gebouwd is. Ik wist dat ik drie
killers zou krijgen. Dit was lang geleden gepland', zei hij. Het
project-Ball was begonnen. Hij zou volgens Business Insider tegen
zijn kinderen hebben gezegd: 'Ik ben personal trainer. Jullie moeder
is gymleraar. Jullie achternaam is Ball. Wat wil je anders gaan
doen?'
Feitjes over de Ball-broers
Lonzo Ball 1 meter 98, 20 jaar, point guard,
speelt bij Los Angeles Lakers
LiAngelo Ball 1
meter 96, 18 jaar, small forward, speelt op universiteit UCLA
LaMelo
Ball 1 meter 91, 16 jaar, point guard, thuis getraind
door vader LaVar Ball
Ball in the Family
Toen LaMelo - de jongste van de drie - 4 jaar oud was, richtte
LaVar een eigen team op, genaamd The Big Ballers, dat hij zelf
leidde. Hij koos zo sterk mogelijke tegenstanders uit en liet zijn
zoons veel van afstand schieten. Het project-Ball omvatte meer dan
basketbal. Sinds deze zomer wordt het leven van het gezin gefilmd
voor de Facebookshow Ball in the Family, geproduceerd door de makers
van de realityserie over jetsetfamilie Kardashian.
Vorig jaar richtte LaVar de Big Baller Brand (BBB) op. Vanaf deze
week is er een heuse Ball-basketbalschoen te bestellen. Te koop voor
495 dollar, exclusief verzendkosten. 'Wie dat niet kan betalen, is
geen Big Baller', twitterde Ball na kritiek op de hoge prijs.
LiAngelo BallBeeld afp
LaVar Ball wil veel geld verdienen via zijn zoons, daar draait hij
niet omheen. In mei van dit jaar zou hij een deal met een groot
sportmerk hebben afgeslagen dat graag schoensponsor van Lonzo Ball
wilde worden. Hij vond het aanbod, tien miljoen dollar, te laag. Een
tegenbod had hij wel: wie zijn zoons van schoeisel wil voorzien,
moest minimaal een miljard op tafel leggen.
Ball is over meer zaken uitgesproken. Na het CBS-interview uit
2015 wisten de media hem te vinden en haalde hij geregeld het nieuws
met de ene na de andere opmerkelijke uitspraak. Hoewel hij zelf nooit
verder kwam dan universiteitsbasketbal zei hij begin dit jaar nog dat
hij basketballegende Michael Jordan 'een-tegen-een zou afmaken'.
Oudste zoon Lonzo noemde hij beter dan NBA-vedette Stephen Curry.
Zijn opschepperige uitspraken en onorthodoxe opvoedmethode maakten
van hem een van de meest polariserende figuren in de Amerikaanse
sport. Sportcolumnist Sally Jenkins van The Washington Post beschouwt
Ball als de zoveelste vader die zich over de rug van zijn kinderen
wil revancheren voor een mislukt sportleven.
Kofie Yeboah van sportblog SB Nation ziet Ball juist als
marketinggenie, omdat hij zo schaamteloos uitgesproken is. Maar het
project-Ball maakt vooral veel los, omdat het een succes lijkt te
worden. Lonzo Ball excelleerde als universiteitsspeler en debuteerde
dit jaar als eerste van de Ball-broertjes in topcompetitie NBA.
Beste universiteitsspelers
Topclub Los Angeles Lakers koos hem in juni als tweede in de
zogeheten draft, wanneer NBA-clubs beurtelings een greep mogen doen
uit de beste universiteitsspelers. Twee weken geleden werd Ball de
jongste NBA-speler ooit met de prestigieuze triple double-statistiek
achter zijn naam, oftewel dubbele cijfers in drie statistieken,
waarmee hij het record van NBA-icoon LeBron James verbrak.
Broertje LiAngelo speelt net als Lonzo voor topuniversiteit UCLA.
De jongste telg, LaMelo, is volgens zijn vader de talentvolste. In
oktober haalde LaVar hem uit het basketbalteam van zijn middelbare
school om hem thuis te trainen, met als doel van hem 'de beste
basketballer ooit' te maken.
LaMelo BallBeeld afp
De drie basketbalbroers zijn in tegenstelling tot hun vader
opvallend ingetogen. Dat ze zich moeilijk kunnen losmaken van de
wrevel die hun vader losmaakt, ervoer Lonzo Ball in zijn eerste
NBA-wedstrijden. Verdedigers pakten hem extra hard aan, fysiek en
verbaal. 'Vanwege zijn vader zien jongens hem als een doelwit', zei
John Wall, speler van de Washington Wizards.
Volgens basketbalkenners heeft LaVar zo nu al een negatief effect
op de NBA-loopbaan van Lonzo. Te midden van de kakofonie van meningen
over de Balls toonde Mark Cuban, eigenaar van NBA-club Dallas
Mavericks, de verfrissendste kijk op het geheel. Hij zag de recente
ruzie tussen president Trump en Ball als een conflict tussen twee
mannen die erg op elkaar lijken, zei hij tegen TMZ Sports.
'Trump zegt wat hij nodig heeft om aandacht te krijgen. LaVar ook.
Logisch dat hij geen excuses maakt, want dan is er niets meer om over
te praten en wat is er beter voor een merk als de president erover
praat?'
Sportmagazine ESPN rekende uit dat de vete met Trump goed was voor
ruim elf miljoen euro aan gratis reclame voor Big Baller Brand. En zo
lacht Ball altijd het hardst, of zijn zoons nou uitgroeien tot
NBA-vedetten of niet.
De zakenman Trump moet dat kunnen waarderen.
Lonzo BallBeeld afp
Richard Williams vader van tennissters Venus
en Serena Williams (30 grandslamtitels)
Earl Woods vader van golfer Tiger Woods (14
majors)
Mike Agassi vader van tennisser Andre Agassi
(8 grandslamtitels)
Gloria Connors moeder van tennisser Jimmy
Connors (8 grandslamtitels)
Petr Krajicek vader van tennisser Richard
Krajicek (1 grandslamtitel)
Jos Verstappen vader van coureur Max
Verstappen (0 wereldtitels)
Anthony Hamilton vader van coureur Lewis
Hamilton (4 wereldtitels)
Joop van Basten vader van voetballer Marco van
Basten (EK 1988, Wereldvoetballer van het Jaar 1992)
LaVar Ball, the father of one of the three UCLA basketball players held in China after they were accused of shoplifting, speaks to CNN's Chris Cuomo in a heated interview about his response to President Donald Trump's tweets about the incident.
De machtige zeearend heeft
zijn plek gevonden in het veranderde deltalandschap
OOK DICHTBIJ AART IN DE HOEKSCHE WAARD
Ik woon nu vijf jaar in de Hoeksche Waard, midden in het Groen en de Vogels, maar van het oorspronkelijke plan - heel veel buiten zijn, en genieten van al die natuur, en vooral ook de Vogels, komt nog veel te weinig terecht.
Een van de redenen: in gezelschap vind ik het stukken leuker om te wandelen en vogels te zoeken - en geniet ik er dubbel van! - en aan dat gezelschap ontbreekt het nog veel te vaak...
Die Zeearend heb ik één keer gezien - in volle vlucht terwijl ik op een smalle dijk reed, dus het kan ook een Visarend zijn geweest, maar wat maakt dat nu helemaal uit? - hij is er in ieder geval wel; want de Zeearend broedt - en met succes! - in de Korendijkse Slikken, en dat is hier niet zo heel ver vandaan... Die keer dat ik er eentje zag was trouwens maar enkele kilometers van mijn huis...
Lees dit gedeelde stukje dus vooral als een uitnodiging!
Ik zie je/jullie graag komen, en dan is een wandeling zo gemaakt...
(AD)
*
Aard van het beestje
De machtige zeearend, een spektakelsoort, heeft
zijn plek gevonden in het veranderde deltalandschap
Iedere week schrijft Caspar Janssen over een dier in zijn habitat.
Wat typeert het dier en waarom doet het juist nu van zich spreken?
Eigenlijk probeer ik de spektakelsoorten een beetje te mijden. De
kleinere, wat minder zichtbare diersoorten zijn vaak zeker zo mooi en
interessant, en belangrijk. Toch sta ik op deze zonnige ochtend op
een doodlopend weggetje nabij de Galamadammen in Friesland naar een
uitgesproken spektakelsoort te kijken: de zeearend. Naar vier
zeearenden tegelijk zelfs, op een nest. ‘Nu is het beste moment,’
had Martijn de Jonge, fotograaf en schrijver van het boek De
zeearend in Nederland, me opgepord. ‘En een nest met drie
jongen is echt heel bijzonder.’ We zijn er inderdaad op het beste
moment, zo blijkt. Niet alleen zit de moeder op het nest, maar ook de
drie jongen staan fier overeind. Ze springen zelfs af en toe op, en
slaan met hun imposante vleugels. ‘Vliegoefeningen’, zegt De
Jonge opgetogen. Over een week gaan ze uitvliegen, schat hij. Vandaar
dus al die zichtbare activiteit op het nest. Met een beetje geluk
gaan we ook het mannetje nog zien. ‘Die zit vermoedelijk in een
boom aan de andere kant van het bosje, met goed zicht op de Fluessen,
een meer waar hij kan jagen op vis.’
Je zou de zeearend een nieuwe soort in Nederland kunnen noemen.
Tot 2004 was ‘de vliegende deur’ – met een spanwijdte tot
tweeënhalve meter de grootste roofvogel van Europa – slechts als
wintergast te bewonderen. Maar in 2006 ging een paar zeearenden in de
Oostvaardersplassen tot broeden over, het eerste broedpaar sinds
eeuwen en mogelijk zelfs het eerste ooit. In de jaren erna volgden
broedparen in andere grote, natte natuurgebieden. Inmiddels zijn er
jaarlijks meer dan twintig nestelende broedparen. De Nederlandse
zeearenden maken deel uit van de inmiddels weer florerende Duitse
populatie. Zeearenden waren aan het begin van de vorige eeuw door
vervolging zowat verdwenen uit veel Europese landen. De overgebleven
kleine populaties kregen halverwege de vorige eeuw een nieuwe klap
door chemische verontreiniging en het gebruik van pesticiden. Na de
inperking van het pesticidengebruik volgde sinds de jaren zeventig
het herstel. Dat de zeearend zich vervolgens in Nederland vestigde
heeft ook te maken met de veranderingen in het Nederlandse landschap.
Martijn de Jonge: ‘Grote, natte natuurgebieden zoals de Biesbosch
en het Lauwersmeer waren tot halverwege vorige eeuw nog vrijwel
boomloos.’ Goede nestbomen in visrijke gebieden ontbraken, maar dat
veranderde, zeker toen de deltawerken het getijdenlandschap deels
deden verdwijnen. De zeearend profiteert vermoedelijk ook van de
schaalvergroting, zowel in landbouwgebieden als in sommige
natuurgebieden. Het ruime aanbod van ganzen in de uitgestrekte
eiwitrijke raaigraslanden – ganzen zijn de enige vogelsoorten die
dit gras eten – speelt ook een rol. Voedsel genoeg.
Het plaatje voor ons. In het grasland net voor het bosje loopt een
ree met haar kalfje, waarschijnlijk net onzichtbaar voor moeder
zeearend op het nest. ‘Ik vrees toch voor het leven van het
kalfje’, merkt Martijn de Jonge op. Want ook reekalfjes staan wel
op het menu. Nog meer spektakel: het mannetje verschijnt boven het
bosje, komt zo’n beetje pal voor ons langs, en vliegt verder met
die machtige vleugelslagen en die opvallende witte stuit. Nog nooit
zag ik een zeearend van zo dichtbij. Hij blijft cirkelen in de
omgeving, een buizerd die erboven vliegt valt in het niet, de reeën
hebben zich schielijk in het bosje teruggetrokken. Dan keert het
mannetje terug naar het nest, posteert zich naast het vrouwtje en het
lijkt wel alsof hun gele haaksnavels elkaar even raken. Het hele
gezin compleet, vijf zeearenden groot, pal voor onze neus. Twee dagen
later meldt De Jonge dat het eerste jong is uitgevlogen.
Lees ook deze Afleveringen van VOLKSKRANT DE AARD VAN HET BEESTJE:
Gadegeslagen door hysterische Hoosiers vliegen en dunken dit
weekeinde twee Brabantse sportmiljonairs door Indianapolis. Arie
Luyendijk jaagt er met een topsnelheid van 360 kilometer per uur over
het asfalt, Rik Smits attaqueert de basket met zijn 2,24 meter lange
lichaam....
Mocht de wereld vergaan, dan zal dat in de Amerikaanse stad
vermoedelijk niet worden opgemerkt. 's Lands beroemdste autorace, de
Indy 500, wordt zondag verreden, met Luyendijk als titelverdediger.
En zaterdag spelen basketballer Smits en zijn Indiana Pacers een
cruciale wedstrijd tegen NBA-kampioen Chicago Bulls.
De Flying en Dunking Dutchmen zijn de hoofdrolspelers in een
onovertroffen sportspektakel. Talloze gebouwen in Indiana's hoofdstad
zijn voorzien van spandoeken met leuzen als Go Pacers Go. En de hele
maand mei is toegeleefd naar de autorace op de Brickyard.
Op dit majestueuze racecircuit zullen naar schatting 350 duizend
toeschouwers gedurende twee uur het geraas van de auto's volgen. Na
afloop volgt de traditionele huldiging van de winnaar in Victory
Lane, waar geen champagne maar melk over de lippen van de snelste
rijder zal vloeien.
In 1911 voltooide Ray Harroun als eerste de 500-mijlsrace, die zou
uitgroeien tot de meest aansprekende wedstrijd in de Verenigde
Staten. Wie hier de rest van het deelnemersveld voor blijft en,
minstens zo belangrijk, zichzelf in de hand weet te houden, zit als
topcoureur voor de rest van zijn leven gebeiteld.
Luyendijk (44) won voor het eerst in 1990. Vorig jaar zegevierde
hij opnieuw. 'Eén moment van concentratieverlies, en het circuit eet
je met huid en haar op', zei Luyendijk ooit, die het parkoers kan
dromen. Dit jaar wist hij zich op het nippertje te kwalificeren.
Door een splitsing in de overkoepelende organisatie is de
sportieve kwaliteit van de Indy 500 ietwat afgenomen. De allure van
de wedstrijd blijft evenwel onaangetast, evenals het dagenlange
volksfeest dat vergelijkbaar is met de TT van Assen, maar dan in het
kwadraat.
Die uitstraling heeft vooral te maken met de geschiedenis van het
evenement, zoals dat ook geldt voor de historische basketbalwaanzin
in Indiana. Sinds jaar en dag is de balsport er razend populair, al
kwam Indiana Pacers er qua publieke geliefdheid tot voor kort altijd
bekaaid af.
Profbasketbal kon de Hoosiers, zoals de bijnaam van de bevolking
luidt, nauwelijks bekoren. Vooral de wedstrijden op middelbare
scholen en universiteiten worden massaal bezocht. Basketbal vormt
voor opgroeiende jeugd the great adventure.
The State, het high school-kampioenschap, houdt 's winters 4500
jongens in de leeftijd van veertien tot achttien jaar in de greep. Er
is een bekende speelfilm op gebaseerd. In Hoosiers (letterlijk:
groots in omvang) speelt Gene Hackman de coach van de Huskers, het
team van Hickory High School.
Het waar gebeurde verhaal speelt zich af in 1951, en laat zien hoe
ingrijpend basketbal is op het gemeenschapsleven. De prestaties van
de ploeg weerspiegelen het (gebrek aan) succes in het onbeduidende
dorpje. Na een seizoen vol tegenslagen winnen de Huskers verrassend
het kampioenschap van Indiana, de hoogst denkbare titel.
Uit een ander gehucht, French Lick, komt een van Amerika's beste
basketballers. Larry Bird doorliep als grote belofte de jeugdrangen,
en groeide bij Boston Celtics uit tot een van de smaakmakers in de
NBA. Hij personifieert de basketballer uit Indiana: weinig klagen,
hard werken en bij succes niet naast je schoenen gaan lopen.
Om die reden spraken de duurbetaalde vedetten van Indiana Pacers
lang niet tot de verbeelding. Dat had ook te maken met uitblijvende
prestaties. Pas in 1994 zou Indianapolis de profspelers definitief
omhelzen, toen voor het eerst de finale van de Eastern Conference
werd bereikt. Dat succes werd een jaar later herhaald, en sindsdien
is Pacer-mania een ingeburgerd verschijnsel.
De clubleiding plaatste een meesterzet door dit seizoen oud-speler
Bird als coach van de Pacers te contracteren. Daarmee heeft de club
wortel geschoten als samensmelting van topbasketbal met pure passie
voor de sport. Bird werd tot coach van het jaar uitgeroepen, nadat de
Pacers 58 van de 82 wedstrijden wonnen.
Twee van die zeges waren tegen Chicago Bulls, dat vandaag met een
2-0 voorsprong naar Indianapolis komt. 'Het zelfvertrouwen is niet
geslonken', zegt de Eindhovense center Rik Smits, wiens ploeg vier
keer moet winnen om de NBA-finales te halen.
Postuum André de Jong (1942-2022) De
gepassioneerde evenementenfluisteraar van de Groenoordhallen, die er
zelfs het Tour-peloton van start liet gaan
André de Jong maakte van de Groenoordhallen in Leiden een
evenementencomplex van allure. ’s Ochtends een veemarkt, ’s
middags een beurs, ’s avonds The Police of een andere act. Hij
overleed vorige maand op 80-jarige leeftijd.
Van Queen tot AC/DC & de met 10.800 toeschouwers recordwedstrijd van het Nederlandse Basketball; Parker Leiden vs. Nashua Den Bosch
De Groenoordhallen werden dankzij De Jong ook het vaste podium
voor wereldacts die concertorganisator Mojo naar Nederland haalde.
Van Queen tot the Police, van Status Quo tot AC/DC. En er werd heel
veel gesport in De Jongs megastal: voetbal, korfbal, tennis (zelfs
voor de Davis Cup) en basketbal, ooit voor 10 duizend toeschouwers,
tussen Leiden en Den Bosch om de nationale titel.
Basketbal was De Jongs geliefde sport. Hij speelde het zelf op
hoog niveau, in het nationale studententeam nog even met jongste
broer Peter. Die ging in het vastgoed en twee jaar nadat de veemarkt
de nek om was gedraaid, kwam André bij hem in de zaak. Riekje: ‘Dat
vastgoed ging hem goed af, handelen en onderhandelen zat hem in het
bloed.’
De energieke regelaar De Jong bleef lang actief in allerlei
maatschappelijke functies, totdat beginnende dementie bij hem werd
vastgesteld, hij corona kreeg en een longontsteking, die werd hem op
17 oktober dit jaar fataal. De Jong werd 80 jaar.
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
,%20man%20achter%20iconische%20tv-tunes%20en%20nummers,%20overleden(Volkskrant).jpg)
Beeld
Beeld
.jpg)
Anne
Applebaum.Beeld Merlijn Doomernik/HH
Beeld
Marco Hillen/HH.jpg)
weekend%20in%20Idianapolis%20%20(1).jpg)
weekend%20in%20Idianapolis%20%20(3).jpg)
weekend%20in%20Idianapolis%20%20(2).jpg)
Posts
