Posts tonen met het label Zwart. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Zwart. Alle posts tonen

zaterdag 29 maart 2025

AANRADER! / COLUMN AART DEKKER: Zondagavond 30 maart '25 NPO3 22h20/25-23h25 de docu: Big Time: De NBA-droom van Jesse Edwards - Enkele kanttekeningen... / AANKONDIGING VPRO-GIDS /


Zonodig op de afbeelding clicken voor een groter beeld, 

of kijk onderaan...

*

AANRADER! / SHARTIE AART DEKKER: 

Vanavond NPO3 22h20/25-23h25 de docu: 

Big Time: De NBA-droom van Jesse Edwards

Enkele kanttekeningen...  

AANKONDIGING VPRO-GIDS

Laat ik beginnen met de constatering dat de meerwaarde van Omroep Zwart  - wat mij betreft -  alleen al met deze documentaire is aangetoond; voor een teveel 'Ongehoorde Sport ' bij de NPO is dit weer een signaal dat wel langzaam aan de goede kant opgaan wat betreft aandacht voor het Nederlandse Basketball als geheel.

Ik weet niet wie de instigator was van dit project, maar wat mij betreft: Hulde!

Ik heb de film nog niet gezien  - en hoop dat ik met dit stukje er een klein beetje aan bijdraag dat veel mensen hem straks gaan bekijken -  maar er moeten mij toch wat kleine puntjes van het hart...

Allereerst: ik duim voor Jesse Edwards, Malevy Leon, Quinten Post en Tristan Enaruna, en degenen die hen op de hielen zitten  - ik denk aan in ieder geval jongens als Dwayne Aristode en Seal Diouf, misschien ook Rienk Mast, en dan vergeet ik ongetwijfeld nog wat jongens (en ik hoop ook meiden die de WNBA kunnen gaan bestormen!) -  dat ze de door hen zo fel begeerde NBA-roster-spots voor een wat langere tijd weten te bemachtigen. 
 
Zoals Orange Lions Mannen 5X5 Bondscoach Arik Shivek in een interview dat ik na de zomer met hem maakte over de stand van zaken bij het Nationale Mannen Team voor

 Rebound Magazine - abonneer je op dat blad!

 al zei: dat we die jongens moeten missen bij het NT omdat ze hun NBA-Droom najagen, daar moeten we begrip voor opbrengen, al zullen we ze wel missen!
 
Dat ben ik geheel met hem eens.
 
Al kan ik me ook voorstellen dat uiteindelijk die NBA-Droom voor enkelen wellicht pas via een omweg door ergens in Europa bereikbaar zal blijken te zijn...

Wat me af en toe weleens jeuk bezorgt is dat koor aan 'insiders' die alléén maar de NBA 'als Kwatta' propageren, dat zo kritiekloos doen en zonder de kanttekeningen die er echt wel bij te maken zijn...

-De NBA van heden ten dagen is een heel andere dan die gehaald werd door de vorige Nederlandse NBA'ers:
--het aantal spelers waar een doorsnee NBA-Head-coach vandaag de dag de scepter over zwaait is nu fors groter dat toen, en...
--de golf aan getalenteerde spelers die ook zo'n rostersport begeren nog veel groter, dus...
--de spoeling voor spelers is een stuk dunner..! En...
--spelers zijn dus nóg meer als ze dat eerder al waren pionnetjes waarmee geschoven wordt alsof het...pionnetjes/stukjes hout betreft... Dat heeft Malevy Leons al mogen ondervinden! Dat betekent dus dat van de spelers in kwestie nog meer geduld, doorzettingsvermogen, realiteitszin en eelt op de ziel gevraagd wordt; ècht niet gemakkelijk...
 
-Er is dus alle reden om de alternatieve routes  - waarvan 'Europa' een belangrijke is, maar ook niet meer uitsluitend! -  eens serieus te belichten; bekijk bijvoorbeeld eens de route die NBA-Kampioenen zoals onze eigen Francisco Elson en Emanuel 'Manu' Ginobili bewandelden!!
 
-Er wordt teveel gepraat alsof  'de NBA de ENIGE na te streven waarde is, terwijl Europees Basketball  - als het om de Absolute Top gaat echt niet veel onder doet voor de NBA; niet wat betreft het geld dat spelers  - niet zijnde de absolute grootheden -  kunnen verdienen over een carrière, niet wat betreft spelniveau, niet wat betreft roem en  - wellicht; dat zal voor ieder individu anders zijn -  wat betreft levensgeluk en levenservaring...

-Dáár zouden ook eens Docu's over gemaakt moeten worden!
 
-En neem bijvoorbeeld het verhaal van Emanuel Nzekwesi; óók daar zou ik graag eens een documentaire over willen zien!
 
Goed, maar voorlopig: 
 

Veel Succes Jesse Edwards c.s.

en

Veel Kijkplezier iedereen!

 

(AD)

AANVULLING 29 maart 2025:

Reprise #Aanrader! In december werd hij voor het eerst uitgezonden door Omroep ZWART NPO 3, morgen is hij in de herhaling. Alhoewel ik het prachtig vind - vooral voor de betreffende Mannen Quinten Post Jesse Edwards Malevy Leons en - heel misschien, maar m.i. waarschijnlijk niet - Tristan Enaruna dat ze tot (bijna) de NBA zijn doorgedrongen, ik heb er op diverse punten ook wel bedenkingen bij, en dan vooral voor de bijna #hysterisch(e) aandacht die ervoor is, vooral bij #media #figuren...

Als ik lees dat Henk Norel en/of Matthijs Van Den Beukel zouden hebben gezegd: 'Quinten Post; Rik Smits met een driepunter' dan zou ik zeggen: 'Niet zo snel jongens; je bent bezig je eigen gezag als 'kenner' bij voorbaat flink te ondermijnen..!' Volgens mij is 'QP' één van de eersten om mijn stelling te bevestigen, tenminste dat leid ik af van een relativering die hij gaf in een artikel van NRC...

Waarom ik dat zeg?

Rik Smits was in zijn tijd één van de ongeveer Top-5-NBA-Centers Aller Tijden... Laten we er veiligheidshalve Top-10 van maken... Ik zou hopen dat Quinten Post of Jesse Edwards ook maar een beetje bij zo'n status in de buurt zouden kunnen komen, en dat ze dan iets meer meedoen bij het Nationale Team / #OrangeLions dan wat mogelijk bleek voor Rik; dan mogen we de komende -pak 'm beet - tien jaar hopen dat #OranjeBasketball zal doordringen top de Top-10 op een FIBA EuroBasket, en wie-weet-wat-nog-meer!

De NBA van Nu, is onvergelijkbaar met de NBA van toen!

- wie zegt dat Rik Smits 'geen driepunter had', kent z'n geschiedenis niet; ik denk dat als men toen had bedacht dat een uitstappende Center een belangrijke factor zou kunnen zijn, en hem dan ook consequent de bal en dat schot gegund zou moeten worden, zou juist aan Rik Smits een hele goede hebben gehad!

- zoals Quinten Post zelf ook al aangaf: de aantallen spelers die nu ter beschikking staan van NBA-coaches, en dus korte of langere tijd aan de NBA mogen ruiken, zijn onvergelijkbaar met 'de tijd van Rik Smits' en er zijn echte #topcenters - ik noem maar een Luka Garza (óók Minnesota Timberwolves!) die marginaal speeltijd krijgen...

Goed, zo zou ik nog wel even door kunnen gaan als aanvulling op wat ik in december al schreef, maar dat doe ik nu ff niet...

Maar de #documentaire die morgen op TV komt, is meer dan de moeite van het kijken waard!

 

MEER:

 

https://omroepzwart.nl/programmering/big-time-de-nba-droom-van_jesse-edwards 

Op 15 december 2024 te zien op NPO3 en NPO Start. In Big Time: de NBA-droom van Jesse Edwards wordt de indrukwekkende reis van Jesse Edwards naar de NBA ...
Bevat niet: vprogids ‎| Resultaten tonen met: vprogids
Big Time: de NBA droom van Jesse Edwards. Sportdocumentaire over basketbaltalent Jesse Edwards, die op het punt staat om zijn langgekoesterde wens in ...
Sportdocumentaire over basketbaltalent Jesse Edwards, die op het punt staat om zijn langgekoesterde wens in vervulling te laten gaan: spelen in de NBA.
Bevat niet: vprogids ‎| Resultaten tonen met: vprogids
2 dagen geledenIn een hotelkamer in Chicago wacht Jesse Edwards in stilte op een klop op zijn deur. Zijn toekomst als basketballer hangt ervan af.
Bevat niet: vprogids ‎| Resultaten tonen met: vprogids
6 dagen geleden"Big Time - De NBA droom van Jesse Edwards" vertelt over Edwards' jaar in aanloop naar de NBA Draft 2024.
Bevat niet: vprogids ‎| Resultaten tonen met: vprogids
1 dag geledenBig Time: de NBA droom van Jesse Edwards. Sportdocumentaire over basketbaltalent Jesse Edwards, die op het punt staat om zijn langgekoesterde ...
6 dagen geledenDe documentaire Big Time volgt de 24-jarige Amsterdammer Jesse Edwards, die zijn jongensdroom wil waarmaken: spelen in de NBA.
Bevat niet: vprogids ‎| Resultaten tonen met: vprogids
5 dagen geledenJesse Edwards krijgt in deze docu eindelijk zijn kans om door een NBA-team geselecteerd te worden. Maakt hij zijn droom, waar hij zo hard voor ...
Bevat niet: vprogids ‎| Resultaten tonen met: vprogids
2 dagen geledenVolgens kenners is Jesse Edwards (24) een van de grootste beloften uit de geschiedenis van het Nederlandse basketbal.
Bevat niet: vprogids ‎| Resultaten tonen met: vprogids
 

dinsdag 14 november 2023

SHARTIE AART DEKKER / NIMBY / KERNENERGIE? OK, maar geef dan wel ff aan WAAR in een straal van 10km van jouw huis die Nieuwe Centrale moet komen / VERKIEZINGEN 2023 / ENERGIE-TRANSITIE: De Energieman - Van Zwart naar Groen / VPRO Documentaire /

Rotterdam is mondiaal een van de grootste overslaghavens van ruwe olie. Deze olie wordt in de haven verwerkt en doorgevoerd. Daarmee is de haven een Europese distributiehub voor aardolie. Maar nu we stoppen met fossiele brandstoffen en het gebruik van olie... (Foto: Port of Rotterdam)

Menno Bentveld onderzoekt de energietransitie: een ingrijpende verandering in de manier waarop we energie gebruiken. Met Geertjan Lassche reist Menno door Nederland. Wie zijn de winnaars en wie de verliezers in deze transitie?

*

SHARTIE AART DEKKER -  NIMBY KERNENERGIE

Not In my Back yard  

KERNENERGIE? - OK, maar geef dan wel ff aan WAAR in een straal van 10km van jouw huis die Nieuwe Centrale moet komen

VERKIEZINGEN 2023 - ENERGIE-TRANSITIE

Ik ben altijd tegen Kernenergie geweest.

Waarom?

Risico's, kosten, afval, en  - specifiek voor Nederland -  Nederland is er gewoon veel te klein voor...

Maar ja, dat was buiten de VVD e.v.a. Kernenergie-liefhebbers gerekend...

Hoe je dat wordt...'Kernenergie-liefhebber'?

Beats Me... Maar ja, je hebt nu eenmaal ook Aardolie-liefhebbers, voorstanders van Steenkolen en zelfs Bruinkool...ze zijn i.i.g. in overweldigende meerderheid Rechts...

Al decennialang hebben we in Nederland overwegend Rechtse Regeringen, en al net zo lang zetten die keer op keer in hun Verkiezingsprogramma's dat ze 'VOOR Kernenergie zijn'.

Toch kwamen ze er nooit.

Nu zitten we in hoge nood, en heeft Rutte-IV 'besloten' dat er twee nieuwe Kernenergie-centrales bij gaan komen.

Rutte 'wist het zeker; in Groningen wilden ze er dolgraag eentje hebben'. 

Hij had het alleen ondanks zijn talloze bezoeken aan Groninger Bodem Bewegings Slachtofferrs, blijkbaar nooit eentje naar gevraagd...want het klopte  - zoals iedere gemiddelde Rutte-bewering -  natuurlijk niet...

'Dus' moesten ze er maar bij Borsele bijgebouwd worden. Borsele X7 dus.

Maar uit de hierboven staande documentaire van Menno Bentveld  - de Energiemand, aflevering 'Van Zwart naar Goen' -  blijkt dat die gezagtrouwe Zeeuwen aldaar ze ook helemaal niet blijken te zien zitten.

En 'Ze staan er natuurlijk de komende 10-15 jaar nog niet' dus een TIJDIGE oplossing lijken ze me niet...

Maar goed: waar de VVD er altijd heel erg goed in is dingen door te douwen als ze de kans hebben, alles wat ze niet aanstaat traineren ze eindeloos, net zolang tot het eigenlijk niet anders meer kan...

Dus zelfs ik  - gezworen tegenstander -  zeg dan nu: 

"KERNENERGIE? OK, als het dan echt niet anders meer kan, dan moet het maar. Maar dan wel op de voorwaarden dat:

-ze er technisch staan wanneer ze nodig zijn; dus binnen pak-hem-beet maximaal 7 jaar

-de prijs van de geproduceerde energie GEGARANDERD (dan wil ik nu mijn contract tekenen!) VEEL GOEDKOPER is dan Groene Energie nu

-dat als de donder een stroomnet wordt gerealiseerd die al die stroom van een uithoek in Zeeland tegen redelijke kosten (weer: dan wil ik nu mijn contract tekenen!)overal in Nederland kan worden geleverd

-en als belangrijkste voorwaarde: laat alle voorstanders dan wel ff per omgaande aangeven WAAR in een straal van 10km van jullie huis een geschikte locatie te vinden is voor die Nieuwe Centrales. Want VOOR zijn maar NIET in je EIGEN ACHTERTUIN is HYPOCRIET

Tenslotte snap ik zowel kwa stroomnet (kosten), als kwa risico (we maken het de Putins van deze wereld wel heel erg gemakkelijk als we ze allemaal op een kluitje bij elkaar zetten!), lijkt één locatie in een uithoek van Nederland me niet erg handig. Dus daarop per ommegaande gaarne ff een antwoord.

 (AD)

 

vrijdag 7 januari 2022

KNIPSEL UIT DE OUDE DOOS(2020): 'Vreemdenliefde' - Claudia de Breij / NRC-OPINIE COLUMNIST / GEMIS IN CORONA-TIJDPERK /

 


https://www.nrc.nl/nieuws/2020/11/02/vreemdenliefde-a4017440 

Vreemdenliefde

Claudia de Breij

Dit jaar heb ik vaak gedacht aan een gedicht van Judith Herzberg. Er is altijd wel een aanleiding om aan het werk van Judith Herzberg te denken (ze had de Nobelprijs voor de Literatuur moeten krijgen dit jaar als je het mij vraagt, maar niemand vraagt mij nooit niks) maar door de crisis van 2020 ontkwam ik haast geen dag aan dit gedicht:

Dozen

Omdat je in de oorlog altijd hoorde

van voor de oorlog, hoe argeloos

ze waren, ben ik nu heel voorzichtig.

Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld

een kartonnen doos, dan hoop ik

dat die doos mij nooit meer zal

heroveren in de vorm van zelfverwijt;

weet je nog wel, hoe zorgeloos,

we gooiden gewoon dozen weg!

Als we er één hadden bewaard,

één hadden bewaard!

Mijn kartonnen doos blijkt te bestaan uit iets dat ik niet anders kan noemen dan casual, of op zijn Nederlands dan, oppervlakkig contact. Nee, oppervlakkig is niet het goede woord. Wat ik bedoel is het gemis aan mensen die je niet zo goed kent, met wie je niet intiem bent, die niet tot je huishouden behoren en zelfs niet tot je beste vrienden, maar met wie je toch zulke schitterende momenten kunt hebben.

Oppervlakkig is een woord met een negatieve connotatie, en diepzinnig kan ik het ook niet noemen, dat contact wat ik mis. Maar hoe noem je dat? Dat slap lullen met vreemden voor de deur van de kroeg. Die meta-lol van kinderachtige dansjes doen op cool bedoelde muziek met mensen die je niet zo goed kent maar die kennelijk ook in deze club zijn beland. Het juichen bij een wedstrijd met mensen die je nooit meer ziet maar met wie je nu innig omhelsd een doelpunt staat te vieren. Het zwetend, vooraan bij een lawaaiig bandje waar je niet eens heel erg fan van bent tegen mensen aanbotsen aan de rand van de moshpit (want middenin de moshpit is het mij te ruig). Muntjes weggeven aan mensen die nog blijven, ze blij maken met het bier dat jij toch niet meer gaat halen.

Oppervlakkig is dat niet. Wat is het wel? Ik voelde het toen ik deze lente op de saaiste Koningsdag ooit in een oranje shirtje door het park wandelde om lekkere dingen voor de borrel te gaan kopen en zag dat er nog een paar mensen zo kneuterig waren geweest. Buurtgenoot, historicus en professioneel brompot Maarten van Rossem deed boodschappen bij dezelfde winkel en kon, gehuld in zijn zwarte trui, niet geloven dat ik opzettelijk oranje droeg. Daarna kletsten we wat over de monarchie en wie er nog wel aardig waren opgedroogd in die familie en vervolgden we onze weg.

Praatjes maken, feestjes vieren, andere mensen spreken dan de mensen die je al kent. Het is geen oppervlakkig contact. Het is een vreemde liefde.

Vreemdenliefde, die bloeit bij argeloosheid, en vergaat als je voorzichtig moet zijn.


zaterdag 20 november 2021

CARTOON FOSU: Fokke & Sukke zien het net ff anders...en Lobbyen bij Rutte / NRC-OPINIE /

Van NRC.nl op  18 november 2021, meer NRC FoSu   ---  Hier  ---

en nog veel meer Fokke & Sukke   ---  Hier  ---

dinsdag 9 maart 2021

SPECIAAL VOOR MAARTEN VAN GENT / NRC-WETENSCHAP COLUMNIST ROBBERT DIJKGRAAF: 'Altijd winnen óf verliezen? Niet bij trilemma’s'

Altijd winnen óf verliezen? Niet bij trilemma’s

Column In het leven is het vaak nodig meerdere tegengestelde elementen te verenigen, ziet Robbert Dijkgraaf.

Originele Column van Robbert Dijkgraaf op NRC.nl   ---  Hier  --

We leven in gepolariseerde tijden, in een wereld vol binaire keuzes. Kies je links of rechts, Biden of Trump, Amerika of China? Maar wás ’t maar zo eenvoudig dat we enkel voor dilemma’s staan. Net zoals de restaurantkeuze van onze familie, zijn veel zaken een ‘trilemma’ – een onmogelijke keuze uit drie. Dat vraagt een andere benadering.

Het oudste trilemma is waarschijnlijk het probleem van het lijden, toeschreven aan de Griekse filosoof Epicurus en bekend geworden door de 18de-eeuwse Schotse denker David Hume. Hoe kan een almachtige, alwetende en algoede God toestaan dat er kwaad in de wereld is? Als hij weet van het lijden en het kan stoppen, dan wíl hij dat niet. Als hij het kan en wil stoppen, dan wéét hij er niet van. Enzovoorts. Je kunt zo gemakkelijk in een logische cirkel blijven rondgaan.

Bonte lijst van trilemma’s

De econoom Dani Rodrik, mijn voormalige collega in Princeton, formuleerde een bekend trilemma rond de Europese Unie. Volgens hem kan die slechts twee van de volgende drie elementen combineren: eenwording, soevereiniteit en democratie. Als je daadwerkelijk als één Europa een besluit wilt nemen, dan kan dat met inachtneming van de soevereiniteit van de lidstaten, zoals nu ieder land, hoe klein ook, een veto mag uitspreken – zie de huidige opstelling van Polen en Hongarije. Of het kan volledig democratisch: door het Europees Parlement te laten beslissen. Maar niet volgens beide criteria tegelijk. Dit trilemma geldt in wezen voor iedere supranationale of federale organisatie.

Er is een bonte lijst van trilemma’s. Menig politicus worstelt met een trilemma van de linguïst Steven Pinker: een samenleving kan nooit tegelijk eerlijk, vrij en gelijk zijn. Immers, als het maatschappelijk verkeer volstrekt vrij en eerlijk is, zonder ingrijpen van de staat, dan zullen de verschillen alleen maar toenemen, gegeven de ongelijke verdeling van middelen en talenten. Ieder herverdelingsmechanisme daarentegen begrenst de vrijheid van de burger of wordt als oneerlijk gezien. Een cynische variant uit de tijd van het communisme zegt dat een burger niet tegelijk eerlijk, intelligent en loyaal aan het regime kan zijn. Er valt echter wel te leven met twee van de drie eigenschappen – als huichelaar, criticus of slaafse volger.

Trilemma’s zijn nauw gerelateerd aan de zogeheten stemparadox. Net zoals bij ons avondje uit, is er een keuze uit drie opties, zeg A, B en C. De kiezers wordt vervolgens gevraagd deze drie in volgorde van voorkeur te plaatsen. Je kunt dan drie kiezers hebben met de voorkeuren ABC, BCA en CAB. Alle drie de opties kunnen nu de overwinning claimen. Bijvoorbeeld, twee van de drie verkiezen A boven B. Idem voor B boven C en C boven A. Daarmee zijn we terug bij de cirkelredenering. Ook de sport kent dit verschijnsel. Ajax verslaat Feyenoord, Feyenoord verslaat PSV en PSV verslaat Ajax. Wie is nu de sterkste?

Anders dan de duidelijke keuze van een dilemma – je bent voor of tegen – treedt er bij een trilemma snel de intellectuele variant op van het leggen van een te groot tapijt in een te kleine kamer. Het kleed bolt dan noodzakelijk op in een hoek. Maar als je die bobbel gladstrijkt, dan vind je de bolling noodzakelijk terug in een andere hoek. Zo blijf je van inconsistentie naar inconsistentie springen. Ons familieoverleg over het favoriete restaurant had zeker dat karakter.

Democratisch fundament

Hoe los je een trilemma op? Uiteindelijk gebeurt er wat met de meeste tapijten gebeurt. Het kleed wordt overal zo goed mogelijk gelegd, het ongemak gelijkelijk verdeeld over de hoeken. Geen criterium wordt absoluut gerespecteerd.

Neem de Europese Unie, die werkt ondanks Rodriks trilemma. Niet perfect, maar redelijk. De Europese samenwerking gaat minder ver dan sommigen willen. Er is bijvoorbeeld geen fiscale unie, ook al vraagt de euro daar wel om. Het democratische fundament is evenzeer beperkt. Over vele zaken kan het Europese Parlement blaffen, maar niet bijten. En ook de soevereiniteit knelt. Ze is er op papier, maar in de praktijk blijven landen verstrikt in hun onderlinge afhankelijkheid. Kijk naar Griekenland tijdens de financiële crisis of het Verenigd Koninkrijk bij de Brexit-onderhandelingen.

Veel problemen in de wereld zijn ‘polylemma’s’. Ze proberen meerdere tegengestelde elementen te verenigen. Het leven kent nu eenmaal vele dimensies. Het is een illusie dat er altijd een winnaar en een verliezer moet zijn. We kunnen heel goed allemaal een beetje winnen en een beetje verliezen. Sterker nog, dat is de enige oplossing.

Dit moet ik toch eens de kinderen uitleggen, want de pasta komt m’n neus uit.

Robbert Dijkgraaf is directeur van het Institute for Advanced Study in Princeton,

Meer Columns van Robbert Dijkgraaf   ---  Hier  ---

.

 

 

 

dinsdag 19 januari 2021

PAGINA GROENE-OPINIE / CARTOON & COLUMN CASPER THOMAS: Een luide (vooralsnog) mislukte & een geslaagde stille revolutie / AFTELLEN TRUMP (15)

 

Cartoon via de Groene Amsterdammer van Cagle Cartoons, door Dario Castillejos

*

Buitenland

Stille revolutie

De relschoppers die op 6 januari het Capitool bestormden lieten een herdenkingsplakkaat voor het vorig jaar overleden Congreslid John Lewis vernield achter. Het is een illustratie van de diep racistische motieven van Trumps trouwe achterban. In hoeverre de aanval het label ‘poging tot staatsgreep’ verdient blijft onderdeel van een interpretatiestrijd. Het besmeuren van de nagedachtenis aan een Afro-Amerikaanse volksvertegenwoordiger, die naast Martin Luther King een icoon van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging was, is een heldere uitdrukking van waar het de aanvallers om te doen was. De grief was ‘gestolen verkiezingen’. Het was codetaal voor een stembusnederlaag toegebracht aan witte supremacisten in het bijzonder door de zwarte kiezer.

Want, terugblikkend, dat is wat er gebeurde de afgelopen presidentsverkiezingen. Joe Biden was een afgeschreven kandidaat totdat South Carolina sprak tijdens de voorverkiezingen en overweldigend liet weten dat hij wat deze zuidelijke staat betreft het tegen Trump moest opnemen.

Je kunt de Democratische kiezers in South Carolina achteraf alleen maar prijzen om hun scherpe antenne. Biden won van Trump in Georgia, een cruciale staat met een grote Afro-Amerikaanse gemeenschap. Hij was de eerste Democraat die dit klaarspeelde sinds Carter, die uit deze staat afkomstig is. Dat was het resultaat van een jarenlang voorbereide mobilisatiecampagne om veelal ongeregistreerde, via ingewikkelde regels van de stembus weggehouden kiezers te laten stemmen.

De boze energie van het trumpisme ontbrak in Georgia

Gerard Reve dichtte dat de schreeuwlelijk met het protestbord kon genieten van zijn smoel op tv, terwijl de stille inzet vaak onopgemerkt blijft. Eigenlijk is daarmee het hele Trump-tijdperk samengevat. Keer op keer richtten de camera’s zich op de uitgedoste Trump-menigtes, en tekenden pennen hun woorden op. Ondertussen voltrok de revolutie zich elders. Dit was zeker het geval op 6 januari. De man met bizonhorens werd wereldnieuws, en verdrukte de berichten over Georgia, waar de Democraten twee Senaatszetels wonnen. De boze energie van het trumpisme die de bestormers in Washington dreef, ontbrak in Georgia waar de Republikeinse kiezer in onvoldoende mate naar het stemlokaal toog.

Als gevolg daarvan ligt de weg voor een effectief presidentschap van Biden nu open. Met hun net-aan-meerderheid in de Senaat kunnen de Democraten in ieder geval tot aan de midterm-verkiezingen in 2022 Amerika ingrijpend hervormen. Radicale verduurzaming, nieuwe infrastructuur, voldoende noodhulp om de door covid geplaagde economie te stutten; er is alle potentieel voor een beleidsrevolutie die de vier jaar stilstand onder Trump kan doorbreken. Het enige wat de Democraten tegenhoudt, is hun verbeelding. Dit in tegenstelling tot de quasi-revolutionairen van Trump: hun verbeelding was eindeloos groot, de realiteit weerbarstig. Uiteindelijk werd de overwinning van Biden kort na de inval van het Capitool alsnog gecertificeerd.

Onder elk plan van de regering-Biden zal straks de handtekening van Raphael Warnock staan, een van de twee nieuwe Democratische Senatoren uit Georgia. Hij is de eerste Afro-Amerikaan die als Senator een staat vertegenwoordigt die behoorde tot de Confederatie. Het is dan ook treffend dat Warnock heeft gezegd dat het invoeren van de John Lewis-wet zijn grootste prioriteit is. Ook Lewis kwam uit Georgia, streed een leven lang voor stemrecht en kreeg een wet naar zich vernoemd die kiezersonderdrukking moet tegengaan. De hallen waar Lewis wordt herdacht werden ondergepist en ondergekakt door Trump-aanhangers, maar iemand die Lewis’ nagedachtenis wil eren won ondertussen van een Republikein die campagne voerde met de leugens over gestolen verkiezingen.

Ja, er heeft een strijd om het Capitool plaatsgevonden in de VS. Alleen was die opgesplitst in meerdere veldslagen. Die in Washington werd na een paar spannende uren gewonnen door Congresleden die het bekrachtigen van de verkiezingsuitslag voltooiden. Daarvoor waren er al verschillende slagen gewonnen tijdens de Senaatsverkiezingen. Georgia was de beslissende. Racistisch-rechts is daarmee niet verdwenen en de weg naar de inauguratiedag blijft gevaarlijk, maar een politieke nederlaag is deze fractie hoe dan ook toegebracht. Sinds lange tijd goed nieuws uit Amerika.