Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Bijna elke club waar basketbalcoach Ton Boot aan het roer staat, wordt en/of blijft kampioen. Boot lijkt de sleutel tot succes. Hoe kan dat? Hoe kan je in twintig jaar tijd veertien keer landskampioen worden? In 2005 geeft Boot toestemming aan de NOS om hem en zijn team MPC Capitals te volgen, We zien een coach die spelers tot op het bot vernederd en een Amerikaanse basketballer die op een aparte wijze getest wordt tijdens zijn eerste training. Maar we zien ook een coach die leeft voor zijn vak en voor zijn team. Boot, in 2004 uitgeroepen tot Coach van het Jaar, is een en al basketbal.
Stel, je komt op het werk en de chef zegt: ,,Nou hangt je hemd
weer uit je broek! Doe je dat soms om mij uit te dagen? Zie ik het
nog een keer, dan kan je vertrekken!'' Is dat een alledaags tafereel?
Dan luistert de leidinggevende wellicht naar de naam Ton Boot. Deze
basketbaltrainer, nu werkzaam in Groningen, wordt vanavond
geportretteerd door NOS Sport. Veel vooroordelen over de succesvolle
coach (in twintig jaar veertien keer landskampioen) worden in de
boeiende documentaire bevestigd. Even emotioneel als controversieel.
Gepubliceerd op 9
juni 2005 Leestijd 1 minuut Originele recensie van NRC --- Hier ---
Boot tracht spelers groter te maken door ze eerst te kleineren.
Tot op het gênante af. Als een speler van zijn team, Travis Reed,
geplaagd wordt door liefdesverdriet, pakt hij hem meedogenloos aan:
,,Travis Reed is een verschrikkelijk egoïstische speler.'' Op een
weerwoord van de kant van de speler wordt niet gerekend. ,,Bedankt
coach dat je me helpt. Dat moet je zeggen.'' Maar hoe `echt' is Boots
gedrag op het moment dat hij een microfoontje op zijn shirt heeft
zitten? Is dit de echte Boot of is dit vooral een coach die op deze
manier gezien wil worden?
Gebrek aan zelfkennis heeft de bijna 65-jarige coach in elk geval
niet. Hij bevestigt een bezetene te zijn die actief is in een (in
Nederland) kleine sport. Tijdens zijn coachschap in Groningen woont
hij ver weg van zijn gezin. ,,Eigenlijk interesseert me behalve
basketbal niets.'' Groningen een leuke stad? ,,Weet ik niet. Ik ken
alleen de sporthal en de weg erheen.''
Ook harde en bezeten coaches kennen hun zachte kant, die zij soms
aan de buitenwereld tonen. Als Groningen onverwacht wordt
uitgeschakeld voor het landskampioenschap, valt vooral het
relativeringsvermogen van Boot op. ,,Bij sport hoort verliezen'',
zegt hij direct na afloop. Het overkwam immers ook Johan Cruijff en
Michael Jordan. Een paar dagen later bedankt hij de trouwste
supporters in de sporthal. ,,Na de laatste [verloren] wedstrijd
kwamen tientallen mensen naar mij toe om mij te bedanken voor het
mooie seizoen.'' Dat positieve gebaar verraste de haast mensenschuwe
Boot. ,,Na 64 jaar jaar heb ik toch weer wat kunnen opsteken.''
Wellicht merken zijn spelers er volgend seizoen iets van.
Caitlin Clark turned in one of the greatest performances in NCAA tournament history against Louisville in the Elite Eight. Clark recorded the first 40-point triple-double in NCAA tournament history as Iowa advanced to its first Final Four since 1993. Watch Clark's highlights from Iowa's win here.
Watch highlights, game recaps and much more from the NCAA Division I men’s and women’s basketball tournaments on the official NCAA March Madness YouTube channel. Subscribe now to be updated on the latest videos: / marchmadness
*
SHARTIE AART DEKKER VROUWEN BASKETBALL
ESPN - UNIEKE FINAL VANAVOND
't is natuurlijk een beetje bij de wilde spinnen af dat ik wel - en niet ESPN zelf - mezelf er toe geroepen voel om een unieke wedstrijd als deze te promoten
Caitlin Clark: Historic 40-point triple-double in Elite Eight
Heb het net nog even gecheckt - maar echt; op een obligaat postertje na - voelde Sport-zender conglomeraat ESPN zich niet geroepen om een van hun Basketball-kroonjuweelen 'For The ages' - of in andere woorden: één van hun in de toekomst ongetwijfeld tot een van de G.G.O.A.T.'s (Greatest Games Of All Times) van het vrouwen-basketball - een beetje fatsoenlijk te promoten.
In Nederlandse Basketball-termen: zoals ZiggoSport vorig seizoen vanaf de Cross-Border-fase tot en met de dubbeole Play-offs van het eerste seizoen #BNXT-League een ongelofelijke hoeveelheid goed geproduceerde professionele Mannen-Basketball uitzond, maar er nauwelijks promotie voor deed, en vervolgens 'wegens teleurstellende kijkcijfers' weer mee stopte... Onbegrijpelijk vind ik dat; dat ze niet begrijpen dat het in een overvol Media-landschap domweg noodzakelijk is om iets dat je aan de M/V wilt brengen, wel aanprijzing, introductie en agendering behoeft...laat je dat achterwege, dan zal het overgrote deel van je potentiële clientèle je prachtige product vol potentie simpelweg niet eens onder ogen krijgen, en weet het niet dat het überhaupt bestaat!
Zoals dus het unieke feit dat zich in het Amerikaanse Vrouwen College Basketball op dit moment voltrekt - de doorbraak van een nieuwe Superster naar het Grote Publiek daar, van een speelster die het Vrouwen Basketball zoals we dat nu kennen zal gaan veranderen en voor een veel groter publiek dan voorheen aantrekkelijk aan het maken is - en dat ESPN-Nederland dat weliswaar in het pakket heeft, maar achter een betaalmuur en er niet eens reclame voor maakt...
Nou ja, hoe bizar het ook is - en hoe beperkt mijn range ook is - dan probeer ik het maar; ieder zieltje dat je werft is er tenslotte eentje! Want ik denk dat ook de NBB zou moeten nadenken wat ze met dit fenomeen - Caitlin Clark van Iowa Universtity, en ongetwijfeld binnen maximaal twee jaar van de WNBA - zou kunnen. Want ik ben er van overtuigd dat er ook in Nederland potentiële nieuwe Caitlin Clarks rondlopen; hoe vinden wij zulke meiden, hoe leiden we ze optimaal op, hoe maken we het Nationale Vrouwen Basketball klaar voor veel meer meisjes die willen basketballen en hoe krijgen we de Top op zo'n niveau dat die talentjes ook iets kunnen betekenen voor het op een hoger niveau krijgen van het Nederlandse Vrouwen Basketball als geheel?
Hoe dan ook:
Vanavond wordt er Basketball Geschiedenis geschreven!
ESPN 21h30 LSU - Iowa
NCAA Women's Basketball March Madness-Finale
Meer zien?
Een dubbel zo lange Highlight Reel --- Hier ---
Postuum André de Jong (1942-2022) De
gepassioneerde evenementenfluisteraar van de Groenoordhallen, die er
zelfs het Tour-peloton van start liet gaan
André de Jong maakte van de Groenoordhallen in Leiden een
evenementencomplex van allure. ’s Ochtends een veemarkt, ’s
middags een beurs, ’s avonds The Police of een andere act. Hij
overleed vorige maand op 80-jarige leeftijd.
Van Queen tot AC/DC & de met 10.800 toeschouwers recordwedstrijd van het Nederlandse Basketball; Parker Leiden vs. Nashua Den Bosch
De Groenoordhallen werden dankzij De Jong ook het vaste podium
voor wereldacts die concertorganisator Mojo naar Nederland haalde.
Van Queen tot the Police, van Status Quo tot AC/DC. En er werd heel
veel gesport in De Jongs megastal: voetbal, korfbal, tennis (zelfs
voor de Davis Cup) en basketbal, ooit voor 10 duizend toeschouwers,
tussen Leiden en Den Bosch om de nationale titel.
Basketbal was De Jongs geliefde sport. Hij speelde het zelf op
hoog niveau, in het nationale studententeam nog even met jongste
broer Peter. Die ging in het vastgoed en twee jaar nadat de veemarkt
de nek om was gedraaid, kwam André bij hem in de zaak. Riekje: ‘Dat
vastgoed ging hem goed af, handelen en onderhandelen zat hem in het
bloed.’
De energieke regelaar De Jong bleef lang actief in allerlei
maatschappelijke functies, totdat beginnende dementie bij hem werd
vastgesteld, hij corona kreeg en een longontsteking, die werd hem op
17 oktober dit jaar fataal. De Jong werd 80 jaar.
Sportpaleis en 10.000 fans maken zich klaar voor tiende Night of the Giants: “Recordaantal vips verwacht”
Eindelijk!
Na twee jaar wachten vanwege de coronapandemie vindt vandaag de tiende
Night of the Giants plaats in het Sportpaleis. Een jubileumeditie dus.
Minstens 10.000 toeschouwers zullen de tribunes vullen voor de match
tegen het Nederlandse Den Bosch. En die steun kunnen Jean-Marc Mwema en
co gebruiken, want ze hebben de punten broodnodig.
Patrick Ceulemans
Lees het hele artikel van 'de Gazet van Antwerpen' --- Hier ---
*
SHARTIE AART DEKKER - AANRADER #BNXT BASKETBALL
ÓÓK LIVE @ ZIGGO SPORT(19h45 Open Kanaal!)
Laten we nu eens zorgen voor Goede Kijkcijfers als mooie Aanloop naar de Play-offs!
Straks in het Antwerps Sportpaleis en Live op Ziggo Sport: Heroes Den Bosch @ Telenet Giants Antwerp. Den Bosch waarschijnlijk voor het grootste publiek sinds de Finale van de Nederlandse Basketball Eredivisie Eredivisiebbal Dbl in de Leidse Groenoordhallen in het seizoen 1978-1979! Allemaal kijken! Want dan haalt Ziggo hopelijk een groter aantal Live-kijkers dan er liefelijk aanwezig zullen zijn in het Sportpaleis! De wedstrijd is ook een aardige graadmeter voor de nu snel naderende Play-offs om het Nederlandse Kampioenschap, het Belgische Kampioenschap en het Brandnieuwe BNXT League Kampioenschap!! is de wedstrijd ook te volgen/zien via de #BNXT-kanalen:
Natuurlijk is de wedstrijd ook te volgen/zien en/of terug te kijken via de #BNXT-kanalen:
The final March of Coach K | College Basketball on ESPN
Few coaches in any sport have matched the enduring success of Mike Krzyzewski. In what will be the final season in an illustrious career, the 75-year-old coach is hoping one last run can bring his journey full circle.
'The final March of Coach K' - Een Legende Neemt Afscheid
Het is dan eindelijk afgelopen - de 42-jarige carrière van de nu 75-jarige 'Coach K' bij Duke University. Een ongelofelijk verhaal van een - voor mij- intrigerende man.
Ik heb hem weleens ontmoet - maar had totaal niet het gevoel dat ik heb daardoor beter kende - ik heb zelfs bij mijn allereerste collegewedstrijd ooit zo dicht op de bank gezeten, dat ik op zijn coach-bordje mee kon kijken, horen kon ik hem dan weer niet; Cameron Indoor tijdens de Grootste Aller Basketball Rivalries Ooit (G.O.A.B.R.T. ik geeft toe: het bekt niet zo mooi als 'G.O.A.T.) is ook tijdens Time outs zo gevuld met publieksgeluid dat je blij mag zijn als je trommelvliezen dan even geen pijn doen en dreigen te scheuren..!
Voor mij geldt: als ik zo'n grootheid dan eenmaal van dichtbij bezig heb gezien, zelfs de hand heb mogen schudden, dan blijf ik zo iemand volgen, dan lees en kijk ik alles wat ik over hem tegenkom. En toch; een Echte Fan van hem ben ik nooit geworden. Dat was bij die andere Legende - Coach Dean Smith van UNC, die ik op vrijwel hetzelfde moment ook mocht ontmoeten, maar waar ik behalve een korte kennismaking helemaal niet zo van dichtbij kon volgen - was toch iets meer het geval; ook hem ben ik in gelijke mate blijven volgen.
Ik geloof alle Clips en langere Portretten die nu ter gelegenheid van zijn Afscheid werden gemaakt en vertoond gelijk, en ook de langere stukken en boeken die ik over hem las (en deels nog moet lezen): ik denk dat het als je met hem te maken kreeg als speler of staflid een warme, bij jou betrokken man is, dat hij bepalend kon zijn voor een groot deel van je verdere levensloop, en noem zo verder maar op...
En toch...hij bleef voor mij altijd een raadsel.
En ik denk dat dat intrigerende aan hem nog extra groot werd door de Rivalry en massa aan Tegenstellingen die er tussen hem en dan vooral tegenpool Dean Smith bestonden.
Ik heb het laatste van 'K' dat me intrigeert nog niet tot me genomen. denk ik zo...
Ingezonden brief van PROF. DR. LOUIS TAVECCHIO in de Volkskrant van 13-12-2012,
Veel meer van deze Emeritus hoogleraar onderzoek naar de pedagogische aspecten en kwaliteit van Kinderopvang (UvA) in de Volkskrant vind je --- Hier ---
SHARTIE AART DEKKER - DE DOOR FLUTBELEID NU AL 20JR. VOORTROTTENDE KINDEROPVANG-RAMP
Hij houdt er nogal van zijn betogen met (nogal matig) Engels te doorspekken - want eigenlijk is Nederland natuurlijk te klein voor deze internationale staatsman in de dop; daarom zit'ie nu al ruim een dag op zijn beurt te wachten op een audiëntie bij de president van Oekraïne...dus daarom gooi ik er ook maar eens een Brits gezegde tegen aan...
Hij - ik heb het natuurlijk over onze infame premier Rutte die zowel goed op weg is 'recordhouder #dagen-premier-van Nederland' te worden, als het land op alle publieke fronten in zijn stront vast te laten draaien - houdt nogal van bezuinigen; eigenlijk doet hij niets liever / weet hij niet beter - want zo heeft hij het in zijn enige echte baan ooit; reorganisatiemanager bij Unilever, c.q. het opheffen van een bedrijfsonderdeel...
En zo begon het dus ook allemaal begin jaren '00, in zijn rol als staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid; toen is de kiem gelegd voor alle rampen die nu over ons heen komen...eerst en vooral die van wat het Kinderopvang Toeslagen-schandaal is gaan heten. Toen heeft hij ook zijn veroordeling wegens discriminatie door een Europees Hof opgelopen, nog zo'n bizarre Nederlandse realiteit; in Nederland is het blijkbaar een pré als je veroordeeld bent als politicus, het wordt de verantwoordelijke individuele bewindspersoon niet aangerekend, je kunt zo'n veroordeling gewoon negeren. Terwijl een burger die een punt, een komma of een vinkje verkeerd op een formulier zet (of vergeet) compleet vernietigd kan worden door de bureaucratie, en waarna de rechter dan met een beetje pech nog eens dunnetjes overdoet. En als al dat onrecht dan na vele jaren uitkomt en wordt erkend? Dan wordt beloofd een en ander recht te zetten, maar dat lukt diezelfde politiek, overheid en rechterlijke macht dan weer niet, of zo langzaam dat het eigenlijk ook allemaal niets meer helpt... Veel mensen die zo'n noodlot niet treft denken dat dat (tenminste deels) toch ook aan eigen verdienste te danken is, maar zien over het hoofd dat dezelfde mechanieken bijna iedereen weleens raken; denk aan bizarre verkeersboetes, het aankaarten van kleiner ongemak bij de overheid, of de zogenaamde 'inspraak' die die naam natuurlijk in heel veel gevallen niet verdient.
Goed, terug naar de titel boven dit stukje. In 2012 - toen was het Toeslagenschandaal voor vele getroffenen al op gang gekomen, alleen was dat buiten kleine kring zelden bekend en was het nog een stille ramp - ging een en ander dus nog om bezuinigingen van honderden miljoenen, en uit bovenstaand stukje is af te leiden dat de politiek - lees Mark Rutte, want die is de enige constante in al deze kwesties - er blijkbaar nog meer geld uit wilde knijpen als al begroot was, en ging het wat betreft deze expert nog om kwalitatieve negatieve consequenties...
Inmiddels is de schade die het schandaal de schatkist berokkent op 5 MILJARD begroot.
Ik denk dat dat ook weer een grote Leugen zal blijken te zijn, en dat het eerder 10 MILJARD zal blijken te zijn.
Zouden we dan ook nog de maatschappelijke schade en die van de vele slachtoffers - of het nu de ouders of hun kinderen betreft - mee zouden becijferen, dan denk ik dat er gemakkelijk een plausibele becijfering zou kunnen worden gemaakt waarbij de rekening nog eens zo'n 5-10 MILJARD extra zou kunnen gaan bedragen.
(Al dan niet 2X) 200 miljoen bezuinigen, en dan 20 jaar later een schadepost van 15-20 MILJARD als gevolgschade moeten betalen, als dat niet als:
Penny-wize, Pound-foolish
...mag worden bestempeld, dan weet ik het ook niet meer...
En bedenk wel: dit is slechts één punt van dezelfde fatale politieke manier van denken en werken; er komen nog een veelheid aan vergelijkbare posten van wanbeleid aan...dus wellicht zet Markje 'Flutte' Rutte 'de Lullenaar' daar uiteindelijk wel een nooit meer te evenaren record van in de orde grootte van 100 MILJARD neer...
Coach Anton 'Toon' van Helfteren met een Brede Oranje Basketball Lach; nu moet hij - op zijn minst - door de NBB worden Geëerd met een Ere-Lidmaatschap, een GROOTS Afscheid/Huldiging, en een Voordracht voor Alle Lintjes die er in Nederland bestaan, nou ja, behalve de Willemsorde dan...
SHARTIE COLUMNIST AART DEKKER: Tumult Gegarandeerd & Zware Taak voor de Boeg voor NMT & NMT
Goed, de kogel is door de kerk; een kogel die al lange tijd boven het hoofd van de 'Records-houder Alle Categorieën die het Nederlandse Basketball maar kent voor Ex-Internationals/Coaches' heen en weer slingerde. Een feit dat er m.i. mede debet aan is dat de Orange Lions deze zomer niet op het WK in China present zullen zijn, een feit waar overigens - zoals vrijwel altijd wel op gaat - ook een andere kant vn de medaille aan zit...
Hoe moeilijk de genomen beslissing - waar ik trouwens neutraal in sta; ik vind dat er argumenten voor zowel het verlengen van het contract van de tweevoudig long-time Bondscoach met een Gigantisch Oranje Basketball Hart, als voor een nieuwe wind denkbaar zijn; iets waarover ik de Record-International en Record-Orange-Lions-Coach graag nog eens een diepte-interview zou willen afnemen... - ook voor 'Toon' en zijn Fans ook te verteren zal zijn...
...er is voor iedereen een tijd van komen en een tijd van gaan - als Oranje Basketball Coach dan, want ik vermoed en hoop dat hij zijn Grote Coach-schoenen nog lang niet aan de wilgen hangt op andere podia! - en ook in andere capaciteiten kan 'Toon' het Nederlandse Basketball nog vele jaren van Grote Waarde zijn -...
Degenen die deze moeilijke beslissing al langer in de koker hadden, en degenen die daar sinds kort over gaan, staan nu voor een Zware Taak een super waardevolle contribuant aan het succes van de Orange Lions van de laatste jaren - en dat succes was dus meer, groter en - vooral - in de ogen van zeer velen in het Nederlandse Basketball en ver daarbuiten, te vervangen door een nieuwe coach die Oranje naar The Next Level kan stuwen. En met de Grote uitgesproken Ambities - was dat niet o.a. deelname aan de Olympische Spelen van 2028?!? - zie ik niet zo heel veel kandidaten waar ik bij voorbaat het vertrouwen in heb dat ze die Grote Ambities ook waar zouden kunnen maken, sterker nog...ik zie er eigenlijk maar eentje; Arik Shivek!
Daarmee wil ik niet zeggen dat alleen hij daartoe in staat zou kunnen zijn - en zelfs als Shivek de komende man zou zijn is dat nog zeker geen garantie - maar wel dat het totaalpakket aan benodigde kwaliteiten voor die helse taak door maar bitter weinig coaches op de planeet bewezen op het CV staat. Ik laat me graag verrassen, maar bij Shivek schat ik die kans optimaal, en veel andere keuzes kunnen bij mij op krediet rekenen - ik ben tenslotte een 'onverbeterlijke optimist', maar ik zie ook veel opties waar juist (ook) deze onverbeterlijke optimist bij voorbaat dat vertrouwen ontbeert.
En kom bij mij niet aan met het argument 'Shivek is te duur'; want als je hem, met zijn ervaring, kennis, motivatie en grote liefde voor juist het Nederlandse Basketball juist met die Grote Ambitie (2028 etc, dus) niet binnen zou kunnen halen om financiële redenen, dan heb je met het uitspreken van die Grote Ambities een (te?) Grote Broek aan getrokken...
Ik wens alle betrokkenen veel wijsheid en geluk - Geluk; want zonder een beetje mazzel is het project al helemaal een loodzware exercitie -...
AART DEKKER
P.S. Mochten betrokkenen ook geïnteresseerd zijn in mijn suggesties voor de functies van Assistenten van de nieuwe Orange Lions Coach; de in dat verband al eerder genoemde Arvin Slagter is er daar zeker een van, en de ander heet Burhan Alibegovic...
AMSTERDAM, 2 april 2019 - Het Nederlands basketbalteam gaat niet verder met Toon van Helfteren als hoofdcoach. De NBB) en de stichting NMT hebben na een uitgebreide evaluatie besloten na zes mooie jaren afscheid te nemen van Toon van Helfteren. Zijn contract liep in februari af.
“We zijn zeer dankbaar voor de inzet van Toon van Helfteren in de afgelopen jaren. Hij is onze recordinternational, als coach en als speler. Hij heeft het team weer op de kaart gezet en verdient een standbeeld voor zijn inzet voor de sport”, zegt voorzitter Bert Kragtwijk van het NMT. “Het zal niet eenvoudig zijn om een waardige opvolger te vinden.”
Onder leiding van Van Helfteren deed Nederland in 2015 voor het eerst in 25 jaar weer mee aan het Europees Kampioenschap. Kwalificatie voor het EK in 2017 lukte net niet. Voor het eerst in ruim dertig jaar streed Nederland de afgelopen twee jaar mee om deelname aan het Wereldkampioenschap. De Orange Lions plaatsten zich wel voor de beslissende fase van de kwalificatie, maar konden de laatste stap niet zetten.
Het NMT en de NBB willen graag dat Nederland structureel deel gaat uitmaken van deze eindtoernooien. Door middel van het aanstellen van een internationaal ervaren coach, met onder andere nieuwe inzichten en visie op het gebied van speelstijl, is er een nieuwe impuls te geven aan het Nederlands Mannen Team. Daarbij is het doel zowel in de huidige windowformule, met daarin een korte voorbereidingstijd voor de wedstrijden, onmiddellijk het maximale uit het team te halen. Daarnaast dient op termijn de aanstormende groep talenten opgeleid te worden richting de Europese top. Uiteindelijk dient dit te resulteren in het hogere doel: deelname aan de Olympische Spelen in 2028.
Het aantrekken van een nieuwe coach is in handen van de NBB, die na dit jaar de organisatie van het Nederlands team terugneemt van het NMT. De eerste opdracht is om eind dit jaar succes te boeken bij de eerste kwalificatiewedstrijden voor het Europees Kampioenschap van 2021. De NBB wil een dienstverband met een inzet tijdens de windows en de oefencampagnes.
Het streven is om voor de zomer bekend te maken wie de nieuwe coach wordt.
Alweer even geleden nieuws, maar veel volgers zullen het niet meegekregen hebben, daarom dus alsnog.
Een aantal Internationale Wedstrijden waar de meeste sporters -hoe goed ook- niet eens van kunnen dromen. Zit er toch nog een voordeeltje aan niet valide kunnen sporten...maar zelfs met zo'n lange sport-carrière blijft het een duizelingwekkend aantal wedstrijden, zeker als we ervan uitgaan dat minimaal de helft buiten Nederland gespeeld zal zijn..!
(AD)
De man van 700 interlands: Anton de Rooij uit Culemborg
De schijnwerpers waren gisteravond in sporthal Merwestein in Nieuwegein voornamelijk gericht op Anton de Rooij. De interland Nederland - Japan was voor de 50-jarige rolstoelbasketballer uit Culemborg de zevenhonderdste in zijn carrière.
De schijnwerpers waren gisteravond in sporthal Merwestein in Nieuwegein voornamelijk gericht op Anton de Rooij. De interland Nederland - Japan was voor de 50-jarige rolstoelbasketballer uit Culemborg de zevenhonderdste in zijn carrière.
De onbetwiste recordinternational werd tijdens de rust van het duel geëerd voor zijn bijna dertigjarige loopbaan bij Oranje. De Rooij kan zich zijn eerste interland nog goed herinneren. „Dat was in 1989 bij het Europees kampioenschap in Frankrijk”, vertelt hij in een uitgebreid interview op de website van de Nederlandse basketbalbond (NBB). „Ik was nog bankspeler en kwam er af en toe in. Gertjan van der Linden was toen onze sterspeler. In 1992 bij de Paralympische Spelen in Barcelona, waar we goud wonnen, kwam ik ook nog van de bank. Vanaf 1993 ben ik een vaste basisspeler geworden.”
Motorcrossongeluk
Ze wilden me er heel graag bij hebben. Maar het was ook liefde op het eerste zicht, hoor
Anton de Rooij
De Rooij liep op 19-jarige leeftijd bij een motorcrossongeluk een dwarslaesie op. „Tijdens het revalideren kwam ik met een aantal sporten in aanraking. Ik merkte al snel dat ik voor basketbal het meeste talent had. Aangezien ik een zware handicap heb – ik ben vanaf mijn middel verlamd en kan mijn buikspieren niet gebruiken –geld ik in het rolstoelbasketbal als éénpunter, de zwaarste categorie, qua handicap. Ze wilden me er heel graag bij hebben. Maar het was ook liefde op het eerste gezicht, hoor. Het ongeluk was in 1987, twee jaar later zat ik al in de nationale ploeg.”
Een WK-wedstrijd tegen Australië in 1998 in Sydney noemt De Rooij zijn mooiste interland. „Met twaalfduizend man op de tribune wonnen we in de kwartfinale van het gastland door de twee ‘laagpunters’ van de ploeg, Ruud Detmers en ik. Ruud zorgde voor de voorlaatste score en ik maakte de winnende. De hele hal viel stil. Dat was toch wel een heerlijk moment.”
De Rooij wil in principe doorgaan tot de Paralympics van Tokio 2020. „Dat worden dan mijn zesde Spelen”, zegt de sporter, die al in 2008 in zijn huidige woonplaats Raamsdonksveer werd benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Een land heeft naar mijn mening pas een
'Echte, Serieuze Sportcultuur' als het aan een aantal criteria
voldoet. Bijvoorbeeld de manier waarmee het met Topsporters,
ex-Topsporters, en (ook wel) met Getalenteerde Jeugd omgaat.
Schaatsen -en dan vooral op de
Traditionele Lange Baan- is in Nederland meer dan 'zo maar een
sport'; het is een sport die heel veel Nederlanders in het bloed zit.
Dat zie je vooral in 'Echte Nederlandse Schaatswinters', met liefst
natuurlijk ook nog 'een
Tocht der Tochten'; een Elfstedentocht dus. Dat laatste
Mega-Event -een Rondtocht langs de
Elf Friese Steden, waarvan er tot nu toe slechts vijftien(15!)
officiële edities zijn georganiseerd, is dan vooral de 'Slagroom op
de Taart', en vindt veelal pas plaats nadat er al weken lang, soms
zelfs maanden lang, overal in Nederland geschaatst is, meestal door
(vele) miljoenen mensen. Op schilderijen van honderden jaren oud
kunnen we zien dat dit al eeuwen lang het geval is, en dat jong en
oud, en arm en rijk de ijspret deelden; iedereen op dezelfde platen
ijs op sloten, grachten, kanalen, plassen, meren en -soms zelfs-
rivieren en Zuiderzee/IJsselmeer. Naast de buitensport in de vrieskou
zelf, was en is er ook het randgebeuren van 'Koek en Zopie',
IJsdansen, Arrensleden , IJszeilen, Priksleetjes en het (leren)
schaatsen 'aan den stok', of achter een stoel. Al met al dus: typisch
Nederlandse Sport Cultuur. Dat heeft trouwens niet 'altijd al' geleid
tot grote dominantie van Nederlandse Topschaatsers op Olympische
Spelen en WK's en EK's, en de daarbij behorende Oranje-gekte; die
stamt van de jaren-60 en -70, en was toen nog lang niet zo totaal als
bijvoorbeeld vier jaar geleden in Sotsji het geval was. De
Internationale Top van het Schaatsen op de Lange Baan kwam namelijk
eerst vooral uit de Noordse Landen en bijvoorbeeld ook uit Rusland.
Logisch; omdat daar wel de benodigde ijszekerheid was die in
Nederland al heel lang niet meer bestaat, en trouwens ook in vroeger
tijden slechts bij perioden het geval was. De ISU(de
Internationale Speed Skating Union) bestaat trouwens uit meer dan
'de Lange Baan', naast Shorttrack valt bijvoorbeeld het Kunstrijden
valt er ook onder, en ook die sport -met afstand het grootste
onderdeel van de ISU, en het belangrijkste Schaatsonderdeel
Wereldwijd- is sinds Sjoukje&Joan een ondergeschoven kindje
geworden bij NOC*NSF. Ook in het IJshockey is Nederland een zeer
kleine sport, dus valt er ook op de schaats voor de Nederlandse Sport
nog een wereld te winnen, maar daarover een andere keer misschien
meer.
Nee, deze inleiding is context voor 'de
Case Ireen Wüst'; Nederlands Grootste Sporter Ooit op de de Sponsor Justlease -die ruim anderhalf jaarsponsorde, en dus relatief goedkoop met de veren van het door de
schaatster beloofde en geleverde Goud- kon pronken, omdat Wüst dus
zelf het fundament financierde- liet weten dat de coach het verhaal
niet goed begrepen had, en dat hij er nu maar helemaal mee
stopte...met als reden: 'men wilde wel door met sponsoren, maar dan
moest Kopvrouw Wüst wel vier jaar doorgaan...en omdat ze zich daar
nog niet op had willen vastleggen kwam er dus een eind aan de
zakelijke relatie.
Olympische
Spelen. Deze fantastische Sportvrouw is een voorbeeld als het gaat om
toewijding, doorzettingsvermogen en vechtlust. Vier keer Goud op vier
opeenvolgende Olypische Spelen is gewoon uniek! Toch voorkwam dat
palmares niet dat ze op de eerste dag van het WK, bedoeld als een
Grote Feest kort na de Olympische Spelen op de Coolste Baan van
Nederland -een tijdelijke 400-meter kunstijsbaan in het Olympische
Stadion in Amsterdam, waar het Wereld Kampioenschap All-round werd
georganiseerd voor een groot en wild enthousiast publiek-, een
onheilstijding kreeg. Het evenement was extra feestelijk omdat men de
'Gouden Tijden van Weleer' wilden laten herleven in aanwezigheid van
alle nog levende Kampioenen van Vroeger. Een gezelschap waar Wüst'
natuurlijk zodra ze stopt ook toe zal behoren. In plaats daarvan
zette haar coach bij voorbaat een 'doem(-per)' op haar WK. Hij
vertelde haar dat er voor haar in de -nota bene door haar zelf
opgerichte, en in beginsel ook door haar mede met eigen geld
gefinancierde- ploeg vanaf volgend seizoen geen plaats meer was. Zou
dat er wellicht de oorzaak van zijn dat haar startafstand , de 500
meter, volkomen mislukte, en dat ze daardoor het Kampioenschap mis
liep(ze werd tweede)? Deze affaire liep in de week na het WK nog
verder uit de hand;
Ireen Wüst een beetje te goed voor
deze wereld dus? Had ze niet gewoon moeten beloven die vier jaar aan
te blijven? Dan had ze later altijd nog af kunnen zwaaien 'als het
echt niet langer meer ging'; kan tenslotte gebeuren met een absolute
Topsporterdie over vier jaar 37 jaren zal tellen.
Al met al een diep droevig stemmende
behandeling van een Icoon, door een bedrijf dat zich er -na het
plukken van het laaghangend fruit- veel te gemakkelijk vanaf maakte.
Maar het probleem ligt breder dan alleen deze sponsor; er staan geen
andere sponsoren in de rij voor Wüst, noch voor de vele andere
Topschaatsers- en schaatsters die Nederland rijk is -een deel van de
Jumbo-ploeg van Sven Kramer uitgezonderd- dat is dus een Sponsor die
het duidelijk wel begrijpt!
Want als Nederland een 'Echte
Sportcultuur' rijk zou zijn, dan zou het naar mijn idee anders gaan;
dan zou de Sponsorwaarde van een Ireen Wüst zich zelf uitstrekken
tot ver na haar dagen als actieve sporter. Maar nee; hier geldt meer
'Nederland, Vernederland', want zo kan je de de bejegening van de
Topper natuurlijk ook typeren. De zelfbeheersing die ze toonde toen
het nieuws naar buiten kwam was trouwens bewonderenswaardig; nog een
reden die toch tenminste een(1) nieuwe geldschieter zou moeten
overtuigen wel met haar in zee te gaan...dan waarschijnlijk wel onder
leiding van een andere coach...maar dat lijkt me logisch...
Een sport die ook diep in de
Nederlandse Cultuur zit verankerd -totdat de prestaties zwaar
tegenvallen; dan wordt het tijdelijk iets minder- is het
Mannenvoetbal. Dusdanig, dat die sport meestal apart wordt
gecategoriseerd; niet onder de titel 'Sport', maar ernaast. In
Nederland is (Mannen-) Voetbal 'Koning, Keizer, Admiraal' als het
goed gaat, en een Mickey Mouse-versie van 'Soccer is King' als het
niet allemaal niet voor de wind zeilt.
Ook in het Voetbal speelt/speelde even
een kwestie die met 'Respecteren van Toppers' te maken heeft.
Record-International Wesley Sneijder zag het -nadat wel voor zich
nadat de nieuwe Bondscoach Ronald Koeman hem liet weten verder geen
gebruik meer van zijn diensten als Oranje-klant te willen maken-;
onder Koeman -dezelfde coach die hem ooit liet debuteren op het
hoogste niveau- op het veld afscheid nemen, en wel bij de aankomende
twee Oefeninterlands tegen Portugal en/of Engeland. Niet zo heel raar
gedacht door Sneijder lijkt mij. Of toch wel? Koeman heeft er in
ieder geval geen oren naar; die is waarschijnlijk zou intens bezig
met het maken van een Nieuwe Start voor het Nederlands Elftal,
dat...ja wat eigenlijk? Wesley selecteren, laten starten in de
interland tegen Portugal -toevalligerwijs ook de tegenstander in
Sneijders eerste wedstrijd met het 'Grote Oranje'- en dan na een
kwartiertje wisselen, of juist een aantal minuten voor tijd in laten
vallen en dan aan het eind afscheid nemen van Team en Publiek; dat
kan toch nooit een domper worden? Misschien zou het zelfs zoveel
enthousiasme van de Oranje-fans genereren dat het de start van de
nieuwe Bondscoach een extra push zou kunnen geven...
Sneijder zal ongetwijfeld nog wel een
keer een officieel afscheid van Oranje krijgen aangeboden.
Maar in
een land dat zijn Sporthelden op de juiste wijze koestert, zou er
-denk ik tenminste- niet tot zo'n relletje komen; vooral omdat daar
eenieder veel meer bezig is met het feit dat ook aan een mooie
carrière en eind komt, wanneer dat zou kunnen zijn, en hoe je dat op
een respectvolle wijze kan doen.
“Hey Dekker, jij was toch Basketball
Columnist?” Zullen enkelen nu misschien denken. Dat klopt (deels).
Juist ook in het Nederlandse Basketball heb ik tot op heden -ik begon
Basketball te Beleven in 1983, we hebben het dus over een periode van
ruim 35 jaar- weinig van Respect naar onze Helden -en al helemaal
niet naar de Ex-Internationals toe- gemerkt. Dat was dan ook een
reden dat ik -toen Henk Pieterse me vroeg de rol van 'coach' van dat
gremium over te nemen nadat Rob Meurs omkwam- daar de nodige plannen
voor heb ontwikkeld. Helaas zijn ook in het traject dat ik voor ogen
had de nodige kinkjes gekomen -positieve, en minder positieve- maar
wie weet, misschien komt dat ooit nog weleens goed...daarover later
meer.
Wil ik afsluiten met de stelling dat:
“Nederland -dat geldt dus zeker ook voor het Nederlandse
Basketball- blinkt ook niet uit in de juiste bejegening van onze
Jonge Sport-talenten!”
Dan heb ik dat vast gesteld; ik vermoed
dat ik er de komende tijd nog weleens op terug zal komen, maar de
lengte van dit stukje is alweer ruim die van een standaard
column-lengte, dus daar zal ik u nu nog even niet mee lastig vallen.
Zoals altijd,
Reageren? Graag!
AART DEKKER
De Foto's bij dit artikel heb ik overgenomen uit de onderstaande artikelen van de Volkskrant:
Toon
van Helfteren heeft op ons verzoek een relikwie uit de goede oude tijd
gezocht. 'In Amerika zou zoiets in een museum hangen. Ik moest er diep
voor in een doos op zolder graven', zegt hij lachend. (foto: Jesper
Neeleman) Artikel overgenomen van Delftopzondag.nl, originele artikel --- Hier ---
Oud-basketballer Toon van Helfteren blikt terug
za 23 sep 2017
DELFT
- Wekelijks blikt Delft op Zondag met oud-sporters terug op hun
carrière. Dit keer met de levende basketballegende Toon van Helfteren.
Door: Jesper Neeleman
De 66-jarige Delftenaar heeft een indrukwekkend palmares. Hij speelde
207 keer voor de nationale ploeg, is nog altijd recordinternational,
werd landskampioen met Raak Punch, was in de jaren '90 enkele jaren
bondscoach en staat ook vandaag de dag aan het hoofd van de nationale
ploeg. Tegelijkertijd voelt hij zich niet te goed of te groot om ook de
heren van DAS, die niet erg hoog spelen, te trainen en te coachen. De
afgelopen decennia is DAS ook wel een stabiele factor in z'n leven.
"Toen onze zoon en dochter 14 en 12 jaar oud waren en wilden gaan
basketballen bij DAS, zat ik tijdens hun trainingen te wachten en te
kijken. Dat heb ik twee keer gedaan en toen heb ik gevraagd of ze ook
mocht begeleiden."
Gewoon op voetbal
Toon van Helfteren zat als klein jochie net als iedereen gewoon op
voetbal. Dat was geen succes. "Ik was toen al de grootste. Kleinere
voetballers draaiden om mee heen, waren wendbaarder." Op de HBS kwam hij
via gymnastiekdocenten in aanraking met andere sporten. Eerste sloot
hij zich aan bij een volleybalclubje. "Dat leek me leuker dan
basketballen. Dan ren je alleen maar heen en weer, dacht ik." Verkeerd
gedacht. "Basketbal bleek veel leuker dan verwacht. En het ging me goed
af. In no time zat ik in een Nederlands jeugdteam." Daar was hij omringd
door jongens die in de eredivisie uitkwamen. Dat wilde Van Helfteren
ook wel. Basketbal werd vooral in de Randstad gespeeld. Rotterdam was
vanuit zijn woonplaats Tilburg het meest dichtbij. "Maar Factotum Punch
wilde me hebben." Raak
Dus stapte de nog jonge Van Helfteren meerdere keren per week in de
trein naar Delft. Hij speelde in een wel aardige eredivisieploeg. En
toen werd het frisdrankmerk Raak sponsor. Die pompte geld in de club. Er
kwamen Amerikaanse spelers. "Toentertijd behoorden we tot de top van
Nederland. In het jaar 1975 werden we nationaal kampioen. We zijn vaak
tweede en derde geëindigd, achter ploegen waar nog meer geld in werd
gestoken, zoals Parker Leiden." Basketbal leefde in Delft. De stad hing
vol met wedstrijdposters, de Delftse Courant schreef dagelijks over
basketbal en Sporthal de Buitenhof zat bij wedstrijden van Raak Punch
met gemiddeld 1500 toeschouwers helemaal vol. Er werden voor wedstrijden
zelfs extra tribunes gebouwd. "Nog regelmatig spreken mensen me aan
over die Raak Punch-tijd." Hoe het was daar deel van uit te maken? "Het
leek alsof we op een wolk leefden. We deden dagelijks wat we het liefste
deden: basketballen. We waren jong en we konden de hele wereld aan.
Althans, we dachten de wereld aan te kunnen."
Feestjes
Raak Punch stond bekend om de feestjes. "Na elke wedstrijd was bij ons
wel iets te doen en te beleven. Of we gingen de stad in, of we vierden
feest bij iemand thuis. Het is zelfs gebeurd dat een ploeg die in
Rotterdam moest spelen, op de terugweg een tussenstop in Delft maakte,
omdat ze wisten dat er bij ons iets te beleven viel." De roerige jaren
'70 gingen ook niet aan de mannen van Raak Punch voorbij. Vooral de
Amerikaanse spelers maakten dankbaar gebruik van het feit dat in
Nederland niet moeilijk werd gedaan over het roken van hasj en wiet. "Er
werd toen wel wat afgerookt… Het waren echt feestjes zoals feestjes in
die tijd werden gevierd. Als jongen uit Tilburg keek ik hier m'n ogen
uit. Spijt is een groot woord, maar achteraf denk ik weleens dat ik te
weinig genoten heb van die tijd. Een groot deel van die feestjes is wel
langs me heen gegaan, omdat ik dan weer op tijd in de trein terug naar
Tilburg moest." Binnen de lijnen kwam na zeven vette jaren een eind aan de feestvreugde.
Wat volgde waren vijf magere jaren. Maar een vaste kern met spelers als
Jan Sikking, Jan Bruin, Pieter van Tuyl van Serooskerken en Eric van
Woerkom bleef jarenlang bijeen. Van Helfteren bleef tot zijn 38ste
aanvoerder van het Nederlands team en hij speelde tot zijn 39ste in de
eredivisie. Daarna stortte hij zich op het trainersvak. Of hij het
spelen zijn mist? Niet zo. "Als trainer zit je er ook er middenin. Maar
dat onbezorgde dat je als speler hebt, dát mis ik wel." De spelers van Raak Punch van toen zien elkaar tegenwoordig weer
jaarlijks tijdens een reünie. Eén van de anekdotes die het altijd goed
doet speelt zich in de magere jaren van de club, begin jaren '80. "Onze
trainer was toen een keer afwezig, onze fysio verving hem. Tijdens de
rust ging hij even wat flesjes water vullen. De teammanager wist dat
niet en had de deur op slot gedraaid. Halverwege de tweede helft vroegen
we ons pas af waar onze trainer eigenlijk was." Minder memorabel was
zijn debuut voor Oranje. "Daar weet ik niets meer van. Ik zou moeten
opzoeken wanneer dat was en tegen wie." Lachend: "Het waren ook zo veel
interlands…" Wat hij nooit zal vergeten, was die keer dat ze in Toronto een
kwalificatietoernooi speelden voor de Olympische Spelen van 1976. "We
speelden een fantastisch toernooi. Wonnen van Brazilië en Mexico.
Ongekend. Maar de laatste wedstrijd tegen Tsjecho-Slowakije wonnen we
niet. Dat blijft me dan wel weer bij. Ik heb een lange carrière gehad.
Maar ik heb nooit de Spelen gehaald, terwijl we zo dichtbij waren."
Memorabel
Hij speelde basketbal in alle uithoeken van de wereld. Memorabel was ook
de trip naar China. "De Chinezen kwamen allemaal tot ons middel. We
waren daar echt een bezienswaardigheid. En voor ons was dat land en die
cultuur een bezienswaardigheid. Alleen mensen die voor de regering
werkten hadden een auto. Dus zag je daar duizenden en duizenden fietsen.
En je hoorde steeds maar die fietsbellen rinkelen. As je daarop ging
letten, werd je gek. We namen met de spelersgroep ook de moeite wat van
die landen te zien. We maakten tripjes, bezochten bijzondere plekken.
Dat mis ik weleens bij de huidige spelers." Tegelijkertijd wil hij het
niet mooier maken dan het was. "Vaak kwam zo'n interland neer op een
vliegreis, een busreis, een hotel, een sporthal, en weer terug." Van Helfteren kijkt vooral terug op een prachtige tijd. "Ik heb zó veel
gezien en meegemaakt, veel mensen leren kennen, ben op talloze plekken
geweest. Dat probeer ik over te brengen op de jeugd van nu. Dat als je
echt iets wilt en er tijd in steekt, dan kun je dat bereiken. Zorg dat
je goed wordt, investeer in je zelf en je krijgt er heel veel voor
terug." Van Helfteren is het levende bewijs. Hij houdt echter niet zo van
terugblikken, zei hij vooraf. "Ja, het was een fantastische tijd met
Raak Punch", zegt hij, "Maar die komt niet meer terug. Het is geweest."
Basketbal zal in Delft nooit meer zo leven zoals het begin jaren '70
deed, weet hij zeker. "De oude sporthal De Buitenhof is gesloopt en er
kwam een kleinere hal voor terug. Sporthal Brasserskade is gesloten en
DAS speelt nu in een nieuwe hal bij een scholengemeenschap. Een keurige
hal, hoor, maar met veertig toeschouwers is het er vol. De club heeft
geen eigen kantine meer en dus minder inkomsten. Hoe wil je daar ooit
eredivisie gaan spelen? Ik vind het schandalig wat de gemeente Delft nog
voor sport over heeft…"
U ziet het; mijn Dagboek-afleveringen zijn inmiddels niet meer dagelijks, en overspannen een steeds groter aantall en uren, dagen zelfs...
Hoe dat komt?
Omdat -hoe mooi het ook is om een Groot Basketball Event als EuroBasket bij te wonen, en zelfs als dat in de relatieve luxe van een plaats op de Media-Tribune is- het toch gewoon best zwaar is om zo'n week lang iedere dag drie wedstrijden te volgen -dat kost je namelijk zo'n ruime acht uur, en met je laatste geschreven stukje afronden en on-line zetten zelfs nog meer-, en als je dan ook nog met collega Arie Int Veld een Live-Talk-Show'tje maakt, dan kan het wel zo'n elf(11!) uur duren voordat je terug bent in je hotel...dat is voor een gezond iemand al erg zwaar -want denk niet dat we hier relaxed die wedstrijdjes zitten te kijken; ik denk dat ik eigenlijk aan een stuk hard aan het werk ben, met soms alleen even een korte pauze om wat te eten, als dat er dan nog is tenminste...- voor iemand die chronisch ziek is zoals ik is het zoveel te zwaar dat ik de rustdagen ook echt grotendeels slapend op die hotelkamer heb doorgebracht...en dan nog, als ik dit weekend thuis kom, dan zal ik zeker een aantal dagen fors bij moeten slapen...
Niemand hoeft mij zielig te vinden; dat doe ik zelf ook niet. Maar ik beschrijf het omdat ik een realistisch beeld wil geven van 'de Life-Style die Internationaal Basketball' heet. Een stijl van leven die ik nu juist probeer te promoten onder Nederlandse Basketball-Liefhebbers! Bereik ik dan niet net het omgekeerde van wat ik wil -meer en meer mensen warm maken om ook deze Grote Internationale Basketball-Toernooien te gaan bezoeken? En dat zelfs te doen als er geen Oranje deelname is? Dat denk ik niet; als een Echte Basketball-Liefhebber het eenmaal heeft meegemaakt, dan wil hij/zij dat vaker, zeker als er een aanleiding voor is.
Aanleiding?
Nou ja de meest voor de hand liggende 'Aanleiding' om de knoop door te hakken en te gaan zou natuurlijk Oranje van kleur zijn... Om on-line Game-tickets te kopen -daar moet je nogal eens op tijd bij zijn! Zet dat dus op je checklist voor het geval dat- , de Reis uit te stippelen -kan je rijden? Of wordt het Vliegen? Ga je in een Hotel, Hostel of AirBnB? Of wordt het een plekje op een Camping-, Vakantiedagen opnemen, etc, Etc...
De meest voor de hand liggende Aanleiding is natuurlijk als een Oranje Basketball Team zich heeft Gekwalificeerd. Vroeger gebeurde dat nog weleens, tot 28 jaar geleden is dan mijn 'vroeger'...
Zagreb 2015 was dus zo'n Aanleiding. Ik heb daar middels een Facebook-group -'Orange Fever Travel&Support Club' geprobeerd een push aan te geven: "Mensen, grijp de kans en ga naar Zagreb! Je krijgt er absoluut geen spijt van als je dit advies opvolgt!" De Gedachte erachter: 'als mensen elkaar helpen bij de practische aspecten van het naar een Groot Internationaal Kampioenschap, dan wordt de drempel lager, en maken mensen elkaar warm om ook te gaan'.
Mijn doel was -en is eigenlijk nog steeds- Minimaal 1.000 Knotsgekke in Oranje gehulde Echte Fans; dus mensen die door dik en dun achter het Team blijven staan en door moeilijke momenten sleuren'. Ik was in Zagreb in 1989 en in 2015 als 'gewone fan' en dus niet als journalist, en toen ik van Eric Buis ergens de opmerking las dat hij mij in Amsterdam Oranje in Zagreb hoorde aanmoedigen, wist ik dat ik alles had gedaan wat binnen mijn macht lag...
Er waren er daar (in 2015) nog lang geen Duizend -van die Echte Oranje Fans- maar het viel me nog niet eens tegen; die 200 minimaal en maximaal 300 M/V die erbij waren...
Iemand die erbij was en nu spijt heeft?
Nee, dacht ik wel...dus volgende keer wel die Duizend?
Laten we wel wezen: IJsland met 320.000 inwoners had er Duizend in Helsinki!
Dan moeten wij -met 17.000.000 immers- er toch wel Duizend (of meer!) op de been kunnen brengen..?
Maar -ik schrijf het deze week niet voor het eerst- dan moeten onze Mannen de komende zes Windows overleven, en dan nog wordt het 2019 voor ze op een Groot Kampioenschap kunnen staan; het Wereld Kampioenschap in China!
En anders/of ook in 2021 op het EK..? In Nederland misschien wel? Dat zou heel erg helpen..!
Eerst 2019 dan maar... Ook dat schreef ik eerder: te beginnen op 23 November 2017 in Almere:
Topsport Centrum Almere: Orange Lions vs. Kroatië
Die zaal moet vol!
En niet zomer vol; hij MOET Stampend,
Oranje-Gloeiend en Kolkend,
en SNIKHEET VOL zijn!!!
Ik weet wel een bandje dat voor de Goede Vibes kan zorgen - ze wonen in Almere,
dus dat scheelt alvast in de reiskosten:
DVBBS & Borgeous - TSUNAMI (Original Mix)
Goed we nemen het een(1) Window per keer, wedstrijd, voor wedstrijd dus; maar daarna in Februari in MartiniPlaza Groningen, en dan sluiten we het Seizoen 2017-2018 af in de Maaspoort in Den Bosch. En dan vind ik eigenlijk dat we in 2019-2019 dus door zouden moeten naar bijvoorbeeld Ahoy Rotterdam, en vervolgens naar bijvoorbeeld de Ziggo Dome..! Want; als Antwerpen een keer per jaar voor de club Antwerp Giants met meer dan 10.000 M/V het Sportpaleis vol heeft, dan moet Nederland toch zeker zo'n aantal op de been kunnen krijgen voor de Orange Lions!?!
Maar ik vind 2019 toch nog wel wat ver weg; er moet 'In Den Vreemde' geoefend worden, en ik heb wel een ideetje -zonder trouwens te weten waar dat A-EK terecht gaat komen- maar zoals al mijn lezers inmiddels wel zullen weten: De Mannen-U16 van 2017 hebben zijn als Tweede Oranje Basketbal Mannen Jeugd Team Ooit (in de moderne tijd) gepromoveerd naar de A-Divisie!
Van alle mogelijke Promoties is dat -die U16- de belangrijkste; ideaal zou zijn in 2018 ook zowel de MU18 en de MU20 naar de A-Divisie, maar mocht die kortste weg niet gehaald worden, dan kan deze lichting er hopelijk voor zorgen dat uiterlijk over vier jaar ALLE Jeugd Orange Lions op A-Divisie-Niveau komen!
Daar zijn voorbeelden van; dat is bijvoorbeeld de Poolse lichting van Karnowski(Gonzaga, Polen) gelukt; die pikten en passant ook nog -ergens onderweg naar het A-Team- een Medaille op een WK mee...
Maar: 'Er Komen' is Een(1!) ding, 'Er Blijven' een tweede...met andere woorden, dat is misschien nog wel moeilijker!
Dus de MU16 van 2018 verdient alle mogelijke Support om dat wapenfeit te bewerkstelligen - dat is nog nooit een Oranje Lions Jeugd Team gelukt.
En ik stel: zo'n MU16 A-Divisie Europees Kampioenschap is een 'ECHTE AANRADER!'
Er zullen misschien mensen zijn die denken:
"Wat moet ik daar? Een beetje naar Basketballende Jochies kijken?!? Dacht het niet..."
Ik denk dat ik mezelf de op dat niveau 'Meest Ervaren Basketball Kenner van Nederland mag noemen' -ik heb namelijk de MU16-A-EK's van 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008 (en daarna ook nog wel wat stukjes van toernooien), van A-Z Live bijgewoond, en er minimaal zo'n vier wedstrijden per dag intens gevolgd en geanalyseerd - in het algemeen van de beste speler van elk team tot en met de twaalfde op de bank.
MU16-Basketball op dat niveau hoort bij het Mooiste Basketball dat er Te Zien Valt in de Wereld!!
Waarom?
Omdat MU16-spelers op dat niveau al heel volwassen basketball kunnen spelen, maar nog niet zijn verpest door Roem en Geld; het is dus Prachtig Basketball, Intens en vooral PUUR!
En als we dan ook nog eens de mazzel zouden hebben, dat het in een Echt Groot Basketball-land georganiseerd zou worden...Litouwen of Spanje bijvoorbeeld...dan is het helemaal Perfect..!
En dan moet een ieder maar individueel de afweging maken of het bij alleen een Oranje-wedstrijd per dag blijft, of dat het een dagelijkse onderdompeling wordt in Full-time Basketball, negen uur per dag dus... De middenweg; een Oranje-wedstrijd en dan in de aanloop naar de Eliminatie-wedstrijden wat Krenten uit de Pap, is natuurlijk ook helemaal niet verkeerd. Tegen de tijd dat de Kwart-Finales op het Programma staan, ga je vanzelf meer wedstrijden kijken, dat beloof ik je!
Nog mooier -maar daar durf zelfs ik nauwelijks van te dromen- in 2018 het MU16-A-Divisie-Toernooi in Nederland!
Ik geef het de Heren en Dames-Bobo's maar even ter overweging mee, het zou kunnen...
Maar anders: een Oranje Armada naar de MU16-A-Divisie in 2018!!!
Pau Gasol wijst -symbolisch- zijn Record-brekende Punten na tegen Hongarije...(Foto: Fiba.com)
Nu nog ff terug naar 'Goofy', en wat die te maken heeft met Pau Gasol...
Terwijl ik dit schrijf, scoort Pau Gasol de punten die hem voorbij Tony Parker Junior brengen als Topscorer Aller Tijden op EuroBasket!
Topscorer Aller Tijden van EuroBasket worden tijdens de 'Uitwedstrijd' tegen Hongarije -altijd lastig!- dit is hooguit een half geintje, het klopt gedeeltelijk nog ook: de Hongaren kwamen, precies volgens het scenario dat ik collega Arie van te voren had geschetst, in het begin van Kwart-4 zelfs bij tot -5 punten, daar was buiten Kroatië helemaal niemand zelfs maar op een lichtjaar afstand bij in de buurt gekomen.
Maar goed, Spanje won, en Pau Gasol passeerde Tony Parker die dat Record de vorige keer afpakte van Dirk Nowitzki, ik schat zo dat die het in Berlijn pakte, maar dat weet ik nu weer net niet helemaal zeker...een lekker 'Huiskamervraagje' misschien?!?
Pau Gasol pakte dus dat Record, relatief vroeg in wat waarschijnlijk zijn laatste EuroBasket is, misschien zelfs wel zijn allerlaatste Grote Toernooi . (Punt dus!)...
Pau Gasol is misschien wel de Grootste Ster die het op Een Na Beste Basketball-land ter Wereld heeft voortgebracht; zijn carrière op Top-niveau overtreft de 20 jaar inmiddels ruim, en toch...hij blijft altijd een beetje 'the Whiner' die hij al jong ook al was -"hey Ref, zag je dat niet; dat was een Fouuut!"- maar ook, en dat is misschien wel het meest opvallend, een beetje verlegen onder de loftuitingen; het is zeker een heel intelligente man, vrij sociaal ook lijkt het me van een afstandje, en toen de Arena-speaker voor de vierde keer aandacht vroeg voor het feit dat deze Grote Ster de Allerbeste Scorer op EuroBasket Ooit was geworden, had hij echt iets van 'Moet dat nou echt nog een keer? Nu is het wel genoeg geweest hoor!' Dat deed me aan 'Goofy' denken, en het kostte niet veel tijd een bijpassende pose van Goofy zelf te vinden...
Wat kun je de komende dagen nog van mij (en van Arie Int Veld) verwachten?
Ik denk dat dit mijn op-een-na-laatste Dagboek van EuroBasket uit Cluj-Napoca zal zijn...
Er volgen in ieder geval nog:
-de iBasketball-Live_Talk_Show ('Late, very Late!', voor ons dan,maar voor jullie in Nederland rond 22:45hrs, maar ook altijd later terug te kijken!) zal vanavond ook de laatste van dit EK zijn voor Arie en mijzelf...
-nog een Wrap-up Dagboek
-een beschouwing over het Roemenië voor zover we dat hier hebben zien spelen, in relatie tot de Orange Lions, die (hier in Cluj-Napoca?) in Roemenië op 26 November hun eerste Uitwedstrijd in de WK-Qualifiers moeten gaan spelen en...eigenlijk ook moeten winnen!
-de twee gezichten van Ricky Rubio
-een Video-Interview met een van de Fiba-organisatoren hier in Cluj-Napoca; Sinan Taze, komt uiterlijk zondag online op iBasketball.nl.
Het aangekondigde video-Interview met voormalig Donar-Coach en huidige Assistent van Aleksandar Petrovic van Kroatië, Ivica Skelin, staat inmiddels on-line op iBasketball.nl.
Nog genoeg werk aan de winkel dus voor ons!
En genoeg te kijken en lezen voor jou!
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
/s3/nrchub/pages/NH/20050609/101-page-full-4d9277.jpg)
Posts
