In @NRC Delen Fokke & Sukke mee dat ze het #KoningsdagBestand met 24 uur verlengen... https://t.co/JoWORSDqRC
— Aart Dekker (@AartDekker) April 27, 2026
Posts tonen met het label oranje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label oranje. Alle posts tonen
maandag 27 april 2026
#CARTOON: In @NRC Delen Fokke & Sukke mee dat ze het #KoningsdagBestand eenzijdig met 24 uur verlengen.. / #Satire / FoSu / Humor /
maandag 20 april 2026
#CARTOON #FokkeenSukke zakt -als #SoldatenVanOranje @nrc de moed in de schoenen door wat ze lezen over... @svodemusical
@fokkesukketweet zakt -als #SoldatenVanOranje @nrc de moed in de schoenen door wat ze lezen over... @svodemusical https://t.co/KciAgN5kM0
— Aart Dekker (@AartDekker) April 19, 2026
en nog veel meer Fokke & Sukke --- Hier ---
zondag 31 augustus 2025
NRC-CARTOON: Fokke & Sukke #Oranje #Fans zijn ´#Max´ allang weer vergeten... #F1 #Zandvoort #hysterisch #opportunisme
Op https://t.co/eHWhRt5QM3: Fokke & Sukke #Oranje #Fans zijn ´#Max´ allang weer vergeten... #F1 #Zandvoort #hysterisch #opportunisme https://t.co/T55ejG3Rna
— Aart Dekker (@AartDekker) August 31, 2025
en nog veel meer Fokke & Sukke --- Hier ---
donderdag 29 augustus 2024
NRC-OPINIE CARTOON FOSU: Fokke & Sukke waren verantwoordelijk voor de #intro van #Amalia bij het #corps / #Au! / #CORPS BALLEN #ONTGROENING #FEUTEN
Fokke & Sukke waren verantwoordelijk voor de #intro van #Amalia bij het #corps... #Au! - https://t.co/xuvZVKC99d https://t.co/xuvZVKC99d
— Aart Dekker (@AartDekker) August 29, 2024
en nog veel meer Fokke & Sukke --- Hier ---
woensdag 31 juli 2024
NRC-OPINIE CARTOON FOSU / #Paris2024: In 'Maison Hollande' verkeren Fokke & Sukke al een weekje in kennelijke staat...want; 'Wij zijn de Beste'! / TROTS / SCHUIVEN & SPRINGEN; Van Liinks naar... /
In #MaisonHollande vierden Fokke & Sukke al sinds vrijdag dat 'We' toch altijd de Besten zijn... #Paris2024 #ParisOlympics2024 'Van Links, naar Rechts, en...' Waarom begint het eigenlijk nooit andersom? - https://t.co/AiJlsN8wWx https://t.co/AiJlsN8wWx
— Aart Dekker (@AartDekker) July 31, 2024
en nog veel meer Fokke & Sukke --- Hier ---
zaterdag 17 juni 2023
YOUP IN NRC / SPREIDINGSWET & KAKKERSSOLIDARITEIT: Youp voorziet...Vluchtelingen in Bloemendaal (of toch niet)...Koningshuis en VOC...en meer... / KLOJO BOJO 4PRESIDENT / BALKENENDE BEGRAAFT BURLESCONI /
Bloomingdale
:format(jpeg):fill(f8f8f8,true)/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2019/10/youp5bij3.png)
Donderdagavond was er een meneer uit Bloemendaal op de tv en die probeerde uit te leggen dat ze best wel vluchtelingen in hun reservaat willen opvangen, maar dat die sloebers wel aan bepaalde criteria moeten voldoen. Zoals? Geen jongeren, wel suffe stelletjes en dan het liefst echtparen met een Tesla, een golfvaardigheidsbewijs en een speelse labradoodle in een elektrische bakfiets. Dan is er geen enkel bezwaar. Sterker nog dan wilden ze er wel meer dan 30. Misschien wel 35.
De man lulde zich zorgvuldig vast in zijn eigen zompige argumentenmoeras, maar keek aan het eind triomfantelijk alsof hij de tamme discussie glorieus gewonnen had. Ik hou van dat soort volk dat glimmend van geluk het eigen graf in kukelt. Volgens mij is dat hele dorp zo. Ik vrees dat hij na afloop overladen is met veel felicitatie-appjes van blije dorpsgenoten.
Niet veel later meldde een alleszins redelijke burgemeester dat er gewoon vluchtelingen komen, hoewel er misschien nog een paar fossiele inwoners gaan proberen om hun komst via de rechtbank tegen te houden. Ze gaan zich beroepen op een wetje uit de tijd dat ons koningshuis nog plunderend, moordend en slavendrijvend onze koloniën leeg trok. Er zijn ongetwijfeld advocaten die dat een gezellig liberaal klusje vinden en daar graag hun implantaten in zetten.
Maar neemt u van mij aan: binnen twee maanden maaien de vluchtelingen de Bloemendaalse gazonnetjes, laten zij twee keer per dag de honden uit en krijten zij de lijnen bij alle zeven hockeyclubs in het dorp. Ook een vurige relatie tussen een gescheiden botoxteefje en een viriele Tunesiër van twintig jaar jonger sluit ik niet uit. Misschien wordt dat wel een trend. Dat je naast je drukke zakenman, die toch nooit thuis is, een Ghanese toyboy hebt.
Dwangarbeid en zweepslagen met de dood tot gevolg waren niet kies
Maar nou toch even dat verhaal van dat koningshuis van ons. Is er iemand verbaasd dat de voorouders van Willy zo hebben lopen roven? Nee toch. En niemand neemt hem dat kwalijk. Ik begrijp dat hij op 1 juli zijn excuus gaat aanbieden. Mijn tip is dat hij daar een beetje de tijd voor neemt. En dat hij goed oefent zodat hij niet weer verschrikkelijk voor joker staat als in 2020 in Indonesië. En misschien is het leuk als hij wat familiekapitaal terugstort. Aan wie? Dat is het probleem. Niemand weet aan wie, dus doen we het maar niet. Maar hij moet niet raar opkijken als zijn jongste dochter Ariane op een dag tegen haar vader zegt dat het stuur van de speedboot plakt. En dat hij haar dan moet uitleggen dat dat komt omdat het bootje met oud geld betaald is. En daar kleeft het een en ander aan.
Wel weer grappig dat we deze week afdankertje Jan Peter naar de uitvaart van Berlusconi hebben gestuurd. Ik zag hem in dat rouwregister krabbelen. Iets over de VOC-mentaliteit van Silvio? Het was een van Balkenende zijn stokpaardjes. In 2006 begon hij daarover tegen Femke Halsema. Hij wist dat er ook bezwaren waren tegen die mentaliteit. Die dwangarbeid en die zweepslagen met de dood tot gevolg waren niet kies, maar onze vroegere CDA-premier vond dat leeg graaien van zo’n kolonie ook wel weer mooi.
Fantastisch dat dat nu allemaal samenvalt. De VOC, de koloniën, de handel van ons koningshuis. Ze zaten zelfs diep in de opium. Misschien krijgt Masmeijer alsnog een lintje. En Taghi gratie.
Zal Jan Peter in de Dom van Milaan de dienstdoende bisschop goed verstaan hebben? Heeft de geestelijke het over de beruchte bunga-bungafeestjes van Berlusconi gehad? Over de meisjes van dertien? Of was de bisschop dat vergeten? Misschien heeft hij als zoete herinnering voor de vrienden van Silvio een meisjeskoor laten zingen.
Alles valt samen. VOC, Balkenende en Halsema. Femke heeft deze week gedreigd het Amsterdamse Studenten Corps te sluiten als ze een bepaald onderzoek niet openbaar maken.
Als ze dat doet komt Bloemendaal echt in opstand en wordt die gemeente samen met Overveen en Aerdenhout de aparte republiek Bloomingdale. En wie die enclave gaat leiden? Boris Johnson natuurlijk. Boris for President.
MEER:
donderdag 8 december 2022
NRC COLUMNIST CAROLINA TRUJILLO: 'De tranen van multimiljonair Luis Suárez deden mij meer dan die van een Nepalese vader' / OVER SUPORTERSCHAP VAN MIGRANTEN / WK VOETBAL /
Cartoon overgenomen van Hier / svfcgroningen.nl/2021/03/22/wk-in-qatar-2022/
De tranen van multimiljonair Luis Suárez deden mij meer dan die van een Nepalese vader
NRC Carolina Trujillo 4 december 2022 Originele column op de NRC site Hier
Internationaal landenvoetbal haalt het slechtste in een mens naar boven. Misschien niet het allerslechtste en is macht hiervoor net iets beter, maar internationaal landenvoetbal komt, in Van Gaals woorden, ‘an end’. Misschien moet ik alleen voor mijzelf spreken, niet voor iedereen. Internationaal landenvoetbal haalt het slechtste in mij naar boven. Wekenlang werd ik geraakt door getuigenissen van gastarbeiders die voor het voetbalfeest in Qatar opdraaiden door hun bezit, nieren of leven ervoor te geven. Toch ben ik daar niet zo ziek van geweest als toen donderdagavond Uruguay uitgeschakeld werd.
Ik ben Uruguayaanse, in de zin dat ik in Montevideo geboren ben, mijn ouders er wonen en ik elke kaart die tegen de lichtblauwen getrokken wordt onterecht vind. Na de uitschakeling deden de tranen van Luis Suárez, multimiljonair en vader van drie, mij meer dan de tranen van een Nepalese vader die zijn zoon als arbeider naar Qatar zag vertrekken. Al berooid had hij enorme schulden overgehouden aan de overtocht van zijn nu dode zoon. De Nepalees veegde zijn tranen in een oranje doek. Suárez de zijne in een gloednieuw WK-shirt, maar alleen zijn leed deed mij overwegen de step van de buurvrouw in brand te steken. Internationaal landenvoetbal haalt het slechtste in een mens naar boven. In de groepsfase zijn al je principes al vervlogen. Allemaal? Nee, niet allemaal, want als je een dubbele nationaliteit hebt zoals ik, kan je met je B-team door naar de kwartfinale waar je je resterende waardes kunt verliezen.
Mijn B-team is Nederland, bij elke migrant ligt het land dat het verste weg is, het dichtst bij het hart. In Nederland wonende Marokkanen zijn ook fanatieker voor Marokko dan voor team B. Wie nu wil roepen dat iedereen terugmoet naar waar hij vandaan komt, begrijpt niet dat de Nederlander in Canada ook meer om Oranje geeft vanuit Toronto dan vanuit Eemnes.
Zaterdag lag voor de in Nederland gevestigde Uruguayaan een tweede uitschakeling op de loer, die van Nederland, maar dan wel door de Verenigde Staten, de aartsvijand van de Zuid-Amerikaan. Gastarbeiders? Mensenrechten? Wie? Waar? Als je een moreel kompas moet kiezen, neem dan geen voetballiefhebber, want als de knock-outfase ingaat, worden zijn morele waarden als woestijnzand bij hoge windkracht.
Ik schrijf al een paar jaar over Lionel Messi en Suárez. Verhalen, dialogen, essays, alles. Het nauwgezet volgen van sterren schept een band, al is die eenzijdig. Ik ken de namen van hun kinderen beter dan die van mijn eigen neven, en al zijn Argentijnen voor Uruguayanen ongeveer wat Duitsers zijn voor Nederlanders, gun ik Messi zijn WK. Als Nederlandse voetbalkijker is dit een nog lastiger spagaat. Na alle wonderen die Messi het voetbal gaf, kan het zomaar Nederland worden dat hem zijn laatste kans op een wereldtitel afpakt. Zo gaan wij Nederlanders dan de voetbalgeschiedenis in.
Wanneer de Oranjesupporter vrijdag bij winst met zelfhaat komt te zitten, begrijp ik dat. Ik toonde meer medeleven met een uitgeschakelde voetbalmiljonair dan met een uitgeknepen medemens en ik glimlach eerder bij Messi dan bij Memphis. Internationaal landenvoetbal haalt het slechtste in een mens boven. Eigenlijk zou het verboden moeten worden.
Carolina Trujillo is schrijfster.
Een versie van dit artikel verscheen ook in de krant van 5 december 2022
zaterdag 3 december 2022
RUBRIEK 'MAARTEN ZEGT (6): ´Het Nederlands Elftal verslaat vanmiddag de USA met klein verschil en een lage score´
MAARTEN ZEGT (6): Het Nederlands Elftal verslaat vanmiddag de USA met klein verschil en een lage score
Alweer een stelling van Maarten H. van Gent waarvan snel en met 100% zekerheid duidelijk zal worden of deze uitkomt of niet.
Ondanks alles, onder andere omdat coach Louis van Gaal blijft roepen ´Wij willen wereldkampioen worden´, begint het WK van Oranje te leven. En omdat het vanaf nu knock–out wedstrijden betreft is de drang van Maarten van Gent om te willen wedden-voorspellen onstuitbaar.
Hij stelde mij dus de vraag ´Gaan ze winnen?´
Mijn antwoord luidde ongeveer ´Als Nederland snel en als eerste scoort, dan denk ik dat het een doelpuntrijke wedstrijd wordt met een goede kans dat ze winnen. Als dat niet gebeurt of de Amerikanen zelfs als eerste scoren wordt het moeilijk.´
´Dus´ sprak van Gent ´Eigenlijk zeg je dat ze kunnen winnen, verliezen of gelijkspelen´.
´Precies´ zei ik ´het is net voetbal, maar wat denk jij dan dat de uitslag wordt?´
´Het Nederlands Elftal verslaat vanmiddag de USA met klein verschil en een lage score´ was de stellige en goed toetsbare voorspelling.
Aan het eind van de middag weten we het.
Aart Dekker heeft het voorrecht regelmatig zijn oude Frisol/R coach Maarten H. van Gent – a.k.a. Het Orakel van Porkuni, Estonia – te spreken en vergast te worden met diens inzichten. Dat ontaardde nogal eens in een weddenschap. En dat leidde weer tot het inzicht dat je maar beter niet kunt wedden met van Gent, tenzij die weddenschap in zwart op wit geschreven staat. Aangezien de ouwe rot daar niet aan begint wordt er tegenwoordig weinig meer gewed... Maar uitspraken als “100% zeker … wint!” komen nog met regelmaat uit de mond van de oude wijsgeer. Af en toe deel ik die hier...
De stand wat betreft Uitgekomen, Gelogenstrafte, dan wel nog Niet te Beoordelen Voorspellingen tot nu (per 24-10-2022) toe is:
Uitgekomen: 1
Gelogenstraft: 2
Niet te Beoordelen: 1
(AD)
vrijdag 18 november 2022
ZO! / WK VOETBAL QATAR 2022 / NRC-OPINIE CARTOON FOSU: Dát zal ze leren / BANK-ACTIVISME / ORANJE FANS /
Fokke & Sukke https://t.co/FpHA7fuSeI Boycotten Qatar... Zo! Dat zal ze leren!! @FIFA @FIFAWorldCup
— Aart Dekker (@AartDekker) November 18, 2022
en nog veel meer Fokke & Sukke --- Hier ---
vrijdag 7 januari 2022
KNIPSEL UIT DE OUDE DOOS(2020): 'Vreemdenliefde' - Claudia de Breij / NRC-OPINIE COLUMNIST / GEMIS IN CORONA-TIJDPERK /
https://www.nrc.nl/nieuws/2020/11/02/vreemdenliefde-a4017440
Vreemdenliefde
:format(webp)/s3/static.nrc.nl/bvhw/wp-content/blogs.dir/114/files/2019/02/claudiaartikel.png)
Dit jaar heb ik vaak gedacht aan een gedicht van Judith Herzberg. Er is altijd wel een aanleiding om aan het werk van Judith Herzberg te denken (ze had de Nobelprijs voor de Literatuur moeten krijgen dit jaar als je het mij vraagt, maar niemand vraagt mij nooit niks) maar door de crisis van 2020 ontkwam ik haast geen dag aan dit gedicht:
Dozen
Omdat je in de oorlog altijd hoorde
van voor de oorlog, hoe argeloos
ze waren, ben ik nu heel voorzichtig.
Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld
een kartonnen doos, dan hoop ik
dat die doos mij nooit meer zal
heroveren in de vorm van zelfverwijt;
weet je nog wel, hoe zorgeloos,
we gooiden gewoon dozen weg!
Als we er één hadden bewaard,
één hadden bewaard!
Mijn kartonnen doos blijkt te bestaan uit iets dat ik niet anders kan noemen dan casual, of op zijn Nederlands dan, oppervlakkig contact. Nee, oppervlakkig is niet het goede woord. Wat ik bedoel is het gemis aan mensen die je niet zo goed kent, met wie je niet intiem bent, die niet tot je huishouden behoren en zelfs niet tot je beste vrienden, maar met wie je toch zulke schitterende momenten kunt hebben.
Oppervlakkig is een woord met een negatieve connotatie, en diepzinnig kan ik het ook niet noemen, dat contact wat ik mis. Maar hoe noem je dat? Dat slap lullen met vreemden voor de deur van de kroeg. Die meta-lol van kinderachtige dansjes doen op cool bedoelde muziek met mensen die je niet zo goed kent maar die kennelijk ook in deze club zijn beland. Het juichen bij een wedstrijd met mensen die je nooit meer ziet maar met wie je nu innig omhelsd een doelpunt staat te vieren. Het zwetend, vooraan bij een lawaaiig bandje waar je niet eens heel erg fan van bent tegen mensen aanbotsen aan de rand van de moshpit (want middenin de moshpit is het mij te ruig). Muntjes weggeven aan mensen die nog blijven, ze blij maken met het bier dat jij toch niet meer gaat halen.
Oppervlakkig is dat niet. Wat is het wel? Ik voelde het toen ik deze lente op de saaiste Koningsdag ooit in een oranje shirtje door het park wandelde om lekkere dingen voor de borrel te gaan kopen en zag dat er nog een paar mensen zo kneuterig waren geweest. Buurtgenoot, historicus en professioneel brompot Maarten van Rossem deed boodschappen bij dezelfde winkel en kon, gehuld in zijn zwarte trui, niet geloven dat ik opzettelijk oranje droeg. Daarna kletsten we wat over de monarchie en wie er nog wel aardig waren opgedroogd in die familie en vervolgden we onze weg.
Praatjes maken, feestjes vieren, andere mensen spreken dan de mensen die je al kent. Het is geen oppervlakkig contact. Het is een vreemde liefde.
Vreemdenliefde, die bloeit bij argeloosheid, en vergaat als je voorzichtig moet zijn.
zaterdag 5 juni 2021
dinsdag 29 september 2020
NRC-CARTOON FOSU / (GEEN) BELASTING BETALEN: Fokke & Sukke - The OrangConnection / HUMOR / TRUMP / WA-I VAN ORANJE /
zondag 20 oktober 2019
EVEN NADENKEN OVER / VLUCHTELINGEN TEAM.NL/ORANJE SPORT DOPING: Carolina Trujillo - 'Buitenbenen' (van Sifan Hassan) / NRC SPORT COLUMNISTE / WK 2019 /
De snelste vrouw op de 10.000 meter loopt dit WK onder Nederlandse vlag en ze heet Sifan Hassan. Wat zullen Wilders en Baudet ziek zijn. Dertig minuten en zeventien seconden was haar tijd op de 10 kilometer. De meeste mensen die ik ken halen dat op de fiets niet eens, bij tegenwind reken ik mezelf daartoe.
Hassan werd in Ethiopië geboren in 1993, op haar vijftiende kwam ze naar Nederland. Door haar moeder op het vliegtuig gezet, verder wil ze het daar niet over hebben. In het begin zat ze in een opvangcentrum waar ze elke dag heeft gehuild. Als je goed kijkt, zie je dat verdriet nog steeds in haar ogen sluimeren.
In 2013 werd ze als Nederlander geboren, in ieder geval kreeg ze toen de plaatselijke nationaliteit. Nu loopt ze voor Nederlanders, voor hen die van buiten kwamen en zij die geen keuze hadden. Laat ik dat verduidelijken. Migranten hebben, met of zonder een pistool tegen hun hoofd, voor het land van aankomst gekozen. Als ze toegelaten worden, kiest het land ook voor hen. Bij inheemse bewoners had het land noch de bewoner een keuze. Die zitten met elkaar opgescheept. Aangaande een land is de oorspronkelijke bevolking het gedwongen huwelijk en de migrant de gekozen liefde.
Sifan vertegenwoordigt ons allemaal en dat doet ze niet alleen duizelingwekkend snel, maar ook met een tekenende strategie. Na de start neemt ze haar plek achterin het veld en daar blijft ze, alsof ze kiest voor beginnen vanuit achterstand. Als het lijkt of het te laat is, accelereert ze en passeert ze het peloton atleten zoals een renpaard langs dravers zou gaan.
In 2016 koos ze als trainer Alberto Salazar hoewel USADA al een onderzoek naar hem was gestart. Iets met verboden middelen, uiteraard. Met hem in zee gaan, was kiezen voor verdenkingen, dus in die zin koos Hassan ook hier voor een begin met een achterstand. Gevraagd of ze bang is voor die verdenkingen, antwoord ze resoluut „Nee. Ik weet dat ik schoon ben.”
Toen Sifan zaterdag goud op de 10 kilometer won, was Salazar nog in Doha. Maandagnacht werd zijn bevoegdheid afgenomen. Hij is voor vier jaar geschorst. Contact met zijn atleten werd verboden. Woensdag liep Sifan de halve finale van de 1.500 meter zonder trainer, op haar manier: eerst de hele tijd in de achterhoede, dan schijnbaar moeiteloos langs de dravers en met die vederlichte rotgang als eerste over de finish.
Sifan lijkt te lopen zoals ze leeft, vanuit schijnbare achterstand, met een gave voor een lange eindsprint. Ze is nu zesentwintig, Usain Bolt stopte op zijn 33ste. Zij is rond haar zeventiende serieus gaan trainen. Elk moment kan haar lange eindsprint beginnen. Zaterdagavond loopt ze om vijf voor acht de finale van de 1.500 meter, zonder trainer en zonder moeder. Het lijkt me het beste als we dan allemaal kijken, wij Nederlanders van de gekozen liefde en die van het gedwongen huwelijk. Sifan loopt voor ons allemaal, want een snelle vrouw kan meer verbinden dan een volksmenner scheiden kan.
In 2013 werd ze als Nederlander geboren, in ieder geval kreeg ze toen de plaatselijke nationaliteit. Nu loopt ze voor Nederlanders, voor hen die van buiten kwamen en zij die geen keuze hadden. Laat ik dat verduidelijken. Migranten hebben, met of zonder een pistool tegen hun hoofd, voor het land van aankomst gekozen. Als ze toegelaten worden, kiest het land ook voor hen. Bij inheemse bewoners had het land noch de bewoner een keuze. Die zitten met elkaar opgescheept. Aangaande een land is de oorspronkelijke bevolking het gedwongen huwelijk en de migrant de gekozen liefde.
Sifan vertegenwoordigt ons allemaal en dat doet ze niet alleen duizelingwekkend snel, maar ook met een tekenende strategie. Na de start neemt ze haar plek achterin het veld en daar blijft ze, alsof ze kiest voor beginnen vanuit achterstand. Als het lijkt of het te laat is, accelereert ze en passeert ze het peloton atleten zoals een renpaard langs dravers zou gaan.
In 2016 koos ze als trainer Alberto Salazar hoewel USADA al een onderzoek naar hem was gestart. Iets met verboden middelen, uiteraard. Met hem in zee gaan, was kiezen voor verdenkingen, dus in die zin koos Hassan ook hier voor een begin met een achterstand. Gevraagd of ze bang is voor die verdenkingen, antwoord ze resoluut „Nee. Ik weet dat ik schoon ben.”
Toen Sifan zaterdag goud op de 10 kilometer won, was Salazar nog in Doha. Maandagnacht werd zijn bevoegdheid afgenomen. Hij is voor vier jaar geschorst. Contact met zijn atleten werd verboden. Woensdag liep Sifan de halve finale van de 1.500 meter zonder trainer, op haar manier: eerst de hele tijd in de achterhoede, dan schijnbaar moeiteloos langs de dravers en met die vederlichte rotgang als eerste over de finish.
Sifan lijkt te lopen zoals ze leeft, vanuit schijnbare achterstand, met een gave voor een lange eindsprint. Ze is nu zesentwintig, Usain Bolt stopte op zijn 33ste. Zij is rond haar zeventiende serieus gaan trainen. Elk moment kan haar lange eindsprint beginnen. Zaterdagavond loopt ze om vijf voor acht de finale van de 1.500 meter, zonder trainer en zonder moeder. Het lijkt me het beste als we dan allemaal kijken, wij Nederlanders van de gekozen liefde en die van het gedwongen huwelijk. Sifan loopt voor ons allemaal, want een snelle vrouw kan meer verbinden dan een volksmenner scheiden kan.
Carolina Trujillo is schrijfster.
Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 5 oktober 2019
Meer:
Column Carolina Trujillo
Meer Carolina Trujillo
zondag 28 juli 2019
ONGEDACHT POSITIEF VERVOLG EPISCHE TRAGEDIE HALMAN FAMILIE: / SHARTIE AART DEKKER / NRC SPORT VERHAAL /
 |
| Jason Halman (Foto: Twins Oosterhout) |
SHARTIE AART DEKKER
Wat een Positief Vervolg op de Onge-lofe-lijke Tra-gedie van de Familie Halman
In 2012 was ik alleen nog maar een beetje aan het proberen met mijn Blog; begonnen om zaken voor mezelf te bewaren, en te kijken hoe dat eigenlijk werkt, dat Bloggen. Maar 'Delen' - in de zin van doorgeven van verhalen waarvan ik dacht dat ze ook interessant zouden zijn voor anderen - zat er eigenlijk altijd al in bij mij...en het verhaal van 2012 deed mij zoveel, dat ik dat in ieder geval wilde delen - niet alleen omdat het zo'n ongelofelijke tragedie was, maar natuurlijk ook omdat zus Naomi een grootheid is in het Nederlandse Basketball-wereldje - en stilletjes, op eigen kracht, werd het toen de post die jarenlang de meest gelezen post op mijn Blog zou blijven: 'Het tragische verhaal van de gebroeders Halman'.Ik heb me in de tussenliggende jaren best wel af en toe afgevraagd 'hoe zou het gaan met die jongen; met Jason?'
En dan ineens kom je toevalligerwijs een ongedacht vervolg tegen van dit verhaal; en nog heel erg positief ook! Ik weet niet hoe dit verder zal gaan, want als Jason Halman als Oranje Honkballer volgend jaar naar de Olympische Spelen van Tokio zou gaan, dan zou de hele wereld zich weleens op hem en zijn verhaal kunnen gaan storten, en of dat nu iets is dat je moet willen..?
Hoe dan ook; ik hoop dat het allemaal goed gaat voor hem en zijn familie...
(AD)
In een psychose doodde hij zijn broer, nu honkbalt Jason Halman weer
Honkbal
Na de familietragedie verwachtte niemand dat Jason Halman nog zou
honkballen. Toch is hij acht jaar later terug in Oranje.
Met de wegstervende klanken van Take it Easy van The
Eagles op de achtergrond heeft Jason Halman zich in het slagperk van het
honkbalveld in Brabant gemeld. Dé Jason Halman.
„Lets go, Jay”, roepen ze vanaf de tribune. Halman, één bonk spier, zwaait nog wat met de knuppel voor een denkbeeldige mokerslag. Dan trekt hij zijn helm recht en spant hij zijn armen aan. Dèèèng. De bal suist richting de omheining, Halman sprint naar het tweede honk terwijl de toeschouwers van zijn club Twins applaudisseren voor zijn rake klap.
Timing en ritme, dat is waar honkbal om draait. En wie Halman (30) ziet spelen, zou denken dat hij nooit is weggeweest.
Toch was hij het wel. Zeven jaar lang.
Al die tijd bleven ze in de honkbalwereld aan hem denken. Hoe hij voor de sport leefde, dat hij misschien wel een overstap naar de VS was misgelopen. Maar aan zijn terugkeer dacht niemand. Te gevoelig. Ooit deed de catcher niets liever dan ballen meppen, maar na de tragische wending in zijn leven zou de sport hem ook herinneren aan een broer die er door hem niet meer is. De broer die hij in een vlaag van verstandsverbijstering had omgebracht. 21 november 2011, een psychose met fatale gevolgen.
Zijn twee jaar oudere broer Gregory leidde juist het leven waar ze als kinderen al van droomden op de velden van het Haarlemse Kinheim. Nadat Gregory op zijn zestiende een profcontract had getekend bij Seattle Mariners, brak hij daadwerkelijk door in de Major League, wat weinig Nederlanders lukte. Zomer 2011 sloeg hij er de eerste van zijn twee homeruns. Jason zat op de tribune, naast vader Eddy.
De op Aruba geboren Eddy speelde ooit zelf in de hoofdklasse en paart de liefde voor de sport aan de liefde voor zijn zoons. Uren traint hij met ze. Zijn stijl: hard, direct. „Als de jongens niet uit bed komen, loopt pa naar de keuken en vult een emmer met water”, schreef journalist Maarten Kolsloot in zijn boek Strike Out, waarin hij de verwoeste dromen van de honkbalbroers reconstrueerde. „Het maakt dat ze een beetje tussen de culturen komen te zweven: halverwege de degelijke Hollandse opvoeding van hun moeder en de impulsievere, autoritaire Arubaanse stijl van hun vader.”
Onafscheidelijk zijn de broers. Zo ook in de herfst van 2011, wanneer het seizoen in de VS ten einde is en Gregory bij Jason in Rotterdam logeert. Tijd voor elkaar, tijd om te chillen.
Des te groter is dan ook de schok als op 21 november tot ver buiten Nederland doordringt wat zich in de vroege ochtend in Jasons appartement heeft afgespeeld. Samengevat: Gregory zou de trap zijn afgekomen om iets van de harde muziek te zeggen. Jason doodde hem met een messteek in zijn nek.
Later wordt in de rechtbank vastgesteld dat hij niet zichzelf was. Halman leed aan een psychotische stoornis, constateerden deskundigen na observatie in het Pieter Baan Centrum. Augustus 2012 wordt hij vrijgesproken en ontslagen van verdere rechtsvervolging. Hij is niet verplicht tot behandeling, toont zich wel bereid.
Gevraagd naar zijn toekomst zegt Halman in de rechtbank: „Ik wil sowieso weer sporten. Dat is belangrijk voor mij.”
Bij zijn vrienden wordt regelmatig geïnformeerd hoe het met hem gaat. Steeds beter, zeggen ze dan. De voormalige hbo-student bouwt zijn leven op en vindt liefde en geluk bij zijn kindjes die worden geboren in de nieuwe fase van zijn leven. Honkbal lijkt verleden tijd.
Totdat een van zijn beste vrienden eind 2018, zeven jaar na de tragedie, voorzichtig informeert of hij interesse heeft in een rentree. Oud-honkballer Jeffrey Arends, vriend van zowel Gregory als Jason, heeft daar op dat moment zelf ook profijt van. Arends is bij zijn eerste klus als coach op een probleem gestuit: zijn catcher is vertrokken en laat een leemte achter die hoofdklasser Twins niet zomaar kan opvullen. „Ik heb een probleem”, zegt hij tegen zijn vriend, „en jij bent de oplossing.”
Tot zijn vreugde merkt hij dat zijn verzoek iets losmaakt bij Halman. De catcher komt eerst een tijdje meetrainen, daarna blijkt hij al snel niet meer uit de slagkooi weg te slaan. „Als Jason ergens voor gaat, geeft hij honderd procent”, zegt vriend Kemp. Coach Arends ziet vooral een natuurlijke leider die de jongeren inspireert.
De club uit Oosterhout checkt nog wel of ook de Koninklijke Nederlandse Baseball en Softball Bond Halmans rentree ziet zitten. Absoluut, luidt het antwoord.
„Bij een psychose kun je wegdrijven van de gedeelde werkelijkheid”, zegt Jim van Os, hoogleraar psychiatrie van het UMC Utrecht. Sociale conventies krijgen een andere betekenis, angsten regeren. Vogels of rode auto’s kunnen monsters worden en angsten triggeren. „Vaak volgen er sociale conflicten. Omdat je bijvoorbeeld het verkeer gaat regelen. Je kunt gearresteerd worden. Mensen voelen zich vaak nog jaren schuldig, hun geweten knaagt. Maar ze waren niet wilsbekwaam. Het waren de emoties die hun perceptie overnamen.”
Van Os is niet betrokken bij de zaak van Halman en schetst in algemene zin de praktijk. „Na een psychose proberen wij mensen steviger te maken, door de psychose te integreren in hun levensverhaal, en te durven denken aan nieuwe doelen.” Hoe beter de interne weerbaarheid, hoe minder de nood aan antipsychotica of gesprekken met hulpverleners. Vijftien procent herstelt volledig, eenzelfde percentage heeft een ongunstigere prognose. Anderen leren ermee leven zoals patiënten met suikerziekte. „Soms is het een eenmalige ervaring waarna mensen verder gaan met hun leven. Net als iemand die één epileptische aanval heeft gehad.”
Van Os: „Degenen om wie het gaat, begrijpen na de integratie van de ervaring wat er is gebeurd, vaak de omgeving op den duur ook. Het is de buitenwereld die stigma’s op je plakt: ‘gevaarlijke gek’, ‘gespleten geest’. Daarom is het een heel goede boodschap dat deze honkballer weer speelt. Daarmee zegt hij: ‘Dit is mij overkomen, maar hier ben ik nu.”
In de honkbalwereld zit niemand in over Halmans verleden. Zijn rentree wordt niet als een tweede kans gezien. Over wat er is gebeurd, wordt niet gesproken. „Mogelijk omdat hij onderdeel van een team was”, vermoedt Van Os. „Lid zijn van een hecht team in de sport kan verbinding voor het leven geven. Het familie-effect. Ook na heftige gebeurtenissen houden families zich vaak bijeen.”
„Vergeet niet dat we net zoveel verdriet om Jason als om Greg hebben gehad”, zegt technisch directeur Tjerk Smeets van de KNBSB. „Het is ontzettend mooi dat hij het nog zo goed kan. Voor hemzelf, maar ook voor het Nederlands team.”
Na overleg met zijn staf heeft bondscoach ’t Hoen geconcludeerd dat Halman een plek in het team verdient. „De beste spelen in Oranje en Jason behoort daartoe”, aldus ’t Hoen. Directeur Smeets: „Je kunt er heel melodramatisch over doen, maar de feiten wijzen uit dat hij een van de betere spelers van de hoofdklasse is.”
Niet veel later zaten ’t Hoen en Smeets met de speler om tafel. Halman wilde graag. Hij vond het mooi tegenover zijn kinderen, die hun vader voor het eerst in een vol stadion zouden zien spelen. Toch wilde Smeets de vraag wel gesteld hebben. Besefte Halman ook dat er „een hoop shit” op hem af kon komen? De speler knikte.
Terwijl honkbalsites het verleden lieten rusten, deden landelijke media dat niet toen bekend werd dat Halman mee zou doen aan het World Port Tournament (WPT) in Rotterdam, dat vrijdag begon.
Daarmee kwam dus ook de ‘shit’. Enkele krantenkoppen leidden tot tumult. „Honkballer Halman na doodsteken broer weer in Oranje-selectie”, schreef onder meer het AD. Vriend en international Dwayne Kemp schakelde bekenden in om het bericht aan te laten passen. Directeur Smeets vond het smakeloos en deed ook een poging tot correctie, net als de teammanager van Twins. Te vergeefs. Kwestie van persvrijheid, kregen ze te horen.
Halman zelf praat niet met de pers en zal ook na wedstrijden op het WPT geen interviews geven. Ook zijn familieleden willen niet praten.
Kemp: „Voor mij is het belangrijkste dat Jason weer plezier heeft. Zijn hart zegt: ik wil weer spelen.”
„Lets go, Jay”, roepen ze vanaf de tribune. Halman, één bonk spier, zwaait nog wat met de knuppel voor een denkbeeldige mokerslag. Dan trekt hij zijn helm recht en spant hij zijn armen aan. Dèèèng. De bal suist richting de omheining, Halman sprint naar het tweede honk terwijl de toeschouwers van zijn club Twins applaudisseren voor zijn rake klap.
Timing en ritme, dat is waar honkbal om draait. En wie Halman (30) ziet spelen, zou denken dat hij nooit is weggeweest.
Toch was hij het wel. Zeven jaar lang.
Al die tijd bleven ze in de honkbalwereld aan hem denken. Hoe hij voor de sport leefde, dat hij misschien wel een overstap naar de VS was misgelopen. Maar aan zijn terugkeer dacht niemand. Te gevoelig. Ooit deed de catcher niets liever dan ballen meppen, maar na de tragische wending in zijn leven zou de sport hem ook herinneren aan een broer die er door hem niet meer is. De broer die hij in een vlaag van verstandsverbijstering had omgebracht. 21 november 2011, een psychose met fatale gevolgen.
Tijd voor elkaar
De weken ervoor had Halman anders uit zijn ogen gekeken. Hij hoorde stemmen in zijn hoofd, plaatste vage berichten op Facebook. Op het veld had hij een mindere tijd gekend. Dat hij ondanks eerdere optredens in Oranje niet mee mocht naar het WK in Panama, had hem van zijn stuk gebracht. Nederland werd nog eerste ook.Zijn twee jaar oudere broer Gregory leidde juist het leven waar ze als kinderen al van droomden op de velden van het Haarlemse Kinheim. Nadat Gregory op zijn zestiende een profcontract had getekend bij Seattle Mariners, brak hij daadwerkelijk door in de Major League, wat weinig Nederlanders lukte. Zomer 2011 sloeg hij er de eerste van zijn twee homeruns. Jason zat op de tribune, naast vader Eddy.
De op Aruba geboren Eddy speelde ooit zelf in de hoofdklasse en paart de liefde voor de sport aan de liefde voor zijn zoons. Uren traint hij met ze. Zijn stijl: hard, direct. „Als de jongens niet uit bed komen, loopt pa naar de keuken en vult een emmer met water”, schreef journalist Maarten Kolsloot in zijn boek Strike Out, waarin hij de verwoeste dromen van de honkbalbroers reconstrueerde. „Het maakt dat ze een beetje tussen de culturen komen te zweven: halverwege de degelijke Hollandse opvoeding van hun moeder en de impulsievere, autoritaire Arubaanse stijl van hun vader.”
Onafscheidelijk zijn de broers. Zo ook in de herfst van 2011, wanneer het seizoen in de VS ten einde is en Gregory bij Jason in Rotterdam logeert. Tijd voor elkaar, tijd om te chillen.
Des te groter is dan ook de schok als op 21 november tot ver buiten Nederland doordringt wat zich in de vroege ochtend in Jasons appartement heeft afgespeeld. Samengevat: Gregory zou de trap zijn afgekomen om iets van de harde muziek te zeggen. Jason doodde hem met een messteek in zijn nek.
Later wordt in de rechtbank vastgesteld dat hij niet zichzelf was. Halman leed aan een psychotische stoornis, constateerden deskundigen na observatie in het Pieter Baan Centrum. Augustus 2012 wordt hij vrijgesproken en ontslagen van verdere rechtsvervolging. Hij is niet verplicht tot behandeling, toont zich wel bereid.
Gevraagd naar zijn toekomst zegt Halman in de rechtbank: „Ik wil sowieso weer sporten. Dat is belangrijk voor mij.”
Terug op het veld
De man die als veertienjarige al ballen over de hekken sloeg, wordt na de uitspraak zelden nog bij het honkbal gezien. „Af en toe kwam hij kijken”, zegt vriend Dwayne Kemp, die met Halman bij Oranje speelde. „We hadden het dan vooral over leuke dingen.”Bij zijn vrienden wordt regelmatig geïnformeerd hoe het met hem gaat. Steeds beter, zeggen ze dan. De voormalige hbo-student bouwt zijn leven op en vindt liefde en geluk bij zijn kindjes die worden geboren in de nieuwe fase van zijn leven. Honkbal lijkt verleden tijd.
Totdat een van zijn beste vrienden eind 2018, zeven jaar na de tragedie, voorzichtig informeert of hij interesse heeft in een rentree. Oud-honkballer Jeffrey Arends, vriend van zowel Gregory als Jason, heeft daar op dat moment zelf ook profijt van. Arends is bij zijn eerste klus als coach op een probleem gestuit: zijn catcher is vertrokken en laat een leemte achter die hoofdklasser Twins niet zomaar kan opvullen. „Ik heb een probleem”, zegt hij tegen zijn vriend, „en jij bent de oplossing.”
Tot zijn vreugde merkt hij dat zijn verzoek iets losmaakt bij Halman. De catcher komt eerst een tijdje meetrainen, daarna blijkt hij al snel niet meer uit de slagkooi weg te slaan. „Als Jason ergens voor gaat, geeft hij honderd procent”, zegt vriend Kemp. Coach Arends ziet vooral een natuurlijke leider die de jongeren inspireert.
De club uit Oosterhout checkt nog wel of ook de Koninklijke Nederlandse Baseball en Softball Bond Halmans rentree ziet zitten. Absoluut, luidt het antwoord.
Knagend geweten
De psychiatrie juicht het toe als mensen die een psychische stoornis hebben gehad de kans krijgen hun leven weer op te pakken. Wie een psychose heeft gehad, is gebaat bij mededogen, geen argusogen.„Bij een psychose kun je wegdrijven van de gedeelde werkelijkheid”, zegt Jim van Os, hoogleraar psychiatrie van het UMC Utrecht. Sociale conventies krijgen een andere betekenis, angsten regeren. Vogels of rode auto’s kunnen monsters worden en angsten triggeren. „Vaak volgen er sociale conflicten. Omdat je bijvoorbeeld het verkeer gaat regelen. Je kunt gearresteerd worden. Mensen voelen zich vaak nog jaren schuldig, hun geweten knaagt. Maar ze waren niet wilsbekwaam. Het waren de emoties die hun perceptie overnamen.”
Van Os is niet betrokken bij de zaak van Halman en schetst in algemene zin de praktijk. „Na een psychose proberen wij mensen steviger te maken, door de psychose te integreren in hun levensverhaal, en te durven denken aan nieuwe doelen.” Hoe beter de interne weerbaarheid, hoe minder de nood aan antipsychotica of gesprekken met hulpverleners. Vijftien procent herstelt volledig, eenzelfde percentage heeft een ongunstigere prognose. Anderen leren ermee leven zoals patiënten met suikerziekte. „Soms is het een eenmalige ervaring waarna mensen verder gaan met hun leven. Net als iemand die één epileptische aanval heeft gehad.”
Van Os: „Degenen om wie het gaat, begrijpen na de integratie van de ervaring wat er is gebeurd, vaak de omgeving op den duur ook. Het is de buitenwereld die stigma’s op je plakt: ‘gevaarlijke gek’, ‘gespleten geest’. Daarom is het een heel goede boodschap dat deze honkballer weer speelt. Daarmee zegt hij: ‘Dit is mij overkomen, maar hier ben ik nu.”
In de honkbalwereld zit niemand in over Halmans verleden. Zijn rentree wordt niet als een tweede kans gezien. Over wat er is gebeurd, wordt niet gesproken. „Mogelijk omdat hij onderdeel van een team was”, vermoedt Van Os. „Lid zijn van een hecht team in de sport kan verbinding voor het leven geven. Het familie-effect. Ook na heftige gebeurtenissen houden families zich vaak bijeen.”
„Vergeet niet dat we net zoveel verdriet om Jason als om Greg hebben gehad”, zegt technisch directeur Tjerk Smeets van de KNBSB. „Het is ontzettend mooi dat hij het nog zo goed kan. Voor hemzelf, maar ook voor het Nederlands team.”
Vervloekte krantenkop
De terugkeer van Halman krijgt juni 2019 nog een extra dimensie. Hij heeft dan al de meeste dubbele honkslagen van de hoofdklasse achter zijn naam. De beloning is niet mis: een rentree in de nationale ploeg.Na overleg met zijn staf heeft bondscoach ’t Hoen geconcludeerd dat Halman een plek in het team verdient. „De beste spelen in Oranje en Jason behoort daartoe”, aldus ’t Hoen. Directeur Smeets: „Je kunt er heel melodramatisch over doen, maar de feiten wijzen uit dat hij een van de betere spelers van de hoofdklasse is.”
Niet veel later zaten ’t Hoen en Smeets met de speler om tafel. Halman wilde graag. Hij vond het mooi tegenover zijn kinderen, die hun vader voor het eerst in een vol stadion zouden zien spelen. Toch wilde Smeets de vraag wel gesteld hebben. Besefte Halman ook dat er „een hoop shit” op hem af kon komen? De speler knikte.
Terwijl honkbalsites het verleden lieten rusten, deden landelijke media dat niet toen bekend werd dat Halman mee zou doen aan het World Port Tournament (WPT) in Rotterdam, dat vrijdag begon.
Daarmee kwam dus ook de ‘shit’. Enkele krantenkoppen leidden tot tumult. „Honkballer Halman na doodsteken broer weer in Oranje-selectie”, schreef onder meer het AD. Vriend en international Dwayne Kemp schakelde bekenden in om het bericht aan te laten passen. Directeur Smeets vond het smakeloos en deed ook een poging tot correctie, net als de teammanager van Twins. Te vergeefs. Kwestie van persvrijheid, kregen ze te horen.
Halman zelf praat niet met de pers en zal ook na wedstrijden op het WPT geen interviews geven. Ook zijn familieleden willen niet praten.
Kemp: „Voor mij is het belangrijkste dat Jason weer plezier heeft. Zijn hart zegt: ik wil weer spelen.”
Een versie van
dit artikel
verscheen ook in
NRC Handelsblad
van 13 juli 2019
maandag 24 juni 2019
COLUMN AART DEKKER / WK VOETBAL VROUWEN / FOKKE & SUKKE ORANJE SPORTGEKKE FANS / KORTE COLUMN
 |
|
en nog veel meer Fokke & Sukke --- Hier ---
|
SHARTIE AART DEKKER
Vrouwensport in het Algemeen (& Vrouwenvoetbal in het bijzonder)...
Het is natuurlijk weinig nieuws onder de zon - want Nederland is (tot er een Hype losbreekt) per saldo toch vaak conservatief - maar er is een Oranje Voetbal-team actief op een WK, alleen is het niet het Mannen-team, maar de Vrouwen, en dan zie je toch wat bijzondere dingetjes...Het is volgens mij voor het eerst dat de Nationale Voetbal-vrouwen als Kanshebber meedoen aan het WK -ze zijn ook Regerend Europees Kampioen, in eigen land geworden, een niet onbelangrijk 'detail' - 'dus' denkt volgens mij een flink deel van de 'kenners' alles behalve Goud nu een wanprestatie zou betekenen... En 'dus' was er tot de derde wedstrijd kritiek; ik heb het allemaal niet heel intensief gevolgd, maar volgens mij was er Kritiek, of zelfs KRITIEK, juist ook bij een aantal van de Nederlandse Pratende TV-Hoofden, juist ook - vooral? - bij een aantal mannetjes die hun status als Pratend Hoofd vooral ontlenen aan het feit dat ze Insider dan wel Kenner zouden zijn. Ik moet zeggen: bij veel van die gasten vraag ik me af hoeveel verstand ze nu werkelijk hebben van het spelletje dat hen hun- vaak dik belegde - boterham en status van bekende Nederlander verschaft.
Wat in ieder geval wel duidelijk is geworden is het antwoord op de vraag 'Waarom heeft het zolang geduurd voordat Nederlandse Voetbalvrouwen überhaupt mee mochten spelen, laat staan een met de mannen vergelijkbaar podium kregen..?" Machtsmisbruik dus; die zielepieterige voetbalmannetjes wilden het podium voor zichzelf, en standen de grotere helft van het Nederlandse volk geen plekje onder de zon...
Ik ben er trots op dat in het Nederlandse Basketball - naast dat het vele zwakheden heeft - de vrouwen weliswaar veel kleiner en nog iets minder succesvol zijn dan de mannen, maar dat ligt zeker niet aan bewust beleid..! Integendeel hoor ik in de verte al weer wat negativo's mopperen... Een andere vraag is waarom er zo weinig Meiden en Vrouwen Basketballen in Nederland; want laten we wel wezen...Basketball for Girls& Women is toch een veel leukere sport dan voetbal?!?
Maar dat is een andere discussie.
Nu hoop ik dat die Oranje Voetbal Vrouwen 'gewoon' Wereldkampioen worden, en dat zal blijken dat die wat mindere start juist een belangrijk element van een succesvolle campagne zal blijken te zijn; kan ik me stilletjes weer verkneukelen omdat die zogenaamde Kenners/Insiders van mannelijke kunnen er weer eens flink naast zaten...
In ieder geval neemt NOS Studio Sport de Vrouwen nu wel voor Vol. En vele andere Media ook, al was het maar om commerciële redenen...
En ook de Oranje Fan-karavaan is helemaal aan boord, en zo hoort het ook.
Veel plezier!
AART DEKKER
dinsdag 7 augustus 2018
ACTIE AVAAZ / REDT DE LAATSTE 800 Tapanuli Orang Utans in Indonesië; Teken ook!! En geef de boodschap door.
 Ze vechten voor hun leven... Terwijl ik dit schrijf maken bulldozers een stuk Indonesisch regenwoud met de grond gelijk, en vechten de laatste 800 Tapanuli orang-oetans voor hun leven. De aanleg van een stuwdam zou deze dieren voor altijd kunnen uitwissen. Binnenkort spreken natuurdeskundigen met de president van Indonesië. Ze zullen hem vragen het project te annuleren om zo de orang-oetans te redden. Laten wij ervoor zorgen dat ze de steun van miljoenen mensen van over de hele wereld hebben. Voeg -- in één klik -- jouw naam toe en deel met iedereen!
|
Overgenomen van een email van Avaaz.org, het origineel vind je --- Hier ---
Lieve vrienden,
Ze vechten voor hun leven...
Terwijl ik dit schrijf zijn bulldozers bezig een stuk Indonesisch regenwoud met de grond gelijk te maken. In dat stukje regenwoud vechten de laatste 800 Tapanuli orang-oetans voor hun leven.
En dat allemaal voor de bouw van een stuwdam die ervoor zou kunnen zorgen dat deze dieren uitsterven.
Maar de president van Indonesië kan de bouw van de dam tegenhouden. Hij wil graag een president van het volk zijn, dus als wij massaal de stem van burgers laten horen -- en zorgen voor een mediahype -- kunnen we hem zover krijgen! Over een paar dagen gaan natuurdeskundigen met hem in gesprek. Zij zullen onze handtekeningen rechtstreeks aan de president overhandigen. Voeg -- in één klik -- jouw naam toe aan de onderstaande petitie -- voor de bulldozers hun habitat vernietigen:
Red de laatste Tapanuli orang-oetans -- Teken hier!
Aan de Indonesische overheid en president Joko Widodo:
"Wij, burgers van over de hele wereld, doen een beroep op u: annuleer de Batang Toru stuwdam, red de laatste 800 Tapanuli orang-oetans en voorkom dat deze dieren uitsterven. Het lot van een hele diersoort ligt in uw handen."
Red de laatste Tapanuli orang-oetans -- Teken hier!
De Tapanuli orang-oetans werden pas een maand geleden ontdekt, en omdat er nog maar 800 in leven zijn waren ze meteen de meest bedreigde diersoort ter wereld. Dit kleine stukje Indonesisch regenwoud is hun enige habitat -- en juist daar moet deze stuwdam gebouwd worden. Geen wonder dat geen enkele belangrijke ontwikkelingsbank haar handen aan dit project wil branden.
Orang-oetans zijn onze familieleden -- we delen 97% van ons DNA met hen. Ze lachen om grapjes, huilen als ze verdrietig zijn, en weten heel goed wat er gaat gebeuren als ze het geluid van kettingzagen horen. We kunnen deze dieren niet aan hun lot overlaten en ze stilletjes laten uitsterven. Samen kunnen we dit voorkomen!
Dus laten we deze dieren wereldberoemd maken -- als we journalisten helpen deze vernietiging aan het licht te brengen, en advertenties plaatsen in belangrijke media kunnen we de president van Indonesië zover krijgen dat hij de dam annuleert en de wanhopige orang-oetans redt. Teken nu en deel met iedereen!
Red de laatste Tapanuli orang-oetans -- Teken hier!
Lieve vrienden,
Ze vechten voor hun leven...
Terwijl ik dit schrijf zijn bulldozers bezig een stuk Indonesisch regenwoud met de grond gelijk te maken. In dat stukje regenwoud vechten de laatste 800 Tapanuli orang-oetans voor hun leven.
En dat allemaal voor de bouw van een stuwdam die ervoor zou kunnen zorgen dat deze dieren uitsterven.
Maar de president van Indonesië kan de bouw van de dam tegenhouden. Hij wil graag een president van het volk zijn, dus als wij massaal de stem van burgers laten horen -- en zorgen voor een mediahype -- kunnen we hem zover krijgen! Over een paar dagen gaan natuurdeskundigen met hem in gesprek. Zij zullen onze handtekeningen rechtstreeks aan de president overhandigen. Voeg -- in één klik -- jouw naam toe aan de onderstaande petitie -- voor de bulldozers hun habitat vernietigen:
Red de laatste Tapanuli orang-oetans -- Teken hier!
Aan de Indonesische overheid en president Joko Widodo:
"Wij, burgers van over de hele wereld, doen een beroep op u: annuleer de Batang Toru stuwdam, red de laatste 800 Tapanuli orang-oetans en voorkom dat deze dieren uitsterven. Het lot van een hele diersoort ligt in uw handen."
Red de laatste Tapanuli orang-oetans -- Teken hier!
De Tapanuli orang-oetans werden pas een maand geleden ontdekt, en omdat er nog maar 800 in leven zijn waren ze meteen de meest bedreigde diersoort ter wereld. Dit kleine stukje Indonesisch regenwoud is hun enige habitat -- en juist daar moet deze stuwdam gebouwd worden. Geen wonder dat geen enkele belangrijke ontwikkelingsbank haar handen aan dit project wil branden.
Orang-oetans zijn onze familieleden -- we delen 97% van ons DNA met hen. Ze lachen om grapjes, huilen als ze verdrietig zijn, en weten heel goed wat er gaat gebeuren als ze het geluid van kettingzagen horen. We kunnen deze dieren niet aan hun lot overlaten en ze stilletjes laten uitsterven. Samen kunnen we dit voorkomen!
Dus laten we deze dieren wereldberoemd maken -- als we journalisten helpen deze vernietiging aan het licht te brengen, en advertenties plaatsen in belangrijke media kunnen we de president van Indonesië zover krijgen dat hij de dam annuleert en de wanhopige orang-oetans redt. Teken nu en deel met iedereen!
Red de laatste Tapanuli orang-oetans -- Teken hier!
Volgens wetenschappers zitten we middenin een zesde uitstervingsgolf, die grotendeels door menselijk handelen is veroorzaakt. Tegelijkertijd zijn we nog nooit zo goed uitgerust geweest om snel op zo’n crisis te reageren. En er is geen enkele andere beweging die dit zo snel en zo groots kan als Avaaz. Dus laten we deze dieren redden!
Met hoop en vastberadenheid,
Mike, Bert, Lisa, Sarah, Spyro, Elana, Samir en het hele Avaaz-team
Meer informatie:
Tapanuli orang-oetan (WNF)
https://www.wnf.nl/dieren/
Nieuw ontdekte mensaap al ernstig bedreigd (NPO Radio1)
https://www.nporadio1.nl/
In het Engels:
World’s newest great ape threatened by Chinese dam (The Guardian)
https://www.theguardian.com/
Scientists urge Indonesian president to nix dam in orangutan habitat (Mongabay)
https://news.mongabay.com/
Met hoop en vastberadenheid,
Mike, Bert, Lisa, Sarah, Spyro, Elana, Samir en het hele Avaaz-team
Meer informatie:
Tapanuli orang-oetan (WNF)
https://www.wnf.nl/dieren/
Nieuw ontdekte mensaap al ernstig bedreigd (NPO Radio1)
https://www.nporadio1.nl/
In het Engels:
World’s newest great ape threatened by Chinese dam (The Guardian)
https://www.theguardian.com/
Scientists urge Indonesian president to nix dam in orangutan habitat (Mongabay)
https://news.mongabay.com/
dinsdag 20 maart 2018
PRIJSVRAAG / WIE IS WIE / CARTOON / VAN ORANJE BASKETBALL T/M NBB-VERENIGING : Wie Is Wie op deze Cartoon, Wanner en Waarom? / EVEN NADENKEN / VRIJWILLIGERS /CHIEFS & INDIANS
Ik hou ervan om af en toe iets tot nadenken stemmend prikkelends te schrijven/doen...
Ik hou van Basketball...
Ik hou van Cartoons...
In bovenstaand plaatje komt heel veel Samen...
Rara, Wat Komt er Samen? Waarom en Wanneer?
Gebruik zowel de Cartoon, Tekst, Titel & Tags(CTTT) bij het zoeken naar de Oplossing.
Voor de vijf beste reacties stel ik als Prijs pdf.versies van het TTD-Manifest 'Het Begon Op Straat, Eindigt Het Ook Op Straat?' beschikbaar, plus een tastbaar prijsje in overleg naar keuze voor alle vijf..!
AART DEKKER
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
