#CARTOON: #Truth should be told, even if it #stinks #Trump #POTUS47

#Truth should be told, even if it #stinks #Trump #POTUS47 https://t.co/B7I7M7K168

— Aart Dekker (@AartDekker) April 3, 2026

 

ALTERNATIEVE INVALSHOEK FLUTTE-IV RIVM HUGO, MARK & RIVM/ NRC-CARTOON FOSU: Fokke & Sukke en het Gebruik van Privémail... / NRC-OPINIE /

 

Van NRC.nl op 20 april 2022, meer NRC FoSu   ---  Hier  ---

en nog veel meer Fokke & Sukke   ---  Hier  ---

WAPPIES CARTOON / RUBEN L. OPPENHEIMER / CORONA / FACT OR FICTION?: Natuurlijk...Ieder1 heeft het Recht op Eigen Feiten... / NRC-OPINIE /

 

Cartoon van NRC.nl/Opinie, 13 oktober 2020, Ruben L. Oppenheimer, meer @RLOppenheimer op NRC.nl   ---  Hier  ---

MEESTERLIJKE NRC COLUMN CLAUDIA DE BREIJ: 'Het Allerjammerste van 2020 - Zin in de twenties'

Opinie

Zin in de twenties

• Claudia de Breij 30 januari 2020
  

Welkom in een nieuw decennium! De twintiger jaren liggen nog maagdelijk uitgestrekt voor ons, wachtend op wat er na dry january komen zal. Bij de term ‘twintiger jaren’ zie ik charlestonjurkjes, Berlijnse nachtclubs vol bergkristallen beloften en van New Yorkse wolkenkrabbers springende beurshandelaren.

Maar díe jaren twintig zijn al geweest. Die hebben we gehad, het zou te flauw zijn van de geschiedenis als ze zich zo letterlijk zou herhalen. De jaren twintig van de 21e eeuw worden de jaren van klimaatcatastrofes, nóg meer vluchtelingen en oh ja, een Derde Wereldoorlog, lees ik.
Omdat ik bang ben dat dat waar wordt, en omdat met die gedachte niet te leven is, verzin ik een nieuw narratief.

Zo kan het ook:
Donald Trump overleeft een impeachmentprocedure, maar verliest , tot ieders verrassing, de verkiezingen. Door een fout bij de Russische hackersorganisatie Cozy Bear doen de stemmachines het per ongeluk wél. Bij de Democratische voorverkiezingen in Amerika is, geheel tegen de verwachtingen in, Elizabeth Warren boven Joe Biden en Bernie Sanders verkozen en zij zal op haar zeventigste als jongste vrouw ooit worden beëdigd als president van de Verenigde Staten. Beyoncé zingt ‘The Star-Spangled Banner’.

Mensen in het publiek huilen als ze zien dat Colin Kaepernick weer opstaat voor het volkslied. Er is nog meer publiek dan destijds bij de inhuldiging van Obama.

De Warren-regering haalt de door Trump doorgesneden banden met Europa (en de rest van de wereld) aan en creëert in overleg met Ursula von der Leyen en Frans Timmermans de Transatlantic Green New Deal. Die boost de economie aan beide zijden van de oceaan zo enorm dat China, Rusland en Saoedi-Arabië geen andere keuze hebben dan zich aan te sluiten bij het nieuwe Akkoord van Parijs.

Elektrische auto’s mogen wél 130 kilometer per uur. In Nederland zijn de dagen van Mark Rutte als premier geteld; hij gaat terug naar Unilever en maakt zich van daaruit hard voor het afschaffen van de dividendbelasting. De woorden progressief en conservatief zijn officieel, in de Dikke van Dale, van betekenis gewisseld; wie vóór mensenrechten en het respecteren van internationale verdragen is, wil dat dingen blijven zoals ze zijn en heet dus vanaf nu conservatief.

De Nieuwe Conservatieven vormen een samensmelting van alle voormalig progressieve partijen die eerder elkaar het licht in de ogen niet gunden en verenigen zich, aangevuld met fatsoenlijk liberaal rechts en het liefdevol christelijk blok. Aan het roer van deze beweging staan Sigrid Kaag en Lilianne Ploumen, niet omdat ze het alleen niet aan kunnen, maar omdat ze geloven samen sterker te zijn en nou ja, omdat het míjn gefantaseerde jaren twintig zijn.

Ik krijg ineens ontzettend veel zin in deze roaring twenties.

Claudia de Breij is cabaretier en schrijver.

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 1 februari 2020

Meer:

https://www.nrc.nl/rubriek/claudia-de-breij/

AAANRADER / MARNIX LAMERS GEEFT GOEDE VOORBEELD / KORT & VIDEO: De Beschikbare Extra Tijd Omzetten in Productiviteit - Origineel, Creatief & Inspirerend - 'Paardenmiddel (what’s next?)' / NBA / KORTE iBASKETBALL COLUMN /

Paardenmiddel (what’s next?)

De NBA zon natuurlijk al heel snel na de uitbraak op een manier om weer wat te bieden te hebben. Het zal nog even duren voor duidelijk is hoe het seizoen verder kan.
Er wordt nu gedacht aan de play-offs op één centrale plek. Met name Las Vegas is in beeld om het te ‘hosten’. Flinke operatie, maar het zou moeten kunnen. 

Tot het zover is, denkt men nu aan HORSE, vanuit huis via TV en internet....

Lees en Kijk d hele Korte Column van Marnix Lamers op iBasketball.nl   ---  Hier  ---

SAMENVATTING COLUMN DE GRUYTER: 'De druk op het derde Europa' - Er is Geen Alternatief voor de EU / NRC OPINIE /

SAMENVATTING IN FRAGMENTEN(NRC, 12 oktober 2019: Column 'In Europa' van Caroline de Gruyter, 'De druk op het derde Europa'):

"‘Ik heb in drie Europa’s gewoond. Drie totaal verschillende Europa’s.” Zo begon Aleida Assmann, auteur van het boek Der europäische Traum: Vier Lehren aus der Geschichte, laatst een lezing in Brussel.

Haar verhaal zal voor velen herkenbaar zijn. In een week waarin de Amerikaanse, Turkse en Russische presidenten willens en wetens een horde IS-strijders plus familie op Europa loslaten, en daar nog om lachen ook, wordt het zelfs heel duidelijk welke kant het met Europa op moet."

&

"Het eerste Europa...Europa was een gedeeld continent, het „Europa van de polarisering”: ons westelijke stuk zat onder de Amerikaanse stolp, diep ingebed in het westerse kamp."

&

"Het tweede Europa, dat duurde tot in 2015. Dit was het „Europa van het pluralisme” – minder benauwd, meer divers, interessanter. De externe vijand, de Sovjet-Unie, was weg. Door de uitbreiding met nieuwe landen viel er weer veel te ontdekken. En de geschiedenis keerde terug."

&

"Het derde Europa....En nu keren onze bondgenoten zich tegen ons. De Amerikanen speelden een belangrijke rol bij de Europese eenwording. Ze waren bang dat heel Europa anders communistisch werd. Nu laten ze ons als een baksteen vallen. Al sinds 1989 focust Washington meer op Zuid-Azië, op China. Toch weigerden wij jaren om op eigen benen te staan. Europese defensie en buitenlandpolitiek? Europa als geopolitieke macht? Nergens voor nodig, zeiden de politici. Nu blijkt: het is wél nodig. We worden omringd door rancuneuze buren en groeperingen die ons willen destabiliseren. Alleen als markt en als ‘waardengemeenschap’ overleven we dit niet.

• Caroline de Gruyter 11 oktober 2019 Complete Originele Column op NRC.nl: Leestijd 2min

Caroline de Gruyter schrijft wekelijks over politiek en Europa.

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 12 oktober 2019

HET BESTE INTERNATIONALE JEUGDBASKETBALL OP EEN HALVE DAG RIJDEN AFSTAND / AANRADER: Het Albert Schweitzer Tournament(AST) 2018 in Mannheim - 31 maart t/m 7 april 2018

Een van de Mooiste Internationale Jeugd Basketball Toernooien -zo niet het mooiste- vaak sterker bezit dan WK's! Kan ik dus alleen maar aaraden aan Iedere Rechtgeaarde Basketball Liefhebber!

AART DEKKER

Die ganze Welt beim 

Albert Schweitzer Turnier 2018

24-10-2017 DBB

Sie sind hier: News > Ligen und Ergebnisse > Albert Schweitzer Turnier > Die „“ganze Welt“ beim Albert Schweitzer Turnier 2018

Einmal mehr macht das Albert Schweitzer Turnier (AST) für U18-Nationalmannschaften seinem heimlichen Titel einer „Mini-Weltmeisterschaft“ alle Ehre. Wobei man das Wort „Mini“ bei der 29. Auflage des renommierten Turnieres im kommenden Jahr (31. März – 7. April 2018) auch streichen könnte.

Dem interessierten Basketball-Publikum in Mannheim und Viernheim stellen sich dann insgesamt zwölf Teams vor. Die USA, Argentinien, Ägypten, China, Japan, Australien, Titelverteidiger Deutschland, Italien (Champion 2014), Frankreich, Russland, Israel und die Türkei sorgen für ein hochklassig besetztes Teilnehmerfeld aus allen fünf Kontinenten. „Die ganze Welt zu Gast beim AST“, so könnte das Motto lauten.

Es bleibt beim Teilnehmerfeld von zwölf Teams in zwei Sechsergruppen, wie es schon beim AST 2016 praktiziert wurde. „Der neue Modus hat sich beim AST 2016 bewährt, wir haben viele hochklassige und spannende Spiele gesehen. Von unserem tollen Publikum in Mannheim und in Viernheim ist die Änderung honoriert worden, sodass wir daran festhalten“, erklärt DBB-Vizepräsident Stefan Raid. Beibehalten wird auch der spielfreie Tag am Dienstag, 3. April 2018, den Teams, Schiedsrichter und Offizielle traditionell für Ausflüge nutzen. Außerdem findet an diesem Tag ein Empfang der Stadt Mannheim statt.

Der Kader für das Albert Schweitzer Turnier 2018 steht. Was sagt Ihr zum Kader von Bundestrainer Alan Ibrahimagic?  #KoerbefuerD #AST2018 pic.twitter.com/OlnlKy46BZ

— Dt. Basketball Bund (@DBB_Basketball) March 7, 2018

 

Wie gewohnt beginnt das Albert Schweitzer Turnier am Ostersamstag und endet mit dem Finaltag am Samstag, 7. April 2018, in der GBG Halle am Herzogenried in Mannheim. Außerdem wird zum vierten Mal auch in der Waldsporthalle am zweiten, sehr beliebten Turnierstandort in Viernheim gespielt.

Sechs der zwölf Teams haben sich in der Geschichte des AST bereits mindestens einmal in die Siegerliste eintragen können (USA, Frankreich, Italien, Australien, Türkei, Deutschland). Unter riesengroßem Jubel gelang dies der deutschen Mannschaft beim Turnier 2016 zum ersten Mal. Das deutsche Team 2018 wird alles daran setzen, den Erfolg zu wiederholen.

Nach wie vor sind die USA Rekordsieger des Albert Schweitzer Turnieres mit zehn Titelgewinnen. Der bisher letzte davon ist aber schon gefühlte Ewigkeiten her (1996). Alle teilnehmenden Mannschaften waren schon mindestens einmal beim AST mit dabei. „Wir freuen uns, dass nicht nur Ägypten nach seiner Premiere im Jahr 2016 wieder dabei ist, sondern dass der japanische Verband das Turnier im Rahmen der deutsch-japanischen Kooperation auch mit Schiedsrichtern unterstützt“, erklärt Raid.

***

Spielplan/Schedule AST 2018

Spielplan / Schedule
29th Albert Schweitzer Tournament
31st March – 7th April, 2018, Mannheim and Viernheim

Group A: Australia, Argentina, Germany, Israel, Japan, Turkey  
Group B: China, Egypt, France, Italy, Russia, USA

Saturday, 31th March 2018
GBG Halle Mannheim
14:00: Japan – Turkey
16:15: Argentina – Australia
18:30: Opening Ceremony
20:00: Germany – Israel
Waldsporthalle Viernheim
13:45: Russia – Egypt
16:00: Italy – China
20:30: USA – France

Sunday, 1st April 2018
GBG Halle Mannheim
15:00: Australia – Israel
17:15: Turkey – Argentina
19:30: Germany – Japan
Waldsporthalle Viernheim
15:00: Egypt – Italy
17:15: France  – Russia
19:30: China – USA

Monday, 2nd April 2018
GBG Halle Mannheim
15:00: Japan – Australia
17:15: Israel – Argentina
19:30: Germany – Turkey
Waldsporthalle Viernheim
15:00: France – Egypt
17:15: Russia – China
19:30: USA – Italy

Wednesday, 4th April 2018
GBG Halle Mannheim
15:30: Turkey – Israel
17:45: Argentina – Japan
20:00: Germany – Australia
Waldsporthalle Viernheim
15:30: Italy – Russia
17:45: China – France
20:00: Egypt – USA

Thursday, 5th April 2018
GBG Halle Mannheim
15:30: Australia – Turkey
17:45: Japan – Israel
20:00: Germany – Argentina
Waldsporthalle Viernheim
15:30: China – Egypt
17:45: France – Italy
20:00: Russia – USA
Friday, 6th April 2018
GBG Halle Mannheim
13:15: Game Nr. 33  A3 – B4
15:30: Game Nr. 34 B3 – A4
17:45*: Game Nr.35 B1 – A2
20:00*: Game Nr. 36 A1 – B2
Waldsporthalle Viernheim
13:00: Game for Place 11 A6 – B6
15:15: Game for Place 9 B5 – A5

Saturday, 7th April 2018
GBG Halle Mannheim
09:30: Game for Place 7: L33 – L34
11:45: Game for Place 5: W33 – W34
14:00*: Game for Place 3: L35 – L36
16:15*: Final: W35 – W36
18:15: Closing Ceremony

*Übertragung der Spiele im Livestream geplant – Anfangszeiten können sich aufgrund des Streamings ggf. leicht verschieben

*Games will be streamed live – Start times may move easily due to the streaming

***

Tickets Kopen/Reserveren:   ---  Hier  ---

Kaarten: eventim.de/albert-schweitzer-turnier-tickets.html?affiliate=EVE&doc=artistPages/tickets&fun=artist&action=tickets&kuid=516539

HAKEEM & 'THE DREAM' - IEDEREEN WERELDBURGER! - Een Lange COLUMN van AART DEKKER - Over: CATALONIË, SPANJE, SCHOTLAND, BREXIT, VLAANDEREN, WALLONIE, BRUSSEL, KOERDISTAN, NEDERLAND, HOLLAND, FRIESLAND, LIMBURG, LUXEMBURG.., E.V.A...

Mensen die mij heel goed kennen weten dat ik aan het begin van mijn zoveelste leven zit...

Nee, daarmee bedoel ik niet mijn zoveelste reïncarnatie -ik weet niet wat ik van dat concept moet denken- maar wel dat ik -door chronische ziekte en daarmee samenhangende perikelen gedwongen- mezelf de komende tijd voor de zoveelste keer moet heruitvinden.

Ooit was ik vooral Scholier, en daarnaast een seizoen ook Basketballer op het hoogste Nederlandse niveau. Achteraf gezien misschien wel gedurende het piekniveau wat de Eredivisie Basketball ooit heeft gehad. Maar toen ik voor de keuze stond leek mij -bij gebrek aan echt talent- een eventuele carrière als semi-professionele basketballer het hoogst haalbare. Wellicht dat ik met een iets betere gezondheid een zelfs een aantal jaren langer een redelijke Back-up-Eredivisie-speler had kunnen blijven/worden, maar zelfs dat mij voor ogen gehouden wenkende perspectief, bleek uiteindelijk een luchtkasteeltje. Dus koos ik voor het spelen op een lager niveau, in tegenstelling tot flink wat generatie- en team-genoten; Rene Ridderhof, Hans Heijdeman, Marco de Waard, Raymond Bottse, -om er maar een paar te noemen- werden allemaal International en speelden lang bij Nederlandse Topclubs. Ik vond mijn keuze toen 'normaal'. Want dat de genoemde 'Grote Vier uit de Dordtse School van Maarten van Gent' (veel) meer talent hadden dan ik, dat had ik echt wel door. Misschien was ik toen zelfs iets te negatief over mijn eigen potentieel; pas heel veel later begreep ik dat ik -zelfs met mijn beperkte aangeboren talenten- wellicht toch wel wat hoger had kunnen reiken, als ik dat op het moment van kiezen ingezien zou hebben. Achteraf bekeken zou het dan wel de vraag zijn geweest hoelang mijn lichaam het me toegestaan had op hoog niveau te spelen...daar zal ik nooit meer achter komen...en ik moet er ook bij zeggen dat die keuze min of meer voor mij gemaakt werd.

In ieder geval is op mijn dertigste gebleken dat de combinatie van een stevige baan (onderbroken door een aantal jaren een veeleisende studie als late twintiger), het spelen op een behoorlijk niveau basketballen (indicatief: een keer of vier, vijf per week trainen, spelen, en al snel vaak ook nog een paar trainingen geven en wekelijks een wedstrijd coachen), en daarnaast (als het even kon) ook nog wekelijks flink wat fietsen, hardlopen en/of schaatsen, in ieder geval voor een van mijn ogen teveel gevraagd was.

Dat oog ging stuk, en de toen noodzakelijke operatie -en de daarbij optredende complicaties- kregen mij bijna knock-out. Ik werd nooit meer 'de oude Aart'; het actief sporten was in een klap voorbij, en het kostte mij uiteindelijk mijn baan en maatschappelijke carrière. Wrang genoeg bood de omweg van die chronische ziekte, mij alsnog de optie om mij grotendeels aan het Basketball te wijden... Maar dan wel op zo'n manier dat het me erg veel 'Bloed, zweet en tranen' -en achteraf gezien helaas ook nog eens heel veel geld- gekost heeft. Tegenover die offers slechts stonden slechts immateriële baten, en juist die vormen de kern van dit verhaal, maar daarover straks meer.

Via bovenstaande inleiding kom ik bij de gelegenheid -omdat ik als organisator het nodige krediet had opgebouwd bij de betreffende NBA-mensen- om Hakeem 'The Dream' Olajuwon te mogen interviewen. Dit nadat de aanwezige leden van de Nationale Media die gelegenheid kregen...ze hebben er 'met z'n allen' niet het best mogelijke van gemaakt, en dat is een understatement. Want Hakeem was natuurlijk een Wereld-Ster, een NBA-Super-Star, en een van de meest getalenteerde NBA-Spelers ooit, en meer dan wat korte stukjes kwamen er niet uit de door de NBA geboden 'media-opportunity' om die Wereldster in Nederland te interviewen...

Hakeem Olajuwon - The Dream

http://www.BoredFIlmGrads.com http://www.Facebook.com/BoredFilmGrads @BoredFIlm 

Ik zat toen nog in mijn leven als Club-Oprichter en Basketball-Organisator, en ik was absoluut geen geschoolde schrijver, maar realiseerde mezelf toen al wel een beetje dat Journalist/Schrijver zijn -ware het geval niet dat ik nu eenmaal de ICT-wereld in was gegaan- helemaal niet zo'n slechte carrière voor mij had kunnen zijn, vermits ik dan natuurlijk ook de bijbehorende studie zou hebben gekozen. Ik heb sindsdien wel een beetje leren schrijven door het veel te doen, maar ben me er bij ieder stuk dat ik schrijf weer van bewust dat ik die opleiding niet als basis heb. Maar goed, ik mocht die Grootse Speler -maar zeker ook heel Bijzondere Man/Persoon- dus interviewen. Een stukje van het gesprekje dat ik met hem had is me het meeste bijgebleven; ik stelde hem een vraag over hoe hij aankeek tegen zijn toetreden tot 'The Original Dreamteam' (van de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona dus). Hij was immers een geboren Nigeriaan, migreerde pas rond zijn twintigste naar de VS, en moest dus voor die eer genaturaliseerd worden tot Amerikaan..?

Zijn antwoord was: “...dat hij het een grote eer had gevonden voor de USA te spelen, en al helemaal met de samengebrachte groep Supersterren die het eerste USA Basketball-team bestaande uit NBA'ers in Fiba-competitie in 1992 was...” Voor de wat jongere lezers: tot dat moment speelde de USA in Fiba-competities met amateurs/collegespelers, terwijl dat eerste en enige 'Echte Dreamteam' juist bestond uit de meest complete groep Supersterren ooit: naast Hakeem maakten ook Earvin 'Magic' Johnsson, Michael Jordan&Scottie Pippin, Charles 'Sir Charles - The Round Mound of Rebound' Barkley, Karl 'The Mailman' Malone, John Stockton, Larry Bird, en Patrick Ewing deel uit van dat ensemble... Nog even doorgaan? Nou er waren ook nog: Chris Mullin, Clyde 'The Glide' Drexler, en David 'The Admiral' Robinson...ik tik maar even de bijnamen die me direct te binnen schieten erbij, maar ik vergeet vast nog wel ergens iets. Ik noem ook een speler niet, want dat is nou eens een leuk zoek-vraagje: "Wie was de 12e speler van het Dreamteam? En waarom laat ik hem buiten dit rijtje van Super-Sterren?"

Kortom; ik denk niet dat er ooit nog zo'n team samengesteld zal (kunnen) worden -al moet je daarbij eigenlijk zeggen 'Zeg nooit: Nooit! Want je weet maar nooit...'

Het jaar na die ongelofelijke 'Bang' waarmee de NBA de Olympische Spelen binnenkwam -want hoe moet je het anders noemen als zowat alle Tegenstanders al VOOR de wedstrijd met jouw team op de foto willen..?- richtten wij onze club in de Oude Wijken van Den Haag op, en kozen als naam 'BV Team Ten Dreamers The Hague' (TTD), onder andere geïnspireerd op...natuurlijk!

Maar ook op het idee: 'Wees niet bang om te Dromen! Er is vaak meer mogelijk dan je op het eerste gezicht zou denken!'

Maar dat was niet het meest markante uit zijn antwoord, hij zei er achteraan: "I consider myself a Citizin of the World..." En alhoewel ik dat helemaal geen vreemde uitspraak vond uit zijn mond; 'die uitspraak bleef wel in mijn hoofd hangen'...

Goed ik had dus -op een Evenement waar tientallen jongere leden van mijn clubje uit Den Haag; allemaal Team Ten Dreamers!', een of meerdere dagen als Vrijwilligers niet basketballende Jeugd en Jongeren kennis lieten maken met NBA-Basketball (The Jam Session)- een kwartiertje kunnen praten met de Man die niet alleen een van de Enige 'Original Dreamteamers' was, maar ook nog eens -en niet voor niets!- zelf de bijnaam 'The Dream' droeg.

En wat zei die man met dat korte zinnetje nu eigenlijk?

Volgens mij: 'Al die Grenzen in de Wereld...niet belangrijk; we zijn allemaal Wereldburgers...en Iedereen heeft Dezelfde Universele Rechten van de Mens'... Dat bedoelde hij, zo begreep ik hem tenminste.

Enkele jaren later mocht ik zelf -in alweer een volgend leven- Internationale Jeugd Toernooien mocht gaan Scouten. Daardoor werd ik van Liefhebber/Fan van de Internationale Basketball-wereld, een beetje meer deel van die wereld. En omdat ik nu eenmaal graag ervaringen deel -en omdat ik vond dat veel te weinig mensen in Nederland benul hadden van die opwindende Internationale Basketball-wereld- benutte ik vanaf het begin die gelegenheid om mijn internationale ervaringen en belevenissen te delen met Basketball-Liefhebbers in Nederland, door het schrijven van Columns en Verhalen. Weer 'een volgend leven', maar dit leven loopt -zij het in beperktere mate- nog steeds door.

Ik werd dus min of meer deel van een relatief klein wereldje van Scouts, Managers, Agenten, grote Sport-merken, Coaches, en moest daarvoor (vooral) door heel Europa reizen. En ging mezelf steeds meer tenminste 'Europeaan' voelen. Nu reisde ik daarvoor ook al graag, maar in deze nieuwe rol kwam ik vaker bij 'echte Locals' en bij andere 'Basketball-nomaden' terecht -aan tafel bijvoorbeeld- want 'Reizen', is niet (precies) hetzelfde als 'Tourist of Vakantieganger zijn'. In dat nieuwe wereldje sprak ik -ondanks dat ik eigenlijk alijd een heel verlegen jongetje ben gebleven- altijd wel ergens een bijzonder iemand, of juist met heel gewone mensen uit andere landen iemand, die mij dan een beetje inwijdden in de bijzonderheden van dat land, die streek, of die specifieke plaats. Ik zag op sommige plekken de sporen van Oorlogen, en dan waren er altijd wel mensen die daar dan verhalen over vertelden die 180 graden anders waren dan je vanuit het veilige Nederland had kunnen bedenken... Ik werd er een wijzer, en dus rijker mens van, tenminste dat vind ik...

Maar het meest van alles, trok ik iedere keer weer dezelfde conclusie: 'Hoe anders landen, mensen, culturen, gewoonten ook op het eerste gezicht lijken, uiteindelijk zijn al die mensen eigenlijk net zoals 'wij' -de mensen die het toevallig erg getroffen hebben met het feit dat we 'toevallig' in een van de rijkste, meest ontwikkelde kleine stukjes van de wereld geboren en opgegroeid zijn, kleine stukjes aarde waar heel veel dingen goed geregeld zijn, en waar voor de meeste mensen heel veel mogelijk is-, en dat dat dus juist 'helemaal niet zo normaal is, maar gewoon 'Geluk'! Een les die ik toen leerde was, dat Europeanen van mijn generatie en net daarvoor, die oorspronkelijk helemaal niet zoveel anders leefden dan wij, zomaar ineens de pech hadden dat hun wieg aan de andere kant van 'De Muur', of van 'Het IJzeren Gordijn' stond. En dat dat dus een wereld aan verschil maakt wat betreft Vrijheid, Kansen, en Rijkdom die wij wel -maar velen van 'hen'- niet hadden, of in ieder geval minder.

En dat leidde bij mij dus tot de conclusie dat: het daarom dus volslagen logisch is dat wij -nu die Muur en/of dat Gordijn er niet meer zijn- die landen waarmee we in onze geschiedenis vaak behoorlijk verweven waren, helpen! Dat ze nu niet alleen maar 'een Nieuwe Markt' zijn voor ons, maar ook landen -of eigenlijk volken, mensen!- waar we niet alleen moeten profiteren als dat kan, en die we buitensluiten als ons dat even beter uitkomt, maar dat we die mede-Europeanen moeten helpen om op ons niveau van Kennis, Welvaart, en Rechtstaat te komen. Dat is in eerste instantie een kwestie van eerlijkheid, maar uiteindelijk ook altijd nog eens in ons eigen voordeel ook, wat populisten daar ook anders over mogen roepen. Want als er iets is dat de Gemeenschap die nu EU heet bewezen heeft, dan is het dat; zelf werden we na WO-II weer op de been geholpen door de Amerikanen, en als er ergens landen zijn die daar goed van hebben geprofiteerd dan zijn 'wij Nederland' en bijvoorbeeld Duitsland dat wel.

En nu is het dus onze beurt om anderen te helpen...en dat doen we dus allang niet meer genoeg, en dat vind ik bedroevend...

Goed, en dan kom ik nu dus bij de moraal van dit verhaal, en bij de actualiteit van de -zeer lange- titel boven dit verhaal: ik roep weleens -wat provocerend, maar deels ook zeker gemeend- “...weg met al die Grenzen van de Natie-staten, te beginnen met de Be-Ne-Lux; 'Laten we Nederland Opheffen en Opdelen in vier delen -bijvoorbeeld Randstad, Zuiden, Oosten en Noorden-, laten de Belgen hetzelfde doen -bijvoorbeeld in Brussel, Vlaanderen en Wallonië- en laten we daar Luxemburg dan aan toevoegen. Dan hebben we Acht relatief Grote, Sterke Regio's, die allemaal nog wel een stukje autonomer mogen worden dan bijvoorbeeld onze provincies nu zijn. We noemen het nieuwe geheel dan Be-Ne-Lux-land, en zijn dan meteen een van de grotere, en rijkste landen in de EU."

Daarmee sparen we (de kosten en consequenties van) die politieke- en bestuurs-laag daartussen -een laag waar ik me toch in toenemende mate aan erger vanwege het geneuzel en het onvermogen, een laag bovendien die er in de Globaliserende Wereld toch steeds minder toe doet- gewoon uit; dat zou ons miljarden schelen! En dan kunnen we gelijk alles wat nu niet goed meer functioneert eens flink opschudden en verbeteren -ik noem maar even wat voorbeelden: Defensie, de e-Overheid (en dus ook de Belastingdienst die op instorten staat), de Zorg, het Onderwijs, er zijn gebieden te over waar wel eens een frisse wind door mag!

En als datzelfde dan ook op andere plaatsen in Europa waar het inmiddels flink rommelt ook zou gebeuren; dan krijgen we een nog veel groter en veel sterker Europa, maar ook een Europa waar 'de Macht van de Toevalligheid'

-zie Schotland, Noord-Ierland en Ierland de UK en de Brexit,

-zie Catalonië, Baskenland en Spanje,

-zie het Frankrijk van het Platteland vs. de Grote Steden/c.q. Parijs,

-zie Duitsland dat veel te Groot, Rijk en Machtig is geworden, maar tegelijk nog steeds een onzichtbare grens heeft tussen 'Oost-' en 'West',

-zie Italië dat kraakt in zin voegen,

-en zo kan je nog uren doorgaan over het Meest Diverse Continent van deze Planeet, en dan heb ik het nog niet eens over 'weeffoutjes' die ooit zijn gemaakt aangaande de Koerden, de Palestijnen vs. Israël, en...en, en, En!

Ik zie het in mijn leven Niet Gebeuren...maar ook hier geldt: 'Zeg nooit: Nooit!'

Cartoon overgenomen van   ---  Hier  ---

En ik -want ik blijft af en toe Dromen; daarmee stoppen staat voor mij gelijk aan stoppen met leven- zou graag ooit eens een Groot Basketball-Toernooi zien, waarin het anders gaat dan waar we nu aan gewend zijn:

-waarin niet een dominant groot aantal Europese Landen elkaar het leven zuur maken, met nog enkele andere landen buiten de USA; daar is trouwens niets mis mee, het is heel vaak prachtige sport en gaat vaak met Grote maar Positief gekanaliseerde Emoties gepaard,

-maar waar dan uiteindelijk die meestal Europese landen -soms eens afgewisseld door landen als Canada, Brazilië of Argentinië, Australië en misschien ooit China- altijd weer verliezen van de US of America – zolang die natuurlijk niet ook steeds meer problemen krijgen, om als een Natie met het Best Mogelijke Team, dus teveel commercie uitbannend, op te treden.

Maar dat we eens een echte Battle tussen de USA en Europa krijgen!

Wie zou die wedstrijd uiteindelijk het vaakst gaan Winnen??

Het is een Mooie Droom, en het gaat 'maar om de belangrijkste bijzaak in het leven; sport'... Die andere zaken zoals Vrede & Vrijheid, echte Democratie, mogelijkheden jezelf te Ontwikkelen en te Ontplooien, voor een Volk om 'een te zijn', en vanuit die zekerheid zichzelf open te stellen voor 'de Ander', de kans om meer van de wereld te zien. Etc, etc...

Er is in deze roerige tijden zeer veel werk aan de winkel voor de Politici, maar dus ook voor de Stemmers in al die landen!

AART DEKKER

P.S. Wie maakt er een nieuw plaatje voor die 'Droom'; de 'Next Big Step in Basketball'?

Ik houd me aanbevolen, de mooiste inzendingen krijgen een speciale Column van me cadeau!