DIEP NADENKEN...NRC-OPINIE CARTOON FoSu / Max Verstappen: Fokke & Sukke zien in Finale @F1-race 't Schrödingers Car Principle...

In @nrc : Fokke & Sukke ien in finale @F1-race het Schrödingers Car Principle... https://t.co/1NXmV5iqRE

— Aart Dekker (@AartDekker) December 7, 2025

Van NRC.nl op 8 december 2025, meer NRC FoSu   ---  Hier  ---

en nog veel meer Fokke & Sukke   ---  Hier  ---

SHARTIE AART DEKKER / DE JEUGD HEEFT DE TOEKOMST / GROENE-COLUMN DONNER: (Begrip ´necessary illusions´ viel, van Noam Chomsky) WAARHEID waarheid bevrijdt allesbehalve, hij slaat alleen maar murw. En zolang overheden en bedrijven geld verdienen aan ontbossing en genocide

OZI Het grote jungle-avontuur | Trailer

KFDBelgium

14 aug 2024 #influencer #trailer #orangoetan

#OZI #influencer #trailer #orangoetan

 

* 

SHARTIE AART DEKKER - DE JEUGD HEEFT DE TOEKOMST

Als ouder(e) moet je jezelf soms inhouden om de jeugd niet te ontmoedigen met ´de Waarheid´

Het begrip ´necessary illusions´ viel, van Noam Chomsky) 

´....Waarheid bevrijdt allesbehalve, hij slaat alleen maar murw. En zolang overheden en bedrijven geld verdienen aan ontbossing en genocide...´

Een mooie column van Marian Donner in de Groene Amsterdammer over Waarheid vs. Liegen (om bestwil).

Over hoe frustrerend de realiteit kan zijn en hoe deze (voor ouders) soms nogal kan wringen  -of zelfs botsen- met het optimisme van kinderen.

Over hou je als ouder(e) ervoor moet waken (je) kinderen niet het vermogen te dromen en optimistisch te zijn moet ontnemen...want dan hol je het potentieel voor verbetering in de toekomst uit.

Aan de andere kant is het natuurlijk ook niet goed om kinderen helemaal af te schermen van ellende als Oorlog, Vernietiging van Planeet, Ecosystemen, Milieu, etc, etc...

Tsja...ouderschap is iets moois, maar lang niet altijd gemakkelijk..! 

(AD) 

* 

Column Marian Donner

Ozi en Chomsky

Marian Donner beeld Aart-Jan Venema

30 juli 2025 – verschenen in nr. 31

De originele column en nog veel meer van Marian Donner vind je op de site van de Groene Amsterdammer  ---  Hier  ---

Welke leugens zijn noodzakelijk voor een samenleving? In een aflevering van Het filosofisch kwintet kwam deze vraag voorbij en toevallig zag ik niet veel later een mogelijk antwoord in de tekenfilm Ozi: Voice of the Forest. ‘Het is echt een heel goeie film’, zei mijn zoontje nog, want hij kende hem al. Ik was even vergeten dat de smaak van een negenjarige niet per se de beste leidraad is.

Ozi bleek een jong orang-oetanmeisje te zijn dat haar ouders en huis verliest in een grote bosbrand. Ze belandt in een opvangcentrum, leert zich via een soort smartwatch verstaanbaar maken aan mensen en groeit uit tot een heuse influencer: op sociale media plaatst ze leuke filmpjes over haar leven. En toen was de film nog geen vijf minuten bezig. Zo vroeg begint de technologische indoctrinatie al, dacht ik nog. Maar natuurlijk kon het erger (alles kan altijd erger).

Gaandeweg ontdekt Ozi dat er een heel gemeen bedrijf is dat het regenwoud vernietigt voor palmolieplantages en, lang verhaal kort: Ozi openbaart die waarheid in een filmpje, het filmpje gaat viraal, miljoenen mensen zijn woedend, waardoor het bedrijf gedwongen wordt om voortaan goed te doen. En de regenwoud-dieren leven nog lang en gelukkig.

‘Wat vond je?’ keek mijn zoontje me stralend aan.

Ik kon het niet helpen, het was eruit voor ik er erg in had: ‘Wat een ongelooflijke onzin is dit!’ We weten allang in welk razend tempo enorme stukken regenwoud verdwijnen, we weten ook welke bedrijven daar grotendeels verantwoordelijk voor zijn, er is een filmpje van een orang-oetan, een echte dus, die zijn boom verdedigt tegen monsterlijke graafmachines, ook dat filmpje ging viraal, maar het maakt allemaal geen moer uit. In Gaza vindt momenteel een genocide plaats, of pardon, de Israëlische regering voert er een slachting uit met ‘genocidale kenmerken’, die dagelijks wordt gelivestreamd op sociale media: we kunnen het allemaal zien, miljoenen mensen zijn woedend, en toch verandert er al 21 maanden (en 58 jaar) helemaal niets.

Nee, de waarheid bevrijdt allesbehalve, hij slaat alleen maar murw. En zolang overheden en bedrijven geld verdienen aan ontbossing en genocide, is er geen Ozi of eenzame strijder die daar iets aan kan doen.

‘Nou, ik vond het wel een goede film’, piepte de negenjarige zacht.

‘Maar ik heb toch gelijk?’ vroeg ik later op de avond aan mijn geliefde. Het begrip necessary illusions viel, van Noam Chomsky-: de noodzakelijke illusies (of leugens) waarmee een systeem zichzelf onzichtbaar maakt. Voor voorbeelden hoef je enkel naar de strekking van een willekeurige Hollywoodfilm te kijken. Geld maakt niet gelukkig. Hard werken loont. Liefde is het enige wat telt. En, die vooral: een enkel individu kan, geheel op eigen kracht, de wereld veranderen.

‘Het is niet waar, dan moet ik er toch ook niet over liegen?’ drong ik aan. Maar daar bleek de geliefde toch anders over te denken. Hij zei dat het bij de jeugd hoort. Dat gevoel van zelfoverschatting, van onoverwinnelijkheid, de hemel willen bestormen. Hij vond: in deze zielsdodende wereld, waarin creativiteit en originaliteit zo weinig ruimte krijgen, die je al vanaf de lagere school in het gareel duwt, is een overmatig geloof in jezelf juist heel gezond. Niemand heeft iets aan je wanhoop of cynisme. Je moet blijven geloven dat je iets kunt veranderen, dat je de massa in beweging kunt zetten, dat deze wereld niet zo hoeft te zijn.

Niet veel later las ik over een studente die een petitie had opgezet waarmee ze het Franse parlement dwong om een wet te herzien die het gebruik van een zeer kwalijke insecticide toelaat. In Spanje begonnen acht burgers een rechtszaak tegen de milieuvervuiling door veedieren, en wonnen. Het zijn inspirerende verhalen, geruststellend ook: er gebeurt tenminste wat! En toch denk ik dat dit soort verhalen, over de kracht en macht van het individu, uiteindelijk meer kwaad doen dan goed. Ik blijf hopen op verhalen die het menselijk ego, de hoogmoed en zelfoverschatting, juist wat meer intomen. Maar tegen mijn zoontje zal ik voortaan inderdaad liegen.

Lees ook:

Column

O, wat ik er niet voor over zou hebben om Andrew Tate in zijden kamerjas te zien overleven tussen samurai!

Marian Donner 9 juli 2025

 

 

 

AANRADER! / SHARTIE AART DEKKER / #BNXT HEROES DEN BOSCH-TALK Afl.6: Erik Braal over zijn speelstijl en de matige start van zijn jonge team & Kennismaking met de nieuwe General Manager; Freddy Werst over de strategie van HDB

1 okt 2024 🏀 💬 | 𝐇𝐞𝐫𝐨𝐞𝐬 𝐓𝐚𝐥𝐤 - 𝐄𝐩. 𝟔

In deze aflevering gaan we in gesprek met head coach Erik Braal over de verloren Season Opener tegen Brussel, de BCL Qualifiers en het team proces én introduceren we nieuwe General Manager; Freddy Werst.

COLUMN AART DEKKER / DEBAT MET MAARTEN VAN GENT / SCI-FI vs. SCIENCE vs. RELIGION / VK-WETENSCHAP KUDO(2017): Young Sheldon Vs The Church & Leven we/Zijn we eigenlijk in een hologram? Het zou zomaar kunnen / VOLKSKRANT THEORETISCHE FYSICA / THE MATRIX FILM /

 

Young Sheldon Vs The Church

SeriesFanatics

24 aug 2018  

Young Sheldon doesn't believe in the God and questions Church Pastor Jeff's Logic behind the existence of God. His family is afraid that he is going to embarrass the Priest, therefore, it makes for a super funny scene. This short clip is taken from the sitcom Young Sheldon S01E03 - "Poker Faith and Eggs."

*

SHARTIE AART DEKKER - SCI-FI vs. SCIENCE vs. RELIGION

N.a.v. VK-WETENSCHAP KUDO(2017) in tijden van... 

'Kijken naar wat er wel kan'...(en nee: dat is niet het gelijk van het kabinet Wilders..!)

Young Sheldon Vs The Church & Leven we/Zijn we eigenlijk in een hologram? Het zou zomaar kunnen

VOLKSKRANT THEORETISCHE FYSICA - THE MATRIX

Ik ben een Science Fiction liefhebber; zo'n beetje van mijn 10e t/m mijn 15e las ik in een tempo van 4 boeken per week/per 2 weken, de bibliotheek wat betreft dat genre leeg. 

Denk trouwens niet dat het het enige was wat ik las; er waren nog een paar genres die ik 'er nog bij deed', maar zo breed als mijn interesse aan onderwerpen nu is, was deze in mijn jeugd en jonge jaren nog niet.

Op mijn 15e ontdekte ik basketball als serieus virus voor mij, en dat nam een forse hap uit mijn voor  lezen beschikbare tijd, al las ik de echte klassiekers in het Sci-Fi nog wel een tijdje door. Ook namen mijn fondsen iets toe  - dat had dan trouwens weer niets met basketball te maken; in tegendeel! -  waardoor ik in toenemend tempo boeken kon gaan kopen...

Zo vanaf mijn 25e werd mijn vrije tijd schaarser, vanaf mijn 30e halveerde door chronische ziekte mijn energie & werd mijn leessnelheid door oogproblemen gedecimeerd, bovendien verbreedde mijn interesse zich nogal..resultaat: ik heb nog een paar duizend ongelezen boeken staan...of ik die ooit nog 'uit' krijg..?

Ik ben gelovig opgevoed, al was dat maar de helft van de leidende principes in ons huishouden  - mijn vader was een klassieke liberaal en had helemaal niets met geloof en kerk - dus in mij huizen diep christelijke principes naast die liberale, en ik ben bepaald geen 'YoungSheldon', maar toch: het bepaalt allemaal mede de persoon die ik ben en 'vrij denken en associëren', filosoferen, vragen stellen, proberen te begrijpen en debatteren...het bepaalt een fors deel van wie ik ben geworden.

Goed na deze korte inleiding, maar direct naar de crux van dit stukje.

Vooral de laatste 10-15 jaar willen de uitvoerige debatten die ik voer met mijn oude coach en vriend Maarten van Gent  - het Orakel van Porkuni, Estland -  nog weleens de kant opgaan van: bestaat er een God? Wat is Geloof? Wat is de Essentie van Leven & dood? en meer van dat al.

Van Gent is een bijzonder intelligent man  - al doet hij alle moeite om eenieder te doen geloven dat juist het tegendeel waar is! - en bovendien nauwelijks van zijn stuk te krijgen. Omdat mijn sociale wereld in diezelfde 10-15 jaar aanzienlijk kromp, hij in die periode niet zoveel meer coachte, ik dus niet meer zoveel kon lezen als ik graag wilde en ik het debat steeds meer met hem aan durfde/aan kon, kon dat nogal clashen. Iets wat hij stilletjes - denk ik - wel aardig vond  - al zal hij dat niet snel toegeven -  want mijn indruk is dat er niet zo heel veel mensen een debat met 't Orakel vol kunnen houden, laat staan kunnen winnen... Ik wel, maar god, wat kost het veel energie...

Wat ik er wel van leerde is dat juist die christelijke opvoeding - gecombineerd met die voorliefde voor Sci-Fi -  mij wel veel opgeleverd hebben in vermogen 'Out of the Box' te denken, me in te leven in andere denk- en mensbeelden en een soort van 'Can do'-mentaliteit. In dat laatste vinden Maarten en ik elkaar dan weer wel. 

Zonder dat één van ons zich ook maar voor een procent kunnen vinden in de Nep-Can-do-mentaliteit van het kabinet Wilders/Schoof, want die is  - tenminste dat is mijn inschatting -  gedoemd te mislukken en levert ons land alleen maar weer jaren vertraging op in wat er toch noodzakelijk is, als het niet zelfs achteruitgang zal brengen, maar dat is niks nieuws; de lijn van echte progressie in Nederland is al jaren geleden afgebogen naar beneden...

Maar goed, dat geloof, dat vrije en Out-of-the-Box-denken, en mijn debatjes met Maarten van Gent.

Dat alles komt samen in het onderstaande Knipsel uit de Oude Doos (van de Volkskrant, 2017) over waar het denken in de astronomie en over de kern van het leven en het bestaan: 'Leven we/Zijn we eigenlijk in een hologram?'

Had ik trouwens al gemeld dat ik in mijn werkende bestaan ICT'er en Informatie-architect was, en dat ik ook een groot liefhebber van comedy ben?

Toeval bestaat niet! 

Terwijl ik bij het (terug-)kijken van Young Sheldon  - de Prequel van de Big Bang Theory -  alleen  nog in het begin van serie-2 wat afleveringen niet heb gezien, aankwam bij bovenstaand en onderstaand fragment, sloot er zich weer een cirkeltje...

Nu maar hopen dat ik Maarten ervan kan overtuigen dat hij deze fragmenten  - liefst meer -  nog ff zou moeten bekijken  - zolang het nog kan -  het zou onze gesprekken op een hoger plan kunnen krijgen...

O ja, en natuurlijk ff het artikel lezen, of  - als dat teveel gevraagd is -  tenminste de fragmentjes ervan bovenaan...

 

When Pastor Jeff almost started crying Sheldon and pastor jeff church moments #YoungSheldon 

21 apr 2021 TEXAS 👇👇 Watch YOUNG SHELDON with a 30-day free Amazon Prime Trial in the comments 👇👇 💙 Please subscribe for daily new videos 💙 Like if you are a Missy Fan 👍

*

FRAGMENTEN('Zijn we eigenlijk in een hologram? Het zou zomaar kunnen ...', Volkskrant, 10 maart 2017):

“...Theoretisch fysicus Erik Verlinde (UvA) begint zijn voordrachten tegenwoordig zelfs vaak met een plaatje van de befaamde dwarrelende groene kriebeltekentjes uit The Matrix. 'Ik geloof wel dat we uiteindelijk zijn opgebouwd uit informatie', zegt hij. 'En dat de werkelijkheid zoals we die zien daarvan is afgeleid. En dan kun je je terecht afvragen: zijn we hier nou aanwezig, ja of nee?'

De denkstap valt te verenigen met wat we nu denken te weten over het heelal

Natuurkundejournalist George van Hal

Die vraag is zo oud als de mensheid zelf. Al in de 4de eeuw voor Christus overwoog Plato of de wereld misschien de slagschaduw is van een of andere hogere, 'echtere' wereld; en in China vroeg Zhuangzi zich rond diezelfde tijd filosofisch af of hij droomde dat hij een vlinder was, of een vlinder die droomde dat hij Zhuangzi was....”

&

“...Waarom wiskunde?

Dat is meteen al de eerste aanwijzing: waarom wiskunde? Een heelal met mooie rechte muren waarlangs je een meetlat kunt leggen, het lijkt hier verdorie wel een kunstmatig ding. Of neem de natuurconstanten, de vaste 'kengetallen' zoals de lichtsnelheid of de gravitatieconstante die de basis vormen onder de natuurkunde. Veel van de constanten lijken precies goed 'ingeregeld' om ons heelal mogelijk te maken, constateerden vele, vaak religieus ingestelde kosmologen nadat astronoom Fred Hoyle er in de jaren vijftig als eerste op had gewezen. Raar. Waarom zou dat zo zijn?...”

*

Leven we eigenlijk in een hologram? Het zou zomaar kunnen

Is het heelal eigenlijk een hologram? Bent u een computersimulatie? Klinkt als voer voor sciencefiction (en dat is het ook), maar het idee wint ook stevig terrein in academische kringen - en in Silicon Valley. Wat is hier aan de hand?

Maarten Keulemans 10 maart 2017 Lees het originele artikel en nog veel meer over dit onderwerp op VK.nl   ---  Hier  ---

Beeld Aïsha Zeijpveld

Het apparaat ziet eruit zoals natuurkundige apparaten er al snel uitzien: een rommelige explosie van slangen, snoeren, knoppen en buizen, samengepropt in een krappe ruimte bij het vermaarde Fermilab nabij Chicago. En toch: als er één apparaat is dat onze kijk op de wereld drastisch kan veranderen, is het deze opstelling wel. De 'Holometer', zoals het apparaat heet, is namelijk in het leven geroepen om iets ongelooflijks te onderzoeken: of de werkelijkheid misschien een projectie is.

De Holometer doet dat met twee haaks op elkaar geplaatste laserbundels, die heen en weer schieten door twee 40 meter lange tunnels. Door die laserbundels te laten versmelten kan de machine zeer minieme wiebelingen registreren in de spiegels waardoor de lasers vallen. En die verstorinkjes, miljarden malen kleiner nog dan de kern van een waterstofatoom, dáár zit het hem in. Het zou een fenomeen zijn vergelijkbaar met de pixels die opdoemen als je een bioscoopscherm van heel dichtbij bekijkt. De gruizigheid zou een sterke aanwijzing zijn dat de realiteit zoals we die kennen een hologram is - een driedimensionale projectie vanaf de rand van het heelal.

Ik zal u vertellen waarom dit artikel u aantrekt. Uw hele leven heeft u al het gevoel dat er iets raars is met uw bestaan. U kunt er niet goed de vinger op leggen wat het is, maar het knaagt, waar u ook gaat. En nu is de keuze aan u. U kunt doorbladeren, dit artikel overslaan, en geloven wat u wilt. Of u kunt verder lezen, en zien hoe diep het konijnenhol reikt.

_{Tekst gaat verder onder de foto.}

 

In het konijnenhol: Neo (Keanu Reeves) in The Matrix.Beeld Warner Bros

In ongeveer die woorden ging het in The Matrix, de legendarische sciencefictionfilm waarin (spoiler alert) de werkelijkheid een enorme computersimulatie blijkt. Hoofdpersonage Neo kiest voor het konijnenhol, neemt een rode pil en wordt ruw wakker in een andere werkelijkheid: een wereld waarin robots de macht hebben gegrepen en mensen zijn ondergedompeld in een computer-gegenereerde, niet van echt te onderscheiden droom.

Sciencefiction natuurlijk. Maar opmerkelijk genoeg wél een idee dat ook in de academische wereld steeds wijdere kringen trekt. In New York was The Matrix onlangs gespreksthema van een publieksdebat met prominente natuurkundigen zoals Max Tegmark, Lisa Randall, James Gates en Neil deGrasse Tyson. In Washington baarden drie fysici opzien met een technisch vakartikel over de 'grenswaarden aan het heelal als numerieke simulatie'. En in een curieus expertrapport signaleerde de Bank of America Merrill Lynch afgelopen herfst dat de kans 20 tot 50 procent is dat de mens leeft in 'een fotorealistische 3D-simulatie'.

Aanwijzingen van computersimulatie

Alles om u heen, een illusie van bordkarton. Misschien is het beter als u even een slokje water neemt. Want als je weet waar je moet kijken, en je kijkt goed, kun je de kiertjes zien zitten.

'Ik kan me best voorstellen dat iemand zegt: we zien hier aanwijzingen van een computersimulatie', zegt in Nijmegen hoogleraar radioastronomie Heino Falcke. 'De denkstap valt te verenigen met wat we nu denken te weten over het heelal', zegt natuurkundejournalist George van Hal van New Scientist, die zowel een boek schreef over de wetenschap achter sciencefiction als een over de hogere natuurkunde van de kosmos.

Theoretisch fysicus Erik Verlinde (UvA) begint zijn voordrachten tegenwoordig zelfs vaak met een plaatje van de befaamde dwarrelende groene kriebeltekentjes uit The Matrix. 'Ik geloof wel dat we uiteindelijk zijn opgebouwd uit informatie', zegt hij. 'En dat de werkelijkheid zoals we die zien daarvan is afgeleid. En dan kun je je terecht afvragen: zijn we hier nou aanwezig, ja of nee?'

De denkstap valt te verenigen met wat we nu denken te weten over het heelal

Natuurkundejournalist George van Hal

Die vraag is zo oud als de mensheid zelf. Al in de 4de eeuw voor Christus overwoog Plato of de wereld misschien de slagschaduw is van een of andere hogere, 'echtere' wereld; en in China vroeg Zhuangzi zich rond diezelfde tijd filosofisch af of hij droomde dat hij een vlinder was, of een vlinder die droomde dat hij Zhuangzi was.

In recentere tijden begon dat idee ook door te lekken naar de natuurkunde. Geen wonder: fysici zitten immers met een heelal vol geestverruimende zaken zoals onzichtbare krachten, ongrijpbare deeltjes en in zichzelf opgerolde dimensies. Een heelal, dat allang niet meer is te snappen met het boerenverstand, maar waarmee de rekenregels van de wiskunde wonderlijk genoeg wél uit de voeten kunnen.

Waarom wiskunde?

Dat is meteen al de eerste aanwijzing: waarom wiskunde? Een heelal met mooie rechte muren waarlangs je een meetlat kunt leggen, het lijkt hier verdorie wel een kunstmatig ding. Of neem de natuurconstanten, de vaste 'kengetallen' zoals de lichtsnelheid of de gravitatieconstante die de basis vormen onder de natuurkunde. Veel van de constanten lijken precies goed 'ingeregeld' om ons heelal mogelijk te maken, constateerden vele, vaak religieus ingestelde kosmologen nadat astronoom Fred Hoyle er in de jaren vijftig als eerste op had gewezen. Raar. Waarom zou dat zo zijn?

Het was de Brits-Zweedse filosoof Nick Bostrom die tien jaar geleden de hypothese nieuw leven inblies en hem cultstatus gaf. In vakblad Philosophical Quarterly opperde Bostrom dat het zelfs waarschijnlijk is dat we in een simulatie leven. In de verre toekomst zullen onze nakomelingen ongetwijfeld geavanceerde, niet van echt te onderscheiden computersimulaties maken, redeneerde hij. Die simulaties zullen de wereld nabootsen, zoals Civilization en The Sims dat ook al doen. En dat betekent dat we, statistisch gezien, 'zo goed als zeker in een simulatie leven'. In een wereld waar iedereen massaal computergames speelt, is de kans dat je een digitale Mario bent immers veel groter dan dat je een échte Mario bent.

Veel natuurconstanten lijken precies goed 'ingeregeld' om ons heelal mogelijk te maken. Raar

Ook in de kosmologie is er een heropleving. Altijd al waren er kosmologen die het heelal voorstellen als een eindeloze opeenstapeling van pixelachtige blokjes, schetst theoretisch fysicus Gerard 't Hooft (Universiteit Utrecht). 'En de achterliggende gedachte, dat je het heelal kunt opvatten als een soort rooster waarin de punten beïnvloeden wat hun buur doet, is ook helemaal niet zo gek.'

Inmiddels, signaleert Verlinde, maakt de theoretische natuurkunde een omslag van klein naar groot. 'De 20ste eeuw was de eeuw van het reductionisme, waarbij alles uit deeltjes en krachten moest bestaan. Maar de taal van de 21ste eeuw is een heel andere', zegt hij. 'We zijn anders aan het nadenken, hebben het over verbondenheid en over emergente eigenschappen die spontaan uit de losse onderdelen tevoorschijn komen. Dat maakt de aandacht voor projecties en computersimulaties misschien een teken des tijds.'

Je kunt ook prima rekenen aan elektromagnetische velden, zonder dat iemand ooit veldlijnen door zijn huis ziet lopen

George van Hal

Heelal van getallen

Zelf hoort Verlinde tot de groeiende stroom natuurkundigen die meent dat je het heelal het beste kunt beschrijven als opgebouwd uit informatie. Nullen en enen, ook de zwarte lege ruimte bestaat eruit, het hele heelal is informatie. Het is uit het gewriemel en gekronkel van die nullen en enen dat de natuurkunde opdoemt, denkt hij. En dat opdoemen gaat nogal letterlijk: als een hologram, omdat de nullen en enen een met elkaar 'verstrengeld' weefsel vormen dat voortdurend informatie doorsluist van en naar de rand van het heelal. 'Zodat alles wat zich in het universum afspeelt een soort afspiegeling is van wat er gebeurt op een schil aan de buitenkant', zegt hij.

En ja, daar snappen gewone mensen natuurlijk niets meer van en begint de grote spraakverwarring, denkt onder meer Van Hal. 'Het gaat in de natuurkunde vooral om die wiskunde. Als we het zus en zo opschrijven, werkt het beter', zegt hij. 'Je kunt ook prima rekenen aan elektromagnetische velden, zonder dat iemand ooit veldlijnen door zijn huis ziet lopen.'

_{Tekst gaat verder onder de foto.}

Beeld Aïsha Zeijpveld

Verwarrend dus dat het woord 'hologram' onmiddellijk associaties oproept met... nou ja, 3D-projecties. Nep. Toen de Grieks-Britse fysicus Kostas Skenderis vorige maand bewijs presenteerde dat het heelal kort na de oerknal uitstekend valt te beschrijven als hologram, spraken de nieuwskoppen boekdelen: het eerste bewijs dat ons universum een hologram is! 'Hier stuit je echt op een van de grotere vragen die we aan het stellen zijn', vertelt Verlinde. 'Kunnen we wat we zien in de ruimte opvatten als echt of niet? Ik denk eerlijk gezegd dat we het antwoord nog niet hebben gevonden.'

't Hooft, die het holografisch principe in de jaren negentig introduceerde, benadrukt dat het hologram vooral een soort boekhoudkundige truc is om de natuur te beschrijven. Op zeer kleine schaal, veel kleiner dan een atoom, blijken ruimte en tijd namelijk niet meer spiegelglad, maar begint de ruimtetijd te krommen, als krullende golfkoppen op een stormachtige zee. Om die zee te overzien, is het nuttig hem van bovenaf te bekijken - alsof het een plat vlak is.

'Dat was het idee van holografie', schetst 't Hooft. 'Het is gewoon een efficiënte manier om de werkelijkheid te beschrijven. En hoewel er een beetje een waas van geheimzinnigheid omheen hangt, is dat idee bruikbaar in allerlei modellen. Eigenlijk in alle situaties waarbij je merkt dat een theorie in een lager aantal dimensies wiskundig gezien een getrouwe afspiegeling is van die theorie in een hoger aantal dimensies.'

Holografie is gewoon een efficiënte manier om de werkelijkheid te beschrijven

Theoretisch fysicus Gerard 't Hooft

Holometer-experiment

Zo denken ze er ook over bij het Holometer-experiment in de VS. Terwijl de Holometer een zekere cultstatus verwierf in de nerd-o-sfeer van sciencefictionliefhebbers en toekomstmijmeraars, brachten de eerste metingen nog niet de gehoopte quantumgruizigheid aan het licht die zou kunnen duiden op een projectie. Maar zelfs als die korreligheid wél opduikt, is onduidelijk wat dat precies betekent, benadrukt Fermilab op zijn website.

Daar staat het als de bijsluiter bij een financieel product: 'Als fysici zeggen dat het heelal in het echt tweedimensionaal is, betekent dat nog niet dat de derde dimensie niet bestaat. Bovendien impliceert de gedachte dat ons driedimensionale heelal op de een of andere manier is gecodeerd in twee dimensies nog niet dat er iets of iemand is die de illusie projecteert of de simulatie draait.' Ook 't Hooft gelooft niet dat we een afspiegeling zijn. 'Juist het tegenovergestelde: ik denk dat we heel concreet in een driedimensionale structuur leven', zegt hij.

En de nullen en enen? Die informatie waaruit het heelal voortkomt - wat ís dat precies? Verlinde zet de knop van de natuurkundige weirdheid nog een tandje hoger: 'Als ik microscopisch denk, dan denk ik dat de bouwstenen van het universum vergelijkbaar zijn met wat je een quantumcomputer kunt noemen. Maar dan op een vreselijk kleine schaal. En de werkelijkheid die we zien is daarvan afgeleid. Of we zijn het gevolg van een of andere ingewikkelde berekening.'

't Hooft ziet het universum als een soort meerdimensionale superspreadsheet van getallen die voortdurend op elkaar inwerken, 'als het rekenboek van een superwiskundige', zoals hij verwoordt. 'Ik kan me een nog extremere visie op ons heelal voorstellen: misschien ís het heelal niets anders dan de wereld van getallen, met al hun bijzondere eigenschappen', stelt hij. 'Getallen geven hun eigenschappen door aan andere, nog grotere getallen, via de wiskunde. Het zou zomaar kunnen zijn dat de getallen op zichzelf een heelal vormen. Ons heelal? Het lijkt me denkbaar, maar echt begrijpen doen we dit nog helemaal niet.'

Dat doet toch al aardig denken aan de slierten computercode uit The Matrix. Van Hal drukt zich behoedzaam uit: 'Ik weet het gewoon niet. En bewijs het maar eens. Waar staat die quantumcomputer waarop de simulatie zou draaien eigenlijk?'

Waar staat die quantumcomputer waarop de simulatie zou draaien eigenlijk?

Uit de simulatietheorie spreekt een grote heilsverwachting voor de technologie, zoals men die vroeger verwachtte van God of Jezus

Hoogleraar radioastronomie Heino Falcke

'Een miljard tegen één', zo schatte Tesla-oprichter Elon Musk afgelopen zomer in een voordracht de kans dat we in een computergame leven. En hij is de enige niet. Vooral in Silicon Valley is er sprake van een heuse 'obsessie met de simulatiehypothese', noteerde The New Yorker. Redacteur Tad Friend sprak zelfs twee miljardairs die de hulp van de wetenschap hebben ingeroepen om ze uit de simulatie te bevrijden. 'Helaas heb ik moeten beloven hun namen geheim te houden', mailt Friend desgevraagd.

Maar ja, ons hele universum als een technische gadget - waar anders dan in Silicon Valley kun je verwachten dat zo'n idee aanslaat? 'Uit die simulatietheorie spreekt een grote heilsverwachting', signaleert Falcke. 'Een heilsverwachting voor de technologie, zoals men die vroeger verwachtte van God of Jezus. Zelfs op datzelfde spirituele niveau.'

_{Tekst gaat verder onder de foto}

Het windmolenstelsel.(Wikipedia)

Bewijs het maar eens

En zoals ook bij God het geval is: bewijs maar eens dat we écht in The Matrix leven. Hoogleraar wijsgerige antropologie Jos de Mul (Erasmus Universiteit Rotterdam) begint over Ockhams scheermes: roep niet allerlei verklaringen aan die helemaal niet nodig zijn. 'Als het gras groeit, kun je daar ook allerlei bovennatuurlijke verklaringen voor bedenken. Maar waarom zou je?'

Bovendien is er ook wat tégen de simulatie in te brengen. 'Je zou een computer nodig hebben die groter is dan het heelal', zegt 't Hooft. 'Dat moet dus gebeuren in een ander heelal, eentje dat groter is dan het onze. Ik heb enige moeite om mij dat voor te stellen.'

Raar is ook dat onze werkelijkheid nergens compressie lijkt te bevatten, zoals je in games ziet: je zoomt in op een verre ster, om te ontdekken dat het gewoon wat losse pixels zijn, opgehangen ter decoratie. Misschien is dat wel het beste argument tégen de Grote Simulatie, vindt Verlinde: de werkelijkheid is te perfect. 'In de film The Matrix zag je op een gegeven moment een kat een stukje verspringen: een hapering! Maar in werkelijkheid word je nou nooit eens wakker om te ontdekken: hee, ze hebben de verkeerde dag gestart.' Zo'n foutje lijkt hem het overtuigendste bewijs voor een simulatie: 'Dat er iets onverwachts gebeurt. Een soort foutmelding. Als we in een simulatie leven, is de code wel érg goed geschreven.'

Brein in een vat

Officieel is The Matrix een gevalletje 'brein in een vat'. Dat is een filosofisch gedachtenexperiment, waarbij een echt bestaand brein een nepwerkelijkheid krijgt voorgeschoteld door het aan te sluiten op een simulatie. Een 'echte' gesimuleerde werkelijkheid komt volledig uit de computer: deeltjes en atomen zijn dan opgebouwd uit een of andere exotische omzetting van informatie naar tastbare materie.

Misschien wel het beste argument tégen de Grote Simulatie: de werkelijkheid is te perfect

Ontoetsbaar, onkenbaar, geen wetenschap meer. Een 'leuk gedachtenexperiment', zegt De Mul, 'niet natuurwetenschappelijk te onderzoeken', vindt Falcke. 'Een fantastisch idee dat erg op speculaties berust', constateert 't Hooft.

Of wacht. In elk geval één onderzoeksgroep denkt daar nadrukkelijk anders over. Misschien is de simulatie wel degelijk te kraken, door te kijken naar het gedrag van langsrazende kosmische deeltjes, oppert de Amerikaanse fysicus Silas Beane samen met twee collega's in alweer een vakartikel dat wereldwijd Matrix-achtige nieuwskoppen opleverde. Een computersimulatie zal op heel kleine schaal immers een onderliggend rooster hebben, zoals millimeterpapier op een tekentafel. En hoog-energetische kosmische deeltjes zouden die structuur blootleggen: ze zullen de neiging hebben om de lijntjes te volgen, 'op een manier die de structuur van het onderliggende rooster reflecteert', aldus de drie in Physical Review Letters. 'We hebben nog veel meer gegevens nodig', zei Beane op een presentatie in Californië. 'Maar als de simulator eindige bronnen heeft, zou zo'n effect er moeten zijn.'

De grote simulator, verraden door zijn ruitjespapier. Misschien moet u het glaasje water toch nog even bij de hand houden.

---

Vijf vragen aan Gerard 't Hooft

Waarom is er overal wiskunde?

Of het nu gaat om vallende appels of de beweging van het elektron: met de juiste natuurkundige vergelijkingen is het heelal prima te behappen. Dat is ergens ook raar. Waarom 'klopt' het heelal zo goed? Alsof het universum is uitgetekend op het millimeterpapier van de wiskunde.

 

Fysicus Gerard 't Hooft.Beeld Joost van den Broek / de Volkskrant

Waarom zijn de natuurconstanten wat ze zijn?

Uit de natuurkundevergelijkingen volgen zo'n 26 onveranderlijke, vaste, 'dimensieloze' getallen, zoals de massa van het elektron of de lichtsnelheid. Veel zouden problemen geven als ze groter of kleiner waren: atomen zouden instabiel zijn, sterren te kort leven. Dat kan betekenen dat er nog veel meer heelallen zijn, met iets anders afgestelde constanten. Of heeft iets of iemand ons heelal ingeregeld?

Zit er computercode verstopt in de natuurkunde?

Een bizarre en controversiële bewering van de vooraanstaande theoreticus James Gates van de Universiteit van Maryland: verstopt in de vergelijkingen van de snaartheorie vond hij, in zijn woorden, 'foutcorrecties zoals je die ook hebt in een browser'. De correcties zouden de werkelijkheid stabiliseren. Huh?

Kunnen we de pixels zien?

De kleinste lengteschaal in het heelal is de zogeheten Plancklengte, 10 tot de min 35ste meter. Maar als het heelal een projectie is, zou die schaal een stuk minder miniem moeten zijn - ongeveer zoals een projector pixels uitvergroot. In diverse experimenten zoekt men daarom naar zulke 'hologrampixels'.

Waarom is er een verband met informatica?

Theoretici merken de laatste jaren dat allerlei wiskundige begrippen uit de informatietheorie van pas komen ter verklaring van raadselachtige zaken uiteenlopend van donkere materie tot het schijnbare informatieverlies in zwarte gaten. Is het gewoon een teken des tijds dat uitgerekend onze generatie computerachtige eigenschappen in het heelal herkent, of zit er meer achter?

 

BIJZONDER GEBOORTEKAARTJE BERT WAGENDORP: 'Pippa' - 'Vreemdelingenhater Geert Wilders in vervoering van voormalige Ethiopische asielzoekster Hassan; begint als een bezetene ‘GOUD!’ te twitteren..Topsport heeft z’n hoerige kanten en laat zich graag misbruiken / EVEN NADENKEN N.A.V. VK-OPINIE COLUMNIST OVER DE EUFORIE /

 

FRAGMENT: 

".... We slepen er graag van alles bij, maar het draait erom dat Sifan Hassan ons een aangename zondagochtend op de bank bezorgt, bij voorkeur door te winnen – als zij wint, winnen wij ook een beetje. Dat lijkt onbetekenend, maar als je een sportieve ochtendmis opvoert voor drie miljoen mensen wordt het andere koek. Dan raakt zelfs een vreemdelingenhater als Geert Wilders in vervoering van een voormalige Ethiopische asielzoekster en begint hij als een bezetene ‘GOUD!’ te twitteren. Topsport heeft z’n hoerige kanten en laat zich graag misbruiken.

De kleine Pippa zij gezegend en God verhoede dat ze ooit in die wereld verzeild raakt."

*

Column Bert Wagendorp

6,25 meter met de polsstok is knap, maar je blijft toch een verticale fierljepper

Bert Wagendorp 12 augustus 2024 

Originele column op VK.nl (en nog veel meer)   ---  Hier  ---

Op de voorlaatste dag van de Spelen werd mijn beeldschone eerste kleindochter Pippa geboren. Misschien blijkt dat over 24 jaar een veelzeggend moment te zijn geweest. Wie is geboren tijdens de tegen die tijd legendarische Spelen van Parijs, waarin Nederland de sportgrootmachten Groot-Brittannië, Italië en Duitsland achter zich liet in het medailleklassement, draagt vanzelfsprekend iets met zich mee: er hangt dreiging in de lucht. Haar vader is ook nog een zwartebandjudoka die heeft aangekondigd dat hij Pippa zo rond haar derde verjaardag de eerste lessen valtechniek zal bijbrengen en dan belandt zo’n kind al snel in een topsporttraject.

De afgelopen twee weken vroeg ik me af of een mens daar wel gelukkig van wordt. Ik heb het niet geturfd, maar ik heb tijdens zestien dagen topsport meer dromen gebroken zien worden dan levenslange ambities in vervulling zien gaan. Topsport heeft als nadeel dat achter elke zege altijd meerdere nederlagen zitten. De lach van de winnaar kan gemakkelijk worden verdronken in de tranen van de verliezers.

Onze Pippa doet straks hoopvol mee aan het NK voor 4- en 5-jarigen en ik ga heus wel op de tribune zitten, maar ik hou mijn hart vast. Ik heb genoeg topsport gezien om te weten dat frustratie en verdriet onlosmakelijk deel uitmaken van elke carrière en dat er lang niet genoeg eremetaal beschikbaar is om dat te compenseren. Ze zeggen dat topsport je vormt voor de rest van je leven, en inderdaad zag ik de afgelopen dagen opmerkelijk veel narcistische types met een misvormd zelfbeeld door het beeld schuiven. Zeker, 6,25 meter met de polsstok is knap, maar je blijft toch een verticale fierljepper.

Het is natuurlijk bewonderenswaardig dat een atleet de mooiste jaren van zijn of haar leven offert op het altaar van de medaillespiegel. Ik wist niet dat die ranglijst verreweg de belangrijkste van de Spelen is, maar toen zelfs het Achtuurjournaal ermee opende kon ik er niet meer omheen: we hadden de Duitsers achter ons gelaten! Het bleek één grote landenwedstrijd te zijn geweest. En wij, dat kleine Nederland, waren het zesde topsportland ter wereld! Leve Ons.

Topsport is geen methode om landen te rangschikken maar amusement – en niets anders. Je zou het niet zeggen wanneer je de commentatoren hoort en de atleten na afloop hun zegje doen voor de camera. Topsport vraagt zoveel van een mens dat elke relativering als ongepast wordt gezien. De bloedserieuzigheid spat er steeds vaker vanaf. In het sportieve religieuze systeem heten de goden Femke en Harrie en moeten ze met gepaste eerbied worden aanbeden.

We slepen er graag van alles bij, maar het draait erom dat Sifan Hassan ons een aangename zondagochtend op de bank bezorgt, bij voorkeur door te winnen – als zij wint, winnen wij ook een beetje. Dat lijkt onbetekenend, maar als je een sportieve ochtendmis opvoert voor drie miljoen mensen wordt het andere koek. Dan raakt zelfs een vreemdelingenhater als Geert Wilders in vervoering van een voormalige Ethiopische asielzoekster en begint hij als een bezetene ‘GOUD!’ te twitteren. Topsport heeft z’n hoerige kanten en laat zich graag misbruiken.

De kleine Pippa zij gezegend en God verhoede dat ze ooit in die wereld verzeild raakt.

Over de auteur
Bert Wagendorp is voormalig sportverslaggever van de Volkskrant, oprichter van wielertijdschrift De Muur en auteur van wielerroman Ventoux. Hij schrijft wekelijks een sportcolumn. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.

EVEN NADENKEN / PANDEMIE & FILOSOFIE / ANGST & OVERMOED: 'Ziek, dat zijn de anderen' - Over aanraken, afstand houden en mensenmassa's / GROENE-OPINIE / REDACTIONEEL COMMENTAAR JOOST DE VRIES /

Beeld van 'Milo' voor 'de Groene' , 7 december 2020, originele artikel:   ---  Hier  ---

In het nieuws

Ziek, dat zijn de anderen

Joost de Vries 

7 december 2020 – verschenen in nr. 50

‘Voor niets is de mens meer beducht dan voor de aanraking door iets onbekends’, begint Elias Canetti zijn bij vlagen hypnotiserende betoog Massa en macht, uit 1960. ‘Alleen in de massa kan de mens van deze aanrakingsvrees worden verlost. Het is de enige situatie waarin deze vrees in haar tegendeel omslaat. Hiertoe is een dichte massa nodig, waarin lichaam tegen lichaam gedrukt is; dicht ook in de geestelijke zin.’

Canetti bracht zijn vormende jaren door in Wenen, in de jaren dertig, een stad waarin vooruitstrevend intellectueel leven werd gecombineerd met rabiaat antisemitisme. Hitler werd uiteindelijk met bloemen onthaald, Canetti vluchtte. Het knappe is dat Canetti’s metafoor van de massa abstract genoeg is en in elke plaats en tijd waarneembaar is. De massa is iets anders dan de optelsom van individuen, de massa heeft een andere dynamiek, een verhoogd momentum, is minder tastbaar voor rede, meer voor gevoel. Iedereen die weleens naar een popconcert of een voetbalwedstrijd is geweest herkent dit. In het artikel van Marcel ten Hooven in De Groene wordt Paul van Tongeren aangehaald, die via Canetti’s denken het haperende groepsgevoel van Nederland in de coronacrisis duidt.

Overigens wijdt Canetti ook een hoofdstuk aan epidemieën. Dit doet hij aan de hand van Thucydides, die in de vijfde eeuw voor Christus een pestuitbraak meemaakte in Athene. Mensen stierven als vliegen, begrafenissen verliepen gehaast en chaotisch. Mensen stalen elkaars brandstapels. Zelf werd Thucydides ziek, maar hij genas, waarmee binnen de epidemie een nieuw soort elite ontstond: ‘Men kan zich voorstellen hoe het hun tussen de anderen te moede moet zijn. Ze hebben overleefd, en ze voelen zich als onkwetsbaar.’

De massa kent niet meer de angst van het voorjaar. En ook niet meer het geduld

Canetti trekt hier een positieve les uit: de genezen mensen zullen met meer mededogen naar de zieken kijken. Thucydides legde het anders uit: de genezen mensen, laat staan de mensen die immuun bleken, zouden zich zo verheven aan de zieken voelen dat ze dachten ook in de toekomst nooit meer aan een ziekte te kunnen sterven.

Tien maanden na de eerste besmetting in Nederland lijkt het meer de kant van Thucydides op te vallen. De superioriteit aan het virus is overal waarneembaar. Verzet groeit, maatregelen worden zichtbaar minder nageleefd. Bepaalde beroepsgroepen (horeca, influencers) geven aan vanaf januari de maatregelen niet meer te willen naleven. Tv-programma’s lijken er een sport van gemaakt te hebben om laatdunkende studenten voor de camera te krijgen die hun schouders ophalen voor het virus. ‘Ik ben jong, mij gebeurt niks, ziek worden de anderen.’ Sommige studenten brengen die beelden overigens zelf naar buiten, zoals een jaarclub van Vindicat – de Groningse studentenvereniging die de afgelopen jaren zo hard heeft gewerkt aan een slechte reputatie dat je zou denken dat ze er studiepunten voor krijgt – waarvan beelden van een stampvolle hossende partybus uitlekten.

De massa komt zijn hol uit, knippert met zijn ogen, komt in beweging. De massa staat nooit stil. De massa kent niet meer de angst van het voorjaar. En ook niet meer het geduld. De massa ziet namelijk iets aan de horizon. Dat het vaccin is aangekondigd voelt aan alsof het vaccin er al daadwerkelijk is. De massa bevrijdt zich, rent roekeloos op die horizon af, met alle gevolgen van dien.

Die dynamiek mag je cru noemen: dat de genezing zo dichtbij is, dat er daardoor een hoop extra zieken, en dus doden, zullen vallen.

 

Joost de Vries (1983) maakt sinds 2007 deel uit van de redactie van De Groene Amsterdammer. Meer

 

 

AANRADER VOOR COACHES / CLINIC COACH 'POP' / WABC: Greg Popovic - 'Spurs Philosophy System Basics'(33min) / WORLD ASSOCIATION of BASKETBALL COACHES / FILOSOFIE SA SPURS / TEAM BOUWEN MET SPELERS / COACHING /

The World Association of Basketball Coaches brengt vanaf begin mei elke week twee clinics voor basketbalcoaches via een livestream.

Hier een clinic met Greg Popovich op het programma. Het onderwerp is:

 'Spurs Philosophy System Basics'

Popovich is de legendarische coach van de San Antonio Spurs. Hij pakte in totaal vijf NBA-titels en werd drie keer verkozen tot Coach van het Jaar.

(Met dank aan 'basket360.be')

CITAAT / TOUR & BOEK / FILOSOOF & WIELRENNER: Socrate à Vélo stelt de filosoof Guillaume Martin

CITAAT(NRC Sport, 14 juli 2019, Column Wilfried de Jong, 'Filosoof-en-wielrenner-guillaume-martin-fietst-dus-hij-is'):

"Hij schreef uitvoerig over dat proces in Socrate à Vélo, het boek dat sinds februari in de winkel ligt. Op de fiets verandert besef van tijd en ruimte regelmatig onder invloed van een repeterende pedaalslag, een golvend landschap in de hitte, in de cocon die een peloton is. Schrijvend doet hij een poging om wielrennen met filosofie te combineren – zijn twee werelden, die mijlen ver uit elkaar lijken te liggen. In Chalon-sur-Sâone, waar hij de zevende etappe net tot een goed einde heeft gebracht, is het boek met het naderen van de Tour over de toonbank gevlogen. Het laatste exemplaar lag vrijdag in Librairie Develay. Deze Tour komen dagelijks drie mensen bij hem langs die hun boek willen laten signeren. 

In Socrate à Vélo stelt de filosoof Guillaume Martin zich een Grieks wielerteam voor dat aan de vooravond van de Tour staat, met Socrates als kopman, bijgestaan door Plato en Aristoteles, knechten, tactisch sterk, fysiek wat minder. Martin, zoon van een theateractrice en een aikido-instructeur, probeert af te rekenen met het hardnekkige cliché dat wielrenners, en topsporters in het algemeen, dom zijn. „Zeker in Frankrijk wordt op mensen die fysiek werk doen neergekeken”, stelt hij. „We zeggen tegen onze kinderen dat ze eerst moeten studeren, en dat ze later altijd nog in een bakkerij kunnen gaan werken. Intellect is hier zeer belangrijk, maar we vergeten dat een lichaam ook intelligent is. Kijk eens naar een profvoetballer, hoe die zich over het veld beweegt. Zonder na te denken, handelt hij. Het lichaam ziet de ruimte, niet het brein. Het beweegt op instinct, is intelligent. Dat wordt onderschat.”

GROENE CARTOON / NRC OPINIE STINE JENSEN / STORMY: Het ene stel Tieten is het andere niet... / TRUMP & STORMY & E.V.A. ACTIVISTISCHE TIETEN /

Cartoon uit de Groene Amsterdammer, 12 april 2018

Column van Filosofe Stine Jensen in NRC,  april 2019, Originele versie   ---  Hier  ---:

Mediatieten

• Stine Jensen
  

2 oktober 2012 

Een boel ‘mediatieten’ de afgelopen week. Een groep die zich Stoere Vrouwen noemt, ging op de Dam in Amsterdam uit de kleren. Voor het goede doel Fair Fashion. Vrouwen in Montevideo in Uruguay dansten naakt voor het parlementsgebouw om aandacht te vragen voor het recht op abortus. En kunstenares Tinkebell verkocht bij Pauw & Witteman een blootkalender met zichzelf erop omdat ze twee meisjes uit Manilla wil redden van de prostitutie.

Drie feministische golven achter de rug en nog altijd is een stel borsten een van de meest effectieve manieren voor vrouwen om de media te halen. Ik word er vrolijk en treurig van. Vrolijk omdat vrouwen wereldwijd het leven kunnen ontregelen, alleen maar met hun lichaam. Treurig omdat deze vrouwen geen ander kapitaal (denken) te hebben dan hun borsten om media-aandacht op te eisen. 

Toch is de ene mediatiet de andere niet. De Stoere Vrouwen hebben Victoria Koblenko als boegbeeld. Ze schopt in een filmpje haar leren laarzen uit en gaat tot op de slip. Dan draait ze zich om, haar borsten zien we niet. Spannend filmpje, maar geen idéé waar ze het voor doet allemaal. De ‘gewone’ strippende meisjes op de Dam zijn lief. Wat vrolijk maakt, is dat ze in alle vormen en maten meedoen. Dik, dun. Ze zijn giechelig en onhandig. Links, rechts, links, rechts. Nu truitje uit? Het wordt gefilmd, allemaal voor de media. Ze willen het zelf, maar ze durven eigenlijk niet zo goed.

Een man, buiten beeld van de camera, brult aanhoudend „TIETEN!”, „IK WIL TIETEN!” Gaat-ie niet zien, want de bh’tjes blijven keurig aan. Maar hij legt met zijn gebral wel de vinger op de zere plek. Door het gestrip, door deze vorm van protest, zijn we volkomen afgeleid van de inhoud – het schijnt om een protest tegen kinderarbeid te gaan. Geen van de stoere vrouwen roept trouwens iets terug naar de jongen.

Dan de Uruguayaanse borsten die de hele wereld over gingen. Ze zijn beschilderd met prachtige grote bloemen en houden gekleurd papier voor hun geslacht. Ze doen denken aan de protestacties van Femen in Oekraïne. Er is een groot verschil met de Damstriptease: de vrouwen stralen échte agressie uit, ze vlammen. Voor hen is het protest meer dan een geinig mediagrapje. Er staat iets op het spel: hun eigen lichaam, zelfbeschikking.

Geen man die ‘tieten!’ brult, maar politie die er met een deken op afrent. Van wie zijn die borsten eigenlijk, van de staat? En zo maken de stripteases in één klap het verschil tussen noordelijke en zuidelijke ‘mediatieten’ duidelijk: de ene groep vecht voor zichzelf, de andere groep doet het voor een ‘goed doel’.

Enter Tinkebell. Tinkebell doet goedbedoelde hulpacties na uit het Westen. Ze richtte in Afrika een huis in met IKEA meubels en nu gaat ze uit de kleren. Met haar naaktkalender tegen prostitutie zet ze de kijker op geestige, scherpe wijze aan het denken over een lange goedbedoelde traditie, van de Calender Girls tot Blootgewoon en Stoere Vrouwen – pogingen van mensen om anderen te helpen door uit de kleren te gaan. Intussen helpt Tinkebell ook écht – het geld dat de kalender opbrengt geeft ze aan de twee Filippijnse meisjes. En net als kunstenaar Marina Abramovic doet ze meteen nog een moreel artistiek experiment: als je betaalt, mag jij zeggen welke standjes ze moet aannemen.

Sinds kort doen mannen ook mee. Op hun manier. Je kunt uit eten met Jan Mulder voor 5.000 euro, voor het goede doel. Kom op Jan, dat kan beter. BLO-HOOT! Op een kalender, voor al die vrouwen in Uruguay, Oekraïne en Manilla.

WIJSHEID / MACHT / POLITIEK / CITAAT: ‘De macht is nooit in goede handen.....' / FILOSOFIE / SOCIOLOGIE / GROENE OPINIE DICK PELS /

CITAAT(Essay 'Municipalisme: Nieuwe politiek of stadsromantiek?', Dick Pels, Groene Amsterdammer 18 maart 2019):
"Volgens het nuchtere woord van de socioloog J.A.A. van Doorn: ‘De macht is nooit in goede handen, in ieder geval niet voor langere tijd in dezelfde handen.’

Uit:

Essay Municipalisme: Nieuwe politiek of stadsromantiek?

Stad zonder vrees

De creatieve stad is als tegenpool van neoliberaal globalisme en plattelandsconservatisme mogelijk effectiever in de strijd tegen sociale ongelijkheid en klimaatverandering dan de staat. Voor het afschaffen van die staat is evenwel geen reden.

Dick Pels

 

18 maart 2019 – verschenen in nr. 12 hele Essay   ---  Hier  ---

Dick Pels is politiek publicist en singer-songwriter. Zijn laatste boek is A Heart for Europe: The Case for Europatriotism (2016, gratis te downloaden op dickpels.nl). Zijn tweede cd Meanwhile Gardens kwam uit in december 2018 (Spotify etc.) 

LUB-LACH VD WEEK/MAAND/JAAR SATIRE: 'Glennis Grace’s Heartbreaking Story' / VPRO TV / EVEN LACHEN / SATIRE / ALS HET NIET... /

#ZML

Glennis Grace’s Heartbreaking Story - Zondag met Lubach (S09)

Quote:

Arjen Lubach:

"Ik wil me niet bezondigen aan activisme. Hopelijk lachen de mensen tijdens het nadenken, dat is het streven"

'Lub-Lach' is natuurlijk een woordspeling op de achternaam van Arjen Lubach, de Filosoof die er als eerste in Nederland in is geslaagd een succesvolle wekelijkse (Politieke) Talkshow te Hosten. Natuurlijk bij de VPRO, met afstand de Beste en Meest Innovatieve Omroep binnen het publieke Bestel van de Nederlandse Publieke Omroep(NPO). Wordt allen lid zou ik u aanraden...

Meer VPRO:   ---  Hier  ---
Meer Lubach:   --- Hier  ---

INTERESSANTE VRIJDENKERS & UITGESPROKEN PERSOONLIJKHEDEN / SUPERCOACHES PHIL JACKSON & STEVE KERR / DUBBELINTERVIEW OVER HEDENDAAGSE TIJD: 'Phil Jackson, Steve Kerr Discuss How the NBA Handles Social and Political Issues' - 'The Road to Dynasty' / SI.COM / CALIFORNIA SUNDAY MAGAZINE /

Meestercoach Phil Jackson en een van zijn Beste Leerlingen Steve Kerr (Afbeelding van   ---  Hier  ---)

CITAAT():
"[Phil] Jackson similarly brought up societal issues when asked about what it takes to be more of a mentor instead of just a coach. He brought up the time Scottie Pippen was found with a gun in his car. 

"The team had a talk about guns and about why," Jackson said. "Who carries guns? Are you afraid? Are you being protective? Guns bring their own violence. So many things happen in our society because the anger’s too hard to contain for a lot of individuals, and if they have a gun, they use it. We talked about Gandhi’s influence ..."
Als je twee Vrije Denkers die niet bang zijn om hun mening te geven, met elkaar laat praten over wat er allemaal gaande is in de USA [en de wereld] vandaag de dag, dan kunnen er interessante meningen en verhalen loskomen.

The California Sunday Magazine deed dat door Phil Jackson en Steve Kerr elkaar te laten bevragen. Ooit was Jackson natuurlijk de coach van Kerr bij de Chicago Bulls; de mannen kennen elkaar dus door en door, en hebben elkaar ook beïnvloed.

Een ultrakorte samenvatting van de samenvatting door SI.com -zie hieronder- van wat er aan de orde kwamen:

-Rascisme en het verschil van handelen van dat probleem door de NBA en de NFL

-Gun-violance(in relatie tot Scottie Pippen ooit)

-Vrijheid van meningsuiting voor NBA-personeel; en de gezagsrelatie tussen de NBA-leiding en de Splers en Coaches

-Verschillende manieren van invullen van de rol van de Coaches -bijvoorbeeld meer Mentor zijn dan 'de baas'

-Angst & Boosheid

-Hun Coach-filosofiën

-De Supersterren die Jackson coachte, en Kerr coachte en nog steeds coacht

Originele Post van SI.com:   ---  Hier  ---

Phil Jackson, Steve Kerr Discuss How the NBA Handles Social and Political Issues

By Charlotte Carroll

September 19, 2018 

 

Coaches Phil Jackson and Steve Kerr were interviewed and asked each other questions on social issues, coaching philosophies and more for The California Sunday Magazine.

Kerr, whose been a vocal critic of President Donald Trump, was asked how things have changed for NBA personnel to be vocal with their views. 

"First of all, I think the times have changed, and the times call for it," Kerr said. "... I think where the NBA’s gone right is the leadership works closely with the players, whereas the NFL has conjured up ways to create this false patriotism and pandered to their fan base, and they can’t really figure out what to do, whether the players should stand or kneel. Whereas the NBA got out in front of all of it just by being partners with the players and being pretty upfront and outspoken themselves, going back to the Donald Sterling stuff a few years ago and really beyond."

Jackson similarly brought up societal issues when asked about what it takes to be more of a mentor instead of just a coach. He brought up the time Scottie Pippen was found with a gun in his car. 
"The team had a talk about guns and about why," Jackson said. "Who carries guns? Are you afraid? Are you being protective? Guns bring their own violence. So many things happen in our society because the anger’s too hard to contain for a lot of individuals, and if they have a gun, they use it. We talked about Gandhi’s influence ... We were dealing with that because that’s part of our game: to come in with anger but turn it in a different way, that you are a warrior, but you don’t have to be a warrior that’s about killing people or harming people .... We have these opportunities to coach, and you can either turn away from it or deal with it."

In addition to talking about their philosophies, each talked about some of the "phenomenal players" they've coached. Jackson named Kobe Bryant, while Kerr mentioned Stephen Curry.  

Kerr also addressed his health, saying he is doing better but isn't "100% still." Kerr had back surgery in 2015 and dealt with complications. Then in 2017, he had a spinal cord leak procedure and missed most of the playoffs due to complications with his rehab from back surgery. 

Jackson led two teams to 11 NBA championships—the most in NBA history. Kerr has won three titles with the Warriors in four years. 

Similar to Jackson with the Bulls and Lakers, Kerr has established a dynasty with Golden State and is in line to win another championship this season.

COACH FILOSOFIE JILLERT ANEMA / OS WINTERSPELEN BEGONNEN: 'Laat je -als je wilt winnen- niet beïnvloeden door je omgeving...werkt vertragend' / PRESENTATIE ALV !!STEDEN VERENIGING

CITAAT(ALV De Friese Elf Steden, Presentatie gastspreker Jillert Anema December 2016)

De voorzitter introduceert gastspreker Jillert Anema, die ondanks belangerijke wedstrijden in Heerenveen bereid is gevonden een halfuur uur spreektijd in te ruimen voor een presentatie op deze vergadering.

In de inleiding van zijn presentatie geeft Jillert aan altijd graag iets aan zijn toehoorders mee te willen geven. In zijn uitvoerige en levendige speech heeft hij dan ook een en ander voor zijn toehoorders in petto:

• De hedendaagse overdreven troostcultuur leidt tot een generatie die niet of nauwelijks tot overwinnen in staat is;
• “Als groot voetbalfan wil ik ook heel graag dat Nederland de vierde wereldkampioenschapfinale gaat winnen. Maar als moeders doorgaan hun falende kinderen te troosten, dan zijn we op weg naar onze vierde wereldkampioenschapfinale die we verliezen: dus houd ermee op!”Aldus Jillert. Met deze stelling oogst hij een spontaan applaus.
• Als je iets wilt bereiken in het leven, moet je tegenslagen bevechten en ze niet ondergaan.
• Je moet het beste uit je team en ze laten presteren wat ze optimaal kunnen.
• “Als ik er niet voor zorg dat mijn teamleden presteren wat ze optimaal kunnen, dan win ik nooit weer wat. Ik ga de wereld niet in mijn eentje veroveren; ik heb de hulp nodig van iedereen die bij me is. Ik moet mensen motiveren; ik moet er gewoon voor zorgen dat het de beste dag van hun leven is.”(Citaat presentatie Jillert).
• Laat je -als je wilt winnen- niet beïnvloeden door je omgeving, want dat werkt vertragend op je prestatie.
• Neem mee in je leven, dat een probleem de natuurlijke neiging heeft zichzelf op te lossen. Als een droom op de stoep ligt, dan is hij daar over een half jaar weg, ook als je er niets aan doet.

Jillert sluit zijn presentatie af met het voorlezen van een door hem geschreven column, met als centrale vraag wie het meest van de privacybescherming profiteert: de vandaal of degenen die het rechte pas bewandelen. 

***

Nog wat meer Jillert Anema -bij Fan Thijs van den Brienk op Radio1:

Luister terug  ---  Hier  ---

18:30 - 19:00 Gehele uitzending

Jillert Anema: topsport is eigenlijk gewoon maar een spelletje

donderdag 4 januari 2018

In de eerste week van het nieuwe jaar gaat Dit is de Dag aan de wandel met bijzondere gasten om terug- en vooruit te blikken. Vandaag is presentator Tijs van den Brink op pad met schaatscoach Jillert Anema.

De start van het nieuwe jaar is meteen ook het moment om te oogsten voor Anema en zijn schaatsers. Vijf van zijn pupillen vertrekken naar Korea om voor goud te gaan op de Olympische Winterspelen. 'Als je niet gaat met de intentie om goud te winnen, hoef je niet te gaan', zegt de nuchtere Fries. 'Maar we hebben meer sponsoren die we tevreden moeten stellen - een ander deel van de ploeg vertrekt naar de Weissensee voor de Alternatieve Elfstedentocht.'

Hoe krijgt Anema het voor elkaar om met bescheiden middelen structureel te presteren? En waarom gaan zijn sporters juist voor hem door het vuur? Wandelend in het Friese Bontebok probeert de succescoach dat uit te leggen.

MUST SEE TV VOOR IEDEREEN / WEERGALOZE DOCUMENTAIRE FILM (1h) / KIDS / WERELD-ECONOMIE & -ORDE / GAAT OVER ALLES IN HET LEVEN: 'Land of the Enlightened'

Alles wat ertoe doet zit in deze weergaloze 2Doc-documentaire, uitgezonden op NPO2 door IKON-EO:

-Belangrijkste thema = Nuance
-Zet aan tot denken
-De grootste Natuurpracht vs. de ultieme Lelijkheid van de Oorlog en de Markteconomie
-Kinderen zijn de hoofdpersoon
-De Bloemetjes 7 de Bijtjes
-Wijsheid & Domheid
-Oorlog & Vrede
-Rijk profiteert van Arm tot in de overtreffende trap
-Hoe ons Economisch Systeem werkt & wat ermee Mis is
-Jong & Oud
-Vrouwen & Mannen, Jongens & Meisjes
-Ultieme Kracht tot Overleven
-Het Nu, het Verre Verleden & de Nabije (en Verre) Toekomst
-Dromen & Nachtmerries
-en nog veel en veel meer
-en zei ik dat al?-Kinderen zijn de hoofdpersoon...

Een odyssee door Afghanistan met oorlogskinderen als onze gids. Zij spelen hun eigen rol in de bewapening van de taliban en het voortduren van de oorlog.

31 januari 2017

Thema's

• Kinderen
 
• Oorlog

Locaties

• Regio Midden-Oosten
 
• Afghanistan

evangelische omroep

2Doc: Land of the Enlightened
Regie: Pieter-Jan de Pue
Omroep: EO (IKONdocs)
Uitzending: Dinsdag 31-01-2017

Trailer

Land of the Enlightened

2:51 min

De documentaire The Land of the Enlightened is een ongelooflijke cinematografische reis door de prachtige natuur van het door oorlog geteisterde Afghanistan. In de film, op het snijvlak van fictie en documentaire, volgen we een gewapende bende kinderen die proberen te overleven op de hoogvlakten van Afghanistan. In hun kinderlijke onschuld zijn ze onverschrokken, maar ook angstaanjagend.

Kinderen van de Kuchi-stam graven oude Sovjetmijnen op en verkopen de explosieven aan kinderen die Lapis Lazuli edelstenen delven in een mijn. Een andere bende kinderen houdt de karavanen, die de blauwe edelstenen samen met opium door het dorre Pamirgebergte smokkelen, nauwlettend in de gaten en staan klaar voor een overval. Intussen dromen ze over de dag dat het Amerikaanse leger wegtrekt uit Afghanistan. Parallel volgen we de Amerikaanse soldaten in hun observatiepost en tijdens hun patrouilles.

Regisseur Pieter-Jan De Pue geeft in zijn eerste lange film, die hij over een periode van zeven jaar meestal in z’n eentje heeft opgenomen, een ongewone maar fascinerende kijk op de toestand waarin Afghanistan wordt achtergelaten voor de volgende generatie. Terwijl de Amerikaanse soldaten zich opmaken om te vertrekken, zien we hoe kinderen vogelvrije bendes vormen. Zij richten volgens hun eigen oorlogsregels hun leven in. Ze heersen over de handelsroutes en verhandelen de achtergebleven landmijnen.

Meer over 'Land of the Enlightened'

52 min

De 'making off' van Land of the Enlightened

The Last Omelette

vpro, ikon 

31 januari 2017

1. On demand
2. Series
3. NPO Doc Exclusief
4. 2016

**

Een Afghaanse jeugdbende van de Kuchi-stam graaft oude Sovjetmijnen op en verkoopt deze door aan andere kinderen die Lapis Lazuli edelstenen delven in een nabijgelegen mijn. Wanneer ze niet hardop dromen van de dag waarop het Amerikaanse leger zich eindelijk uit hun land zal terugtrekken, houdt een andere kinderbende de karavanen, die de blauwe edelstenen door het dorre Pamirgebergte smokkelen, nauwlettend in de gaten. In deze making of is te zien hoe de hybride documentaire 'The Land of the Enlightened' tot stand kwam.

31 januari 2017

Een recensie-overzicht vind je: --- Hier ---

Meer foto's vind je: --- Hier ---