Posts tonen met het label Drees. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Drees. Alle posts tonen

vrijdag 8 juli 2022

AANRADER! Ahmed Aboutaleb: over de (ontbrekende) Menselijke Maat, doorgeschoten Markt, Domme/Laffe Politiek e.a. zaken - DREES-LEZING(2022) // PAARD, Den Haag / BESCHOUWING & PERSOONLIJKE NOOT POLITIEK NEDERLAND ANNO 2022 / PvdA /

Helaas heeft de streamer dezes de optie 'Delen op uw Blog' uitgezet...niet slim als je het mij vraagt... Maar goed, je ziet hem   ---  Hier  ---

 

DREESLEZING(2022)

door AHMED ABOUTALEB

PAARD, Den Haag

Live gestreamd op 27 jun. 2022 Link: https://www.paard.nl/event/dreeslezin...


 

 

maandag 6 juli 2020

POLITIEK NEDERLAND / NRC-OPINIE COLUMNIST MEEUS / FVD NANNINGA PRO 'MARXIST VADER DREES': 'Het systeem van de boosheid doorbreken' - Goed Voorbeeld Sigrid Kaag (D66) / CANON NEDERLAND / CDA DE JONGE /

Cartoon door Mirjam Vissers, voor FD.nl, horende bij het artikel 'Kwakkelend-d66-hoopt-op-Charismatische-Kaag-als-opponent-van-Rutte', je leest het  ---  Hier  ---

NRC Opinie

Het systeem van de boosheid doorbreken


De oude Willem Drees bleek maandag uit de Canon van Nederland te zijn verdwenen, en dit maakte allerlei mensen boos. Je begreep het wel, al leek het er in sommige gevallen ook op dat de boosheid nogal goed uitkwam. Zo had je FVD-senator Annabel Nanninga, die Drees’ verwijdering „ongelofelijk” noemde. Volgens haar illustreerde dit „hoe slordig en oneervol wij omgaan met de groten uit onze geschiedenis”. 

Dezelfde Nanninga geeft steeds af op ‘het cultuurmarxisme’, dus blijkbaar was het haar ontgaan dat Drees er nogal marxistische opvattingen op nahield, getuige bijvoorbeeld zijn pleidooi om van het bedrijfsleven grotendeels „gemeenschapsbezit” te maken (Ordening en socialisatie, 1945). 

Nu moet je het belang van dit soort feitjes niet overschatten. Het gaat om de boosheid zelf: de grote woorden, de verongelijktheid. We kennen dit allemaal, want met boosheid kun je bekend worden. Maar op zeker moment gaat zo’n bekende boze te ver, of hij wordt voorspelbaar, en dan verliest hij zijn podium. Je hebt de indruk dat het met Johan Derksen bijna zover is. En toen voorzitter Geert Dales dit weekeinde wéér woedend vertrok bij 50Plus („bestuurlijke tuinkabouters”), zal ik niet de enige zijn geweest die dacht: we weten het nu wel, Dales.

Hoe droevig dit ook allemaal is – het biedt misschien ook hoop. Boosheid is, net als de grote bek, een systeem geworden. Maar dat hoeft niet zo te blijven. Zo heb je twee nieuwe kandidaat-lijsttrekkers, 

Hugo de Jonge (CDA) en Sigrid Kaag (D66), en je zult de komende tijd zien dat aan beiden van alles mankeert. Maar zij wekken wel de indruk dat ze voorbij de boosheid kunnen denken. De Jonge benadrukt het belang van een politiek centrum dat tegenstellingen overbrugt. Kaag noemt bondskanselier Angela Merkel als voorbeeld en moest zondag in Op1 reageren op zo’n kwaaie tweet van PVV-leider Geert Wilders over haar, en deed dit met superieure kalmte. „Sneu”, zei ze. 

Ik dacht: dat is ook een manier. Het systeem van de boosheid doorbreken. Niet langer woede met woede beantwoorden. Partijen die aan coalities meedoen maken die keuze in feite natuurlijk ook, al zeggen ze dat zelden hardop, uit angst niet boos genoeg over te komen. 

In Willem Drees. Wethouder van Nederland (Jansen van Galen en Vuijsje, 1986) las ik terug dat Drees op zijn levensavond bleef pleiten voor socialistische ‘gemeenschapsbedrijven’. Een ideaal dat in zijn premiersjaren (1948-’58) nooit nabij was gekomen. Maar hij werd er nooit boos over: hij accepteerde dat zijn stroming er geen meerderheid voor had. 

Een democratiebesef dat nu bij bijna al die boze mensen ontbreekt – wat dat betreft is een blijvend plekje voor Drees in de Canon inderdaad zo gek nog niet.

Tom-Jan Meeus (t.meeus@nrc.nl; @tomjanmeeus) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Lotfi El Hamidi.

Ik vond ook nog deze fraaie van Mirjam Vissers, al denk ik dat het bij droomwensen blijft voor wat betreft een vrouwelijke CDA-Lijsttrekster  - Mona zal het als de Polls het goed hebben weer naast de CDA-koppositie grijpen -  maar goed; dan moeten progressieve christelijke vrouwen toch maar op de meest christelijke partij van Nederland stemmen  - de SP van Lillian Marijnissen..! Op haar site vind je van Mirjam Vissers nog wel enkele andere CDA-cartoons die rechtgeaarde CDA'ers vast niet zullen willen missen  - It Must Be The Shoes!', e.a; Aanraders! 





woensdag 4 mei 2016

EVEN NADENKEN (Op 4 Mei) / DEMOCRATIE / VLUCHTELINGEN / NRC BRIEVEN / GEEN COMMENTAAR: Willem Drees Buchenwaldrede & Vluchtelingen in WO-I



Originele brieven (30-4-2016) op NRC.nl 'Opinie&Debat'   ---  Hier  ---


Denk aan het erfgoed van Willem Drees’ Buchenwaldrede


Bert van Nieuwenhuizen Auteur van ‘Willem Drees, vernieuwer voor, in en na de oorlog’. A.L. de Werker pagina 10 - 11
Het is morgen, 1 mei, precies 75 jaar geleden dat de sociaal-democratische staatsman Willem Drees een 1-mei-rede hield onder bijzondere omstandigheden. Drees zat op 1 mei 1941 gevangen in het Duitse concentratiekamp Buchenwald. 
En daar hield hij een toespraak tot zijn mede-gevangen:
„(...)Wij worden gewaar, hoe in dit kamp met zijn schrille tegenstellingen, een nationaal-socialistische 1-meiviering is georganiseerd. Wij hebben dat kunnen zien op het veld achter onze barakken, door het gebouw waarin nu eens films worden vertoond, dan weer gevangenen worden gegeseld” (...).
Het beeld van na de bevrijding ziet Drees als volgt: „De democratie, een sterker georganiseerde democratie dan wij gekend hebben, zal bestaanszekerheid moeten brengen door economische samenwerking tussen de volkeren, collectieve veiligheid, en zij zal dat hebben te doen op een wijze, die waarborgt, dat economische binding niet de geestelijke vrijheid en de menselijke rechten aantast”.
Drees zou na de bevrijding drie jaar lang minister van Sociale Zaken worden, een periode waarin hij de allereerste oudedagsvoorziening en voorloper van de AOW van de grond tilde (de Noodwet Drees). Van 1948-1958 was hij premier.
Misschien dat de huidige Nederlandse sociaal-democratie, die lijkt te verkommeren en zich electoraal op een historisch dieptepunt bevindt, moed en inspiratie kan putten uit de 1-mei-rede die Drees onder zulke bijzondere omstandigheden uitsprak.
Hij en zijn Buchenwaldrede horen tot het historisch erfgoed van de PvdA. De sociaal-democraten mogen zich van dit erfgoed meer bewust zijn.
Sociaal-democratie houdt meer in dan het al dan niet vergoeden van rollators. In mijn ogen staat het voor internationale solidariteit, onderlinge verbondenheid en een toekomstvisie die de menselijke waardigheid centraal stelt. Dat hield Drees ons vanachter het prikkeldraad van Buchenwald al voor.
Auteur van ‘Willem Drees, vernieuwer voor, in en na de oorlog’.

**

Eerste Wereldoorlog

Die Belgen waren gasten

Conny Kristel (Opinie&Debat 23 april) ziet in de huidige tijd parallellen met Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog. Volgens haar was men toen echter milder en kalmer. Zij wijst daarbij in het bijzonder op de opvang van Belgische vluchtelingen. Maar de Belgen waren buren en het stond van de aanvang af vast dat zij te gelegener tijd weer naar huis zouden terugkeren. Zij waren gasten en geen immigranten; een essentieel verschil met onze actuele situatie. Kristel stelt, dat de manier waarop de oorlog werd gevoerd destijds politieke, militaire en existentiële vragen opriep. In Nederland gold dat zeker niet voor de overgrote meerderheid van de bevolking. Betrokkenheid bij die vragen kon ook moeilijk worden verwacht. Het algemene opleidingsniveau was uiterst beperkt. Nederland was nog agrarisch; men leefde veelal in kleine gemeenschappen met de wereld ver weg. Radio en TV waren er nog niet.
Na het vastlopen van de oorlog in het westen ebde de belangstelling snel weg. Im Westen nichts Neues. In de geïllustreerde bladen, de televisie van die tijd, is het zoeken naar oorlogsnieuws. Alles overheersende thema’s werden gaandeweg, zeker voor de grote massa van de bevolking, voedselschaarste en duurte. Daar had men zijn handen vol aan.
A.L. de Werker
Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Zaterdag, 30 april 2016, pagina 10 - 11