Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven... Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
–
verschenen in
nr. 33
Tel Aviv – Terwijl de temperaturen in Israël oplopen tot 38 graden met een luchtvochtigheid van zeventig procent en de gemiddelde Israëliër voor Jaffa ligt, kan in deze vakantieperiode alleen een koele duik in een van de natuurlijke bronnen en stroompjes in natuurreservaten voor verkwikking zorgen.
Maar daar gaan de Halachische revolutionairen van de ultraorthodoxe Verenigde Thora Partij(*) een stokje voor steken. Van het koele sop mag alleen nog maar gesegregeerd worden genoten, vinden zij, en in twee natuurbaden moeten op gezette tijden de mannen van de vrouwen worden gescheiden, want God verhoede dat men van het seksuele schoon van de andere kant zou genieten en in een openbaar bad zondige gedachten zou hebben of nog erger. Het zal beginnen met een pilot, maar bij gebleken succes willen de orthodoxen de maatregel in het hele land opschalen. Weg met de vakantiepret voor het hele gezin, afgelopen met het romantische rendez-vous à deux, want ‘Frommheid’ heeft nu eenmaal een prijs.
In deze tijd staat de bevolking op haar achterste benen, want de openbare ruimte is van iedereen en God schiep de natuur zonder segregatie. ‘Jullie hebben geen monopolie op het jodendom’, wordt er geroepen. De procureur-generaal zegt dat de basiswet discriminatie op grond van gender in openbare ruimten verbiedt. Eerder zijn directies van andere natuurparken die wilden segregeren door het hooggerechtshof teruggefloten. De revolutionairen moeten dus eerst een wetsvoorstel indienen. Maar ja, het hooggerechtshof en de advocaat-generaal zitten nu zelf op de schopstoel door de rechtsherziening van het kabinet-Netanyahu en moeten alle zeilen bijzetten om niet met het halachische rioolwater te worden afgevoerd.
Gendersegregatie is gevaarlijk en heeft maar één doel: vrouwen uit de publieke sfeer weren. De volgende stap is segregatie in het openbaar vervoer, zodat mannen voor in de bus en vrouwen achterin moeten zitten; nationale feesten die gescheiden door muren worden gevierd; vrouwen die van hun nek tot teen in kuis zwart gekleed gaan. Kortom, langzaam maar zeker drijft het extreem-rechtse ultraorthodoxe schip naar een joodse talibanstaat. De eerste tekenen zijn er al.
En Netanyahu? Die heeft geen last van de nieuwe wetsvoorstellen want hij trekt met zijn Sarah rustige baantjes in zijn privé-zwembad.
(* Bron Wikipedia)
In 1992 werd het Verenigd Thora-Jodendom gevormd uit twee afzonderlijke charedische (ultraorthodox-joodse) partijen van asjkenazische snit:
Beide partijen blijven autonoom binnen de alliantie.
Degel HaTorah en Agudat Yisrael zijn beide sterk gekant tegen het (seculier) zionisme en in wezen ook tegen de Staat Israël die zij een seculiere creatie vinden. Het ware Israël zal worden opgericht door de Messias volgens hen. Nu de Staat Israël een feit is, moet deze staat zich zo veel mogelijk houden aan de Thora en de traditie. In beide partijen spelen rabbijnen als geestelijke leiders een belangrijke rol; zij worden door de partijen geconsulteerd bij belangrijke beslissingen en het te volgen beleid. De belangrijkste geestelijke leiders van Degel HaThora zijn rabbijn Yosef Sholom Eliashiv en Rabbi Aharon Leib Shteinman. Zij zijn lid van de Moetzes Gedolei Hathora, een raad van zeer hoge rabbijnen. Enkele parlementsleden van Agoedat Jisrael zijn rabbijn Meir Porush (een chassied van de Boyan-beweging), rabbijn Yaakov Litzman (een chassied van de Ger-beweging, in de Jiddische benaming een "Gerer chassid"), rabbijn Yisroel Eichler (een Belzer chassid) en rabbijn Shmuel Halpert (een Vizhnitzer chassid). Zij behoren tot de Chassidische bewegingen en opereren aan de hand van instructies die ze van hun Rebbes krijgen. Wegens hun oppositie tegen het zionisme nemen partijleden enkel rollen als vice-ministers aan en niet als volwaardige ministers.
Anders dan binnen andere politieke partijen hebben parlementsleden van VTJ, zowel die van Degel HaThora als die van Agoedat Jisrael, eigenlijk niets te zeggen. Zij volgen enkel de instructies op die zij van de - hierboven genoemde - grote leiders van het charedisch jodendom ontvangen. Zelf hebben ze weinig macht, al is het wel tevens hun taak om hun leiders op de hoogte te houden van politieke ontwikkelingen, zodat die leiders hen het juiste advies kunnen geven.
Fokke & Sukke https://t.co/7TCzBgYmcX #waarhetECHTomDraaitinDenHaag @PieterOmtzigt #lekken #miljoenennota #Prinsjesdag
— Aart Dekker (@AartDekker) September 18, 2023
Petra de Koning 16 september 2021 Leestijd 2 minuten
Het was opeens stil geworden op het CDA-congres, afgelopen zaterdag in de Brabanthallen. Bij een van de microfoons had Ruben van Zwieten (38) zijn partijlidmaatschap opgezegd: predikant en oprichter van een bezinningscentrum, de Nieuwe Poort, tussen de advocatenkantoren, verzekeraars en banken op de Amsterdamse Zuidas.
Na twintig jaar. Hij had in CDA-commissies gezeten en hij had, zoals hij zelf zegt, „de pijn” met zich meegedragen van 2010, toen het CDA was gaan meedoen aan het kabinet-Rutte I, met steun van de PVV.
Nu wilde Wopke Hoekstra niet aan één tafel zitten met GroenLinks en de PvdA. In de partijtop leek er vooral opluchting te zijn over het vertrek van Tweede Kamerlid Pieter Omtzigt. En op het congres had een raadslid uit Groningen nauwelijks mogen uitpraten over het CDA dat net als de Barmhartige Samaritaan veel vaker van zijn ezel moest stappen om mensen te helpen.
Vanaf dat moment wist Ruben van Zwieten dat hij met één ruk aan het theatergordijn, en dus in die zaal, een eind zou maken aan zijn lidmaatschap. Drie dagen na het congres zegt hij: „Ik wilde aan al die lieve mensen die het zo goed bedoelen laten weten: gá wég. Het CDA is al lang geen partij meer met oog voor de medemens.”
Hij was bij de microfoon de enige die zijn naam niet noemde, hij was „een dertiger uit Amsterdam”. Het ging er niet om, vond hij, dat mensen hem misschien kenden van DWDD of Nieuwsuur. Het CDA wil graag kiezers aantrekken uit grote steden, en ook jongeren. Maar hém waren ze kwijt.
Heel even werd er geklapt, maar dat leek een vergissing. De stilte daarna had Van Zwieten verbijsterend gevonden. „Ik had nooit gedacht dat ik de enige zou zijn die dit zou zeggen.”
En toen was het, zegt hij, alsof in zijn hoek van de zaal twee stripfiguren verschenen. „Barbapapa en Barbamama.” De CDA-ministers Ank Bijleveld en Ferdinand Grapperhaus. Dat Bijleveld met hem kwam praten, was een idee van oud-CDA-strateeg Jack de Vries. Grapperhaus was meegegaan, hij was zelf advocaat geweest op de Zuidas.
Bijleveld vroeg waarom hij weg wilde bij het CDA, ze was ook over andere dingen begonnen. „En toen zei Grapperhaus: ‘Je kijkt me niet aan hè. Ik weet waarom je me niet aankijkt, Ruben.’”
Van Zwieten zegt dat hij „Zuidas-taal” hoorde: bedoeld om een stevige indruk te maken. Van Zwieten was Bijbeltaal gaan terugpraten. „Als de Heer naar Abel kijkt, kan hij niet óók naar Kaïn kijken.” Het punt van dat verhaal, zegt Van Zwieten, is dat Gods aandacht voor de zwakkere is: Abel.
Maar hij dacht niet dat Bijleveld en Grapperhaus het hadden begrepen. Ze moesten maar eens verder praten, zei Grapperhaus. „Ik zei: ‘Je hebt m’n nummer, Ferd.’ En hij zei: ‘Jij hebt ook míjn nummer.’ Moest ik hém dan gaan bellen?”
Dat deed Van Zwieten niet. Grapperhaus belde ook niet.
Petra de Koning (p.dekoning@nrc.nl; @pdekoning) schrijft elke donderdag op deze plek een column.
Geplaatst op 29 april 2021
Drie jaar geleden had Pieter Winsemius een afspraak met directeur Henk de Vries van It Fryske Gea. Ze zouden het over Holwerd aan Zee hebben. Winsemius: “Dat project verliep naar wens, dus waren we na vijf minuten uitgepraat. Omdat we nog 55 minuten over hadden, kregen we het over andere aandacht vragende zaken in de natuur. En dan komt natuurlijk altijd de neergang van de grutto voorbij.”
Als Nederland hebben we een extra grote verantwoordelijkheid voor juist de grutto; 85 procent van de wereldpopulatie grutto’s broedt hier. Winsemius: “En hun teloorgang komt niet doordat ze tijdens hun wintertrek in het verre buitenland uit de lucht worden geschoten. Het probleem is hier - in Nederland. Door te weinig voedsel, te weinig ruimte en te veel bedreigingen. Ik vroeg Henk of het zou helpen als we het waterpeil in de weilanden structureel zouden verhogen. Voor de veenweidegebieden is daarvoor via de Klimaattafels geld geregeld. Het primaire doel is daar om CO2 vast te leggen. Maar een hoger waterpeil zal ook zeker gunstig uitpakken voor de grutto. Henk verduidelijkte me dat dat niet genoeg is. Er is een hele stapel aan maatregelen nodig om onze nationale vogel te redden. Dus zeiden we in dat gesprek tegen elkaar: laten we beginnen.”
In het vervolgoverleg schoof Hans van der Werf van de Friese Milieu Federatie aan en in een latere fase ook Kees de Pater van Vogelbescherming Nederland, de voormalig universiteitshoogleraar uit Wageningen, Rudy Rabbinge, en de vroegere burgemeester van Leeuwarden, Ferd Crone. Winsemius: “Op een gegeven moment dachten behalve de hele groene achterban ook de zes gruttoprovincies en het ministerie van LNV met inbegrip van de minister mee aan wat nu het Aanvalsplan Grutto heet. En de boeren zelf. Alle partijen die we nodig hadden om de vele problemen van de grutto te tackelen – de versnippering van zijn leefgebied, het gebrek aan voedsel, het gif, de droogte en de predatie.”
De laatste hobbel? Geld natuurlijk. In februari steunde een grote meerderheid in de Tweede Kamer een motie waarin minister Schouten werd gevraagd het Aanvalsplan Grutto te realiseren. Winsemius: “Drie jaar is lang als je steeds tegen muren oploopt, maar na die motie lijkt ons plan in de buurt van een oplossing te komen. Maar vooralsnog ligt er nog geen euro op tafel.”
Daar laat Pieter Winsemius zich niet door ontmoedigen. Hij is een doorbijter. Dat liet hij als bestuursvoorzitter van Natuurmonumenten al zien. De club groeide toen in korte tijd van 270.000 naar bijna een miljoen leden en zocht heel gericht de steun van haar publiek.
Winsemius: “Toen ik net kwam kijken in het natuurbeheer dacht ik dat de Veluwe ons meest bijzondere stuk natuur was, maar dat bleek een misvatting. Net over de grens liggen veel grotere bossen dan onze Veluwe. De meest unieke natuur vind je in drie landschappen: het rivierenlandschap, de Wadden en de lage weilanden. En al deze landschappen stonden en staan onder druk. Voor ieder landschap kun je een symboolsoort kiezen. Als je het voor die soort weer leefbaar kunt maken, gaan ook de meeste andere soorten vooruit.”
“Op de Wadden werd ingezet op de zeehond. Daar waren er in de jaren negentig nog maar achthonderd van over. Om deze soort te herstellen, moesten we niet alleen de vervuiling aanpakken, maar bijvoorbeeld ook de kokkelvisserij. We hoopten op een populatie van 2.000 zeehonden, maar het zijn er veel meer geworden. In het rivierenlandschap kozen we de zalm als symbool. Die zwom altijd vanuit de zee onze delta binnen om te paaien in de bergrivieren. De Rijn was lange tijd sterk vervuild en bovendien afgesloten bij de Haringvlietdam. Het Sandoz-gifschandaal in 1986 betekende destijds een diepte- en een keerpunt. Sindsdien is er hard gewerkt aan doorgangen, vistrappen en schoon water. Allemaal maatregelen met de onlangs geopende kier in de Haringvlietsluizen als laatste hobbel. Eindelijk kan de zalm, en met hem andere soorten, weer de rivier opzwemmen.”
De grutto is het laatste symbooldier waar Winsemius zich nu in vastbijt. De achteruitgang van deze en andere soorten weidevogels maakt duidelijk dat de natuur verdwijnt uit onze weilanden. En daarmee gaat een belangrijke leefomgeving verloren. Winsemius: “De grutto is eigenlijk een nogal ‘stads type’. Hij zit het liefst op keurig bewerkt land; niet te wild begroeid, met voldoende insecten en wormen om te eten en zo min mogelijk predatoren. Hij heeft drassigheid nodig, kruidenrijkdom en zorg. Allemaal voorwaarden die alleen de boer kan scheppen. Daarom is dit plan niet tegen de boeren, maar juist voor en met hen. En niet om ze in te zetten als opzichters van nieuw te vormen natuurreservaten, maar om de maatregelen voor de grutto in te passen in een voor hen aantrekkelijk verdienmodel.”
Concreet beoogt het Aanvalsplan het inrichten van een dertigtal aaneengesloten en open gruttogebieden van minstens 1.000 hectare groot. De weides moeten rijk aan kruiden zijn, het waterpeil gaat omhoog, er wordt later gemaaid en het aantal roofdieren moet zo klein mogelijk zijn. Winsemius: “Dat kan betekenen dat de provincie ontheffingen moet verlenen, niet alleen wat betreft het waterpeil, maar ook de maatregelen tegen predators. Vossen, buizerds, katten of marters; de grutto wordt aan alle kanten belaagd in ons land. Maar we kijken uiteraard in de eerste plaats naar afschermen van het gebied en het verjagen van de predatoren. Het bejagen wordt pas als optie bekeken als het niet anders kan.”
Een tijdje terug overlegde Winsemius met een aantal boeren uit het Eemland. Ze zaten midden in het vogelweidegebied aan een picknicktafel. Winsemius: “Dat zijn geweldige ontmoetingen. De boeren weten vaak heel goed wat er moet gebeuren. Niet alleen de biologische, ook de gangbare boeren kunnen en willen voor grutto’s zorgen. Maar dan moeten we wel de huidige regels nog eens tegen het licht houden en nieuwe berekeningen maken. Zo hebben boeren die zich inzetten voor de weidevogels niet ook vanzelfsprekend recht op de twee cent per liter extra inkomsten via het PlanetProof-label van FrieslandCampina. Daarover gaan we nu in overleg.”
Na drie jaar hard werken - trekken en duwen - ligt het Aanvalsplan klaar voor implementatie. In de eerste fase worden in de gruttoprovincies zeven gebieden ingericht. In de fases daarna volgen er nog meer vogelgebieden, tot er uiteindelijk dertig helemaal op de weidevogels ingerichte gebieden bestaan. Winsemius: “Maar we kunnen pas echt van start als het geld wordt vrijgemaakt. Ik hoop daarom dat veel mensen de petitie van Vogelbescherming Nederland ondertekenen en dat dat het laatste duwtje in de rug is. De grutto heeft haast. Ieder jaar holt hun aantal verder achteruit. Dus kom op! Waar wachten we nog op? Laten we met z’n allen onze nationale vogel redden.”
Vogelbescherming heeft een netwerk van enthousiaste boerenlandvogelboeren. We delen kennis met elkaar en we ondersteunen de boeren op verschillende manieren. Er is vast een boerenlandvogelboer bij u in de buurt!
Waar hoor je nog het heldere 'grutto, grutto’? De vogels van het boerenland hebben onze hulp nodig, vóór de allerlaatste vogel of bloem verdwenen is. Onze inzet: meer natuurrijk boerenland.
|
![]() |
| Henk Norel Dunkt Tegen Albanie in een volle, en mooi aangeklede SHZ |
Eerste helft Nederland vs Albanië is niet om aan te zien. 51-53. Zoveel punten tegen is ronduit belachelijk. Verschil in werklust is groot
Alsof ik naar PSV zit te kijken. Wat een verschil in beleving.

Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .