Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Iowa vs. South Carolina score, results: Caitlin Clark pushes Hawkeyes to 1st title game https://t.co/ZoV0Md75Eh Naar mijn mening #GGOAT Als het om Vrouwenbasketball gaat @CaitlinClark22 kan de sport een volgende stap laten maken. Kan @Basketball_NED miss ook iets mee?
ALLES DAT EEN ECHTE BASKETBALL-LIEFHEBBER ZICH WENSEN KAN IN EEN BASKETBALL-WEDSTRIJD.
Superlatieven schoten tekort bij commentatoren en analisten.
En ik was het met ze eens!
Wat een spannende, spectaculaire wedstrijd!
Een onverslaanbaar geachte regerende kampioen - South Carolina, dat alleen maar sterker geworden leek en al ruim meer dan een seizoen ongeslagen was - met de regerende speelster van het jaar; een van de drie grotere, sterke Inside-speelsters dan Iowa.
Daar tegenover de nieuwe speelster van het jaar; een Jr. Guard die snel en flitsend speelt - een soort jonge vrouwelijke versie van ooit Pistol Pete Maravich - met ongelimiteerde schutters- 1-1- en passing-skills. Met een aardig collectief om zich heen.
Een ploeg die de toch ook helemaal niet slechte mannen-ploeg van Iowa dit jaar verdreef als Fan-favoriet, en meer uitverkochte zalen trok dan die mannen...
Een speelster die naar verluidt alle Amerikaanse meisjes doet dromen van ook een Caitlin Clark te worden.
Kortom de moeite om je in te verdiepen als je van Basketball houdt:
Heel veel over de wedstrijd (ook beeld): --- Hier --- of:
tripmaker en animator Aimée de Jongh is inmiddels internationaal ook een bekende naam aan het worden. Geheel terecht natuurlijk, want De Jongh is een van de grootste stripmakers van Nederland. Daarom ben ik blij dat ik we elkaar spraken over haar nieuwe boek TAXI: VERHALEN VANAF DE ACHTERBANK en haar samenwerking met de Belgische scenarist Zidrou, waar ze BLOESEMS IN DE HERFST mee maakte.
Hieronder een verhaal van NRC over deze Internationale Ster (die in Nederland dus relatief onbekend is) de originele versie van dit verhaal lees je --- Hier --- (of hieronder).
Striptekenaar Aimée de Jongh
In 2018 brak Aimée de Jongh internationaal door. Haar nieuwe grahic
novel, Dagen van
zand, verschijnt nu
in vier landen. „Ik schuif eindeloos om elk korreltje zand op zijn
plek te krijgen.”
‘Vijf jaar geleden zag ik een foto van een stofstorm: kleine
huisjes middenin een vloedgolf van stof. Ik dacht: Wow, wat is dit?
Dat ben ik gaan uitzoeken.”
Het bleek een foto uit de tijd van de Dust Bowl, de aanduiding
voor een periode van extreme droogte op de prairievlakten in de
Verenigde Staten en Canada in de jaren dertig. Bodemerosie leidde tot
kolossale stofstormen en tot massale migratie van boeren en
seizoensarbeiders uit Oklahoma en aangrenzende staten naar
Californië. John Steinbeck beschrijft de gevolgen in zijn roman The
Grapes of Wrath (1939). Beroemd is ook de foto Migrant
Mother¸ van een bestofte moeder met kleine kinderen, van
Dorothea Lange.
Over hoe de mensen in de Dust Bowl leefden en leden schreef en
tekende Aimée de Jongh haar nieuwe graphic novel, Dagen van
Zand. Hoofdpersoon van haar verhaal is een jonge fotograaf,
gemodelleerd naar de fotografen die de crisis documenteerden.
Aimée de Jongh
Rotterdam,
1988. Studie Animatie aan de Willem de Kooning Academie
STRIPS
2011-2017 Dagelijkse strip Snippers in
Metro. 2014 De terugkeer van de wespendief
(verfilmd en vier keer vertaald) 2018 Bloesems
in de herfst (met Zidrou) 2019 Taxi! 2021
Dagen van zand
Alle foto’s die ze vond waren in zwart-wit. „Er moet kleur in,
dacht ik. In dagboeken uit die tijd las ik dat de lucht oranje, geel
of groen was, en de zon felrood. Zulke natuurfenomenen leken me
supermooi om te tekenen. De zandstorm deed denken aan De
Grote Golf van Hokusai. Met die visuele inspiratie begon ik
aan het boek.”
Dagen van zand, met een cover in smeulend oker, is de
vierde graphic novel van de 32-jarige Rotterdamse. Met Bloesems
in de herfst, een teder liefdesverhaal over een man en vrouw op
leeftijd, naar een scenario van de Belgische topauteur Zidrou, brak
ze in 2018 internationaal door. In Frankrijk, het mekka van de
Europese strip, was het boek een bestseller. Ook opvolger Taxi,
over haar ontmoetingen en gesprekken met taxichauffeurs over de hele
wereld, kreeg jubelende kritieken in de Engelstalige pers.
In haar huis in Rotterdam-Noord serveert ze taart op de dag dat
het boek uitkomt, bij gebrek aan een boekpresentatie. Op tafel ligt
de Franse editie, want ze heeft een Franse uitgever, Dargaud.
Interviewers van de Franse kranten Le Figaro en Le Soir
zijn NRC een dag eerder voorgegaan, vertelt ze. Met Dagen
van zand bestendigt De Jongh haar internationale allure.
In de strip krijgt de jonge fotograaf opdracht om in Oklahoma de
misère in de Dust Bowl vast te leggen: hongerige kinderen,
vertrekkende families, onder zand begraven en verlaten huizen en de
stofstormen. Het werk grijpt hem meer aan dan hij verwachtte en dat
leidt tot een radicaal besluit.
Waarom is de hoofdpersoon fotograaf?
„De foto van de Migrant Mother heeft mij altijd diep
geraakt, als een moeder Maria met Jezus of een Mona Lisa. In
Parijs zag ik in 2017 een tentoonstelling van Walker Evans, een van
de fotografen van de Dust Bowl en toen was ik om. Daar lagen ook
interviews met mensen die hij had gefotografeerd. Ze klaagden dat ze
het poseren niet leuk vonden, want ze mochten niet lachen, en dat ze
nooit meer iets van Evans hadden gehoord. Terwijl de foto’s hem
beroemd hadden gemaakt. Hun tegenzin en het feit dat foto’s een
eigen perspectief en enscenering hebben, met een reductie van de
werkelijkheid, gaf ik een plek in mijn boek.”
Interesseren arme mensen je inhoudelijk of als tekenonderwerp?
„Oef, dat is een gewetensvraag. Allebei. De voorgeschiedenis van
de armoede interesseerde me mateloos. Het is de tijd van The Great
Depression, maar ook een verhaal over de rampzalige omgang met de
aarde. Die link met het heden zag ik ook: holy shit, het is 90 jaar
later, maar we hebben precies dezelfde problemen: klimaatverandering,
klimaatvluchtelingen, economische crisis. Niet dat ik een klimaatboek
wilde maken. De lezer zal zelf de parallel leggen.”
Mooi detail zijn de kranten aan de muren als bescherming tegen
stof.
„Dat zag ik op foto’s en in een museum over de Dust Bowl in
Oklahoma, waar ze de inrichting van een huis uit die tijd hadden
nagebouwd: kranten aan de muur, borden en kopjes op hun kop tegen het
stof.
„Zulke details geven de lezer het gevoel dat ik goed research
heb gedaan. Dat heb ik zelf ook graag bij boeken met een historische
achtergrond. Dat geeft vertrouwen. En de foto’s uit die tijd zijn
fantastisch. Die moet iedereen zien.”
Pagina’s uit 'Dagen van zand' - Aimée de Jong
Hoe heb je dit alles kleur gegeven?
„Ik heb gekozen voor aardse kleuren, vooral bruin, oranje, geel
en groen. Het enige wat soms afwijkt is het paars van de donkerende
avond. De gele luchten zag ik op foto’s van zandstormen in Afrika.
Het is ander zand, dus ik weet niet of dat correct is. Maar ik vind
het mooi.”
De inkleuring is schitterend, net als bij ‘Bloesems in de
herfst’. Dat is een aparte kwaliteit van je geworden.
„Hoe dat bij Bloesems ging, was eigenlijk
verschrikkelijk. Ik had een inkleurder ingehuurd, maar het was niet
goed. Vlak en hard, terwijl ik het effect van waterverf wilde. Ik kon
het ook niet uitleggen. Toen heb ik het zelf maar gedaan, in vier
maanden. Het is een vak apart. Maar door die ervaring ging het nu
vrij makkelijk.”
Het deed denken aan de zachte tinten in ‘Portugal’ van Cyril
Pedrosa.
„O ja? Maar dan heb je het ook wel over iemand. Ik heb vaak in
dat boek gekeken. Hij laat zien hoeveel kleur kan zeggen. Soms kleurt
hij opzettelijk naast de lijnen en toch werkt het. Het wordt niet
lelijk, eerder kunstzinnig. Zo te experimenteren, zou ik niet
durven.” Ze lacht: „Ik werk netjes binnen de lijntjes.”
Hoe teken je een zandstorm?
„Ik begon met zwart, net als bij de andere tekeningen. Toen zag
ik dat als ik het zwart transparanter maakte er ruimte en afstand
ontstond.” De Jongh wijst op een tekening van een pagina, met een
man en wat huizen in een oranjezwarte zandstorm. „Het lijkt
daardoor alsof er veel lucht en zand tussen jou en het huis op de
achtergrond zit. Dit is een bestand van twintig lagen over elkaar
heen. Daar kan ik op de computer mee schuiven om de kleur feller of
donkerder te maken en om elk korreltje op zijn plek te krijgen.
„Deze techniek noemen ze atmosferisch perspectief. De voorgrond
is zwart of donker en hoe verder weg iets is, hoe lichter. Dat geeft
het effect dat er iets in de lucht hangt.”
Emoties geef je weer met heel weinig. Hoe werkt dat?
„Dat heeft een esthetische reden. Met meer detail, meer
realisme, wordt het beeld mij te vol. Charles Schulz tekent in
Peanuts een emotie met twee puntjes. Is Snoopy boos dan zijn
het twee punten met een streep erop. Naar dat minimalisme, die
simpelheid, streef ik ook.”
Daar mag je dan geen millimeter naast zitten.
„Nee, nee. Als je zou zien hoe dat gaat… Ik zet een streepje
voor het mondje, kijk ernaar en denk dan: nee, dit is het niet. Dan
gum ik hem weg en dan doe ik hem opnieuw. Soms acht keer. En dan denk
ik: die van twee keer geleden was beter. Op de computer kan ik dan
gelukkig makkelijk terug.”
Dagen van zand
Foto Andreas Terlaak
Wat is John, je hoofdpersoon, voor jongen?
Eigenlijk zoals in ieder boek van mij is het iemand die erg op mij
lijkt. Jong, ondernemend, een beetje naïef. Veel wat hem overkomt,
is ook in mijn leven is gebeurd. Ik ben in 2017, voor NRC,
naar Lesbos gegaan voor een stripjournalistiek
verslag over de vluchtelingenkampen. Dat was een life
changing experience. Ik had het er daarna heel moeilijk mee. Als
ik boodschappen deed, dacht ik: waarom kan ik een brood kopen,
terwijl zo’n vrouw met twee kindjes op de arm in een
vluchtelingenkamp niet eens stromend water of een wc heeft? Als ze
ongesteld is, heeft ze pech. Ik voelde een enorme schuld. Het werd me
duidelijk dat ik veel te emotioneel betrokken ben. Als journalist
moet je afstand kunnen nemen. Dat is wat John ook niet kan.
„Het was overigens een journalist die me daar onlangs op wees.
Ik heb het niet vooraf op die manier bedacht.”
Johns relatie met zijn vader is problematisch. Komt dat ook
overeen?
„Nee, ik heb geen slechte jeugd gehad. Mijn vader is aan kanker
overleden toen ik negentien was en hij werd ziek toen ik veertien
was. Vanaf het begin wisten we dat het ongeneeslijk was, dus we
hebben vijf jaar geleefd met de dood. Precies in mijn vormende jaren.
Ik heb dus nooit een band met mijn vader gehad zoals de meeste andere
tieners. Zijn ziekte was er altijd. Dat is een gemis.”
Veel kinderen tekenen,
tot het niet meer cool is, maar ik ben het blijven doen
Aimée de Jongh
Hoe ging je daar mee om?
„Ik sloot me op in mijn kamer en ging alleen maar tekenen. Dat
is waarschijnlijk waarom ik het nu zo goed kan. Ik wilde de
confrontatie niet opzoeken. Het is de story of my life: de
confrontatie met mensen uit de weg gaan.”
Waarom koos je tekenen als uitweg?
„Ik heb altijd getekend. Als kind ook. Veel kinderen tekenen,
tot het niet meer cool is, maar ik ben het blijven doen. Het is een
natuurlijke impuls, lekker tekenen. Ik schreef ook en bedacht
verhaaltjes.”
En nu kan je er van leven?
„Ja. Al moet ik er wel illustratie- en animatieopdachten naast
doen, want aan dit boek heb ik drie jaar gewerkt. Het komt uit in
Zwitserland, Frankrijk, België en Nederland. Er ligt een
Engelstalige versie klaar, maar ik moet nog een uitgever kiezen uit
de aanbiedingen uit Engeland en Amerika.
„Van Bloesems in de herfst zijn er in Frankrijk
ongeveer twintigduizend exemplaren verkocht. Nu is de eerste druk
vijfduizend stuks. Voor strips is dat heel veel.
Pagina’s uit Dagen van zand - Aimée de Jongh
„Als er een boek uitkomt, zorgt mijn Franse uitgever voor
signeersessies in België en Frankrijk en dat is fantastisch. Hoe je
dan behandeld wordt! Als een soort ster. Alles wordt vergoed en
geregeld, taxi’s, hotels, eten. De eerste keer was bij mijn vorige
boek. Ik kwam aan op het station en daar stond iemand met zo’n
bordje met je naam erop. Toen dacht ik: dat bordje wil ik mee naar
huis nemen, want dit gaat me nooit meer gebeuren. Maar het gebeurt
elke keer.
„Dat typeert de stripwereld in Frankrijk. Je voelt je een auteur
die er mag zijn en die mag genieten. Ik zeg niet dat Nederlandse
uitgevers dat niet willen, maar ze hebben er niet de middelen voor.”
Gaat dat nog veranderen?
„Ik heb in de afgelopen jaren nauwelijks verandering gezien in
de Nederlandse stripwereld. De kloof tussen de oude garde, de mannen
met de linnen tasjes, en de jongeren, die vooral queer comics maken,
is onoverbrugbaar. Daartussen zitten dertigers en veertigers, zoals
ik, maar in die leeftijdsklasse zijn stripmakers op één hand te
tellen. En we willen allemaal wat anders. Het enige dat helpt is
mooie boeken maken. Daar richt ik me dan maar op.”
Aimée de Jongh: Dagen van zand. Scratch Books,
288 pag. € 29,90
The Warriors could have used two more Wisemans in their Christmas Day loss to the Milwaukee Bucks.
Without Klay Thompson for the season and without Draymond Green
for the first two games, the Warriors have been looking for a No. 2
scoring option to Stephen Curry.
They might have found it in the No. 2 overall pick in the 2020 NBA
Draft, James Wiseman. And while that’s a compliment to the Warriors’
rookie, it’s not a good thing for the Dubs, overall.
The start to this season has been concerning, even to folks with
gold-tinted glasses. Golden State still fancied itself a contender, even
without Thompson. But against arguably the two best teams in the
Eastern Conference, they have lost by 26 and 39 points.
Yes, it’s early, but does that strike you as something a contender would do?
If the Warriors are going to reach that level, they have much longer
to go than anyone — even the most ardent Dubs pessimist — initially
thought.
Of course, things will change for the better when Green’s
defensive genius and offensive playmaking ability enters the equation in
the coming days.
But will Green unlock Andrew Wiggins, who looks uncomfortable
playing on Steph Curry’s wing? (That’s kind of an important role.)
Wiggins shot 6 for 18 Friday
Will he help Kelly Oubre — the Warriors’ only other viable
two-way starter — make an open outside shot while also helping him avoid
tying to take mid-range shots over three defenders?
Oubre made one of 10 shots Friday. He has made four out of 24 through
two games and missed all 11 of his three-pointers. Wiggins was 6 for 18
Friday. He is 10 for 34 overall and has missed eight of his 10
three-pointers.
Thank you guys so much for watching this video! Make sure to leave a like and subscribe for more videos like this! Don't forget to tell comment your thoughts and opinions on the Golden State Warriors drafting James Wiseman! Was it a good pick or should they have drafted someone else?
⭐OSSA is the best source for entertainment news about the celebrities we
love.
⭐Our YouTube channel dishes up celebrity news and gossip on the stars
you admire the most. From popular TV hosts to Hollywood golden age
actresses, from country music artists and the royal family members to
western movies acting legends.
SUBSCRIBE to our channel to watch more amazing videos about celebs!
Meestercoach Phil Jackson en een van zijn Beste Leerlingen Steve Kerr (Afbeelding van --- Hier ---)
CITAAT(): "[Phil] Jackson similarly brought up societal issues when asked about what it
takes to be more of a mentor instead of just a coach. He brought up the
time Scottie Pippen was found with a gun in his car.
"The team had a talk about guns and about why,"
Jackson said. "Who carries guns? Are you afraid? Are you being
protective? Guns bring their own violence. So many things happen in our
society because the anger’s too hard to contain for a lot of
individuals, and if they have a gun, they use it. We talked about
Gandhi’s influence ..."
Als je twee Vrije Denkers die niet bang zijn om hun mening te geven, met elkaar laat praten over wat er allemaal gaande is in de USA [en de wereld] vandaag de dag, dan kunnen er interessante meningen en verhalen loskomen.
The California Sunday Magazine deed dat door Phil Jackson en Steve Kerr elkaar te laten bevragen. Ooit was Jackson natuurlijk de coach van Kerr bij de Chicago Bulls; de mannen kennen elkaar dus door en door, en hebben elkaar ook beïnvloed.
Een ultrakorte samenvatting van de samenvatting door SI.com -zie hieronder- van wat er aan de orde kwamen:
-Rascisme en het verschil van handelen van dat probleem door de NBA en de NFL
-Gun-violance(in relatie tot Scottie Pippen ooit)
-Vrijheid van meningsuiting voor NBA-personeel; en de gezagsrelatie tussen de NBA-leiding en de Splers en Coaches
-Verschillende manieren van invullen van de rol van de Coaches -bijvoorbeeld meer Mentor zijn dan 'de baas'
-Angst & Boosheid
-Hun Coach-filosofiën
-De Supersterren die Jackson coachte, en Kerr coachte en nog steeds coacht
Coaches Phil Jackson and Steve Kerr were interviewed and asked each other questions on social issues, coaching philosophies and more for The California Sunday Magazine.
Kerr, whose been a vocal critic of President Donald Trump, was asked how things have changed for NBA personnel to be vocal with their views.
"First of all, I think the times have changed, and
the times call for it," Kerr said. "... I think where the NBA’s gone
right is the leadership works closely with the players, whereas the NFL
has conjured up ways to create this false patriotism and pandered to
their fan base, and they can’t really figure out what to do, whether the
players should stand or kneel. Whereas the NBA got out in front of all
of it just by being partners with the players and being pretty upfront
and outspoken themselves, going back to the Donald Sterling stuff a few
years ago and really beyond."
Jackson similarly brought up societal issues when
asked about what it takes to be more of a mentor instead of just a
coach. He brought up the time Scottie Pippen was found with a gun in his
car. "The team had a talk about guns and about why,"
Jackson said. "Who carries guns? Are you afraid? Are you being
protective? Guns bring their own violence. So many things happen in our
society because the anger’s too hard to contain for a lot of
individuals, and if they have a gun, they use it. We talked about
Gandhi’s influence ... We were dealing with that because that’s part of
our game: to come in with anger but turn it in a different way, that you
are a warrior, but you don’t have to be a warrior that’s about killing
people or harming people .... We have these opportunities to coach, and
you can either turn away from it or deal with it."
In addition to talking about their philosophies, each
talked about some of the "phenomenal players" they've coached. Jackson
named Kobe Bryant, while Kerr mentioned Stephen Curry.
Kerr also addressed his health, saying he is doing
better but isn't "100% still." Kerr had back surgery in 2015 and dealt
with complications. Then in 2017, he had a spinal cord leak procedure
and missed most of the playoffs due to complications with his rehab from
back surgery.
Jackson led two teams to 11 NBA championships—the
most in NBA history. Kerr has won three titles with the Warriors in four
years.
Similar to Jackson with the Bulls and Lakers, Kerr
has established a dynasty with Golden State and is in line to win
another championship this season.
Deze week kwam het lange Langs de Lijn Interview met de DBL Rookie Coaches Geert Hammink en zijn Zoonj Ryan online; je kunt het --- Hier --- terugkijken.
In dat interview gaat het ook uitgebreid over zijn Teamgenoot op zowel LSU University en in de NBA -Shaquille 'Shaq' O'Neal.
Alina Iagupova, hier tegen Jill Bettonvil (Foto van Ruud Fokke en overgenomen van Fiba.com) was teveel voor de Orange Angels op zaterdag in SHZ, Amsterdam. Vanavond speelt Oranje in en tegen Spanje, de Nummer-2 van de wereld.
Woensdagavond 15 november 2017:
Spanje (Nr2. op de Wereldranglijst) - Orange Angels, 20:00h
Superster Alina Iagupova van Oekraïne is Oranje de Baas
Afgelopen zaterdag speelden de Nederlandse Vrouwen hun eerste wedstrijd in de Qualifier-reeks voor EuroBasket Women 2019. Het was een wedstrijd tegen Oekraïne, een land dat na het vallen van het IJzeren Gordijn een Wereld-Topper was; het reikte eind jaren '90 tweemaal tot in de Halve Finale van de Olympische Spelen. Tegenwoordig is Oekraïne net geen Wereld-Top meer, maar het is nog steeds een sterk Europees land. In hun team wel tenminste een Individuele Wereld-Top-Speelster -Alina Iagupova(25)- en precies die speelster deed Oranje de das om...58-72(Rust 41-40).
In de auto op weg naar de SportHallenZuid in Amsterdam hoor ik de aftrap van Langs de Lijn op de radio. Ze hebben ook basketbal...ja, Mannenbasketball uit de DBL, ZZ Leiden vs. New Beroes Den Boschg. Niets mis mee natuurlijk, maar zou de NOS nu niet voor die zeldzame keer dat er een Vrouwen Interland, tegen zo'n tegenstander en zo cruciaal, twee basketball-items kunnen programmeren? STudio-Sport op TV is er trouwens wel, zij brengen een 3-minuten-verslag direct op zaterdagavond laat.
Het is drukker rond de SHZ dan ik het me ooit kan herinneren, ik maak een volledig rondje om het complex voor ik door een zijingang naar binnen kan. Had iets te maken met vechtsport...veel security-mensen, en daarbuiten nog veel meer massieve grote mannen overal.
Eenmaal binnen..."Auuuw!!" Aan mijn ogen dus... die Angels-outfit is wel heel erg fluorescerend ORANJE, het stralende blauw-geel van Oekraïne valt er volledig bij in het niet, dat dan tenminste wel...
Nederland begint best goed; meestal een klein beetje voor, af en toe een beetje achter, tot de Time-Out bij 15-15. De Oekraïne speelt fysiek, en wat lijkt wat gemakkelijker om te gaan met defensieve druk. Dat maakt Courtney Treffers als atlete naar en onder de ring erg belangrijk, en die moet er door een overmacht aan lengte tegenover haar wel erg veel energie insteken, als dat maar goed gaat...Het maakt ook de rol van de scheidsrechters erg belangrijk; die bepalen immers waar de grens ligt van het fysieke spel, staan ze veel toe dan zou dat in de loop van de wedstrijd weleens flinke consequenties kunnen krijgen voor de Oranje-meiden.
Die TO heeft wel direct impact; Oekraïne loopt in een vloek en een zucht naar een punt of zeven uit. Gelukkig herpakt Oranje zich relatief snel; de schade in de rest van het eerste kwart blijft beperkt tot tot 20-25.
De tweede tien minuten lopen aardig voor Nederland; Oekraïne laat regelmatig wat liggen -vrije worpen!- Nederland ook, maar met tomeloos veel energie -Courney Treffers leidt wat dat betreft- vecht het zich weer naast, en zelfs voorbij de tegenstander. Met fraaie drive en And1 zet Marlou de Klein de stand op weer een puntje voor 28-27. Het is vanaf dat moment een puntje-puntje-wedstrijd, al zijn er in deze fase zeker mogelijkheden op een wat grotere voorsprong. Dit is een fase waarin Treffers energie haar en team ook scores oplevert, al moeten die wel vaak uit vrije worpen komen.
Hamim Salem moet er ook TO's voor nemen, want met hard werk gescoorde punten en voorspronge'tjes worden te vaak teniet gedaan door gemakkelijke tegenscores van Oekraïne. Tegen die tijd heeft de inschatting dat als Oranje deze wedstrijd al zou winnen -dat zeker niet met een veilige marge zal zijn met het oog op de uitwedstrijd later dit seizoen, en dus onvoldoende zal zijn voor een tweede plaats in Groep-F- zich al stevig aan mij opgedrongen.
Inmiddels blijkt de absolute Topspeelster van Hemelsblauw -ik had dat ook al uit de Oekraïnse teksten die ik voor mijn Preview-stukje gebruikte gedestilleerd- Alina Iagupova, inderdaad een Topspeelster, wat zeg ik; een Superster! De Touch en Range van haar Jumpers van buiten waren een genot om naar te kijken, maar ook haar fysieke kracht, coördinatie en Skills blijken van een zeldzaam hoog niveau. En van lieverlee drukt ze steeds meer haar stempel op de wedstrijd. Zoals diezelfde Iagupova in haar quote in mijn vorige stukje al aangaf, was haar nieuwe Servische coach er een van het nerveuze soort; hij bleek aan het eind van de tweede periode nog lang niet gerust op een goede uitkomst voor zijn team, dat bleek wel bij zijn Time-Out's. De 41-40 ruststand is geen slechte voor Oranje, al bleef er toch een gevoel van 'Er had misschien wel meer ingezeten voor Oranje in die eerste helft...' De Angels hebben vlak voor -na een deflectie door de Oekraïnse Press- rust nog 3.4 seconden voor een laatste schot. De goed van de bank komende Zera Butter krijgt dat schot nog wel weg, maar het valt niet.
Na de rust gaat de intensiteit flink omhoog bij beide teams, en vooral ook het niveau van fysiek verdedigen door Oekraïne. In eerste instantie komt Nederland daar best nog aardig langs en door, maar te vaak worden redelijk tot goede kansen niet afgerond. Minutenlang wordt er weinig gescoord door beide teams. Maar daarna vindt Oekraïne de ring het eerst, en loopt vervolgens gestaag naar 43-53 uit. De scheidsrechters fluiten wel tegen het 'Bumpen en Hakken' van de grotere en zwaardere Oekraïnsen, maar niet voldoen de voor Oranje om er echt tegenop te kunnen blijven spelen; het schotpercentage wordt zienderogen slechter, en dat kan je niet blijvend compenseren met goed Rebounden en af en toe een Interceptie of Steal en Fast-break-lay-ups.
De derde periode wordt afgesloten met 10-17, en dus zes punten achterstand. Dat lijkt nog haalbaar, maar ik denk dat velen met mij toen al wel zagen dat er een wondertje voor nodig zou zijn voor Oranje om deze wedstrijd nog te winnen, laat staan met voldoende verschil...
Het beeld van het derde kwart zette door in het vierde; deze keer werd het 5-17 en daarmee werd de uitslag 58-72. Iagupova maakte van de tweede helft een 'One Woman-show' zoals ik er nog niet vaak een heb gezien, en Nederland had daar gewoon geen antwoord op. Tanja Broring gaf daar enkele minuten voortijd uitdrukking aan met een harde hak-fout op een Lay-up, die werd bestraf met een onsportieve fout. Misschien had die al stukken eerder moeten worden gemaakt, als je dan toch... Als de scheidsrechters een stukje strakker zouden hebben gefloten, dan had Oekraïne misschien wel aan het wankelen kunnen worden gebracht; coach Boscovic liet slechts7-8 speelsters spelen, en van hen zaten er vijf in de foutenproblemen... Op de genaturaliseerde Boss na, was ik niet erg onder de indruk van de meeste van de andere zes -ondanks hun reputatie- ; ik kan me vergissen, maar ik denk dat Oranje Oekraïne zonder hun ster 'gemakkelijk' aan had gekund. Misschien dat de afwezigheid van een echt grote speelster zoals Richelle van der Keil (te) zwaar woog voor Oranje.
Nederland speelde zeker niet slecht maar ook net niet goed genoeg. Ik hoop niet dat het demoraliserend werkt, maar echt vrolijk stemmend kan deze wedstrijd voor de Angels niet zijn, tenzij ze er de inspiratie uit putten die nodig zal.zijn voor het nemen van de volgende drempel, en in de vijf resterende wedstrijden boven zichzelf uit gaan stijgen. En dan te weten dat een eventuele tweede plaats in deze groep niet eens een garantie is voor Kwalificatie; slechts de beste zes nummers twee(van acht) plaatsen zich voor EuroBasket 2019...
Alina Iagupova -uitgeroepen tot Europese Jonge Speelster van het Jaar 2013- ; iedereen die erbij was zal haar demonstratie niet snel vergeten...en dat alleen al was een gang naar een Sporthal om een Internationale Wedstrijd te gaan kijken dubbel en dwars waard.
En de Orange Angels? Die hebben vanavond weer een unieke wedstrijd op het programma staan; dat Spanje als Nummer-2 van de Wereldranglijst wellicht een te zware dobber zal zijn ligt voor de hand, maar ik zeg dan altijd "Zeg nooit 'Nooit'!" De wedstrijd is pas gespeeld als hij afgelopen is. In ieder geval zal het ook weer een wedstrijd zijn waar onze Orange Angels het nodige op kunnen steken. De weg naar EuroBasket-deelname is lang, zwaar en hard, en uiteindelijk heb je ook een keer een beetje mazzel nodig, en vooral ook geen pech.
'Gewoon Doorgaan!' is wat mij betreft het devies.
Zet hem op meiden, de aanhouder wint!
Ik blijf het volgen... AART DEKKER
Nog veel meer over deze wedstrijd en de Orange Angels in het algemeen:
Dag-1 van de EuroBasket Women 2019 Qualifiers zit erop. Lees er alles over: --- Hier ---
Het complete verhaal van de wedstrijd Nederland-Oekraïne op de Fiba-Site, met Stats, Videosamenvatting, Foto's, en hele wedstrijd terug te kijken --- Hier ---
NOS-item zaterdag:
Basketbalsters in EK-kwalificatie onderuit tegen Oekraïne
De Nederlandse basketbalvrouwen hebben hun eerste EK-kwalificatiewedstrijd verloren. In Amsterdam verloor de ploeg van bondscoach Hakim Salem van Oekraïne: 58-72. Oekraïne is de nummer 39 van de wereldranglijst en werd bij het afgelopen EK tiende. Nederland staat tachtigste. Desondanks hield Oranje de bezoekers in de eerste helft goed bij en begon het derde kwart zelfs met een punt voorsprong (41-40). Daarna stelden de Oekraïners echter orde op zaken. Aangevoerd door captain Alina Iagupova (33 punten, 10 rebounds) liepen de bezoekers snel uit op Oranje. Voor Nederland had Kourtney Treffers 11 punten en 13 rebounds. Woensdag speelt Oranje opnieuw een zware wedstrijd. Dan is Spanje, de regerend Europees kampioen, de tegenstander in Valladolid.
Basketbalsters Kourtney Treffers en Janis Ndiba spelen bij het Poolse Slezia Wroclaw, maar zaterdag de EK-kwalificatiewedstrijd met de Orange Angels tegen Oekraïne. Check hun vlog van Polen naar Amsterdam.
Eerder al deze clip geplaatst: 'Een dag Orange Angels'
Na Kobe Bryant -waarover we al een jaar wisten dat hij zou gaan stoppen na 2016-2017- en Kevin Garnett, was Ray Allen de derde NBA-Superster die zijn pensioen als speler aankondigde. Zoals altijd in dit soort gevallen pakt het Magazine -maar meer nog de Website- van 'Sports Illustrated' dan flink uit. Hieronder het eerste stukje van dat overzicht, dat ik een ieder met voldoende tijd aan kan raden.
After two seasons of rumors about a return to the court, Ray Allen has officially retired from the NBA. Here's a look back at his storied 18-year career through the SI Vault.
Obsessive. That’s long been the go-to adjective to describe Ray Allen, who officially announced his retirement on Tuesday, more than two years after he played his last game with the 2014 Heat. The future Hall of Famer, two-time champion all-time leading three-point shooter stressed the importance of his “Boring old habits” in a letter announcing his decision posted on The Players’ Tribune.
Obsessive attention to his shooting mechanics and warm-up routine. Obsessive attention to his physique. Obsessive attention on his internal motivation, eschewing naysayers and yaysayers, alike.
“You’ll win a championship in Boston,” Allen writes. “You’ll win another in Miami. The personalities on those two teams will be different, but both teams will have the same thing in common: habits. Boring old habits. I know you want me to let you in on some big secret to success in the NBA. The secret is there is no secret. It’s just boring old habits.”
Allen’s singlemindedness and commitment produced a career so long and distinguished that it can be broken into eras. He was Jesus Shuttlesworth in 1998’s “He Got Game” and he was “Mr. Yellow Ropes” during the historic 2013 Finals. Along the way, he plied his trade for the Bucks, SuperSonics, Celtics and Heat, piling up 10 All-Star and two All-NBA selections and cultivating the league’s most envied shot.
“The greatest shooter to play the game,” Stephen Curry wrote on Twitter Tuesday, the ultimate compliment from the ultimate authority on the subject.
...
..
.
Het hele (lange) stuk van SI.com (Sports Illustrated) met een historisch overzicht van de carrière van Ray Allen lees je --- Hier ---
Bekijk ook mijn Serie artikelen over het Belang van de Orange Lions, en de noodzaak om op de komende NBB-ALV meer geld te begroten voor Oranje Basketball/NMT: --- Hier ---
We beleven nu weer een periode - en dat is zowel in het verre, als het wat meer nabije verleden echt anders geweest - waarin het Belgische Basketball ons op veel fronten voorgaat; soms is het verschil niet zo heel groot - de Belgische Nationale Mannenploeg speelde voor de derde achtereenvolgende keer mee op EuroBasket, en overleefde de Groepsfase, maar je kunt evengoed zeggen dat de Belgische Mannen pas ruim twee jaar geleden hun eerste winstpot op een recent EK boekten, en Nederland deed dat enkele maanden geleden voor het eerst, en in onderlinge wedstrijden is het echt niet uitgesloten dat de Oranje Basketball Mannen de Belgen zouden kunnen verslaan. Op andere gebieden is de achterstand juist recent weer wat gegroeid; het aantal teams in de Belgische 'Scooore! League' ligt weer op 11 (Nederland slechts acht), en het gemiddelde niveau is er zeker hoger dan in de DBL, de Belgische Clubs hebben momenteel duidelijk veel meer succes in Europese competities, en - niet in het minst - 'de League' heeft in 'Scooore!' een League-sponsor, en dat is ons in Nederland nog nooit gelukt...
Ik denk dat ook de Belgische Vrouwen een lichte voorsprong hebben op de Nederlandse. Hier zal ik volstaan met 'het hebben van een Echte Superster, een Speelster met Wereldfaam, die ook nog eens - sinds kort, dat wel - actief is op eigen bodem; Ann Wauters. Laten we ons eens voorstellen dat - ooit - Rik Smits, of - recent - Francisco Elson & Dan Gadzuric nog een of meerdere seizoenen 'teruggekomen' zouden zijn naar de DBL, en daar zowel hun eigen Club, als de League in zijn geheel, op hun rug zouden hebben genomen naar een hoger niveau; ik denk dat je het meespelen van Ann Wauters in de Belgische Vrouwen Liga zo ongeveer zou moten zien...zou dat de DBL hebben geholpen? Of denkt er iemand dat 'dat niets zou hebben uitgemaakt'?
De vraag stellen, is hem beantwoorden..!
Rest nog de soort onbeantwoordbare vraag die bij ons ieder jaar weer opspeelt bij de Nominaties voor Sport-Man, -Vrouw, en - Ploeg van het Jaar; "Welke waardering zou - bijvoorbeeld door zo'n Nominatie, laat staan Uitverkiezing - verdient iemand als Ann Wauters eigenlijk met het stapje terug doen om de voedingsbodem waaruit zij zelf ooit ontsproot te versterken? En dan laat ik nog even buiten beschouwing dat Wauters ook nog wel - en zeer recent! -degelijk noemenswaardige successen boekte....
In ieder geval: hieronder het artikel/item van Sporza, waarin onder meer deze vragen aan de orde komen, en de 'Topper in het Belgische Basketball' - Ann Wauters - er zelf haar licht over laat schijnen:
Wauters: "Sportvrouw van het Jaar? Daar lig ik niet wakker van"
ZO 06/12/2015 - 13:47Ann Wauters is met Castors Braine aan een uitstekend seizoen bezig. Wanneer ze stopt, durft de 35-jarige basketbalster nog niet te voorspellen. "Ik ben nog niet klaar om die beslissing nu te nemen", vertelt ze in De Zevende Dag. Haar succesvolle carrière leverde haar nog nooit de titel van Sportvrouw op, maar "dat pikt niet".
Ann Wauters keerde dit jaar terug naar België en won met Castors Braine tot nu toe negen matchen op rij in de competitie. "Zeggen dat we de titel moeten winnen, is een understatement. We zijn goed bezig en moeten dit niveau aanhouden. Onze echte ambities liggen op Europees vlak."
Je wilt niet dat jaartje te veel spelen, maar ook niet dat jaartje te weinig. Over een paar maanden weet ik misschien meer.
ANN WAUTERS
"Het is ondertussen al mijn 17e seizoen in de Euroleague, dat begint toch te tellen", lacht Wauters. "Ik had dat nooit durven dromen toen ik aan mijn carrière begon. Natuurlijk sta ik fysiek niet meer op hetzelfde niveau als vijf jaar geleden. Dat voel ik aan mijn lichaam."
"Ik recupereer moeilijker, spring minder hoog, en ben minder explosief. In het begin verzet je je daar tegen, maar ik heb het leren aanvaarden. Gelukkig kan je met ervaring veel goed maken in het basketbal."
Of dit haar laatste seizoen wordt, weet de 35-jarige Wauters nu nog niet. "Ik ben nog niet klaar om die beslissing te nemen. Het is te moeilijk. Je wilt niet dat jaartje te veel spelen, maar ook niet dat jaar te weinig. Over een paar maanden weet ik misschien meer. Als ik me fysiek nog goed voel en de honger om te winnen blijft, dan ga ik nog door."
"Heel trots op alle titels die ik met mijn ploegen gewonnen heb"
Ann Wauters behoort dit jaar niet tot de drie supergenomineerden voor Sportvrouw van het Jaar, een trofee die ze nog nooit kon winnen. "Dit jaar zal ik hem niet krijgen, dus de kans is heel klein dat ik hem ooit zal winnen. Maar ik lig daar absoluut niet wakker van."
"Basketbal is niet de populairste sport, laat staan bij de vrouwen. Misschien krijg ik dus wel wat weinig erkenning, maar ik denk dat het Belgische publiek mij nog nooit echt heeft bezig gezien. Ik zou natuurlijk graag hebben dat het het wat meer op tv komt, net zoals veel andere sporten, maar daar kan ik na mijn carrière misschien nog iets aan veranderen."
"2015 was voor mezelf al een heel mooi jaar. Ik heb de Eurocup gewonnen, in België dan nog. Dat betekent enorm veel. Ik ben trots op alle titels die ik gewonnen heb met mijn ploegen dus dit steekt echt niet."
Het originele artikel op Sporza.be, met het Sporza-Interview met Ann Wauters in beeld en geluid, en met nog veel meer (links naar) 'Basketball van de Buren in België' vind je --- Hier ---
Gepubliceerd op 29 nov. 2013
Ann Wauters is al jaren een basketbalnomade. De halve wereld heeft ze rondgereisd om haar sport te beoefenen: Frankrijk, Rusland, de Verenigde Staten, Turkije, Zuid-Korea en Spanje. Telkens op het hoogste niveau. Met haar clubs werd ze diverse keren kampioen en ze werd maar liefst vijf keer verkozen tot Europees speelster van het jaar. Ze werd ook diverse keren genomineerd voor de titel van sportvrouw van het jaar. Ben ontmoet Ann bij haar thuis in Kortrijk. Het gesprek begint met haar jeugd, over hoe het voelt om er telkens met kop en schouder boven uit te steken, en hoe het basketbal -dat haar bij toeval overkwam - haar toch wel uit een isolement haalde. Ze was nog maar vijftien, eigenlijk nog een meisje, toen ze al op haar eentje naar het buitenland trok, naar Valenciennes. Hoe was dat? Tijdens een wandeling door haar carrière bespreken Ann en Ben de meest uiteenlopende dingen: de harde strijd in de Amerikaanse WNBA, de vrouwelijke versie van de NBA en het allerhoogste in het vrouwenbasket. Over de trucs en het racisme van de zwarte speelsters tegenover haar. Het gesprek gaat ook over haar lesbisch zijn en hoe ze daarmee omgaat en moet omgaan in landen als Zuid-Korea en Rusland: "Ik wil Ann de basketbalspeelster zijn, en niet Ann de lesbische basketbalspeelster." Over haar relatie met Lot en het op drie weken na tegelijk moeder worden van Lou en Vince. En over de soms moeilijke relatie met andere Belgische speelsters. Getuigenissen zijn er ook van haar zus Ilse, van Sporza-journalist Kris Meertens en van collega-basketbalster Kathy Wambé.
Categorie
Amusement
Licentie
Standaard YouTube-licentie
Highlights&Carrière Ann Wauters in Interview-vorm:
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden