![]() |
| Orien Greene tegen Mons (Foto: Fiba) |
Foto
![]() |
| Teddy Gibson tegen Mons (Foto: Fiba) |
Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven... Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
![]() |
| Orien Greene tegen Mons (Foto: Fiba) |
![]() |
| Teddy Gibson tegen Mons (Foto: Fiba) |
![]() |
| Hoofcoach Patrick Faijdherbe&Assistent Peter van Paassen; Gedreven en Bedreven! (Foto, Jan Verhoeven) |

Op zich dat we tegen de toplanden al aardig meekomen, al was dat sinds 2014 niet zo’n grote verrassing meer. Maar het gaat wel sneller dan gedacht. Het spel van Kloof was een positieve verrassing, net als dat van Nico de Jong, die ik vorige keer (dus ten onrechte) een beetje had afgeschreven. Mea culpa.
Dat we kansen hadden om te winnen tegen Kroatië en Griekenland.
Dat Nederland niet alleen tegen Georgië en Macedonië echte winstkansen had, maar ook in ALLE drie de wedstrijden erna. En dan vooral de manier waarop het best wel vaak – soms flinke – achterstanden goedmaakte; vol gas erop in de verdediging, en dan bij balwinst deze met snelle scores verzilveren. Juist tegen die veel sterker geachte landen meende ik bij die tegenstanders af en toe gewoon angst voor Nederland te zien. Ik had wel verwacht dat er ergens nog een kans op winst zou komen, maar niet drie keer achter elkaar, en zeker niet op deze manier.
Charlon Kloof heeft een beresterk toernooi gespeeld. Hij heeft bevestigd dat hij de Nederlandse ploeg kan dragen.
De vreugde en de focus in de spelersgroep en de begeleiding daar omheen. Natuurlijk was de winst op Georgië knap na een achterstand in de slotfase. Juist na de nederlaag tegen Macedonië bleek dat heel Oranje een tandje bijschakelde, niet alleen op het veld maar ook in het hoofd. Dat dan de tegenstanders telkens een graad moeilijker werden was een probleem dat op zich goed gehandeld werd, de kop had ook kunnen gaan hangen. Dat mentale stapje bevalt me wel.
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .