Posts tonen met het label Winter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Winter. Alle posts tonen

zaterdag 28 maart 2026

#OMDENKEN over #Zomertijd & #Wintertijd / @AD-#Cartoon / #KLOK /

 

Epstein Files 4 days out; geen Huis van Oranje Pijp&Witte Anjer AD,Toos&Henk

zondag 1 februari 2026

BIJ AART IN DE Hoekse Waard / NATIONALE TUINVOGEL TELLING 2026: ik telde 10 soorten en 33 vogels in totaal, miste er ook een aantal... DOE OOK MEE!

Fazant

Overzicht Telling 

2x Fazant

Ik miste ook nog wel wat vogels die ik op andere momenten in mijn tuinen zag:

Staartmezen

Kleine Bonte Specht

Blauwe Reiger

Kraaien

Spreeuwen

Gorsjes en andere 'kleine bruine vogeltjes'

wellicht vergeet ik er nog,

De grote aantallen Kauwen en Watervogels - Futen, Meerkoeten, Waterhoentjes, Aalscholvers, Grauwe Ganzen (en diverse soorten andere ganzen), Bergeenden, Wilde Eenden, Lepelaars en Zilverreigers, IJsvogels, e.a, die ik (soms) wel (bijna) vanuit mijn huis kan zien heb ik niet meegeteld omdat ze zich deze zaterdag niet vanuit huis zichtbaar toonden.. 

Huismus

10x Huismus

Kauw

4x Kauw

Koolmees

6x Koolmees



Merel

2x Merel

Pimpelmees

2x Pimpelmees

Roodborst

1x Roodborst

Turkse tortel

4x Turkse tortel

Winterkoning

1x Winterkoning

Ekster

1x Ekster


Telplek

Datum en tijd

31 januari 2026 14:30

Type locatie

Tuin

Aantal personen

1

Ik ben een beginnende vogelaar (ik herken nog niet alle tuinvogels)

Gegevens

Naam

Aart Dekker

Numansdorp Zuid-Holland



zaterdag 29 november 2025

BIJ AART IN DE HOEKSE WAARD: Zonsopkomst boven het Hollands Diep op een #winterse 21 november

 

woensdag 27 augustus 2025

NRC CARTOON Fokke & Sukke maken zich geen zorgen dat de warme #GOLFSTROOM eerder stopt... Ieder jaar ´n #Elfstedentocht #Noordzee gaat #bevriezen

 

Van NRC.nl op 26 augustus 2025, meer NRC FoSu   ---  Hier  ---

en nog veel meer Fokke & Sukke   ---  Hier  ---


maandag 20 november 2023

EVEN NADENEKEN / KLIMAAT / REDACTIONEEL COMMENTAAR GROENE: Warme winters zijn niet alleen vervelend voor skiërs (en schaatsers!) / VERKIEZINGEN /

 

Cartoon van Milo, voor de Groene Amsterdammer redactioneel 12-01-2023 Originele commentaar   ---  Hier ---

Meer Cartoons van de Groene Amsterdammer   ---  Hier  --

Maar meer over de artiest en meer Cartoons/Beeld van 'Milo'   ---  Hier  ---

Warme winters zijn niet alleen vervelend voor skiërs

Jaap Tielbeke beeld Milo

11 januari 2023 – verschenen in nr. 1-2 In het nieuws

De handschoenen hoefden niet aan toen we om twaalf uur met champagneglazen de straat op gingen om met de buren te proosten. Zelfs de winterjas kon aan de kapstok blijven hangen. Met 16,9 graden was 1 januari 2023 de warmste nieuwjaarsdag ooit gemeten. In tegenstelling tot afgelopen zomer, toen de temperatuur in Nederland boven de veertig graden piekte, leek niemand daar echt van te schrikken. Maar op de keper beschouwd was deze winterse hittegolf minstens zo extreem.

Vooral de wintersportfanaat baalde: zo’n groene alpenweide, met her en der een smal strookje opgespoten sneeuw, nee, dat is niet hoe we ons onze skivakanties voorstellen. Maar de minder tastbare gevolgen van de warmer wordende winters gaan een stuk verder. Zelfs in het onwaarschijnlijke geval dat we de opwarming van de aarde weten te beperken tot 1,5 graad is aan het eind van de eeuw de helft van alle gletsjers ter wereld verdwenen, zo bleek uit een recente studie in Science. Dat is niet alleen vervelend voor skiërs en snowboarders; het smeltwater uit de bergen is cruciaal voor de waterstand in de rivieren, irrigatie voor boeren, drinkwatervoorziening en waterkrachtcentrales.

We leven in het ‘Calamiteitperk’, stelt filosoof en cabaretier Tim Fransen in een essay, ‘een tijd waarin crises – rampen, calamiteiten – elkaar in rap tempo opvolgen’. De krantenlezer die nu al moedeloos wordt van de overmaat aan verontrustend nieuws kan zich schrap zetten: door de ontwrichting van het klimaat zullen de komende decennia alleen nog maar turbulenter worden. ‘Dat betekent niet dat het Calamiteitperk de meest vreselijke tijd is om in te leven’, schrijft Fransen. ‘Zeker in het rijke West-Europa leven we voorlopig nog op een historisch hoogtepunt in termen van vrijheid, welvaart, levensverwachting. Wie het in deze tijd niet bevalt, daag ik vriendelijk uit om een plek in de geschiedenis aan te wijzen waarin het beter toeven was.’

Nog niet zo lang geleden was de gemiddelde Nederlander voor verwarming bijvoorbeeld aangewezen op kolenkachels. In sommige huizen leefde het gezin ’s winters in de keuken, omdat het fornuis de enige warmtebron was. Bedenk: dit was in een tijd dat er nog Elfstedentochten werden gereden. Dat alles veranderde nadat er in 1959 een grote gasbel was gevonden in de buurt van Slochteren, zo beschrijft Chris van der Heijden in een artikel. Binnen de kortste keren lag er achthonderd kilometer pijpleiding door heel het land en werden huishoudens massaal voorzien van een aardgasaansluiting.

Het smeltwater is cruciaal voor irrigatie, drinkwater en waterkracht

Het is verleidelijk om deze geschiedenis te lezen als een hoopvolle les. Met dezelfde politieke daadkracht kunnen we nu overschakelen op schone energiebronnen als windmolens, zonnecellen of kerncentrales.

Maar om te begrijpen waarom de huidige energietransitie zo moeizaam gaat is het even leerzaam om te kijken naar de verschillen. De reden dat er destijds minder weerstand was, is dat aardgas werd gezien als een brandstof voor vooruitgang. Geen gehannes meer met kolenkitten of petroleumkachels: iedereen kreeg radiatoren en een warme douche.

Vergelijk dat met de situatie van vandaag. We moeten van het gas af, niet omdat het ons leven onmiddellijk zoveel leuker of gemakkelijker maakt, maar omdat ons anders in de toekomst een catastrofe te wachten staat. Dat is de tragiek van het Calamiteitperk: de klassieke vooruitgangsformule lijkt uitgewerkt. De tijd dat we iedere winter naar de Alpen konden vliegen om van de piste af te roetsjen komt ten einde. Het gasfornuis moet plaatsmaken voor de inductieplaat, de warmtepomp zal de cv-ketel vervangen, de winters worden warmer, net als de zomer, en toch wensen we elkaar telkens weer het allerbeste voor het nieuwe jaar.

Lees ook

Essay

Hoe overleven we het Calamiteitperk?

Tim Fransen 11 januari 2023

De vorige energietransitie

Hoe Nederland razendsnel overstapte op aardgas

Chris van der Heijden 11 januari 2023


 


dinsdag 14 november 2023

BREAKING NEWS! / MAARTEN ZEGT(76)...NOU...DAAR IS'IE DAN: Binnenkort bij u thuis op de Buis(RTL) - De verste Dater van Nederland; Maarten H. van Gent! (En nu maar hopen op een Hele Strenge Winter...)

In z'n eentje dompelen in zijn wak in het meer van Porkuni ziet'ie niet meer zo zitten...

Dus zoekt hij gezelschap!

Je ziet er alles over:    ---  Hier  ---



zaterdag 26 november 2022

FOSU STEKEN DE DRAAK MET HUIZE DEKKER: Fokke & Sukke maken het even gezellig... / WINTER ANNO NU /

Van NRC.nl op 19 november 2022, meer NRC FoSu   ---  Hier  ---

en nog veel meer Fokke & Sukke   ---  Hier  ---

 

woensdag 9 februari 2022

G.O.A.T! / EVEN TERUGKIJKEN NAAR 2018 / COLUMN AART DEKKER: Woest over Wüst(e.v.a.) – Is Nederland wel Topsport(-ers) Waard? / SCHAATSEN OLYMPISCHE SPELEN /

Afbeelding overgenomen via @ireenw (fb) en 

de Paulien van Deutekom Foundation

Woest over Wüst(e.v.a.) – Is Nederland wel Topsport(-ers) Waard?

Aart Dekker bekeek de Olympische Winterspelen van 2018, het Succes van de Team.NL, die van de Schaatsers en Schaatsters, en die van Ireen Wüst in het bijzonder. En verbaasde zich hogelijk over wat er in de twee weken daarna allemaal met haar gebeurde. Bijna alle Schaatsers een maand na de OS werkeloos, en Neerlands Beste Olympiër voorop. Verdient Nederland ‘Vernederland’ eigenlijk wel Topsport als we zo met onze Helden omgaan?

Een land heeft naar mijn mening pas een ‘Echte, Serieuze Sportcultuur’ als het aan een aantal criteria voldoet. Bijvoorbeeld de manier waarmee het met Topsporters, ex-Topsporters, en (ook wel) met Getalenteerde Jeugd omgaat.

Schaatsen -en dan vooral op de Traditionele Lange Baan- is in Nederland meer dan ‘zo maar een sport’; het is een sport die heel veel Nederlanders in het bloed zit. Dat zie je vooral in ‘Echte Nederlandse Schaatswinters’, met liefst natuurlijk ook nog ‘een Tocht der Tochten’; een Elfstedentocht dus. Dat laatste Mega-Event -een Rondtocht langs de Elf Friese Steden, waarvan er tot nu toe slechts vijftien(15!) officiële edities zijn georganiseerd, is dan vooral de ‘Slagroom op de Taart’, en vindt veelal pas plaats nadat er al weken lang, soms zelfs maanden lang, overal in Nederland geschaatst is, meestal door (vele) miljoenen mensen. Op schilderijen van honderden jaren oud kunnen we zien dat dit al eeuwen lang het geval is, en dat jong en oud, en arm en rijk de ijspret deelden; iedereen op dezelfde platen ijs op sloten, grachten, kanalen, plassen, meren en -soms zelfs- rivieren en Zuiderzee/IJsselmeer. Naast de buitensport in de vrieskou zelf, was en is er ook het randgebeuren van ‘Koek en Zopie’, IJsdansen, Arrensleden , IJszeilen, Priksleetjes en het (leren) schaatsen ‘aan den stok’, of achter een stoel. Al met al dus: typisch Nederlandse Sport Cultuur. Dat heeft trouwens niet ‘altijd al’ geleid tot grote dominantie van Nederlandse Topschaatsers op Olympische Spelen en WK’s en EK’s, en de daarbij behorende Oranje-gekte; die stamt van de jaren-60 en -70, en was toen nog lang niet zo totaal als bijvoorbeeld vier jaar geleden in Sotsji het geval was. De Internationale Top van het Schaatsen op de Lange Baan kwam namelijk eerst vooral uit de Noordse Landen en bijvoorbeeld ook uit Rusland. Logisch; omdat daar wel de benodigde ijszekerheid was die in Nederland al heel lang niet meer bestaat, en trouwens ook in vroeger tijden slechts bij perioden het geval was. De ISU(de Internationale Speed Skating Union) bestaat trouwens uit meer dan ‘de Lange Baan’, naast Shorttrack valt bijvoorbeeld het Kunstrijden valt er ook onder, en ook die sport -met afstand het grootste onderdeel van de ISU, en het belangrijkste Schaatsonderdeel Wereldwijd- is sinds Sjoukje&Joan een ondergeschoven kindje geworden bij NOC*NSF. Ook in het IJshockey is Nederland een zeer kleine sport, dus valt er ook op de schaats voor de Nederlandse Sport nog een wereld te winnen, maar daarover een andere keer misschien meer.

Nee, deze inleiding is context voor ‘de Case Ireen Wüst’; Nederlands Grootste Sporter Ooit op de de Sponsor Justlease -die ruim anderhalf jaarsponsorde, en dus relatief goedkoop met de veren van het door de schaatster beloofde en geleverde Goud- kon pronken, omdat Wüst dus zelf het fundament financierde- liet weten dat de coach het verhaal niet goed begrepen had, en dat hij er nu maar helemaal mee stopte…met als reden: ‘men wilde wel door met sponsoren, maar dan moest Kopvrouw Wüst wel vier jaar doorgaan…en omdat ze zich daar nog niet op had willen vastleggen kwam er dus een eind aan de zakelijke relatie.

Olympische Spelen. Deze fantastische Sportvrouw is een voorbeeld als het gaat om toewijding, doorzettingsvermogen en vechtlust. Vier keer Goud op vier opeenvolgende Olypische Spelen is gewoon uniek! Toch voorkwam dat palmares niet dat ze op de eerste dag van het WK, bedoeld als een Grote Feest kort na de Olympische Spelen op de Coolste Baan van Nederland -een tijdelijke 400-meter kunstijsbaan in het Olympische Stadion in Amsterdam, waar het Wereld Kampioenschap All-round werd georganiseerd voor een groot en wild enthousiast publiek-, een onheilstijding kreeg. Het evenement was extra feestelijk omdat men de ‘Gouden Tijden van Weleer’ wilden laten herleven in aanwezigheid van alle nog levende Kampioenen van Vroeger. Een gezelschap waar Wüst’ natuurlijk zodra ze stopt ook toe zal behoren. In plaats daarvan zette haar coach bij voorbaat een ‘doem(-per)’ op haar WK. Hij vertelde haar dat er voor haar in de -nota bene door haar zelf opgerichte, en in beginsel ook door haar mede met eigen geld gefinancierde- ploeg vanaf volgend seizoen geen plaats meer was. Zou dat er wellicht de oorzaak van zijn dat haar startafstand , de 500 meter, volkomen mislukte, en dat ze daardoor het Kampioenschap mis liep(ze werd tweede)? Deze affaire liep in de week na het WK nog verder uit de hand;

Ireen Wüst een beetje te goed voor deze wereld dus? Had ze niet gewoon moeten beloven die vier jaar aan te blijven? Dan had ze later altijd nog af kunnen zwaaien ‘als het echt niet langer meer ging’; kan tenslotte gebeuren met een absolute Topsporterdie over vier jaar 37 jaren zal tellen.

Al met al een diep droevig stemmende behandeling van een Icoon, door een bedrijf dat zich er -na het plukken van het laaghangend fruit- veel te gemakkelijk vanaf maakte. Maar het probleem ligt breder dan alleen deze sponsor; er staan geen andere sponsoren in de rij voor Wüst, noch voor de vele andere Topschaatsers- en schaatsters die Nederland rijk is -een deel van de Jumbo-ploeg van Sven Kramer uitgezonderd- dat is dus een Sponsor die het duidelijk wel begrijpt!

Wat een Volwassen Reactie (bij de NOS)...

 ‘Sponsor Justlease stopt met Wüst: “ik ben te oud” (Video))

...van Echte Topper Ireen Wüst!


Want als Nederland een ‘Echte Sportcultuur’ rijk zou zijn, dan zou het naar mijn idee anders gaan; dan zou de Sponsorwaarde van een Ireen Wüst zich zelf uitstrekken tot ver na haar dagen als actieve sporter. Maar nee; hier geldt meer ‘Nederland, Vernederland’, want zo kan je de de bejegening van de Topper natuurlijk ook typeren. De zelfbeheersing die ze toonde toen het nieuws naar buiten kwam was trouwens bewonderenswaardig; nog een reden die toch tenminste een(1) nieuwe geldschieter zou moeten overtuigen wel met haar in zee te gaan…dan waarschijnlijk wel onder leiding van een andere coach…maar dat lijkt me logisch…

Een sport die ook diep in de Nederlandse Cultuur zit verankerd -totdat de prestaties zwaar tegenvallen; dan wordt het tijdelijk iets minder- is het Mannenvoetbal. Dusdanig, dat die sport meestal apart wordt gecategoriseerd; niet onder de titel ‘Sport’, maar ernaast. In Nederland is (Mannen-) Voetbal ‘Koning, Keizer, Admiraal’ als het goed gaat, en een Mickey Mouse-versie van ‘Soccer is King’ als het niet allemaal niet voor de wind zeilt.

Ook in het Voetbal speelt/speelde even een kwestie die met ‘Respecteren van Toppers’ te maken heeft. Record-International Wesley Sneijder zag het -nadat wel voor zich nadat de nieuwe Bondscoach Ronald Koeman hem liet weten verder geen gebruik meer van zijn diensten als Oranje-klant te willen maken-; onder Koeman -dezelfde coach die hem ooit liet debuteren op het hoogste niveau- op het veld afscheid nemen, en wel bij de aankomende twee Oefeninterlands tegen Portugal en/of Engeland. Niet zo heel raar gedacht door Sneijder lijkt mij. Of toch wel? Koeman heeft er in ieder geval geen oren naar; die is waarschijnlijk zou intens bezig met het maken van een Nieuwe Start voor het Nederlands Elftal, dat…ja wat eigenlijk? Wesley selecteren, laten starten in de interland tegen Portugal -toevalligerwijs ook de tegenstander in Sneijders eerste wedstrijd met het ‘Grote Oranje’- en dan na een kwartiertje wisselen, of juist een aantal minuten voor tijd in laten vallen en dan aan het eind afscheid nemen van Team en Publiek; dat kan toch nooit een domper worden? Misschien zou het zelfs zoveel enthousiasme van de Oranje-fans genereren dat het de start van de nieuwe Bondscoach een extra push zou kunnen geven…

Sneijder zal ongetwijfeld nog wel een keer een officieel afscheid van Oranje krijgen aangeboden.

Maar in een land dat zijn Sporthelden op de juiste wijze koestert, zou er -denk ik tenminste- niet tot zo’n relletje komen; vooral omdat daar eenieder veel meer bezig is met het feit dat ook aan een mooie carrière en eind komt, wanneer dat zou kunnen zijn, en hoe je dat op een respectvolle wijze kan doen.

“Hey Dekker, jij was toch Basketball Columnist?” Zullen enkelen nu misschien denken. Dat klopt (deels). Juist ook in het Nederlandse Basketball heb ik tot op heden -ik begon Basketball te Beleven in 1983, we hebben het dus over een periode van ruim 35 jaar- weinig van Respect naar onze Helden -en al helemaal niet naar de Ex-Internationals toe- gemerkt. Dat was dan ook een reden dat ik -toen Henk Pieterse me vroeg de rol van ‘coach’ van dat gremium over te nemen nadat Rob Meurs omkwam- daar de nodige plannen voor heb ontwikkeld. Helaas zijn ook in het traject dat ik voor ogen had de nodige kinkjes gekomen -positieve, en minder positieve- maar wie weet, misschien komt dat ooit nog weleens goed…daarover later meer.

Wil ik afsluiten met de stelling dat: “Nederland -dat geldt dus zeker ook voor het Nederlandse Basketball- blinkt ook niet uit in de juiste bejegening van onze Jonge Sport-talenten!”

Dan heb ik dat vast gesteld; ik vermoed dat ik er de komende tijd nog weleens op terug zal komen, maar de lengte van dit stukje is alweer ruim die van een standaard column-lengte, dus daar zal ik u nu nog even niet mee lastig vallen.

Zoals altijd,

Reageren? Graag!

AART DEKKER


MEER gerelateerd aan deze Column:

donderdag 11 februari 2021

SHARTIE AART DEKKER '11Steden-hysterie in het 'Nuchtere Holland' n.a.v. NRC-WETENSCHAP / METEOROLOGIE / DAT WAS EEN GEWELDIGE VOORSPELLING! 22 jan 2021: 'Dramatische fenomenen boven de Noordpool' - 'Nog schaatsen op een plas ergens de komende weken?'

 

What is sudden stratospheric warming?

Meer hierover:   ---  Hier  ---

 * 

SHARTIE AART DEKKER

Van plezier in en het nut van Wetenschap, tot

11Steden-hysterie in het 'Nuchtere Holland'...

Ik lees graag, en als het ff kan veel; kranten, tijdschriften, boeken, internet. Maar dit stukje is geïnspireerd op een artikel in de NRC-Wetenschap-bijlage van 22 januari j.l. Door mijn oogproblemen en andere gezondheidsbeperkingen komt het er lang niet altijd van om de dikke zaterdagkrant zelfs maar in erop volgende week te verstouwen, maar deze keer toevallig deze bijlage wel.

Ik ben van jongs af aan een groot liefhebber van echte winters, liefst met sneeuw en heel veel en lang schaatsijs. Dat komt omdat mijn vader ooit een 11Steden-rijder was (in 1942), en hij mij schaatsen leerde in de beroemde winter van 1963, ik was toen 4 jaar. Vanaf dat moment zit schaatsen op natuurijs diep in mij, en omdat je daar nu eenmaal stevige vrieskou voor nodig hebt ben ik meestal erg gespitst op voortekenen dat het weleens zou kunnen gaan vriezen en op alle informatie die daar wat mee te maken heeft. Wellicht was het dus mijn intuïtie die me deze bijlage zo snel deed oppakken...

Vanaf mijn tiende was het een droom van me om zelf ook eens de 11Stedentocht te rijden. Ik moest er lang op wachten, want na 1963 duurde het tot 1985 voor 'de Tocht' weer werd verreden, en zelfs die ging door een samenloop van omstandigheden aan mij voorbij. Maar ik had mazzel; ook in 1986 waas er weer een Tocht, en in 1987 lag er zelfs nog meer ijs, alleen was het toen op een flink deel van het 11Steden-traject onmogelijk om te schaatsen doordat er veel zand op het ijs lag; geen Tocht dus, en geen kans voor mij om een tweede Kruisje te scoren. In 1997 was de vooralsnog laatste keer dat er een officiële 11Steden werd verreden. Sindsdien waren we er enkele malen dichtbij, maar 'hij' kwam er niet.

Waarom deze opsomming? Omdat er een patroon zit in strenge winters  - al dan niet met 11Stedentocht - 1963 - 1985 - 1986 - 1987 -1997 - - 2021? Het is geen precieze wiskundige reeks, maar koude winters komen nogal eens in een cyclus van een jaar of 11, plus of min enkele jaren en niet zelden meerdere achter elkaar. Schijnt met de activiteit van de zon te maken te hebben... Ook dat voedde mijn intuïtie...

En toen kwam NRC dus met het onderstaande verhaal. Kort samengevat: er bestaat een weerkundig verschijnsel dat nogal eens kouinvallen in ons deel van de wereld veroorzaakt, in januari deed zich dat voor, en er was een kans van 2-op-3 dat we er eentje zouden krijgen. Het duurde nog best lang, maar afgelopen weekend was het dus zover. En de krant kwam met een verhaal over het hoe en waarom; blij dat er kranten zijn die dit soort informatie goed uitgediept brengen, jammer dat er tegenwoordig zo weinig mensen nog kranten lezen..!

NRC stipte ook al de mogelijke 11Steden-koorts aan, en ja hoor: de sneeuw moest nog komen, er lag nog geen millimeter ijs, en er was alweer een verhit 11Steden-debat, nog eens extra pikant doordat de 11Steden-vereniging al voor het begin van de winter had gesteld dat bij de staat van corona die wij meemaken het organiseren van een  Tocht onmogelijk zou zijn...

Maar dat hield niets en niemand tegen het er toch over te hebben...

Begrijp me niet verkeerd: ik zou er graag een zien komen  - zelfs onder dit corona-regime, misschien wel juist dan; het volk kan wel wat afleiding van de ellende gebruiken, en ik ben het met Erben Wennemars en anderen eens dat je in zo'n uitzonderlijke situatie moet kijken wat er wel mogelijk is - alleen...ik schatte het als volkomen onmogelijk in dat er bij een inval van de winter die pas na een week in februari komt, nog voldoende 11Steden-ijs zou kunnen groeien  - hoe fel de kou ook zou zijn -  de zon is gewoon al te sterk en de nacht te kort...

Het was dus welkome afleiding van corona-misère, maar tegelijk onzin en zelfs een mooi voorbeeld van typisch Hollandse/Nederlandse Massahysterie en Sensatiezoekerij.

Maar goed; er kan geschaatst worden de komende dagen; geniet ervan zolang het kan!

En lees hieronder, of op NRC.nl de Originele Post, over hoe het opeens zo koud kon worden.

(AD)

*


Dramatische fenomenen boven de Noordpool

Meteorologie Soms wordt het ’s winters ineens heel koud, na extreme veranderingen in de stratosfeer. Gebeurt dat nu ook?

22 januari 2021

Leestijd 4 minuten

Kou in de Siberische stad Omsk deze winter. De middagtemperatuur deze week in Omsk was circa -20°C.

Kou in de Siberische stad Omsk deze winter. De middagtemperatuur deze week in Omsk was circa -20°C. Foto Alexey Malgavko/Reuters

Zou het misschien toch? Nog schaatsen op een plas ergens de komende weken? Of – hoop, hoop – misschien zelfs weer een Elfstedentocht, na 23 jaar? Sinds begin deze maand hoor je voorzichtig gefluister dat het wel eens erg koud zou kunnen worden. In Siberië is het al gaande.

Aanleiding voor de hoop is een beruchte, spectaculaire verstoring in de stratosfeer, de luchtlaag op tien tot vijftig kilometer hoogte. Begin januari trad daar in korte tijd een sterke opwarming op, een zogeheten sudden stratospheric warming (SSW). De gevolgen daarvan zijn aan het aardoppervlak te voelen, en zorgt in sommige gebieden juist voor sterke afkoeling.

Maar wat is zo’n SSW precies? Hoe leidt een verstoring op zo’n hoogte tot extreme kou aan de grond? En in hoeverre valt zo’n gebeurtenis, en zijn effecten, te voorspellen? Een overzichtsartikel dat afgelopen november in het tijdschrift Review of Geophysics is gepubliceerd, geeft veel antwoorden. Een stuk in 5 vragen.

1 Wat is een sudden stratospheric warming?

„Een van de meest dramatische stratosferische fenomenen”, zo noemt het overzichtsartikel het. Een SSW is een ernstige verstoring van de normale situatie. Normaal is dat het Noordpoolgebied in de winter in duisternis vervalt. Door het ontbreken van zonlicht, koelt het gebied sterk af. Vanuit het zuiden wordt er wel warme lucht aangevoerd. Dat zorgt voor een groot temperatuurverschil. In reactie komt de lucht sterk in beweging (in andere seizoenen is die wind er ook, maar veel minder sterk). De lucht beweegt van hoge naar lage druk, in dit geval zuidwaarts. In combinatie met de draaiing van de aarde, wekt dat een sterke westenwind op, de poolwervel geheten – in het Engels de polar vortex. Tot zover de normale situatie.

Maar soms raakt de poolwervel ernstig verstoord. De wind valt stil, keert om, en verandert in een zwakke oostenwind. De stratosfeer, of een deel ervan, warmt daarbij snel op, 20, 30 soms wel 50°C. In januari 2019 bijvoorbeeld ging het binnen enkele dagen van -70°C naar -30°C.

De verstoring in de stratosfeer houdt twee tot drie weken aan. „De polaire vortex probeert zich te herstellen”, zegt Michiel van Weele, die zich bij het KNMI bijzonder voor SSW’s interesseert. Wat vaak wordt gezien, zegt hij, is dat de vortex door de verstoring een tijd instabieler is, en zich in tweeën splitst. Of hij verplaatst zich.

Op het zuidelijk halfrond ontstaat de poolwervel ook – in juni, als het daar winter is. Maar plotselinge opwarmingen doen er zich nauwelijks voor. Blijkbaar laat de wervel zich hier minder makkelijk verstoren. „Op dit halfrond is tot nog toe maar één SSW geweest, in 2002”, zegt Mark Baldwin, eerste auteur van het overzichtsartikel en hoogleraar klimaatwetenschap aan de universiteit van Exeter. „En misschien eentje in 2019. Maar dat hangt af van de definitie die je gebruikt. Er zijn er meer in omloop.”

2 Hoe vaak komen ze voor?

Tussen 1958 en 2019 zijn er 40 SSW’s geobserveerd. Gemiddeld doen er zich dus elke drie jaar twee voor. De ontdekking van de SSW’s is volgens het overzichtsartikel toe te schrijven aan de Duitse meteoroloog Richard Scherhag van de Freie Universität Berlin. Vanaf de voormalige luchthaven Tempelhof startte hij in 1951 met metingen aan de stratosfeer, tot een hoogte van 30 km. Hij gebruikte neopreen ballonnen. Ze waren uitgerust met een nieuw type Amerikaanse radiosonde, waar hij met hulp van geallieerden uit de VS aan was gekomen. Eind januari 1952 rapporteerde Scherhag een ‘explosive-type warming’. Hij gaf het de naam: ‘het Berlijn-fenomeen’. Een paar dagen daarna zag hij het in de stratosfeer weer snel afkoelen. Maar ongeveer een maand later volgde een tweede, nog sterkere opwarming. „Ze kunnen dus in golven komen”, zegt Van Weele.

3 Wat veroorzaakt zo’n verstoring?

Dat is niet bekend. Het overzichtsartikel noemt allerlei mogelijkheden. Windpatronen in de tropen, de zonnecyclus, de sneeuwbedekking in Eurazië in de maand oktober, de El Niño-cyclus waarbij zeetemperaturen in de Grote Oceaan veranderen. Of is het een combinatie van factoren? „We weten het gewoonweg niet”, zegt klimaatwetenschapper Baldwin.

Van Weele noemt nog een andere optie. Onderzoek met klimaatmodellen suggereert een verband met het oppervlak aan zee-ijs in het najaar in het Arctisch gebied. Dat neemt door de opwarming van de aarde gestaag af. „En dat zou dan misschien de frequentie van de SSW’s kunnen beïnvloeden”, zegt hij. „Maar dat is niet meer dan een hypothese.”

4 Wat zijn de gevolgen?

Een SSW heeft effecten naar boven en naar beneden toe. In hoger gelegen luchtlagen leidt het volgens het overzichtsartikel tot „dramatische veranderingen” in de dynamiek en de chemie. Vanuit de mesosfeer (tussen de 50 en 85 kilometer hoogte) versterkt het bijvoorbeeld het neerwaartse transport van bepaalde verbindingen, zoals stikstofoxiden en koolstofmonoxide. Dat werkt weer door in de stratosfeer en versterkt onder meer de ozonlaag. „De concentratie ozon blijft hoger”, zegt Van Weele. Dit is vooral voor het zuidelijk halfrond gunstig, waar zich elk jaar in de late winter (augustus-september) een ozongat vormt.

Kou in de Siberische stad Omsk.

Foto Evgeniy Sofiychuk/AP

In de stratosfeer ontstaat door de plotselinge opwarming een hogedrukgebied, dat naar beneden doorwerkt. Op zo’n tien kilometer hoogte beïnvloedt het de straalstroom. Dat is, net als de poolwervel, een sterke westenwind. Maar onder invloed van de druk kan die meer gaan golven. Dat beïnvloedt uiteindelijk het weer, dat ontstaat in de troposfeer, de onderste laag van de dampkring. „Het golven van de straalstroom zorgt ervoor dat aan de grond tongen van koude lucht zuidwaarts uitstulpen”, zegt Van Weele. Eind januari 2019 kampten grote delen van Canada en de VS met extreem koud weer. Er was toen sprake van een gesplitste poolwervel.

De gevolgen reiken verder. In Groenland en het oosten van Canada wordt het juist vaak warmer. In Zuid-Europa kan de neerslag toenemen. In de vorm van regen of sneeuw. Maar volgens Van Weele is er „geen direct verband” te leggen met de hevige sneeuwval in Spanje eerder deze maand. Verder koelen de tropen af, wat mogelijk tot droogte leidt.

5 Kun je ze voorspellen?

Met de huidige weermodellen is een SSW tot twee weken vantevoren „redelijk goed te voorspellen”, zegt Baldwin. Maar veel lastiger is dat voor de gevolgen aan de grond. Over de link tussen de stratosfeer en de troposfeer is nog veel onbekend. Of het aan de grond extreem koud wordt, en waar dan wel en waar niet, valt daardoor moeilijk te voorspellen.

Juist die onbekende link boeit Baldwin buitengewoon. In de stratosfeer duurt een SSW twee tot drie weken, maar aan de grond houden de gevolgen soms meer dan twee maanden aan. „Dat is tien keer zoveel als wat de theorie voorspelt.” Hij vindt die zogeheten ‘oppervlakteversterking’ „erg fascinerend”. „Maar begrijpen doen we ’m nog niet goed.”

Een garantie op winterweer is er niet

Michiel van Weele KNMI

Ook Van Weele durft niet te zeggen of Nederland nog extra kou te wachten staat. Een stratosferische verstoring verhoogt wel de kans op „wind uit de koude hoek”, schreef hij, samen met collega Lars van Galen, vorige week in een klimaatbericht. Maar een garantie op winterweer in Nederland is er niet. Van Weele sluit volgende stratosferische verstoringen niet uit.

Ook kunnen er nog meer koudegolven komen. Wat hij noemt: „een tweede, en eventueel een derde golf”. Hij haalt de winter van 1985 in herinnering. Pas na de tweede en de derde koudegolf volgde op 21 februari alsnog een Elfstedentocht. „Schaatsliefhebbers hoeven de hoop nog niet helemaal op te geven, maar een koude winter gaat het niet meer worden.”

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 23 januari 2021 

*

Nog eentje  - iets uitgebreider -  dan:

 

 

Sudden Stratospheric Warming

donderdag 2 januari 2020

SHARTIE AART DEKKER: Rotterdam in 2019; van de Dood van Rapper Feis t/m Jules Deelder (en zijn Motie tegen de Vertrutting) / NRC COLUMNIST DE WINTER

De door de Rotterdamse Gemeenteraad aangenomen Motie van (Nacht)burgemeester Jules Deelder (Column Mirjam de Winter, Rotterdambijlage NRC 28 december 2019)

SHARTIE AART DEKKER

Een Motie van Jules Deelder 'tegen Vertrutting'; Aangenomen, maar Nooit Uitgevoerd - Rotterdam in 2019

Ik weet niet of het toeval is, maar minder dan drie weken haalde ik Maarten van Gent op in het Centrum van Rotterdam; een stukje verder zei hij "Kijk, in dat café zit altijd Jules Deelder"...en nu...

In de Rotterdam-bijlage van NRC stond onderstaande Column over het jaar 2019 in Rotterdam, natuurlijk kwam Deelder daar ook uitgebreid aan bod. Zo wist ik niet dat hij ter gelegenheid van zijn 70e Verjaardag de Gemeenteraad een keer mocht voorzitten, en dus al helemaal niet dat hij daar een Motie 'Tegen de Vertrutting' indiende en dat deze met algemene stemmen werd aangenomen...

Dat er van de uitvoering van die Motie helemaal NIETS terecht kwam...ach, dat is dan weer in het geheel niet verrassend...

(AD)

Afb: van Voetbalflitsen.nl)

De hele Column van Mirjam de Winter:






2019


En 2019 begon op 1 januari met de gewelddadige dood van de Rotterdamse rapper Feis en eindigt op 31 december met de begrafenis van Jules Deelder. Over Deelder en wat hij betekend heeft voor de stad is inmiddels al veel gezegd, ook door burgemeester Aboutaleb en andere Rotterdamse politici. Speciaal voor hen zou ik daarom Deelders betoog tegen de „vertrutting” hier nog eens in herinnering willen brengen. Een betoog tegen het aanharken van de stad, de betutteling van haar inwoners, het toenemend aantal geboden en verboden en de verschraling van het nachtleven. Toen Deelder in 2014 voor een dag Aboutaleb mocht vervangen, diende hij een motie in. Een motie die unaniem door de gemeenteraad werd aangenomen, maar nooit is uitgevoerd. Ter ondersteuning van Deelders gedachtegoed en om het de Rotterdamse politiek nog maar eens in te wrijven, hierbij de letterlijke tekst: 

Motie Wat maakt ‘t uit joh

De gemeenteraad van Rotterdam, bijeen in de vergadering 27 november 2014, ter viering van de 70ste verjaardag van Jules Deelder: 

Constaterende dat:
– Rotterdam toch wel de mooiste stad van de wereld is; 

Overwegende dat:
– Rotterdam voltooiing nadert, maar het altijd beter kan; 

Verzoekt het college:
– de dingen een beetje meer, weet je wel, op hun beloop te laten,
En gaat over tot de orde van de nacht.

Jules Deelder
Nachtburgemeester Rotterdam

Mirjam de Winter (@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.


Meer Columns van Miram de Winter op NRC.nl:   ---  Hier  ---



dinsdag 25 juni 2019

AANRADER: Vakantieland Bulgarije in een minuut / MET DANK AAN NICKOLAI TENEV - BASKETBALL-AGENT-FOTOGRAAF-ORGANISATOR /


Prachtig en Facinerend Bulgarije

Met dank aan mijn Vriend Nickolai Tenev,  ---  Hier  ---  en ---  Hier  - op LinkedIn,

veel meer van dit soort filmpjes via Fb   ---  Hier  ---


dinsdag 20 maart 2018

AART&BEN / SCHAATSEN: 't is Lente! Maar minder dan twee weken geleden...

Twee (hele) Oude Koude Mannen...
...op de Rottemeren..! (Foto's Ben Ponsioen)

woensdag 28 februari 2018

VK SPORT / OS 2018 / ...: 'Skilegende Lindsey Vonn lacht internettrollen uit: 'Ja, ze haten me en hopen dat ik van een rots ski en dood val''



https://www.volkskrant.nl/sport/skilegende-lindsey-vonn-lacht-internettrollen-uit-ja-ze-haten-me-en-hopen-dat-ik-van-een-rots-ski-en-dood-val~a4572595/


Waar een ZielePiet-presidentje als huilie-huilie-Trump zich allemaal mee bezig houdt...(AD)


Skilegende Lindsey Vonn lacht internettrollen uit: 'Ja, ze haten me en hopen dat ik van een rots ski en dood val'

Internettrollen maakten de laatste olympische dagen van skilegende Lindsey Vonn tot een hobbelpiste zonder mededogen. Vorige week greep de Amerikaanse topfavoriet royaal naast het podium van de Super-G. Een fout op 15 seconden van de finish kostte haar het goud. Karma, eigen schuld, schreven de trollen op sociale media. Het brons van woensdag op de afdaling werd op dezelfde, stinkende hoop gegooid.


Vonn, met 33 de oudste medaillewinnares uit de skigeschiedenis, zou het falen over zichzelf hebben afgeroepen door in december een kritisch interview te geven aan tv-zender CNN. Haar werd gevraagd hoe het was om bij de Spelen - haar vierde - een land te vertegenwoordigen dat een president als Donald Trump heeft.

De skiester, de vrouw met de grootste reeks sponsorcontracten van de hele sneeuwwereld, gaf een eerlijk antwoord, zoals zovelen in het Amerika van na-Obama. Vonn zei bij de Spelen in Korea het land Verenigde Staten te willen representeren, niet de president ervan. 'Ik wil ons land goed vertegenwoordigen. Ik denk niet dat er veel mensen momenteel in de regering zitten die dat zo doen.'

Toen haar werd gevraagd of zij het Witte Huis zou willen bezoeken na de Olympische Spelen, een traditie in de VS, sprak Vonn klare taal: 'Nee, absoluut niet.'. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Liberaal

'Ja, ze haten me en hopen dat ik van een rots ski en dood val'
Lindsey Vonn
Het kwam haar op het verwijt te staan dat ze 'liberaal' zou zijn, een scheldwoord onder de vele Trump-aanhangers die haar tijdens de Spelen op de korrel namen na de mislukte Super-G. Na de afdaling van woensdag, met een opvallend blije ontvanger van het brons, waren de inslagen op internet wat minder heftig.

Vonn betoogde, in het geheel niet getroffen door welk bedacht karma dan ook, dat winnares Sofia Goggia uit Italië zo'n geweldig mens was naast de piste. Minstens voor altijd een vriendin. Die opvatting bleek naar waarheid, zo was uit het spontane mediaoptreden van de eerste Italiaanse afdalingswinnaar uit de historie op te maken.

Vonn, de vrouw die door zware blessures in 2014 haar afdalingsgoud van Vancouver 2010 niet kon verdedigen,  werd in de afhandeling van de race op de zonnige, maar ijzige helling van Jeongseon niet meer geplaagd over de toestand op Twitter. Ze had twee dagen eerder al opgemerkt dat ze die internetfeeksen en heksen had uitgelachen. 'Ja, ze haten me en hopen dat ik van een rots ski en dood val.' Dat was ze niet van plan.

Steun

Vonn had het geluk na medefavoriet Sofia Goggia te mogen starten: rugnummer 5 om 7. Dan kon ze nog even de lijnen van de Italiaanse bestuderen
Woensdag kreeg ze steun van Amerikaanse journalisten - zoals de hele Amerikaanse pers niet zeer Trump-minded is - en dankte ze voor die support. De journalist aan de microfoon zei dat hij op de tribune Amerikanen had gesproken die hun kaartjes voor andere wedstrijden niet hadden gebruikt en speciaal naar het 77 kilometer van de kust liggende bergoord waren gekomen, om Vonn te steunen.

Dat was dan wel weer heel Amerikaans. Zoals de CNN-verslaggeefster Vonn ook complimenteerde met haar haar. En Vonn het vermoeden had dat zeker tien keer zoveel aardige mensen haar steunden dan de groepering internettrollen.

Het leidde, net als berichtgeving over de jetlag van haar hond Lucy, allemaal enorm af van het skiën, de wedstrijd waarin Vonn voor een groot vaarwel had willen zorgen. Het moest gebeuren in de 100 seconden die voor de afdaling van Jeongseon stonden. Ze had het geluk na medefavoriet Sofia Goggia te mogen starten: rugnummer 5 om 7. Dan kon ze nog even de lijnen van de Italiaanse bestuderen.

Die skiede vooral het middenstuk van de afdaling heel sterk, zoals de winnaar bij de mannen, Aksel Svindal, het ook gedaan had. Vonn kon het tijdschema van Goggia volgen, maar verloor in de middelste sector. Het verschil aan de finish was 0,47 seconden (13,08 meter). 'Ik was te precies in het skiën van mijn lijnen', was haar technische verklaring. Er had wat meer geweld aan te pas mogen komen.

Vonn en Goggia wonnen dit seizoen om en om afdalingen uit de strijd om de wereldbeker. Iedereen wist dat deze twee het zouden uitmaken. Er was in Korea evenwel een Noorse in vorm, Ragnhild Mowinckel, die zich er tussen wrong.

Voor Vonn zit haar carrière er nagenoeg op. Het lichaam staat veel langer skiën niet toe. Nog eens vier jaar doorgaan is een reis met onbekende bestemming. Ze heeft alles wel zo ongeveer kapot en gebroken gehad, maar tussen de operaties en revalidaties door won ze 81 wereldbekerwedstrijden. Het doel is de 85 van de Zweedse skilegende Ingemar Stenmark te overtreffen. Het kan, is zij nog steeds overtuigd. Daarom heeft ze in het Grieks het woord 'geloof' op een vinger laten tatoeëren.

Goggia ging uit geloof achter het scorebord op de knieën en bad. Ze heeft zelfs een bijbeltje van haar grootouders mee. 'Allemaal bijgeloof', volgens volgers die ook hebben geschreven dat zij voor elke discipline een ander soort gelukondergoed aantrekt. De vraag welke dat woensdag was, werd niet gesteld. De Italiaanse pers dompelde zich onder in de gloedvolle vreugde van de 25-jarige vrouw die zomaar de volgende skilegende zal kunnen worden. Ze heeft de zegen van Lindsey Vonn.




***

Ook SI.com bracht een soortgelijk artikel: 'SI.com/olympics/2018/02/19/lindsey-vonn-donald-trump-laughing-trolls-united-states-america'


vrijdag 23 februari 2018

Erben Wennemars: 'Kjeld, wat een Held!!'


NA 23 JAAR EINDELIJK WEER...EEN ELFSTEDENTOCHT? NEE (Nog niet) - Wel: Topbasketball Terug in Mechelen (Belgie)

Deze post stond al een tijdje klaar om af te maken en te plaatsen. Tijdgebrek, andere prioriteiten...

Er waren in de Elfsteden-kringen en onder schaatsliefhebbers nogal wat redelijk beargumenteerde stellingen dat 2018 weer een strenge winter een een Elfstedentocht zou brengen. Helemaal niet zo fout gedacht als je de weersontwikkelingen van deze winter bekijkt, en...het kan nog steeds, alleen wordt het dan december 2018. Maar misschien ook niet, want je ziet dat het aan onze kant van de Noordpool steeds later gaat vriezen, ook in het Hoge Noorden, en dan denk ik meer aan Lapland, Finland -die richting- dan aan Groningen.

Maar dan toch; het is bijna maart en het gaat heel hard vriezen, iets wat ik me niet kan herinneren. Wel dat het in maart flink vroor, maar dan kwam dat na een toch al lange, koude winter...en dat is nu natuurlijk totaal niet het geval...

Meer over het actuele weer: 'Nieuws.weeronline.nl/18-02-2018-als-de-dagen-lengen-gaan-de-nachten-strengen/' En over de staat van het Schaatsijs:  'http://ijsverwachting.blogspot.nl/'

***

Maar dat was helemaal niet het beoogde onderwerp van deze post. Die was opgehangen aan eerst een bericht dat er -na ook al iets van 23 jaar zonder- weer Topbasketball (door een fusie van clubs) terug komt in Mechelen, België. 

Voor basketballers van zo ongeveer mijn generatie was Racing Maes Pils Mechelen een Legendarische naam in het Basketball; toen een Europese Topper, met als een van de vele Sterren, de ook al Legendarische naam Rick Samaey. Maar daar bleef het niet bij; en de weken nadat ik er voor het eerst over las, kwamen er steeds meer berichten van verhuizende en/of fuserende clubs.

Dus vroeg ik me af: is er (misschien) sprake van een trend? En: waar komt die vandaan, en waar gaat het naar toe?

Voor mezelf -maar dat terzijde- zit er ook nog een persoonlijk tintje aan 'Racing Maes Mechelen'; als ik het me goed herinner speelden we er ooit een oefenwedstrijd, dat ik een of enkele malen tegen Willebroek speelde weet ik wel zeker. Die club verhuist nu naar Mechelen, brengt dus hoog niveau basketball terug in die plaats met de legendarische naam, maar verdwijnt dus van de kaart als zelfstandige club op het landelijke niveau.

Misschien dat een van mijn Belgische lezers eens een licht kan laten schijnen op deze trend? Het ontbreekt mij aan tijd om er flink in te duiken... Heeft het met Zalen te maken? Met Publiek misschien?

AART DEKKER


Zomaar wat andere berichten met fusie-achtige ontwikkelingen:

'Hhbvl.be/cnt/dmf20180123_03315914/limburg-united-en-cuva-houthalen-helchteren-fuseren'

**

Kangoeroes Basket ruilt Willebroek voor Mechelen

do 25/01/2018 - 20:27 Vanaf volgend seizoen heeft Mechelen weer een basketbalclub op het hoogste niveau. Kangoeroes Basket maakte vandaag bekend dat het zal verhuizen naar Mechelen. "Dankzij het positieve onthaal van de stad", klinkt het.

Licentievoorwaarden

"Na 5 seizoenen (sinds 2013-2014) in de Pro Basketbal League verhuist Kangoeroes Basket van de gemeente Willebroek naar de stad Mechelen vanaf het seizoen 2018-2019", meldt de club in een persbericht.
De belangrijkste beweegreden: de licentievereisten waarvoor de club in zijn eerste seizoenen uitstel verkregen had. In Willebroek werd geen alternatief gevonden om "op korte termijn aan de vereisten van de Pro League te voldoen, het bestaan van de club te blijven verzekeren en verdere groei te verwezenlijken".
"De uiteindelijke beslissing om de club te verhuizen naar Mechelen komt er dankzij het zeer positieve onthaal vanuit de stad Mechelen, waar men nog steeds kan terugblikken op de successen van het toenmalige Racing Mechelen en waar men een zeer goed draaiende (jeugd)werking van Pitzemburg Basket Mechelen heeft."

Nieuwe topsporthal

Hoe zien de verhuisplannen er concreet uit? "Vanaf de start van het seizoen 2018-2019 zal Kangoeroes Basket Willebroek omgedoopt worden tot Kangoeroes Basket Mechelen. Er zal bovendien een fusie plaatsvinden met Pitzemburg Basket Mechelen. Als club zullen we onze gezamenlijke werking behouden in zowel Willebroek als Mechelen, met respectievelijk onze eigen Academies."
"Op middellange termijn zullen de wedstrijden in Mechelen verhuizen van de Winketkaai naar de nog te bouwen topsporthal in de Arsenaal wijk op de Ragheno-site achter het station van Mechelen."
"Nu Kangoeroes Basket als club heeft toegezegd om topbasketbal weer naar Mechelen te brengen, heeft de club nu ook de mogelijkheid om een A-Licentie aan te vragen en zo op termijn te kunnen streven en meedingen naar Europees basketbal, iets wat ook de jeugdwerking ten goede komt", klinkt het nog.

Geschiedenis in Mechelen

De Winketkaai, die zo'n 1.500 toeschouwers kan ontvangen, ademt basketbalgeschiedenis. Het was jarenlang de thuisbasis van RC Mechelen, dat 15 keer Belgisch kampioen werd en 9 keer de Beker won.

Onder het bewind van Lucien Van Kersschaever domineerde de club met spelers zoals Rik Samaey, Eric Struelens, Marc Deheneffe en Bill Varner het Belgische basketbal. In 1995 volgde een fusie met Sobabee tot Basket Antwerp, de voorloper van de huidige Antwerp Giants.

**

http://sporza.be/cm/sporza/zaal/basketbal/1.3132756

https://news.google.com/news/story/http:%2F%2Fwww.nieuwsblad.be%2Fcnt%2Fdmf20180125_03321514?hl=nl&ned=nl_nl&gl=NL

http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20180125_03321508

https://www.hln.be/sport/meer-sport/basketbalclub-kangoeroes-willebroek-verhuist-naar-mechelen~a4499bf0

http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20180125_03321514

http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20180124_03319249

http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20180123_03317080