18 mei 2020
woensdag 18 maart 2026
dinsdag 17 maart 2026
VERKIEZINGEN GEMEENTERADEN 2026 / Wordt #FvD groot? Of andere Anti-Democraten? Dat wordt nog meer ruzie! / #CARTOON #Milo Groene Amsterdammer /
De Anti-Democraten van FvD e.a. rechts-extremisten,
Dat wordt gebakkelei!
Cartoon van 'Milo' in de Groene Amsterdammer 22-1-2026
Bij het redactionele commentaar: ´Laat esthetiek niet over aan antidemocraten´
Meer Cartoons van de Groene Amsterdammer --- Hier --
Meer over de artiest en meer Cartoons/Beeld van 'Milo' --- Hier ---
In het nieuws
Laat esthetiek niet over aan antidemocraten
Thor Rydin beeld Milo
– verschenen in nr. 04
‘Conservatisme’ is een glibberig begrip. Wat ermee bedoeld wordt hangt af van wat men wil conserveren, van het soort verandering dat men wil terugdraaien of juist versnellen. Want wat wil de conservatieveling behouden? Een christelijke deugd of een pre-christelijke schaamteloosheid? Een dorpse rust of een VOC-mentaliteit? Met wat selectieve geschiedschrijving kan iedereen zich conservatief kleden – als hedonistische dandy, nette aristocraat, of als een burcht bestormende Viking. Dus ja, wat is conservatisme? De vraag is actueel. Onze tijd is die van conservatieve techno-utopisten en revolutionaire behoudzucht. Allerlei conservatieve partijen, in Nederland en daarbuiten, hangen een ander verleden en toekomstbeeld aan. Wat bindt hen?
In dit nummer (pagina 36) biedt politicoloog Joris Melman ons de gelegenheid deze thema’s vanuit een nieuw perspectief te bezien. Hij vertelt over het onwaarschijnlijke leven en werk van de beruchte Duitse oorlogsschrijver, filosoof en zoöloog Ernst Jünger (1895-1998) – en de Konservative Revolution waar hij na de Eerste Wereldoorlog deel van uitmaakte.
Jünger was een jonge, in onderscheidingen gehulde veteraan toen in 1920 zijn eerste, overrompelende boek verscheen. In In Stahlgewittern konden zijn landgenoten lezen over die zachte ondergrond waarover hij als soldaat zo vaak had moeten rennen, zo zacht dat hij zich aanvankelijk, al rennend en onder de begeleiding van oorverdovend kanongebulder, afvroeg: waarom is de grond zo zacht? Het antwoord kwam later. Lijken. Een hele generatie Duitsers had over kameraden moeten rennen.
Jünger groeide direct uit tot een filosofische gids voor een gedesillusioneerde generatie. Hij betoogde dat die zinloze oorlog ook zin had gehad, iets had getoond. Het geweld had vriend en vijand verslonden, maar het had ook een venster geboden op grootsheid en moed, op wat mensen onder extreme omstandigheden in hun mars hebben, op de broederschap die dan ontstaat – op dat wat de nette burgermaatschappij hun ontzegt. In Stahlgewittern was daarmee zowel een aanklacht tegen als een ode aan het oorlogsgeweld.
De huidige interesse van onder meer Elon Musk en Maga in Jüngers erfenis verklaart Melman aan de hand van Jüngers techniekfilosofie. De oorlog had volgens Jünger immers getoond dat de moderne wereld en haar oorlogen onvermijdelijk door techniek gedomineerd zullen worden, maar ook dat menselijke grootsheid te midden van alle bouten en moeren een rol zal kunnen blijven spelen. Melman laat zien dat Jüngers techno-optimisme goed bij Silicon Valley past.
Maar zou er niet ook iets breders kunnen meespelen in Jüngers huidige aantrekkingskracht, iets wat prominent aanwezig was in zijn ‘conservatieve revolutie’? Zijn conservatisme ging namelijk niet over het herstellen van een of ander verleden, maar over een esthetisering van politiek en leven – en ook dat trekt Maga-esque figuren.
Volgens Ernst Jünger ontbrak het de democratische wereld aan levenskunst. Waar waren moed en volharding gebleven? Vandaag appelleert Jüngers conservatisme in diezelfde geest aan een wereld van programmeurs en ondernemers die niet alleen willen programmeren en ondernemen, maar ook willen ‘strijden’ en winnen, die verlangen naar schisma en bandeloosheid, naar een dramatisering van het leven.
Wat Jünger ons leert is dat de moderne waardering van regel en recht ook leidt tot een verlangen naar dramatiek, offer en schoonheid, en dat het zaak is deze behoeften te erkennen, juist zodat antidemocratische narcisten geen monopolie verkrijgen op de esthetiek van strijdlust en doorzettingsvermogen. Die beeldtaal trekt nou eenmaal mensen aan. Laat onze democratie daarom ruimte bieden aan een strijdvaardige vrede en dappere deugden. Aan politieke esthetiek.
En dat kan. De VS en Rusland dreigen de EU aan te vallen en die dreiging maakt onze manieren van leven, onze pluriforme democratie, onze welvaart en onze vrienden tot symbolen – symbolen die eervol verdedigd kunnen worden. Een ander soort conservatisme.
#Raak! GROENE-OPINIE CARTOON: Epstein Flies´- GORILLA
Epstein Flies
Cartoon van Gorilla voor de Groene Amsterdammer Editie 12 februari 2026
meer Groene Cartoons --- Hier ---
maandag 16 maart 2026
AANRADER! / NRC RECENSIE & NOSSport DOCUMENTAIRE Basketball-LEGENDE: ´Ton Boot – Coach met twee gezichten´- ´De Kampioenenmaker (Studio Sport Document 2003)
Studio Sport Document: De Kampioenenmaker
Ton Boot – Coach met twee gezichten
Stel, je komt op het werk en de chef zegt: ,,Nou hangt je hemd weer uit je broek! Doe je dat soms om mij uit te dagen? Zie ik het nog een keer, dan kan je vertrekken!'' Is dat een alledaags tafereel? Dan luistert de leidinggevende wellicht naar de naam Ton Boot. Deze basketbaltrainer, nu werkzaam in Groningen, wordt vanavond geportretteerd door NOS Sport. Veel vooroordelen over de succesvolle coach (in twintig jaar veertien keer landskampioen) worden in de boeiende documentaire bevestigd. Even emotioneel als controversieel.
Gepubliceerd op 9 juni 2005 Leestijd 1 minuut Originele recensie van NRC --- Hier ---
/s3/nrchub/pages/NH/20050609/101-page-full-4d9277.jpg)
Boot tracht spelers groter te maken door ze eerst te kleineren. Tot op het gênante af. Als een speler van zijn team, Travis Reed, geplaagd wordt door liefdesverdriet, pakt hij hem meedogenloos aan: ,,Travis Reed is een verschrikkelijk egoïstische speler.'' Op een weerwoord van de kant van de speler wordt niet gerekend. ,,Bedankt coach dat je me helpt. Dat moet je zeggen.'' Maar hoe `echt' is Boots gedrag op het moment dat hij een microfoontje op zijn shirt heeft zitten? Is dit de echte Boot of is dit vooral een coach die op deze manier gezien wil worden?
Gebrek aan zelfkennis heeft de bijna 65-jarige coach in elk geval niet. Hij bevestigt een bezetene te zijn die actief is in een (in Nederland) kleine sport. Tijdens zijn coachschap in Groningen woont hij ver weg van zijn gezin. ,,Eigenlijk interesseert me behalve basketbal niets.'' Groningen een leuke stad? ,,Weet ik niet. Ik ken alleen de sporthal en de weg erheen.''
Ook harde en bezeten coaches kennen hun zachte kant, die zij soms aan de buitenwereld tonen. Als Groningen onverwacht wordt uitgeschakeld voor het landskampioenschap, valt vooral het relativeringsvermogen van Boot op. ,,Bij sport hoort verliezen'', zegt hij direct na afloop. Het overkwam immers ook Johan Cruijff en Michael Jordan. Een paar dagen later bedankt hij de trouwste supporters in de sporthal. ,,Na de laatste [verloren] wedstrijd kwamen tientallen mensen naar mij toe om mij te bedanken voor het mooie seizoen.'' Dat positieve gebaar verraste de haast mensenschuwe Boot. ,,Na 64 jaar jaar heb ik toch weer wat kunnen opsteken.''
Wellicht merken zijn spelers er volgend seizoen iets van.
Studio Sport Document: De Kampioenenmaker.
woensdag 11 maart 2026
COLUMN AART DEKKER: (Basketball-) Meiden met een Missie - Vrouwen Orange Lions vs. Estland in EuroBasket-Qualifiers Woensdag 11 maart 19h30 N.A.V. Mart Smeet Sportweek Column
Om de column op ware grootte te zien/lezen, even een click op het plaatje.
*
SHARTIE AART DEKKER
(Basketball-) Meiden met een Missie
Vrouwen Orange Lions vs. Estland in EuroBasket-Qualifiers
Woensdag 11 maart 19h30
In mijn eindeloze poging om al mijn Knipsels uit Oude Dozen weg te werken kwam ik - toevallig of niet - de bovenstaande Column van Mart Smeets uit Sportweek tegen.
Het deed me denken over hoeveel er in 10-20 jaar kan veranderen, en hoeveel er ook nauwelijks verandert.
'Sportweek'? Zullen veel - vooral jongere - mensen denken..?
Waar er nu alleen nog een algemeen Sport-Magazine als HELDEN in de bladenschappen staan, een blad dat minder dan tien keer per jaar uitkomt, had je 'Toen' nog SportWeek dat iedere week uitkwam en een aardig beeld gaf van wat er actueel op sportgebied speelde in Nederland - en soms erbuiten.
Daarnaast had je Sport International dat maandelijks verscheen en wat meer de diepte in ging.
Kranten waren toen ook nog heel anders; waar nu de actualiteit grotendeels verdwenen is uit de Landelijke Dagbladen, werd er toen nog 'gewoon 'over wedstrijden en andere actualiteit geschreven.
Ik denk weleens dat het toen op veel gebieden gemakkelijker was voor sportorganisaties...
Goed, nu even inhoudelijk.de Mart Smeets Column toen behandelde op een of andere wijze de voorgaande Week in de Sport en - zegt de titel - werd op het allerlaatste moment voor de deadline geschreven.
Het gaat over Vrouwen-Zaalsport in Amsterdam in toen weer vroeger tijden, maar ook over de actualiteit; het project (Handbal) Meiden met een Missie; een toen baanbrekend project dat veel media-aandacht trok. 'De Meiden' wilden onder bezielende leiding van Bert Bouwer naar de Wereldtop.
En dat is ze uiteindelijk gelukt; de Handbalvrouwen speelden grootse toernooien en Grote Finales, en zitten nog steeds in de Mondiale Top.
Ook het Basketball trachtte zo'n project van de grond te trekken; het doel was de Olympische Spelen van Rio te halen. Deel van de project was wat we nu de Orange Lions Academy in Amsterdam noemen.
Het directe resultaat daarvan was dat er een Europese A-Medaille werd behaald met zo'n beetje de eerste lichting OLA-Meiden, dat dat de mogelijkheid gaf om een WK te organiseren - ook in Amsterdam - en dat de Nederlandse Meiden toen volledig meededen op dat Wereldniveau.
Emese Hof en Laura Cornelius waren ook toen al voortrekkers in dat team. En nu - een jaar of tien later - plukt ook het Nationale Vrouwenteam daar vruchten van; de Vrouwen Orange Lions staan halverwege de eerste Qualifiers voor EuroBasket 2027 in kansrijke positie om de volgende Qualifiers Ronde te gaan halen. Twee van de komende drie wedstrijden winnen, en de volgende ronde is bereikt.
Vanavond 19h30 is de eerste van die drie wedstrijden - tegen Estland - in Almere, daarna volgen nog Letland (thuis) en Slovenië uit.
De wedstrijd is te zien via de NOSSport App en (waarschijnlijk) ook op het open Ziggo-kanaal.
Met zo'n project moet je dus gewoon (even) geduld hebben...maar als er geïnvesteerd (in jeugd) kan dat dus wel degelijk iets opleveren!
Ik wens Oranje Basketball veel succes (en een beetje geluk) en de Fans in de zaal en voor de buis veel plezier.
AART DEKKER
dinsdag 10 maart 2026
DE GROENE AMSTERDAMMER Agendeert vaak, maar deze was wel héél profetisch! Irak?...Waarover het de komende jaren gaat HET IS IRAN
De Groene Amsterdammer loopt vaak voorop als het gaat om het op de kaart zetten van onderwerpen, en slaat de spijker meestal op de kop. Maar 22 jaar van tevoren...is wel heel lang..!
Wat bracht de Groene Amsterdammer nog meer in die editie?
Dit:
maandag 9 maart 2026
SHARTIE AART DEKKER / HIER WORD IK HEEL ERG VROLIJK VAN: Alestorm - 'A Bunch of Sillyness' Live at Pinkpop 2025
20 jun 2025
*
SHARTIE AART DEKKER - HIER WORD IK HEEL ERG VROLIJK VAN:
Alestorm - 'A Bunch of Sillyness' Live at Pinkpop 2025
Ik ben bepaald geen 'Metalhead', maar onder bepaalde omstandigheden kan ik wel een stukje Hardrock, of zelfs Metal waarderen...er zijn momenten dat het me energie geeft, en omdat ik daar heel vaak een zwaar chronisch tekort aan heb...
Maar voeg er nog wat gekkigheid aan toe, wat vleugjes - in dit geval Keltische - vrolijkheid, een zonnetje en een Festival-sfeertje...dan kan ik het - zelfs als ik het via de TV tot me neem - wel erg vrolijk van worden.
Ik drink eigenlijk ook geen bier; kan me slechts twee zeer bijzondere gelegenheden herinneren waar biertjes me heel goed smaakten!
Vandaar dat dit stelletje zottekappen op Pinkpop - maar ik ben er al wel achter dat ze de boel (bijna) overal waar ze optreden wel aardig 'los' weten te krijgen, vanzelfsprekend - What's in a Name! - eens temeer als het publiek vanwege de inname van heel wat bier het hele veld behoorlijk mee wisten te krijgen.
Bekijk vooral ook de wel heel bijzondere Moshpits die her en der ontstonden...(je vind ze ergens tegen het eind van het optreden).
Dit optreden heeft me - zelfs zonder een druppel bier - al aardig opgevrolijkt en (een beetje) meer energie verschaft. Ook al geldt zelfs hierbij: 'Geniet met Mate'; het kan ook teveel worden...
(AD)
Abonneren op:
Reacties (Atom)
Posts
