#Truth should be told, even if it #stinks #Trump #POTUS47 https://t.co/B7I7M7K168
— Aart Dekker (@AartDekker) April 3, 2026
Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven... Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
#Truth should be told, even if it #stinks #Trump #POTUS47 https://t.co/B7I7M7K168
— Aart Dekker (@AartDekker) April 3, 2026
https://t.co/eHWhRt6oBB interessante column: "Hier zijn mannen écht veel beter in dan vrouwen" https://t.co/SohSywgDA6 Dáárom is NLD toe aan ´n vrouwelijke premier. @BenTiggelaar_BT over #PeterPrinciple & #PaulaPrinciple. Aanv: niet hetende Dilan,Fleur,Mona,Sophie of Caroline...
— Aart Dekker (@AartDekker) December 29, 2024
Originele Column van Ben Tiggelaar op NRC.nl, vind je --- Hier ---
--- Meer --- van Ben Tiggelaar op NRC.nl --- Hier ---.
Veel mensen hebben wel eens gehoord van het ‘Peter Principle’. Dat luidt ongeveer als volgt: in een hiërarchische organisatie kunnen medewerkers opklimmen zolang ze goed presteren. Dat gaat door totdat ze een niveau bereiken waar ze de competenties eigenlijk niet voor hebben. Net één promotie te veel dus. Gevolg: veel hogere posities worden bekleed door incapabele mensen. En hun falen wordt opgevangen door de collega’s die nog niet aan hun plafond zitten. Saillant: onderzoek laat zien dat het Peterprincipe echt bestaat, maar vooral opgaat voor mannen.
Het Peterprincipe werd in 1969 gelanceerd door de Canadese onderwijspsycholoog Laurence J. Peter en co-auteur Raymond Hull in een satirisch bedoeld boek. Het leidde tot brede herkenning én wetenschappelijke support. Economen van de University of Minnesota onderzochten bijvoorbeeld de promoties van ruim 1.500 verkopers van 2005 tot en met 2011. Conclusie: goed scorende verkopers werden veelal middelmatige verkoopmanagers. In 2018 stelde beleidsonderzoeker en auteur Tom Schuller het Paulaprincipe tegenover het Peterprincipe: vrouwen werken in veel gevallen juist beneden hun competentieniveau. Schuller laat zien dat in de meeste OESO-landen vrouwen gemiddeld hoger opgeleid zijn dan mannen, maar achterlopen qua promoties en salaris. Oorzaken zijn onder meer: discriminatie, het gegeven dat vrouwen meer zorgtaken op zich nemen, maar ook onderschatting van de eigen capaciteiten.
Dat laatste punt raakt aan de kern van het Peterprincipe. Voor een promotie zijn tenslotte twee partijen nodig. Werkgever en werknemer moet beiden verwachten dat zo’n stapje hoger een succes wordt. En mannen blijken dat eerder te geloven dan vrouwen. Onderzoekers noemen dat het ‘male hubris, female humility’-probleem. Mannen scoren bijvoorbeeld ook doorgaans lager op een IQ-test dan ze zelf hadden verwacht. En vrouwen juist hoger. Terwijl psychologisch onderzoek intussen laat zien dat mannen en vrouwen niet verschillen qua intelligentie. Een gerelateerd fenomeen volgens de Harvard Business Review: vrouwen nemen de eisen die aan een sollicitant worden gesteld heel serieus. Mannen nemen die met een korreltje zout.
Dus? Mannen blijken gewillige slachtoffers van het Peterprincipe. Als ze kans maken op een promotie, veronderstellen ze doorgaans dat dit terecht is. Dit ijzeren geloof in eigen kunnen heeft ook nadelen. Sinds 1998 worden jaarlijks de Darwin Awards uitgereikt aan mensen die door bijzonder stom gedrag om het leven zijn gekomen. Volgens de initiatiefnemers van deze zwart humoristisch bedoelde awards bewijzen ze daarmee de menselijke evolutie een dienst. In een van de kerstnummers van het British Medical Journal, traditioneel gewijd aan onderzoek met een knipoog, constateerden onderzoekers dat de Darwin Award in overweldigende mate – 88,7 procent – wordt gewonnen door mannen. Wat nog eens onderstreept dat mannen in één ding écht bewezen heel veel beter zijn dan vrouwen: zelfoverschatting.
Ben Tiggelaar schrijft wekelijks over persoonlijk leiderschap, werk en management.
Een versie van dit artikel verscheen ook in de krant van 23 november 2024.
Door herverkiezing Trump wordt EU belangrijker voor Nederland, denkt meerderheid: 'Steun uit Amerika gepasseerd station' https://t.co/UGYEFp4fC9
— Aart Dekker (@AartDekker) December 5, 2024
.png)
Het is weer voorbij...
´Het grootste verkiezingsspektakel ter wereld´ zoals de Nederlandse Media de laatste dagen in koor zwijmelden...
Of dat waar is?
Ik vraag het me af; als in India gedurende zes weken bijna anderhalf miljard stemmers tot in alle uithoeken van het land - van hoog in de Himalaya, tot in zompige moerassen - ter stembus gaan, zou dat best ook wel eens voor die betiteling kunnen kwalificeren, lijkt me...alleen zien ´wij Westerlingen´ daar nauwelijks iets van omdat bijvoorbeeld ´wij in Nederland´ één correspondent, nou wellicht drie halve correspondenten voor de NPO als geheel dan...´wel voldoende vinden´...
Maar als het gaat om geld - uuhhh, sorry het GROTE GELD! - dat met verkiezingen gepaard gaat, en vast en zeker ook het GELD dat in dat kader aan PEILINGEN wordt besteed, die dan ook nog eens in allerlei vormen en toonaarden worden uitgevent, gaat...ja dan spannen de Amerikaanse waarschijnlijk wel elke kroon... In ieder geval die van het HAAR van Trump..!
Ik volg de Amerikaanse Verkiezingen al zeker 40 jaar met grote interesse, en de laatste 20 sinds ik het land mede door die bril bekeek bij mijn - meestal (deels) basketball-georiënteerde - tripjes die me naar diverse hoeken van het grote land voerden, nog intenser. Dus dat Peilingen een grote rol speelden, en dat je peilingen in soorten en maten, en van zeer diverse kwaliteiten, hebt en dat het voor relatieve leken zoals ik niet helemaal overzichtelijk te krijgen was, dat was me ook al lange tijd duidelijk.
En dat er Peilers waren die ´altijd gelijk hadden´ (dat wil zeggen over een bepaalde periode tot nu toe steeds de juiste winnende president aanwezen in de laatste paar decennia - nu zijn die er onder de meer gerenommeerde lieden en instituten volgens mij voor het eerst helemaal niet meer!), maar dat er maar een paar met zo´n ongeslagen record waren, dat wist ik ook nog wel.
Dat lang niet alle polling-data voor iedereen toegankelijk waren, en dat je als consument - zeker vanaf de andere kant van de Grote Plas bekeken - dat vermoedde ik ik ook al lange tijd...
En dat er met alle (a-)Sociale Media van recente Verkiezingen nog veel meer (al dan niet duistere) mogelijkheden bestaan - voor zowel insiders (de campagnes!), als outsiders (externe factoren zoals buitenlanden/-staanders met belangen - noem bijvoorbeeld Israël, Iran, China en Rusland, maar noem bijvoorbeeld ook ene Elon Musk!!! - om polling-data en allerlei algoritmes en hacks te combineren...dat was voor mij, en zou voor eenieder met iets meer ICT-inzicht dan een MBO-/HBO-bijvak in die richting duidelijk moeten zijn...
Dus Kamala, als je dit leest...(lol)...misschien moet je heel hard van de daken gaan toeteren dat er hier sprake was van ´Rigged Elections´, ´The Greatest Theft Of All Times´, of...raadpleeg een paar willekeurige Trump-rallies of -interviews voor nog meer bruikbare typeringen..!
Of...zijn de Democraten ook deze keer weer de redelijke, nette partij, die zich de kaas wederom van de Big-Macs laat eten..? Of... - ook mogelijk - gaan jullie er van uit dat Trump c.s. er al lang voordat ze - met de ongebreidelde macht die hij nu heeft verworven - er zo´n bende van gaan maken dat ze er niet in slagen de democratie voor lange tijd buiten werking te stellen, zodat jullie op afzienbare termijn ´terug kunnen slaan middels eerlijke verkiezingen´...?
Ik was van plan het onderstaande fragment, uit het daaronder staande artikel van de Groene Amsterdammer, voorafgaand aan de Verkiezingen van wat kanttekeningen voorzien te delen, dat is helaas - door vooral persoonlijke omstandigheden - niet tijdig gelukt. Maar het is en blijft de moeite waard voor mensen die in deze materie geïnteresseerd zijn.
Overigens had het ´Orakel van Porkuni´, mijn aan weddenschappen en ´Klein-bier-gokken´ verslingerde oude, wijze vriend Maarten H. van Gent, achteraf (een beetje) gelijk toen hij beweerde dat ´de goksites´ de uitkomst goed zouden voorspellen...tenminste tot op zekere hoogte lijkt het artikel dat uit te wijzen... Ik denk dat ik ook wel een beetje gelijk had toen ik daar - een paar maanden geleden - tegenin bracht dat ´The Odds van die goksites´ dagkoersen betroffen en nog behoorlijk zouden fluctueren, en dat timing daar dus alle verschil van de wereld in zou maken, en ik niet van gokken hou, dus me daar verre van zou houden...
´De spannendste ooit´ beweerden onze media dus in koor... Daar begon ik de laatste week een beetje aan te twijfelen; volgens mij wist niemand welke kant het uit zou gaan. Ik denk dat de uitlatingen en het gedrag van Trump gedurende de laatste week wel afdoende bewijs vormen dat hij alles behalve zeker was van zijn aanstaande winst... En na deze ronde is er dus geen Peiler of Peil-instituut meer dat kan bogen op langjarig goede voorspellingen.
Er is dus een monster geschapen waar NIEMAND NOG PEIL OP KAN TREKKEN...behalve dan wellicht lieden als Elon Musk, die nu ´terugbetaald´ zal moeten worden door Trump c.s...ik neem aan dat weinigen zullen twijfelen aan wie voor het vereffenen van die rekening gaan betalen..?
´..... Volgens de meeste opiniepeilingen is de race naar het Witte Huis too close to call, maar onder mensen die geld inzetten op de uitslag lijkt Trump de favoriet. Op het platform Kalshi, dat in de VS opereert, dichten gokkers Trump een kans van 61 procent toe om te winnen, tegenover 39 procent voor Harris. Op cryptoplatform Polymarket, waar mensen op van alles kunnen wedden, staat Trump op bijna 65 procent, tegenover ruim 35 procent voor Harris. Gokkers hebben er meer dan 100 miljoen dollar ingezet op de uitslag.
Volgens techmiljardair en Trump-aanhanger Elon Musk zijn de kansen op Polymarket „nauwkeuriger dan peilingen, omdat er echt geld op het spel staat”, schreef hij op X. Dat is echter twijfelachtig: de kansen van Trump zijn deze maand gestegen nadat vier gebruikers meer dan 30 miljoen dollar op hem inzetten. Achter die gebruikers zit één persoon, uit Frankrijk, bleek donderdag. Dat heeft vermoedens opgeroepen van manipulatie, wellicht om de perceptie van een voordeel voor Trump te creëren.
Het weerhield Trump er niet van zijn voorsprong op Polymarket via sociale media aan te prijzen. „Een gokpeiling, zoals ze het noemen”, zei hij tijdens een rally in Michigan. „Ik heb geen idee wat dat betekent, maar het betekent dat we het goed doen.”.....
…´
P.S.
De boven- en onderstaande cartoons zijn slechts een kleine greep uit de van toepassing zijnde Cartoons van:
Arcadio Esquivel is a Costa Rican cartoonist, and draws for several newspapers and magazines all over the world, including La Prensa, Courrierinternational and Al Día. (Aangesloten bij het collectief
. Via de betreffende Links zijn er nog honderden meer te vinden die de moeite waard zijn...
De Amerikaanse verkiezingen gaan de laatste weken in. Het beest moet gevoed: miljarden mensen ter wereld zijn benieuwd naar nieuws. Zij worden dagelijks geconfronteerd met opiniepeilingen – maar de beste peilingen, waar de campagnes op worden gebouwd, zijn geheim.
27 september 2024
Vraag: hoe vaak verschijnen er nieuwe opiniepeilingen van Trump vs. Harris? Een paar keer per week, elke dag? Een betere manier om die vraag te stellen is misschien zoiets als dit: de grootste verkiezingsshow ter wereld – die rondom de presidentsverkiezingen in de VS – draait weer op volle toeren en dat betekent dat het beest moet worden gevoed; de miljoenen, miljarden mensen zoals u, die maandenlang elke dag opnieuw benieuwd zijn naar nieuws. Wilt u, met dat in het achterhoofd, uw schatting niet liever drie keer zo hoog maken?
Het juiste antwoord is natuurlijk ‘ja’, want deze weken is er geen groter clickbait denkbaar dan alles waar ‘latest poll’ boven staat. Drie peilingen per dag worden er op dit moment de nieuwsstroom ingepompt, en dat gaat alleen maar meer worden. We hebben het dan alleen nog over Trump vs. Harris. Er wordt ook gepeild in gouverneursraces, voor de Senaat, in swing states, voor het Huis van Afgevaardigden. Echte nieuwsjunkies kunnen ze dagelijks zien binnenkomen op fivethirtyeight.com en andere sites die ze samenvegen, en die vaak een soort gewogen gemiddelde presenteren als een gezaghebbende poll of polls.
Je hoeft geen peiling-expert te zijn om het probleem bij sommige
peilingen te zien. Persbureau Reuters laat ze soms uitvoeren met
minder dan 800 mensen, wat niet veel is in een land van 350 miljoen.
Bij grotere aantallen gaat de foutmarge omlaag, maar grote
opiniepeilingen kosten geld en de meeste media gaan voor
kwantitieit.
Dat geldt niet voor twee partijen voor wie de
kleinste foutmarge al dodelijk kan zijn en die in deze maanden bulken
van het geld: de campagnes van de kandidaten Donald Trump en Kamala
Harris. Zij laten de kleinste details van kiezersvoorkeuren uitzoeken
en brengen de spannendste kiesdistricten tot in detail in kaart. We
hebben het dan niet alleen over de uiteindelijke uitslag, maar ook
over minieme vragen zoals: welke lokale radiospot kunnen kiezers zich
herinneren in kiesdistrict zeven, Ohio? Welk woord in tv-interviews
sloeg aan bij Latino-pensionados in Zuid-Arizona?
De campagnes houden die resultaten natuurlijk wel voor zichzelf. Het gevolg is: de beste en meest accurate peilingen zijn geheim. Zelfs de beste nieuwsanalyses moeten het doen met een vaag, algemeen beeld. Je ziet dat ook in nieuwsberichten terug. ‘De campagnes hebben natuurlijk veel meer informatie dan wij’, zeggen analisten soms, hoewel veel mensen niet zullen begrijpen waarom dat zo is. Soms is een campagnestrategie daarom lastig te begrijpen van buitenaf, en zien zowel het publiek als media een probleem totaal anders dan een kandidaat zelf.
Biden bleef bijvoorbeeld het hele jaar, tot aan de aankondiging dat hij geen kandidaat zou zijn, volhouden dat hij er tegen Donald Trump veel beter voorstond dan veel mensen dachten. Waarschijnlijk was dat ook zo, alleen zag de buitenwereld dat niet. In 2012 hield de herverkiezingscampagne van Obama wekenlang voor de verkiezingen vol dat zijn tegenstander Mitt Romney ‘simpelweg geen pad naar de overwinning heeft’. Dat leek behoorlijk voorbarig, maar op verkiezingsdag bleek dat wel zo. Nieuwsduiders gaan hier vervolgens op speculeren: zegt Harris dat ze de underdog is als tactiek, of heeft ze betere informatie? Valt Donald Trump Harris maar zelden persoonlijk aan omdat hij geen vat op haar krijgt, of omdat hij iets weet wat wij niet weten?
De verkiezingsrace is daarom minder transparant dan je op basis van de berg aan informatie die ons erover bereikt zou denken. Natuurlijk blijft gelden dat opiniepeilingen ernaast kunnen zitten, ook hele dure en geheime. ‘Er bestaat geen opiniepeiler die niet de walk of shame heeft moeten maken, met de pet in de hand, om aan een boze klant uit te leggen waarom een voorspelde uitkomst niet is uitgekomen’, schreef een Republikeinse adviseur in de New York Times, een dag na een beruchte misser, waarbij de Republikein Eric Cantor had verloren, terwijl hij in de laatste peiling dertig procent voorsprong had.
Bovendien zijn Amerikanen in opiniepeilingen vaak niet eerlijk over wat ze écht vinden. Een recent onderzoek van nieuwssite Axios onderschreef dat: het verschil tussen wat mensen in een opiniepeiling zeggen en wat ze echt vinden is soms absurd groot. ‘We leven in een maatschappij die over het algemeen eerlijk is’: 37 procent zei in een opiniepeiling ja. Toen ze dat in het geheim nog eens mochten antwoorden, zei nog maar 7 procent dat. ‘De dingen zijn zo ver uit de hand gelopen, dat Amerikanen wellicht naar geweld moeten grijpen om ons land te redden’. Twintig procent zei ja; in het geheim nog maar vier.
Om achter dat soort verschillen te komen moet je nóg meer geld betalen aan het peilingbureau, en dan het liefst aan twee of drie om missers uit te sluiten. Zo draait het informatie-circus overuren, en is de overdaad die we zien nog maar een deel ervan. Want de Amerikaanse verkiezingen worden beslist op kleine verschillen, en meten is weten. Of dat is in ieder geval wat de peilingbureau’s, de campagnes, en ook wijzelf, graag willen geloven.
Casper Thomas 20 september 2024
NOG MEER:
Aan het thema-/dubbel-nummer van de Groene was ik al helemaal niet toegekomen - het ligt nog in mijn brieenbus 600m verderop.... - maar het zal zeker de moeite waard zijn, en in de tussentijd zal de redactie van de Groene ongetwijfeld ook weer een zeer lezenswaardige post-verkiezings-editie samenstellen....
#Aanraders dus!
#verkiezingen2024 #elections2024 #trump #harris Op https://t.co/eHWhRt5QM3 "Fokke & Sukke (Dekker) voegden voor de gelegenheid slechts het woordje ´zwarte´ toe...(maar waren weer eens in de #minderheid)" https://t.co/y8qZpg1fIU
— Aart Dekker (@AartDekker) November 4, 2024
Follow ePro on Twitter:
/ eminem_pro
Instagram:
/ eminem.pro
Facebook:
/ eminem.news
About ePro: https://eminem.news/about
For all inquiries - support@eminem.pro
More:
/ eproteam
Download EJ Magazine: https://drive.google.com/drive/folder... #Eminem #EminemPro
De #conservatieven sturen aan op 'n soort #Gilead (bekend uit The Handmaid's Tale(Republic of Gilead). #TrumpIsDone leest #Project2025IsTrumpAndVance toch niet(ontkent natuurlijk); gelukkig zijn er de uiterst #Hypocrite- instructiefimpjes; '#Messias' geniet vrijstelling v #crime https://t.co/CbLdVOFrcM
— Aart Dekker (@AartDekker) August 16, 2024
Fokke & Sukke missen Plasterk in de @telegraaf ... kandidaat #premier #mp; zijn #fokken #gefok en #ophitsen in licht #bruin(e) ideeën. Want... - https://t.co/b56c8zyg8z https://t.co/b56c8zyg8z
— Aart Dekker (@AartDekker) May 16, 2024
Hahaha... #TrumpsTruth #TruthSocial 70+ years of being a #conman https://t.co/sV6iJupW4c
— Aart Dekker (@AartDekker) April 11, 2024
#trumult #MAGA willingly #blindness #sad https://t.co/z59l4oAWjS
— Aart Dekker (@AartDekker) April 5, 2024
#cartoon @ChristophWeyant "Kinderen en dronken menschen zeggen de waarheid"-Bij ons komt deze gedachte reeds voor in de Middeleeuwen;Van Zeden #38:
— Aart Dekker (@AartDekker) April 9, 2024
Wiltu weten heymelichede
Der dinghen, kindre ende sotte mede
Ende dronckaerts, elc so hijt peinst,
Werpt huut zijn woort ongheveinst https://t.co/KB8xIfETgs
#geniaal! #trumult https://t.co/8iqiL0JBQD
— Aart Dekker (@AartDekker) March 21, 2024
Rod Emmerson on Vladimir Putin’s landslide victory in the Russian election – political cartoon gallery in London https://t.co/dePcTdnXF6 pic.twitter.com/bYyej9lugk
— Political Cartoon (@Cartoon4sale) March 19, 2024
Meer van 'original-political-cartoon.com' --- Hier ---
In januari beginnen de voorverkiezingen voor het Amerikaanse presidentschap. Het moet raar lopen als Donald Trump niet uit de bus komt als winnaar bij de Republikeinen. Nooit eerder kon een kandidaat zich verheugen op een ruimere voorsprong in de peilingen aan het begin van het verkiezingsseizoen. De trits rechtszaken waar Trump in verwikkeld is gaan waarschijnlijk geen bepalende invloed hebben. Ten eerste is de kans dat ze zijn afgehandeld voordat Amerika een nieuwe president kiest zeer klein. Ten tweede lijken er simpelweg te weinig Republikeinse kiezers te zijn die zich storen aan het mogelijke vooruitzicht van een president die veroordeeld is. En dus is het moment aangebroken om de vraag te stellen: hoe zal een tweede termijn Trump er eventueel uitzien?
Om het antwoord op die vraag te geven, is het goed om nog eens terug te gaan naar de eerste keer dat hij de sleutels van het Witte Huis in handen kreeg. Trump ging er eigenlijk niet van uit dat hij zou winnen. Toen dat tóch gebeurde was er geen plan. Er waren geen beleidsdocumenten opgesteld en er waren geen lijsten met namen voor ministersposten of hoge functies in de ambtenarij. Die achterstand haalde Trump in zijn vier jaar als president nooit meer in. Zijn presidentschap was een komen en gaan van vaak weinig competente functionarissen. Zijn wensen liepen deels stuk op wat de ambtenarij uitvoerbaar en de juristen toegestaan achtten. Trump liet Washington ongeveer achter zoals hij het aantrof, met dezelfde verzameling wetten en regels, en ‘het moeras’ werd niet drooggelegd.
Sommige zaken die Trump wel voor elkaar kreeg, werden door Biden teruggedraaid. Een daarvan is de zogeheten ‘schema-F-wet’, waarmee de president veel meer grip krijgt op het ambtenarenapparaat van de federale overheid. En op deze maatregel scharniert nu het grootste verschil tussen ‘Trump ronde een’ en ‘Trump ronde twee’. Het weer in werking stellen van de schema-F-wet staat boven aan zijn agenda. Het aantal politieke benoemingen in ambtelijk Washington zou daarmee omhoog gaan van vierduizend naar ongeveer vijftigduizend. Ontslag per presidentieel besluit wordt vele malen makkelijker. Uit onderzoek van The Washington Post is gebleken dat kringen rondom Trump lijsten hebben opgesteld met ambtenaren die direct de laan uit zullen vliegen. Op deze manier wil Trump zich omringen met loyalisten.
Ook heeft Trump een lange lijst van publieke figuren die hij vervolgd wil hebben: (oud-)werknemers van de CIA en de FBI, ministers en generaals die hem tegenspraken en natuurlijk ‘the Biden crime family’. Dit soort politieke vervolging zou normaal gesproken lastig zijn, maar onderdeel van Trumps voorbereidingen is een zoektocht naar te benoemen juristen die zijn wraakacties en andere excessen zullen legitimeren. En het zal niet alleen Trump zijn die oude rekeningen wil vereffenen, zoals politiek commentator Robert Kagan constateerde in een recent essay in The Washington Post. In zijn kielzog zijn er talloze kleinere figuren die willen afrekenen met tegenstanders.
De taal waarmee dit gepaard gaat is omineus. Trump spreekt inmiddels over het ‘uitroeien van ongedierte dat liegt en de verkiezingen steelt’. Iedereen die de legitieme verkiezingsuitslag van 2020 heeft aanvaard is daarmee een potentieel slachtoffer van Trumps zuiveringsmissie. Loyaliteit aan de man in het Witte Huis wordt een criterium om in publieke dienst te zijn of publieke middelen te ontvangen. Het is vanwege deze reden dat Kagan waarschuwt voor een ‘Trump-dictatuur’.
Natuurlijk moeten er eerst nog presidentsverkiezingen plaatsvinden, maar de kans dat de stembusgang Trump een halt toeroept wordt steeds kleiner. Het enthousiasme voor Joe Biden – dat al nooit heel groot was – lekt aan alle kanten weg. Kiezers maken zich zorgen over zijn fysieke en mentale geschiktheid. Door sommige delen van links-Amerika wordt inmiddels gesproken over ‘genocide Joe’, vanwege de militaire steun die Washington aan Israël levert in de oorlog tegen Gaza en de Palestijnen. Biden heeft iedere kiezer die vorige keer op hem stemde nodig, en eigenlijk meer, maar er zijn veel teleurgestelden.
In 2016 was Trump onvoorbereid. Bovendien bleken de valschermen van de Amerikaanse democratie voldoende te werken. Trumps wil werd gestuit door de wet, zeker op het cruciale moment dat er een machtsoverdracht moest plaatsvinden. Nu komt Trump als autocraat beslagen ten ijs, en hij wordt gedreven door wrok. Voor de democratie in Amerika is dat een onheilspellend scenario.
23 dec 2023
Het einde van het jaar nadert, een tijd van reflectie én vooruitkijken. In Spijkers met Koppen bellen o.a. Wilders, Ali B, Rutte en Taghi in om hun plannen voor 2024 te delen. Spijkers met Koppen is hét satirische actualiteitenprogramma met Dolf Jansen en Willemijn Veenhoven.
Elke zaterdag tussen 12:00 en 14:00 uur live vanuit café The Florin in Utrecht op NPO Radio 2.
Volg Spijkers met Koppen op:
Instagram:
/ spijkersbnn. .
Facebook:
/ spijkersmetk. .
De president van Palau, een eilandengroep in de Grote Oceaan, vergelijkt de klimaatcrisis in zijn toespraak op de klimaattop in Glasgow met het Palause volksverhaal van een jongen die niet kon stoppen met groeien. De jongen, al snel een reus, dwong de eilandbewoners hem te voeden – hij putte alle natuurlijke bronnen uit. Uiteindelijk probeerde hij de bewoners zelf op te eten, waarop ze zich tegen hem keerden en hem in brand staken. Het verhaal „doet griezelig denken aan de wereld waarin wij nu leven”, zei president Surangel Whipps Jr. „Het is tijd dat COP26 het vuur aansteekt.”
„De brandende zon geeft ons ondragelijke hitte, de opwarmende zee neemt ons land over, de wind blaast ons alle kanten op,” zei Whipps Jr. „Eerlijk gezegd heeft zo’n langzame, pijnlijke dood geen waardigheid. Je kunt net zo goed onze eilanden bombarderen, in plaats van ons te laten lijden om getuige te zijn van onze langzame en pijnlijke ondergang.”
Whipps Jr. riep de G20-landen op de bijdrage aan de bestrijding van klimaatverandering te verhogen van de beloofde 100 miljard per jaar, tot „4 biljoen die de Wereldbank heeft gezegd dat nodig is om klimaatverandering aan te pakken”. „We verdrinken, en onze enige hoop is de reddingsboei die jullie vasthouden.”
Tomas Van Den Spiegel Opnieuw wordt het Vlaamse wielervoorjaar, dat deze zaterdag begint met de Omloop Het Nieuwsblad, achter gesloten deuren gehouden. Het dwingt organisatoren als Tomas Van Den Spiegel, ceo van Flanders Classics, over de toekomst van de sport na te denken. „Dit kunnen we nog één keer doen.”
Het is bijna niet voor te stellen dat een jaar geleden, aan de vooravond van de 29ste februari, zesduizend man bijeen kwam om in de Gentse wielertempel ’t Kuipke te vieren dat na een lange winter de koers weer thuiskwam. Dat ze daar schouder aan schouder stonden in een matig geventileerde ruimte en dat anderhalve meter nog slechts een numeriek gegeven was, vrij van onheilspellende connotatie.
Aanwezigen speculeerden met de opwinding van scholieren op de drempel van de lente over wie de 75ste editie van Omloop Het Nieuwsblad zou gaan winnen en dachten aan weinig anders dan koers, hoewel er uit de Emiraten berichten binnensijpelden over positief geteste renners. Aan Sporza gaf Tomas Van Den Spiegel, ceo van organisator Flanders Classics, zijn eerste „corona-interview”, waarin hij zei te hopen dat het in de rest van de wereld zo’n vaart niet zou lopen.
Twee weken later werden al zijn wedstrijden van de kalender geveegd. Bij de hervatting van het seizoen, in augustus, was weinig nog hetzelfde. De volkssport vond plaats achter gesloten deuren; kasseienstroken en Ardennenhellingen bleven leeg, het wielrennen was ontdaan van festival en franje. Een hard gelag voor Flanders Classics, dat sinds 2018 met Van Den Spiegel juist in dat carnavaleske een verdienmodel vond.
Na een lange carrière als basketballer, waarin hij op het hoogste niveau uitkwam voor clubs in België, Italië, Rusland, Polen, Oekraïne, Spanje, stopte Van Den Spiegel in 2013 door een slepende voetblessure. Hij volgde managementopleidingen en werkte bij financiële instellingen met topsport als aandachtsgebied. In 2016 werd hij gekozen als voorzitter van de ULEB, de vakbond voor Europese basketbalclubs. In die hoedanigheid diende hij onlangs een klacht in bij de Europese Commissie tegen de Euroleague Commercial Assets (ECA), een private instelling die de hoogste Europese clubcompetitie organiseert, de EuroLeague. Het is het begin van een jarenlang juridisch steekspel met als inzet een eerlijker verdeling van tv-gelden in het Europese basketbal en gelijke kansen voor clubs uit de topcompetities. Het blijkt Van Den Spiegel ten voeten uit: een gedreven figuur met een sterk verantwoordelijkheidsgevoel.
Drie jaar geleden benoemde Wouter Vandenhaute, mediamagnaat en eigenaar van Flanders Classics, hem tot baas van zijn organisatie. Als man van buiten het wielrennen, maar met ervaring in de zakelijke kant van topsport, werd zijn taak de serie wielerwedstrijden in Vlaanderen beter in de markt te zetten. Dat ging goed, tot corona uitbrak. Zonder tenten vol feestvierende vips gingen per wedstrijd miljoenen verloren. Vanaf dat moment verschoof het accent naar overleven. En ook in 2021 zit er niets anders op. Het Vlaamse voorjaar zal nogmaals worden verreden zonder publiek.
„We panikeren niet, maar we kunnen dit nog maar één keer doen”, zegt Van Den Spiegel tijdens een video-interview. „Over 2022 wil ik niet nadenken. Een bedrijf kan niet overleven als alles alleen maar geld kost. Dit jaar nemen we onze maatschappelijke verantwoordelijkheid. De Omloop is een belangrijke dag voor iedereen in België, een ijkpunt. Dat mag je de mensen niet afnemen. Er is al zo weinig sport op tv. Maar op de lange termijn is dit niet verdedigbaar.”
Zijn hart bloedde, tijdens de finale van De Ronde vorig jaar, toen Mathieu van der Poel en Wout van Aert in een tweestrijd verwikkeld raakten die tot op de streep duurde. „Ik kon alleen maar denken: als je nu 40.000 mensen op de Kwaremont had staan, dan had je de mooiste editie ooit gehad. De jonge generatie renners rijdt altijd om te winnen.”
Ze zijn essentieel voor u in deze moeilijke tijden. Zij verkopen de sport door hun manier van koersen.
„Dat klopt. Maar we zitten niet alleen door Covid in een patstelling. Je kunt op dit moment bijna niet innoveren in het wielrennen. Dat komt door de monopoliepositie van de ASO [organisator van de Tour] en in mindere mate RCS [de Giro]. Zij profiteren als enige van de tv-inkomsten en bepalen de wedstrijdkalender. Daardoor zit je met een product dat geen duidelijkheid biedt aan de wielerfan. Bij Formule 1 en de wereldbeker skiën weet je waar je naar kijkt. In het voetbal ook: op dinsdag en woensdag zet je de tv aan voor de Champions League, op donderdag voor de Europa League. Maar bij het wielrennen is dat zelden duidelijk.”
Kunt u daar als bescheiden partij wat aan veranderen?
„Wij zijn de derde in de pikorde; te klein om daadwerkelijk iets te veranderen, maar groot genoeg om aan de onderhandelingstafel te zitten. Dus we agenderen: waar gaan we heen met de kalender, wat is het model om wielrennen mondiaal interessanter te maken? We zien onszelf als het geweten van de wielersport.”
En heeft dat resultaat?
„De licenties in de WorldTour [het hoogste niveau] liggen vast tot en met 2022. Dat is een sleutelmoment om dingen te veranderen. We moeten ons durven afvragen: is er nog plaats voor drie grote ronden die vier weekenden duren? Er ontstaat ruimte voor andere koersen als ze een weekend minder pakken. Daarnaast zouden we tot een duidelijk circuit wedstrijden moeten komen: de One Day Classics, bijvoorbeeld.”
Dan zult u de ASO bereid moeten vinden tv-gelden te delen.
„We hebben met ze gezeten. Onze visies zijn niet helemaal dezelfde. Ik snap dat ze een winstgevende activiteit willen beschermen. Het is aan ons om hen ervan te overtuigen dat ze geen risico nemen als ze de kalender zouden veranderen om de sport mondiaal groter te maken.”
Een van de groeimarkten in de sport is het vrouwenwielrennen. Eens?
„Zeker. De Scheldeprijs was onze enige wedstrijd die nog geen vrouwenequivalent had. Die stond gepland voor 2023, maar de eerste editie is dit jaar al.”
Waarom?
„Vrouwenwielrennen is voor ons nog niet rendabel. De koersen vinden plaats op dezelfde dag als de mannenwedstrijd. Daardoor creëer je geen extra sponsorwaarde, geen waarde in tv-rechten, geen extra inkomsten uit hospitality. Maar we wilden een statement maken, en wel zo snel mogelijk. We voelen steeds meer appetijt bij partijen die vrouwenwielrennen live willen uitzenden. Die interesse was er lang niet. We stelden de beelden vaak gratis ter beschikking. De volgende stap is dat er voor de rechten betaald wordt.”
Is die interesse meegegroeid met de aandacht voor diversiteit en vrouwenemancipatie in de maatschappij?
„Wij zijn er inderdaad mee begonnen vanuit die maatschappelijke rol, vinden het belangrijk om de vrouwensport groter te maken. Vrouwenwielrennen is een jonge sport die door een aantal vaandeldraagsters in Nederland op de kaart is gezet. Er gaat een punt komen waarop we kunnen spreken van een nieuw product. We hopen dat dat het geval is in 2023.”
De vrouwen finishen zaterdag voor het eerst na de mannen. Is daartoe besloten omwille van de zichtbaarheid?
„Ja. Dat deden we vorig jaar ook met De Ronde en toen keken 900.000 mensen. Dat werd de best bekeken vrouwenkoers ooit. Zaterdag voorzien we tijdens de mannenkoers in een livestream. Het laatste uur is live op tv. Het is innovatie om de vrouwen die prominente plek te geven.”
Toch is het verschil in prijzengeld nog altijd gigantisch: de winnaar krijgt 16.000 euro, de winnares 930.
„We snappen de opmerkingen die we daarover krijgen. Eigenlijk wil je die bedragen gelijktrekken. Maar dan mis je de andere kant van de medaille. De Omloop voor vrouwen maakt dit jaar deel uit van de Pro Series. Voor ons betekent dat een netto investering van 50.000 euro aan vergunningen en licenties. Het prijzengeld gelijktrekken kunnen we niet verantwoorden. Liever zorgen we ervoor dat de Scheldeprijs ook verreden kan worden door vrouwen. En dan nog: met meer prijzengeld zouden we telkens dezelfde, beste rensters belonen en niet structureel iets doen.”
In de parkeerkaarten voor journalisten zit iets seksistisch: die van de vrouwenkoers zijn roze, die van de mannen blauw. Wordt het niet tijd dat zulke kleine dingen ook veranderd worden?
„Die kleuren zijn tien jaar geleden in het leven geroepen. Toen werd daar nog op een andere manier naar gekeken. Ik denk dat geen renster hier aanstoot aan neemt, omdat ze weten dat wij een geëngageerde organisatie zijn. Veel vaker lig ik wakker van de veiligheid op ons parcours.”
Is die dan niet op orde?
„Meer dan dat. Veiligheid heeft onze prioriteit. Dat zijn we verplicht aan het peloton. Maar koersen organiseren is in de loop der jaren moeilijker geworden. Er is meer verkeer, de wegen zijn ingewikkelder ingericht. Je moet er alles aan blijven doen om het risico op ongelukken zo klein mogelijk te houden. Daarom stoor ik me mateloos aan koersdirecteuren die hun veiligheid niet op orde hebben en blijven volhouden dat ze het altijd zo hebben gedaan.”
Hebben de incidenten van vorig jaar ertoe bijgedragen dat we die discussie nu vaker voeren?
„Die hebben de situatie nijpender gemaakt. We moeten een tandje bijsteken. Vanaf dit jaar werken we met vaste chauffeurs. We introduceren ook een advanced car, die vijf minuten voor het peloton uit rijdt en dingen rechttrekt. Volgende aandachtspunt is de rechte lijn naar de finish. Waar het om gaat is dat wij faciliteren, en renners wereldsterren kunnen worden.”
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .