SHARTIE AART DEKKER / VOLGENDE MEDIA-BASKETBALL-HYPE? / Quinten Post met de GS Warriors in de NBA? Quinten Post - Boston College - 2023-24 NBA Draft Scouting Highlights & Telegraaf-preview /

 

Een groots moment voor iedere jonge basketballer: je naam genoemd horen bij de NBA Draft. Het gebeurde de Orange Lion Quinten Post in 2024..!

QUINTEN POST - GOLDEN STATE WARRIORS - PICK 52 - ROUND 2 | NBA DRAFT 2024

Op basis waarvan werd Quinten Post uitverkozen voor de NBA?

Een kort stukje video met een aantal belangrijke punten, deel van een ongetwijfeld veel uitgebreider dossier.

Quinten Post - Boston College - 2023-24 NBA Draft Scouting Highlights

College Basketball Scouting

SHARTIE AART DEKKER / VOLGENDE MEDIA-BASKETBALL-HYPE IN DE MAAK?

Quinten Post met de GS Warriors in de NBA? 

Post heeft een aardige kans..!

In een seizoen waarin het wat betreft highlights en media-aandacht niet op lijkt te kunnen  - Ledenwinst bij de jeugd, NBB Beker Finale, 3X3 Goud in Parijs, Vrouwen Rolstoel Basketball Goud in Parijs en de Fiba 3X3 WorldTour in Amsterdam - doemt er aleen volgende potentiële Hype op; zowel Quinten Post als Jesse Edwards lijken een kans te maken op een Roster-spot bij hun NBA-clubs Golden State Warriors en Minnesota Timberwolves.

Hartstikke mooi voor die jongens en de aandacht voor Basketball in Nederland, iets minder mooi voor de Nationale Mannen Orange Lions 5X5 omdat dit waarschijnlijk betekent dat ze in het cruciale November-window niet aanwezig zullen zijn bij de wedstrijden tegen Tsjechië. En dat scheelt een slok op een borrel voor het Boegbeeld van het Nederlandse Basketball.

Zou het de mannen van coach Arik Shivek desondanks toch lukken kwalificatie voor EuroBasket 2025 binnen te slepen, dan zou een extra seizoen (NBA)-ervaring van deze twee lange mannen, een instant outsider-kanshebber op een mooie plek op het Europese Kampioenschap kunnen maken. Hoe dan ook spannend dus, op vele manieren!

Heeft Post kans op een plek op het Roster? En zo ja, heeft hij dan kans op minuten en om iets te laten zien?

Als voormalige scout  - deels ook voor de NBA - denk ik van wel.

Weliswaar is Quinten niet het prototype NBA-atleet, hij is wel een allround goede, intelligente speler. En juist bij de Warriors past hij goed omdat die ploeg verder (nog) niet zo´n lange man hebben, dus onder de ring zou hij defensief  iets extra´s kunnen brengen voor steeds enkele minuten. Aanvallend kan hij onder de basket gevaarlijk zijn bij een ploeg als de Warriors, maar nog beter past hij als hij uitstapt en open driepunters erin knalt. Laat hij nu juist daar in uitblinken, en dat perfect passen in het GS-spelletje! 

Sowieso kan hij heel wat opsteken van mannen als Curry, Green, Wiggins,en  - vooral -  coaches als Kerr en Adams (bij hem ligt ook nog een extra connectie met Nederland).

Die laatste kwaliteit blijkt goed uit de korte Highlight-real van zijn collegetijd...

Dus denk  - als Post al minuten gaat krijgen -  niet aan 20plus minuten, maar enkele minuten tot een minuut of tien zou zomaar eens kunnen gebeuren. En als de lange schutter dan doet wat hij moet doen, en er liefst ook nog één of meer driepunters in gooit, en dat dan op regelmatige basis, dan kan er ook op een gegeven moment zomaar eens een uitschieter komen...en dan zullen alle kranten en andere media er  weer bovenop duiken...

De NBA is  - in ieder geval voor mij -  ineens een stuk interessanter geworden waar het om het reguliere seizoen gaat!

Ben benieuwd.

(AD)  

 

De Telegraaf bracht ook een preview artikel over Post bij de Warriors:

Telegraaf

Quinten Post (24) zweeft als nieuwkomer bij Golden State Warriors tussen NBA-sterren: ’Achteraf gunstig dat Ajax het niet in me zag zitten’

DoorWillem Held

AMSTERDAM - Als het dertien jaar geleden allemaal iets anders was gegaan, had bij Ajax nu een keeper van 2,13 meter onder de lat kunnen staan. Maar de 11-jarige Quinten Post werd tijdens een testdag van de Amsterdamse voetbalclub afgekeurd en is toen maar gaan basketballen. Deze week begint deze 24-jarige reus officieel aan zijn eerste seizoen bij Golden State Warriors, een van de titelkandidaten in de NBA.

Hij woont al ruim vijf jaar in Amerika, maar volgt Ajax en het Nederlands elftal nog steeds op de voet. Zo ook zijn voormalige club Apollo uit Amsterdam, waar zijn vader nog steeds basketbalt. „Toen ik zeventien was, heb ik nog even samen met hem in één team gespeeld.”

Maar zijn eerste passie was voetbal, vertelt Post (24) telefonisch vanuit San Francisco. „Iedereen zat toen op voetbal en het waren mooie jaren voor het Nederlands elftal. Tot mijn elfde speelde ik bij SDW in Amsterdam-West. Ik hoopte als keeper bij Ajax binnen te stromen, maar werd bij een open dag afgewezen. Daarna besloot ik om te stoppen met voetbal en te gaan basketballen, zoals mijn vader deed. Misschien was het achteraf gezien dus wel gunstig dat Ajax het niet in me zag zitten...”

Beste beslissing van zijn leven

Zijn loopbaan als basketballer liep via een kronkelig pad naar de absolute top. Op zijn zeventiende kwam Post bij een opleidingsteam in Berlijn terecht, waar hij werd gescout door Mississippi State. „Veel groeipijn”, zo vat Post de afgelopen vijf seizoenen in het Amerikaanse college-basketbal samen. „Ik kwam in een hele andere wereld, met jongens die fysiek veel sterker waren. Ik moest bij-bikkelen om mijn mannetje te kunnen staan. Het eerste jaar speelde ik geen minuut.”

"Misschien was het achteraf gezien wel gunstig dat Ajax het niet in me zag zitten"

Na twee seizoenen greep hij de kans om te verkassen naar Boston College. Dat noemt Post de beste beslissing van zijn leven. „Daar ben ik opgebloeid en in het laatste seizoen was ik een van de betere spelers van het college-basketbal.”

Lelijke kop op tv

Dat bood hem de kans om te worden uitgekozen door een NBA-club tijdens de jaarlijkse draft. Henk Norel was vijftien jaar geleden de laatste Nederlander die dat overkwam, maar hij speelde niet daadwerkelijk voor Minnesota Timberwolves. „Ik wist dat ik een kans had”, vertelt Post over de spannende dag van de draft in juni van dit jaar. Vijf minuten voordat het tijdens de rechtstreekse tv-uitzending bekend zou worden gemaakt, belde zijn manager: „Hij zei: ’Je gaat straks die lelijke kop van je op televisie zien.’ Dat was een heel emotioneel moment.”

Post werd als 52e college-speler gedraft door Golden State Warriors, de roemruchte zevenvoudig NBA-kampioen uit San Francisco. Hij tekende een zogenoemd two way contract dat hem ook de mogelijkheid biedt wedstrijden mee te doen bij Santa Cruz Warriors uit de G-League. Dit allemaal voor het salaris van 578.577 dollar per seizoen, ruim een half miljoen euro.

Trash minutes

Post trainde het hele voorseizoen met Golden State Warriors mee en speelde al wat minuten tijdens oefenwedstrijden. „Maar dat zijn zogenoemde trash minutes, als de wedstrijd al dik gewonnen of verloren is”, zegt hij zelf in alle bescheidenheid.

Quinten Post dunkt tijdens een oefenwedstrijd tegen Los Angeles Lakers raak voor Golden State Warriors. Deze week begint de 2,13 meter lange reus aan zijn eerste NBA-seizoen bij de ploeg uit San Francisco.

Quinten Post dunkt tijdens een oefenwedstrijd tegen Los Angeles Lakers raak voor Golden State Warriors. Deze week begint de 2,13 meter lange reus aan zijn eerste NBA-seizoen bij de ploeg uit San Francisco.

Post weet zeker dat hij deze week tijdens de uitwedstrijden tegen Portland Trail Blazers en Utah Jazz bij de selectie zit. Maar hij weet ook al dat hij volgende week twee wedstrijden speelt bij Santa Cruz Warriors. „Dat is prima”, zegt hij zelf. „Hier zal ik niet veel spelen, maar bij Santa Cruz ben ik een soort sterspeler en kan ik me ontwikkelen. Verder wordt wekelijks bepaald waar ik speel.”

Stephen Curry

Het lijntje is kort tussen deze twee selecties, want de legendarische Steve Kerr is hoofdcoach in San Francisco en zijn zoon Nick Kerr heeft die functie in Santa Cruz. De inmiddels 59-jarige Steve Kerr werd vijf keer NBA-kampioen als speler en vier keer als coach. „Hij is erg positief, vriendelijk en slim”, zegt Post over zijn coach. „Hij promoot veel vrijheid op het veld. Als rookie voel ik die vrijheid nog niet, maar ik snap waar hij naartoe wil.”

Steve Kerr was zelf een topschutter en heeft de luxe om als coach te beschikken over Stephen Curry, ook al zo’n puntenmachine. Post, zelf een center met een goed afstandsschot, noemt het ’een beetje onwerkelijk’ om dagelijks samen met deze grootheden in de zaal te staan. „In het begin zweef je een beetje. Stephen is een supervriendelijke gast, heel benaderbaar en bescheiden. Maar hij is ook een echte killer en zonder twijfel de allerbeste schutter die ooit heeft gebasketbald. Het is heel vet om met hem te spelen en hem zijn dagelijkse oefeningen te zien doen. Deze man mist bijna niet, ook niet in de trainingen.”

Speeltijd in NBA?

In Amerika noemen velen Denver Nuggets en Boston Celtics, de kampioenen van de afgelopen twee seizoenen, nu ook weer de twee grote titelfavorieten. Maar Post vindt zijn eigen club ook kansrijk; „Wij hebben een zeer ervaren team. De Warriors spelen altijd voor de titel.”

Francisco Elson was in 2012 de laatste Nederlander die daadwerkelijk in de NBA speelde. Bij de vraag hoe groot de kans is dat hij dit seizoen echt speeltijd krijgt op het allerhoogste niveau, houdt Post zich wijselijk op de vlakte. „Dat weet ik niet, dus daar ga ik geen uitspraken over doen. Ik zal me elke dag moeten bewijzen.”

Quinten Post is afgelopen zomer als enige Nederlandse speler gedraft door een NBA-club, maar er zijn nog drie andere jonge mannen van Hollandse bodem die dit seizoen kunnen doordringen tot het allerhoogste niveau. Zo tekende Jesse Edwards een two way contract bij Minnesota Timberwolves. Verder maken Malevy Leons (Oklakoma City Thunder) en Tristan Enaruna (Boston Celtics) deel uit van opleidingsteams en hebben ze een kleine kans om door te stoten naar de NBA.

 

Voor meer NBA Basketball van de Telegraaf, kijk   ---  Hier  ---

Voor alles over Basketball van de Telegraaf, kijk   --- Hier  ---

(OUDE) COLUMN AART DEKKER UPDATED OP EEN GOUDEN 3X3-FUNDAMENT: 7 jaar geleden, en ik had een Droom...7+4=11 jaar later → 2028; de Droom is weer actueel! / DIMEO VD HORST ARVIN SLAGTER WORTHY DE JONG & JAN DRIESSEN vs. KING JAMES STEPH CURRY KD & CP IIII ? /

 

De vier Gouden Mannen #3X3 in Parijs; v.l.n.r: Jan Driessen, Worthy de Jong, Dimeo van der Horst en Arvin Slagter. Zouden ze het nog een keertje kunnen overdoen, en dan NBA-toppers als LeBron James, Stephen Curry, Kevin Durant en Chris Paul kunnen treffen? (Foto: #FIBA3X3)

*

7 jaar geleden, en ik had een Droom...7+4=11 jaar later → 2028; de Droom is weer actueel!

Het moet een jaar of zes, zeven geleden zijn geweest en ik zag dat waar ik eigenlijk al vanaf de jaren '90 van droomde; dat #3X3 een Olympische Sport zou worden en serieus genomen zou worden zo rond het Olympische jaar 2024 zich zou ontvouwen.

Hoe #FIBA alle regels en systemen precies zou gaan uitwerken, dat was mij toen nog lang niet tot op detail duidelijk; eerlijk gezegd had ik ook héél andere dingen aan mijn hoofd...het was voor mij toen dus een kwestie van grote lijnen.

Ik maakte toch wel wat rekensommetjes: hoe oud zou LeBron James tegen 2024 zijn?

~39

Stephen Curry?

~38

Arvin Slagter – toen op zijn absolute top?

~37

Worthy de Jong?

~35

Er doemde een Droom op in mijn hoofd: wat nou als die vier mannen, ik bedacht er nog een stuk of wat namen van NBA-Legendes en Nederlandse spelers die mij geknipt leken voor het spelletje om de viertallen vol te maken (die regel kende ik dan net weer wel).

Ik schreef – net als nu – ff snel een kort stukje in elkaar en gooide het on-line.

Waar?

Al sla je me dood...

Waar ik nog niet mee had gerekend, waren de regels die FIBA invoerde om er een echte serieuze op zichzelf staande sport van te maken, en wat ik toen – denk ik – ook nog niet wist, was de doelstelling om het competitiesysteem zo in elkaar te zetten dat (juist) ook kleinere Basketball-landen kansen te geven op het hoogste niveau mee te laten strijden.

Dus Lebron en Steph?

2024 is nog te vroeg...

Mooi, want voor Dimeo van der Horst, Arvin Slagter, Jan Driessen en Worthy de Jong was 2024 precies goed blijkt nu!

Goud; The Netherlands!

En hoe zit het dan met die 7+4=11 uit de kop?

Nou, ik denk dat voor The King, Steph, Durant, CP III, en nog wel wat mannen, is 2028 – LA natuurlijk een punt op de horizon dat ze zouden kunnen halen. Dan zijn ze gestopt in de NBA, moeten ze nog wel ff investeren en de wereld rond om punten te halen, maar...het zou zomaar kunnen!

En dat is dan weer misschien precies de trigger die eerzuchtige, dromende Nederlandse Warriors – zoals @BeWorthy, en Arvin Slagter – wat is eigenlijk zijn bijnaam? – nodig hebben, om op hun beurt nog voor 4MoreYears te gaan...

Ik kan er nu al van watertanden!

AART DEKKER

P.S. In de tsunami aan media-producties die er sinds het Nederlandse 3X3-Goud loskwam, kwam ik ook het volgende verhaal tegen..:

 

3x3 basketballers nog één keer gehuldigd, nu in Amsterdam: ‘Zal lastig worden dit succesteam bij elkaar te houden’https://t.co/5F3SUiBSRe

— Het Parool (@parool) August 27, 2024

...'t is dus blijkbaar nog geen uitgemaakte zaak...wordt het nóg interessanter om e.e.a. te blijven volgen..!

 

SHARTIE AART DEKKER / DONAR NIEUWS: Beter Laat dan Nooit - Carrington Love naar Donar / COMMENTAAR / DBL BASKETBALL LEAGUE NLD MANNEN 2019-2020 /

Een jaar(-tje) later  - te laat? -  dus...Carrington Love Van ZZ Leiden (via België) naar Donar Groningen

SHARTIE AART DEKKER

Beter Laat dan Nooit - Carrington Love naar Donar

Aan het einde van het seizoen 2017-2018 was het voor mij een duidelijke zaak; Carrington Love van Leiden naar Groningen  - vermits de Groningers er niet in zouden slagen om hun Stille Superster Brandyn Curry vast te houden. Ik stak die mening bepaald niet onder stoelen of banken...

Dat vervolgens de ons onbekende Jordan Callahan  - volgens mij trouwens een prima spelverdeler -  werd gehaald, begreep ik dan ook niet (helemaal).

De rest is geschiedenis...

En nu komt Love dus alsnog naar Groningen, hopelijk een jaartje beter dan hij in Leiden was.

(AD)

**

Van de site van Donar:

Groningen, Nieuws 15 juli 2019

 

Carrington Love wordt de nieuwe spelverdeler van Donar naast Leon Williams. De 1.86 lange Love speelde afgelopen seizoen voor Kangoeroes  Basket Mechelen (België), maar we kennen Carrington vooral van zijn eerdere periode bij Zorg en Zekerheid Leiden, waar hij een uitstekende indruk achterliet. Daarvoor speelde hij bij Kirchheim Knights, na zijn opleiding bij Green Bay (Wisconsin).

In zijn seizoen bij ZZ Leiden was de 25-jarige pointguard niet alleen een makkelijke scorer, maar ook een van de beste assistgevers van Nederland. Hij werd verkozen in het All-Star en All-Defense team. Hij kon die goede lijn doortrekken in het afgelopen jaar in België, waar hij vijfde op de topscorerslijst werd en tweede in de categorie steals.

Carrington Love tekende een contract voor één seizoen.

MISSCHIEN...HAD STEPH CURRY TOCH BETER DE HUMMER KUNNEN NEMEN...

Steph Curry Crash Video Shows Porsche Smashed By Out Of Control Car | TMZ Sports

TMZSports 

Gepubliceerd op 26 nov. 2018

Steph Curry was REALLY lucky to walk away from his Black Friday car crash without a serious injury -- because TMZ Sports obtained video of the accident ... and it's scary stuff. 

SUBSCRIBE -- http://po.st/TMZSportsSubscribe 

About TMZ Sports: Some of the best stories in sports have been off the field and we’re reporting on athletes from NFL, NBA, UFC, WWE, MLB and more! 

Steph Curry is 1 auto kwijt. Dat gebeurde nadat de sterspeler van Golden State Warriors betrokken was bij een auto-ongeluk in Oakland. De basketballer raakte gelukkig niet gewond, maar zijn auto had flinke schade.

Momenteel speelt Curry niet door een liesblessure.

NBA star Stephen Curry unhurt in multi car crash

Associated Press

 

Gepubliceerd op 23 nov. 2018

 

COLUMNISTEN LEON KERSTEN & AART DEKKER / Q&A / DBL & ORANJE: 'Hey Leon, Hey Aart(6)' - Transfers DBL en Cruciale Qualifiers voor Oranje

Hey Leon: De Play-offs waren nauwelijks afgelopen en de geruchtenmolen was al op gang. Ook de eerste transfers zijn al een feit. Maar het belangrijkste moment voor het Nederlandse Basketball -de Qualifiers waarin wordt bepaald of de Orange Lions door kunnen in de WK-Kwalificatie, of afvallen- komt er nog aan; Nederland Thuis tegen Roemenië en Italië. En daar is -tot nu- bar weinig aandacht voor in de Media, en ook wat betreft de kaartverkoop loopt het (nog) geen storm; genoeg te bespreken dus.

DBL Transfers

Q-Hey Leon: De eerste transfers vanuit de DBL zijn bekend – vooral Brandyn Curry liet er, zoals verwacht, geen gras over groeien, en vertrok naar een van Donar's tegenstanders in 2018-2019 ESSM Le Portel. Alweer ontwikkelt zijn carrière zich zoals jij al lang geleden voorspelde. Behalve... Hij ontwikkelt zich natuurlijk erg goed, maar zijn al die stappen tot nu toe niet steeds een beetje aan de voorzichtige kant? Wat vind jij? Waar zie je hem uiteindelijk uitkomen?

A-Hey Aart: Ik denk dat het plafond van Curry hoger ligt dan Portel. Het is een zeer intelligente man die op mij een leergierige indruk maakt. Voor pointguards in Europa is ervaring heel belangrijk o niet cruciaal om stappen te maken, dat geldt voor spelers als Curry maar ook voor bijvoorbeeld Charlon Kloof. Een portie geluk is ook nodig, coach het echt in je ziet zitten, team waar je goed inpast, successen etc. Er zijn een ziljoen pointguards buiten de NBA, de verschillen zijn niet eens zo groot, dus geluk is zeker een factor. Euroleague moet het streven van Curry zijn voor zijn 30^e, hij is nu 27.

 

Q-Hey Leon: Wie denk jij dat er nog meer gaan vertrekken naar groener weiden?

A-Hey Aart: Pffff. Denk dat we amper een Amerikaan gaan terugzien. Maar denk niet dat er veel naar groenere weiden gaan. Denk zelfs dat we van de meesten nooit meer iets horen. Love is dus van Leiden naar Mechelen. Dat terwijl Donar hele serieuze interesse in hem had, dit zegt toch wel iets. Uit de Eredivisie zie ik geen Nederlanders vertrekken naar betere oorden. Dus ach een zomer zoals velen hiervoor.

Al bekend zijn o.a: het bijtekenen van Worthy de Jong bij ZZ Leiden, het vertrek van Jesse Voorn naar New Heroes Den Bosch vanuit Leiden, en het aantrekken van Rolf Franke als Coach door ZZ. Rolf Franke coach van ZZ Leiden; die move zag ik ff niet aankomen -al verbaast het me ook weer niet. Den Bosch meldde het stoppen van Kees Akerboom Jr, en gaat niet verder met Pim de Vries en Kevin Bleeker, maar blijft wel stevig inzetten op de eigen Academy, dus Home-grown Talent.

Q-Hey Leon: Wat is jouw kijk op deze grote veranderingen in Den Bosch en Leiden? Waar komen die op uit begin volgend seizoen?

A-Hey Aart: Het eigenlijk heel simpel. Donar is de maat waar alles aan afgemeten wordt. Den Bosch en Leiden stonden er mijlenver vanaf. Dat Den Bosch dus een grote schoonmaak houdt is een logisch gevolg van een natuurlijk proces, survival of the fittest. Jos Frederiks wil altijd graag eerst een sterke Nederlandse kern voordat de buitenlanders komen. Voorn is dan logisch, logisch ook als opvolger van Akerboom.

Leiden is met Voorn een goede Eredivisiespeler kwijtgeraakt. Ook daar is een Nederlandse kern belangrijk. Rolf Franke is natuurlijk een vraagteken als coach, maar ik ga uit van het positieve. Als speler was hij een winnaar. Hij zal best een goede selectie bij elkaar krijgen, vraag is natuurlijk of Franke gedurende de competitie wel Worthy de Jong gaat sparen zodat hij in de play-offs nog energie heeft in tegenstelling tot Vervaeck en Casteels die De Jong een seizoen lang 35 minuten gemiddeld lieten spelen.

Q-Hey Leon: Welke prominente spelers zie jij wel verkassen er binnen Nederland?

A-Hey Aart: De vraag is hier. Wie is er goed genoeg om een stap hogerop te zetten? Sam van Dijk komt in de picture, maar voor zijn persoonlijke ontwikkeling zou een stap naar bijvoorbeeld Leiden misschien te vroeg komen. Dat geldt voor alle BAL-talenten trouwens, Roel Aarts terug naar Den Bosch is wel logisch. Maik Brouwer is een optie. Dimeo van der Horst wellicht, al weet ik niet of zijn prioriteiten misschien bij 3x3 liggen.

Q-Hey Leon: En wie zouden er -voorlopig- blijvertjes kunnen blijken te zijn?

A-Hey Aart: Alle andere spelers in de Eredivisie, maar dat is ook niet erg. Of er talent zit voor de Eredivisie in de DTL of Promotiedivisie, durf ik niet te zeggen.

Onze lezers mogen het bovenstaande trouwens best beschouwen als een uitnodiging om hun ideeën te spuien!

Orange Lions

Bijna drie decennia was Oranje afwezig in Europa. Dat werd op miraculeuze wijze rechtgezet in 2014 en 2015. Daarna werd tegen Duitsland een tweede deelname op rij aan EuroBasket op de valreep gemist. Maar het momentum bleef in zoverre intact, dat de Oranje nog wel steeds in de running is voor Kwalificatie voor het WK 2019 in China. Ik ben een tikkeltje teleurgesteld in het spel en de resultaten tegen Roemenië, Italië en Kroatië Uit, na de fraaie winst tegen Kroatië thuis. De laatste deelname aan een WK was zelfs nog langer geleden dan die aan een EK. Bovendien zijn zowat alle Oranje Mannen Teams in belangrijke Team-/Bal-sporten al uitgeschakeld voor hun WK's; bijvoorbeeld Voetbal, Volleyball en Handbal. De Lions doen nog mee..!

Q-Hey Leon: Is het niet bizar dat het zo stil is in de Media, maar ook wel binnen de Nederlandse Basketball-community? Zou het inmiddels niet moeten Buzzen over die twee wedstrijden in de Basketball-tempel van Nederland -MartiniPlaza- in Groningen? Hoe komt dat volgens jou?

A-Hey Aart: Dilemma. Groningen heeft het afgedwongen dat het nu de basketbalhoofdstad van Nederland is, sportief en qua ambiance. Alleen denk ik dat de keus voor een wedstrijd op donderdag in Groningen niet gelukkig is. Op zo’n doordeweekse dag dat iedereen gewoon werkt en op vrijdag ook, komt er van buiten een half uur, drie kwartier rijden niemand kijken en ik geef ze geen ongelijk. Het publiek moet dus komen uit de stadsregio Groningen. Een paar duizend mannen en vrouwen zou toch moeten kunnen. Dus ik ben behoorlijk teleurgesteld als die er niet zijn. Een avondje uit bij Oranje in Martiniplaza is net zo leuk als een avondje Donar, zou ik zeggen.

Dat er in de media weinig aandacht is heeft een aantal redenen. Om te beginnen is er een WK voetbal en Nederland heeft nou eenmaal, ook in de media, geen sportcultuur, maar een voetbalcultuur. Verder is basketbal in Nederland een piepkleine sport. Ik weet dat je kunt zeggen dat de media de sport groter kunnen maken. Ik ben van de categorie dat je de hand in eigen boezem moet steken. Maak jezelf zo belangrijk dat men (de media en de fans) niet meer om je heen willen. Dan ben je echt een professionele sport met aanzien. Daarom is het presteren van Oranje het vlaggenschip van de sport zo belangrijk.

Q-Hey Aart: Wat vind je er zelf van?

A-Hey Leon: Ik heb een Column geschreven over mijn kijk erop. Je leest hem   ---  Hier  ---

Q-Hey Leon: En nog belangrijker: wat doen we eraan? Hoe krijgen we die Media er wel bij betrokken, jij bent een prominente mediaman als het om het Nederlandse Basketball gaat...heb jij ideeën over wat wie allemaal zouden moeten doen om wel die Media-buzz op gang te krijgen?

A-Hey Aart: Dat ligt niet aan ons, dat ligt aan Oranje en de clubs in de Eredivise. Sorry dat ik nu over het vrouwenbasketbal heen stap en andere basketbalonderdelen, maar het is niet anders. Heel simpel. Als Oranje op constante basis goed presteert komt er aandacht. Dat geldt ook voor de Eredivisie. Het moet professioneler. Ik weet dat er dingen gebeuren, maar het gaat langzaam. Ik heb onlangs lang met Ramses Braakman (voorzitter DBL) gesproken, ik ken de plannen. Klinken goed, maar eerst zien en dan geloven. Het kost nou eenmaal tijd om dingen goed te regelen. Over een nacht ijs……

Bottom-line alles, echt alles, op het veld, ernaast, in de hallen, op kantoren, richting sponsoren en fans, alles moet professioneler (en dus beter).

Q-Hey Leon: En dan natuurlijk de hamvraag: hoe denk je dat Oranje Basketball het in Groningen gaat doen? Zie jij ze in 2018-2019 nog meedoen aan de Qualifiers? En wat zouden de kansen dan zijn? Wat gaan we met zijn allen missen als we niet Oranje dusdanig supporten dat het 'gewoon' die volgende ronde haalt? Ik ben benieuwd naar je antwoorden!

A-Hey Aart: Roemenie gaat (zal en moet!) verslagen worden met meer dan 7 punten. Dat geloof ik heilig. De nederlaag in de uitwedstrijd had in mijn ogen vooral te maken met maar 1 dag rust na het duel tegen Kroatië. Dat was meteen de reisdag. Jammer, maar het is niet anders (al zaten er in de oorspronkelijke FIBA-planning 2 dagen, maar om de EuroLeague tegemoet te komen werd dat er 1). Verder heeft Oranje het manco dat het te vaak een gat voor zichzelf graaft door niet goed aan wedstrijden te beginnen. Plus Italië is echt wel een goede ploeg, ondanks de afwezigheid van de NBA’ers en een aantal Euroleaguespelers. Kroatië uit was een gemiste kans, maar laten we reëel blijven en vooral onthouden waar Oranje vandaan komt. 

Q-Hey Aart: Wat denk jij ervan?

A-Hey Leon: Ik heb het gevoel dat als Nederland echt goed gaat spelen, het een stevige overwinning zou moeten kunnen boeken. En dan op zondag hopelijk door voor een echte stunt...dat zo een hele mooie afsluiting zijn van een erg lang seizoen. En dan komen er  volgend seizoen nog drie keer twee hele mooie wedstrijden van Oranje bij. Het momentum blijft dan bestaan, en kan misschien zelfs nog sterker worden.

AART DEKKER & LEON KERSTEN


Leon schreef ook op zijn eigen Blog nog een betoog voor Oranje; je leest het   ---  Hier  ---

NOG EEN KANS VOOR DONAR-FANS & ANDERE NEDERLANDSE BASKETBALL-LIEFHEBBERS OM DONAR FIBA EUROPECUP PRIJZEN TE BEZORGEN

FIBA Europe Cup 2017-18 Fan Vote

MUNICH (FIBA Europe Cup) - With an exciting FIBA Europe Cup campaign rolling towards its high-point, we are putting the ball in your hands with an opportunity to have your say.
Who were the top players in their respective positions? Who deserves to be crowned MVP? Did you come across a particularly interesting up-and-coming player? Which coach did the best job on the sidelines?
The floor is all yours so vote for your favorites to decide who triumphs in the Fan Awards!
Voting ends on Tuesday, May 1 at 23:59.

Ook al haalde Donar Groningen na een fantastische campagne de Finale van de Fiba EuropeCup in 2017/18 niet, er is toch nog een kans voor de Groningers op Prijzen: in de Fan Vote van Fiba kan Gestemd worden op:

Erik Braal als Coach van het Seizoen

Brandyn Curry als MVP en Beste Guard

Evan Bruinsma als Beste Forward

Gezien de aantallen Fans in Groningen, en met wat steun uit de Rest van Nederland, zou je zeggen dat ze niet kansloos moeten zijn!

Stemmen dus! En dat kan: --- Hier ---

AART DEKKER

COLUMNISTEN AART DEKKER & LEON KERSTEN / PREVIEW DONAR-CLUJ / Q&A: Hey Leon?...Hey Aart! – Brandyn Curry & Donar Groningen Internationaal

De vorige Donar-Generaal -Lance Jeter- tegen die van nu -Brandyn Curry-

Q-Hey Leon: na een korte break gaat Donar Groningen nu echt een 'uncharted' traject in; de Knock-out-fase van een Europees Toernooi. Alhoewel...'gewoon' weer Thuis&Uit tegen Cluj; is dat niet curieus?

A-Hey Aart: Eigenlijk is weer Cluj een anti-climax. Je wil gewoon niet weer dezelfde tegenstander treffen in de volgende ronde, hooguit in de finale. Let wel Cluj wordt geen makkie. Donars kracht was de collectieve prestatie in de uitwedstrijd. In Martiniplaza waren er bij Cluj wat geblesseerden, die laatste actie van Bruinsma zal men ook niet vergeten zijn. Wat hebben zij nog te verliezen? Eerst thuis en dan uit omgekeerd aan de loting omdat Martiniplaza niet beschikbaar is, hoeft niet erg te zijn, maar fijn is anders.

Hey Leon: Ik ben het helemaal met je eens; direct na de tweede groepsfase weer tegen het team spelen dat je twee keer hebt verslagen, met deze voorgeschiedenis...zonde! Als Donar doorkomt is de neiging om te denken 'Logisch, ze hebben Cluj toch al twee keer verslagen!' groot, dus op het oog weinig te winnen. Maar Cluj is een sterke tegenstander, en heeft niets te verliezen. We moeten dus hopen dat Donar het mentale scorebordje terug weet te zetten naar 0-0.

Q-Hey Leon: Heb jij ook zo genoten van Donar in het algemeen, en spelmaker Curry in het bijzonder?

A-Hey Aart: Donar is gewoon een sterk en ervaren team dat weet wat het wil en weet wat ze kan. Daarbinnen is Curry de ongekroonde koning. Minder persoonlijkheid dan Jeter, maar wel een betere verdediger.

Q-Hey Leon: Jij was de eerste die ik -in zijn Bossche seizoen- hardop hoorde zeggen dat je erg veel potentieel zag in die Curry. Nu is hij weer terug in de DBL, doet hij 'de generaal Jeter' vergeten! Weliswaar een zeer in getogen versie en zonder de -ik vond wel grappige- zelfpromotie waar Jeter ook in uitblonk, maar toch... Hoe zie jij zijn toekomst? Hoever gaat hij Donar dit seizoen leiden? En daarna; denk je dat hij te behouden zal zijn? Gaat hij de drie Kampioenschappen van Jeter in Groningen evenaren...of zelfs verbeteren?

A-Hey Aart: De kans op een nieuw kampioenschap in Groningen is levensgroot, maar komt nooit van 1 man, ook niet van Brandyn Curry. In Europa zie ik ze hooguit nog een ronde verder komen. Oostende is dan net ietsje te sterk, maar nogmaals pas op voor die Roemenen! Curry zie ik niet nog een seizoen in Groningen blijven. Zijn prestaties, vooral in Europa, worden letterlijk in klinkende munt omgezet en zoveel zit er niet in de Donar-schatkist. Bovendien is de Eredivisie geen uitdaging voor Curry die ook geen Nederlandse vrouw heeft zoals Dourisseau die wel heeft.

Hey Leon: Ik begrijp je antwoord; het is rationeel waarschijnlijk. Ik hoop dat Donar de gevaarlijk klip Cluj weet te nemen, en dan extra motivatie put uit een nieuwe tegenstander als BCO. Logischerwijs zijn die waarschijnlijk iets sterker, maar als alles goed is staat tegen die tijd MartiniPlaza gloeiend heet op zijn grondvesten te daveren, en hoop ik dat Donar nog verder boven zich uit stijgt; ik hoop dus op minimaal twee ronden, en tegen die tijd praten we verder...

Ook wat betreft Curry is je antwoord logisch, maar gold hetzelfde niet voor Jeter? Nou kwam die wel steeds na het begin van het seizoen terug...maar toch: ik hoop dat hij blijft.

Q-Hey Leon: Kan hij een soort van Joe Spinks, Chris McGutrie of Sergio Gibson kunnen worden?
A-Hey Aart: Gezien mijn voorgaande antwoord verwacht ik dat niet. Curry is echt een aardige vent, maar wel een prof. Zijn professionele loopbaan duurt een jaar of 10, in die tijd heeft hij alle recht om zoveel mogelijk te verdienen. Sentimenten zijn leuk, maar een prof is een prof. Bovendien denk ik dat hij best nog wat niveautjes omhoog kan. Zijn plafond kan weleens in Spanje liggen.

Hey Leon: Allemaal waar...maar hij zal vast weleens over deze materie praten met Teddy Gibson praten, kijk eens wat die voor een carrière heeft na een lange periode in Amsterdam...Een goed voorbeeld! Ik hoop dat dat hem doet besluiten er nog een of meer jaartjes aan vast te knopen. Als Back-up voor wat meer geld ergens in een bijrol spelen is toch niets? Het zou wel leuk zijn dat -als hij gaat- hij dan inderdaad in bijvoorbeeld Spanje terecht komt (en daar belangrijk kan zijn).

Q-Hey Leon: En dan Donar als collectief, ze werden door Fiba-Europe al twee keer Gerankt als tweede in het hele veld. Nu komen er vanuit de Fiba Champions League opnieuw een paar sterke teams bij. Waar zie jij de lat voor Donar? Hebben ze een kans op een Final-4, een Finale-tweeluik misschien zelfs? Kunnen ze Den Bosch en Amsterdam achterna?

A-Hey Aart: Let wel, we hebben het over de Europa Cup 4. Den Bosch deed het, lang geleden, in de Europa Cup 1 en de gespeelde Europese finale was Europa Cup 2. Den Helder deed het in de EC 1 en 2. Amsterdam was al EC 2 en 3. Tijden zijn veranderd en EC 1 is voor Nederlandse teams impossible. EC 2, wie weet, maar dat is volgens mij op uitnodiging. Champions League is EC 3 en de FIBA geeft daar ook de voorkeur aan grote landen, hoewel het de mond vol heeft van eerlijke kansen. Met een voorronde zo vroeg in het seizoen kan een Nederlandse ploeg alleen doorstoten als de selectie in tact blijft. Ofwel Curry en Bruinsma moeten bij Donar blijven. Plus de tijd gaat een keer vat krijgen op de Groningse spelers. Maar als de organisatie in Groningen stabiel blijft en het geld substantieel toeneemt (dat is niet makkelijk gezien het achterland en de status van de sport in Nederland) dan zou Donar over een jaar of 5 a 7 misschien in de voetsporen van de voornoemde Nederlandse clubs kunnen treden.

Hey Leon: Feitelijk heb je gelijk. Maar deze EC's zijn wel heel anders als die van toen. Het zijn echt competities aan het worden; als Donar in de Derde Play-in-roinde tegen Estudiantes een puntje meer had gescoord (of er eentje meer had voorkomen) dan waren ze in een Groep van Acht terecht gekomen. Veertien wedstrijden dus! En als je het daar dan niet zou redden tot in de Knock-out-fase, dan had je een dikke kans weer verder te spelen in deze Cup. En van de Grote Basketball-landen doet zowat iedereen Europees mee; in de tijd Van Nashua in EC-1, was dat alleen de kampioen... Dat Donar wel een tikkie op leeftijd begint te komen, moet alleen maar een extra stimulans zijn er NU alles uit te halen!

Ik ben benieuwd!

Geniet ervan!

Tot een volgende keer.

AART DEKKER

COLUMN AART DEKKER / RIK SMITS, MATT HAARMS, ISAAC HAAS, CURRY&IRVING: 'Mega-lang, Vs. Mega-atletisch, Mega-ver, Mega-skilled...' / DEBAT TOEKOMST / ULTIEME TOPWEDSTRIJDEN / MART SMEETS @ZIGGOSPORT

Het was een mooie week voor Echte Basketball-Liefhebbers, ik heb het (geloof ik) over eervorige week. ZiggoSport bood midweeks -met Commentaar van Mart Smeets- een absolute NCAA-Topper aan, en dat was voor niet-basketball-junkies, of liefhebbers met weinig tijd; dus degenen die nog niet het Net hadden afgespeurd naar alles over een van de Grote Nederlandse Basketball-Talenten - Matt Haarms, de eerste gelegenheid om een actuele wedstrijd met deze jonge Nederlander, Live(of kort daarna) in zijn geheel te bekijken.

Met dank aan Gideon van der Hijden hoorde ik een paar jaar geleden voor het eerst over deze jongen, en hij leverde er gelijk een link bij naar een serie clips waar Haarms met Peter van Paassen aan de slag was. Als voormalige Scout met veel Internationale Ervaring weet je dan al snel genoeg, ik geloof dat ik niet eens alle clipjes heb bekeken. Van zeer grote afstand probeer ik sindsdien een beetje bij te houden hoe het hem vergaat en afgaat, maar tijd en energie ontbraken me het laatste jaar om alles dat het Net te bieden heeft optimaal te benutten om hem echt op de voet te volgen. Gideon vertelde me toen ook: "Matt wordt een Nederlandse Porzingis!", en van wat ik in die clipjes zag, klonk me dat niet ongeloofwaardig in de oren.

Als je dan eindelijk een hele wedstrijd van zo'n gehypte -want dat is inmiddels toch wel het geval, en is niet noodzakelijkerwijs een positieve zaak- speler kunt zien, dan doe je dat natuurlijk. Al moet ik erbij zeggen dat ik de wedstrijd door allerlei omstandigheden in drie delen, verspreid over twee dagen heb gezien. Maar dan wel goed; regelmatig stukjes terugspoelend om bepaalde details goed te kunnen bestuderen.

Ik moet zeggen: het viel me zeker niet tegen, al wordt hij wel als langste man gebruikt, en daarmee bedoel ik niet 'als Porzingis in de NBA', maar toch wat meer als traditionele lange man. En omdat Purdue University nog een lange man heeft; het Fysieke Monster met best goede Inside-skills, met de naam Isaac Haas, en Coach Matt Painter deze twee mannen soms tegelijk schijnt te gebruiken, maar niet in deze wedstrijd, stond er dus steeds een van de twee in het veld. Terwijl Kristaps Porzingis nu toch echt een speler is die misschien op papier een of twee posities invult, maar zoveel vrijheid heeft dat hij een Universele Spelers is die alleen niet veel als Point Guard wordt gebruikt. Dat wil nog niet zeggen dat het uitgesloten is dat Haarms zich ook zo zou kunnen ontwikkelen, maar meestal betekent NCAA-Basketball voor jongens met deze lengte -Matt is ruim 2.20m lang en schijnt nog steeds te groeien..!- toch wel dat de focus op het ontwikkelen van een Inside-speler. En met oog op de Orange Lions en zijn NBA-Perspectieven zou ik hem daar toch liever niet zien uitkomen.

De 'Purdue Twin Towers': Links Matt Haarms(2.21m), Rechts Isaac Haas(2:.18m)

Want hoeveel '7-Footers' die Inside spelen, slagen er nu eigenlijk vandaag de dag nog eigenlijk in de NBA? Wat me meteen op Haas brengt; Mart Smeets dichtte ook hem een grote NBA-Toekomst toe. 'Draft-gewijs' -Isaac Haas is een Senior en moet dus 'De Stap' deze Zomer gaan maken- zal Mart daar ongetwijfeld gelijk in krijgen. Dus als die jongen goed met geld kan omgaan, dan is zijn kostje financieel gezien zeker gekocht. Maar als je aan mij vraagt op welke speler hij het meest lijkt -dat vergelijken is iets wat Scouts vaak als een van hun methoden gebruiken om het potentieel van spelers te evalueren- dan zeg ik: "Timofey Mozgov", en alhoewel dat een uitstekende NBA-Center is, en ook hij zijn schaapjes inmiddels ruimschoots op het droge heeft (vermits hij natuurlijk met de weelde kan omgaan), vind ik dat zijn carrière in de NBA toch iets tragisch begint te krijgen.

Waarom?

Neem nu als voorbeeld zijn tijd bij de Cleveland Caveliers. Hij deed het daar in mijn ogen meer dan uitstekend, maar werd erg wisselend gebruikt. Als hij goed gebruikt werd en veel minuten speelde, produceerde hij 'Vette Stats'. Er zijn tijden geweest, dat je dan als NBA Center de Jackpot had aangeboord; met andere woorden, dan hoorde je bij de allerbest betaalde spelers, en had je -vermits Free Agent- de clubs voor het uitkiezen, en kon je nog een kansrijk team kiezen ook; dan had je dus kans op 'een Ring', en na het grote geld is dat vaak het volgende ultieme doel en winnen is natuurlijk so-wie-so het doel van elke echte speler. Maar die tijd is voorbij, en Mozgov is inmiddels een soort van Jouney-man geworden; elk jaar een andere club. Al hoop ik voor hem dat dat gesol ophoudt nu hij bij de toch ietwat Russisch gekleurde Brooklyn Nets terecht is gekomen. Maar wat betreft speeltijd lag zijn hoogtepunt in de Play-Offs bij Cleveland; ruim 26 minuten per wedstrijd; dan ben je niet de Ster die Lange Mannen van zijn kaliber ooit wel waren in de NBA. En wat dat betreft, vrees ik dus voor Isaac Haas, maar ik kan me natuurlijk vergissen/hij kan de uitzondering worden die de regel bevestigt, en dat zou ik hem graag gunnen!

En hoe zit dat dan met Matt Haarms? Toen ik die zag spelen -en ik zag hem voor iemand van zijn leeftijd/lengte in de Top van de NCAA toch redelijk unieke dingen doen, dit in tegenstelling tot Mart Smeets die juist op diezelfde momenten vaak riep dat "de Jonge Nederlander zijn man liet lopen, of kwijt was". Ik heb het dan bijvoorbeeld over zijn voetenwerk. Overall werd Mart trouwens, zowel over Haarms, Haas, Purdue en ook over tegenstander Michigan en de wedstrijd als zodanig, in de tweede helft steeds uitbundiger enthousiast. Die beleving deelde ik volledig met hem; het was een wedstrijd waarvan je hoopt dat je die in bijvoorbeeld een Final-4 voorgeschoteld krijgt!...

Haarms vs. Porzingis?

Ik zie op dit moment meer een Jonge Rik Smits in hem, maar dan wel een beetje aangepast aan het Hedendaagse Basketball. Ik benaderde Rik met de vraag of hij de wedstrijd ook had geien, wat hij van Haarms vond, en hoe het met zoon Derrik ging. Rik had de wedstrijd zelf niet gezien, maar was zeer positief over Haarms, en met Derrik ging alles ook naar wens; we mogen Smits Jr. deze zomer in Nederland tegemoet zien, zo begreep ik. Dat zou een mooi vooruitzicht zijn! Een groot verschil met 'het Tijdperk Rik Smits in College (Marist)' is trouwens wel dat het toen best moeilijk was aan beelden te komen, terwijl we er nu -met een beetje moeite, en misschien voor een beetje extra geld- overvloedig veel (bewegend) beeld te vinden is.

Derrik & Rik Smits(Foto overgenomen van J-dus.com)

Purdue -het alma Mater van Legendarische Coach John Wooden trouwens, daarover hier op mijn Blog in de toekomst veel meer- is een erg goed team, heeft het voordeel mogen genieten in de vorige zomer op een Hoog Internationaal Niveau actief te zijn geweest, en dat zou zomaar kunnen  betekenen dat Purdue All The Way, en anders toch wel heel diep, March Madness (in) gaat!

Boven dit stukje staat: 'Mega-lang, Vs. Mega-atletisch, Mega-ver, Mega-skilled...', met als Tags onder andere nog 'DEBAT&TOEKOMST'. Voor ons is Matt Haarms natuurlijk erg interessant; hij is zeker niet de enige Nederlandse speler met een zeer zonnig toekomstperspectief -als alles wat er op dit moment in de diverse pijpleidingen zit, daar optimaal ontwikkeld uitkomt, dan hebben we misschien wel (helemaal) geen CTO nodig...- en kunnen de Orange Lions grote stappen maken als voortzetting van de belangrijke stappen die al zijn gemaakt... Haarms kwalificeert zeker voor de titel 'Mega-Lang'. Maar ik schreef al, al had ik het daar specifiek over collega Haas, dat is dus tegenwoordig niet altijd meer een 'Pre'..!

Afbeelding overgenomen van: 'Behance.net/gallery/'

In dezelfde week als Purdue vs. Michigan, werd in de NBA ook de Golden State Warriors vs. Boston Celtics gespeeld. Ofwel, zoals dat in de 'Star-driven' NBA nu eenmaal gaat: Step Curry vs. Kyrie Irving. Deze werd -ik heb het tenminste niet kunnen ontdekken- helaas niet door ZiggoSport gebracht. Ook die pot was van een waanzinnig hoog niveau!

Er is de laatste jaren, zeker ook hier in Nederland onder Liefhebbers, best veel gedebatteerd over het Stephen Curry en Klay Thompson Basketball - de Splash Brothers -, de met extreem veel Driepunters gepaard gaande High-scoring NBA-variant, van de toch al meer op Show&Entertainment leunende NBA-versie van onze Mooiste Teamsport. Ik zou de mensen niet de kost willen geven die in die periode op zijn zachtst gezegd 'niet enthousiast' waren..! Nu gun ik iedereen zijn mening, maar de mijne is dat dit nu eenmaal het Basketball van Vandaag de Dag is, en dat je grotendeels wel mee moet doen, want doe je het niet, dan leg je het aan de Top altijd af!

Stephen Curry vs Kyrie Irving EPIC PG Duel Highlights (2018.01.27) - Steph Got Left Hanging!

Dus dit is geen goed tijdperk voor Mega-lange spelers -tenzij ze iets in de richting van Kevin Durant en Kristaps Porzingis kunnen ontwikkelen- of genoegen willen nemen met een ietwat ondergeschikte rol ten opzichte van de absolute Sterren van heden ten dage. Er zal trouwens altijd plaats blijven voor Erg Lange, Fundamenteel Goede Lange Spelers; die zullen altijd in de NBA, of erbuiten ook Groot Geld kunnen verdienen, en Prijzen kunnen Winnen, vermits bij het juiste team. Maar dat laatste geldt so-wie-so altijd! En dus is het Toekomst-perspectief voor zowel Haarms, als andere Grote Jonge Lange Nederlandse talenten, en voor het Nederlandse Basketball als geheel, heel erg 'Bright'!!

Als we er tenminste nu eindelijk eens in gaan slagen -wat ik al vele jaren betoog- SAMEN leren werken, maar dat blijft op een of andere -voor mijn onbegrijpelijke manier- toch erg moeilijk...ik hoop niet TE moeilijk...

Reageren?
Graag!

AART DEKKER

***

Een aantal gerelateerde artikelen die ik de laatste tijd tegenkwam:

Hammerandrails.com/2016/10/5/13180660/2017-purdue-basketball-recruiting-matt-haarms-commits

Kentsterling.com/2017/12/22/is-purduembb-matt-haarms-a-future-nba-stretch-five-robbiehummel-thinks-so/
Purdueexponent.org/sports/article

Video.btn.com/the-journey-matt-haarms-celebrations of  'Facebook.com/groups/Ilovebball/?multi_permalinks'  (Big Ten Video!)

En over GS Warriors vs. Boston Celtics:

'sporza.be/cm/sporza/zaal/basketbal/1.3133995' (ook met video), en

WEER KOUDE KERST VOOR NEDERLANDSE BASKETBALLERS / DAN MAAR VEEL MART SMEETS TROUW: Jan Dekker / NFL / NBA / Coach 'Pop'- Geweten vd Coaches / TRUMP /

Ex-International, Ex-Transol/RZ, Ex-Nashua-DenBosch-Speler&Coach Jan Dekker, in zijn rol als Dean of Instruction, Reedley College en Californië, zie het laatste verhaal van Mart Smeets in Trouw, onderaan deze post.

COLUMN Aart Dekker:

De eerstvolgende twee alinea's zijn vooral bedoeld voor de Jeugd...maar mensen die een beetje nostalgisch aangelegd zijn zullen er ook geen probleem mee hebben.

Er was een tijd dat wij 'Basketball-Liefhebbers' tussen Kerst en Oud & Nieuw -en soms al iets voor de Kerst, of juist nog dagen na Nieuwjaar- massaal naar Haarlem, Rotterdam of Amsterdam trokken om daar in een heerlijke sfeer heel goed basketball te bekijken; de Haarlem Basketball Week(HBW), Holland Basketball Week(HBW) en -op het laatst- de Amsterdam/Haarlem Basketball Week ((A)HBW).

En tussen de wedstrijden door schoof de compacte massa -in vroeger jaren nog compacter dan in latere, omdat de Brandweer steeds strenger werd wat betreft het maximaal toe te laten aantal toeschouwers- van de tribunes naar het Promodorp -later tot 'Experience' omgedoopt, omdat er steeds meer ruimte kwam voor de Jeugd van Toen om oom zelf ook een balletje te gooien-, en velen gingen dan bij het stalletje waar de onder leiding van Mart Smeets samengestelde en uitgegeven Basketball Jaarboeken te koop waren. Als je een fraai Jaarboek gescoord had, dan ging dat mee naar huis, en dan kon je tot diep in de nacht lezen wat er in het voorgaande seizoen allemaal was gebeurd, door wie, en waarom. Mensen die geen nachten wilden braken, konden nog tot lang na 'de Week' napret beleven aan die boeken.

Helaas, helaas; het is allemaal geschiedenis. Geen (A)HBW's meer, en langer geen Jaarboeken van Mart Smeets meer. En om aan te geven wat een groot gat dat heeft geslagen zeg ik weleens "dat een geslaagde HBW zo ongeveer voor de Helft van het Nederlandse Basketball stond", en ook de Jaarboeken droegen zeker bij aan de Basketball-Cultuur in ons land. En hoewel er her en der in het land met heel hard werken op allerlei aspecten zaken zijn gerealiseerd die het gemis een beetje compenseren; hoe kan je zoiets unieks van die omvang ooit compenseren?


Dat is nu natuurlijk allemaal anders; er zijn legio kanalen via welke mensen die het weten te vinden aan informatie over, en beeld van Basketball in al die uithoeken van de planeet kunnen komen. Maar dat is voor Insiders; het algemene sportpubliek weet dat allemaal niet, of doet er de moeite niet voor. En juist in die categorie Sportliefhebbers moet 'Ons Basketball' zieltjes zien te winnen, en dat lukt nog steeds maar in veel te beperkte mate. Niet in het minst doordat de Landelijke Dagbladen -die vroeger best wel aandacht aan Basketball besteedden, en zeker bij Evenementen zoals de (A)HBW- daar zo goed als helemaal mee zijn gestopt. Wie leest er vandaag de dag nog een krant? Zal je misschien denken. Steeds minder mensen, dat is waar. Maar toch nog steeds wel zoveel, dat het een groot gemis is dat de aandacht in al die kranten en bladen zo gedecimeerd is, dat is tenminste mijn overtuigen.

Maar juist Mart Smeets krijgt in Dagblad Trouw, waarvoor hij zo'n beetje zijn hele carrière schreef, met enige regelmaat ruimte voor flinke verhalen over onder andere het Amerikaanse Basketball.

Ook onlangs; de onderstaande twee verhalen laten dat zien. Stukken van Trouw zijn op Trouw.nl, maar ook via Topics.nl te vinden, naast natuurlijk in de papieren Trouw zelf.

AART DEKKER

Dus: in het kader van (weer) geen Basketball Week:

Het originele artikel van Trouw vind je   ---  Hier  ---

Niet iedere sport verbroedert

Home

Trouw, Mart Smeets– 22:36, 24 november 2017

 

 

Het American Football bond onlangs in. Maar in het basketbal wordt een hecht blok gevormd tegen president Trump. 'Hij verdient het tegengeluiden vanuit onze sportwereld te krijgen.'

In zijn 2 oktober-uitgave van dit jaar kwam het befaamde Amerikaanse sportblad Sports Illustrated met een opmerkelijke cover. De titel luidde: 'A nation devided, sports united', en als lezer zag je een fotocollage van tien bekende sportpersoonlijkheden waar de profbasketballers LeBron James, Stephen Curry, Steve Kerr en Green Bay Packers-quarterback Aaron Rodgers de bekendsten waren.

Op de voorgrond stond ook Roger Goodell, de baas van alle NFL-football-spelers. Zes weken geleden nog had hij te dealen met tientallen opstandige spelers die als protest knielden bij het aanhoren van het Amerikaanse volkslied. In plaats van een escalatie, kreeg Goodell zijn manschappen terug in hun hok.

De footballwereld boog voor de eisen van de veelal conservatieve eigenaren die, opgewarmd door 'hun vriend' president Donald Trump, een oude strijdwijze oppakten en hoge boetes en ontslag boven hun league hingen. "Ik ben wel jaloers op de NBA", zei footballer Rodgers. "Die jongens worden gesteund door hun omgeving, wij helaas niet."

Terwijl het van het front van de MLB (honkbal) en NHL (ijshockey) wat dit onderwerp aangaat knetterend stil bleef, schroefde de NBA (basketbal) de afgelopen dagen de acties op. Diverse prominente mensen uit die rangen ageerden met niet alleen luide stem, maar ook met directe aanvallen op Trump en de Amerikaanse samenleving die maar de andere kant blijft opkijken bij rasgerelateerde onlusten, moorden en andere ontsporingen.

Steph Curry comments on LeBron James' critical tweet about President Donald Trump | ESPN

Warriors-coach Steve Kerr (wiens vader Malcolm ooit in Beiroet werd vermoord door Arabische sluipschutters) was in dezen fel en uitgesproken. Na een nogal persoonlijk en vooral onvriendelijk Twitter-duel van Trump met de in Amerika beroemde vader (LaVar Ball) van een jonge basketballer die in China was opgepakt wegens een vermeende winkeldiefstal, richtte Kerr zich tot de aanwezige pers rond zich en stelde: "Dit zijn twee mensen die voortdurend aandacht zoeken en krijgen. Het zou prachtig en wenselijk zijn als jullie, de pers in dit land, beide heren niet meer willen quoten. Dat is beter voor het hele land."

Steve Kerr comments on President Trump saying Warriors are not welcome at the White House | ESPN

Een scherpere zienswijze uit het sportkamp in de richting van het getwitter van de Amerikaanse president was er nog niet geweest. Trump had in zijn tweet gemeld: 'Als ik er niet was geweest, zaten de spelers nog vast in China... nu ik deze reactie (van de vader, red.) lees, was het misschien beter geweest als ik niets gedaan had... dan zouden ze nog vele maanden in een Chinese cel hebben moeten zitten.'

Protest

Het is opmerkelijk dat de ketting aan protestgeluiden bij voortduring uit de NBA-hoek komt. Daar waar in 1996 nog speler Mahmoud Abdul-Rauf beboet werd met 31.000 dollar per wedstrijd als hij niet 'recht stond' voor het Amerikaanse volkslied (en na enkele maanden weggeschopt werd uit de NBA en in de Turkse eredivisie zijn heil zocht), lijkt de basketbalwereld een hecht blok in de opmerkelijke tegencultuur die de sportwereld in Amerika thans oplevert.

Watch LeBron James defend calling Trump a bum on Twitter

Waar LeBron James (ruim 38 miljoen Twittervolgers) al grote golven heeft gemaakt toen hij openlijk stelde dat de protesterende footballer Colin Kaepernick een moderne vorm van Martin Luther King voor hem was en daarvoor geëerd diende te worden, stonden ook San Antonio-coach Gregg Popovich en de Warriors-spelers Kevin Durant en Stephen Curry op. Oklahoma Thunder-speler Carmelo Anthony durfde het moeiteloos aan in een nogal grimmige sfeer mee te lopen in een protestmars in Baltimore, zijn geboorteplaats.

Geen van allen hoorde iets van repercussies, noch van hun club, noch van de NBA-leiding. De zeer liberaal opgevoede president daar - Adam Silver, een advocaat van huis uit - houdt al zijn spelers voor dat ze de vrijheid hebben zich ook op politiek gebied uit te spreken.

De eigenaren van de twee NBA-organisaties waar spelers en coaches zich het meest roeren (Warriors en Spurs) in de debatten van heden, zijn beiden hardcore Republikeinen die op ruime wijze Trump financieel steunden tijdens diens verkiezingsstrijd. Tot nu toe hebben zij zich niet bemoeid met de acties van de mensen die bij hen op de loonlijst staan als speler.

Interessant is de reactie van Stephen Curry op een uitspraak van zijn grootste privésponsor, Under Armour-president Kevin Plank. Laatstgenoemde stelde in het openbaar dat Trump 'an asset to America' was (vrij vertaald: een aanwinst voor de Amerikaanse samenleving) waarop Curry zijn sponsor verbeterde door te stellen: "Ik ben het daarmee eens als je de letters E en T weglaat."

Plank moest in de rebound komen met een in vele grote kranten over een volle pagina aangekochte advertentie, waarin hij uitlegt dat zijn woorden niet zorgvuldig gekozen waren. Een driepunter extra voor Curry dus.

De voortdurend op scherp staande en pratende LeBron James krijgt nu ook volgers bij andere ploegen. Washington Wizzard-schutter Bradley Beal en Memphis Grizzlies-ster Mike Conley zijn opgestaan, omdat ze van binnen voelden 'dat het moest', om de Amerikaanse samenleving te tonen dat het nu misgaat.

Conley is sociaal-actief in de politiewereld van Memphis. In San Antonio uit coach Popovich zich. Verleden week stelde hij: "Wij hebben als ploeg al jaren gesprekken over deze zaken, maar hebben die altijd binnen de kleedkamer gehouden. Totdat Trump hier president werd. Toen kwamen we moeiteloos naar voren met onze protestgeluiden. Een man die zijn voorganger in diskrediet brengt en hem openlijk vernedert is dezelfde man die protesterende sporters 'sons of bitches' noemt en voorstelt hen te ontslaan. Hij verdient het tegengeluiden vanuit onze sportwereld te krijgen."

Goed, en waar waren dit dan allemaal  reacties op? Onder andere dit:

President Donald Trump Withdraws Invitation To White House From Stephen Curry | NBC Nightly News

 ***

Gregg Popovich highly critical of President Trump in interview | First Take | ESPN

***

Als Bonus nog een verhaal van Smeets in Trouw uit 2008, van 29 november nog wel(ik heb hem toen gemist, misschien wel vanwege dat het 29 november was)...:

Mart Smeets een paar jaar geleden, voor bewegend beeld van Jan Dekker, kijk onderaan.

Jan Dekker &Mart Smeets

Twee mannen, een bal, een basket en veel herin-neringen

Opinie

Mart Smeets– 29 november 2008

Opinie

De manager van het Burgess Hotel in Reepley, California, wenste me een ’Happy Thanksgiving’. Ik hield in en wenste hem hetzelfde. Hij keek me even aan en zei: „Hebben jullie deze feestdag ook?" en ik schudde mijn hoofd. Nee, de Amerikanen hadden het alleenvertoningsrecht op deze bijna heilige feestdag.

Ik vroeg de man waarom ze deze dankdag vierden en hij haalde zijn schouders op. Hij was al een jaar of 45, maar waarom hij op de laatste donderdag van november gevulde kalkoen moest eten wist hij eigenlijk niet. Het was immers ieder jaar zo, dus vanavond ook weer.

„Omdat de mensen uit mijn wereld naar dit land kwamen, daarom eten jullie nu gevulde kalkoen. Het waren de pelgrimvaders, weet u nog”, zei ik. Hij keek me verheugd aan, want hij kon het zich het weer herinneren. Hij had het ooit geleerd.

Tien minuten later begon ik mijn Thanksgivingdag. Jan Dekker, ooit topbasketballer in Nederland en nu scheikundeleraar en decaan in dit kleine, onbekende stadje waar bijna zeventig procent van de bevolking van Mexicaanse afkomst is, nam me mee naar zijn school.

Hij had de sleutel van de grote sportzaal en opende een deur; een grote, donkere basketbalzaal lag voor ons. Tien minuten later gooiden twee Nederlandse kerels, vrienden van vroeger, een balletje. Alsof het nooit anders was geweest. Samen waren we 119 jaar oud, samen debuteerden we lang geleden in het Nederlands team.

Dat gebeurde in het toenmalige West-Duitse Giessen, nu bijna veertig jaar geleden. Dekker herinnerde zich nog hoe hij tijdens één van de wedstrijden zo opgefokt en nerveus was dat hij een misselijkheid op voelde komen en vanuit het speelveld in één lange sprint naar het toilet moest rennen. 

Dat was toen, inmiddels hing de basket flink hoog. Dekker was nog actief, speelde in een amateurafdeling en verdraaid, hij had nog dezelfde bewegingen. Dribbeltje naar links, inademen, afdrukken, iets naar de zijkant vallen en scoren. Hij speelde ooit tijdens grote toernooien voor Oranje en werd later coach van Den Bosch.

Totdat hij de gang van de pelgrims volgde. Onverwacht voor velen van zijn vrienden en bekenden, maar het avontuur lokte en hij ging. En hier stonden we dan: Still crazy after all those years. Hij schoot veel raak, ik had moeite met de ring, maar het gevoel samen in die grote, lege zaal bezig te zijn gaf zoveel adrenaline dat de ballen ineens gingen vallen.

Het was donderdagochtend en tevreden dronken we koffie en kletsten we over ons verleden. Over de toernooien van Bremerhaven en Oostende. Daar, in België, speelde Dekker samen met Akerboom en Woudstra de Spanjaarden naar huis tijdens het EK. Spanje stond dit jaar in de olympische finale, Nederland mag nergens meer meedoen in de basketbalwereld.

Hij raadde me aan me als Amerikaan te gedragen in de avonduren. En dus at ik ’s avonds in San Francisco kalkoen met zoete aardappelen en nam pompoentaart met koffie toe.

En ik had staan ballen met een vriend van toen in een lege zaal. Twee kerels die in 1969 tegenover elkaar stonden in de Nederlandse competitie. Twee mannen, een bal, een basket en duizenden herinneringen, die niemand ons ooit kan afnemen. 

De originele versie van dit artikel vind je   ---  Hier  ---

***

Een vrij recent Interview met Jan Dekker t.g.v. Legends Game in Den Bosch.

Jan Dekker Legends Game Eiffel Towers Interview

CITAAT / STEPHEN CURRY / NBA / WARRIORS / WIJSHEID_ADVIES VOOR DE JEUGD: 'Be the hardest working person...'

Overgenomen van 'twitter.com/ahlamchinig'

DEBAT ZWART/WIT DISCRIMINATIE EN RACIAL PROFILING / STEPHEN CURRY GS WARRIORS MVP 2015-2016 / COMMENTAAR: 'Light-skinned vs. dark-skinned'

Cartoon overgenomen van Forbes.com, is een jaar oud, je vindt hem   ---  Hier  ---

De rest van deze post is: REPOSTED 3 juni 2017

Het ontbreekt me op dit moment aan tijd om zelf een flink stuk te schrijven over het opgelaaide debat over discriminatie van allochtonen/nieuwe nederlanders dat door de gebeurtenissen rond Sylvana Simons en Typhoon weer veel losmaakt. Maar dat debat zal niet een een, twee weken voorbij zijn; ik kom er later op terug.

Nu stuitte ik op dit verhaal over de MVP van het NBA Seizoen 2015-2016, dat er ook mee te maken heeft. Dus dat wil ik alvast delen...

Het origineel - en veel meer - vind je   --- Hier  ---, en het komst van de site 'undefeated.com'



COMMENTARY

Light-skinned vs. dark-skinned

Stephen Curry’s prominence resurfaces issues of colorism among blacks  

NOTE: This is the first of two consecutive commentaries by Michael Eric Dyson on Stephen Curry, his family and their influences on questions of race, color, family and faith.

It was a brisk May night in Oakland, California, when the Golden State Warriors vanquished the Portland Trailblazers to snag a second consecutive berth in the 2016 Western Conference finals.

Before the game, reigning MVP Stephen Curry once again hoisted the Maurice Podoloff Trophy recognizing him as the league’s most-heralded player. As the glee gently took hold in the locker room and spilled into the hallway outside, I spoke to Curry and most of his family — his father, the 16-year NBA veteran Dell, his enchanting mother Sonya, his brother and current NBA player Seth, and his resourceful wife Ayesha. I discussed with them a wide range of issues — faith, fatherhood, feminism, and family values — seeking to gauge how they affect Curry and his loved ones.

Now that the Warriors are entering the NBA Finals to play the Cleveland Cavaliers, Curry’s profile as the league’s best player will be further elevated.

But there is a vexing issue I didn’t raise with Curry and his family — an issue that his celebrity has shined new light on: the difference one’s visibility makes to the race, and to the larger world, if one is light-skinned or dark-skinned.

The politics of shade have shadowed black folk from the time we set foot in North America. Curry’s fame has upped the ante: Suspicion surrounds him because of his light skin, and because he’s been lauded by both the NBA and media establishments. The subliminal message has become explicit: Curry is a brother we may not be able to embrace because the powers that be embrace him too. Curry is not the first black man who makes some black folk uneasy because America loves him as much as we do, but he may be the most popular contemporary figure evoking that dilemma. And Curry’s color is at the heart of that dilemma.

There’s little question that Curry’s skin has inflamed a racial wound that may be invisible to folk outside the culture: the plague of colorism, or skin tone, that has yet to be conquered. Curry’s light skin and its relation to — some would argue the crucial reason for — his broad cultural appeal has not gone unnoticed.

“James Harden doesn’t stand a chance to win the MVP,” a college professor on the West Coast proclaimed in his class when I visited his school in 2015, referring to Curry’s closest competitor for the award. “He’s too dark and ‘too black.’ ”

It should be noted that not all the mentions of Curry’s light skin are as dramatic or negative. Curry appeared on a panel with Harden of the Houston Rockets, Anthony Davis of the New Orleans Pelicans and Kevin Durant of the Oklahoma City Thunder in 2014 to promote the release of the NBA2K video game, where Durant recalled first meeting Curry when they were both 10 years old while playing on the AAU circuit.

Stephen Curry of the Golden State Warriors poses for portraits as part of 2015 All-Star Weekend at in New York.

NATHANIEL S. BUTLER/NBAE VIA GETTY IMAGES

“I thought he was white,” Durant said. “He was this yellow kid, right? I’m just being real now, right? Where I come from, in the hood, we don’t see that. We don’t see the light-skinned guys around. It was all guys like me.” As the darker-skinned Durant told the story, Curry was engulfed in guffaws as he rested his left hand on Harden’s back, who was bent over in laughter. There was clearly no offense meant or taken.

Still, there is a premise or two suppressed in the logic of Durant’s remarks. First, “ ‘hood” and “dark” imply an inverse relation to “light” and “suburban,” or somewhere that is definitely not the ghetto. Class distinctions abound in Durant’s observations.

“I thought he was white,” Durant said. “He was this yellow kid, right? I’m just being real now, right? Where I come from, in the hood, we don’t see that. We don’t see the light-skinned guys around. It was all guys like me.”

Second, “ ‘hood” in the coded speech of black identity means “real.” Durant channels what passes for common sense among many blacks: that a “real” black may be the darker one, and the lighter black is suspect and inauthentic because his or her skin reflects symbolic, if not literal, ties to the white world. There would be no light skin if there weren’t white skin in the game — either through the raping of black women on slave plantations, or in less-volatile relations between black men and white women.

The retired Philadelphia 76ers superstar Allen Iverson recently took to the airwaves to laud Curry. “That light-skinned dude,” Iverson said in praising Curry’s skills as the radio host laughed. “I never seen anything like this in my life. I was a certified serial killer. But this dude has it all.” Iverson, like Durant, was clearly displaying affection for Curry. Still, the comments of both stars reveal a third suppressed premise of race: that light-skinned players have different — read lesser — athletic ability, the reason in part that Durant and Iverson were both surprised by Curry’s skills.

Earlier this year, Los Angeles Lakers legend Kobe Bryant admonished his lighter-skinned teammate Jordan Clarkson for driving to the basket like a “light-skinned dude,” presumably soft and hesitantly, leading Clarkson to comment that “I’ve got to start doing it like a dark-skinned [dude]” — presumably hard and authoritatively.

The retired Philadelphia 76ers superstar Allen Iverson recently took to the airwaves to laud Curry. “That light-skinned dude,” Iverson said in praising Curry’s skills as the radio host laughed. “I never seen anything like this in my life. I was a certified serial killer. But this dude has it all.”

The hidden injuries of race come into view beneath the banter of athletes. Many blacks beyond the sports arena are far less playful about the matter of skin tone.

“I would like to think that Steph Curry’s apparent marketability has nothing to do with it, but if I made that false assumption, that would be as silly as me thinking that Beyoncé is the top woman in music because she actually sings better than Jill Scott or Jennifer Hudson,” TayJordan wrote on the website theBlackJuice.com. “I mean who cannot notice the media’s clear favorability to Stephen Curry? He’s of fair complexion … and his eyes are a pretty cool color, too.”

STEREOTYPES ABOUT COLOR HARM BLACKS IN HIDDEN WAYS

Iverson and Durant’s comments, as well as those on the Internet, nod to a pecking order where lighter-skinned blacks were perched atop the racial hierarchy of rewards. “Light, bright and damned near white” is an expression that captures the superior social appeal of fair-skinned blacks, who were believed to be biologically and culturally closer to white culture. Lighter-skinned blacks were deemed to be smarter and more culturally refined; darker blacks were believed to be dumber and cruder.

Blacks have often internalized in our minds and cultures the vicious stereotypes associated with skin color. We have often circulated harmful beliefs about ourselves that are tied to skin tone: deferring to some blacks because their skin is lighter, demonizing other blacks because their shade is darker.

I remember several years ago speaking at a higher education conference where I was praised by a black attendee for being much lighter in person than I appeared on television. I argued in a CNN documentary on black America that I thought my imprisoned brother Everett, equally as bright as me, but darker-skinned, wasn’t nearly as encouraged in his studies as I was. And I witnessed firsthand how whites, and many blacks, too, disparaged my blue-black father, Everett Sr., for no other reason than his dark skin.

Intraracial politics of color can have an opposite, if not equally punishing, effect. The resentment by darker blacks of the perceived and quite real advantages accorded to lighter blacks has sometimes led to a wholesale repudiation of all fairer-skinned blacks. There is, however, a big difference between asking for racial transparency in light privilege, and the unvarying treatment of fairer-skinned blacks as automatically guilty of exploiting their status.

But let’s be honest: Often, one needs to do no more than be light-skinned to reap the rewards of light privilege in a culture that remains profoundly color-struck. Yet there are many lighter blacks who have sought to unmask the privileges that come their way and to discourage a society built on a pervasive color hierarchy.

Then too, the unconscious correlation of skin tone with mental or physical ability is a bugaboo that cuts both ways. Curry is assumed to be white, or to “play white,” because he lacks commanding physical presence, because he’s more finesse than forceful, and because he’s a towering shooter, a trait some more readily associated with white players such as Atlanta Hawks forward Kyle Korver and Curry’s coach Steve Kerr, than free agent Ray Allen, retired Indiana Pacer Reggie Miller or Curry’s father Dell. Such anecdotal observations about Curry’s nonblack style of play are easily challenged with the argument that Curry’s “handles” are uber-black — as in Curly Neal, Harlem Globetrotter black. There’s no shame, but plenty of “ghetto,” in his game.

Stephen Curry, No. 30 of the Golden State Warriors, shoots against the Oklahoma City Thunder during Game 4 of the Western Conference Finals during the 2016 NBA Playoffs on May 24 at Chesapeake Energy Arena in Oklahoma City.

ANDREW BERNSTEIN/NBAE VIA GETTY IMAGES

There is also a worrisome, knee-jerk reaction to the skin tone issue, a reaction, however, that is certainly not equal to the unconscious preference for lightness-as-whiteness but which roils beneath the surface and occasionally flares. It is the belief that all lighter blacks are willingly and consciously complicit in the color hierarchy that offers undeniable rewards to fair-skinned blacks.

Often, without proof, lighter blacks are indicted for the sin that their skin suggests they’ve committed — the sin of collusion with white society to derive advantage from their elevated status. In such a view, their choices are narrowed to either eagerly embracing light privilege, or disdaining light skin as the mark of racial heresy — a sign of the denial of authentic blackness at the level of the epidermis.

This troubled logic leads us to conclude, for instance, that Beyoncé must want to be white because of the acclaim she wins for her talents — a belief fueled by rumors that her magazine covers are getting lighter and lighter over the years. Given Scandal actress Kerry Washington’s recent complaint about being photo-edited on the cover of Adweek, and the brouhaha over Serena Williams’ photo-edited image in People magazine, darker-skinned female celebrities are prey to the cultural desire to lighten their skin or reshape their bodies.

The recent case of rapper Lil Kim dramatically lightening her skin — and the retired Dominican baseball star Sammy Sosa doing so before her — reminds us of the perils of self-hate in its most common expression among blacks: finding a way to lighten one’s skin, and therefore, lighten one’s load as a human being “damned” to darkness.

LIGHT OR DARK, BLACK SKIN MATTERS

There are surely welcome cracks in the edifice of light privilege alongside the demand for a more complicated and nuanced understanding of race and shade.

Beyoncé has emerged as a prominent feminist and a strong advocate for black pride and political freedom — much like other lighter-skinned celebrities of the past, including actress Lena Horne and singer Harry Belafonte. And light-skinned leaders such as New York politician Adam Clayton Powell Jr. and Muslim leader Malcolm X in the past, and Nation of Islam leader Louis Farrakhan and former NAACP president Benjamin Jealous in our day, have not only fought racial injustice, but have provoked reflection on how black folk have been, and too often remain, color-struck.

This recognition doesn’t deny the legitimacy of light-skinned privilege and the need to combat its dangerous premises — and the benefits and advantages it offers to those of us who are lighter. But it also suggests caution in ascribing to lighter blacks complicity with a color regime that in different and unequal fashion has harmed all blacks.

Of course, the reason that such quarrels over the politics of black skin matter is because Curry is arguably the most uniquely gifted and widely celebrated player in the league today. It will undoubtedly not help him win a single game, but he must be credited with perhaps his biggest assist: getting under our skin and forcing us to openly and honestly address an ancient injury to our black psyches. When it comes to blackness, Curry may be light-skinned, but he’s no lightweight.

Michael Eric Dyson, Georgetown University Sociology professor, and author of 18 books, most recently The Black Presidency: Barack Obama and the Politics of Race in America, is a former shooting guard who hooped on the outside courts in Detroit with his cousin Bobby Joe, a local playground legend.

UP NEXT FROM CULTURE

• 1

  Light-skinned vs. dark-skinned

  By Michael Eric Dyson
• 2

  What’s behind Steph Curry’s MVP life

  By Michael Eric Dyson