Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
SHARTIE AART DEKKER - HIER WORD IK HEEL ERG VROLIJK VAN:
Alestorm - 'A Bunch of Sillyness' Live at Pinkpop 2025
Ik ben bepaald geen 'Metalhead', maar onder bepaalde omstandigheden kan ik wel een stukje Hardrock, of zelfs Metal waarderen...er zijn momenten dat het me energie geeft, en omdat ik daar heel vaak een zwaar chronisch tekort aan heb...
Maar voeg er nog wat gekkigheid aan toe, wat vleugjes - in dit geval Keltische - vrolijkheid, een zonnetje en een Festival-sfeertje...dan kan ik het - zelfs als ik het via de TV tot me neem - wel erg vrolijk van worden.
Ik drink eigenlijk ook geen bier; kan me slechts twee zeer bijzondere gelegenheden herinneren waar biertjes me heel goed smaakten!
Vandaar dat dit stelletje zottekappen op Pinkpop - maar ik ben er al wel achter dat ze de boel (bijna) overal waar ze optreden wel aardig 'los' weten te krijgen, vanzelfsprekend - What's in a Name! - eens temeer als het publiek vanwege de inname van heel wat bier het hele veld behoorlijk mee wisten te krijgen.
Bekijk vooral ook de wel heel bijzondere Moshpits die her en der ontstonden...(je vind ze ergens tegen het eind van het optreden).
Dit optreden heeft me - zelfs zonder een druppel bier - al aardig opgevrolijkt en (een beetje) meer energie verschaft. Ook al geldt zelfs hierbij: 'Geniet met Mate'; het kan ook teveel worden...
De registraties van Troy,
in 1988. Sinéad O’Connor had in november van het jaar ervoor haar
debuutalbum uitgebracht, The Lion and the Cobra, een
verwijzing naar de psalmen in de Hebreeuwse bijbel. Opgenomen toen ze
zwanger was van haar eerste kind. Opníeuw opgenomen, om precies te
zijn: O’Connor vertrouwde de producer niet die haar
platenmaatschappij haar had opgedrongen en begon op eigen kosten de
opnamen opnieuw, waardoor de 21-jarige zangeres haar carrière
startte met een schuld van honderdduizend pond.
De grote doorbraak kwam pas twee jaar later met het voor vier
Grammy Awards genomineerde volgende album, en dan met name de door
Prince (die ze één keer ontmoette, waarbij ze letterlijk slaande
ruzie kregen) geschreven wereldhit Nothing Compares 2 U.
Maar The Lion and the Cobra bevatte al een staalkaart van de
stijlen die O’Connor later allemaal zou uitwerken, bijeengehouden
door haar stem, die het Amerikaanse muziekwebzine Pitchfork
perfect samenvatte: ‘She sings and you cannot look away.’
De kracht van die stem viel in een studio niet volledig te vangen,
daarvoor moest je haar live zien. De live-opnamen van Troy
uit 1988 tonen haar jong en zonder veel ervaring voor massa’s van
tienduizenden mensen, zoals het veld van Pinkpop. Ze pakte die enorme
velden volledig in, in haar eentje met haar akoestische gitaar.
Het is simpelweg onmogelijk je ogen van haar af te houden. De
halve popmuziek hangt aan elkaar van nummers over dit onderwerp, een
echtbreuk, en zeker in het decennium hierna gebeurde wat O’Connor
hier doet – fluisteren, schreeuwen, dan weer fluisteren – in zo
ongeveer elke hit. Maar hier wordt de breuk niet gedipt in zalvende
woorden, en hier staat geen format of formule op het podium, hier
staat iemand bij wie elke zin trilt van lading.
Als ze ‘God, I love you’ fluistert, vervolgens haar
ogen priemt en dan ‘I’d kill a dragon for you, I’ll die’
eruit schreeuwt, moet je werkelijk van top tot teen uit cynisme zijn
opgetrokken om nog enige twijfel te voelen.
Wat ze hier doet, haar mond opensperren en alles eruit gooien, ook
de inktzwarte deceptie (‘Make no difference what you say,
you’re still a liar’), precies dat wilde haar
platenmaatschappij niet zien op haar platenhoes. Geen schreeuwende
vrouw: daar houden de mensen niet van.
Ze pakte de velden met tienduizenden mensen volledig in
De terecht veelgeprezen documentaire Nothing Compares van
Kathryn Ferguson over Sinéad O’Connor was een documentaire over de
zangeres, maar ook een over vrouwenhaat en seksisme. De beelden van
O’Connor die door een mensenmenigte in Madison Square Garden wordt
uitgejoeld, minutenlang, zijn een even ondraaglijke als treffende
illustratie van misogynie. En dan waren dit nota bene fans van Bob
Dylan, tegen wil en dank icoon van de protestgeneratie. Op dat podium
stond O’Connor in een lange traditie, die zich van
heksenverbrandingen uitstrekt richting de trollenhaat tegen vrouwen
met een mening. Sinéad O’Connors leven stond in het teken van
verzet tegen precies die onderdrukkingsmechanismen. Ook daarvoor
gebruikte ze die indrukwekkend luide stem.
Haar verzet tegen het seksueel misbruik van de katholieke kerk, de
aanleiding voor haar ontvangst in Madison Square Garden, leidde niet
tot een blijvende verwijdering van georganiseerde religie. In de
jaren negentig werd ze in de Orthodox Catholic and Apostolic Church
tot priester gewijd, twee decennia later bekeerde ze zich tot de
islam.
In 2007 vertelde ze in The Oprah Winfrey Show over haar
bipolaire stoornis, en over haar zelfmoordpogingen. Een tweede juk:
én vrouw in een industrie waar het in haar tijd nog geaccepteerd
werd dat een platenmaatschappij een zangeres een abortus probeert aan
te praten, én worstelend met mentale problemen in een tijd waarin
dat, zeker bij publieke personen, eerder op hoongelach dan op begrip
kon rekenen.
Ze werd woensdag dood gevonden in haar nieuwe huis in Dublin, ruim
een jaar na de zelfmoord van haar zeventienjarige zoon Shane. Wanneer
ze exact is overleden, en waaraan, is nog onduidelijk.
Na haar dood werd ze overladen met lof. Tot ergernis van haar
generatiegenoot Morrissey, ex-zanger van The Smiths, en al een leven
lang onderwerp van vele controverses.
In een lange blog schrijft hij: ‘Er bestaat een zekere
muziekindustriehaat voor zangers en zangeressen die “niet in het
plaatje passen”. Die ontvangen nooit lof tof tot hun dood –
wanneer ze eindelijk niet meer kunnen terugpraten. Nadat ze zeven
miljoen albums voor ze had verkocht, werd ze gedumpt door haar label.
De pers noemde haar naargeestig, dik, shockerend, krankzinnig… o,
maar niet vandaag! Muziekindustrie-ceo’s die haar niet wilden
uitbrengen staan nu in de rij om haar een “feministisch icoon” te
noemen. Ze weigerde om in een hokje te worden geduwd, en ze werd
vernederd, zoals de enkeling die de wereld werkelijk in beweging zet
altijd vernederd wordt.’
In 2021 vroeg The New York Times haar nog eens terug te
blikken op het live op tv verscheuren van een foto van paus Johannes
Paulus II. Had ze er inmiddels spijt van? Nee. Hoe vond ze haar actie
nu, decennia later? ‘Briljant.’
NTR /VPRO/BNNVARA verzorgen namens de NPO de hele verslaggeving van Pinkpop. Zie, hoor en lees alles via 3voor12.nl/pinkpop, 3FM, NPO3 en NPO2Extra.
NPO 3 -
VPRO 3voor12 is het belangrijkste muziekplatform van Nederland. Check onze website voor muzieknieuws en achtergrondverhalen. Op NPO 3FM hebben we drie radioprogramma's, waarin we de allerbeste muziek van vandaag én morgen draaien, we bespreken de actualiteit en verwelkomen live in de studio artiesten.
3voor12 Radio: ma t/m do 21u-0-u
Frank & Eva: ma t/m vr 16u-19u
Club Cleven: za 22u-00u
3voor12
by Dutch Public Broadcasting Company VPRO is the leading music platform in The Netherlands. 3voor12 also has three shows on Dutch national public radio station 3FM.
Na
meer van mijn leven in Den Haag te hebben gewoond, ben ik er eind 2018
vertrokken. Een mooie gelegenheid om nog eens wat typisch Haagse
'dingetjes' de revue te laten passeren.
Speciale Herinnering Getriggerd door Radar Love - Golden Earring - Pinkpop 2019; ik was bij...Stanford vs. Arizona (en Tiger Woods was er ook...)
Mijn eerste Herinneringen (de buitencategorie-/die blijvend veel indruk op mij hebben gemaakt) aan de Golden Earring stamden natuurlijk van ruim voor mijn Haagse - recent afgesloten - leven
(AD) (van ongeveer 32 jaar); ik herinner me bijvoorbeeld van voor de tijd dat ik erg intensief begon te basketballen, dat ik voor meerdere concerten van de Haagse Rockers in Dordrecht posters plakte - en daarmee vrijkaarten scoorde - het laatste van die concerten was al wel in Sporthal Sterrenburg, de hal waar het grootste deel van mijn Dordtse Basketball-leven zich afspeelde...
Maar eenmaal in Den Haag hoorde de band natuurlijk gewoon bij de realiteit van het leven; ik weet niet eens hoe vaak ik ze daar zag spelen - misschien wel minder vaak dan in Dordt! - maar je liep (of reed) er vaker gewoon toevalligerwijs tegenaan zal ik maar zeggen...
En dan was er nog het feit dat de moeder van een - inmiddels al 25 jaar overleden - vriend een rol speelde in een van hun meest beroemde Clips; de moeder van Co Scholten in de Clip van 'When The Lady Smiles' en dat een andere vriend - maar ook dat was voor mijn tijd - bij concerten als Roadie had gefungeerd...
Maar toch werden al deze associaties en de indrukken die ze achter hadden gelaten ruimschoots overtroffen toen ik na een wel erg bijzondere NCAA D1-Top-wedstrijd - gespeeld om 12h00, ontzettend vroeg dus (zeker voor mij...)! - Arizona (met o.a. Andre Iguodala) @Stanford:
The Shot - Stanford Vs Arizona
De wedstrijd was niet alleen akelig vroeg, de beloofde toegangskaart lag niet bij 'Will Call', dus ik moest een ticket zien te scoren terwijl de zaal al mudje-vol zat en er buiten bijna geen levende ziel meer te vinden was...het lukte, al kostte het me een rib uit mijn lijf en een paar minuten van de wedstrijd. Onder de aanwezigen toen ook Alumni Tiger Woods - toen nog een 'keurige jongen', maar al wel een hele grote Ster-golfer - hij had 'the Best Seat in da House', al stond hij bijna meer dan dat'ie zat, ik zat een stuk hoger, maar hemelsbreed hooguit een metertje of 15 achter hem, misschien zelfs wel dichterbij...
Als je het Clipje hierboven nog niet hebt bekeken, moet je dat vooral even doen, want het was een van de meer Legendarische wedstrijden aldaar gespeeld. Terwijl 'The Shot' onderweg was stond iedereen op zijn tenen - Woods meter voor zijn plekje, richting zijlijn - en daarvan maakte SI Magazine een Poster - ik moet hem nog wel ergens hebben... -
Dus die wedstrijd op zich was al Legendarisch en genoeg voor een blijvende diepe indruk, toch was er nog een moment dat nog meer in mijn geheugen gegrift staat; ik zou na de wedstrijd nog even gaan praten met de coaches van Arizona, maar het duurde wel een uurtje voor die uit de kleedkamers kwamen. En terwijl ik stond te wachten, ook dat 'bijna een uurtje later' nog, speelde de Schoolband - waar bij de leden ook na zo lang nog de adrenaline uit de oren spoot - ineens een nummer dat ik heel goed kende; Radar Love van die Haagse Golden Earring...en dat gevoel, van 'een uur of drie in de middag, Stanford, California, en dan in je eentje staan te wachten en ineens komt die Haagse Hit voorbij', dat gevoel zal ik denk ik nooit meer vergeten...
De video van de volledige set(68min): --- Hier --- of hier:
Hoe groot zou statistisch de kans zijn dat je op
de eerste Pinkpop ooit speelt en vijftig jaar later ook op de
jubileumeditie? En dat dan in dezelfde samenstelling? Nou, Golden
Earring uit Den Haag flikt ’t gewoon. De knasse knarren legden de lat
hoog voor jonkies afgelopen weekend. Ze lieten zien dat je
spannende momenten als 'Radar Love' na al die jaren nog steeds kunt
doorontwikkelen. Kijk de set van Golden Earring op Pinkpop 2019 hier
terug!
Lees hier de recensie over de set van Golden Earring, kijk hier naar andere video-opnamen van Pinkpop 2019 en bekijk hier de top 20 van het hele weekend.
*
AMATEUR-OPNAMES VAN HET VELD:
Golden Earring, bassolo Rinus Gerritsen Radar Love, Pinkpop 2019 (@FignonTube)
Golden Earring Cesar Zuijderwijk, drumsolo Radar Love, Pinkpop 2019 (@FignonTube)
Van Five Finger Death Punch...
had ik nog nooit gehoord, maar zoals wel vaker bij 'Metal' (heb ik deze band daarmee goed ingedeeld?) -een muzieksoort die ik niet volg en dus nauwelijks ken- blijken ze meestal wel een of meer songs te hebben die ik helemaal fantastisch vind...
Zoals dus ook "I'm on the wrong side of heaven, je vindt het rond minuut 6:00 in de volgende clip, CITAAT:
"I spoke to God today, she said she's ashamed; what have I done? Who have I become? I spoke the devil today, he says he's not to blame...I understood, because I feel the same. With arms wide open, I stand alone...I'm no hero and I'm not made of stone. Am I right or wrong, I can hardly tell...cause I'm...."
Pinkpop 2017: Hemel barst los bij Five Finger Death Punch Verzopen metalmuizen bij de Jillz-bar
Arme, arme metalmensen op Pinkpop 2017. De kans is groot dat de meesten 200 euro hebben neergelegd voor het hele weekend om ook System Of A Down te zien, misschien zelfs Prophets Of Rage of The Charm The Fury. Maar op de zaterdag is het karig gesteld met alleen Five Finger Death Punch als soelaas. De druiven zijn dan al helemaal zuur voor de Pinkpoppers die alleen vandaag voor de Amerikanen komen, want het regent niet een klein beetje bij 5FDP, maar gewoon keihard.
En laat dat nou net op het moment gebeuren bij single ‘Remember Everything’ als zanger Ivan Moody de woorden ‘If I could hold back the rain, would you numb the pain?’ uit. Tot dat punt heeft de band getapt uit haar uitvoerige discografie bestaande uit zeven albums vol zwaar metalwerk volgens beproefd Amerikaans recept: met enorm veel gevoel voor pathos, diepe grooves en die eeuwige hete aardappel in de mond; stevig, maar toch net hitgevoelig genoeg voor de radio zoals we het ook kennen van Stone Sour en Disturbed.
Maar alleen de ware fan trotseert de hele tijd de regen die na een half uur met bakken uit de hemel valt. Moody ziet het met een grijns aan (en getooid in NWA-shirt!) en bedankt dan iedereen voor het komen. Huh? Stond er niet een uur gepland? Jawel, en de band komt dan ook weer snel terug ‘You didn’t think we were finished, right?’. Nouja, dat dachten we wel en na tien minuten stopt de band alsnog een kwartier te vroeg, maar ook geen minuut te laat, want waar zit iedereen nu? Juist, aan de zijkanten waar overkappingen zijn. Zodoende is het erg gezellig bij de Jillz-bar waar dan ook niemand wat bestelt, want ja: echte metalmensen die drinken geen Jillz, toch?
Het Moment:
Als na afloop iedereen kijkt van: ‘Gaan we naar huis/tent of uit leedvermaak kijken hoe iedereen bij Bieber verzuipt?’.
De officiele clip van mijn favoriete nummer, de beelden verklaren veel...:
Koning, Pinkpop-ganger, Admiraal: ‘Plage’ kennen ze nog allemaal. Dè zomerhit van 2011 kwam uit onverwachte hoek: van de Spaans-Britse indieband Crystal Fighters. Dat het alweer zes jaar geleden is, valt te merken: de Pinkpop tent is niet helemaal vol. Maar hun boodschap, zou schrijver Remco Campert stellen, is hetzelfde gebleven: 'Het leven is verrukkulluk'.
We zien de zanger in indianenpak, versterkers overwoekerd door planten en twee nieuwe blonde zangeressen. Allemaal het podium opgesleept voor het feestje, dat de Everything Is My Family-tour heet. Om de tragedie te vergeten van hun plots overleden drummer Andrea Marongiu in 2014. Het leven is te kort om niet te feesten.
De missing link tussen indie en ABBA, die Arcade Fire nu voor het eerst uitprobeert op hun nieuwe single 'Everything Now', daar heeft Crystal Fighters het patent op. Upbeat indie met trommels, dancebeats, meezingbare teksten en gouden melodieën. 'All Night', 'You & I' en 'Love Is All You Got' gaan erin als koek - of je nu wilt of niet. En dan moet Plage nog komen.
Je kunt de kritiek hebben dat hun laatste album niet hun sterkste is. Maar Crystal Fighters is meer een liveband, die er ook zelf lol in heeft. Van een naÏeve, haast religieus soort vrolijkheid, maar wel eentje die live nog steeds werkt.
Het Moment: Halverwege de show gaat de band op een rijtje staan en vraagt of iedereen zijn handen omhoog wil houden. Of we schudbeweging willen maken. Vóór muziek, liefde en vrede. Tègen niet nader genoemde politici, die er bijvoorbeeld een zootje van maken met het klimaat. Hippies? Dat zeker. Maar wel oprechte hippies.
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
Posts
