Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
‘Als ik begon te janken ging het nooit over basketbal’
Emese Hof | Basketbalster Emese Hof (23) speelde op jonge leeftijd collegebasketbal in Florida en is nu prof bij de beste club van Spanje. Leuk vindt ze dat sportleven lang niet altijd. „Als ik drie dagen vrij heb neem ik het vliegtuig naar Nederland.”
Ongeveer tweeënhalf uur rijden ten westen van Madrid ligt Salamanca. Een studentenstad met kronkelige straten, klassieke gebouwen en het beste vrouwenbasketbalteam van Spanje. Op loopafstand van het centrale plein woont de Nederlandse basketbalster Emese Hof (23) in een tweekamerappartement. Met haar blonde lokken en 1,90 meter valt ze tussen de kleinere Spanjaarden, zacht gezegd, op . „Soms denk ik: hoe ben ik hier terechtgekomen?”, zegt ze in haar woonkamer. „Ik vond het gewoon leuk om te basketballen, en nu zit ik opeens hier.”
Afgelopen zomer verhuisde Hof naar de basketbalhoofdstad van Spanje. Bij Perfumerías Avenida speelt ze met vijf WNBA-speelsters, die na de Amerikaanse basketbalcompetitie de oceaan oversteken om een extra zakcentje te verdienen. Na vier jaar collegebasketbal bij Miami Hurricanes werd ze uitgenodigd voor een trainingskamp bij drievoudig WNBA-kampioen Phoenix Mercury. Daar trainde ze twee weken met wereldsterren als Diana Taurasi en Brittney Griner. Als laatste viel ze af. Haar agent wist op de valreep een plek te regelen in Salamanca, een buitenkans.
Haar basketbalcarrière begon toen ze werd uitgenodigd om te spelen bij CTO Amsterdam, waar talentvolle sporters de kans krijgen voltijds met hun sport bezig te zijn. Om bij dat team te kunnen basketballen moest ze haar ouderlijk huis in Utrecht verlaten en gaan wonen in de hoofdstad. Ze was vijftien jaar oud. „Opeens moest ik koken, zelf boodschappen en de was doen, letten op mijn geld. In korte tijd maakte ik veel stappen. Niet alleen op het basketbalveld, maar ook persoonlijk. Ik werd een stuk volwassener. Je kan niet de hele week op yoghurtjes of de frituurpan leven.”
Tijdens haar jaren bij CTO toonden Amerikaanse colleges al interesse in de center. Dat ze na haar periode in Amsterdam vertrok naar Miami kwam dan ook voor weinig basketballiefhebbers als een verrassing. Met twee andere Nederlandse sporters en hond Buddy woonde ze tussen de palmbomen in een appartement. „Ik maakte reuzensprongen met basketbal.
Hoe dat kwam? Dat weet ik niet zo goed. Het is een beetje hetzelfde als wanneer iemand gaat afvallen. In het begin was je dik en daarna niet meer.
Wanneer ben je dan zoveel afgevallen? Ergens daar tussenin. In mijn laatste collegejaar leerde ik dat ik wedstrijden voor mijn team kon beslissen. Ik mocht doen wat ik dacht dat goed was. Steeds vaker bleek dat het goede te zijn.”
Maar in de Sunshine State krijgt ze ook last van heimwee. „Ik heb er een geweldige tijd gehad, maar in het begin heb ik me er ook flink kut gevoeld. Het was een hele verandering om daar te gaan wonen. Daar ben ik in het algemeen niet goed in, dat ik afscheid moet nemen van mensen. Ook al doe ik het mezelf telkens weer aan.”
Wat vind je daar zo lastig aan?
„Het voelt alsof ik mijn treintje van spoor laat wisselen en het spoor waarop ik zat verder gaat. Zonder mij. Als ik dan weer eens de mensen spreek van wie ik onderweg afscheid heb genomen, denk ik toch: mis ik iets van het normale leven? Het leven waarin je gaat studeren na de middelbare school, het leven dat al mijn vrienden in Nederland leiden. Mijn leven wijkt zo af van die norm.” „In Miami heb ik daarover veel met een sportpsycholoog gesproken. Als ik daar begon te janken, ging het nooit over basketbal. Als ik niet goed speel komt dat meestal door wat anders. Ik miste dingen in Nederland. Dingen waar ik het liefst bij had willen zijn. Maar dat doe ik mijn hele leven al, dingen missen voor mijn sport.”
Dat vind je zwaar.
„Ja, dat vind ik altijd wel lastig. Het is het lastigst aan mijn leven als topsporter. Dingen missen, momenten missen. Zoals toen mijn broertje zijn middelbare school afrondde, of toen ik in Amerika zat en mijn ouders uit elkaar gingen. Ik heb van die scheiding niet zoveel meegekregen, want ik was er nooit. Mijn broertje woonde nog thuis en die moest het allemaal in zijn eentje doen. Dat had ik hem willen ontnemen.”
Zou je zo’n ‘normaal’ leven willen leiden?
„Dat weet ik ook weer niet. Nu zit ik altijd in highs of lows. Je zit nooit in het stabiele midden, nooit in het grijze deel. Als basketbal slecht gaat, gaat het ook niet heel goed met Emese. Het is hier mijn eerste jaar, mijn eerste jaar professioneel basketbal ook.”
Het klinkt alsof je zoekt naar zingeving.
„Dagelijks ben ik daarmee bezig.”
Wat is dat voor jou dan?
„Daar ben ik nog niet helemaal uit.”
Ben je gelukkig met het leven in Salamanca? „Op dit moment wel. Maar als ik drie dagen vrij heb, neem ik het vliegtuig naar Nederland. Ik heb hier buiten basketbal om geen vrienden. Het zijn altijd je teamgenoten. Dat had ik in Miami in het begin ook, en daarvoor in Amsterdam. In het begin had ik het ook hier niet makkelijk. Een vreemde taal, een Spaanse coach [Miguel Ángel Ortega]. Dan liep hij met zijn handen in de lucht te schelden, en ik wist niet precies wat hij zei. Achteraf bleek dan dat ik het allemaal verkeerd begrepen had.”
Als dit topsportleven zo’n gevecht is met jezelf, waarom doe je het dan?
„Voor de sport, voor mijn carrière.”
Basketbal vind je leuk, maar alles eromheen niet.
„Hoe hoger je komt te spelen, hoe meer politiek. Dat vind ik wel jammer, maar het hoort erbij. Zo ben ik hier ook terechtgekomen, door diezelfde politiek. Ik ben er onderdeel van. Natuurlijk vind ik basketbal leuk. Ik heb er zoveel uren, jaren aan besteed. Nu kom ik eindelijk op het punt dat ik wat van de sport terug kan krijgen. Ik was een talent, maar op den duur komt er een moment dat je het ook moet gaan waarmaken. Je blijft geen talent, je blijft geen jonkie. In die fase zit ik nu.”
Wat voor fase is dat? „Ik blijf leren, dat vind ik echt heel leuk. Het enige is dat ik in dit team toch nog een jonkie ben. Zo ga ik me dan ook gedragen en voelen. Eigenlijk zou ik daar los van moeten breken. Want qua talent en kunnen weet ik dat ik mee kan met de beste speelsters. Maar omdat ik denk dat mensen dat beeld van mij hebben, ga ik me er ook naar gedragen. Dat is niet expres, eerder een self-fulfilling prophecy.”
Je speelt in een ondergeschikte rol?
„Ja, ik vind het belangrijk dat andere mensen het naar hun zin hebben. Daar moet je in de topsport een beetje mee uitkijken. Want om in de WNBA te kunnen spelen, moet je niet alleen een goede basketbalster zijn. Je moet ook belangrijke wedstrijden voor je team kunnen winnen. Dat kan ik in dit team nu nog niet. Volgend jaar wil ik er klaar voor zijn en het opnieuw proberen in de WNBA te spelen. Als ik nu ga, wil ik het ook halen. Een heel andere mindset dan ik had toen ik op trainingskamp ging met Phoenix. Ik ga er niet meer heen omdat het leuk is dat ik mee mag doen als opvulling.”
Het naar je zin hebben is ook belangrijk, lijkt me.
„Toen ik net bij dit team kwam, werd de coach boos als ik moest lachen tijdens het basketballen. Daar was ik diep door geraakt, omdat ik nou eenmaal zo ben. Moet ik mezelf ook nog gaan veranderen om in dit systeem te passen? Lachen hoort bij mij. Ik probeer het voor mijn teamgenoten zo ook een stukje leuker te maken. Wat blijer en lichter. Als iemand een slechte dag heeft, wil ik diegene zijn die haar wat beter laat voelen. Uiteindelijk gaat het daar om. Niet om het basketballen. Gewoon om al deze mensen, al die individuen. Dat is lastig als je op professioneel niveau speelt. Dan is het helemaal niet meer de bedoeling dat het altijd leuk is. Het mag niet meer leuk zijn, het is je baan geworden. Daarin probeer ik mezelf te blijven.”
Van Rossom enkele maanden uit na zware val op zijn rug
Van Rossom (archief) was aan een goed seizoen bezig bij Valencia.
za 27/01/2018 - 15:13Belgian Lion Sam Van Rossom (31) heeft enkele breuken aan de
ruggenwervels opgelopen tijdens de Euroleague-wedstrijd tegen Chimki
Moskou. Hij moest het veld op een draagbaar verlaten en zal enkele
maanden moeten revalideren.
Valencia nam het gisteren in de Euroleague op tegen het Russische
Kimkhi Moskou. Met nog iets meer dan 4 minuten te spelen in het 3e kwart
bracht Sam Van Rossom een aanval op gang, maar hij kwam daarbij
ongelukkig ten val. Onze landgenoot bleef enkele minuten liggen en moest
worden afgevoerd met een draagbaar.
De Belg werd meteen naar het ziekenhuis gebracht. Uit onderzoek bleek
dat hij enkele breuken opliep aan z'n ruggenwervels. Van Rossom zal nu
een maand een steunverband moeten dragen, alvorens zijn revalidatie te
kunnen starten.
Valencia won de partij tegen Chimki Moskou met 85-83. De Belgian Lion
liet 7 punten, 5 rebounds en 7 assists optekenen voor hij uitviel.
Sam van Rossum bedankte zijn Fans voor hun steun via Twitter:
Muchas gracias A tod@s por vuestr@s mensajes... Me quedare en el hospital esta noche, y haran mas pruebas mañana! 🤙🏻🤞🏻💪🏻
De Belgian
Cats kunnen voor hun volgende twee kwalificatiewedstrijden voor het EK
2019, op 10 februari in Tsjechië en op 14 februari in Kortrijk tegen
Zwitserland, niet rekenen op Ann Wauters, die eind december aan de knie
geopereerd werd. "Mijn revalidatie loopt begin februari af, maar die
twee wedstrijden komen nog net iets te vroeg", verklaarde de 37-jarige
center.
In de
selectie van veertien speelsters die coach Philip Mestdagh zondag
bekendmaakte is Wauters vervangen door de 17-jarige Billie Massey. De
speelster van Sint-Katelijne-Waver maakt haar debuut bij de Belgian
Cats, die op 5 februari de voorbereiding op de twee
kwalificatiewedstrijden aanvatten.In hun eerste twee wedstrijden
waren de Belgen te sterk voor Zwitserland (56-85) en Duitsland (103-60).
De acht groepswinnaars en de beste zes tweedes spelen in 2019 de
eindronde in Letland en Servië. Op het vorige EK, in juni van dit jaar
in Tsjechië, veroverden de Belgen brons. (Belga)
De Basketball-Zomer van 2017 is vol en intens, en het absolute hoogtepunt -De Orange Lions Mannen Campagne, een Pre-Qualifier op twee Ronden Qualifiers voor het Wereld-Kampioenschap 2019 in China- is ook al in de beslissende fase, en de Oranje Mannen zijn zeer sterk van start gegaan met een Uit-Overwinning in en tegen Oostenrijk.
Dat is een verbetering ten opzichte van de Campagne van 2016; toen ging het -achteraf gezien- juist mis in de eerste wedstrijd Thuis tegen Oostenrijk. Die nipte en onnodige Nederlaag was aan het eind 'de Spoiler' van wat eigenlijk een heel goede zomer voor de Oranje Mannen was; alleen echte Toplanden winnen al hun -in dit geval drie- Uitwedstrijden op rij, en dat was precies wat Oranje toen deed -inclusief de gedecideerde Sensationele Winst Uit tegen Duitsland. Het was die eerste Nederlaag, in een niet uitverkochte en veel te matte 5-Mei hal in Leiden de kop kostte. En dat 'Matte' was -mijns inziens- de helft van de verklaring van het onnodige Verlies, de andere helft was de te matte start van de Oranje Mannen zelf; maar niemand brengt mij af van de stelling dat een als vanouds -op tijd- kolkende '5-Mei Hel' de Oostenrijkers zelfs na die matte start kansloos zou hebben gelaten.
Mijn oproep spreekt dus vanzelf:
'Als je een 'Echte Basketball-Liefhebber' en/of een 'Echte Orange Lions/Oranje Basketball Supporter' bent, en je bent thuis, DAN HOOR JE MORGENAVOND in de Sport Hallen Zuid ACHTER ORANJE TE STAAN!'
De incentive?
Nederland gaat deze Pre Qualifiers overleven, met of zonder Support van Basketball-Liefhebbers, daar ben ik vrij zeker van. Maar als dat ongeslagen gebeurt, dus na thuiswinst Woensdag 9 Augustus, Thuiswinst tegen Oostenrijk op Woensdag 16 Augustus, en Uitwinst in en tegen Albanië op de Zaterdag daaropvolgend, dan heeft Oranje Basketball weer een klein beetje voordeel bij de daaropvolgende Loting. En 'de Loting', die trouwens voor een aanzienlijk deel is voorgekookt door de ploegen in allerlei potjes in te delen -maar desalniettemin toch een element van Loting; dus Geluk/Pech in zich draagt- daarvan zal veel afhangen in het vervolg.
Hoe ziet dat vervolg er dan uit?
Dat wordt in de videoclipjes van deze post door de Fiba zelf uitgelegd. Echte Hoops-junkies weten het natuurlijk al lang, maar ik denk veel van mijn lezers ook nog niet. Bovendien zijn dit soort clipjes natuurlijk dermate gelikt en beknopt, dat ze het kijken altijd wel waard zijn.
Beknopt in tekst dan toch even -de Incentive!- de Orange Lions gaan dan op zeker een paar hele mooie wedstrijden spelen in november, februari en juni. Als ze erin slagen een van de drie tegenstanders achter zich te houden, volgen dan in september, november en februari nogmaals drie fraaie tegenstanders, met uiteindelijk...ik zal een boude stelling doen: een wellicht niet kansloos Oranje voor een plek op het WK in China 2019. Ja, je leest het goed: ik zeg dat Nederland NIET KANSLOOS is voor deelname aan het WK!!! IJs en weder dienende (die Loting!), en met wat geluk en niet teveel pech.
Maar dat is nog ver weg; eerst dus deze Pre-Qualifiers winnen, dan de Loting afwachten, en in ieder geval drie mooie tegenstander het komende seizoen in Nederland.
Als dat geen reden is om deze Oranje Mannen alle mogelijk steun te geven bij de eerste stappen op die nog hele lange weg...dan snap ik de wegblijvers echt niet meer...
Ik hoop je te zien in een kolkende SHZ -en daar zijn echt veel mensen voor nodig!- morgen en volgende week!
Veel plezier!
AART DEKKER
Hoe zit het systeem van Pre-Qualifiers en Twee Ronden Qualifiers voor het WK in China 2019 eruit? Zo:
Starting in November 2017, Your team playing in your country to reach the 2019 FIBA Basketball World Cup. 140 countries, 15 months of qualifiers, 1200 games home and away. 32 top teams in the 2019 FIBA Basketball World Cup. November 2017, National team basketball is coming home to an arena near you!
Hicham in the picture, Mo op de achtergrond, vaak is het andersom..!
Mo slaagde erin mij voor het eerst te realiseren: "Hey, je kan dus ook -en met succes, tenminste in een All^Star Game- Defensief aan Cherry Picking doen..."
Hichem was er niet -actief- bij in Leiden tijdens het Basketball Gala; best wel jammer, want in de schaduw van -in ieder geval de perceptie van velen- 'grotere sterren' speelt de broer van Mo -Hicham Kherazzi- tenminste in de meeste wedstrijden die ik dit seizoen van hem zag, uitstekend Basketball voor Apollo Amsterdam.
De eerste wedstrijd die ik van hem zag dit Seizoen (2016/2017), in en tegen Forward Lease Rotterdam Basketball, was hij zelfs spectaculair goed!
Ik vroeg hem toen: "...kan je mij je Basketball-CV sturen?..."
Dat deed hij: Basketball-CV Hicham Kherazzi: 2016/2017 Bc Apollo (Netherlands) 2014/2015 Amsterdam / Mas Maghreb atletiek club Fes (Marokko) 2012/2013 Leeuwarden (Netherlands) 2010/2011 A.S.E Essaouira (Marokko) 2009/2010 Demon Astronauts Amsterdam (Netherlands)
Volgens mij vergeet hij nog het belangrijkste; want niet alleen broer Mohamed is International -dat weet iedereen!- ook Hicham is dat -dat weet lang niet iedereen...want, -maar is dat wel zo logisch dat velen dat NIET weten?- Hicham is/was datzelfde voor Marokko!
In ieder geval Mo dus wel, Hicham niet actief op het Basketball Gala 2017.
Mo deed mij daar concluderen dat je dus -zeker in zo'n All*Star0potje- ook aan 'Cherry-picking' kan doen in de Verdediging. En dan bedoel ik dus niet dat je niet mee verdedigt en lekker 'voor' blijft hangen in de hoop zodra je eigen team de bal krijgt twee gemakkelijke punten kan laten bijschrijven... Nee; dan bedoel ik niet mee terugsprinten in de Verdediging, maar bewust blijven hangen achter de bal, in de hoop dat de tegenstander niet door heeft dat je daar nog bent, om zo Steal na Steal te pakken!
Nu ik erover nadenk -alleen heb ik het toen nooit in deze termen beleefd- ik heb bij Frisol/R. (Rowic) in Dordrecht zelf samengespeeld met een man die datzelfde trucje tot Kunst verheven had; David Moore -wie kent hem niet?!?
Terug naar het Gala; niet alleen Hicham was er niet actief -so-wie-so jammer voor hem, misschien ook voor Apollo en publiek.
Ook jammer: er was ook geen wedstrijd voor de jongste DBL-spelers en/of DTL.
Dat vond in ieder geval ikzelf spijtig: voor die jonge gasten, en dus zeker ook voor mijzelf -de gelegenheid om een deel van het aanstormende talent bij elkaar te kunnen zien op een veld, tijdens de reguliere competitie, en -misschien ook wel weer- voor het publiek.
Olaf Schaftenaar MVP All*Star Game, met NMT-voorzitter Bert Kragtwijk,
Cheerleaders, mascotte;s en...Speaker ZZ Leiden
Ook al realiseer ik me best dat het voor datzelfde publiek dan een wel erg lange zit zou zijn geweest, en een aanzienlijk deel van het publiek vertrok nu al voor het laatste kwart van 'de All*Star Game - toch eigenlijk bedoeld het hoogtepunt van zo'n Gala te zijn! Jammer dus, zeker voor het vertrokken deel van het publiek, want ze misten de apotheose -de verkiezing van Neo A-International Olaf Schaftenaar, toch een van Oranje Basketball's Hoop in Bange Dagen! Olaf liet, terwijl hij toch waarschijnlijk nog lang niet in Piek-Topvorm kan zijn vanwege zijn langdurige blessure. Normaal gesproken gaat Landstede Zwolle nog heel wat plezier beleven van 'de Steal' die het aantrekken van de Jongste Schaftenaar toch echt wel is.
Gedunkt werd er ook, met voor mij gelijk associatieve herinneringen van de Bovenzaal, Christelijk Lyceum Dordrecht, een Springplank, etc, etc... Maar deze Dunking Devels uit Slovenië kwam nog net iets hoger; een typisch gevalletje van Dunking - Living - Dangerously, want ik zag virtueel als op mijn netvlies een van die gasten met zijn voet in de Basket of het Netje terecht komen...dat zou geen feest geweest zijn...
Goed, dit waren mijn eerste bespiegelingen naar aanleiding van het ZiggoSport DBL Basketball Gala 2017, wellicht volgt er later nog (wat) meer...
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
Posts
