Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Ed ´Lace´ Strong (R) tijdens een zeiltripje met Maarten ergens rond 1980. Maarten is niet in beeld. Verder links John van Keulen en midden Mieke de Rouwe.
.
Ed ´Lace´Strong:
A message to Maarten:
I am not aware of all the
circumstances, what I do know is that you were the best at what you were for me.
Your study fast personality, character and leadership reminds me of how fortunate I was in a time of need.
For many the need remains.
With deep respect,
Lace
Het seizoen waar Lace op doelt was het seizoen 1983-1984 waarin hij speelde bij RZ en Maarten halverwege het seizoen de coaching op zich nam. (AD)
*
Een catamaran met pech. Niet Maarten´s boot waar Marjan Tamse het hieronder over heeft - want ondanks verwoed zoeken kwam er geen foto uit die tijd boven water - maar een ´gevalletje´ uit de Noordoostpolder´. Overigens zijn meerdere schepen van Maarten gezonken of totaal verwoest, maar in de (2) gevallen die mij (AD) bekend zijn ging het om een schip dat afgemeerd lag aan de Costa del Sol en verwoest werd door een storm, en zijn laatste zeiljacht dat - ook aangemeerd - door een foutje in de barre Estse winter zonk.
Maarten Bedankt!
Dank voor...
je positieve,
persoonlijke feedback, waarmee ons 1e contact begon, in de
sporthalkantine van Werkendam, ergens najaar 1978. Dat deed me
goed, destijds als verlegen 17-jarige.
Dank voor...
de trainingen
(uiteraard basketbal) bij Frisol/R Dames-1, ze maakten me sterker,
beter.
Jij was trainer/coach van
Frisol/R Heren-1 en trainde daarnaast een jongens-jeugdteam, met wie
je het eerste damesteam 1x per week liet meetrainen.
Dank voor...
aan het eind van dat
seizoen nam je Dames-1 mee op trainingskamp, ergens aan de
kust van het voormalige Joegoslavië. Ook een ervaring om
nooit te vergeten. Trainen, spelen, evalueren, alles ademde
basketbal in die week. En heerlijk in de zon.
Op een dag mochten
Wilma en ik met z’n tweeën met je catamaran op pad. Helaas
keerden we terug met een gebroken mast... Jij was niet
boos, maar leerde ons wat we wél hadden moeten doen.
Dank voor...
je initiatief, me na dat
Frisol-seizoen mee te laten trainen met Dames-1 van Rotterdam Zuid,
een sterk en zeer ervaren eredivisieteam. Ik heb de kans
gegrepen en jarenlang genoten van het spelen op de hoogste niveau.
Ik vondje een
tóp trainer/coach, waardeerde je directe aanpak, je
gedrevenheid. Ook op persoonlijk vlak hadden we een klik, deed me
goed. Samen met een vriendin heb ik je nog een keer opgezocht in
Oostende (of Gent?), toen je daar een team coachte. Je was toen
net een handeltje in bontmutsen gestart. Ook dat bezoek
werd weer een onvergetelijke dag.
Natuurlijk heb ik de
afgelopen winter door jouw deelname geen uitzending gemist van
'Winter vol Liefde'. Je bent de Maarten gebleven, zoals
ik me je herinner: recht door zee, direct, attent en soms ook weer
helemaal niet. Deed me goed je zo weer te kunnen zien.
Het bericht van Aart,
waarin hij meldde dat je ernstig ziek was, kwam hard aan.
De manier waarop jij er
mee omgaat, typeert je. Nuchter, krachtig. Je hebt genoten
van het leven en nu is het einde in zicht...
Geniet van je naasten,
zo lang als het kan, lieve Maarten.
Dank voor...
de tijd die ik met je
kon delen.
Marjan Tamse
*
Het
team van Frisol/R (Rowic) in het Seizoen 1978-1979 waarvan ik (staand
tweede van links) deel uit mocht maken, een onvergetelijke en
levensbepalende ervaring die ik zonder coach Maarten H. van Gent
(zittend links) hoogstwaarschijnlijk nooit zou hebben beleefd.
Maarten Bedankt!
Omdat je een soort van
Basketball-vader voor me was, een basketballer van me
maakte en me liet zien hoe mooi en verrijkend basketball - en vooral
ook het Internationale Basketball – voor mij (en heel veel
andere mensen) kan zijn.
Omdat ik - vele jaren
later - in de staf van het Nationale Mannen Team met je
samen mocht werken, en opnieuw leren...
Ook omdat we daarna
vrienden werden, al was het een bijzonder soort
vriendschap;
een die heen weer
slingerde tussen een bijna terroriserend en testend
pseudo-vaderschap (in
Trump-/Musk-stijl), tot een bloedserieuze vriendschap
waarbij ik (tot op zekere hoogte) met bijna alles bij je terecht
kon...
En ook omdat je me
deels ook als mens gevormd hebt en de ogen geopend hebt
voor avonturen en inzichten, die ik zonder jou niet zo niet
allemaal en helemaal zo - en zeker ook niet zo snel! - zou hebben
beleefd en ingezien.
Je was in al die dingen
uniek en zoals jij zal er niet snel weer een komen!
Aart Dekker
De
komende tijd zullen er meer van dit soort persoonlijke bedankjes komen.
Mensen die ook een bijdrage willen leveren kunnen deze naar mij sturen.
Ook mooie typerende 'Maarten'-verhalen en anekdotes zijn welkom, om
hiermee samen een klein digitaal monumentje voor Maarten op te richten.
Zolang het nog kan zal ik ze doorsturen zodat Maarten ze zelf kan lezen.
Een
catamaran met pech. Niet Maarten´s boot waar Marjan Tamse het hieronder
over heeft - want ondanks verwoed zoeken kwam er geen foto uit die tijd
boven water - maar een ´gevalletje´ uit de Noordoostpolder´.
Overigens zijn meerdere schepen van Maarten gezonken of totaal
verwoest, maar in de (2) gevallen die mij (AD) bekend zijn ging het om
een schip dat afgemeerd lag aan de Costa del Sol en verwoest werd door
een storm, en zijn laatste zeiljacht dat - ook aangemeerd - door een
foutje in de barre Estse winter zonk.
Maarten Bedankt!
Dank voor...
je positieve,
persoonlijke feedback, waarmee ons 1e contact begon, in de
sporthalkantine van Werkendam, ergens najaar 1978. Dat deed me
goed, destijds als verlegen 17-jarige.
Dank voor...
de trainingen
(uiteraard basketbal) bij Frisol/R Dames-1, ze maakten me sterker,
beter.
Jij was trainer/coach van
Frisol/R Heren-1 en trainde daarnaast een jongens-jeugdteam, met wie
je het eerste damesteam 1x per week liet meetrainen.
Dank voor...
aan het eind van dat
seizoen nam je Dames-1 mee op trainingskamp, ergens aan de
kust van het voormalige Joegoslavië. Ook een ervaring om
nooit te vergeten. Trainen, spelen, evalueren, alles ademde
basketbal in die week. En heerlijk in de zon.
Op een dag mochten
Wilma en ik met z’n tweeën met je catamaran op pad. Helaas
keerden we terug met een gebroken mast... Jij was niet
boos, maar leerde ons wat we wél hadden moeten doen.
Dank voor...
je initiatief, me na dat
Frisol-seizoen mee te laten trainen met Dames-1 van Rotterdam Zuid,
een sterk en zeer ervaren eredivisieteam. Ik heb de kans
gegrepen en jarenlang genoten van het spelen op de hoogste niveau.
Ik vondje een
tóp trainer/coach, waardeerde je directe aanpak, je
gedrevenheid. Ook op persoonlijk vlak hadden we een klik, deed me
goed. Samen met een vriendin heb ik je nog een keer opgezocht in
Oostende (of Gent?), toen je daar een team coachte. Je was toen
net een handeltje in bontmutsen gestart. Ook dat bezoek
werd weer een onvergetelijke dag.
Natuurlijk heb ik de
afgelopen winter door jouw deelname geen uitzending gemist van
'Winter vol Liefde'. Je bent de Maarten gebleven, zoals
ik me je herinner: recht door zee, direct, attent en soms ook weer
helemaal niet. Deed me goed je zo weer te kunnen zien.
Het bericht van Aart,
waarin hij meldde dat je ernstig ziek was, kwam hard aan.
De manier waarop jij er
mee omgaat, typeert je. Nuchter, krachtig. Je hebt genoten
van het leven en nu is het einde in zicht...
Geniet van je naasten,
zo lang als het kan, lieve Maarten.
Dank voor...
de tijd die ik met je
kon delen.
Marjan Tamse
*
Het team van Frisol/R (Rowic) in het Seizoen 1978-1979 waarvan ik (staand tweede van links) deel uit mocht maken, een onvergetelijke en levensbepalende ervaring die ik zonder coach Maarten H. van Gent (zittend links) hoogstwaarschijnlijk nooit zou hebben beleefd.
Maarten Bedankt!
Omdat je een soort van
Basketball-vader voor me was, een basketballer van me
maakte en me liet zien hoe mooi en verrijkend basketball - en vooral
ook het Internationale Basketball – voor mij (en heel veel
andere mensen) kan zijn.
Omdat ik - vele jaren
later - in de staf van het Nationale Mannen Team met je
samen mocht werken, en opnieuw leren...
Ook omdat we daarna
vrienden werden, al was het een bijzonder soort
vriendschap;
een die heen weer
slingerde tussen een bijna terroriserend en testend
pseudo-vaderschap (in
Trump-/Musk-stijl), tot een bloedserieuze vriendschap
waarbij ik (tot op zekere hoogte) met bijna alles bij je terecht
kon...
En ook omdat je me
deels ook als mens gevormd hebt en de ogen geopend hebt
voor avonturen en inzichten, die ik zonder jou niet zo niet
allemaal en helemaal zo - en zeker ook niet zo snel! - zou hebben
beleefd en ingezien.
Je was in al die dingen
uniek en zoals jij zal er niet snel weer een komen!
Aart Dekker
De komende tijd zullen er (hopelijk) meer van dit soort persoonlijke bedankjes komen. Mensen die ook een bijdrage willen leveren kunnen deze naar mij (AD) sturen. Ook mooie typerende 'Maarten'-verhalen en anekdotes zijn welkom, om hiermee samen een klein digitaal monumentje voor Maarten op te richten. Zolang het nog kan zal ik ze doorsturen zodat Maarten ze zelf kan lezen.
Uit eerdere verhalen van mijn hand is
denk wel duidelijk dat ik van mening ben dat hoe de entree, de
evaluatie en het afvoeren van Dutch Windmills Dordrecht zijn
verlopen, in mijn ogen de schoonheidsprijs niet verdient. En dat is
zachtjes uitgedrukt...
Wat mij dwarszit is dat het mij een
raadsel is hoe dit allemaal heeft kunnen gebeuren, en zeker als ik
het afzet tegen de financiële problemen in de laatste 10-15 jaar bij
bijvoorbeeld Eiffel Towers/Den Bosch, Donar/Groningen en ABC
Amsterdam? Ik kan me niet heugen dat die drie clubs ook maar ooit een
wedstrijd buiten de deur zijn gehouden terwijl de financiële
problemen bij elk van die clubs een veelvoud bedroegen van waar het
nu in Dordt om ging...
Daarnaast kan ik me niet aan de indruk
onttrekken dat er nog wel een paar clubs waren waar bij het voldoen
aan de criteria waar Dordt nu op is afgerekend vraagtekens te zetten
zijn. Maar vooral: de mist waarin dit alles zich heeft afgespeeld,
met als gevolg heel veel gespeculeer door Jan en alleman die zeker
niet wisten van de klok en de klepel...
En het aantal vragen groeide en groeide
de afgelopen weken bij mij alleen maar.
Daarom in deze open brief dus een
aantal vragen waar ik van hoop dat het DBL-bestuur nu eens helder
communiceert naar eenieder die daarin is geïnteresseerd hoe e.e.a.
in elkaar zit en is gegaan.
Voor alle duidelijkheid: ik stel deze
vragen als medewerker van de DBL-site en uit persoonlijke interesse,
ze komen volledig uit mijn koker – als betrokken
basketball-liefhebber – , en ik heb al weken geen contact meer
gehad met de leiding van Dutch Windmills.
Dus: Geacht DBL-Bestuur:
Q-welke criteria hebben jullie
eigenlijk voor deelname aan de DBL?
Q-op basis van welke regels hebben
jullie Dutch Windmills uit de competitie gezet?
Q-waarom op dit (veel te) late moment?
Wanneer is de beslissing eigenlijk precies genomen? Op welk moment is
dat gecommuniceerd naar: Dutch Windmills zelf, de Media, het Publiek?
Q-waarom is de beslissing niet veel
uitgebreider en beter gecommuniceerd naar Media en Publiek? Denkt uw
bestuur dat de gemiddelde (echte) Basketball Liefhebber er ook maar
iets van begrepen heeft?
Q-heeft uw bestuur eigenlijk nog wel
kennis genomen wat er die laatste week, twee weken in het Dordtse
gaande was om de club nog te redden? En zo 'Nee' waarom eigenlijk
niet? Beseft uw bestuur welke financiële schade uw beslissing alle
Stakeholders heeft berokkend?
Q-zou u eens toe kunnen lichten welk
doel u met het uit de competitie zetten van Dutch Windmills dacht te
dienen?
Q-hoe schat u de negatieve korte-,
midden-lange- en lange-termijn gevolgen van deze affaire in voor het
Nederlandse Basketball als geheel, en voor de DBL en haar leden in
het bijzonder? En hoe schat u die in voor de plaatsen in Nederland
waar op dit moment wordt gedacht en/of gewerkt aan het oprichten van
nieuw DBL-deelnemers?
Met vriendelijke groeten,
met grote interesse uw reactie
afwachtend,
AART DEKKER
P.S. Dat het niet alleen in het
basketball kan verkeren wat betreft financiële basis,
3x3-basketbalveld op kunstwerk komt er: ‘Unieke
kans om sport, kunst en duurzaamheid te combineren’
Er is geen sport in Nederland die zo’n groei doormaakt als
3x3-basketbal. Dankzij Worthy de Jongs ‘gouden’ worp in de
laatste seconde van de finale op de Olympische Spelen in Parijs
ontstond bij het Dordtse gemeenteraadslid Wouter van der Spoel het
idee om op het Energieplein in Dordrecht ook een voor die sport
geschikt veld te laten aanleggen, in combinatie met een kunstwerk.
Met succes, want het gaat gebeuren ook.
Folkert van der Krol 08-11-24 Originele artikel en meer op AD.nl
--- Hier
---
Sportwethouder Marc Merx heeft het plan overgenomen. Hij ziet een
3x3-basketbal Art Court op het Energieplein als ‘een unieke kans om
sport, kunst en duurzaamheid te combineren en de stad Dordrecht te
verrijken’, schrijft hij aan de initiatiefnemers. Voor de kosten
heeft hij al een potje gevonden. College en gemeenteraad moeten er
nog wel definitief mee instemmen.
Op het Energieplein staat al een basket. ,,Maar daar gaat niemand
heen, omdat er geen lijnen zijn’’, zei
Van der Spoel daar eerder over. ,,Je kunt daar onmogelijk een
wedstrijdje spelen, met als gevolg dat het Oranjeplein vaak heel
druk is en de buurt daar overlast van ondervindt.’’
Kleur
Volgens hem ontbreekt het op het Energieplein aan kleur. Daarom
stelde hij voor om er, net als in Rotterdam, een 3x3 Art Court aan
te laten leggen. Dat is niet alleen een basketbalveld, waar alle
lijnen op staan die belangrijk zijn voor de puntentelling, maar
tegelijkertijd een kunstwerk. Volgens hem heeft zich al een
kunstenaar gemeld.
Hij heeft uitgerekend dat zijn initiatiefvoorstel 46.000 euro
kost. Daarnaast zou ook nog bijna 27.000 euro moeten worden
geïnvesteerd in samenwerking met 3x3 Unites, een organisatie die
zorgt voor allerlei activiteiten op het basketbalveld. ,,Denk aan de
organisatie van een competitie.’’
Chemiereus Chemours loost al decennialang levensgevaarlijke PFAS
-- in het bloed en de moedermelk van omwonenden worden hoge
concentraties van het gif gevonden. Het wordt gelinkt aan problemen met
vruchtbaarheid, het immuunsysteem en kanker. Help alsjeblieft - sluit je aan bij grote investeerders en omwonenden en roep Chemours op NU te stoppen met PFAS!
Chemiereus Chemours loost al decennialang levensgevaarlijke PFAS. In water in de omgeving van de fabriek is tot twaalfduizend keer (!)
meer PFAS aangetroffen dan toegestaan en ze zitten zelfs in moedermelk!
Problemen met vruchtbaarheid, het immuunsysteem en kanker kunnen het
gevolg zijn.
Al jarenlang wordt actie gevoerd door omwonenden en het bedrijf krijgt de ene rechtszaak na de andere aan de broek. Naeen onthutsende documentaire waaruit bleek dat Chemours al heel lang weet hoe gevaarlijk PFAS zijn, gingen ook politici zich roeren en een groot chemiebedrijf in België stopt nu versneld met PFAS.
De druk op Chemours neemt toe -- en recent spraken grote investeerders zich uit en riepen het bedrijf op te stoppen met PFAS. Sluit je bij hen en omwonenden aan -- een grote nationale petitie zou het laatste duwtje kunnen zijn. Teken nu!
PFAS worden ook wel de “forever
chemicals” genoemd, omdat ze bijna niet afbreken en zich ophopen in het
milieu en het menselijk lichaam. Daar kunnen ze vreselijke schade
aanrichten. Wetenschappers brengen PFAS onder andere in verband met beschadiging van het immuunsysteem, kanker en vruchtbaarheidsproblemen.
Chemours
beweert dat hun PFAS cruciaal zijn voor de energietransitie en onze
gezondheidszorg, omdat ze gebruikt worden in zonnepanelen, batterijen
voor elektrische auto’s en medische hulpmiddelen. Maar experts zeggen
dat er voldoende alternatieven zijn voor PFAS. Alleen moet Chemours bereid zijn daarin te investeren en de gezondheid van de bevolking boven hun economisch belang stellen.
De
EU werkt aan een wetsvoorstel om alle PFAS te verbieden, maar daar
kunnen we niet op wachten. Zelfs als het Europese verbod uiteindelijk
wordt goedgekeurd, dan zullen bedrijven waarschijnlijk nog tot ongeveer
2037 hebben om alternatieven te zoeken. En ondertussen waarschuwt het
RIVM dat het voor omwonenden gevaarlijk is om groenten uit eigen tuin te
eten en in recreatieplassen te zwemmen.
Publieke druk is cruciaal geweest bij het besluit van het Belgische 3M om versneld te stoppen met PFAS. Laten we de druk ook in Nederland opvoeren -- sluit je aan en Avaaz zorgt ervoor dat onze oproep bij de directie van Chemours terechtkomt:
Avaaz-leden in Nederland hebben
zich vaker ingezet voor een gifvrije toekomst. Tienduizenden van ons
hebben zich keer op keer uitgesproken om bijengif te verbieden en
Avaazers hebben een belangrijke rol gespeeld in het burgerinitiatief dat
een pesticidevrije landbouw op de officiële agenda van de Europese Unie
heeft gezet. Laten we ons nu aansluiten bij de duizenden burgers die
zich al inzetten om PFAS te stoppen.
DARK WATERS tells the shocking and heroic story of an attorney (Mark Ruffalo) who risks his career and family to uncover a dark secret hidden by one of the world’s largest corporations and to bring justice to a community dangerously exposed for decades to deadly chemicals.
Starring: Mark Ruffalo, Anne Hathaway, Tim Robbins, Bill Camp, Victor Garber, Mare Winningham, William Jackson Harper, Bill Pullman
Directed by Todd Haynes
Screenplay by Mario Correa and Matthew Michael
Ik zag de film - ik denk een klein jaar geleden - op TV...
Bleek later de BluRay DVD al een tijd in huis te hebben...
Voor mensen uit Dordrecht en omstreken, hetzelfde geldt trouwens voor Antwerpen en het Schelde-gebied vanwege 3M aldaar, horror die waarheid blijkt.
Alleen in Amerika werd de juridische strijd waar de film over verhaalt al lang geleden uitgevochten, de bedrijven - in het Dordtse geval Dupont/Chemours - gingen hier dus - door lankmoedige overheden - ja, daar is'ie weer; Mark Rutte en kompanen! - 'vrolijk' door met vervuilen, pas recent zijn de hoeveelheden die worden geloosd beperkt, maar nog steeds worden deze 'eeuwig giftige stoffen' geloosd... Onderzoek wees ook recent uit dat het inmiddels zo'n beetje overal zit; tot in de diepste troggen van de oceanen toe. En waar het eenmaal zit, gaat het nooit meer weg...
In april had het FD een interview met dezelfde verantwoordelijken die later in een hoorzitting in de Tweede Kamer op kwamen draven; ongelofelijk met welke arrogantie die mensen zich uitlaten, leuk zal het leven niet voor ze zijn, maar het geld moet wel erg goed zijn als je bereid bent zo spitsroeden te lopen... 3M besloot inmiddels hun fabriek bij Antwerpen te sluiten.
De reden?
Niet dat men het milieu niet meer verder wil verzieken, en mens en dier niet langer ziek wil maken...maar men vreest de dreiging van astronomisch oplopende schadeclaims bij nog veel langer doorgaan...
(AD)
20230414 FD Interview Marceline Bresson Eva Rooijers interviewen de Amerikaanse topvrouw van Chemours
Denise Dignam en de directeur van Chemours Dordrecht An
Lemaire
"Volgens chemiebedrijf Chemours zou de
Europese Unie met het voorgenomen verbod op pfas teveel middelen over
één kam scheren, ‘alsof je benzine en olijfolie op dezelfde
manier reguleert’. Twee topvrouwen van het bedrijf waarschuwen dat
een totaalverbod op de giftige stoffen de energietransitie
dwarsboomt."
&
"'Kijk, hier zit meer dan twee jaar aan
denkwerk in.' Trots wijst An Lemaire, directeur van de Dordrechtse
fabriek van Chemours, naar een nieuwe waterzuiveringsinstallatie. Het
metalen gevaarte met de naam Aquarius moet ervoor zorgen dat het
chemiebedrijf nog maar een minimum van de zorgwekkende pfas-soort
GenX in de Dordtse wateren loost. Later die middag volgt de feestelijke
opening van de installatie. Denise Dignam, de Amerikaanse topvrouw
die verantwoordelijk is voor de Dordtse fabriek, is er speciaal voor
naar Nederland gekomen."
&
"Pfas zijn niet alleen heel bruikbaar,
sommige zijn ook giftig. Eenmaal verwerkt in producten zijn de
stoffen veelal veilig te gebruiken, maar tijdens het productieproces
komt een deel van de pfas via lucht en water in het milieu en
uiteindelijk in het menselijk lichaam terecht.
Dat is een probleem, want eenmaal in
het milieu breken pfas nauwelijks nog af. Bovendien kan langdurige
blootstelling aan bepaalde pfas leiden tot nier- en teelbalkanker en
tot beschadigingen van het immuunsysteem, wijst onderzoek uit. In de
omgeving van de Dordtse fabriek troffen wetenschappers zowel in het
bloed van omwonenden als in slootwater bovengemiddeld hoge
concentraties pfoa, een giftige pfas, aan. Het RIVM adviseert
omwonenden om geen groenten meer uit de eigen moestuin te eten."
&
"En nu komt de Europese Unie met de
ultieme klap: een totaalverbod op pfas. Mede op initiatief van
Nederland ligt er een veelomvattend wetsvoorstel bij het Europees
Agentschap voor chemische stoffen om alle pfas — meer dan
tienduizend stoffen — te verbieden.
Ook daarom is Dignam in Europa. De
Amerikaanse maakt een rondje langs verschillende zakenkranten om
Chemours' kant van het verhaal te vertellen. De Europese Commissie
heeft te weinig oog voor de nadelige kanten van haar drastische
aanpak, menen Dignam en Lemaire."
&
"Hadden jullie niet veel eerder op zoek
moeten gaan naar veilige alternatieven voor pfas?
Dignam: 'Als Chemours hebben we bijna
$600 mln uitgegeven om ons productportfolio opnieuw uit te vinden. We
maken nu heel andere producten dan jaren geleden, en we blijven ons
best doen om die producten te verbeteren.'
Chemours kondigde onlangs een
investering van €200 mln aan in een Franse fabriek waar pfas
geproduceerd worden. Gaan jullie ervan uit dat dit brede verbod het
niet gaat halen?
Dignam: 'We hebben er vertrouwen in dat
het gezond verstand zal zegevieren.'
Er is een reden dat dit verbod zo ver
gaat. Pfas zijn gevaarlijke stoffen die hun weg vinden naar zowel
mens als milieu."
&
"Chemours mag nu dan ambitieuze doelen
hebben, de bestaande vervuiling van grond en water is daarmee niet
opgelost. Dat zorgt voor veel woede en frustratie bij omwonenden,
niet alleen in Dordrecht maar ook bij de buitenlandse fabrieken van
Chemours en andere chemiebedrijven. Het wantrouwen is groot, omdat
chemiebedrijven als 3M en DuPont pfas bleven lozen hoewel zij al
sinds de jaren zestig op de hoogte waren van de schadelijke gevolgen
daarvan.
De zaak van de Amerikaanse
DuPont-fabriek in Parkersburg, West Virginia, is het bekendst. Daar
loosde het chemieconcern decennialang pfoa, een zeer giftige pfas, in
de Ohio-rivier. Daardoor raakte het drinkwater van meer dan 100.000
mensen vervuild. Een boer uit de buurt klaagde het bedrijf in 1999
aan omdat zijn koeien bij bosjes neervielen. Dat verhaal vormde later
de inspiratie voor de Hollywood-film Dark Waters."
&
"In 2015 besloot DuPont de divisie af te
stoten die de pfas-soorten maakte. Die kreeg daarmee niet alleen de
bedrijfsonderdelen mee die pfas maken, maar ook de
verantwoordelijkheid om de pfas-rechtszaken af te handelen. De naam
van dit nieuwe bedrijf? Chemours. Volgens critici was de afsplitsing
een bewuste strategie om risico's af te dekken.
In verschillende juridische procedures
wijzen de bedrijven nu naar elkaar als het gaat om aansprakelijkheid.
Chemours claimt dat het nooit giftige stoffen heeft uitgestoten. Het
bedrijf is er juist trots op dat het andere stoffen maakt dan DuPont.
In tegenstelling tot de voorganger gebruikt Chemours geen pfoa, maar
GenX, dat naar eigen zeggen wel veilig is.
In sommige rechtszaken wordt de
afsplitsing bestempeld als een frauduleuze transactie, bedoeld om
onder de pfaszaken uit te komen.
Dignam: 'Ik zie dat anders. DuPont nam
een andere afslag en ging zich meer focussen op biotech. Chemours
bleef zich richten op chemische producten. Dat is de reden voor de
afsplitsing.'
Het Europese verbod op pfas is ook zo
breed omdat er veel wantrouwen is tegenover chemiebedrijven. Jullie
hebben de stoffen jarenlang op grote schaal uitgestoten terwijl
jullie wisten dat ze giftig waren.
Dignam: 'Over het verleden kan ik niets
zeggen. The past is the past.'
Waarom kunt u niets over het verleden
zeggen? U werkt al jaren voor Chemours en werkte daarvoor voor
DuPont.
Dignam: 'Chemours is een nieuw bedrijf
dat zaken anders aanpakt. Wij zijn duurzaam en maken onze producten
op verantwoordelijke wijze. Dat doen we omdat we dat zelf belangrijk
vinden, niet omdat iemand zegt dat we dat moeten doen.' "
Maar hoe zit het dan met GenX? Dat
wordt inmiddels door het RIVM en het Europees Agentschap voor
Chemische stoffen 'zeer zorgwekkend' geacht."
&
"U heeft bij het Europees Gerechtshof
geprocedeerd tegen deze classificatie, maar ook de rechter vond dat
het op de lijst moet blijven. Vindt u dat GenX echt veilig is?
Dignam: 'GenX breekt niet af in de
natuur, maar het hoopt zich ook niet op in het lichaam. Meerdere
studies, onder andere op mensen in onze fabrieken, laten zien dat de
stof het menselijk lichaam binnen een aantal dagen weer verlaat. Het
gaat allemaal om de hoeveelheden die je binnenkrijgt. Uiteindelijk is
alles giftig als je er maar genoeg van neemt. In grote concentraties
zijn bijvoorbeeld ook water en koffie gevaarlijk.'
Lemaire: 'Ja, of denk aan straling. Dat
is slecht voor mensen, maar niet in de doses die toegepast worden om
röntgenfoto's te maken.'
De omliggende gemeenten hebben een
rechtszaak aangespannen tegen Chemours Dordrecht. Zij willen dat het
bedrijf opdraait voor de vervuiling. In uw jaarverslag staat dat deze
zaak waarschijnlijk niet tot een aanzienlijke schadepost gaat leiden.
Waarom denkt u dat?
Dignam: 'Op rechtszaken geven we geen
commentaar.' "
&
"Veel frustratie zit ook in de
vervuiling uit het verleden. Chemours heeft zich aan de
milieuvergunningen gehouden, maar wist veel beter dan toezichthouders
hoe gevaarlijk de stoffen waren. Had het bedrijf niet op eigen
initiatief de uitstoot veel eerder terug moeten dringen?
Lemaire: 'Met terugwerkende kracht is
het makkelijk om te zeggen dat we eerder hadden moeten beginnen.'"
Al Even Geleden; Kees uit Maasdam (en mijn moeder van 88) gingen hun Booster halen...
We praten al weer even geleden, ik vermoed dat het rond mijn verjaardag was - ik meen me zelfs te herinneren dat de viering daarvan in de kleinst mogelijke setting; bij mijn moeder thuis dus er voor werd gecanceld (dit is trouwens niet klagend bedoeld; ik was het er geheel mee eens dat mijn moeder die booster zo snel mogelijk geen halen) - dat betekent zondag 28 november...
Het was echt vies koud...dat weet ik ook nog wel.
Op het gevaar af voor azijnzeiker te worden versleten toch ff dit verhaal dat ik dus al gehoord had van mijn moeder, ik kwam het toevallig pas een paar dagen geleden tegen in het lokale sufferdje hier in de Hoeksche Waard.
Eerst even nuanceren: dit was een uitvoeringskwestie van de GGD. Die geplaagde organisatie die voorafgaand aan de pandemie voor zover het relevante taken betrof zowat tot nul terug was bezuinigd door...jawel, alwèèr diezelfde Markje 'Flutte' Rutte...'altijd weer die autodrop...!
Een GGD dus die de materialisatie is geworden van het Corona-Jojo-beleid: groeien kwa formatie met onwaarschijnlijke snelheid om de handjes en telefoonoren te verkrijgen om op stel en sprong uiterst noodzakelijke werkzaamheden - opleiden, organiseren, plannen, testem, tracen, prikken, etc, etc. - te kunnen uitvoeren, om vervolgens weer te snel af te moeten schalen, om vervolgens weer overhaast op te moeten schalen, enzovoort, enzovoort...
En waar gewerkt wordt - zeker als het onder hoge druk, met veel nieuwe en onervaren mensen moet - worden fouten gemaakt. Dus de ware verantwoordelijke is in mijn ogen dan ook niet de uitvoerende GGD, maar de met hun Jojo's spelende mp Markje, en zijn levende schild bij de meeste problemen, de bovenstebeste Hugo... En wat die laatste betreft: ik mag hem, echt waar! Wat dan weer niet betekent dat ik vind dat hij de best mogelijke persoon op die uiterst lastige plek was...maar ik ben ervan overtuigd dat hij zijn stinkende best deed, ik zag zelf -zij het laat - een positieve leercurve; tsja, en dan zou je misschien op termijn een bedreiging kunnen worden voor de bovenbazen - zijn Hoekstra en Rutte - dus dan word je weggepromoveerd naar een nieuw rampendossier...
Maar goed: het punt is dus dat je stokoude, gebrekkige en kwetsbare ouderen - daarom waren zijn de eersten die een derde prik moesten hebben - natuurlijk niet ellenlang in de kou kan laten staan.
En dan stond die beste Kees nog voor mijn moeder in de rij en was hij dus eerder aan de beurt, want zijn verhaal was het verhaal van mijn moeder, waarbij mijn moeder dan nog het extra bestanddeel had dat relatief kort achter haar de wachtenden in de rij werd medegedeeld dat het die zondagmiddag voor hen helemaal niet ging lukken; zij konden onverrichter zake weer naar huis konden afdruipen...
Eigenlijk wel benieuwd naar het verhaal van die mensen. Wie weet komt dat nog...
Hij popelt om opnieuw zijn basketbalkennis en ervaring op spelers
over te brengen, maar moet vanwege de coronacrisis noodgedwongen
wachten tot het moment echt daar is. Geert Hammink keerde eerder deze
week terug in de nationale basketbalpicture, toen zijn aanstelling
bij ZZ Leiden als opvolger van Rolf Franke wereldkundig werd gemaakt.
Contact
Dat is een jaar en een maand nadat Hamminks debuutjaar als
hoofdcoach van de Dutch Windmills tot een abrupt en definitief eind
kwam vanwege een faillissement van de Dordtse nieuwkomer op het
hoogste Nederlandse basketbalniveau. ,,Sindsdien heb ik spelers
geholpen, heel veel wedstrijden gezien en ben ik contact blijven
houden met de jongens met wie ik bij de Windmills in de tijd die ons
gegund was een geweldige samenwerking heb gehad. Sportief gezien
hebben we ook een prachtige tijd gehad. Het is alleen zo jammer dat
de mensen boven ons in de organisatie er zo'n potje van hebben
gemaakt, want deze formatie had écht potentie.''
Ambitieus
Vanaf de presentatie-avond in de Sportboulevard, waar de
ambitieuze plannen omtrent Dutch Windmills naar buiten werden
gebracht, tot de dag van het faillissement op 10 april 2019 was
Hammink betrokken en prominent aanwezig. Hij stelde de selectie samen
en bracht de nieuweling tot leven.
,,Ondanks of misschien wel dankzij alle organisatorische problemen
die er waren, groeiden we als team meer en meer naar elkaar toe. Ook
als we weer voor een dichte sporthal stonden of naar een andere plek
toe moesten voor een training, bleven we volharden. En we boekten
mooie resultaten. We bereikten de halve finale van de beker. In de
competitie klopten we Zwolle
en hadden we succes tegen Donar. Alleen op Leiden konden we nog geen
vat krijgen. Maar wij werden steeds beter, groeiden met elkaar en ik
denk dat we echt hadden kunnen verrassen in de play-offs. Na het
afgebroken afgelopen seizoen zullen misschien wel vijf of zes coaches
gedacht hebben dat ze kampioen hadden kunnen worden. Ik heb dat vorig
jaar als coach van een club die uit de competitie werd genomen
gedacht. We werden per week beter.''
Hammink vestigde zich zelfs in Dordrecht om zich optimaal op zijn
trainers- en coachtaken te kunnen focussen. ,,Maar na de afhandeling
van de laatste zaken ben ik snel vertrokken, hoewel ik het prima naar
mijn zin heb gehad in die stad en in het oude centrum. Een stad als
Dordrecht verdient basketbal op het hoogste niveau en aan de inzet
van veel mensen, ook als het ging om het promoten van het 3x3
basketbal in de stad, heeft het zeker niet gelegen. Maar het feit is
wel dat je niet snel een tweede kans krijgt als je de eerste verknald
hebt. Al wens ik Dordrecht graag weer topbasketbal binnen de
stadsgrenzen toe.''
ZZ Leiden
Bij ZZ Leiden is Hammink inmiddels druk bezig met de
voorbereidingen voor het nieuwe seizoen en de samenstelling van de
selectie. ,,Officieel beginnen we 1 september, maar momenteel mis ik
de eenduidigheid in de versoepeling van de coronamaatregelen. Op
verschillende plekken in de wereld wordt al nagedacht over hervatting
van het basketbal. Het spelen lijkt me ook niet het grootste
probleem, wel hoe je omgaat met het publiek-vraagstuk.''
Geert Hammink pakt komend seizoen als de nieuwe coach van ZZ
Leiden de draad op die hij vorig jaar in Dordrecht noodgedwongen los
moest laten, toen het basketbalavontuur van Dutch Windmills
vroegtijdig eindigde. ,,We hadden zomaar kampioen kunnen worden.''
Twee basketbal-toppers spelen een wedstrijd tegen twintig #jeugdspelers tegelijk! In de tweede helft kunnen de jeugdspelers jokers inzetten om het de #profs nog moeilijker te maken. Ze kunnen kiezen uit: lange opblaasbare figuren voor de basket, met oneindig veel ballen op de #basket knallen en een handschoen voor de profs over een van hun handen.
Wie gaan er winnen? De ervaren profs? Of de jeugdspelers? Eén ding is zeker: dit zag je nog nooit op een basketbalveld!
Het wedstrijdcommentaar is van de legendarische Evert ten Napel.
Zappsport zie op op zaterdag om 8:55 uur en op zondag om 8:40 uur op Zapp. Op de site kun je de hele afleveringen terugkijken.
Wekelijks struinen verslaggevers Levien
Vermeer en Matthijs Daniëls door de geschiedenis van deze streek.
Deze week bezochten ze een icoon van de jubilerende
basketbalvereniging Goba. David Jones was er de ster van de jaren
tachtig en vertrok nooit meer uit de gemeente Gorinchem.
David Jones kwam via een omweg terecht bij Goba in Gorinchem en
bouwde hier zijn leven op.
Ver in het zuiden van de staat Georgia in de Verenigde Staten ligt
Fort Gaines, een kleine gemeenschap met een goede duizend inwoners.
,,Pindaboeren en houthakkers’’, aldus David Jones. Hij werd er
geboren in 1955 en kwam uit een gezin met zeven kinderen. ,,Bijna een
eigen basketbalteam’’, lacht hij. ,,Ik was de langste. Ik heb een
broer die 1,85 of 1,90 is. Ik ben precies twee meter. Voor mijn
laatste jaar op high school ben ik enorm gegroeid. Na de
zomervakantie kwam ik een stuk langer terug dan ervoor. De gymleraar
zag dat. Die liet me gelijk naar de sportschool komen.’’
Jones speelde junior college en college basketbal in Dalton,
Georgia en op Concord University in West-Virginia. Een vroegere
medespeler van het junior college was in de Belgische competitie
beland en dat prikkelde de nieuwsgierigheid van David Jones. ,,Hij
kwam in de zomer terug naar huis. Toen heb ik hem gevraagd of ik ook
in België zou kunnen spelen. Het leek me een mooi avontuur. Niet
iedereen krijgt zo’n kans om te reizen.’’
Toen we een paar keer
verloren, raakten ze in paniek en moest ik weer gaan
David Jones
,,Ik kwam in de zomer van 1978 in Willebroek terecht, een plaatsje
tussen Brussel en Antwerpen. Maar daar zochten ze eigenlijk een
center, een grote jongen. Ik ben niet klein, maar ik ben een small
forward, een andere positie. Toen we een paar keer verloren,
raakten ze in paniek en moest ik weer gaan. Via een paar toernooien
in Nederland kwam ik in contact met Frisol in Dordrecht. Daar heb ik
een half jaar eredivisie gespeeld, maar ook Frisol had eigenlijk een
center nodig.’’
‘Beste een goede ploeg’
En zo kwam David Jones, na bemiddeling door Frisol-trainer Maarten
van Gent, uit bij Goba in Gorinchem. ,,De club was helemaal nieuw
voor me. Ik kwam vanuit de eredivisie en Goba speelde toen nog tweede
divisie. Het was eigenlijk wat te makkelijk in het begin. Ik ging
ineens terug naar twee trainingen en een wedstrijd in de week. Maar
we hadden best een goede ploeg.’’
Goba promoveerde vlot naar het één na hoogste niveau in
Nederland en David Jones zette klinkende cijfers neer, met ruim over
de helft van het seizoen 83/84 bijvoorbeeld een gemiddelde van 27
punten. Van een langdurige terugkeer naar de eredivisie zou het
echter niet meer komen. ,,Ik heb nog wel een jaar bij BC Markt in
Utrecht gespeeld, maar ik had al last van mijn rug, knieën en
achillespezen. Dat krijg je ervan als je hoog kunt springen; behalve
als je veel geluk hebt.’’
Iets nieuws opbouwen
Hij vond het overigens geen ramp. ,,Ik had mijn eigen leven
gevonden in Gorinchem. Ik kon van het basketbal bij Goba natuurlijk
niet leven dus was erbij gaan werken. Dat vond ik prima, ik kwam uit
een arbeidersfamilie. Ik werkte bij Bosal in Vianen. Ik had geen zin
om alles weer in te pakken om eredivisie te spelen in Zutphen.’’
,,De meeste Amerikanen kwamen naar Europa om een paar jaar wat te
verdienen en gingen dan weer terug. Ik koos ervoor om hier iets op te
bouwen. Ik ben blij en gelukkig dat ik dat heb gedaan. Ik ben hier
opa geworden van twee kleinkinderen.’’
Mijn toenmalige vrouw
had gezegd: ga maar, er gebeurt toch nog niks vanavond
David Jones
De moeder van zijn kleinkinderen werd overigens geboren toen David
Jones play-offs speelde voor Goba. ,,Ja, dat klopt’’, vertelt hij
lachend. ,,Tegen Stoepie Shooters uit Spakenburg, haha! Dat was
misschien een beetje dom van me. Mijn toenmalige vrouw had gezegd: ga
maar, er gebeurt toch nog niks vanavond. Maar ze kwam toch.’’
Hij is nu 64 en woont in Dalem, nog altijd binnen de
gemeentegrenzen dus. Na zijn uitstapje naar BC Markt in het seizoen
85/86 keerde David Jones terug bij Goba. ,,Ik heb nog een jaar bij
Goba gespeeld. Daarna ben ik gestopt. Maar toen ik af en toe kwam
kijken begon het toch weer te kriebelen. Dat kan ik nog wel, dacht
ik. Ik heb nog een jaar of vijf in Vianen gespeeld, bij Blue Herons.
Twee volle seizoenen en de rest tot december. Dan was ik te
geblesseerd om het jaar af te maken.’’
Mooie tijd
,,In de Den Braven-jaren in de eredivisie ben ik nog wel eens bij
Goba gaan kijken. Daarna eigenlijk niet meer. Ik heb af en toe nog
telefonisch contact met wat Amerikanen die bij andere clubs speelden
vroeger en Gorinchem word ik heel soms aangesproken. Vroeger kende ik
iedereen als ik door de stad liep, maar nu bijna niemand meer. Een
enkele keer nog zie ik iemand van vroeger. Het was een mooie tijd.’’
Goba bestaat vijftig jaar in 2020. Dat zou in juni uitgebreid
worden gevierd, maar de festiviteiten zijn in verband met het
coronavirus uitgesteld tot 2021. Op een speciale Facebookpagina
worden regelmatig flitsen uit de clubhistorie getoond.
**
SHARTIE AART DEKKER
Twee Oud-Teamgenoten met de naam Jones in een Week; Bamford en David!
De naam 'Jones' is een een die veel voorkomt onder basketballers. Ik heb er in de loop van de jaren ook met de nodige te maken gehad.
Zo was daar Bamford Jones III die dik een half seizoen bij Frisol/R in Dordrecht speelde, een aantal dagen per week bij mij op de bank overnachtte, en die ik toch ook wel een vriend mocht noemen. Hij kwam op wereldreis lang bij Randy Wiel - die toen in Amsterdam woonde - Charis Sideris zocht een scorende en creatieve PG, en Bamford speelde goed. Vervolgens reide hij door, speelde ook nog een seizoen als Playing Coach bij Colchester in Engeland, en kwam aansluitend bij me langs, ik speelde inmiddels bij BVV en daar deed hij ook nog een training mee. Uiteindelijk ging hij terug naar de USA, waar ik hem nog een keer een paar dagen opzocht in 1999 in de regio van Washington DC. We hielden nog lang contact, maar op een bepaald moment raakten we elkaar uit het oog.
In die twintig jaar probeerde ik hem af en toe te vinden op internet, maar dat lukte eigenlijk nooit. Tot ik afgelopen weekend ineens een foto van hem tegenkwam - nauwelijks veranderd! - en meen een ingang te hebben gevonden die mijn contact met hem zou moeten kunnen herstellen. Als het lukt, zal ik er wel een verhaaltje aan wijden...
David Jones speelde eerder ook een half seizoen bij Frisol/R, maar daarna verkaste hij naar GOBA Gorinchem, waar ik een seizoen later ook naartoe ging. Jarenlang hadden we regelmatig contact, tot ik naar Den Haag ging, en hij stopte met spelen. Ik heb hem nooit meer gezien, maar wist wel dat hij nog steeds in dezelfde regio woonde. Aangezien GOBA dit jaar 50 jaar bestaat, en Cor van der Wel bezig is iets groots te organiseren (wat helaas door Corona wel minimaal een jaartje opschuift), en ik verheugde me erop David weer eens te zien.
Gisteren stuurde mijn broer me het bovenstaande interview; weet ik in ieder geval hoe David er tegenwoordig uitziet, want 25 jaar is best lang...
En zo vond ik binnen een week twee 'Jonesen' waarmee het contact verloren gegaan was terug.
Toch best bijzonder! Ik kijk er naar uit weer eens bij te praten met beide mannen...
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
Een catamaran met pech. Niet Maarten´s boot waar Marjan Tamse het hieronder over heeft - want ondanks verwoed zoeken kwam er geen foto uit die tijd boven water - maar een ´gevalletje´ uit de Noordoostpolder´. Overigens zijn meerdere schepen van Maarten gezonken of totaal verwoest, maar in de (2) gevallen die mij (AD) bekend zijn ging het om een schip dat afgemeerd lag aan de Costa del Sol en verwoest werd door een storm, en zijn laatste zeiljacht dat - ook aangemeerd - door een foutje in de barre Estse winter zonk. 
Posts
1.460 reacties