NRC OPINIE: 'Zorgcrisis De zorg is een speelbal van dit onzorgvuldige kabinet' / CARTOON HAJO TROUW WILDERS, SCHOOF, YESILGÜZ, OMTZIGT & VD PLAS; wat een...clubje... /

 

De Machthebbers van Kabinet Schoof; 

de compassie en het verstand van zaken spat ervan af...

Cartoon overgenomen van Trouw.nl bij het artikel 

´Analyse Politieke Jaar 2024 -

De toon werd harder in Den Haag, en verder gebeurde er bijna niets´ 

Cartoon van: Beeld Hajo de Reijger

Nog meer Hajo   ---  Hier  --- &  voor Live-cartooning  ---  Hier  ---

 

 

https://www.nrc.nl/nieuws/2024/12/23/de-zorg-is-een-speelbal-van-dit-onzorgvuldige-kabinet-a4877634

opinie Zorgcrisis De zorg is een speelbal van dit onzorgvuldige kabinet

opinie

Zorgcrisis Al twee keer probeerde dit kabinet ondoordacht fors te bezuinigen op de zorg, zien Thomas Schok en Danka Stuijver. Het is wachten op een langetermijnvisie.

• Gepubliceerd op 23 december 2024

• Leestijd 2 minuten

Foto Sandra Uittenbogaart / ANP

De Nederlandse gezondheidszorg balanceert al jaren op de rand van een crisis, terwijl de politiek blijft vasthouden aan kortetermijnoplossingen en ad-hoc-bezuinigingen. Ondanks talloze waarschuwingen over een stijgende zorgvraag in combinatie met een steeds krapper wordende arbeidsmarkt, ontbreekt het aan een duurzame visie op de zorg. Het recente, inmiddels ook weer herroepen, besluit om 165 miljoen euro te bezuinigen op na- en bijscholing van zorgprofessionals, zien wij als een pijnlijk voorbeeld hiervan.

Thomas Schok is chirurg.

Danka Stuijver is huisarts.

Dat deze bezuiniging bedoeld was om een gat in de onderwijsbegroting te dichten, onderstreept hoe makkelijk de zorg wordt opgeofferd. De voorzitter van de beroepsvereniging voor verzorgenden en verpleegkundigen (V&VN) Bianca Buurman verwoordde dit scherp: „Een onderwijsakkoord sluiten over de rug van verpleegkundigen is zo’n beetje het slechtste idee van 2024.” Nog zorgwekkender is dat politici pas na publieke verontwaardiging en waarschuwingen uit de zorgsector beseften dat deze maatregel vooral verpleegkundigen zou treffen. Dit getuigt van een schrijnend en verontrustend gebrek aan inzicht.

Vrijgevestigde medisch specialisten bekostigen hun nascholing al uit eigen zak. Voor verpleegkundigen en medisch specialisten in loondienst, een werkvorm die veel politieke partijen nota bene prefereren, is nascholing daarentegen geborgd via cao-afspraken en scholingsbudgetten. Het maakt pijnlijk duidelijk dat politieke besluiten worden genomen zonder de gevolgen voor de dagelijkse praktijk echt te begrijpen.

Onrealistische doelstelling

De zorg is al vaker speelbal geweest van beleidswijzigingen die snel weer van tafel werden geveegd. Neem de omstreden bezuiniging van 600 miljoen euro op de ouderenzorg, die uiteindelijk werd geschrapt. Toch blijven nieuwe kortingen op de agenda staan, zoals het plan om 150 miljoen euro te besparen op de beloningen van medisch specialisten. Zelfs ambtenaren wijzen erop dat deze doelstelling onrealistisch is.

Intussen blijft onduidelijk waar de bezuinigingsklappen nu zullen vallen. Minister van Volksgezondheid Fleur Agema (PVV) weet dat de marges in de zorg uiterst klein zijn. Afdelingen kampen al met structurele onderbezetting, zorgverleners werken zich uit de naad, en de uitstroom van personeel blijft onverminderd hoog. Recente arbeidsmarktprognoses laten zien dat het tekort aan zorgpersoneel nog sneller stijgt dan verwacht. De schrijnende toestanden in een verpleeghuis in Amsterdam, met verwaarloosde bewoners en huilende medewerkers, benadrukken de urgente noodzaak tot actie.

Het tekort aan zorgpersoneel stijgt nog sneller dan verwacht

De voortdurende dreiging van bezuinigingen heeft het Integraal Zorgakkoord (IZA) bijna tot instorten gebracht. Dit akkoord, bedoeld als langetermijnvisie, heeft inmiddels het vertrouwen van gemeenten en brancheorganisaties verloren. Zij trokken zich terug vanwege een gebrek aan geld om de ambitieuze doelen te realiseren. Wat overblijft, is chaos. Zonder het IZA stagneren broodnodige hervormingen, terwijl zorgverleners zich in de steek gelaten voelen.

Het eenzijdig schrappen van budgetten ondermijnt niet alleen het zorgakkoord, maar ook het vertrouwen van zorgverleners in de politiek. Het gevolg: zorgpremies zullen stijgen, de toegankelijkheid verslechtert en de kwaliteit gaat achteruit. Uiteindelijk betaalt de samenleving de prijs.

In plaats van te investeren in de zorg van morgen, kiest het kabinet voor onzekerheid en afbraak. Dit is niet alleen onverantwoord, maar ook onbegrijpelijk. Wat de zorg nu nodig heeft, zijn structurele investeringen, geen politieke kortetermijnoplossingen die de sector verder onder druk zetten.

Een versie van dit artikel verscheen ook in de krant van 24 december 2024.

 

NIEUWSBRIEF GROENE HOOFDREDACTEUR Xandra Schutte: o.a. de Masterclasses Onderzoeksjournalistiek (Investico) met ´... een genadeloze analyse van de Rutte-doctrine, die ervoor zorgde dat voor het bestuurlijke falen vrijwel nooit verantwoording werd afgelegd´

Het ‘migratieprobleem’

Rutte tamboereerde dertien jaar op een asielcrisis zonder die op te lossen

Beste lezer, Dit is een nieuwe nieuwsbrief, een die maandelijks zal verschijnen. In onze wekelijkse nieuwsbrief ziet u welke verhalen in De Groene Amsterdammer van die week staan; in de dagelijkse nieuwsbrief worden behalve de verhalen uit het nummer van de week ook met regelmaat extra stukken geplaatst. Dat zijn met name commentaren op het nieuws, de afgelopen tijd vooral over het conflict in het Midden-Oosten en over de uitslag van de verkiezingen. Of het zijn columns en rubrieken die alleen online worden gepubliceerd, zoals de onvolprezen schaakrubriek van Hans Ree (op vrijdag) en een nieuwe column over verzet die Chris Keulemans de komende maanden zal schrijven. In de maandelijkse nieuwsbrief zal ik stilstaan bij een aantal verhalen die u, naar mijn bescheiden mening, niet mag missen. Het zijn turbulente tijden, maar bij alles wat er in de wereld gebeurde, werd het nieuws de afgelopen maand gedomineerd door twee thema’s: de Tweede Kamerverkiezingen in Nederland en de oorlog tussen Israël en Hamas. Dat gold ook voor De Groene. Op de redactie zijn wij nog steeds ontsteld over de massale winst van de partij van Geert Wilders. Hoewel Nederland al twintig jaar worstelt met rechts populisme en er al veel is gereflecteerd op het onbehagen van de kiezer en de lokroep van radicaal rechts, zal er nog meer reflectie moeten volgen. Over de drijfveren van de kiezer die zich tegen de gevestigde orde keert, over de bronnen van en antwoorden op het ongenoegen, over de toekomst van de democratie. Veel van het onbehagen valt terug te voeren op de dertien jaar dat Mark Rutte in het Torentje zetelde. Laat dat nu net de tijd zijn waarin onderzoeksplatform Investico ontstond uit de masterclasses onderzoeksjournalistiek die wij organiseerden. Wij publiceerden talloze verhalen die de ontspoorde bestuurscultuur van het tijdperk-Rutte blootlegden: van de genadeloze fraudejacht op mensen die afhankelijk zijn van de bijstand tot de uitbuiting van arbeidsmigranten, van de visieloze bezuinigingen waardoor heel wat gemeenten bijna bankroet zijn tot de onbeholpen aanpak van het stikstofprobleem. Investico-hoofdredacteur Thomas Muntz maakte voor de verkiezingen een genadeloze analyse van de Rutte-doctrine, die ervoor zorgde dat voor het bestuurlijke falen vrijwel nooit verantwoording werd afgelegd. De verkiezingswinst werd de PVV in de schoot geworpen, zo wordt alom geanalyseerd, doordat de VVD het kabinet eerst liet vallen op het vluchtelingenbeleid en daarna van migratie het voornaamste verkiezingsthema maakte. Onze migratiespecialist Irene van de Linde beschreef haarscherp dat Rutte als het om asiel gaat vooral symboolpolitiek bedreef; naar een werkelijke oplossing zocht hij niet. Nu Wilders op het Torentje aast, heeft hij aangekondigd dat hij bereid is een deel van zijn standpunten ‘in de ijskast’ te zetten. Terecht wijzen andere lijsttrekkers erop dat je iets in de ijskast stopt om het goed te bewaren. Het kan er ook zo weer uit. Socioloog en politicoloog Merijn Oudenampsen, specialist in de opkomst van radicaal rechts, laat zien wat dat voor Wilders’ ideeën over de islam betekent. VVD-leider Dilan Yeşilgöz verkondigde tijdens de campagne dat ze de grip terug wilde pakken, een variant op de Brexit-leus ‘take back control’, en een nogal cynische inzet voor een partij die zich dertien jaar in het hart van de macht bevond. In de strijd tegen de zware criminaliteit is de law & order-partij de greep in die dertien jaar in ieder geval flink verloren, zo laat een groot onderzoek van De Groene en Investico zien. De helft van de rechters en officieren van justitie wordt inmiddels bedreigd. Bij alles wat er door ons en andere media over de oorlog tussen Israël en Hamas is geschreven, bedachten wij dat het goed was enige afstand te nemen en na te denken over de vraag waarom de hele wereld zich juist bij dit conflict zo hevig betrokken voelt. We vroegen twee schrijvers die dat als geen ander weten – hoogleraar Joodse Studies Bart Wallet en hoogleraar Islam en het Westen Maurits Berger – om zich over die vraag te buigen. Het simpele antwoord is dat de symbolische betekenis van het Heilige Land en zijn inwoners garant staat voor een hoge mate van identificatie. Maar hun beschouwingen bieden veel meer stof tot nadenken. Het zijn twee verhalen om in samenhang te lezen. Xandra Schutte

Doen wat de minister wil! Het tijdperk-Rutte is er een van talloze bestuurlijke ontsporingen Het tijdperk-Rutte is er een van talloze bestuurlijke ontsporingen, waarbij ambtenaren achteraf riepen dat het zo niet was bedoeld: de politieke leiding had het zo gewild. Deze vermenging van politiek en bestuur is moeilijk ongedaan te maken. Thomas Muntz

Het ‘migratieprobleem’ Rutte tamboereerde dertien jaar op een asielcrisis zonder die op te lossen Vier kabinetten-Rutte en dertien jaar VVD-migratiepolitiek: hoe Mark Rutte bleef tamboereren op een vluchtelingencrisis terwijl een beleid met een visie op asiel en arbeidsmigratie uitbleef. Irene van der Linde

De wording van Wilders De islamstandpunten kunnen ook weer úit de PVV-koelkast gehaald worden Geert Wilders zou bereid zijn om zijn islamstandpunten ‘tijdelijk in de ijskast’ te zetten. Dat betekent dat ze er ook weer uit zullen komen. Een revisie van zijn islamdenkbeelden laat bovenal zien dat de politiek van Wilders behoefte heeft aan vijanden. Merijn Oudenampsen

Onderzoek De impact van het Marengo-proces De groeiende dreiging van de onderwereld op de rechtsstaat Het strafproces Marengo, een ‘voor Nederland ongekende zaak’, staat symbool voor de toenemende verharding van de onderwereld. Hoe gaan advocaten, officieren van justitie, rechters en misdaadverslaggevers om met de voortdurende dreiging? De impact op de Nederlandse rechtsstaat in negen hoofdstukken. Romy van der Burgh, Rasit Elibol en Marieke Rotman

De moeder van alle conflicten Waarom Nederlandse moslims uitgesproken pro-Palestijns zijn De intense betrokkenheid van Nederlanders bij het Israëlisch-Palestijns conflict gaat om meer dan het menselijk leed. Wat is het toch dat ons zo diep raakt? En waarom lijken met name moslims daarin een uitgesproken pro-Palestijns standpunt in te nemen? Maurits Berger

Obsessie met het Heilige Land ‘Waarom raakt het Israëlisch-Palestijnse conflict ons zo diep?’ vraagt hoogleraar Bert Wallet zich af Oekraïne lijkt vergeten, voor de etnische zuiveringen elders ter wereld sluiten we ons af. Alle ogen zijn momenteel gericht op Israël en Gaza. Waarom raakt wat daar gebeurt ons zoveel dieper? Bart Wallet

De Groene Amsterdammer

Onafhankelijk weekblad sinds 1877

U ontvangt nieuwsbrieven van De Groene Amsterdammer omdat u zich via groene.nl heeft aangemeld of in een telefoongesprek toestemming heeft gegeven. U kunt het aantal nieuwsbrieven dat u van ons ontvangt wijzigen

 

SOME THINGS NEVER (SEEM TO) CHANGE? F1 - Max & Honda / AD CARTOON 2020 /

 

AANRADER / VK-OPINIE COLUMNIST SANDER SCHIMMELPENNINCK: 'Vrees niet de authentieke woede van Sylvana Simons, maar vrees de Thierry’s, Gideons, Sywerts en Enesjes' / EXTREMISTISCH (RELIGIEUS) RECHTS & ZGN. 'FATSOEN' VS. ZGN. NIET-DEUGEND LINKS /

Volkskrant Cartoon 'Collignon', meer van Collignon voor VK.nl   ---  Hier ---

 *

Column Sander Schimmelpenninck

Vrees niet de authentieke woede van Sylvana Simons, maar vrees de Thierry’s, Gideons, Sywerts en Enesjes

20 juni 2021 (De Originele Column op VK.nl vind je   ---  Hier  ---)

Het was een huiveringwekkend fragment uit ons parlement afgelopen week, dat helaas niet de aandacht kreeg die het verdiende. FvD-Kamerlid Gideon van Meijeren, een oud-militair en eveneens Statenlid in Zuid-Holland, sprak in de Tweede Kamer over de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV), een ambtelijk orgaan dat wat hem betreft ‘gesaneerd’ moet worden omdat zijn partij onterecht verdacht zou worden gemaakt.

Toen Kamerlid Mirjam Bikker hem glashelder uitlegde dat een oproep tot ‘sanering’ van een ambtelijk apparaat geen pas geeft, kwam er een koele woede over de 33-jarige Achterhoeker, die merkwaardig genoeg versterkt werkt door zijn brugklasdictie en weeïg oosters accent, dat deed denken aan ‘De Dames van Jiskefet’. Van Meijeren jammerde dat de NCTV ‘totaal bizarre ideeën heeft over extreemrechts’, waarmee hij geestig genoeg onbedoeld toegaf dat FvD inderdaad extreemrechts is.

Daarna werd zijn bijdrage grimmig. Tot wel zeven keer noemde hij jennerig de naam van een ambtenaar die de radicale elementen binnen FvD onderzocht, nadat Bikker hem had gevraagd dat juist niet te doen. Zowel wát Van Meijeren zei was naargeestig, als hóe hij het zei. Verbeten, maar ook kalm en plechtig. Fascistoïde intimidatie in het fatsoenlijke pak van een accountant.

Baudets madrassa

Van Meijeren viel omhoog op de lijst van FvD omdat alle anderen zo’n beetje wegliepen. Hij is één van de overgebleven loyalisten uit Baudets madrassa: gesoigneerd, met slechte smaak weliswaar, maar geheel in lijn met het kleinburgerlijke beeld van een fatsoenlijke jongeman. Wel slechts voor de bühne, want in de geopenbaarde groepsapp van de JFvD, de jongerenclub van FvD, liet hij eerder zijn ware aard zien. Hij kreeg de stompzinnige vraag ‘Wil jij dat je zus met een neger thuiskomt?’ en antwoordde met ‘Hell no.’

FvD-jojo Theo Hiddema noemde de nieuwe garde Baudettista’s in een zeldzame vlaag van helderheid ‘vroegoude, in driedelige pakjes rondstruinende types’. Oud-FvD’er Henk Otten pleitte deze week zelfs voor vervolging van de JFvD door het Openbaar Ministerie. Zij kunnen het weten. Vooralsnog zit Gideon van Meijeren gewoon in de Kamer, dankzij al die fatsoenlijke FvD-stemmers.

Een ander dieptepunt afgelopen week was de internetshow van voormalig treitervlogger Ismail Isgun. Met islamgeleerde Enes Ulusoy besprak hij het boek van Lale Gül. Ulusoy bleek een islamitische Van Meijeren: plechtig en gespeend van elke vorm van humor betoogde hij dat vrouwen niet het strand op mogen, omdat dat chaos zou creëren en de ‘gezinsrechten’ zou schenden. De islam handelt gewoon preventief, aldus het orakel. Achterlijkheid, maar welbespraakt en fatsoenlijk geserveerd.

Beide veelvuldig gedeelde fragmenten haalden de krant van fatsoenlijk Nederland niet. Wél werd er door De Telegraaf groot nieuws gemaakt van de ‘woedeaanval’ van Sylvana Simons, die minister Grapperhaus eloquent het vuur aan de schenen legde en boos wegliep. De woede van Simons vond De Telegraaf onfatsoenlijk, de intimidatie van Van Meijeren blijkbaar niet. 

 Cartoon van Telegraaf.nl

Fatsoensbegrip

De fatsoenlijken zijn altijd rechts-conservatief, of dat nu op de Koran, de Bijbel of simpelweg de veelvuldige afwijzing van meisjes gebaseerd is, en hanteren een zodanig rekkelijk fatsoensbegrip dat alle kritiek op hun vaak verwerpelijke ideeën als onbeschoftheid, schelden of onfatsoen kan worden afgedaan. Kleinburgerlijk fatsoen en quasi-intellectualisme is waarmee Thierry Baudet en zijn legertje malloten de Kamer in kwamen, en waarmee Sywert van Lienden 55 duizend volgers kreeg op Twitter, die hij later zou gebruiken om de overheid te chanteren en zijn mondkapjesmiljoenen te verdienen.

Allemaal dankzij de heersende legalistische definitie van fatsoen, die doet denken aan de manier waarop belastingadviseurs belastingontwijking benaderen. Toch moet fatsoen niet draaien om de vorm, maar om de inhoud. Schelden of oprechte woede zijn niet half zo erg als extreemrechtse hitserij, en of de boeken kloppen is irrelevant als je je op moreel laakbare manier verrijkt.

Vrees dus niet de authentieke woede van Simons, maar vrees de Thierry’s, Gideons, Sywerts en Enesjes. Val niet over een vloek, maar val over de plechtige zinnen van geparfumeerde jongemannen met bruine schoenen en slechtzittende pakken. En let altijd extra op als mensen zich op fatsoen beroepen. Fatsoen zit niet aan de buitenkant, fatsoen moet je doen.

Sander Schimmelpenninck is journalist en ondernemer.

Meer recente Columns van Sander Schimmelpenninck  op VK.nl:  

---

Columns & Opinie

Kwaadaardige domheid zie je overal, maar nergens wordt het zo gedoogd als in Nederland

---

Columns & Opinie

De Great Reset zal er nooit komen, want in Nederland hobbelen we nog altijd van roddel naar ophef

---

Columns & Opinie

Luistercolumn: Fatsoen zit niet aan de buitenkant, fatsoen moet je doen

Meer over

• politiek

• religie en geloof

• geloof

• kunst, cultuur en entertainment

• FvD

• De Telegraaf

• Kamer

• Sylvana Simons

• Sander Schimmelpenninck

MUST-READ / COLUMN BEN TIGGELAAR / ARMOEDE & RECHTENLOOSHEID: 'Bevrijding?' (van o.a. Slavernij) / NRC-OPINIE /

 

NRC-Opinie

Bevrijding?

Column Ben Tiggelaar 

Vrijheid is voor weinig mensen in de wereld weggelegd, betoogt Ben Tiggelaar.

5 mei 2017  Originele Post op NRC.nl   ---  Hier  ---

Wat is er nodig om mensen echt, duurzaam van armoede te bevrijden? Een paar jaar geleden werkte ik mee aan een klein onderzoeksproject rond deze vraag. Doel was een index te maken, waarmee je de progressie in een arme gemeenschap kon meten. We keken naar allerlei indicatoren, zoals huisvesting, infrastructuur, gezondheid, onderwijs en economische ontwikkeling. Eén ding zagen we echter compleet over het hoofd. Terwijl het eigenlijk zo voor de hand lag.

Een enorm probleem waar miljoenen armen over de hele wereld mee kampen, is dat ze volslagen rechteloos zijn. Talloze hulporganisaties richten zich op de onderwerpen die ik hierboven noemde. Maar wat ik en mijn collega’s ons onvoldoende realiseerden, is dat het hele kleine beetje vooruitgang dat armen ervaren, vaak zomaar weer van ze wordt afgepakt. Door misdadigers, milities, of door hun eigen overheid. Het rechtssysteem in de meeste landen werkt niet, of enkel in het voordeel van de rijken.

Neem India. Het land kent 1,5 miljoen politiemensen, op een bevolking van 1,3 miljard inwoners. Veel van die agenten zijn niet of nauwelijks getraind. Een groot deel is corrupt. Daarnaast is er een chronisch tekort aan aanklagers en rechters, zodat het jaren duurt voordat een zaak daadwerkelijk wordt behandeld – schrijnende corruptie.

Ondertussen omzeilen rijke inwoners en bedrijven massaal het politie- en justitieprobleem en kopen zelf particuliere beveiliging in om zichzelf en hun eigendommen te beschermen. In India verdienen inmiddels zo’n 5,5 miljoen mensen hun brood in deze sector.

Maar de armen kunnen zichzelf en hun kinderen níet beschermen en kunnen op geen enkele manier hun recht halen wanneer hun iets wordt aangedaan.

De cijfers komen van verschillende bronnen, maar ik werd erop gewezen door hulporganisatie International Justice Mission (IJM). Volgens haar is India geen uitzondering. In de meeste arme landen faalt het rechtssysteem en zijn het vooral de allerarmsten die hieronder lijden.

Speerpunt in het werk van IJM is de bestrijding van slavernij – een van de meest extreme vormen van criminaliteit waaronder armen vandaag de dag lijden. Sinds de oprichting van Tony Chocolonely weet iedere Nederlander dat er ook in onze tijd nog slavernij bestaat. Maar dat het aantal slaven in de wereld door IJM en hun collega’s van de Australische Walk Free Foundation momenteel rond de 46 miljoen wordt geschat, dat wist ik niet. Het betekent dat we op dit moment te maken hebben met het hoogste aantal slaven in de wereldgeschiedenis.

Lees ook Tiggelaars column van vorige week: Hoe je een arrogante kwast wordt (of dat juist kunt vermijden)

Hoe ziet slavernij er anno 2017 uit? Dat varieert nogal. Zo werken er ruim 2 miljoen kinderen gedwongen in de seksindustrie. De grote meerderheid van de moderne slaven (kinderen én volwassenen) werkt echter bij ‘gewone’ bedrijven.

India is ook hier een van de slechtst scorende landen. Een voorbeeld: het is een wijdverbreide praktijk dat fabriekseigenaren leningen aan armen verstrekken, die ze vervolgens kunnen ‘afbetalen’ door te werken. Eenmaal aan de slag blijkt het loon niet voldoende om de lening mee af te betalen, waarna jaren van uitbuiting en misbruik volgen.

„Wie kennis vermeerdert, vermeerdert smart”, zegt het bijbelboek Prediker. Ook het vieren van de vrijheid kan soms wat pijnlijk zijn, als steeds weer blijkt dat vrijheid voor weinig mensen in de wereld is weggelegd.

Ben Tiggelaar is gedragsonderzoeker, trainer en publicist. Hij schrijft elke week over management en leiderschap.

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 6 mei 2017

LES POLITIEKE GESCHIEDENIS / GEO-POLITIEKE ONRUST EN INSTABILITEIT / COLUMNIST DE GRUYTER: 'De [Europese} wereld heeft ‘Ruhe’ nodig / NRC-OPINIE/

Cartoon 'Historical big players of Europe need each other; Europe also needs the U.S.' overgenomen van gisreportonline.com Het bijbehorende artikel lees je   ---  Hier  ---

*

NRC-Opinie

De wereld heeft ‘Ruhe’ nodig

• Caroline de Gruyter  9 april 2021

In juni 1813, tijdens een van de laatste, beslissende fases van de Napoleontische oorlogen, reisden de Habsburgse keizer Franz en Clemens von Metternich, zijn minister van Buitenlandse Zaken, met koks, secretarissen en butlers naar een Boheems kasteel. In een paleis in Dresden, niet ver weg, hield Napoleon kwartier. De Russische tsaar bivakkeerde met de Pruisische koning in naburig Silezië (Tsjechisch-Pools grensgebied). Ook de Britse minister van Buitenlandse Zaken, Lord Castlereagh, was vlakbij.

Russen, Habsburgers, Pruisen en Britten zagen Napoleon als een parvenu die de bestaande, conservatieve orde in Europa bedreigde. Maar omdat ze er nooit in slaagden om één lijn te trekken tegen Napoleon (het kostte weken om elkaar met koetsen te bereiken) en elkaar diep wantrouwden, slaagde de Fransman erin om grote delen van Europa te veroveren.

Dit waren vreselijke oorlogen. Metternich beschreef in brieven en dagboeken hoe alles was platgebrand. Straten lagen vol lijken. Hij zag nog één kans om die hel te stoppen: als de leiders vlakbij het slagveld gingen zitten en zelf de gezamenlijke strategie ter hand namen. Met zijn diplomatieke staf en 42 paarden shuttelde hij tussen paleizen en kastelen, en zorgde er bemiddelend, sussend en pushend voor dat ze samen Napoleon terugdrongen.

Dit intense, directe overleg tussen de leiders van rivaliserende grootmachten, inclusief de Fransen – mooi beschreven in Wolfram Siemann’s grote Metternich-biografie – ging door nadat Napoleon was verslagen. Dit systeem, het ‘Europese Concert’, veranderde het continent ingrijpend. Het bracht „Ruhe”, zei Metternich altijd. Mondiale grootmachten anno 2021 moeten hier dringend een voorbeeld aan nemen, schrijven Richard Haass en Charles Kupchan van de Council on Foreign Relations in Foreign Affairs.

Het ‘Europese Concert’ bracht relatieve rust en welvaart op het continent

De wereld is zeer instabiel. Twee eeuwen westerse dominantie lopen ten einde – eerst de Pax Brittannica, toen de Pax Americana. De huidige wereld is multipolair, zoals Europa in Metternichs tijd. Supermachten wantrouwen elkaar en proberen elkaar steeds een hak te zetten. Dit verlamt internationale organisaties als de VN. Helaas leidt moordende rivaliteit over macht en ideologie in een multipolaire context „geregeld tot grote oorlogen”, stellen de twee auteurs nuchter vast. Om dit te voorkomen, bepleiten zij een ‘Mondiaal Concert’ van grootmachten, om stabiliteit en ‘Ruhe’ te waarborgen.

Zoals Metternich de leiders van de vijf Europese grootmachten bij elkaar zette, willen Haass en Kupchan een informeel forum voor de zes leiders van ’s werelds grootste machtsblokken: de VS, China, de EU, India, Japan en Rusland. Die zes zouden, precies zoals hun verre voorgangers op het Weense Congres van 1814-1815 deden met Europa, de territoriale status quo moeten bewaken en een niet-aanvalsverdrag sluiten. Iedereen zou, net als toen, een soort invloedssfeer krijgen waarbinnen anderen niets te zoeken hebben – tenzij de wereldorde bedreigd wordt.

Dit systeem moet voorkomen dat grootmachten zich met elk klein akkefietje bemoeien en uitslaande branden veroorzaken. Ook moeten de zes in het Concert consensus zoeken over thema’s die iedereen aangaan, zoals cyberbeleid en klimaatverandering. Omdat de VN geen afspiegeling is van mondiale machtsverhoudingen en de Veiligheidsraad door veto’s is verlamd, is er nu geen forum voor direct, vertrouwelijk overleg.

Wat wél redelijk werkt, signaleren Haass en Kupchan, is de formule die is gebruikt voor Iran en Oekraïne: een aantal machten (democratieën én autocratieën) dat samenwerkt om een gevaarlijke situatie te de-escaleren. Als er weer een kanaal voor directe, strategische dialoog is, hopen zij, „komen er minder verrassingszetten en, idealiter, minder unilaterale acties”.

Het ‘Europese Concert’ bracht relatieve rust en welvaart op het continent, decennialang. Het ging weleens mis (de Krimoorlog), maar niet vaak. Lord Castlereagh noemde Metternich daarom „de eerste minister van de wereld”. Toch benieuwd wie daar anno 2021 voor in aanmerking komt.

Caroline de Gruyter schrijft wekelijks over politiek en Europa.

MEER: 

NRC.nl   In Europa

Caroline de Gruyter schrijft wekelijks over politiek en Europa

vr · 16 april 2021

Europa is weer het lachertje

Als Europa aan tafel wil zitten met de groten, om Europese belangen te verdedigen, fine – maar gedraag je dan professioneel en zorg dat je niet constant het lachertje bent.

 

vr · 2 april 2021

Een Duitser snapt de EU het best

Ook in Duitsland is het de vraag of lagere overheden bereid zijn macht af te staan aan hogere in naam van het landsbelang, schrijft Caroline de Gruyter. „De discussie gaat meteen over competenties.”

   

vr · 19 maart 2021

Hoe Europa (niet) werkt

De Oostenrijkse kanselier Sebastian Kurz liet deze week weer eens mooi zien hoe Europa werkt. Of hoe het niet werkt, aldus Caroline de Gruyter.

 

 

 

 

NRC CARTOON FOKKE & SUKKE: Geven Thuisonderwijs / HUMOR / CORONA /

Van NRC.nl op 18 maart 2020, meer NRC FoSu   ---  Hier  ---

en nog veel meer Fokke & Sukke   ---  Hier  ---

FLUTTE-/RUTTE-IV / CARTOON COLLIGNON / WEER (LOZE?) BELOFTE: 'Geen Gezeik, Allemaal Rijk!' - Nu Echt??? / POLITIEK NEDERLAND /

30 jaar na Koot en Bie. Nu echt geen gezeik, allemaal rijk. pic.twitter.com/OEKPJuumw4

— Jos Collignon (@CollignonJos) August 26, 2019

(ON-)VEILIGHEID / MINISTERTJE SANDER DEKKER / PSYCHIATRISCH GEVAL: Dekker doet Stoer - Ontsnapte Patiënt Dreigde Dordt met Atoomaanval

http://nos.nl/ttapp

OPEN BRIEF LILLIAN MARIJNISSEN(SP): 'Best Spannend' - 'De SP maakt andere keuzes' & Vragen voor Debat met Rutte? / POLITIEK NEDERLAND/ ALGEMENE BESCHOUWINGEN /

Mijn eerste Algemene Beschouwingen. Kijk en deel het filmpje!

Deel Tweet

Beste ...,

Het was best spannend. Mijn eerste Algemene Beschouwingen. Voor het eerst een debat in de Tweede Kamer over de staat van ons land, de toekomst van onze samenleving en de noodzaak tot verandering.
Want terwijl de winsten van bedrijven met 400% stegen, kregen mensen al veertig jaar amper meer te besteden. Terwijl buitenlandse aandeelhouders miljarden cadeau krijgen, staat de publieke sector in de fik. Leraren, agenten, zorgmedewerkers: mensen die elke dag voor ons allemaal werken, moeten vechten voor waardering, voldoende collega's en een fatsoenlijk loon.

De SP maakt andere keuzes. Geen belastingverlaging voor miljonairs, maar het afschaffen van het eigen risico. Geen duurdere boodschappen, maar een lagere energierekening. Niet de dividendbelasting afschaffen, maar investeren in de samenleving.

Vrijdag ga ik in debat met Mark Rutte. Laat u me weten wat ik hem moet vragen?

Met vriendelijke groet,

Lilian Marijnissen
Fractievoorzitter SP Tweede Kamer