SHARTIE AART DEKKER / #StormEmilia Triggerde Mooie Herinneringen - Besneeuwde El Teide, Tenerife #Fiba WK-BASKETBALL 1986 @SPANJE & VAKANTIE CANARISCHE EILANDEN

TENERIFE - EL TEIDE | Historic Snowfall on the Island ❄️ 4K Walk ● December 2025

WalkingToursTf

 

17 dec 2025 PICO DEL TEIDE

🌱 Relax and enjoy our tours in Tenerife every day! 🎦 Our videos are mainly in Los Cristianos, Playa de las Americas and Costa Adeje, but we also film in other interesting places on the island.

 

*

SHARTIE AART DEKKER - Besneeuwde El Teide

#StormEmilia Triggerde Mooie Herinneringen aan Tenerife, Spanje 

#Fiba WK-BASKETBALL 1986 & VAKANTIE CANARISCHE EILANDEN

Basketball levert mij al 50 jaar mooie doelen om na te streven.

 

Maar Basketball was zeker zo vaak een middel om andere doelen in mijn leven te vervullen, zowel privé als maatschappelijk.

 

Door Basketball heb ik veel bijzondere belevenissen gehad en avonturen beleefd.

 

Dat begon flinke vormen aan te nemen eind jaren '70 toen ik onder leiding van de dit jaar overleden coach Maarten van Gent aan de Eredivisie mocht ruiken en voor het eerst in het buitenland (België, Frankrijk en Israël ging spelen) en daarmee ook voor het eerst in den vreemde in aanraking kwam met buitenlandse culturen, en toen ik de ervaringen door ging trekken door bijvoorbeeld het Nationale Mannen Team zoveel mogelijk ook in het buitenland te volgen.

 

Dat het Nationale Team begin jaren '80 ongekende en daarna ook (nog) nooit meer herhaalde hoogten bereikte - 4e op het EK (van twaalf deelnemende landen) werd, en in 1986 zelfs deelnemer aan het Wereld Kampioenschap (uiterst nipt uitgeschakeld voor de Top-12 van 24 deelnemende landen, wat Nederland officieel de 13e plek opleverde) hielp daarbij flink. 

 

Ik was samen met Arnold Blokland aanwezig in Saint Malo en Nantes (Frankrijk) bij de door toenmalige absolute topcoach Vladimir Heger minutieus uitgestippelde route naar de Halve Finales, en dat plantte het virus van Internationaal Basketball zeer diep in mijn systeem.

 

'Dus' plande ik samen met Robert Smits een zes-weekse reis/vakantie naar Madrid en de Canarische Eilanden om het Toernooi om het Wereld Kampioenschap van begin tot einde te gaan volgen. 

 

Het WK-Basketball was een belevenis die alleen nóg mooier had kunnen zijn als het Nationale Team de laatste twaalf zou hebben gehaald, wat het eigenlijk ook had moeten doen; ook toen maakte een uiterst nipte nederlaag (3OT(!) tegen Argentinië dat het Nationale Team kwalificatie voor de Top-12 miste. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat Nederland bij wel kwalificeren in de Mondiale Top-10 zou zijn geëindigd... Onnodig? Ja, omdat het team na een perfecte kwalificatieronde voor het EK een jaar later - Nederland versloeg de vroeg in de zomer de gehele Europese subtop met een 10-op-10. Deelnemers? België, Turkije, Finland, Zweden, Bulgarije, Oostenrijk, Duitsland, Israël, Polen, de laatste vijf waren, zijn of worden in de lopende WorldCup Qualifiers hoogstwaarschijnlijk allemaal tegenstanders. De laatste drie en Turkije en Finland staan inmiddels stukken hoger op de ranglijst dan Nederland.

 

Maar goed; het WK was dus een doel en hoogtepunt voor onze zomer, maar het was ook een middel; die zes weken Spanje met tussenstops in Madrid, Lanzarote, Tenerife, La Gomera, weer Tenerife en weer Madrid waren allemaal onvergetelijk, met als letterlijke hoogtepunt: een beklimming van de hoogste berg van Spanje - El Teide, 3700m hoog - die we met de inmiddels aangesloten Frits van Rijn deden; van de voet van de vulkaan op 2200m tot de ultieme top.

 

Daaraan moest ik natuurlijk denken toen ik kort geleden de bovenstaande clip zag van de - zeker heden ten dage! - unieke situatie van een volledig besneeuwde top als gevolg van storm Emilia.

 

De Nationale Teams volgen - juist als ze ver weg spelen! - en er een vakantie omheen plannen: ik kan het iedereen aanraden!

 

 

(AD) 

Ed ´Lace´ Strong - MAARTEN BEDANKT(3): Afscheid van de unieke coach en persoon Maarten H. van Gent

 

 Ed ´Lace´ Strong (R) tijdens een zeiltripje met Maarten ergens rond 1980. Maarten is niet in beeld. Verder links John van Keulen en midden Mieke de Rouwe.

.

Ed ´Lace´Strong:

A message to Maarten: 

I am not aware of all the

circumstances, what I do know is that you were the best at what you were for me. 

Your study fast personality, character and leadership reminds me of how fortunate I was in a time of need. 

For many the need remains.

With deep respect,

Lace  

Het seizoen waar Lace op doelt was het seizoen 1983-1984 waarin hij speelde bij RZ en Maarten halverwege het seizoen de coaching op zich nam. (AD)

* 

Een catamaran met pech. Niet Maarten´s boot waar Marjan Tamse het hieronder over heeft - want ondanks verwoed zoeken kwam er geen foto uit die tijd boven water - maar een ´gevalletje´ uit de Noordoostpolder´. Overigens zijn meerdere schepen van Maarten gezonken of totaal verwoest, maar in de (2) gevallen die mij (AD) bekend zijn ging het om een schip dat afgemeerd lag aan de Costa del Sol en verwoest werd door een storm, en zijn laatste zeiljacht dat - ook aangemeerd - door een foutje in de barre Estse winter zonk.
 

Maarten Bedankt! 

 

Dank voor...

je positieve, persoonlijke feedback, waarmee ons 1e contact begon, in de sporthalkantine van Werkendam, ergens najaar 1978. Dat deed me goed, destijds als verlegen 17-jarige.

Dank voor...

de trainingen (uiteraard basketbal) bij Frisol/R Dames-1, ze maakten me sterker, beter.

Jij was trainer/coach van Frisol/R Heren-1 en trainde daarnaast een jongens-jeugdteam, met wie je het eerste damesteam 1x per week liet meetrainen.

Dank voor...

aan het eind van dat seizoen nam je Dames-1 mee op trainingskamp, ergens aan de kust van het voormalige Joegoslavië. Ook een ervaring om nooit te vergeten. Trainen, spelen, evalueren, alles ademde basketbal in die week. En heerlijk in de zon.

Op een dag mochten Wilma en ik met z’n tweeën met je catamaran op pad. Helaas keerden we terug met een gebroken mast... Jij was niet boos, maar leerde ons wat we wél hadden moeten doen.

Dank voor...

je initiatief, me na dat Frisol-seizoen mee te laten trainen met Dames-1 van Rotterdam Zuid, een sterk en zeer ervaren eredivisieteam. Ik heb de kans gegrepen en jarenlang genoten van het spelen op de hoogste niveau.

Ik vond je een tóp trainer/coach, waardeerde je directe aanpak, je gedrevenheid. Ook op persoonlijk vlak hadden we een klik, deed me goed. Samen met een vriendin heb ik je nog een keer opgezocht in Oostende (of Gent?), toen je daar een team coachte. Je was toen net een handeltje in bontmutsen gestart. Ook dat bezoek werd weer een onvergetelijke dag.

Natuurlijk heb ik de afgelopen winter door jouw deelname geen uitzending gemist van 'Winter vol Liefde'. Je bent de Maarten gebleven, zoals ik me je herinner: recht door zee, direct, attent en soms ook weer helemaal niet. Deed me goed je zo weer te kunnen zien.

Het bericht van Aart, waarin hij meldde dat je ernstig ziek was, kwam hard aan.

De manier waarop jij er mee omgaat, typeert je. Nuchter, krachtig. Je hebt genoten van het leven en nu is het einde in zicht...

Geniet van je naasten, zo lang als het kan, lieve Maarten.

Dank voor...

de tijd die ik met je kon delen.

Marjan Tamse

*

 

Het team van Frisol/R (Rowic) in het Seizoen 1978-1979 waarvan ik (staand tweede van links) deel uit mocht maken, een onvergetelijke en levensbepalende ervaring die ik zonder coach Maarten H. van Gent (zittend links) hoogstwaarschijnlijk nooit zou hebben beleefd.

 

Maarten Bedankt!

Omdat je een soort van Basketball-vader voor me was, een basketballer van me maakte en me liet zien hoe mooi en verrijkend basketball - en vooral ook het Internationale Basketball – voor mij (en heel veel andere mensen) kan zijn.

Omdat ik - vele jaren later - in de staf van het Nationale Mannen Team met je samen mocht werken, en opnieuw leren...

Ook omdat we daarna vrienden werden, al was het een bijzonder soort vriendschap;

een die heen weer slingerde tussen een bijna terroriserend en testend pseudo-vaderschap (in Trump-/Musk-stijl), tot een bloedserieuze vriendschap waarbij ik (tot op zekere hoogte) met bijna alles bij je terecht kon...

En ook omdat je me deels ook als mens gevormd hebt en de ogen geopend hebt voor avonturen en inzichten, die ik zonder jou niet zo niet allemaal en helemaal zo - en zeker ook niet zo snel! - zou hebben beleefd en ingezien.

Je was in al die dingen uniek en zoals jij zal er niet snel weer een komen!

Aart Dekker

 

De komende tijd zullen er meer van dit soort persoonlijke bedankjes komen. Mensen die ook een bijdrage willen leveren kunnen deze naar mij sturen. Ook mooie typerende 'Maarten'-verhalen en anekdotes zijn welkom, om hiermee samen een klein digitaal monumentje voor Maarten op te richten. Zolang het nog kan zal ik ze doorsturen zodat Maarten ze zelf kan lezen.

 

Marjan Tamse - MAARTEN BEDANKT(2): Afscheid van de unieke coach en persoon Maarten H. van Gent

Een catamaran met pech. Niet Maarten´s boot waar Marjan Tamse het hieronder over heeft - want ondanks verwoed zoeken kwam er geen foto uit die tijd boven water - maar een ´gevalletje´ uit de Noordoostpolder´. Overigens zijn meerdere schepen van Maarten gezonken of totaal verwoest, maar in de (2) gevallen die mij (AD) bekend zijn ging het om een schip dat afgemeerd lag aan de Costa del Sol en verwoest werd door een storm, en zijn laatste zeiljacht dat - ook aangemeerd - door een foutje in de barre Estse winter zonk.

 

Maarten Bedankt! 

 

Dank voor...

je positieve, persoonlijke feedback, waarmee ons 1e contact begon, in de sporthalkantine van Werkendam, ergens najaar 1978. Dat deed me goed, destijds als verlegen 17-jarige.

Dank voor...

de trainingen (uiteraard basketbal) bij Frisol/R Dames-1, ze maakten me sterker, beter.

Jij was trainer/coach van Frisol/R Heren-1 en trainde daarnaast een jongens-jeugdteam, met wie je het eerste damesteam 1x per week liet meetrainen.

Dank voor...

aan het eind van dat seizoen nam je Dames-1 mee op trainingskamp, ergens aan de kust van het voormalige Joegoslavië. Ook een ervaring om nooit te vergeten. Trainen, spelen, evalueren, alles ademde basketbal in die week. En heerlijk in de zon.

Op een dag mochten Wilma en ik met z’n tweeën met je catamaran op pad. Helaas keerden we terug met een gebroken mast... Jij was niet boos, maar leerde ons wat we wél hadden moeten doen.

Dank voor...

je initiatief, me na dat Frisol-seizoen mee te laten trainen met Dames-1 van Rotterdam Zuid, een sterk en zeer ervaren eredivisieteam. Ik heb de kans gegrepen en jarenlang genoten van het spelen op de hoogste niveau.

Ik vond je een tóp trainer/coach, waardeerde je directe aanpak, je gedrevenheid. Ook op persoonlijk vlak hadden we een klik, deed me goed. Samen met een vriendin heb ik je nog een keer opgezocht in Oostende (of Gent?), toen je daar een team coachte. Je was toen net een handeltje in bontmutsen gestart. Ook dat bezoek werd weer een onvergetelijke dag.

Natuurlijk heb ik de afgelopen winter door jouw deelname geen uitzending gemist van 'Winter vol Liefde'. Je bent de Maarten gebleven, zoals ik me je herinner: recht door zee, direct, attent en soms ook weer helemaal niet. Deed me goed je zo weer te kunnen zien.

Het bericht van Aart, waarin hij meldde dat je ernstig ziek was, kwam hard aan.

De manier waarop jij er mee omgaat, typeert je. Nuchter, krachtig. Je hebt genoten van het leven en nu is het einde in zicht...

Geniet van je naasten, zo lang als het kan, lieve Maarten.

Dank voor...

de tijd die ik met je kon delen.

Marjan Tamse

*

 

Het team van Frisol/R (Rowic) in het Seizoen 1978-1979 waarvan ik (staand tweede van links) deel uit mocht maken, een onvergetelijke en levensbepalende ervaring die ik zonder coach Maarten H. van Gent (zittend links) hoogstwaarschijnlijk nooit zou hebben beleefd.

 

Maarten Bedankt!

Omdat je een soort van Basketball-vader voor me was, een basketballer van me maakte en me liet zien hoe mooi en verrijkend basketball - en vooral ook het Internationale Basketball – voor mij (en heel veel andere mensen) kan zijn.

Omdat ik - vele jaren later - in de staf van het Nationale Mannen Team met je samen mocht werken, en opnieuw leren...

Ook omdat we daarna vrienden werden, al was het een bijzonder soort vriendschap;

een die heen weer slingerde tussen een bijna terroriserend en testend pseudo-vaderschap (in Trump-/Musk-stijl), tot een bloedserieuze vriendschap waarbij ik (tot op zekere hoogte) met bijna alles bij je terecht kon...

En ook omdat je me deels ook als mens gevormd hebt en de ogen geopend hebt voor avonturen en inzichten, die ik zonder jou niet zo niet allemaal en helemaal zo - en zeker ook niet zo snel! - zou hebben beleefd en ingezien.

Je was in al die dingen uniek en zoals jij zal er niet snel weer een komen!

Aart Dekker

 

De komende tijd zullen er (hopelijk) meer van dit soort persoonlijke bedankjes komen. Mensen die ook een bijdrage willen leveren kunnen deze naar mij (AD) sturen. Ook mooie typerende 'Maarten'-verhalen en anekdotes zijn welkom, om hiermee samen een klein digitaal monumentje voor Maarten op te richten. Zolang het nog kan zal ik ze doorsturen zodat Maarten ze zelf kan lezen.

#BNXT-FINALS-NL / EEN HERBELEVING A.D.H.V. 3 NABESCHOUWINGEN Epische Clip, Leon Kersten nog 1x en PODCAST BLK

Episch: Zorg en Zekerheid Leiden - Donar Groningen, finale Games 1-5 (21-29 mei 2023) v2 

Zorg en Zekerheid Leiden

VIJF MEIHAL (versie 2, met kleine aanpassingen) Een geweldig kampioenschap inspireert tot een geweldige video. ZZ-supporter Thomas Schelvis heeft een talent om epische video's te maken. En daaronder precies de juiste audio te mixen. Dit keer pakte hij de beelden van de vijf finalegevechten. Met natuurlijk de focus op die onvergetelijke Game Five in 'de Schuur'. Omdat je nooit genoeg na kunt genieten. Veel plezier met Thomas' kijk op de door Zorg en Zekerheid Leiden gewonnen finale! 

Beelden: mede met dank aan de NOS en BNXT.tv 

 Productie: Thomas Schelvis

 

LEON KERSTEN ± https://leonkerstenbasketbal.nl/2023/05/31/nog-een-keer-terug-naar-de-krankzinnige-vijfde-wedstrijd-om-het-kampioenschap/ Play-offs Nog één keer terug naar de krankzinnige vijfde wedstrijd om het kampioenschap Geplaatst op 31 mei 2023 door leonkersten Nadat de kruitdampen uit de Vijf Meihal zijn opgetrokken kwamen drie gedachten bij mij op na die krankzinnige finale. 1. Die Doug Spradley toch 2. Stel dit was gespeeld in een arena met 10,000 fans 3. Wat gebeurde er nou eigenlijk die laatste dikke tweeëneenhalve minuut? DOUG SPRADLEY Eigenlijk is de eerste de meest relevante omdat we nu eenmaal in Nederland spelen en de wedstrijd voltooid verleden tijd is. Potjandorie Spradley speelde de cruciale fase met vier Nederlanders op veld! De Amerikaanse coach had kunnen kiezen voor twee Amerikanen, zeker weten dat heel veel coaches dit zouden hebben gedaan. Hij had ook nog de voorkeur kunnen geven aan een Litouwer. Dat Ververs en Van Bree speelden is logisch, maar DE wedstrijd van het jaar afmaken met Stan van den Elzen en Lucas Kruithof (die in crunch time scoorde en twee uiterst belangrijke steals had) en dus met vier Nederlanders op het veld en dan nog winnen ook! Van den Elzen is net 23 en Kruithof nog 22 en zij hebben, net als Ververs (ook pas 24, maar al slim kijk verderop maar eens naar de allerlaatste play van de wedstrijd), op relatief jonge leeftijd iets ervaren dat ze nooit meer kwijtraken; het gevoel en de ervaring om een kampioenschap te winnen. ARENA Niets ten nadele van de Vijf Meihal en zo’n ontknoping als zondag kan waarschijnlijk ook alleen maar daar, maar toch kon ik gedachte niet van me afzetten wat er zou zijn gebeurd als dit duel in een moderne hal was gespeeld met plek voor pak ‘m beet 10.000 toeschouwers? Zo’n arena waarin EK-duels worden gespeeld, beetje NBA-achtig. Die hebben we in Nederland niet echt (alhoewel Ziggo-dome) en dus is het een beetje fantaseren. Nu kijken veel niet-basketballiefhebbers toch een beetje meewarig naar de omstandigheden in de Vijf Meihal. Beetje Luton Town in het Engelse voetbal. Ik denk dat het aanzien van het Nederlandse basketbal een boost heeft gehad zondag, maar in ideale omstandigheden was het nog mooier geweest. Beelden de wereld over. Al viel me wel op dat voor het eerst in jaren vele landelijke media iets hebben bericht over de finale. Zo zag ik dat de NOS uitpakte ook online, maar ook NU.nl. Studio Sport had ook redelijk wat kijkers op deze mooie 2e Pinksterdag. 115.000 gemiddeld met een piek van 387.000. Minder dan wedstrijd 1, dat wel. ONGELOFELIJK Nog steeds kan ik niet begrijpen dat het resultaat is geworden zoals het is geworden. De collega’s bij RTV Noord haalden wat meningen waar geen speld tussen te krijgen is. Tikkie overdreven vind ik reactie van Donar-speler Taylor na afloop: “Iedereen weet dat wij daar hadden moeten staan met die beker.” Maar toch, als je gewoon de feiten op een rij ziet blijft het bizar. Zeker ook omdat de run niet echt feilloos werd ingezet door Leiden. Maar op een gegeven moment vielen de dominosteentjes nog maar één kant op en was er geen houden meer aan. Bizar, zeker als je dan turft wat Donar laat liggen. Hieronder de play by play met aantekeningen van wat Leiden en Donar laten liggen beschreven in ‘MIN’, al moest Leiden wel wat fouten maken om de klok stil te zetten. 2.41 to go: 61-77 LEIDEN: Airbal Bouwknecht MIN LEIDEN LEIDEN: Aanvallende rebound Hammond MIN DONAR 2.18: 63-77 LEIDEN: Fout Hammond MIN LEIDEN DONAR: Twee gemiste vrije worpen Olisemka MIN MIN DONAR LEIDEN: Driepunter Van Bree 1.49: 66-77 LEIDEN: Onsportieve fout Ververs MIN LEIDEN DONAR: Gaddefors 1/2 vrije worpen MIN DONAR 1.47: 66-78 LEIDEN: Score Kruithof 1.32: 68-78 LEIDEN: Fout Van Bree DONAR: Gaddefors 1/2 vrije worpen MIN DONAR 1.30: 68-79 LEIDEN: Score Rutherford 1.17: 70-79 DONAR: Time-out DONAR: Balverlies Branch MIN DONAR LEIDEN: Steal Kruithof LEIDEN: Driepunter Van Bree 1.05: 73-79 LEIDEN: Fout Van Bree MIN LEIDEN DONAR: Taylor 2/2 vrije worpen 1.04: 73-81 LEIDEN: Driepunter Van Bree 0.58: 76-81 LEIDEN: Scrimmage balverlies MIN LEIDEN DONAR: Balinname zijkant DONAR: Balverlies MIN DONAR LEIDEN: Driepunter Van Bree 0.48: 79-81 DONAR: Time-out DONAR: Mist schot MIN DONAR LEIDEN: Vd Elzen mist driepunter MIN LEIDEN LEIDEN: Fout Kruithof MIN LEIDEN DONAR: Williams 0/2 vrije worpen MIN MIN DONAR DONAR: Aanvallende fout Mounce MIN DONAR LEIDEN: Van Bree 1/2 vrije worpen MIN LEIDEN 0.03: 80-81 DONAR: Bal baseline LEIDEN: Steal Kruithof MIN DONAR DONAR: Fout Gaddefors LEIDEN: Rutherford 2/2 vrije worpen 0.003: 82-81 DONAR: Noodschot mis Dan tel ik 12 minnetjes voor Donar. 12 mogelijkheden tot balbezit of scores. Bij Leiden tel ik er ook nog 7, met dus wat ‘noodfouten’. Nou is basketbal geen wiskunde en Leiden speelde ongelofelijk in die slotfase, maar ik durf de stelling wel aan dat Donar het heeft weggeven. FOUT ? Gezien deze reeks van dominostenen die Donar verkeerd laat vallen gaat het mij ook veel te ver om te stellen dat de titel aan Donar is ontglipt door een scheidsrechter. Nou heb ik ook vraagtekens bij die call op Mounce. Van mij had hij niet gefloten hoeven worden, want als je deze lijn doortrekt bij aanvallende rebounds na vrije worpen dan staan we komend seizoen heel veel vrije worpen te nemen. De Amerikaan zit zichtbaar met zijn handen aan Van Bree en aan zijn shirt. Met een voorsprong op het scorebord moet Mounce, zich niet in zo’n situatie zetten. Hij zou beter moeten weten. Dat Van Bree daar wat theater speelt is duidelijk. Hij zoekt de grens op. Ik sprak ook nog een oud-topscheidsrechter over deze call. “Kijk naar de feiten dan is er contact. Is er dan sprake van een fout? En is die in lijn met het fluiten in de vijfde wedstrijd? Van Bree flopt ook wel. Er zijn 100 voors en tegens te noemen. Maar was de call andersom geweest, was het voor de andere partij ook niet goed geweest.” VERBAZINGWEKKEND Wat mij uiteindelijk het meest verbaasde zijn niet de gemiste vrije worpen, dat gebeurt op alle niveaus dus ook in Nederland zijn basketballers mensen. Nee, die out-of-bounds-play’s die tot direct balverlies leiden vind ik vreemd. Dat is trainbaar en heeft te maken met afspraken. Het overkwam Donar ook al in wedstrijd 1 en nu dus weer met pijnlijke gevolgen. Zoals dit balverlies op 49.6 seconden voor het eind. Deze resulteerde uiteindelijk in een driepunter van Van Bree. In slow motion zie je goed wat er allemaal gebeurde of beter wat er niet gebeurde. Zeker de laatste balinname op 3 seconden van het einde is vreemd. Ook hier is in slow motion is goed zichtbaar wat er allemaal gebeurde. Want na de tweede en rake vrije worp pakt Gaddefors de bal op. Dat had hij beter niet kunnen doen. Gaat de Zweed op z’n gemak op de achterlijn staan en wacht hij op de bal, die de scheidsrechter hem dan geeft, heeft hij, en met hem zijn teamgenoten, seconden meer de tijd om goed te gaan staan. Nu wordt het chaos. Taylor en zeker Williams (in de handen van Ververs) lopen zich bijna letterlijk vast, Mounce is uit beeld, komt wel ter hulp, maar te laat. Een pijnlijk en tegelijk exemplarisch voorbeeld wat mij betreft. Mijn conclusie is dat het op leiderschap neerkomt. Die miste ik op en naast het veld bij Donar. Leiden had die wel. Spradley toonde leiderschap door een keuze te maken en daar aan vast te houden. De uitkomst van een heel seizoen werken met dezelfde groep en die groep dus kennen. Het levert de coach van het jaar een landskampioenschap op en een contractverlenging. Knap gedaan.

#14 - Optocht in Oostende, en het Wonder van Leiden

31 mei 2023 Blockparty De landskampioenen zijn bekend. En hoe... Wat een finaleseries! Henk, Sam en Matthijs bespreken het kampioenschap van Oostende en Leiden. Bij die laatste nemen we ruim een uur de tijd om de laatste 3 minuten seconde voor seconde door te nemen. Wat gebeurde daar allemaal? 

 

Hoofdstukken: 

0:00 Intro 

1:20 Oostende - Antwerpen 

18:58 Leiden - Groningen 

1:23:40 BNXT Playoffs

Blockparty

PREVIEW(1) FINALE BNXT BASKETBALL LEAGUE NEDERLAND – Mijn verlanglijstje voor ZZ Leiden vs. Donar Groningen - Maak er een superspannende, super-lange, serie van! / PROFESSIONEEL MANNEN BASKETBALL BELGIE EN NEDERLAND /

De Finaleweek van de strijd om het Nederlandse Kampioenschap voor BNXT clubs staat op het punt van beginnen. Zorg en Zekerheid Leiden en Donar Groningen spelen tegen elkaar, en hopelijk wordt het net zo´n happening als vorig jaar toen Heroes Den Bosch in een zinderende entourage nipt aftroefde.

Het mooie aan BNXT is dat er dan dus nog een titel op het spel staat en dat ploegen een herkansing krijgen. Heroes Den Bosch had gepiekt en de felbegeerde titel binnengehaald, maar of het door al het Bossche gefeest kwam, of omdat ze om die piek te halen al hun kruid verschoten hadden en de drive een beetje misten, tegen Donar werden de Bosschenaren uitgeschakeld voor die eerste BNXT- titel ooit. Donar op zijn beurt pakte na een toch lichtelijk tegenvallend seizoen de herkansing met beide handen aan. En waar het aannemelijk leek dat ZZ Leiden door een ultra-lang en succesvol seizoen wel ´op´ zou zijn en kansloos leek voor een herkansingsrun, richtten de Leidenaren zich formidabel op, zelfs toen in de BNXT-finale Donar lang een grote voorsprong koesterde. Leiden wrong er op het tandvlees spelend een nipte overwinning uit en zo hadden ´de Grote Drie´ alle drie een prijs, en allemaal iets om tevreden en trots op te zijn.

Wat kunnen we verwachten, en waar moeten we op hopen?

Ik verwacht, en hoop op een super spannende, super lange serie. Met veel verlengingen en spektakel. Omdat dat nu eenmaal het leukste is voor eenieder in de zaal, maar ook omdat het Nederlandse Basketball dit – meer dan ooit tevoren – heel hard nodig heeft. De media-stilte rond het Nederlandse Mannen Clubbasketball is nog nooit zo oorverdovend geweest. Terwijl er toch echt aan aantrekkelijke, spannende en op hoog niveau gespeelde wedstrijden toch echt geen gebrek was... Dus elke spannende, aantrekkelijke en spectaculaire wedstrijd extra, en elke minuut speeltijd meer, betekent weer een kansje extra dat ergens in de media wordt opgepikt dat er toch wel iets bijzonders aan het gebeuren is, iets dat je eigenlijk niet mag missen. En sowieso geldt dat voor ´de mensen die erbij waren´, die het intens ´beleefd hebben´ – en daarbij denk ik eerst en vooral aan de jeugd, die zoiets misschien voor het eerst meemaken – dat je het nooit meer vergeet! En dat je erover praat met mensen die er niet bij waren, die het ´gemist hebben´. Zo ontstaat Buzz die het Basketball zo heel hard nodig heeft, en alleen zo kunnen we de media ervan overtuigen dat er meer ruimte voor gemaakt moet worden... Vandaag de dag is er maar één manier om publiek ´te veroveren´...dat moet één voor één, iedere persoon moet binnengehaald en vastgehouden worden, dat was vroeger wel anders...dan ontstond er hype, wist bijna iedere potentiële liefhebber ervan en ging het veel meer ´vanzelf´.

Goed, ZZ Leiden vs. Donar Groningen heeft een mooie geschiedenis wat dit betreft. Zoals Leon Kersten in zijn preview `Het ‘magische’ nummer van de kampioen´ al schreef – met link naar de beelden – ´Die van 2011 is de legendarische met drie verlengingen en de eerste van Toon van Helfteren als coach. Wat een wedstrijd was dat! De NOS maakte toen deze samenvatting.´

Die wedstrijd was ook bij NOSSport op TV, maar er werd continu heen en weer geschakeld omdat andere sport ´ook moest´. Ik weet niet meer waarom, maar het was een van de weinige beslissende wedstrijden van de laatste 45 jaar waar ik niet bij was, en ik zag hem dus op TV, met al die onderbrekingen. En juist dat maakt hem ook voor mij onvergetelijk...

Goed, Leon Kersten schreef nog twee lezenswaardige previews, o.a. eentje over hoe de wedstrijd te volgen is. Ook de moeite waard dus. Je vindt ze hieronder. Dus ik laat het maar even hierbij, misschien kom ik op korte termijn nog wel terug met meer over dat Belevingsaspect...

Voor nu wens ik iedereen ontzettend veel plezier, en dat de beste moge winnen, maar het Nederlandse Basketball de Allergrootste Winnaar wordt!

AART DEKKER

LEES OOK: Analyse van coach Bert Samson: De sleutelfactoren voor een kampioenschap

LEES OOK: Even over de verwachtingen van de finale op televisie

 

 

 

WIJSHEID BESTUUR / FRAGMENT NRC INTERVIEW: Ank Bijlebeld - 'Als je wilt weten ‘Mijn wereldbeeld is er niet vrolijker op geworden’ wat er leeft moet je.... / MINISTER DEFENSIE FLUTTE-III CDA /

 

Cartoon van Jerry Mager, meer   ---  Hier  ---

FRAGMENT NRC INTERVIEW(Serie Opvallende ministers - 26 juli 2021, Ank Bijleveld: ‘Mijn wereldbeeld is er niet vrolijker op geworden’):

".............

Wat voor minister wilde u zijn?

„Realistisch, laagdrempelig. Ik ben relatief egalitair ingesteld, ook in deze hiërarchische organisatie. Ik heb het er wel met mijn vader over gehad: als je wilt horen wat er leeft, moet je van laag naar hoog met mensen praten. De Defensienota die ik toen met Barbara [Visser, haar VVD-staatssecretaris] heb geschreven, was voor alle mannen en vrouwen in deze organisatie te begrijpen: dit hebben we gezien, dit gaan we doen.”

Bij de presentatie, voorjaar 2018, noemde ze herstel van vertrouwen van het defensiepersoneel in de eigen organisatie „misschien wel de belangrijkste uitdaging”. Kogels, tanks, trainingen – het was in de jaren ervoor één grote kaalslag geweest..........

..."

*

 

Interview

Ank Bijleveld: ‘Mijn wereldbeeld is er niet vrolijker op geworden’

Demissionair minister van Defensie Ze stond flink onder druk, maar Ank Bijleveld wil in een nieuw kabinet dezelfde post. „De samenleving is argeloos ten aanzien van onze veiligheid en vrijheid. Heel vreemd.”

• Petra de Koning

• Jannetje Koelewijn

26 juli 2021

Leestijd 7 minuten

Het complete, originele interview vind je op NRC.nl   ---  Hier  --- 

Meer:

De mensen van Rutte III

Het demissionaire kabinet-Rutte III is bijna uitgeregeerd. Deze zomer wordt de formatie van een nieuw kabinet voortgezet.

NRC blikt de komende weken terug met opvallende bewindslieden van dit kabinet van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie.

Wat was Rutte III voor een kabinet? En hoe zijn ze de afgelopen vier jaar persoonlijk beïnvloed of veranderd?

1. Minister Ank Bijleveld (Defensie, CDA)
2.  ...
   

 

 
Lees ook dit artikel: Hawija: vijf jaar lang een patroon van onjuist en onvolledig informeren  

 

 

Lees hier het betreffende commentaar van NRC: Minister Bijleveld heeft het in haar verantwoording opnieuw laten afweten

 

 

 

Lees ook deze artikelen

• Ministerraad

  Vrijgegeven notulen moesten het vertrouwen herstellen - dat is niet gelukt

  Alle ministers klaagden over te kritische Kamerleden, blijkt uit de vrijgegeven notulen. Die moesten daarop worden ‘aangesproken’.

  26 april 2021
• Formatieblog

  Motie van wantrouwen Azarkan verworpen

  De Tweede Kamer debatteerde donderdag over de notulen van een aantal ministerraden waarin gesproken is over de Toeslagenaffaire.

  29 april 2021
• Kabinet Rutte III

  Gewisseld, uitgevallen of vertrokken: steeds weer stoelendans bij Rutte III

  Ver in blessuretijd zijn nog drie bewindslieden in het demissionaire kabinet benoemd. Van de 24 eerder beëdigden zijn acht exit.

  22 juli 2021
• Notulen

  Het is even stil op het Binnenhof, uit ongemak of stilte voor de storm?

  Coalitiepartijen van Rutte III houden zich stil na de publicatie van de ministerraadnotulen. Het onderwerp ligt gevoelig in de formatie.

  27 april 2021
• Vertrouwen of profileren?

  Hebben de kiezers nu een coalitiekabinet van CDA en PvdA gewild? Nee, een deel van de kiezers heeft het CDA, de partij die uitdrukkelijk verder wilde in een stabiele…

  28 januari 2003

 

COLUMN AART DEKKER / BELEVEN NCAA MARCH MADNESS MEN: Finality (1) – Alexander Strating (Colorado / Leiden) / VERHAAL VAN STRATING /

 

Colorado #10 Alexander Strating

• Position

  Forward

• Height

  6-7

• Weight

  228

• Class

  Senior

• Hometown

  Wassenaar, Netherlands

• Highschool

  American School of The Hague

Finality (1) - Alexander Strating (1)

Een woord in een (voor mij) nieuwe (diepe) betekenis; het was commentator Jimmy Jackson die tegen het einde van de wedstrijd Iowa vs. Oregon in 'the Round of 32' dit woord gebruikte. Het ging om Luka Garza, de Center met zo'n unieke carrière bij Iowa dat nu al bekend is dat zijn shirtnummer (55) binnenkort 'Retired' zal worden. 

'Finality' omdat Iowa – een universiteit die ik goed ken en waar ik wat meer betrokkenheid bij voel dan bij veel andere scholen – afgelopen avond zijn Waterloo vond in Oregon, waarmee dus – misschien wel een beetje tegen de verwachtingen in; Iowa stond het hele seizoen (niet zelden hoog) in de nationale Top-10 en was als 2e 'gerankt' terwijl Oregon als 7e deze wedstrijd inkwam. Dat was niet het enige bijzondere aan dit verhaal; waar het om gaat is dat een letterlijk en figuurlijk Grote Speler plotsklaps een ietwat voortijdig eind zag komen aan aan zijn college-carrière. En dat dat met emoties gepaard ging.

Maar op één team na, speelt dit begrip van 'Finality' natuurlijk voor zo'n kwart van alle spelers; op de Kampioen na is iedere school van de 68 die aan 'the Big Dance' meedoen ergens in die drie lange weekenden die March Madness duurt een verliezer waarvan de (meeste) Seniors tijdens die wedstrijd de mentale kloof van 'Hoop op Winnen' naar 'het is het Einde' moeten nemen.

Zo ook een aantal Nederlandse jongens die deel uitmaken van het Grote Spektakel ...

Deze keer: Alexander Strating (Colorado) en voorheen uit de Leidse regio en ZZ Leiden.

Hij schreef ruim een week geleden – toen moest het Conference Tournament van de PAC-12, waar zijn team Colorado de Finale haalde en verrassend verloor van Oregon State verloor (70-68, meer --- Hier ---) een stukje over zijn ervaringen tot dat moment, en dat deel ik natuurlijk graag met alle Echte Basketball Liefhebbers:

Beste Aart,

Ik had beloofd je op de hoogte te houden van mijn senior jaar in de VS, waar ik speel voor de University of Colorado (CU) in de PAC-12. Het was vanwege COVID lange tijd onzeker of we wel een seizoen zouden hebben, maar inmiddels hebben we al weer 24 wedstrijden gespeeld (17-7) waarvan 17 in de Conference (11-6). Overigens zonder publiek. Met deze score staan we vierde in de PAC-12. Enigszins teleurstellend wat mij betreft, omdat we dit jaar een team hebben waarvan ik had verwacht dat het zou kunnen meedingen om de Conference titel. Dat gaat niet lukken want vlak voor het einde hebben we drie verliespartijen meer dan de koplopers USC en UCLA.

 

Maar uiteindelijk gaat het daar niet om, want het gaat om de kwalificatie voor het NCAA eindtoernooi, the Big Dance of March Madness zoals het in de Amerika wordt genoemd. Vorig jaar hadden we ons na vier jaar eindelijk weer eens gekwalificeerd, ging het toernooi vanwege de pandemie niet door! Dit jaar zal het gespeeld worden in een bubbel in Indianapolis. We zijn goed op weg naar kwalificatie met een NET ranking van 22 (er mogen maximaal 68 teams meedoen), maar er kan in de laatste wedstrijden natuurlijk nog van alles gebeuren.

 

Ik kreeg dit jaar maar weinig speeltijd. We hebben een sterke frontcourt rotatie met een goede mix tussen oudere spelers en jong talent. In de afgelopen jaren speelden de atletische George King (gedraft door Phoenix) en Tyler Bey (gedraft door Dallas) op mijn plaats en nu onder meer Jabari Walker (misschien one-and-done) wiens vader al in de NBA speelde. Jabari is nu niet eens starter bij ons. In mijn eerste jaar speelde Derrick White nog voor CU (nu San Antonio) en zijn opvolger als point guard McKinley Wright staat inmiddels op 1700+ punten, 600+ assists en 600+ rebounds in de PAC-12. Een record. Te midden van dat geweld zit ik nogal eens op de bank.

 

Dan wordt mij wel gevraagd of het dan wel leuk is, of ik niet beter ergens anders had kunnen spelen of in Nederland had kunnen blijven. Valide vragen. Ik zie het zo. Ik had na een jaar CBA in Spanje een aantal mogelijkheden. Ik had vast een starter kunnen worden bij een 'Low Major'(Division 1 team). Of veel minuten kunnen maken bij een 'Mid Major' school. Uiteindelijk heb ik er – toen de mogelijkheid zich voordeed – bewust voor gekozen mijn kans te wagen bij een 'High Major' college in een 'Power Five conference'. Op een universiteit met goed academisch niveau, op misschien wel de mooiste campus in Amerika, aan de voet van de Rockies in het prachtige Boulder (the number one college town of the US). Ik neem na vijf jaar afscheid met een Bachelor wiskunde en een Bachelor economie en zonder studieschuld. We speelden een toernooi op Hawaï, een demonstratiewedstrijd in China en maakten een tour door Italië. Ik speelde thuiswedstrijden voor 10.000 man en groeide uit tot een publiekslieveling. We vliegen met een charter naar uitwedstrijden en spelen daar soms voor meer dan 20.000 man, zoals vorig jaar tegen rivaal Kansas (met Tristan Enaruna), een wedstrijd waarvoor mijn vader speciaal overkwam. Dan weet ik niet of meer speeltijd voor een team dat de bus moet nemen naar een uitwedstrijd en gemiddeld voor een paar honderd man speelt nu zoveel leuker is. Maar daarin maakt iedereen natuurlijk zijn eigen afweging, en ik snap ook de jongens die een andere keuze zouden hebben gemaakt.

Wat helpt is mijn uitstekende relatie met coach Tad Boyle en de waardering die ik van hem en mijn teammates krijg wanneer ik in de trainingen ter voorbereidingen op een wedstrijd makkelijk de plays kan lopen waarvan we weten dat de tegenstander ze gaat spelen. Of een jonge speler snel op de goede plek kan zetten bij onze eigen plays, die soms best ingewikkeld zijn. Volgens Boyle schuilt er een coach in mij. Zo ben ik toch een belangrijke schakel in het succes van het team. Ik heb dan ook nooit overwogen een transfer te maken met een kans op meer speeltijd. Het totale pakket dat Colorado bood zou maar moeilijk kunnen worden overtroffen.

 

De komende weken zullen bepalend zijn voor het succes van dit seizoen. Ik houd je graag op de hoogte als je daarvoor belangstelling hebt.

 

Hartelijke groet,

 

Alexander Strating
Boulder, Colorado

Zaterdag speelde Colorado met Alexander in 'the Round of 64' tegen Georgetown met als coach de Legende Patrick Ewing – ook die andere Georgetown Big Man  - Dikembe Mutombo -  was 'in the House'. Al die Grote Mannen – ook op het veld stonden een paar echte Big Men – waren geen partij voor Colorado. Alexander speelde aan het eind van de wedstrijd kort mee (96-73, meer; Stats, Recap, Video --- Hier --- en Post-game persconferentie --- Hier ---).

Vanavond (zo ongeveer nu, op het moment van posten) speelt Colorado in 'the Round of 32' om een plek in 'the Sweet Sixteen volgend weekend). Te zien on-line en via ESPN-6 via de Nederlandse kabel (Pay-TV).

Het avontuur van Alexander gaat dus door. En ik hoop op snel een update!

En natuurlijk is het interessant wat Alexander Strating na afloop van dit seizoen gaat doen; zou hij een volgende versterking voor DBL-koploper ZZ Leiden kunnen zijn na de twee Nederlanders Emmanuel Nzekwezi en Luuk van Bree beiden afgelopen zomer uit college gekomen en inmiddels International voor de Orange Lions kunnen zijn? En zou hij dat willen?

Meer Informatie:

Profiel Alexander Strating: --- Hier ---

Roster Colorado Buffalo's: --- Hier ---

De 2e Ronde van NCAA Men's March Madness (en met een beetje doorzoeken het hele toernooi) bij Sports Illustrated: --- Hier ---

NIEUWE DUBBEL-COLUMN AART DEKKER & ARIE INT VELD / ORANGE LIONS VS. LITOUWEN: 'Over de Litouwse Supporters; 'Basketball-beleving als de tweede Litouwse Religie'

Al ruim een seizoen bestook ik op onregelmatige basis Leon Kersten - collega Basketball Columnist - als ik daar aanleiding toe zie meteen aantal vragen over het Nederlandse Basketball in ruimste zin. Hij beantwoordt die dan, en stelt soms wat tegenvragen, en zo komen wij samen tot de rubriek 'Hey Leon, hey Aart'. Die samenwerking bevalt ons goed. Het begrip 'Samenwerken' is trouwens al vanaf mijn allereerste Column - nu alweer zo'n 18 jaar lang - een rode draad die veel van mijn stukken verbindt, want ik ben van mening dat er in het Nederlandse Basketball (nog) veel te weinig eendrachtig wordt samengewerkt. Ik vind dat juist erg leuk - het voedt mijn inspiratie en geeft me ook energie om door te gaan met wat soms een hopeloze exercitie lijkt - positieve zin houden, blijven geloven in de Toekomst van onze mooie sport in Nederland, en het helpen bouwen aan een Nederlandse Basketball Community waarin in grote lijnen iedereen Samenwerkt, dat doet met Respect voor ieder ander, en waarin het Algemeen Belang voorrang heeft boven korte termijn eigen-belangetjes. Iemand die dat ook probeert - en er in mijn ogen ook goed in is - is Arie Int Veld, de man achter veel audio-visueels bij Zorg en Zekerheid Leiden Basketball en degene die de laatste jaren iBasketball.nl draaiende houdt. Ook met hem hoop ik - als daar aanleiding en tijd voor is - een dubbel-column op te zetten en te onderhouden. De onderstaande is daarvan de eerste editie.

Hey-Arie, morgen/vrijdag 22 februari 2019 krijgen we een heel bijzondere basketballwedstrijd voorgeschoteld -voor Nederlandse begrippen dan- niet alleen komt een van de Beste Europese Nationale Mannen-ploegen, en een van de eerste uit Europa die zich in deze Fiba-zone kwalificeerde voor het WK 2019 in China, op bezoek; dat zal ook nog eens gebeuren onder de bezielende aanwezigheid van een paar duizend Litouwers. Litouwers dus die voor een aanzienlijk deel in Nederland wonen en werken, en -op de 300 na die uit Litouwen hierheen komen- anders wel uit de ons omringende landen; mensen dus die hun meest geliefde sportteam niet zo vaak live kunnen zien spelen. Dus ik verwacht een Groen, Rood en Geel pandemonium. 

Q-Hey-Arie: ligt je Oranje outfit al klaar? En ben je klaar om de Groen-geel-rode Tornado te weerstaan?

A-Hey-Aart: Born ready! Ik heb een keurige outfit als crewlid van het NMT, met bijpassende pet. In zwart-met-oranje zal ik helpen om te laten zien, dat de Hollandse windmolens wel een tornado aan kunnen.

#FIBAWC

Lithuania v Netherlands - Highlights(1m39s) - FIBA Basketball World Cup 2019 - European Qualifiers

Hey-Arie: jij was een van de -weinige?- Nederlandse mazzelaars die aanwezig waren bij de 2OT-wedstrijd (95-93) die de Orange Lions in september 2018 in Litouwen speelden. Zoals je weet was ik ook lang van plan erbij te zijn, maar bleek dat door allerlei privé-besognes helaas onmogelijk. Nu komt Litouwen naar de SHZ in Amsterdam a.s. vrijdag, en zullen er naar verwachting heel veel Litouwse Fans aanwezig zijn. Zullen wij in een Q&A eens proberen om de Oranje Basketball Fans op te warmen voor 'the Challenge'? Want die wedstrijd tegen Polen, die vond ik niet zo fijn...niet alleen vanwege het resultaat en het spel, maar vooral vanwege de chaos waardoor het publiek voor een groot deel te laat in de zaal was, vanwege de bliksemstart van de Polen, en vooral vanwege het feit dat door die omstandigheden het Oranje-publiek nooit een rol speelde bij de Do-or-die-wedstrijd waar de Orange Lions hun laatste kans op kwalificatie voor het WK deze zomer in China misliepen.

Een paar dagen later was er die bijna-stunt – of was het sowieso een stunt om Litouwen zo tot het gaatje te dwingen in nota bene de wedstrijd waarin zij zich konden kwalificeren? – tegen een absoluut Top-basketball-land, waar het basketball leeft als zowat nergens elders; Oranje bleek het dus wel te kunnen, zelfs na de sof enkele dagen eerder tegen Polen! Maar waarom gaat het thuis zo/te vaak mis?

Kortom: ik hoop dat het vrijdag een feest wordt, maar dan niet alleen voor die vele Litouwse Fans, maar ook door en voor de Oranje Basketball Fans, en natuurlijk voor Team & Staf van de Orange Lions. En om die een duwtje in de goede richting te geven, moeten die paar duizend Oranje Basketball Supporters toch eerst weten waar ze mee te maken krijgen!?!

Q-Hey-Arie: of niet soms? Hoe zie jij dat? En hoeveel Nederlanders aanschouwden in september de 2OT, bijna-overwinning eigenlijk in levenden lijve?

A-Hey-Aart: oei, dat waren er hoogstens 4 handen vol. Dat gaan we in Amsterdam een heel stuk beter doen! Ik verwacht daar een zeer gemotiveerd Oranje, dat ten eerste revanche wil nemen op ‘Vilnius’, dat ten tweede deze prachtige WK-kwalificatie thuis sterk wil afsluiten (zeker na de mindere uitvoeringen tegen Hongarije en Polen, hoewel Polen wel héél sterk en slim speelde), dat ten derde het trouwe publiek wil bedanken, en dat ten vierde -hoewel het absoluut niet zeker is dat hij afzwaait- bondscoach Toon van Helfteren een mooi afscheid wil geven, met alleen nog een uitwedstrijd in Polen voor de boeg.

Namens Litouwen verwacht ik een team dat, ondanks dat de WK-plaatsing al zeker is, ‘gewoon’ vol voor de winst gaat, al was het maar om de waarschijnlijk honderden Litouwse fans te laten zien, dat ze hun heldenstatus waard zijn. De selectie is op papier misschien verzwakt (verjongd) omdat de Balten al zeker zijn van het WK, maar juist die jonkies zullen zich willen laten gelden. Litouwen speelt echt teambasketball, met veel balbeweging en vaak een extra pass. Hetzij voor een open schot, hetzij voor een penetratie. In Vilnius vond ik ze wat tegenvallen, de jonkies konden zich toen nog niet echt onderscheiden, en hadden moeite met het atletische en fysiek spelende Nederland. De ‘veteranen’ moesten voor Litouwen de meubelen redden, dus er zijn zeker mogelijkheden voor de mannen van Toon. Vooral inside lijken er kansen te liggen voor Oranje, dat liet Thomas Van der Mars fraai zien in Vilnius.

Hey-Arie, ik had het genoegen om een flink deel van EuroBasket 2011 in Litouwen live bij te wonen. Het kostte me een vermogen, maar daar kreeg ik dan ook wel een bijzondere belevenis voor terug.

Ik zag er o.a: steden die al een maand van te voren - want toen vierden wij vakantie in o.a. Litouwen - waren de steden al opgetuigd met allerlei basketball-elementen:

Zo hou je de straten schoon! FT-Drill...

-veel auto's opgetuigd met zoveel groen-geel-rode vlaggetjes dat ze nauwelijks meer vooruit kwamen, honderd(100!) vlaggetjes langs de dakranden van een auto heb ik meermaals gezien.

-de overal hoog boven uit-stekende TV-toren van Vilnius die met verlicht-ing was aan-gekleed als basket, bij de opening-ceremonie extra specta-culair met vuurwerk.

-vrijwel iedereen die je op straat tegenkomt is door lichaamsbouw en manier van bewegen herkenbaar als basketballer of ex-basketballer (M/V trouwens). Maarten van Gent, als inwoner van Estland 'buurman' van Litouwen, vertelde me al vele jaren geleden: “De hele regering bestaat daar uit ex-basketballers!”

-Jonas Valanciunas -die ik o.a. als 14- en15-jarige bij de MU16-A had gescout, en genomineerd bij Adidas (en in die tijd zelfs ongesponsord -tenminste als individu- op Adidas speelde)- was tegen zijn 20e in 2011 toren-flatgebouw-groot uithangbord was voor...Nike.

 - weken van te voren Promotie-teams zoals deze in de straten! En het hoeft geen betoog dat i.i.g. de dame in het midden ook basketballt...

-en natuurlijk waren de wedstrijden in uitverkochte zalen met deskundig, uitbundig en enthousiast publiek ook bijzondere belevenissen.

Q-Hey Arie: wat sprong er voor jou wat basketball betreft uit in de dagen dat jij in Litouwen was?

A-Hey-Aart: naast het bezoek van de Paus (die zeer geliefd is in Litouwen), meldde onze stadsgids in Vilnius dat men nog een tweede religie heeft, bovenop het Katholicisme: basketball. Men neemt het ‘spelletje’ dus behoorlijk serieus. Twee zaken sprongen er voor mij uit: om de legende Arvydas Sabonis (wordt zijn zoon Domantas net zo goed als hij?) van dichtbij te zien (hij heeft een staffunctie bij het nationale team), en om het groepje muzikanten weer tegen te komen, Die-hard-basketballfans met die enorme drums, die ik nog uit de EK-eindronde van 2015 in Lille kende. Eén van hen, een vriendelijke man met kraaloogjes en een lange rode baard in ZZ Top-stijl, vroeg me of ik al wist, waar in Nederland er gespeeld ging worden. Hij hoopte op Amsterdam. En, hij zou zeker komen. Met zijn drum. 

 
Hey-Arie, ik hoor het al; je hebt dezelfde ervaringen als ik met de Litouwers. Wij zijn het eens; we krijgen het land en de Fans op bezoek waar basketbal echt Bigger-than-life is.

In zekere zin is het een wedstrijd 'om de eer & des keizers baard', maar dat kan ook bevrijdend werken. En we hebben als Nederlands Basketball toch ook best wat te vieren: namelijk dat 'we' weer mee (mogen) doen. Die Liouwers die gaan er altijd wel voor, al hebben ze het mes voor tussen de tanden waarschijnlijk thuis gelaten. Daar staat tegenover dat er nieuwe -vers bloed?- spelers bij zijn, die ongetwijfeld zullen willen laten zien dat ze ook International kunnen/willen zijn, dus slappe hap hoef je van hen niet te verwachten. Of het echt een twee-weg-feest wordt -en dus geen eenrichtingsverkeer zoals tegen Polen thuis- zal dus m.i. afhangen van de inzet van de Oranje-fans; gaat de Oranje Basketball-aanhang nu eens echt en onvoorwaardelijk voor de Orange Lions?
Dus niet afwachtend tot de mannen op het veld hebben laten zien voor een mooie pot te gaan zorgen, en dus stil en afwachtend, als het op het veld nog ff niet zo lekker gaat..?

Q-Hey Arie: laat jij daar eens je licht over schijnen?

A-Hey Aart: ik verwacht Oosteuropese basketballpassie, die weinig onder zal doen voor de Zuideuropese. Het zou helemaal kunnen, dat wij nuchtere Noordeuropeanen daar toch een beetje beduusd bij gaan staan (of erger nog, zitten) kijken. Er zal een vonk moeten komen vanaf het veld, om de Hollandse harten in vlam te zetten. Die vonk kan net zo goed van de tegenstander komen die iets raars doet, van een coach, van een scheidsrechter, maar het liefste natuurlijk van één of meer Orange Lions. Ik reken dan ook op publiekslievelingen als De Jong, Kherrazi (beiden spelend in hun eigen stad!) en op Kloof om dat vuurtje al meteen aan te steken. En dan kan het wel eens een uitslaande brand worden, in figuurlijk feestelijke betekenis.

Hey Arie, met veel knotsgekke Litouwse Fans in SHZ vrijdag, denk ik en hoop ik dat de Oranje Basketball Fans zich ook laten inspireren, en dat we een groot feest van Oranje, Groen, Geel en Rood tegemoet kunnen zien, en niet in eigen land worden weggeblazen door 'de Groenen'.

Q-Hey Arie: Wat denk jij? Of zie jij nog dingen die we daaraan kunnen doen?

A-Hey Aart: ik verwacht dat de Litouwers voor enorm veel sfeer zullen gaan zorgen. Niet alleen ‘s avonds in het stadion, maar ik denk al de hele dag, in de hele stad. Ze trekken zingend en musicerend door de straten, zo ken ik ze tenminste van het EK. Hopelijk werkt dat aanstekelijk voor de vele Oranjefans, die het ook best wel kunnen, als er maar een aanleiding is binnen de lijnen. Een sterke start van Nederland zal dan zeker helpen. Dan kan ook de leeuw flink brullen. Dat hebben we al gezien, bijvoorbeeld in Almere tegen Kroatië, en iets langer geleden in Leiden tegen Montenegro. Het WK zal Oranje net niet halen, maar o o o wat hebben we weer genoten, met als voorlopige hoogtepunten de winst op zowel Kroatië als Italië. Wat mij betreft wordt daar vrijdag een uitroepteken achter gezet. Als Nederland snel kan spelen (rebounden!) en de driepunter van Litouwen kan controleren, zit er ook nu weer een stunt in. We zagen al sensaties in Almere en Groningen. Waarom zou Amsterdam niet aan dat rijtje toegevoegd kunnen worden!?

Hey-Arie, nu we toch bezig zijn, Litouwen -maar ook de andere Baltische Staten Estland en Letland, en trouwens ook Polen waar Nederland a.s. maandag de lange reeks WK 2019 Qualifiers afsluit- zijn trouwens erg leuke landen voor lange of kortere vakanties, en volgens mij bij veel Nederlanders nog zo goed als onbekend. Zullen we afsluiten met wat weetjes en wetenswaardigheden die we bij onze respectievelijke bezoeken aan Litouwen hebben opgedaan?

- Wist je dat: Vilnius het geografische middelpunt van Europa is?

- Dat het een fantastisch vakantieland is met veel strand, en groen, en ongedachte attracties zoals Trakai?

- Je er naast Oude Binnensteden met Middeleeuwse uitstraling ook mooie, moderne en enorm grote winkelcentra hebt die zich kunnen meten met de betere van Europa?

- Daar tijdens EuroBasket 2011 allerlei speciale EuroBasket 2011 specialiteiten te koop waren, zoals kubieke meters grote bakken met in oranje-gewikkelde chocolade-basketballetjes e.v.a?

- Barnsteen is een van de typisch Litouwse producten; dus de Mascotte van EuroBasket 2011 was een stukje van die fossiele hars.

- Bij een juwelier zag ik een fantastisch Barnsteen-in-kristal beeldje van een 'Shooting-hand

- Dat de Litouwers kunnen feesten als geen ander, en 'de Italianen van het Noorden' worden genoemd?

Q-Arie: had je nog tijd voor uitstapjes buiten het basketball, nog bijzondere belevenissen en ervaringen in die dagen daar in september?

A-Hey Aart: Litouwen was ooit een enorm Rijk, dat zich uitstrekte van de Baltische zee in het Noorden, tot en met de Zwarte zee in het Zuiden. Het Rijk viel vanaf het hoogtepunt (rond 1500) ook weer ver terug, met als dieptepunt de bezetting door de Sovjets vanaf 1944, die diepe wonden heeft geslagen. Ook in de Tweede Wereldoorlog werd Litouwen zwaar getroffen. De Joodse gemeenschap werd volledig uitgeroeid, meer dan 100.000 mensen stierven. We bezochten afgelopen herfst het prachtige nationale museum, plus het voormalige KGB-gebouw, waar de gehate en gevreesde Russische geheime dienst mensen verhoorde, vasthield, martelde, en vermoordde. Dat gebouw is nu een museum dat de misdaden tegen de bevolking gedenkt. Litouwen is een land dat niet alleen die vreselijke Wereldoorlog meemaakte, maar dat meteen daarna opnieuw werd vertrapt, namelijk door het Rode Leger en de Russische bezetting. 

 

Je ziet vaker, bij volken die door diepe dalen zijn gegaan, een sterke trots en eenheid. Die trots kwam na 1989 voor de Litouwers op een mooie manier tot bloei toen het een eigen nationale basketballploeg kon afvaardigen. Met in 1992 meteen al een Olympische medaille, een bronzen die zijn gewicht in goud waard was. Ik kijk er naar uit om die basketballtrots in Amsterdam te ontmoeten, ook al zal die in de ‘verkeerde’ kleuren gehuld zijn. Ik ben er namelijk trots op, dat ons Oranje tegen het grote Litouwen twee verlengingen afdwong, vijf maanden geleden. Ik ben er trots op, dat we via deze WK-ronde weer bij de beste 24 landen van Europa horen. En dat we daardoor gastheer mogen zijn van Lietuva. En van een man met kraaloogjes, een lange rode baard, een grote drum op een buik vol bier, en met een hart vol basketball.

Een Konings-beeld uit glorieuze tijden van weleer.

AART DEKKER & ARIE INT VELD