AANRADER / BASKETBALL VRIJWILLIGERSWERK BETER INBEDDEN EN ONDERSTEUNEN / VRIJWILLIGERSBELEID / DONAR GRONINGEN: Ype van de Wal Zette bij Donar Vrijwilligersbeleid in de Steigers, en wil graag zoveel mogelijk basketball-organisaties ervan mee laten profiteren

Het is al-weer een jaar of vier, vijf geleden dat Rayon West-voorzitter Ruud Sparrenboom van het NBB-Bestuur het verzoek kreeg om een stuk op ver het te voeren Vrijwilligersbeleid te schrijven.

Op zijn beurt voeg hij mij om in de nog te vormen werkgroep mee te gaan draaien. Dat zegde ik met graagte toe, omdat ik als bestuurder van onze Basketball Vereniging Team Ten Dreamers The Hague van het belang daarvan eens te meer doordrongen was, en binnen het bestek van die club en de Stichting Promotie Haags Basketball zowel in het Reguliere Basketball, als bij een aantal Alternatieve Vormen van Basketball en ook bij het (mede) Organiseren van vele grote en kleinere Evenementen zowel met grote aantallen vrijwilligers te maken had gekregen, maar ook flink geëxperimenteerd had om uit te vinden hoe je flinke aantal mensen als vrijwilliger kon werven, begeleiden en/of opleiden, en zoveel mogelijk binden aan onze organisaties.

Helaas werd Ruud niet al te lang daarna ziek, en overleed hij veel te vroeg een jaar daarna; van het ontwikkelen van Vrijwilligers beleid voor zowel de NBB in al haar geledingen, als het daarmee Verenigingen ondersteunen ook daar zulk beleid (zo nodig) op poten te zetten, kwam dus niets terecht.

Ik weet dat de NBB inmiddels op diverse vlakken onderdelen van het vormen van Vrijwilligersbeleid voor Verenigingen ontwikkeld heeft en deze uitvent, maar het is mij niet bekend hoever dat precies gaat, en ook niet hoever de Bond zelf is met het ontwikkelen van het Vrijwilligersbeleid, en niet in hoeverre dat structureel binnen de NBB zelf wordt geïmplementeerd.

In ieder geval mag het duidelijk zijn dat ik erg geïnteresseerd ben in de materie...


Het draait waar het gaat om een betere toekomst voor het Nederlandse Basketball volgens mij om een aantal hoofdpunten:

1. Goede Mensen; (veel) Vrijwilligers, Semi-Professionals en Professionals, die in de juiste mix goed samenwerken
2. Faciliteiten/Accommodaties; Betaalbaar, Beschikbaar, op de Juiste Plaatsen en zoveel mogelijk met Verdienmogelijkheden voor de Verenigingen
3. Eigen Beleid, Organisatie en Imago; af van de Eilandjes(-mentaliteit) en van het 'Wij/Zij-denken', Slagvaardig Georganiseerd, Positiviteit in plaats van Defaitisme en Frustratie,
Basketball moet Fun zijn!
4. Het goed in de markt zetten van onze sport, en daar - steeds meer - middelen mee genereren, zodat we een positieve spiraal kunnen ingaan; meer geld leidt tot meer investeringen in Mensen, Faciliteiten/Accommodaties, Beleid, Organisatie en Imago, dat leidt weer tot een beter Product en Imago, wat weer leidt tot meer middelen, etc, etc.

Maar alles begint en eindigt dus met 'Goede Mensen die Samenwerken!'

En daarom wil ik dit stukje gebruiken om een ontwikkeling op het gebied van het ontwikkelen en versterken van Vrijwilligersbeleid, en het implementeren daarvan onder de aandacht te brengen.

Ype Martijn vd Wal zette bij Donar het Vrijwilligersbeleid voor de afdeling Entertainment op poten volgend de normen van 'het Vrijwilligerscertificaat.

Vanuit het Groningse werd ik benaderd door Ype van der Wal, werkzaam in de 'Sector Onderwijs' (bij 'Duo'. Hij heeft in het recente verleden bij Donar Groningen gewerkt aan het in de steigers zetten van Vrijwilligersbeleid en een Uitvoeringsorganisatie voor het organiseren van het vrijwilligerswerk van met name het onderdeel 'Entertainment' bij de kersverse Kampioen van de DBL.

Zoals de meeste mensen die weleens de moeite hebben genomen om in MartiniPlaza een wedstrijd te gaan kijken weten, mag zeker die tak van de Groninger club een groot succes worden genoemd, en is die een essentieel onderdeel van het genereren van revenuen voor Donar.
Recettes zijn bij Donar sinds jaar en dag een substantieel deel van het budget; het Entertainment is er dus - waarschijnlijk meer dan bij welke Nederlandse club ook ooit - een deel van een belangrijke 'Moneymaker' van wat nu - schat ik in - de club met het grootste budget van Nederland is, en dat zonder 'Naamsponsor'!

Een lichtend voorbeeld dus voor alle andere clubs - en zeker niet alleen Topclubs; alle verenigingen kunnen er hun voordeel mee doen - en daarom de moeite van het bekijken waard, lijkt me zo...

Hieronder een korte introductie van Ype van der Wal van het Vrijwilligerscertificaat, want daar gaat het om:

Wat is het vrijwilligerscertificaat?
Het is een officieel document opgesteld via een format van 'Europass Nederland', waar op staat welke vaardigheden je voor je club hebt ingezet en welke werkzaamheden je hebt verricht.

Wat heb je eraan?
De vrijwilliger krijgt een aan vaste normen voldoend document als bewijs van het verrichte werk en opgedane ervaring, en kan dit gebruiken bij bijvoorbeeld sollicitaties.
De organisatie/vereniging die dit systeem invoert krijgt een sterkere organisatie van hogere kwaliteit doordat de organisatie, de functies en taken goed op papier staan en daardoor iedereen beter weet wat ervan hem/haar verwacht wordt en hoe alles georganiseerd is. Verder is het verstrekken van het vrijwilligerscertificaat tevens een blijk van waardering van de organisatie naar de vrijwilliger voor het verrichtte werk.

Waarom bij Donar?
De medewerkers van Europass Nederland zijn mijn collega’s. Ik ken daarom veel voordelen van het in gebruik nemen van dat certificaat. Donar stond er meteen achter toen ik ze hierover vertelde. Ik heb jarenlang met veel plezier bij Donar gewerkt en ken veel vrijwilligers. Dat gaf wel een extra drive om het certificaat als eerste bij Donar neer te zetten.

En zijn er meer clubs?
Donar heeft bij een bondsbijeenkomst al meer verteld over het certificaat. Dat is een goede stap. Zelf heb ik de contacten gelegd met Landstede en SPM Shoeters. Die zullen het certificaat ook invoeren.
Er is inmiddels contact met de NBB en de JohanCruijff Foundation. Ik hoop dat zij het certificaat ook in hun beleid kunnen opnemen. Er lopen daar ook zoveel vrijwilligers rond die je zoiets gunt.

Hoe vind je het entertainment tegenwoordig bij het basketball?
Ik ben al twee jaar geen coördinator meer, maar zie nog wel dat ze het format nog steeds volgen. Daar ben ik wel trots op. Ik heb begrepen dat ze bij Donar komend seizoen meer het publiek wil betrekken bij de Entertainment- acts. Dat is goed, want dat heb ik afgelopen twee jaar wel gemist.


Via issuu.com is een artikel te lezen van Ype van der Laan over het door hem - voor o.a. Donar - ontwikkelde systeem waarmee vrijwilligerswerk ingebed kan worden, je vindt het   --- Hier ---

Doe er uw voordeel mee!

AART DEKKER

COLUMN AART DEKKER / NRC CARTOON UIT MIJN LEVEN GEGREPEN / SLAAPPROBLEMEN: 'Renske Stript Slaaptekort' - Slaapteveel is trouwens Ook Niet Alles....Iedere

Klikken op de Strip voor het maximale formaat  -  Iedere Zaterdag 'Stript Renske' -de Greef- op de Achterpagina van het Eerste/Weekend Katern van NRC -naast Youp- op bovenstaande wijze over iets dat haar bezig houdt, meer 'Renske Stript   ---  Hier  ---

COLUMN AART DEKKER: 

'Slaap-problemen en ander ongemak'

Zo af en toe -in sommige periodes wat meer dan andere- ligt ik wel eens een tipje van de sluier die over mijn persoonlijke bestaan ligt op. Dat doe ik omdat het -om mijn doen en laten een beetje te begrijpen- wel belangrijk is om te weten wat er nog meer speelt in mijn leven dan alleen het volgen van die Grote Oranje Bal, politiek, en andere zaken die de moeite waard zijn.

Politiek zie ik overigens als een noodzakelijk kwaad; er is de laatste decennia nogal eens door een kust en keur aan mensen tegen mij gezegd "Jij moet de politiek in gaan", of "Waarom ga je niet in het NBB Bestuur zitten?" Goede vraag trouwens die laatste...

Die stelling ervoor -dat in mij een potentiële politicus huist- slaat de plank trouwens goed mis; door mijn karakter, maar zeker zoveel door mijn persoonlijke omstandigheden -en dan met name mijn gezondheidsproblemen gedurende meer dan de helft van mijn leven, wellicht zelfs bijna heel mijn leven- ben ik er enerzijds wel van doordrongen geraakt hoezeer 'Politiek en politiek' -zowel met de hoofdletter als de kleine letter dus- ertoe doet; voor iedereen, maar zeker voor mensen voor wie het leven wat lastiger is dan voor 'de gewone, gezonde, hardwerkende Nederlander met een baan, een huis, en huisje-boompje-beestje'...en dus ook voor mij persoonlijk. Zo heb ik 14 jaar lang moeten vechten, wachten, bloed-zweet-en-tranen moeten plengen voordat mijn bestaanszekerheid enigszins zekergesteld was door middel van een WAO-uitkering, nadat ik vijf jaar al behoorlijk beperkt keihard doorgewerkt had terwijl mijn gezondheid het al gigantisch af liet weten. Dus: de politiek is in principe van wezenlijk belang voor iedereen, ook voor de mensen die nu nog denken dat 'ze het allemaal zelf wel kunnen' en die wellicht denken dat de politiek alleen maar (te-)veel belasting vraagt van diezelfde hardwerkende Nederlander, en dat degenen die een beroep doen op de collectieve middelen -door bijvoorbeeld veel ziektekosten, een uitkering, of een of andere subsidie of toeslag- eigenlijk uitvreters en/of parasieten zijn. Ik heb aan den lijve ondervonden dat het van de ene op de andere dag allemaal anders kan zijn..!

Dus ik ben door het bovenstaande wel politiek bewust en tot op zekere hoogte betrokken, en vind om die reden ook dat ik dan politiek mijn steentje bij moet dragen -en dat probeer ik dus op diverse manieren ook te doen-, maar tegelijk en dus anderzijds ben ik totaal GEEN politicus, en denk ik dat ik er ook nooit een zal worden; ik ben niet geschikt voor dat vak...

Goed, en nu langzaam aan naar 'de Strip' van Renske hierboven.

Ik vond -en vind nog steeds, al is het na mijn recente scheiding allemaal stukken minder geworden- dat ik altijd gezegend ben geweest met veel goede vrienden en trouwens ook mensen in het gebied tussen 'Echte Vrienden' en 'Erg Goede Kennissen'. Maar ondanks dat, werd ik me er tijdens vooral de periode waarin ik een 'Chronisch zeer Vermoeide Voorzitter/Coach/Initiator/Organisator/etc, etc.' was (zo tussen 1991 en 2001 in Den Haag), en een Halfblinde Scout, Basketball-adviseur en Stukjesschrijver (van 2001 tot de dood van Vriend en compaan Rob Meurs in 2010), en de periode erna wel achtergekomen, dat het voor zo ongeveer iedereen -ook mijn Beste Vrienden en zelfs deels mijn ex-partner- onmogelijk was om totaal te doorgronden hoe het is (was) om Chronisch Vermoeid (CVS/ME) te zijn, flinke oogproblemen te hebben, en naast nog e.e.a. aan andere gezondheidsproblemen, ook nog eens in toenemende mate geplaagd te worden door Slaapproblemen.

In eerste instantie ging het daarbij om problemen bij het in- en door-slapen; ik werd jarenlang eigenlijk nooit uitgerust wakker, deels doordat ik door spier- en gewrichtspijnen eigenlijk nooit lekker lag. De laatste jaren is dit probleem door allerlei ontwikkelingen -te ingewikkeld om hier even in een column te verwoorden- opgeschoven naar of (veel) teveel, of juist heel veel te weinig slapen per etmaal -en dat dan in een bizarre grafiek, die op zich wel weer een grote mate van regelmaat vertoont- daarnaast is ook nog eens mijn dag-/nacht-ritme steeds verder verschoven; ik slaap dus te vaak op 'maatschappelijk gezien lastige tijden'; meer overdag dan 's nachts bijvoorbeeld.

Dat, en dan daarnaast toch graag bezig zijn met zinnige dingen -en liefst een steentje bijdragen aan de samenleving (en iets terug doen voor die uitkering die ik geniet)- bleek zo rond 10 tot 5 jaar geleden bijna onmogelijk lastig te worden. Ik werkte aan een concept voor een heel nieuw soort Basketball-vereniging -de Buurt Basketbal Club(BBC), in eigen Accommodaties- en dat project was natuurlijk veel te groot voor een individu, bovendien had ik van mijn tijd als trekker van BV Team Ten Dreamers The Hague(TTD) wel geleerd dat ik niet nogmaals in een groot avontuur moest stappen zonder voldoende garanties op financiële middelen en -vooral!- voldoende betrouwbare mensen om me heen die de kar mede konden en wilden trekken gedurende langere tijd.

Toen ik aan dat BBC-concept begon te werken, had ik voor de conceptuele fase een aantal mensen om me heen waar ik wel dat vertrouwen in had -Rayon West Voorzitter Ruud Sparrenboom was daarvan misschien wel de belangrijkste persoon- maar toen ik een stapje verder wilde gaan, en een grotere groep aan het verzamelen was, was ik die groep op een gegeven moment zomaar ineens kwijt, door allerlei persoonlijke en economische (de Crisis) omstandigheden van die mensen, waarvan de ziekte van Ruud, en zijn veel te vroege overlijden een jaar later de meest definitieve en hardste klap was.

Dat zette mij te denken; 'Hoe verzeker ik mezelf van voldoende steun van goede en betrouwbare mensen voor die volgende stap? En hoe maak ik iedereen duidelijk waar mijn eigen grenzen en dus ook behoeften aan steun liggen, en waarom is dat eens te meer belangrijk voor iemand in mijn positie en omstandigheden?'

Want dat de norm in Nederland is: 'Hardwerken en voluit meedoen aan de Rat-race, want anders tel je niet volwaardig mee'...die harde waarheid was inmiddels wel tot mij doorgedrongen. In Den Haag was ik zo succesvol in wat ik daar had gedaan, dat er nominaties voor diverse Prijzen volgden -en dat was denk ik ook terecht- maar ik was en bleef 'maar een vrijwilliger' en dan kan je van het ene op het andere moment door een Corrupte Wethouder en zijn ambtelijke vazallen aan de kant worden geschoven, en als je dat niet zomaar accepteert...dan kiest men de middelen Chantage, Laster en Smaad om je uit de weg te vegen... Dus was het ook weer een les dat afhankelijk zijn van overheden -en ja dus: de politiek (met een kleine 'p' dus)- je positie (en daarmee die van je projecten) erg kwetsbaar maakt. Dus werd TTD medio 2001 een slapende vereniging, en is inmiddels het op TTD-roots ontsproten St4R ook alweer ter ziele...

Maar met zinvolle dingen en met Goede Mensen bezig zijn was voor mij van existentieel belang. Dus dacht ik 'ik doe een proef; ik ga op mijn verjaardag -dus aan mijn Beste Vrienden en Familie- eens proberen duidelijk te maken hoe mijn leven er ECHT uitziet, wat ik graag zou doen om het de moeite waard te maken elke dag weer mijn bed uit te komen, en proberen ze duidelijk te maken dat mij dat zonder een beetje hulp -en met een beetje bedoelde ik dus echt een beetje; een halve dag, hooguit een dag tijdsbesteding- van die geliefde mensen misschien wel niet zou lukken om een beetje zinvol bezig te blijven op het gebied dat ik daarvoor had uitgekozen; door middel van Basketball Maatschappelijk Relevante Dingen te doen voor de Samenleving, in de Buurt, voor de Jongste Jeugd en andere groepen die in 'normale Basketball-verenigingen' onvoldoende aan bod komen, en zelfs voor mensen uit de Buurt die zelf misschien helemaal nooit een balletje zullen gaan gooien. Met als uiteindelijke doel: het concept BBC, zeg maar een soort Basketball Buurthuizen, liefst 24/7, en in heel veel verschillende vormen met een hoge maatschappelijke relevantie.

Ik wil niet zeggen dat het mijn meest geslaagde Speech was, over het Hoe&Waarom daarvan zal ik hier en nu niet uitweiden. Maar al kort daarna moest ik de conclusie trekken dat het gewoon niet gelukt was om aan het selecte gezelschap van Vrienden en Familie duidelijk te maken hoe mijn leven eruit zag, wat daarvan de implicaties waren, tegen welke barrières ik aangelopen was -'Corruptie? Dat zal je wel overdrijven...toch?" Nee; daar was geen letter aan overdreven: het ging om politieke en ambtelijke Corruptie, Chantage, Smaad en Laster!"- en dat ik het dus met een minimaal beetje hulp uit de kring die het dichtst om mij heen zat, waarschijnlijk niet zou redden om met mijn concept -dat mij nota-bene was aangedragen door iemand uit die kring zelf!- voor mezelf zinvolle invulling van mijn beschikbare energie en tijd te creëren...en dat was een hele harde gewaarwording/reality check...

En dat begon er dus al mee dat het niet goed lukte om aan die groep mensen die mij zeer lief was/is, uit te leggen wat het met je doet als je zes weken lang 14-18 uur per etmaal slaapt, of tenminste in bed door moet brengen. Slaapproblemen dus -het schijnt een volkskwaal te zijn in Nederland en de hele Westerse Wereld, en ik wist dat diverse mensen in het gezelschap zelf ervaring hadden met ernstige slaapproblematiek- toch lukte het me niet om de boodschap goed over tafel te krijgen...

Vandaar de Strip van Renske de Greef hierboven, met de kanttekening dat ook teveel slapen 'een Hel' kan zijn...

Wordt vervolgd!

En als iemand over het bovenstaande eens verder zou willen praten, 'Be My Guest', dus zoals eigenlijk altijd: 'Reageren? Graag!' maar beperk je dan a.u.b. niet tot alleen losse flodders op Facebook, en zoek echt contact met me... Overigens geldt hetzelfde voor het verder toelichten van het BBC-concept.

Afb. 'gepikt' van ---  Hier  --- al ben ik bepaald geen luiaard, Luiaart voel ik me soms helaas wel...

AART DEKKER

COLUMN AART DEKKER / DE STAAT V/H NEDERLANDSE BASKETBALL M/V: Rotterdam, Binnenland, Buitenland...Het Nederlandse (Vrouwen-) Basketball op z'n Smalst...Donar in Venetie: Top! - Nu Eens Even Goed Nadenken & Prioriteren!LDse_VrwBB_op_zijn_Smalst

Klein krantenstukje, weet niet eens van welke datum, al kan ik dat wel een beetje inschatten natuurlijk...

Weet niet al teveel van het Nederlandse Vrouwenbasketball, al probeer ik het van een afstandje, en als het ff kan van dichtbij, wel te volgen.

Ken -vooral de naam Willemijn Kallenberg- wel een beetje, en vader Ton -van heel vroeger- heel goed. Zera Butter iets beter, maar ook niet echt goed, en vader Hugo -ook al van heel vroeger- best goed.Jantine Kraak zag ik vorig seizoen enkele malen bij Rotterdam Basketball, en toen ineens niet meer...'Naar het Buitenland? Zoals zoveel andere Nederlandse Vrouwen-Toppers?' Nee...naar Binnenland..!'

Maar nu dus niet meer...

Ik stop met het verder noemen van namen; maar voor alle namen in het bovenstaande artikeltje geldt de bandbreedte van 'dat ik ze ken' die ook hierboven geldt.

Het Nederlandse Vrouwen Basketball op zijn smalst...

Ik zou er graag eens in een aantal wat langere stukken induiken en aandacht aan besteden..! Niet op zoek naar nog meer Story-achtige shit, maar naar hoe het Vrouwenbasketball er nu echt voor staat...maar dan moet daar binnen dat segment van de NBB wel animo voor zijn natuurlijk; ik zou zeggen "Zoek contact met me, en we kijken verder.

Want hoe sta ik hierin -of liever- 'buiten'?

Bij mijn club BV Team Ten Dreamers The Hague hadden we als uitgangspunt bij het Technische Beleid: in een Gezonde Club moeten de afmetingen van de M&V-delen van de club zoveel mogelijk getalsmatig in evenwicht zijn. Dus; per leeftijdsgroep hadden we trainingsgroepen van twee teams M-of-V waar dat mogelijk was. Dus: pas een JJ-groep erbij -wachtlijsten te over voor de meeste leeftijden!- als ook de MJ-groep goed vol zit. Dat is ons ook gelukt: twee Meisjes-Junioren-teams barstensvol met Multi-culti-Meiden van 17-19jaar jong en best behoorlijk talent. Door allerlei omstandigheden zijn we nooit meer aan uitbreiding toegekomen, maar een MJ-3-team was niet een onmogelijkheid geweest, en naast een JJ-Bolwerk(Eredivisie, nr.4), een JJ-2 en een JJ3(wij noemden die allemaal anders: JJ-Eredivisie, JJ-Rayon, en JJ-Kern, dat klinkt voor de betreffende spelers stukken leuker dan -1, -2 en -3) zou het starten van een JJ4 team al helemaal weinig moeite gekost.

Wat later -na heel wat hersengeknars- maakte ik een Schets en schreef ik  een Notitie voor de Commissie Basketball Ontwikkeling van Rayon West  -ja die bestond toen echt!!!- en 'the Great Wizzard van West'; Ruud Sparrenboom(de toenmalige iconische Voorzitter van West):

"Zou het niet beter zijn om eens na te gaan streven dat we Mannen-Basketball en Vrouwen-Basketball in Nederland onder zouden gaan brengen in los van elkaar staande zich op Jongens&Mannen-, of op Meiden&Vrouwen-verenigingen, waarbij die lokale of regionale M-of-V-verenigingen dan wel op allerlei gebied -en zeker de sociale dimensie- intensief samen zouden moeten werken, maar wel met ieder een eigen bestuur, zodat nooit of de een, of de ander er bekaaid vanaf zou (kunnen) komen, al naar gelang de Mannelijke tak, dan wel de Vrouwelijke 'dominant' is... Iedereen weet wat er in 'West' gebeurde; 'mijn god, wat wordt die man -Ruud Sparrenboom R.I.P!- gemist...

En dan de ontwikkeling van het Nederlandse Vrouwen&Meiden-Basketball in de laatste ongeveer tien jaar, samengevat in een paar kernpunten. We organiseerden wel een WU17 WK in Amsterdam, Nederland, alle Meiden Nationale Teams -Orange Angels- promoveerden naar de Europese A-Divisies, er werd zelfs een Medaille gewonnen! Maar ook: de Orange Angels, de Nationale Vrouwenploeg zou in Rio van de partij zijn...

En nu?

Dit was zomaar even een oprisping op de dag dat de Donar-Mannen in Venetië halverwege op voorsprong stonden, en met (maar) 10 punten verloren tegen de nummer-2 van de Italiaanse Liga! Terwijl ik op dezelfde dag het krantenstukje onder oog kreeg dat hierboven staat.

Volgende week in MartiPlaza wordt het...ja, hoe zal ik dat nu eens betitelen...?

Heet? Kolkend? Fantastisch?
Of misschien alsnog een deceptie? Dat verwacht ik niet echt, al zal met10+ winnen tegen zo'n ploeg een flinke kluif zijn...maar Donar heeft dit seizoen wel gekkere dingen gedaan.

Een ding staat vast: Donar heeft het Nederlandse Mannen Clubbasketball zowel in Nederland als Internationaal weer aardig op 'De Kaart' gezet; hopelijk kunnen wij -als het geheel van de Nederlandse Basketball-community- dat vasthouden en die lijn doortrekken!

Had ik al gezegd dat de Orange Lions het Vaderlandse Basketball-Seizoen 2017-2018 in Groningen afsluiten met twee Cruciale WK-Qualifiers tegen Roemenië en Italië?!?!?!

Dat is NOG BELANGRIJKER dan wat er in de Fiba EuroCup, Binnenland, Buitenland, Rotterdam (of Amsterdam), of Nieuwegein, bij NBB, of NMT, of DBL, of DWBL, of waar dan ook dit Seizoen allemaal is gebeurd, of nog moet gebeuren.

Volgende week moeten de Groningers (en die anderhalve man en een paardenkop van elders uit Nederland) Donar naar de Finale sleuren, duwen, trekken, blazen en schreeuwen.

Nederland zal in Juni hetzelfde moeten doen met Oranje Basketball; de Orange Lions MOETEN naar de Tweede Qualifiers Ronde voor het WK 2019 in China, en liefst ook echt naar China..!

Wat is nu prioriteit Nummer-1?

En -2? En -3, -4 en -5?

Wat is er NU ECHT Belangrijk?

En wat DUS NIET?

Denk daar nu allemaal eens even goed over na...

Reageren?
Graag!

Hier houd ik het even bij...

Wordt Vervolgd.

AART DEKKER


Meer Binnenland:

BASKETBALL JEUGD PROMOTIE / GOED INITIATIEF: Arnhem Eagles organiseert ‘Het Peanut basketbal toernooi voor U9!’

Goed om te zien dat het geesteskind van Ruud Sparrenboom - de helaas veel te vroeg overleden Voorzitter van Rayon West - nog steeds leeft!

Arnhem Eagles organiseert ‘Het Peanut basketbal toernooi voor U9!’

Gemaakt op dinsdag 17 mei 2016 09:10

Het Peanut basketbal toernooi is speciaal voor onze jongste spelers.

Het is een 3 tegen 3 toernooi zodat ieder kind veel in balcontact komt en met veel plezier kan deelnemen.

Datum;  18 juni, 2016

Plaats; Omnibus, Pallas Atheneplein 2 te Arnhem.

Tijd; aanvang 12.30, einde 14.45.

Deelname is gratis en alle kinderen onder de 9 jaar zijn welkom ook niet leden.

Je kunt je opgeven door een mailtje te sturen naar Angelique. Haar mail adres is: ang@xs4all.nl

Inschrijven kan tot zondag 12juni! Schrijf je snel in om op zaterdag 18 juni mee te doen aan het Peanut basketbal toernooi. 

10 jaar St4R: een video-docu - om Trots op te zijn!

Ooit, het is elders op deze Weblog te vinden, startte ik met 13 plusminus 20-jarigen, Jan Lievaart, Frank Egelie en Ed 'Lace' Strong een nieuwe Basketball Vereniging in Den Haag; BV Team Ten Dreamers The Hague. Het was een 'Inner City'-, Jeug- en Jongeren-club. Vanuit het ene team - 'Team-10' dat zich afsplitste van HBV The Jumpers - waar het het 'Heren-10-team' was -, bouwden we in hoog tempo een complete Basketball-vereniging op met competitie-teams van Jeugd in alle M/V-leeftijdscategorieen, en Dames- en Heren-team(s) die ook vooral uit Jongeren onder de 25jr bestonden.

Daarnaast organiseerden wij (met BV TTD en Stg. Promotie Haags BasketBall (PHBB) allerlei nevenactiviteiten op basketballgebied - zoals Streetball (o.a. 3x3), Schoolbasketball, Basketball in Buurthuizen en op Pleintjes, en waren wij deel van de organisatie van Mega-events zoals de NBA_3-on-3 (2.500 deelnemers over de hele Boulevard van Scheveningen), het NBA-Festival (1.000+ bezoekers in de Houtrusthallen), de NBA-Jam-Session op de Megafestatie (in de Jaarbeurs in Utrecht met vele 10.000'en deelnemers), en wedstrijden ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van de Wereld-Vredesconferentie 'The Hague Appeal for Peace' (HAP) in 1999, met als resultaat een door CNN geproduceerde en uitgezonden Documentaire, en een artikel in Sports Illustrated (honderden jonge hagenaars maakten kennis met Amerikaanse (NBA-) sterren in de dop, en zullen het nooit vergeten, net zo trouwens als die jonge Amerikanen de ervaring hun hele leven zullen koesteren. Naast deze 'highlights'/grote evenementen waren we dus vooral bezig aan de basis; nieuwe leden binnenhalen en opleiden; in het spel, maar ook in de Nederlandse Basketball-/Sport-cultuur, want - zo is dat nu eenmaal in Nederland geregeld - er moest gefloten, getafeld, georganiseerd, getraind, en gecoacht worden, en - ervaring of niet -; iedereen die maar enigszinds in staat was de handen als vrijwilliger uit de mouwen te steken, moest daaar zijn steentje aan bijdragen; er waren immers maar drie 'oude rotten' beschikbaar...

Een flink aantal van de Jeugdteams heb ik eigenhandig in de steigers gezet; eerst de 'Jongens Junioren' (nu MU18), en daarna de 'Jongens Kadetten' (nu MU16). En die tweede groep, dat bleek al snel een bijzondere te zijn! Ik zie ze nog binnenkomen, na een veelal korte periode op de TTD-Instuif in Sporthal Transvaal was er op een gegeven moment een groepje van zo'n 6-8 jongens van 14, 15 of 16jr oud waarmee ik aan het eind van de middag ging trainen in een van de zalen van het Segbroek College. Ik herinner me Erik Duin, Thijs Berends, Jamie Church, Jasper Wolters, Theo Okhuijsen, Jeffrey Ramloegan, Edo Elias, Jeroen Thijssen (tot hier rijkt mijn geheugen; ik laat me graag aanvullen/corrigeren!). Een flink deel van deze spelers bleven vanaf het begin tot het einde van de activiteiten van TTD (medio 2001, toen de gemeente Den Haag zoveel beloftes niet (meer) nakwam en zelfs obstruerende acties richting de vereniging en haar kader pleegde, dat verder gaan niet langer verantwoord was. Velen van dit groepje vormden met een aantal later-komers het zeer stabiele TTD-HS2-team, een team waarvan ik sindsdien vaak heb gezegd dat 'meer TTD waren dan welk ander team ook ooit'.

Het was een schrale troost, maar desalniettemin troost, dat er na enkele jaren 'zonder TTD' juist uit dit groepje - met name Erik Duin, Thijs Berends en Ruben vd Ende - weer basketball-activiteiten ontsproten; het geheel dat inmiddels onder de naam St4R - de enige echte Streetball-vereniging van Nederland - groeit en bloeit.

En nu is er dan '10 Jaar St4r', de Documentaire.

En alhoewel de littekens van het stoppen met BV Team Ten Dreamers The Hague nog steeds diep zijn en schrijnen - vooral door de onheuse, onjuiste, en corrupte bejegening die wij van de gemeente Den Haag ondergingen -, doet het mij toch goed om te zien wat 'onze jongens' allemaal van het TTD-gedachtegoed hebben laten herleven! Trots, dat ben ik! Bedankt mannen, goed gedaan, jullie zijn echte 'Toppers in het Nederlandse BasketBall'!

De docu (30 minuten), met de inleiding die Erik duin erbij gaf op facebook:

Erik Duin via ST4R

Het is zover. Deze video is een mijlpaal voor mij persoonlijk, maar wel een die ik met alle liefde deel met de hele wereld. Ik heb nu 1330 FB friends en een groot deel daarvan ben ik mee in contact gekomen dankzij ST4R, waarmee ik in 2003 (en al 2 jaar eerder met plannen schrijven) ben begonnen. Ik denk dat het deel van de FB friends dat ik niet door ST4R heb leren kennen zich wel eens afvraagt of ik niet veel en veel teveel tijd besteed aan mijn 'hobby'. En misschien hebben ze wel gelijk ook. Mijn leven is door ST4R jaren lang niet in balans geweest en dat is vooral ten koste gegaan van een sociaal leven en van mijn vriendin Zinzi, die me desondanks altijd heeft gesteund. En toch, als ik zo terugkijk op meer dan 10 jaar basketball activiteiten organiseren en iedereen die ik (letterlijk en figuurlijk) groot, sterk en vooral goede, positieve mensen heb zien worden in die tijd, dan prijs ik mezelf toch wel heel erg gelukkig dat ik hier ooit mee heb kunnen starten en nooit mee ben gestopt. Er zitten vele duizenden uren van mij persoonlijk in ST4R, maar ik ben (gelukkig) niet de enige gek die zich hard maakt voor de sport. De vele uren die ik in het maken van deze video heb gestopt is een teken van waardering naar iedereen die zich, net als ik, met hart en ziel inzet voor de mooiste, meest veelzijdige en in mijn ogen meest 'life changing' sport op aarde. Ik dank jullie voor alle steun, hulp, leuke en mooie momenten in de afgelopen jaren en hoop dat jullie de video kunnen waarderen. — dankbaar.

Ruud Sparreboom Jeugd Toernooi bij Hurricanes in Spijkenisse

Ruud Sparreboom Jeugdtoernooi 2013



Zaterdag 25 mei 2013 organiseert the Hurricanes het 1e Ruud Sparreboom Jeugdtoernooi.

De leidraad voor het jaarlijks terugkerende Ruud Sparreboom Jeugdtoernooi zal zijn sportiviteit en respect. De op 26 maart 2012 overleden oud voorzitter van the Hurricanes had deze 2 motto's hoog in het vaandel staan.

10:00 - 13:00 uur U10 13:00 - 16:00 uur U12


House of Basketbal zal op 25 Mei (Ruud Sparreboom toernooi) en 8 juni (All star gala) in den Oert aanwezig zijn met een stand vol met basketbalartikelen.

Direct na afloop van het toernooi wordt een clinic verzorgd door:

Henk Pieterse
Oud Speler van Den Bosch en Den Helder,
101-voudig international

Winnaar van de schotwedstrijd tijdens
de clinic wint een prijs van Pioneer !!

Voor deze dag zoeken wij scheidsrechters en tafelaars aanmelden via toernooicommissie: toernooi@thehurricanes.nl

Toernooi is vol !

Ruud Sparreboom's Laatste Karwei

Iedereen die ouder wordt kent het gevoel, het schijnt zelfs wetenschappelijk te zijn vastgesteld, met het ouder worden gaat de tijd – gevoelsmatig dan – , steeds sneller. Een van de verklaringen die ik daarvoor heb gelezen en die op mij redelijk plausibel overkomt is dat met het ouder worden er steeds meer bekende situaties voorbijkomen, en je (dus) steeds minder nieuwe ervaringen per eenheid tijd meemaakt. Die nieuwe ervaringen zouden gevoelsmatig langer duren dan reeds bekende ervaringen die zich in min of meer bekende sferen afspelen.

De gedachte 'Tsjonge-jonge, wat vliegt de tijd (weer voorbij)!', kwam dus ook weer bij mij op toen ik in mijn map 'Ideeën voor colums/Kladcolumns' bladerde, teneinde uit te vinden of er de laatste maanden nog losse eindjes af te maken waren. Ik moet zeggen, dat waren er deze keer nog meer dan het er normaal al zijn na een drukke zomer en een zomervakantie.

Een van die losse einden was het tweede deel van het tweeluik, dat ik na het overlijden van Ruud Sparreboom, onze geliefde voorzitter van Rayon West van de NBB, had gepland. (Voor Deel-1, Ruud Sparreboom, de Gigant van Rayon West; klik hier).

Deel-2 was bedoeld als een inhoudelijke uitleg van de laatste presentatie, over Talent-ontwikkeling in Rayon West (en 'Beyond'), die Ruud Sparreboom gaf aan een select gezelschap van 'Basketball-Junkies' uit het meest initiatiefrijke Rayon van de NBB. Overigens was de bijeenkomst bedoeld voor 'de verenigingen van Rayon West', maar er waren vooral insiders op komen dagen en een heel stuk minder vertegenwoordigers van verenigingen met 'Talentontwikkeling' in hun bestuurs- of commissie-portefeuille. Geen belemmering trouwens, voor het beleven van een geanimeerde sessie.

Soms doet een mens dingen die niet van te voren gepland zijn; die avond had ik in een opwelling mijn camera meegenomen, zonder daar echt bij na te denken, al had ik dat - volgens mij - , nog nooit eerder gedaan, terwijl ik toch inmiddels - jaja, ik word oud(!) - , vele, vele tientallen ALV's (NBB, Rayon West, Kern Den Haag, voorzitters-overleggen, idem voor wedstrijdsecretarissen, scheidsrechtersfunctionarissen, Boetecommissievergaderingen, en vele, vele andersoortige bijeenkomsten op landelijk, rayonaal, of plaatselijk niveau, heb meegemaakt.

Voor ik wilde vertrekken richting Nieuwengein, sms'te ik nog even met Ruud: “Ben je al op het bureau? Heb je tijd/energie om eventueel nog wat andere zaken te bespreken?” Het antwoord kwam per ommegaande sms: “Nee, heeft geen zin om eerder te komen.” Dus probeerde ik nog even een klein klusje te klaren in het uur dat ik overhad, dat viel iets tegen en (dus) werd het krap om 19:30h stipt aanwezig te zijn, ik kwam (dus) iets te laat. De aftrap was al gegeven en ik ging, omdat ik niemand wilde hinderen, op een lege stoel naast de deur zitten; 'tweede ring/rang' zeg maar. Daar weer door zat ik alleen, bleek ik een prachtig perspectief te hebben, en kon ik de onderstaande (misschien wel laatste actie-) foto van Ruud Sparreboom zoals talloze NBB-leden hem moeten (her-)kennen maken...

Toen realiseerde ik me ook dat we 2-3 jaar eerder, in vrijwel hetzelfde gezelschap, een soortgelijke bijeenkomst hadden gehad, waarin Sid Bruinsma van Ruud Sparreboom de gelegenheid kreeg zijn ideeën over Talentontwikkeling vanuit de jongste Jeugd (onhoog) uit de doeken te doen.

Ik herinnerde mij ook ineens dat ik daar toen een column over had geschreven, en dus dacht ik: “Misschien kan ik er wel een vervolg over schrijven!?”, er was immers inmiddels heel wat gebeurd op dat gebied! Soms denken wij weleens dat er zich nooit wat (ten) positieve ontwikkeld binnen het Nederlands Basketball, en is het goed eens even een helicopter-perspectief te kiezen, en dan blijkt er wel degelijk heel veel progressie te zijn gemaakt!

Ik ging dus notities maken, in mijn telefoon, al werd mij dat niet door iedereen in dank afgenomen... Aan die notities is het te danken dat ik nu dit verhaal kan maken.

Voor ik inhoudelijk van wal steek, moet ik nog even vertellen dat Ruud en ik een aantal zaken gemeen hadden: zo vond hij, en vind ik nog steeds, dat het goed is om af en toe is te dromen. Dromen zijn geen bedrog, ze maken het mogelijk nieuwe mogelijkheden te zien, en geven soms ook de energie om onmogelijk geachte zaken op te pakken en waar te maken. Voor mij persoonlijk was dat bijvoorbeeld het opzetten een nieuwe Basketballvereniging in de 'Oude Wijken van Den Haag', BV Team Ten Dreamers The Hague. Iedereen zei dat het onmogelijk was; “Het zou toch nooit lukken!”. Enkele personen met mij, dachten dat het wel kon; vier jaar later stond er een club met 200 leden, 17 teams in competitie, werd er in de Haagse Regio voor het eerst sinds lange tijd (in Bolwerkverband) Eredivisie gespeeld, en gebeurde er heel veel op het gebied van Streetball, Scholenbasketball, en nog heel veel meer. Projectleden bestonden er toen nog niet binnen de NBB, was dat wel het geval geweest dan hadden NBB en Rayon West niet alleen 200 (vrijwel allemaal) nieuwe leden gehad, maar ook nog eens zo'n kleine 100 Projectleden.Ruud vond dat alles een fantastische ontwikkeling.

We deelden ook een hele specifieke Lange Termijn Droom: zowel Ruud als ik durfden er af en toe hardop over te dromen dat Nederland ooit op de Olympische Spelen mee zou doen (2028 in Nederland?) en dat er dan spelers in die teams zouden spelen waar wij, toen het nog kinderen waren, mee bezig waren geweest... Zou op zo'n moment op de tribune zitten/staan, en dat meemaken geen fantastisch gevoel geven? Wij putten motivatie uit die 'Droom'.

Volgens sommigen ben je dan niet goed bij je hoofd, ik ben het daar natuurlijk niet mee eens...volgens mij moet je zo denken/dromen, want anders gebeurt er nooit meer iets..!

Ruud vertaalde die 'Droom' naar vele nieuwe initiatieven; bijna iedereen kent inmiddels wel het 'Peanutbasketball', iets waar Ruud zelf over zei “Ik heb het zelf niet bedacht hoor, 'hij hiernaast mij' (Peter Strikwerda), had er over gelezen op internet, het idee kwam van Peter!”. Maar Ruud was wel degene die zijn ziel en zaligheid erin gooide, en die erin slaagde het concept Landelijk ingevoerd te krijgen.

Er zijn meer voorbeelden, maar laat ik nu de stap maken naar 'Olympic Stars', de naam die werd gegeven aan het project om al met 10-12 jarigen te starten met extra- en selectietrainingen, de uitwerking van het idee waar Sid Bruinsma een jaar of vier geleden voor aanklopte bij Ruud Sparreboom, en via hem dus bij Rayon West.

Ruud zei, volgens mij tijdens die laatste presentatie, maar het kan ook iets eerder bij een ALV zijn geweest: “Zo doen wij dat, hier in Rayon West; als we een goed idee hebben dan praten we er wel (even) over, maar we gaan VOORAL snel beginnen. Blijken er dan, werkendeweg, fouten in zitten, dan halen we die er gaande weg wel uit! (Maar we blijven niet eindeloos praten zonder wat te doen!)”

En zo begon hij dus weer eens aan een nieuw traject, deze ondernemende voorzitter, die we nu binnen de NBB, en Rayon West zo node missen.

Natuurlijk, er moest nog heel veel worden uitgewerkt; maar we gingen wel 'gewoon' Beginnen!

En zo ontstonden er dus twee trajecten voor Talentontwikkeling binnen Rayon West:

1. de Rayon West versie van het aloude 'Plan Heger' (Regio- en Rayonselecties voor U14, en U15)
2. Een veel breder opgezet traject dat startte met een grote groep U8-10, en U11-U12 spelers in allerlei regio's binnen Rayon West, dat doorliep in U13, U14 selecties met allerlei herkansingen etc, etc.
4. Het doel: veel meer jonge talenten meer kansen geven zich te ontwikkelen tot goede basketballers dan eerder het geval was en, GEEN (of in ieder geval minder) getalenteerde spelers meer verliezen!

Van een afstandje hield ik mezelf op de hoogte over wat er 'in Olympic Stars-verband' allemaal gebeurde, door af en toe met Ruud te bellen/praten, door eens een enkele keer op een training te gaan kijken (of in te springen als er een trainer te kort was), maar hoe groot het project al was geworden realiseerde ik me pas toen Sid mij het door John Breedveld geproduceerde Programmaboekje gaf voor het Eindtoernooi 2012 in Almere. Ruud Sparrenboom was inmiddels overleden, hij kon dus niet meer genieten vanaf de zijkant, zoals hij dat altijd deed bij dit soort gelegenheden. Ik wel, en met mij (denk ik gezien te hebben) ook de vele ouders en andere belangstellenden op de tribunes, de coaches en, natuurlijk het allerbelangrijkste(!): de vele speelsters en spelers op de vier velden van de Breedtehal van het Topsport Centrum op Almere Poort.

Hieronder een link naar de presentatie zoals Ruud die gaf op Vrijdag 16 Maart 2012. Deze spreekt voor zich, tenminste dat denk ik.

Inmiddels staat de NBB weer eens te daveren op zijn, niet al te stevige, Fundamenten; eind september krijgen we de (uitgestelde) Voorjaars-ALV van de NBB, waarin niet alleen de Opheffing van de Rayons aan de orde zijn, maar ook (o.a.) het WK WU17, de relatie met de FEB, Diverse Verkiezingen, en de Jaarrekening 2011 en de Prognose voor die van 2012 (en de oplossingen voor de grote tekorten in die twee jaren). En volgens de Presentatie van Ruud Sparrenboom ook:

“Dus:

Meerjaren opleidingsplan NBB is leidend

Sporttechnisch kader wordt aangestuurd door de

NBB

Timing

Per juni 2012 in de ALV NBB heren Meerjaren

opleidingsplan”

Ik heb er nog niet veel over teruggevonden! Bij mij rijst dus de vraag:

“Hoe nu verder met deze erfenis van Ruud Sparrenboom?”

Ooit stond de Topsport binnen de NBB onder leiding van de visionaire Tsjecho-Slowaak Vladimir Heger.

Niet alleen bracht hij het Nationale Heren Team verder dan ooit tevoren - 4e op het EK, ongeslagen Winnaar van de Challenge Round in Antwerpen, deelnemer aan het WK in Spanje – hij was ook de naamgever van het systeem van Talentdetectie, -selectie, en -ontwikkeling volgens welke we in het Nederlandse Basketball sindsdien onze Nationale Jeugdselecties samenstellen, 'Het Plan Heger'.

Dat er op dat gebied veel, en veel meer moet gebeuren, willen we ooit (ook) weer bij de Heren aan de weg gaan timmeren zoals dat toen wel gebeurde! Zou het niet mooi zijn als dat in heel Nederland gaat gebeuren volgens de filosofie die Ruud Sparrenboom en Sid Bruinsma samen uitwerkten en Olympic Stars noemden? Aan die naam kleven volgens mij wat probleempjes...dus zou het geen goed idee zijn om dat systeem dan 'Het Plan Ruud Sparrenboom' te gaan noemen? En zullen we dan de filosofie die Ruud (verder) internaliseerde van Sid Bruinsma; die van 'Positief Coachen' (er zijn meer mensen mee bezig, maar binnen het Nederlandse Basketball NOG LANG NIET IEDEREEN!) eens met zijn allen gaan omarmen?

Daar droom ik weleens van: een groeiende (in niveau, in omvang en in importantie) NBB waarin mensen harmonisch samenwerken op een grondslag van positiviteit..!!!

Link of Download: de Laatste Presentatie van Ruud Sparrenboom in Rayon West (volgt later, stuur me ff een email als je hem toegestuurd wilt hebben).

AART DEKKER