Posts tonen met het label Nederlanders. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Nederlanders. Alle posts tonen

zondag 4 mei 2025

GEZONDE TOEKOMST VOOR BOEREN, NATUUR & DE NEDERLANDSE MENS; Kees de Pater: 'Minder koeien, meer veldleeuweriken en...meer boeren' / AANRADER! / VOGELS Magazine OPINIE /

 

Opiniestuk van Kees de Pater in het prachtige Magazine 'Vogels' van Vogelbescherming Nederland, editie 2024/1 voor leden/donateurs. 

Bekijk   ---  Hier  --- de meest recente editie.

Wil je dit blad ook? Wordt dan   ---  Hier  --- lid/donateur.

Kievit / Nature in Stock - Marcel van Kammen

Kies nu voor duurzame landbouw

Geplaatst op 27 juni 2019

Neem nu de stap naar minder koeien en een duurzamer landbouw voor boer, natuur en klimaat, betoogt Kees de Pater.

Het rolt over elkaar heen. Eerst was er de uitspraak van de Raad van State, die met een streep door de PAS (Programmatische Aanpak Stikstof) een einde maakt aan een systeem dat ons land geen resultaat bracht in de strijd tegen de stikstofuitstoot. Daarna volgde minister Schouten met haar te weinig concrete plan voor kringlooplandbouw. En afgelopen dagen werd duidelijk, dat het kabinet in het kader van het klimaatakkoord fors wil investeren in vergroening van de landbouw. Volgende week vergadert de kamer over een initiatief van GroenLinks en D66 over vernatting van de veenweidegebieden. Het is bijna niet bij te benen.

Dit is het moment

Maar alles wijst in één richting: dit is hét moment om een echte omslag voor natuur en milieu te maken in de landbouw. De oplossing kan namelijk niet meer worden gevonden in het nog iets verder oprekken van de marges in het huidige landbouwsysteem. De impact op onze leefomgeving, de natuur, het milieu en het klimaat is simpelweg te groot. Alles wijst dan ook één richting op: een forse krimp van de veestapel is noodzakelijk. Zonder die inkrimping gaan we de door vrijwel iedereen opgehemelde duurzame, natuurinclusieve, kringlooplandbouw nooit bereiken.

Minder koeien en varkens draagt bij aan het oplossen van een aantal grote problemen waar ons land – en de wereld – zich voor gesteld ziet. Om te beginnen de vogels. De dramatische achteruitgang van boerenlandvogels zoals de grutto en veldleeuwerik heeft alles te maken met de veel te intensieve landbouw, vooral de grootschalige melkveehouderij. De eindeloze groene raaigrasakkers geven voer veel koeien die allemaal heel veel melk geven, maar voor de weidevogels is er geen insect meer te vinden. Die intensieve landbouw draagt met miljoenen dieren voor zo’n 40 procent bij aan de stikstofuitstoot en daarmee aan de allerbelabberdste toestand waarin onze natuur verkeerd.

Koeien  / Shutterstock  
Politiek: toon lef. Dit is het moment voor een forse krimp van de veestapel!

Klimaat

Minder koeien biedt ook mogelijkheden om in veenweidegebieden te komen tot extensieve landbouw met een hoger waterpeil: goed voor weidevogels en voor het tegengaan van uitstoot van CO2 door verdroging en oxidering van het veen. Het hogere waterpeil is dus goed voor het tegengaan van klimaatverandering en levert zo nog een reden om de stap te zetten naar minder vee.

Minder koeien is op zichzelf ook een stap waarmee we klimaatverandering tegengaan. Runderen dragen onder andere bij aan de uitstoot van broeikasgassen door het methaan dat vrijkomt bij de vertering van het gras. Het terugdringen van het aantal stuks vee heeft nog heel veel meer voordelen: schoner water, minder fijnstof, een mooier landschap….

Taboe

Ondanks al deze voordelen van het terugdringen van de nationale veestapel en de alsmaar toenemende maatschappelijke en juridische druk ontbreekt het de politiek nog aan voldoende moed om de omvang van de veestapel echt serieus aan te pakken. Het regeerakkoord legde een taboe op de krimp van de veestapel en dat heilige huisje is nog niet weg.

Maar de tijd is er rijp voor. Voor de toekomst van onze natuur, ons leefmilieu én de boeren van de toekomst moet het echt anders. Ja, ook voor de boeren. Alleen een minder intensieve en natuurvriendelijke landbouw kan voor boeren op de lange termijn een toekomst en een rendabel inkomen bieden. Een toekomst zonder de voortdurende druk van uit de maatschappij om schoner te produceren. Heel veel boeren zien dat ook zo. Dus politiek: toon lef. Dit is het moment!

Blijf op de hoogte

Lees nieuws en de mooiste artikelen op onze site. En ontvang maandelijks een selectie van de beste artikelen in je mail.

Help de boerenlandvogels

Er is helaas bijna geen geschikt leefgebied meer voor typische boerenlandvogels zoals de grutto, kievit of patrijs. Vogelbescherming is vastberaden om te investeren in de volle rijkdom van het Nederlandse landschap. Vol drassige, bloemrijke weides
en natuurrijke akkers.

Help mee en doneer

Meer over

landbouwbeleid natuurbeleid boerenlandvogels koeien keesdepater
 
21.04.21 Ja graag, meer bomen! Maar dan ook: beter bosbeheer en ook weer niet óveral bomenaanplant. Lees meer. Kees de pater/ Vogelbescherming Door Kees de ...
Bevat niet: 2024+ ‎| Resultaten tonen met: 2024+
27 jun 2019Neem nu de stap naar minder koeien en een duurzamer landbouw voor boer, natuur en klimaat, betoogt Kees de Pater. Het rolt over elkaar heen.
Daarvoor hebben zowel boeren als grutto's een ding ... Daarmee beschikt de boer over extra grond, waardoor er minder koeien per hectare komen en meer ruimte is voor weidevogels.
Bevat niet: magazine+1+
Kees de Pater (1958) begon al als jongetje met vogels kijken. Het ... Neem nu de stap naar minder koeien en een duurzamer landbouw voor boer, natuur en.
Kijk en luister hieronder naar de Vroege Vogels-uitzending van zondag 15 november, waar Pieter Winsemius en Kees de Pater, directeur Vogelbescherming Nederland, ...
 

donderdag 6 maart 2025

COLUMN HEY LEON, HEY AART: 'Een nieuwe bondscoach, nieuwe regels, talenten, 3X3 en media-aandacht' / DBL / FIBA / KERSTEN DEKKER /



Het is relatief rustig in Nederland basketballand. Toch valt er genoeg te bespreken. Aart Dekker stelde mij weer een reeks aan vragen.

We spraken elkaar kort in de rust van de Oranje Voetbal Vrouwen; had ik je al verteld dat die vrouwen altijd pas gaan scoren als ik mezelf gesetteld heb voor de tv? Ook deze keer weer dus. Ik vind het succes van deze voetbalsters erg interessant, het zal morgen niet eenvoudig worden tegen de USA.

Hey Leon: …maar zou het niet erg leuk zijn als deze lang onderdrukte tak van de KNVB de mannen wat betreft succes overvleugelt? Een lesje in nederigheid? Sowieso hebben deze dames al Kwalificatie voor de Tokio-OS van 2020 binnen! Aan de andere kant: wat betekent het wat betreft aandacht in de Media en interesse van Sponsoren nu er straks twee vlaggenschepen zijn in die sport die de ruif op die gebieden leegeten, en sommige Media zelfs ook ruim aandacht geven aan Nationale Jeugdploegen, van ons Nationale Gezelschapsspel? Blijft er nog wel iets over voor andere sporten, en dan natuurlijk vooral voor ons geliefde basketbal-?
Hey Aart Allememachies Aart. Ik heb genoten van de prestaties van de Oranje voetbalvrouwen en ik hoop dat ze wereldkampioen worden. Tegelijk weet ik ook dat ze -voorlopig- niet tegen het mannenvoetbal kunnen opboksen, dat is een compleet andere wereld en misschien moet je dat ook niet willen. Heerlijk toch die sportiviteit op en naast het veld. Geen rellen bij voetbal, heerlijk. 

Even los van de discussie over het niveau wordt er bij bedrijven en bonden veel bepaald door mannen. Zolang de mannen bepalen, vrees ik dat de vrouwen het onderspit delven.

Dan de vertaling van waar we voor schrijven; basketbalfans. Eigenlijk zit het vrouwenvoetbal met hun prestaties het Nederlandse basketbal in het vaarwater. Want de media- en sponsoraandacht en daarmee het geld kan niet naar iedereen toe gaan. Ofwel het vrouwenvoetbal is nu het basketbal in Nederland ook voorbijgestreefd. En zo zijn er meer sporten, bijvoorbeeld de handballers die voor het eerst sinds mensheugenis naar het EK gaan. 

In mijn ogen staat het basketbal in Nederland veel te passief toe te kijken bij alles wat er verandert in de sportwereld. Ik heb al eerder gezegd dat het bereiken van het volgende EK voor de mannen cruciaal is. Telkens weer krijg ik de bevestiging van mijn mening door de prestaties van andere sporten en sporters. Het missen van de boot is nabij en dan heeft basketballend Nederland een probleem.
 
Als we de balans opmaken van de DBL-Playoffs 2019, dan leert die ons dat de Media-aandacht niet alleen in die verfoeide snelle eerste ronde van acht nihil was, maar dat ook de Halve Finales en Finals nauwelijks Media-aandacht trokken. Ben je Landstede Zwolle, boek je na twintig jaar eindelijk je Eerste Kampioenschap, blijkt er landelijk minder coverage dan in vele jaren is geweest! Geen ZiggoSport, geen NOS Studio Sport, ik meen zelfs nauwelijks Langs de Lijn?

Hey Leon: is dat toeval? Slechte planning? Was het  – voor de NOS –  misschien het ‘groot uitpakken voor het WK 3X3 in Amsterdam? Kan jij eens duiden wat de oorzaken zijn van dit toch wel zorgwekkende feit?
Hey Aart Nee dat is geen toeval, maar een duidelijk signaal. Hoewel basketbal wereldwijd een grote sport is, na voetbal misschien wel de één na grootste, is het in Nederland piepklein. Daar komt nog bij dat andere sporten en sporters ook vechten om geld een aandacht en vaak goed presteren (zie vorige antwoord). Komt nog bij dat in dat piepkleine Nederlandse basketbalwereldje niet alle neuzen dezelfde kant op staan. Even was er een paar jaar geleden een opleving toen het EK bereikt werd ( Oranje is gewoon het vlaggenschip). 

De geringe media-aandacht in de finale is mij ook opgevallen (ook in mijn portemonnee), maar laten we wel zijn. De competitie is amper de moeite waard om te volgen, de verschillen tussen de top en de rest waren in ieder geval groot. Acht van de negen teams bereikten de play-offs ofwel waar was de spanning? En spanning is wat je wilt (op tv). En dan worden er in de play-offs gigantisch veel wedstrijden gespeeld in een zo kort mogelijke tijd. Wat wil je dan als sport???? Natuurlijk komt hier weinig media op af.  

En dan heb ik het nog niet over de nieuwe buitenlandersregeling in de Eredivisie waardoor we terug in de tijd gaan en wedstrijden kunnen krijgen met telkens vijf tegen vijf Amerikanen. Daar zit de Nederlandse media op te wachten, een tienderangs Amerikaanse competitie. 

Een sport floreert als er helden en boegbeelden zijn, basketballers waarmee fans zich kunnen identificeren. De Eredivisie heeft zo’n enorm verloop aan Amerikanen (ze heten niet allemaal Dourisseau) dat de identificatie moet komen van de Nederlanders. Tsja dat gaat een gigantisch probleem worden. 

We kregen er na onze laatste gesprek ook een vraag over van Alex van Hoogdalem.
Ik krijg het beeld dat de opgeleide talenten die het eredivisieniveau aankunnen bijna allemaal naar college gaan en pas als ze terugkomen (via via) in de eredivisie uitkomen. Waarbij er een groot verschil is tussen de eerste 4 teams en de rest die wel met NL talenten (moeten) werken. Hoe zien jullie dat?

Hey Aart Dit is een feit. Linksom of rechtsom, Amerika blijft het walhalla voor basketballers. Deze droom kun je spelers niet ontzeggen. De top in Nederland vindt de terugkomers vaak niet goed genoeg en vaak zijn ze dat ook niet. Maar de clubs zelf bieden geen alternatief qua opleiding op niveau. Wat is het perspectief van talenten bij teams in Nederland? Rienk Mast mocht afgelopen seizoen pas aan de bak nadat twee Amerikanen bij het oud vuil waren gezet, hij had natuurlijk eerder een kans verdiend. Maar zo gaat het nu eenmaal in Nederland en dat wordt alleen maar erger omdat de clubs, verenigd in de DBL, zes buitenlanders per ploeg toestaan. 

Laten we het dan gelijk ook nog maar even hebben over dat WK 3X3. Voor mij persoonlijk betekende het wel wat dat er zo’n groot en  – wat betreft bezoekersaantallen en TV- en andere media-coverage –  succesvol 3X3-Event in Nederland plaatsvond. Van 1993 t/m eind jaren ’90 heb ik me daar met hart en ziel in Den Haag  – maar zelfs ook wel daarbuiten –  voor ingezet, en (denk ik) laten zien dat 3X3 toekomst had. Ik zag ook toen al geen goede reden om te denken dat die tak van het basketbal niet ooit ook Olympisch zou worden. Het is best mooi om het allemaal waarheid te zien worden, al is het tegelijk ook wel wrang dat het mij in Den Haag onmogelijk werd gemaakt de doelstellingen waar te maken. Maar toch… Je weet dat een van mijn stokpaardjes is dat we met het wegvallen van een groot samenbindend Internationaal basketbalevent  – de (A)HBW –  missen. Ik moet zeggen dat een 3X3-event zoals dit WK wel de potentie heeft om dat gat te vullen…
Hey Leon: ben jij ook in Amsterdam geweest, of heb je het op TV gevolgd? Wat vond je ervan? Wat viel je op? Hoe zie de kansen voor onze Oranje-3X3-teams om volgend jaar in Tokio deel te mogen nemen? En ben je het eens met mijn (A)HBW-analogie?
Hey Aart 3×3 is een andere tak van sport dan 5×5, bovenal een uitgevonden commerciële sport. Niets mis mee, het is vlot en flitsend, maar vergelijk het niet met 5×5. Dat gezegd hebbende heb ik het WK vanwege andere verplichtingen van een afstandje gevolgd. Wat mij achteraf opviel is dat de loting voor zowel de Nederlandse mannen als vrouwen erg ongelukkig is geweest of anders gesteld, de FIBA hield geen rekening met het organiserend land. Bij de mannen in de groep zaten Amerika en Servië en bij de vrouwen twee finalisten China en Hongarije. 

Omdat 3×3 volgend jaar op de Spelen een show moet zijn met de commercieel meest aantrekkelijke landen, hoeft Nederland ondanks haar inzet de afgelopen jaren voor 3×3 op geen enkele clementie van de FIBA te rekenen.

Dan komt nog de vraag over kwaliteit. De huidige selectie bij de mannen heeft niet genoeg talent denk ik, bij de vrouwen zie ik wel de beste speelsters van Nederland. De vrouwen gaan zich nu ook fulltime richten op 3×3. Ik heb niet gehoord dat de Apollo-spelers dat ook gaan doen. Kortom ik geef de vrouwen meer kans op Tokio dan de mannen. 

Hey Leon: jij hebt de afgelopen tijd weleens geschreven dat je vond dat al het Basketball onder een  sterke en verenigde paraplu zou moeten komen, en dan de DBL en het NMT in het bijzonder. Nu lijkt dat te gebeuren: ‘NBB-organisatie/nieuws/nieuws/!/3605/we-zijn-basketball-nederland-ready-to-roar – Basketball Nederland’, met een prachtig nieuw Logo en al. Nu is (de noodzaak tot) ‘Samenwerken’ mijn middelste naam, maar op een of andere manier heb ik er een gevoel bij van ‘Eerst zien, en dan geloven’…
Hey Aart Om er nog een te gebruiken: geen woorden maar daden. En de Nederlandse basketbalbond kan toch nooit akkoord gaan met de nieuwe buitenlandersregeling van de DBL (en ja ik weet dat die wordt overgenomen van de FIBA, nou en zeg ik dan). Kortom ik zie het nog niet de goede kant op gaan en een logo zegt mij helemaal niets. 

Goed, dan maar gelijk de allerbelangrijkste beslissing die onder deze vlag genomen moet worden; ik vind het maar lang duren voordat er Witte Rook komt omtrent de belangrijke coach-vacature; die van de Hoofdcoach van de Orange Lions Mannen. Hoor links en rechts dat binnen een dag of tien bekend zal worden wie de kar moet gaan trekken. Ik ben er niet echt mee bezig geweest om uit te vogelen wie de gelukkige wordt   – weet wel wie ik graag op die plek zou zien –  maar ik hou mijn hart vast...
Hey Leon: ben jij al iets wijzer? Wie verwacht jij als Hoofd-coach v de Mannen-5-on-5-ploeg, het vlaggenschip van het Nederlandse basketbal? En als jou al wat meer duidelijk zou zijn dan mij, wat zijn je verwachtingen van die benoeming?

Hey Aart Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat Johan Roijakkers de nieuwe bondscoach gaat worden. Een logische keus zou hij zijn aangezien de 38-jarige Brabander al jaren goed werk levert in de Bundesliga bij Göttingen. 

Alleen heb ik geen idee wat hij kan als bondscoach. Veel keus aan spelers heeft hij niet en verjonging is nodig terwijl kwalificatie voor het EK ook een must is. Voorbereidingstijd is er bij interlands amper. Eigenlijk doet Oranje mij altijd denken aan de scouting. Wie zijn er, wie zijn er niet. Geld is er amper, de sfeer is goed. En iemand moet de touwtjes aan elkaar knopen. Van Helfteren was een uitstekende scoutingleider, een man die het beste kon halen uit gebrekkige situaties. 

Johan Roijakkers is een perfectionist en ik ben benieuwd hoe hij zich houdt in de Oranje/scoutingsituatie. Dat hij een goede coach is, lijkt me duidelijk. Alleen had ik graag een Oranje-programma gezien deze zomer, wat oefenwedstrijden spelen tegen WK-gangers. Was een gouden ervaring geweest. Maar ja…het is zoals het is.

We hebben het er al vaker over gehad, en zullen het er waarschijnlijk nog lang over hebben  – misschien moet discussie ook nooit echt stoppen –  het Nederlandse Mannen Team gaat een nieuwe fase in. Dat zal waarschijnlijk ook betekenen dat de Selectie gaat veranderen. Sowieso moet er natuurlijk ook bij tijd en wijle vers bloed bijkomen en betekent dat dat de rollen van de spelers die blijven ook veranderen. De ontwikkeling van een speler intrigeert me meer dan alle anderen;

‘The Strange Case Shane Hammink’

Hey Leon : ik zeg weleens ‘Sport is pas echt leuk als de teams alles uit de kast halen, er sprake is van spanning en de uitkomst onvoorspelbaar is. Dat was dus duidelijk het geval afgelopen seizoen. Wat mij al een groot deel van het seizoen intrigeert is het seizoen van Shane Hammink bij Donar. Ik verwachtte nogal wat van hem; tenminste dat hij zich goed zou ontwikkelen…want ik was en blijf (i.i.g. nog even) van mening dat hij voldoende in huis heeft om zijn stempel op zijn team en de competitie te drukken, en – minstens zo belangrijk – dat is ook voor de Orange Lions van belang. Mijn stelling: Shane heeft de potentie de MVP van de DBL te worden, hij is vaardig, groot, atletisch en intelligent genoeg om dat te bewerkstelligen, en je moest hem volgens mij ook meer zien als een (halve) Amerikaan met een vijfjarige college-carrière en een jaar ACB onder zijn riem, dan als een relatief jonge Nederlander die nog veel stappen moet maken. Ik denk niet dat ik negatief ben als ik zeg dat de verwachtingen nog niet vervuld zijn… Natuurlijk is het niet alleen maar gemakkelijk met Pa als voorganger met dezelfde naam te moeten opvolgen, zeker niet als halve Amerikaan in Nederland, maar toch. In interviews gaf Donar-coach Erik Braal aan dat ook hij en Shane zelf vinden dat er iets moet veranderen bij Donar volgend seizoen; dat kinkt bemoedigend. Laat jij daar eens je licht over schijnen.
Hey Aart Ik denk dat Hammink een groot talent is en tegelijk denk ik dat hij heel zijn carrière niet optimaal is gebruikt, zeer ook vorig jaar niet. Plus afgelopen seizoen was eigenlijk een rookieseizoen, want in Spanje zat hij vooral op de bank. Gezien de situatie bij Donar afgelopen seizoen met al die gelouterde spelers die niet 100% meer trainden en vooral onderhielden, kwam Hammink in een verkeerd gespreid bedje terecht. Zo ging de spiraal langzaam maar zeker neerwaarts en dat is zeker niet raar bij een jonge gast. 

Feit is dat Donar gaat vernieuwen en als coach Braal Hammink weet te raken en mee weet te nemen in de spiraal omhoog en hijzelf het beste eruit gaat halen dan ben ik met je eens dat Shane een potentiële MVP is. 

Europa-Cup-deelname 2019-2020

We stipten het al aan in onze vorige dubbelcolumn: Landstede Zwolle gaat ook Europees aan de bak en dat betekent vier Nederlandse gegadigden. Landstede als Kampioen wil FIBA EuroCup spelen, Donar FIBA Champions League, Zorg en Zekerheid Leiden zal als Bekerwinnaar ook wel toegelaten worden tot die FIBA EuropeCup.

Hey Leon: Gaan we het meemaken dat met New Heroes Den Bosch het aantal Nederlandse clubs in Europese Bekers op vier komt? Of wordt dat een probleem? Weet jij al wat meer? Donar was in de reguliere competitie vierde, Donar derde…pikant? Of zie ik spoken?

Hey Aart Donar gaat de voorronde Champions League in en heeft een hele interessante loting met eerst Benfica en bij winst dan Mornar Bar. Ik zie kansen, maar Donar heeft een totaal vernieuwde selectie die bij dit schrijven nog weinig vorm heeft. Daarbij komt nog dat er pas vier weken van tevoren voor het eerst getraind gaat worden, dat is in mijn ogen twee weken te laat. Ik snap dat het geld kost en het seizoen lang wordt, maar wil je nou het hoofdtoernooi bereiken of niet. Dan laat je toch niets aan het toeval over?

Landstede gaat ook Europa in. Dat hoort. Ze gaan geen flater slaan, zeker niet nu Dahlman blijft. Dat is overigens voor mij de meest opmerkelijke en belangrijkste handtekening die gezet is in de Eredivisie tot nu toe. Ergens in mijn gedachten zie ik Arvin Slagter trouwens wel in Zwolle opduiken, een paar jaar geleden waren Akerboom en Wessels ook bijna gestrikt.

Zorg en Zekerheid houdt de coach en ik begrijp dat er rechtszaak aan komt tussen de club en Kherrazi. Vette is weg en ik zie de andere Amerikanen ook niet terugkeren. Met een compleet vernieuwde selectie met vast zes Amerikanen en Worthy de Jong heb je niet veel te zoeken in Europa, of er moeten meerdere Thompsons en Watsons tussen zitten, maar zoiets lukt niet vaak twee jaar achter elkaar.

Den Bosch lijkt mij het kind van de rekening te worden. Al weet je het met de FIBA nooit. Overigens geldt voor hen Europees gezien hetzelfde als voor Leiden. Overigens is er is nog geen nieuwe hoofdsponsor gepresenteerd. Bob van Oosterhout een beetje kennende zal het wel een ‘big bang’ moeten worden, maar de FIBA heeft hij niet helemaal in de hand.

De DBL in 2020

Ik wil de discussie over het format van de DBL (regulier seizoen en playoffs) even parkeren, maar daar kom ik nog wel op terug. Het laatste nieuws is dat TBG Dragons ook weer een jaartje wacht, dat brengt het aantal DBL-clubs op dit moment op negen.

Hey Leon: denk jij dat dat ook het aantal teams zal zijn dat in oktober voor het seizoen 2019-2020 aan de start zal staan? Of krijgen we nog een uitvaller, of zelfs meer dan een?
Hey Aart In Nederland weet je het nooit. Ik biedt geen garanties. Deze vraag en mijn antwoord geeft in een notendop ook aan wat de stand van het profbasketbal in Nederland is. 


Tenslotte was er het nieuws dat de DBL/NBB de (nieuwe) FIBA-regels omtrent ‘Homgrown players’ gaat overnemen.
FIBA Regels omtrent Home Grown spelers:
For the purposes of players’ eligibility in the FIBA Europe Cup, the term “Home Grown Player(s)” shall mean player(s) registered with the NF of the Club in question at least three (3) seasons between the age of 12 and 20.
Each Club shall enter on the score-sheet:
a) in case of twelve (12) or eleven (11) players, at least five (5) Home Grown Players;
b) in case of ten (10) or fewer players (subject to a fine) at least four (4) Home Grown Players.”

Ik heb me er nog niet echt in verdiept, maar zo op het eerste gezicht lijkt me dat een kwestie van ‘meerdere stappen terug’, zo niet ‘terug naar af’; hebben we in een behoorlijk aantal jaren ‘Herenakkoord’ het aantal buitenlanders teruggebracht van (vaak) zeven of acht, naar vier of vijf, gaat nu de deur weer helemaal open voor zeven buitenlanders! Ik heb er wel eigen ideeën over, maar die bewaar ik nog even voor later.

Hey_Leon: Hoe kan dit zo gebeuren? Wat vind jij ervan? En welke gevolgen zal dit  – denk jij – gaan hebben?
Hey Aart Moet ik aan het eind van dit stuk nog uitleggen hoe ik er over denk? 😉

Belachelijke keus. Waarom zou je in Nederland met zes buitenlanders willen spelen? Wordt de competitie daar beter van? Nee het ontdoet je van de (morele) plicht om spelers op te leiden. Je hebt toch alleen maar bankvulling nodig in deze situatie. 

Het interesseert mij geen zier wat de FIBA-regels zijn. Die luisteren toch alleen maar naar het geld en de grote landen. Zij verkeren in de een andere situatie dan Nederland. 

Er zijn vast ploeg die denken dat ze met zes buitenlanders ver komen in Europa. Die haal ik uit een droom. Geen kans. Want als iedereen er zes heeft loop je nog achter de feiten aan. 

Nee. Leid op of scout een sterkte Nederlandse kern, die herkenbaar is voor fans en sponsoren en die vanwege hun achtergrond een sterk blok vormen. Vul die kern dan aan met kwalitatief sterke Amerikanen, drie lijkt mij genoeg. 

Maar ja de keus is gemaakt, dus er zal wel weer een karrenvracht aan very low-budget Amerikanen worden ingevlogen. Lekker springen en rennen en de Nederlandse jongens met hun teammentaliteit staan erbij en kijken ernaar. Terug naar de jaren ’90 van de vorige eeuw en de beginjaren van 2000, het sportieve dieptepunt van het Nederlandse basketbal. Schijnbaar zijn teveel mensen dat al vergeten.

donderdag 1 augustus 2024

EVEN NADENKEN OVER EEN STEENRIJK GAAF NEDERLAND...: Nederlanders Kampioen Langwerken... / PENSIOENSYSTEEM /


vrijdag 2 februari 2024

(RUIM) 1JAAR GELEDEN / GROENE THEMA: In het nieuws - ´(Nederland) In de spiegel´ Xandra Schutte OVER DE VELE CRISISSEN DIE HET LAND VAN RUTTE TEISTER(D)EN / PLAKSHOT /

Wat vindt u van die grote crisis? | Plakshot (S3)

Plakshot | VPRO

11 nov 2022 #VPRO  

In Plakshot geeft Roel Maalderink met straatinterviews, sketches en parodieën zijn scherpe blik op de actualiteit én legt hij de absurditeit van de media bloot. Plakshot zie je elke vrijdagavond om 21.15 uur op NPO 3. 

En op dit kanaal. https://www.vpro.nl/plakshot https://www.npo3.nl/plakshot #VPRO

*

Cartoon van 'Milo' voor 'de Groene' bij het Thema-nr. ´In de spiegel´:

Meer Cartoons van de Groene Amsterdammer   ---  Hier  --

Maar meer over de artiest en meer Cartoons/Beeld van 'Milo'   ---  Hier  ---

*

 

In het nieuws In de spiegel Xandra Schutte beeld Milo

21 december 2022 – verschenen in nr. 51-52

‘Wat vindt u van die grote crisis die op dit moment plaatsvindt?’ vraagt Roel Maalderink, de meester van het straatinterview, aan toevallige passanten in het tv-programma Plakshot. ‘Je bedoelt die van het milieu?’ antwoordt een vrouw op de markt. ‘Ja, die is er natuurlijk ook, maar ik bedoel die andere crisis’, zegt Maalderink. De achtereenvolgende geïnterviewden opperen een reeks aan crises. De vreemdelingencrisis. De woningen. De boeren. En stikstof. De crisis in het oosten van Europa, die oorlog. De gascrisis en de energiecrisis. Het lerarentekort. Het hele coronagebeuren. De toeslagencrisis. De inflatie en de armoedecrisis. De vertrouwenscrisis en de politieke crisis. Maar telkens weer is het de ándere crisis waar Maalderink op doelt. ‘Ik bedoel die crisis die we voor ons uit schuiven.’ Tot een man het antwoord weet dat eigenlijk geen antwoord is: ‘Ja, door dat vooruitschuiven weten we eigenlijk niet met welke crisis we nu bezig zijn.’

Je kunt vinden dat er sprake is van crisisinflatie – op alles wordt tegenwoordig het etiket ‘crisis’ geplakt. Maar evengoed kun je zeggen dat we in een crisistijd leven, als al die voorbijgangers zonder blikken of blozen een crisis uit de mouw schudden. En nu is er in Nederland – en de wereld – wel vaker sprake van een crisis, maar de opeenstapeling van vandaag is toch uniek. Ook omdat het crisissentiment vergezeld gaat met iets anders: het gevoel dat Nederland niet meer in staat is crises op te lossen. Ons nationale zelfbeeld heeft de afgelopen tijd al de nodige krassen opgelopen – we zijn allang niet meer dat progressieve gidsland – maar we hadden altijd nog het idee dat we in een net landje leefden waar de dingen goed geregeld waren.

Maar of het nu gaat om de toeslagenaffaire, de gedupeerden van de aardbevingen in Groningen of de stikstofcrisis – de crises etteren door en ‘netjes’ gaat het ook niet. Dat zorgt voor een nieuwe deuk in ons zelfbeeld. Het zijn niet alleen de opstandige burgers die roepen dat het daar in Den Haag een zootje is, hoge (ex-)ambtenaren zeggen het hun inmiddels beschaafder na: de overheid is machteloos. Ook de Nationale ombudsman ziet ‘een patroon van onvermogen’.

Die machteloosheid was voor de redactie van De Groene Amsterdammer reden om dit winternummer aan ons zelfbeeld te wijden. Wat vertelt de parade van omgekeerde vlaggen van het afgelopen jaar over de kloof tussen stad en platteland? Is Nederland definitief een boze en verdeelde natie geworden? Wat zegt het dat de voedselbank, die twintig jaar geleden bij haar oprichting als ‘on-Nederlands’ werd beschouwd, nu meer mensen bedient dan ooit? En hoe gaat het met de vvd, de partij die er een sport van heeft gemaakt zich te spiegelen aan het Nederlandse zelfbeeld?

Niet alleen Nederland worstelt met zijn zelfbeeld. Wat te denken van Groot-Brittannië na een jaar van politieke incompetentie en de dood van koningin Elizabeth? Nostalgie naar het Empire van weleer biedt geen soelaas meer. Hoe te duiden dat de nieuwe Italiaanse premier Giorgia Meloni zich eerder met Tolkiens Midden-Aarde identificeert dan met Italië’s eigen rijke geschiedenis? De Russische schrijver Alexander Snegirjov bevindt zich nog in Moskou en houdt een dagboek bij. Terwijl veel vrienden en collega’s het land hebben verlaten hoort hij een paar keer per dag het volkslied boven zijn hoofd schallen: de oude bovenbuur die de radio loeihard aan heeft staan. Steevast bonst zijn buurvrouw dan nog harder op het plafond.

In haar prachtige boek Rebelse genieën vertelt Andrea Wulf over ‘de uitvinding van het ik’, zoals de ondertitel luidt, maar beschrijft ze ook hoe de filosoof Fichte zijn ik-filosofie uitbreidt naar de natie. Wij doen min of meer hetzelfde in dit dubbelnummer, maar dan omgekeerd: van collectief naar individueel zelfbeeld. Schrijfster Helen Macdonald reflecteert op de relatie tussen mens en natuur, Arthur Eaton overdenkt het zelf zoals Freud het concipieerde en Arjen van Veelen stelt dat de zelfverliefde Narcissus in deze tijd heeft plaatsgemaakt voor Atlas, die de wereld op zijn rug torst. ‘We zijn ontsnapt aan de fuik van het ik en geven nu de wereld de schuld van alles wat misgaat in ons leven’, schrijft hij. De vraag is of dat een troost is, schrijft hij er meteen bij.

De redactie wenst u hoe dan ook lichte feestdagen en een troostvol nieuwjaar.

PS: Het winternummer biedt leesstof voor drie weken. Op 12 januari ligt opnieuw een dubbeldik nummer in de brievenbus

Nr. 51-52 / 2022


 

vrijdag 17 november 2023

PIETER DERKS OVER DE ZOGENAAMD 'NUCHTERE' NEDERLANDER & EN DIENS VERHOUDING TOT POLITIEK EN DE VERKIEZIGEN 2023 / RUTTE OMTZIGT & DE NLDSE EZELS DIE ZICH - TELKENS WEER - STOTEN AAN DEZELFDE STEEN /


De Nieuws BV
@denieuwsbv
Het is @pieterderks duidelijk geworden: Nederlanders houden niet van politiek. "We zijn een nuchter volk. Wij stemmen waarschijnlijk gewoon weer op de neoliberale kapitaaldrammers die hun radicalisme het best weten te verstoppen", zegt hij op @NPORadio1.

 

En TOCH is politiek zo BELANGRIJK voor zo'n beetje IEDEREEN, dus is het zo JAMMER dan zo weinig mensen er de aandacht in stoppen..!  Ik postte daar onlangs dit verhaal   ---  Hier  --- over ....

maandag 23 oktober 2023

!!!AFMAKEN KUDO 1998 _VK-SPORT-REIZEN_Een onvervalst (sport)weekend in Idianapolis (1) Rik Smits dunkend en Arie Luyendijk racend in Indy in het zelfde weekend

 


https://www.volkskrant.nl/sport/een-onvervalst-brabants-weekeinde-in-indianapolis~b260e500/

Een onvervalst Brabants weekeinde in Indianapolis

Gadegeslagen door hysterische Hoosiers vliegen en dunken dit weekeinde twee Brabantse sportmiljonairs door Indianapolis. Arie Luyendijk jaagt er met een topsnelheid van 360 kilometer per uur over het asfalt, Rik Smits attaqueert de basket met zijn 2,24 meter lange lichaam....

TIM OVERDIEK23 mei 1998

Van onze medewerker

Tim Overdiek

INDIANAPOLIS

Mocht de wereld vergaan, dan zal dat in de Amerikaanse stad vermoedelijk niet worden opgemerkt. 's Lands beroemdste autorace, de Indy 500, wordt zondag verreden, met Luyendijk als titelverdediger. En zaterdag spelen basketballer Smits en zijn Indiana Pacers een cruciale wedstrijd tegen NBA-kampioen Chicago Bulls.

De Flying en Dunking Dutchmen zijn de hoofdrolspelers in een onovertroffen sportspektakel. Talloze gebouwen in Indiana's hoofdstad zijn voorzien van spandoeken met leuzen als Go Pacers Go. En de hele maand mei is toegeleefd naar de autorace op de Brickyard.

Op dit majestueuze racecircuit zullen naar schatting 350 duizend toeschouwers gedurende twee uur het geraas van de auto's volgen. Na afloop volgt de traditionele huldiging van de winnaar in Victory Lane, waar geen champagne maar melk over de lippen van de snelste rijder zal vloeien.

In 1911 voltooide Ray Harroun als eerste de 500-mijlsrace, die zou uitgroeien tot de meest aansprekende wedstrijd in de Verenigde Staten. Wie hier de rest van het deelnemersveld voor blijft en, minstens zo belangrijk, zichzelf in de hand weet te houden, zit als topcoureur voor de rest van zijn leven gebeiteld.

Luyendijk (44) won voor het eerst in 1990. Vorig jaar zegevierde hij opnieuw. 'Eén moment van concentratieverlies, en het circuit eet je met huid en haar op', zei Luyendijk ooit, die het parkoers kan dromen. Dit jaar wist hij zich op het nippertje te kwalificeren.

Door een splitsing in de overkoepelende organisatie is de sportieve kwaliteit van de Indy 500 ietwat afgenomen. De allure van de wedstrijd blijft evenwel onaangetast, evenals het dagenlange volksfeest dat vergelijkbaar is met de TT van Assen, maar dan in het kwadraat.

Die uitstraling heeft vooral te maken met de geschiedenis van het evenement, zoals dat ook geldt voor de historische basketbalwaanzin in Indiana. Sinds jaar en dag is de balsport er razend populair, al kwam Indiana Pacers er qua publieke geliefdheid tot voor kort altijd bekaaid af.

Profbasketbal kon de Hoosiers, zoals de bijnaam van de bevolking luidt, nauwelijks bekoren. Vooral de wedstrijden op middelbare scholen en universiteiten worden massaal bezocht. Basketbal vormt voor opgroeiende jeugd the great adventure.

The State, het high school-kampioenschap, houdt 's winters 4500 jongens in de leeftijd van veertien tot achttien jaar in de greep. Er is een bekende speelfilm op gebaseerd. In Hoosiers (letterlijk: groots in omvang) speelt Gene Hackman de coach van de Huskers, het team van Hickory High School.

Het waar gebeurde verhaal speelt zich af in 1951, en laat zien hoe ingrijpend basketbal is op het gemeenschapsleven. De prestaties van de ploeg weerspiegelen het (gebrek aan) succes in het onbeduidende dorpje. Na een seizoen vol tegenslagen winnen de Huskers verrassend het kampioenschap van Indiana, de hoogst denkbare titel.

Uit een ander gehucht, French Lick, komt een van Amerika's beste basketballers. Larry Bird doorliep als grote belofte de jeugdrangen, en groeide bij Boston Celtics uit tot een van de smaakmakers in de NBA. Hij personifieert de basketballer uit Indiana: weinig klagen, hard werken en bij succes niet naast je schoenen gaan lopen.

Om die reden spraken de duurbetaalde vedetten van Indiana Pacers lang niet tot de verbeelding. Dat had ook te maken met uitblijvende prestaties. Pas in 1994 zou Indianapolis de profspelers definitief omhelzen, toen voor het eerst de finale van de Eastern Conference werd bereikt. Dat succes werd een jaar later herhaald, en sindsdien is Pacer-mania een ingeburgerd verschijnsel.

De clubleiding plaatste een meesterzet door dit seizoen oud-speler Bird als coach van de Pacers te contracteren. Daarmee heeft de club wortel geschoten als samensmelting van topbasketbal met pure passie voor de sport. Bird werd tot coach van het jaar uitgeroepen, nadat de Pacers 58 van de 82 wedstrijden wonnen.

Twee van die zeges waren tegen Chicago Bulls, dat vandaag met een 2-0 voorsprong naar Indianapolis komt. 'Het zelfvertrouwen is niet geslonken', zegt de Eindhovense center Rik Smits, wiens ploeg vier keer moet winnen om de NBA-finales te halen.


Sport

Reporta­ge WK breaking

Breaking is straks olympisch: presteren op keiharde beats met indrukwekkende hoogstandjes

sport

Waar het voor Maurice Steijn allemaal de verkeerde kant oprolt, gaat het met zoon Sem geweldig



zondag 24 april 2022

IN HET KADER VAN 'HET NIEUWE NEDERLANDSE DEFENSIEBELEID': 'Generatie D' volgens Marcel van Roosmalen / NRC-OPINIE /

Marcel van Roosmalen 

Generatie D

Ik zag al surfend een korte werving van Defensie voorbijkomen, de algoritmes waren nadrukkelijk naar mij op zoek. De nood is nu zo hoog dat ze desnoods ook de sukkels van rond de vijftig wel willen. Tegenover Poetin zetten we binnenkort kerels als ik, en verder iedereen die zich aangesproken voelt. Ze zijn op zoek naar ‘generatie D’: ‘Doeners. Denkers. Delers. Mensen met de juiste mindset die zich graag inzetten voor een ander.’

Mooi gezegd, maar het leger blijft iets voor mensen die je kunt wijsmaken dat sneuvelen voor de goede zaak de hoogste vorm van leven is. Door te gaan werken voor Defensie word je als het ware opgetild. Zo ben je niets, een niemand met een uitzichtloos bestaan, een pennenstreek later ben je opeens iemand die iets voor de ander overheeft. Een potentiële held want jij bent bereid te sterven zodat ik door kan gaan met leven. En je krijgt er nog goed voor betaald ook.

Vroeger maakten ze rekruten wijs dat ze het deden voor vrede en veiligheid, wij leverden de helden die elders zorgden voor een betere wereld. Daar zijn we na de zinloze aanwezigheid in Srebrenica, Kandahar en Uruzgan een beetje vanaf gestapt. Ik kreeg altijd een naar gevoel in de onderbuik van gesprekjes met militairen op locatie bij wie dit mantra er veel te nadrukkelijk was ingesleten. Geen idee wat ze behalve aanwezig zijn precies deden, maar wat ze deden, deden ze voor de ander.

Defensie was en is nooit bedoeld voor de sharpest pencils in the box, maar voor de vorm richten ze zich nu op iedereen. Er is geen ondergrens: als je een steen kunt gooien, ben je van harte welkom. De manier van werven is nu anders, maar in de praktijk blijft de doelgroep hetzelfde. Alleen zijn nu ook arbeidsongeschikten bruikbaar.

Vroeger maakten ze rekruten wijs dat ze het deden voor vrede en veiligheid

Ze zoeken kanonnenvlees, mensen die zichzelf tussen u en de vijand werpen. Ik kan me niet voorstellen hoe je die in groten getale vindt. Als antwoord op de huurlingen van de Wagner Group komen wij met ‘Generatie D’. Als er al een oorlog komt, wordt het als het aan Nederland ligt een ethische oorlog.

Afschrikwekkend is het allemaal niet. Zoals ieder probleem worden ook de problemen bij Defensie halfslachtig opgelost. Op papier hebben we straks een geweldig leger, maar met mensen die zich graag inzetten voor een ander zullen we natuurlijk geen oorlog winnen.

Daar hebben we anderen voor nodig, het liefst de klootzakken.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.

Veel meer Marcel van Roosmalen op NRC.nl   ---  Hier  ---

maandag 1 juni 2020

FRAGMENT NRC-OPINIE SPORT / COLUMNIST CAROLINE TRUJILLO: 'Droommigrant' - Hakim Ziyech / HOORT U HET OOK EENS VAN EEN ANDER / AJAX AMSTERDAM / VOETBAL /

FRAGMENT(NRC-Opinie Sport, Column Caroline Trujillo, 'Droommigrant Hakim Ziyech'):

........ Ik leefde mee toen Ziyech, gezet voor het oude migrantenblok, koos om voor Marokko uit te komen. Als Nederland en je land van herkomst twee vrienden van je zouden zijn, is Nederland die ene die in het café, als hij te veel Geerts of Thierry’s op heeft, gaat dreigen de vriendschap op te zeggen. „Als je je niet zoals ik gedraagt, ga je maar.” Of: „Eén strafbaar feit en je bent exit.” In dat café wordt het afschaffen van de dubbele nationaliteit: „Je moet kiezen tussen hem of mij.” Van het land van herkomst hoef je geen rondje te verwachten, want dat heeft geen cent te makken, maar het behandelt je nooit, hoe beneveld ook, als een ledemaat dat hij zou kunnen afhakken. Daarom begreep ik dat Ziyech voor Marokko koos. Dat zou u waarschijnlijk ook doen. Helemaal als Johan Derksen, voor hij van zijn kruk lazert, roept dat je dankbaarheid moet tonen. Een thuisspeler hoeft dat nooit.......
..
...”

De complete originele Column op NRC.nl:

Opinie

Droommigrant

Carolina Trujillo




15 mei 2020 Leestijd 2 minuten

Ajax kon Hakim Ziyech geen waardig afscheid geven met een staande ovatie in een bomvolle Arena, dus brachten ze hem naar een leeg Tuschinski-theater en lieten hem daar zijn mooiste momenten bij Ajax in bioscoopformaat terugkijken. Met Ziyech heb ik een ding gemeen en dat is het migreren. Dan kunt u wel zeggen: ah joh, die Ziyech is helemaal geen migrant, die is in Dronten geboren, maar een mens komt niet uit het postcodegebied waar hij toevallig op aarde kwam, afkomst huist in heel andere zaken.
Ik begon met migreren toen ik vier was, inmiddels weet ik er een aantal dingen over. Een daarvan is dat er geen weg terug is, eens een migrant altijd een migrant, zelfs wanneer je terugkeert, is jouw wereld voor altijd anders dan die van je naasten die thuis bleven. Het is als het verschil tussen een team dat altijd thuis speelt en een team dat vooral de uitwedstrijden kent.
Ik leefde mee toen Ziyech, gezet voor het oude migrantenblok, koos om voor Marokko uit te komen. Als Nederland en je land van herkomst twee vrienden van je zouden zijn, is Nederland die ene die in het café, als hij te veel Geerts of Thierry’s op heeft, gaat dreigen de vriendschap op te zeggen. „Als je je niet zoals ik gedraagt, ga je maar.” Of: „Eén strafbaar feit en je bent exit.” In dat café wordt het afschaffen van de dubbele nationaliteit: „Je moet kiezen tussen hem of mij.” Van het land van herkomst hoef je geen rondje te verwachten, want dat heeft geen cent te makken, maar het behandelt je nooit, hoe beneveld ook, als een ledemaat dat hij zou kunnen afhakken. Daarom begreep ik dat Ziyech voor Marokko koos. Dat zou u waarschijnlijk ook doen. Helemaal als Johan Derksen, voor hij van zijn kruk lazert, roept dat je dankbaarheid moet tonen. Een thuisspeler hoeft dat nooit.
Ziyech vertrekt naar Chelsea, Engeland. Van enkel ‘migratieachtergrond’ maakt hij daarmee de transfer naar droommigrant. Dat is die waarvan de droom in het buitenland woont. Om daarbij te komen moet de droommigrant zijn volk verlaten. Droommigranten zijn meestal jong en gaan alleen. Ik was 21 toen ik uit Montevideo vertrok omdat ik zo nodig schrijver wilde worden. Wat veel droommigranten gemeen hebben, is dat ze ooit in een vertrekhal hun moeder zagen vechten tegen tranen veroorzaakt door hun keuze. Een gevecht dat moeders altijd afleggen.
Van alle wedstrijden die Ziyech zal spelen, is er een die hij niet kan winnen: die tegen de tijd die hij heeft met de zijnen. Tijd heeft elke wedstrijd tegen je gefikst. Voor je het weet, zit je in de tweede helft van je leven en heb je tientallen verjaardagen gemist. Daarom hoop ik dat Ziyech, meer dan bekers en schalen, momenten met zijn naasten zal vasthouden.
Tegen het slot van de vertoning in Tuschinski kwamen de afscheidsfilmpjes die vrienden voor hem hadden opgenomen. De klap werd voor het laatst bewaard: het filmpje waarin zijn moeder hem toesprak. Het was het moment waarop Ziyech brak. Die jongen gaat het zwaar krijgen in de vertrekhal.
Carolina Trujillo is schrijfster.
Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 16 mei 2020

vrijdag 20 december 2019

SHARTIE AART DEKKER / NRC (RECHTSE) ANALYSE COLUMNIST MEEUS / POLITIEK NEDERLAND: 'Zwakke coalitie, zwakke oppositie: een ambiance van aftakeling in Den Haag'


SHARTIE AART DEKKER

Hoort U het ook eens van een Ander: Na Al die Jaren Flut-regeringen van Lullenaar Markje Rutte -die volgden op Vele Jaren Ellende van Balkenende- Loopt niet alleen het Land Vast, maar ook de politiek...

In onderstaande Column van NRC-columnist Tom-Jan Meeus  - een politieke redacteur waarvan niemand kan zeggen dat hij 'tot het Rechtse Kamp behoort', en in een krant die toch uitgesproken liberaal is -  betoogt hij dat 'de Coalitie Rutte-III Zwak is, en de Oppositie ook, en dat dat heeft geleid tot een "Ambiance van Aftakeling in Den Haag" '. Ik denk dat hij daar gelijk in heeft.

Nu hoor ik niet bij degenen die dan snel gaan roepen 'dat dat allemaal aan de media ligt', en dat is ook zeker niet het geval. Toch denk ik dat wat kleine kanttekeningen bij zijn constatering 'dat de oppositie zwak is' wel eens gemaakt mogen worden, en dat het hem zou sieren als hij wat dat betreft ook eens naar de eigen rol zou kijken bij het zo zwak worden van die oppositie; zoals bekend ben ik een SP'er. En ik ben de laatste om te zeggen dat mijn partij het allemaal briljant heeft gedaan de laatste jaren. Maar laten we eens kijken waaruit 'de Oppositie' in Nederland al geruime tijd bestaat: na zo'n 20 jaar Midden-kabinetten waarbij altijd de VVD een erg grote rol speelde, vaak samen met het CDA (en anders met een PvdA die ook niet bepaald Linkse Thema's prioriteit gaf), bestaat er geen eenduidige oppositie meer; we hebben al die tijd een of meerdere 'Rechtse Roeptoeterpartijen' die wel brullen van de zijlijnen de sfeer verzieken  - en daar ruim aandacht voor krijgen van de media; óók van Meeus en zijn NRC! -  zonder inhoudelijk veel toe te voegen, dan zijn er nog wat niet-Linkse splinters, en er is een flink verdeelde Linkse Oppositie. Daarin leek de SP van Emile Roemer af te stevenen op (eindelijk) 'de Grootste te worden', maar daar maakten de media  - van Rechts (waaronder Meeus) tot Links (o.a. DWDD van de PvdA-gezinde VARA) met een paar dodelijke vegen snel een einde aan, terwijl als we nu kijken op welke punten dat toen gebeurde...dan zou enig schaamrood op de kaken van 'de daders' passend zijn...

Ondertussen bleef de SP doen wat zij altijd al deed: goed analyseren, goede plannen en programma's maken en vooral heel hard werken voor de mensen die door de rest van de politiek grotendeels aan hun lot werden overgelaten... Veel van die plannen sijpelden langzaam door in de programma's van andere partijen; ook een rol van een Goede Oppositiepartij, ook al krijg je er meestal weinig eer voor. En dat harde werk om misstanden aan te kaarten  - zoals dus recent de Belastingdienstschandalen, maar zeker niet die alleen! -  dat wordt heel af en toe weleens kortstondig belicht in de media, maar veel te weinig...ook door Tom-Jan Meeus...

Het zou hem sieren als hij voor die rol wat meer, nadrukkelijker en krachtiger lof zou toezwaaien aan de SP (en andere partijen die vergelijkbare rollen spelen vanuit vergelijkbare posities, zoals de PvdD), want ook dat is Oppositie!

Blijft het feit dat onze Democratie er zeker niet best voor staat, juist nu deze harder nodig is is dan in een lange tijd. En dat ligt natuurlijk vooral aan de Nederlandse Kiezers, die misschien wel wat te gemakkelijk, de te gemakkelijke beeldvorming van de media slikken voor zoete koek; want uiteindelijk moet de verandering toch van die Kiezers komen...

(AD)


https://www.nrc.nl/nieuws/2019/11/30/zwakke-coalitie-zwakke-oppositie-een-ambiance-van-aftakeling-in-den-haag-a3982212#/handelsblad/2019/11/30/#112

Zwakke coalitie, zwakke oppositie: een ambiance van aftakeling in Den Haag


Deze week: VVD-blues, een ‘begraven’ debat, een gemiste reuzekans voor de oppositie.

Ofwel: als de coalitie verder verzwakt maar de oppositie te zwak is om dit bloot te leggen.


Oppositie voeren is een vak. Geen kabinet kan zonder. Geen land kan zonder. Zoals Herman Tjeenk Willink ooit zei: je hebt tegenspraak nodig om tot samenspraak te komen.

Maar deze week zag je het weer: de coalitie takelt af, maar de parlementaire tegenspraak schiet tekort.

Het gevolg: Rutte III dat woensdag moeiteloos overeind bleef over een lastig thema als de burgerdoden in het Iraakse Hawija - en daar zélf een katterig gevoel aan overhield. 

Dus gebeurde het dat ik daags na dit debat, het tweede na de onthulling van NRC en NOS, vanuit een van de coalitiepartijen werd gewezen op een passage in de laatste Kamerbrief van minister Ank Bijleveld (Defensie, CDA) over de zaak. 

Daar stond: „(-) al het mogelijke [is] gedaan om informatie vast te stellen”. Maar wat was in het debat gepasseerd?

Toen de minister laat op de avond vragen kreeg over de bevestiging van zeventig burgerdoden, die het Pentagon eerder schriftelijk aan NRC en NOS deed, zwaaide zij, staande het debat, met nieuwe informatie. Een e-mail waarin de Amerikanen meldden dat het precieze aantal doden onbekend was gebleven en dat de auteur van het eerdere bericht aan NRC en NOS „is afgeweken van de officiële conclusies”. 

De minister zei: „Ik heb hier de mail die dat bevestigt. Ik kan die via de bode laten ronddelen.”
En tot verbijstering van sommige coalitiepartners zag niemand in de Kamer de levensgrote kans die de bewindsvrouw de oppositie hier bood. 

Want hoe kon het dat een minister, die de Kamer drie weken geleden slordig en incompleet informeerde (nota bene over een precisie-bombardement), en eerder in de week schreef dat ze alles had gedaan om de Kamer dit keer wel volledig te informeren, nu wéér met aanvullende informatie kwam?

Dit had aanleiding moeten zijn, hoorde je donderdag ook van oppositie-Kamerleden, om ogenblikkelijke schorsing van het debat te eisen en te zeggen: wacht eens even, nu vertrouw ik het echt niet meer – we hádden volgens u toch alle informatie?

Ook in de coalitie waren ze verbijsterd dat niet één oppositielid de bal op de stip zag liggen. „Sukkels.”

Al in de aanloop van het debat merkte je dat de scherpte bij de oppositie ontbrak. 

Voor de Kamer was het uitgangspunt voortreffelijk. De minister van Defensie had in het vorige debat haar verzwakte positie beschermd door premier Rutte in de zaak te betrekken: het was „aannemelijk”, zei ze, dat zijn ministerie juni 2015 over de mogelijke burgerdoden was geïnformeerd. 

Het gaf weken ongemak. Argwaan over oude machtsinstincten in het CDA. Opwinding omdat de voornaamste kwetsbaarheid van de premier – zijn geheugen – weer in de aandacht stond. 

Het werd versterkt toen het kabinet maandagavond meldde dat oud-minister Hennis (Defensie, VVD) Rutte „vermoedelijk” over mogelijke burgerdoden had ingelicht.

Maar politiek draait ook om procedures, dus die moet je doorhebben. En opmerkelijk genoeg protesteerde geen Kamerlid toen het Hawija-debat werd ingepland voor woensdagavond 19.00 uur.
Een bureaucratische keuze met politieke gevolgen. 

Elke Haagse routinier weet: wie de media-aandacht voor debatten wil onderdrukken, moet zorgen dat ze na 17.00 uur beginnen. 

De best bekeken avondjournaals – RTL (half 8) en NOS (8 uur) – hebben dan meestal geen hard nieuws: er zijn zelden al conclusies te trekken. En gevoelige avonddebatten duren algauw tot voorbij middernacht, zodat ook ochtendkranten geen eindresultaat kunnen brengen. 

Intussen is dan de volgende nieuwscyclus begonnen, waarin een debat van de avond tevoren oud nieuws is. 

Debattijdstippen worden bepaald door ambtenaren van de Kamer in overleg met de staf van een minister. Zeker bij Rutte zijn lastige debatten geregeld ’s avonds. 

Twee van de gevoeligste debatten over de dividendbelasting begonnen vorig jaar laat in de middag of daarna. Ook het debat over het Klimaatakkoord, afgelopen zomer, begon pas in de vooravond.
„Dat noemen we: even een onderwerp begraven”, zei een kabinetsadviseur deze week.

En zo werkte het ook woensdag: Den Haag was enorm bezig met het debat die avond – maar de mediaconsument moest hard werken om er iets van mee te krijgen.

Rutte zelf had ruim tevoren aangegeven dat hij in het debat de drie w’s zou doen – ‘wie wist wat wanneer’. Het betekende dat hij het leeuwendeel van Bijlevelds verdediging op zich nam. 

De oppositie smaalde over zijn vergeetachtigheid (hij wist het wel, hij verzwijgt het, dit is geen toeval meer, etc.), maar al na een half uurtje wist je: bewijs dat hij het wel wist hebben ze niet. 

In de beeldvorming was het zeker schadelijk voor Rutte. VVD’ers maken er graag harde grappen over – maar het lachen begint ze te vergaan. 

Het 130 kilometer-besluit, dalende peilingen, taaie coalitiepartners, een rechtervleugel(tje) met Rita-heimwee, en deze week, daags voor het debat, het wachtgeld van Dijkhoff. Erg veel klappen kort achter elkaar.

Wel viel op dat PvdA-leider Asscher, een van de beste debaters, afzijdig bleef. Er werd al weken rond verteld dat hij zelf destijds wist van de mogelijke burgerdoden, maar daarvoor ontbreekt bewijs. Verder vertelde de PvdA-leider intern dat hij als vice-premier nooit heeft gemerkt dat Rutte ongemakkelijke feiten voor zich hield. Hij zei: ik geloof Ruttes ontkenning. 

In het debat kwam de premier materieel ook niet in gevaar. De Kamer besteedde kostbare uren aan „aannemelijkheden” over zijn rol die hij soepel pareerde.

Dus toen Bijleveld het woord kreeg – haar positie was lastiger – was het laat en letten veel mensen amper nog op. En zo kwam het dat niet één Kamerlid reageerde toen de minister van Defensie de oppositie een gouden kans cadeau deed.

Intussen was, hoorde je achteraf, de sfeer in de coalitie weer bedorven geraakt. Voordewind (CU) benadrukte dat Hennis de Kamer ‘bewust’ onjuist informeerde – Rutte hield het tegen, de VVD ergerde zich. 

Nog pikanter was dat Belhaj (D66) toch nader onderzoek van Defensie naar het aantal burgerdoden afdwong, nu het kabinet claimde dat dit cijfer nog steeds onbekend is. Het leidde tot bozige commentaartjes uit de VVD-bankjes.

Dit laatste was illustratief voor de hele coalitie. Want net als bij die motie-Belhaj is de verhouding in de coalitie op gevoelige thema’s te vaak drie-één. De VVD wil iets niet, de andere drie zeggen: we doen het toch. 

In dit geval wilde de VVD vermijden dat nader onderzoek later tot nieuwe debatten met de premier leidt. Maar met steun van het CU, CDA én minister Bijleveld komt het er toch.

Het raakt aan een ongemak dat nu ook binnen de VVD hardop wordt benoemd: die partij heeft zich uitgeleverd aan deze coalitie, ze kan amper nog terug, en wordt in steeds ongemakkelijkere posities gedwongen. 

Maar aan de online zender Café Weltschmerz vertelde opiniepeiler Maurice de Hond laatst dat het voor de VVD lastig wordt bij nieuwe Kamerverkiezingen nog boven de 25 zetels te komen. Op rechts heeft hij met Wilders en Baudet twee opponenten. Het CDA komt met een nieuwe lijsttrekker. En na tien jaar lukt het een premier nog zelden nieuwe kiezers aan te boren.

Het past bij de ambiance van aftakeling die deze week in Den Haag hing. Al is het aftakeling zonder tegenspraak: een verzwakte coalitie en een oppositie die zelf te zwak is om dit bloot te leggen.