#SHARTIE AART DEKKER / #BBB-Succes bij de #EU! Ok, wat betreft #stikstof, #stront, ten behoeve van de #Boeren bereikte BBB niets...maar symbolisch..! / EU verbiedt #vleesnamen voor #vleesvervangers /

 EU verbiedt VLEESNAMEN voor Vleesvervangers...

oh, probleempje..!  (´John´, Gerrit de Jager, AD)

*

#SHARTIE AART DEKKER

#BBB-Succes bij de #EU! 

Ok, wat betreft #stikstof, #stront, ten behoeve van de #Boeren bereikte BBB niets...

maar  symbolisch...Groot Succes!

EU verbiedt  #vleesnamen voor #vleesvervangers

Waarmee maar weer eens aangetoond werd dat deze ultra-rechtse populistische partij helemaal niets heeft met Boeren, laat staan met Burgers; de ´Boeren Burgers Bedrogbeweging´ is gewoon een ordinaire belangenbehartiger van de grootschalige bio-industrie, en dan niet eens de boeren-sectie daarvan, maar de industriële... 

Verder behartigen ze natuurlijk ook vooral hun eigen-belangetjes; baantjes, status, etc, etc... 

 

En hun ´successen´ betreffen vooral symbolen, zoals het bovengenoemde grote succes; en zelfs dat lukt dus niet helder en éénduidig; want wat nu met de telers van Vleestomaten, en Sla voor Sla-vinken... 

(AD) 

FoSu CARTOON NRC / NACHTMERRIES Over Caroline van der P...(BBB): Fokke & Sukke slaan keihard terug! - 2X @lientje1967 van #BBB / TERREUR / #Stikstof / #deRechter /

Oh, Nee!
Nou zijn 't er al Twee!
Trollen van @BoerBurgerB,
Caroline vd P.'s#nachtmerrie 'n #leger @lientje1967's#terror lijkt 't me; #ontploffing #gevaar! Op https://t.co/eHWhRt5QM3 zag ik: "Fokke & Sukke" https://t.co/Iwqi9Z3QJl #Caroline's #StrikeBack keihard vd #deRechter!

— Aart Dekker (@AartDekker) January 29, 2025

 

Van NRC.nl op 27 januari 2025, meer NRC FoSu   ---  Hier  ---

en nog veel meer Fokke & Sukke   ---  Hier  ---

SHARTIE AART DEKKER / #SCHOOF / GROENE OPINIE (16-10-2024): Een kabinet dat niet kiest, werkt Nederland in de nesten (laat Nederland STIKKEN!)

 

© Milo-Cartoon van 'Milo' voor 'de Groene'

Meer Cartoons van de Groene Amsterdammer   ---  Hier  --

Meer over de artiest en meer Cartoons/Beeld van 'Milo'   ---  Hier  ---

*

SHARTIE AART DEKKER

Tsja, (gemaakt) monter als immer sprak Wilders-stroman Dick Schoof rond de jaarwisseling dat zijn kabinet 'nu zou gaan leveren', dat 'de samenwerking het moraal van zijn kabinet goed waren' en 'dat hij er weer echt zin in had na een korte vakantie...

Tsja...

Wie gelooft er nog in?

Zou hij er echt zelf nog in geloven?

Het kabinet zou op zoek gaan naar wat wèl kon, en framede dat als 'Hoop, lef en trots'...

vulde het in door moeizaam onder Rutte tot stand gekomen plannen EN budgetten weg te strepen zonder alternatief, iedereen wist al dat het geen stand zou houden bij de rechter...

en dat is dus nu zover...

Hieronder een column van de Groene Amsterdammer uit oktober; zoals wel vaker nogal vooruitziend...

(AD) 

 

*

In het nieuws

Een kabinet dat niet kiest, werkt Nederland in de nesten

Jaap Tielbeke beeld Milo

16 oktober 2024 – verschenen in nr. 42

Oud-premier Mark Rutte (kent u hem nog?) vergeleek het eens met de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. Net als toen staan we nu voor ‘een van de grootste transformaties van Nederland’. Hij doelde op het streven om binnen een paar decennia klimaatneutraal te zijn. Het klinkt ver weg, 2050, maar een groene economie is niet in één regeerperiode gefikst: voor je het weet ben je tien kabinetten verder, rijden er nog steeds benzineauto’s door de binnenstad en blijft een nieuwe kerncentrale alleen op papier bestaan.

‘Nederland staat voor grote uitdagingen die vragen om een langetermijnperspectief op beleid’, schrijft het Centraal Planbureau in Kiezen voor later. In dat onlangs verschenen rapport gaat het niet alleen over de energietransitie. Er is ook nog sprake van een woningtekort. Een personeelstekort. Ruimtetekort. Om nog maar te zwijgen over de geopolitieke onrust. Wil Nederland in zo’n wereld overeind blijven, dan is er behoefte aan een heldere koers en consistent beleid, adviseert het cpb.

Natuurlijk bestaat er niet één juiste route. Het planbureau schetst vier verschillende scenario’s. Kiezen we voor meer markt? Voor meer autonomie? Voor solidariteit? Of zetten we duurzaamheid voorop? Vraag een vvd’er hoe hij wil dat Nederland er over dertig jaar uitziet en je krijgt een ander antwoord dan als je diezelfde vraag voorlegt aan een SP’er. Dat het beleid binnen een democratie om de zoveel jaar van richting verandert, is dan ook onvermijdelijk. We worden nu eenmaal niet bestuurd door planbureaus, maar door volksvertegenwoordigers met botsende ideologieën.

Kwalijker is het dat het beeld dat onze bestuurders uitdragen lang niet altijd strookt met de realiteit. De vvd, nsc en zelfs de bbb zeggen vast te willen houden aan de doelen uit het klimaatakkoord van Parijs. Dat staat ook braaf in het regeerakkoord. Maar het beleid dat het kabinet-Schoof voert staat haaks op die ambities. Subsidies voor elektrisch rijden worden afgebouwd, terwijl het openbaar vervoer duurder wordt. De warmtepompplicht is van tafel, net als de plannen voor rekeningrijden, en ondertussen ging de energiebelasting voor gas omlaag. Voor de vervuiling van de veehouderij is helemaal geen overtuigende oplossing.

Politici stellen Nederland graag voor als een hightech kenniseconomie met innovatieve ondernemingen en hersenwerkers. Maar achter dat mooie plaatje gaat een lagelonenland schuil, zo beschrijft Koen Haegens. Een groot deel van de maakindustrie mag dan verhuisd zijn, de dienstensector drijft evengoed op onderbetaalde flexwerkers. Op papier heeft Nederland een relatief hoog minimumloon, maar voor bedrijven bestaan er allerlei legale en illegale trucs om toch te beknibbelen op de salariskosten. ‘Welkom in de anti-kenniseconomie’, aldus Haegens. Wie wil weten hoe dat er in de praktijk uitziet, leest het onderzoek van Jochem van Staalduine over de huisvesting van arbeidsmigranten in de nieuwe Groene.

Het sluit aan bij wat in het cpb-rapport het ‘scenario Markt’ heet: een economie met meer materiële welvaart en veel internationale handel, waarin de ongelijkheid toeneemt en de immigratie doorgaat, want hoewel de grootste partij van Nederland het liefst de grenzen sluit, kunnen veel ondernemingen niet zonder goedkope krachten uit het buitenland. Het kan natuurlijk dat een kabinet bewust voor dit scenario kiest, maar het minste dat je mag verwachten is dat het daar dan eerlijk over is. Je kunt niet kiezen voor dit scenario én vasthouden aan de klimaatdoelen én zeggen dat je bestaanszekerheid heel belangrijk vindt én dat je een heel streng migratiebeleid gaat voeren. ‘Niet alles kan, en zeker niet tegelijkertijd’, aldus het planbureau. Partijen die anders beweren houden hun kiezers voor de gek.

Lees verder:

De anti-kenniseconomie

Hoe Nederland een lagelonenland kon blijven

Koen Haegens 16 oktober 2024

STEMMEN VOOR VOGELS en NATUUR / STIKSTOFCRISIS: Samen het Stikstofprobleem te lijf / VERKIEZINGEN 2023 / OPINIE VOGELBESCHERMING / WETENSCHAP /

 

Het bovenstaande artikel komt uit het Ledenmagazine van de Vogelbescherming - ´Vogels´ 

En gaat over de gevolgen van het Stikstofprobleem voor de Vogelstand (en die is niet best..!) 

Je leest het artikel   ---  Hier  ---

GROENE-OPINIE / COLUMN ´In Den Haag´ / STIKSTOF, RABO en de BOEREN: Rokkenkapitalisme

 

Groene Amsterdammer In Den Haag Originele post   ---  Hier  ---

Rokkenkapitalisme

De Tweede Kamer wil dat de Rabobank haar verantwoordelijkheid neemt voor de stikstofcrisis; ze zou mee moeten betalen aan de transitie. En wat doet de Rabobank?

Merijn Oudenampsen beeld Milo

31 augustus 2022 – verschenen in nr. 35 

Het Nederlandse laagland verscheen opeens als een duizelingwekkend alpenlandschap. De grootste pieken van Europa bevonden zich hier. Ik bekeek een driedimensionaal kaartje van de Europese stikstofuitstoot. Er waren wel andere uitschieters te vinden in Noord-Italië, België en West-Duitsland, maar de Nederlandse uitstoot was van een andere orde. In die zin is de stikstofcrisis een Nederlandse eigenaardigheid, het gevolg van de uitzonderlijke mate waarin de landbouw hier is geïntensiveerd.

De logica van de stikstofcrisis is echter vrij universeel. Sterker nog, het zal mij niet verbazen als de nabije toekomst zich voordoet als een eindeloze opeenvolging van vergelijkbaar politiek drama. De parallellen met de klimaatcrisis zijn legio. Zo circuleren er op sociale media krantenberichten van dertig jaar terug, waarin politici en wetenschappers zich uitspreken tegen de bandeloze hoeveelheden mest die toen al over het land werden uitgereden. We waren gewaarschuwd, ook op dit dossier. Het bewustzijn dat er grenzen zijn aan wat de natuur aan kan, ontstaat pas als die grenzen al ruimschoots zijn overschreden. En zelfs dan is het voor velen aantrekkelijk om domweg te blijven ontkennen dat die grenzen er zijn. ‘Het is moeilijk om een man iets te doen begrijpen, wanneer zijn salaris afhankelijk is van zijn onbegrip’, schreef de Amerikaanse schrijver Upton Sinclair al eens.

Cruciaal is de rol van het bankwezen. In de NRC verscheen een opiniestuk van Karin van Boxtel en Casper van der Kooi waarin zij stelden dat de uitkoop van boeren in feite een bail-out is. Niet zozeer van die boeren zelf, maar van de Rabobank die zo’n 85 procent van de Nederlandse agrarische sector financiert en daar zo’n veertig miljard aan leningen heeft uitstaan. Vorig jaar maakte de bank 3,7 miljard euro winst. Decennialang heeft de Rabobank boeren aangezet om verder op te schalen en te intensiveren. Veel boerenbedrijven zitten daardoor diep in de schulden. De 7,5 miljard die de overheid opzij heeft gezet voor de uitkoop van boeren dreigt zo bij de financiële architect van de stikstofcrisis terecht te komen. Niet de vervuiler betaalt, maar de vervuiler krijgt betaald.

Ik kan het me goed voorstellen dat individuele boeren de stikstofcrisis niet zagen aankomen. Maar de Rabobank is al meer dan dertig jaar op de hoogte van wat de bank traditiegetrouw het ‘mineralenoverschot’ noemt. De Tweede Kamer riep dan ook onlangs in een motie op om te onderzoeken hoe de bank gedwongen kan worden om mee te betalen. ‘Rabobank heeft de afgelopen jaren de sector willens en wetens de verkeerde kant op geduwd’, stelde pvda-Kamerlid Joris Thijssen. ‘Ze mogen nu meebetalen aan de noodzakelijke transitie.’ De bank wijst elke verantwoordelijkheid van de hand.

‘Je kunt kiezen: ophouden met dat gezeur over biologische landbouw, of direct weer opstappen’

Het zal juridisch hout snijden, moreel is het een ander verhaal. De bank heeft politiek gezien altijd een stevige vinger in de pap gehad. De Rabobank en het cda waren lange tijd twee handen op een buik. Vooral de gewezen Rabobank-topman Herman Wijffels gold in de jaren tachtig en negentig als een invloedrijke cda-ideoloog. Onder zijn bewind voerde de Rabobank succesvol campagne tegen voorstellen van vvd-landbouwminister Jozias van Aartsen (1994-1998) om de varkensstapel met een kwart terug te brengen.

Interessant genoeg was Wijffels ook de grote voorganger van het duurzaam ondernemen, koopman en dominee ineen. Op zijn initiatief nam de Rabobank het voortouw in het maatschappelijk verantwoord ondernemen. Wie Wijffels’ biografie leest – De opdracht, geschreven door Jan Smit – ontdekt dat Wijffels een uitzonderlijk zachtmoedig activist was. Wijffels stelde Triodos-oprichter Bart Jan Krouwel aan. Diens pleidooi voor biologische landbouw bleek intern bij de Rabobank niet bijzonder populair. ‘Je kunt kiezen: een kop koffie en ophouden met dat gezeur over biologische landbouw, of direct weer opstappen’, kreeg Krouwel te horen van de directeur Landbouw. ‘We moeten geen klanten verliezen door idealisme.’ Toen hij Wijffels vroeg om zijn gewicht in de schaal te leggen, weigerde deze: ‘Nee, draagvlak creëren, draagvlak creëren.’ Een kwart eeuw later is dat draagvlak er nog steeds niet. De grens tussen duurzaam ondernemen en greenwashing is vaak lastig vast te stellen.

In feite zijn de Rabobank-leningen aan uit te kopen boeren stranded assets. De term duidt op ‘vuile’ investeringen die door klimaatbeleid en overheidsregulering opeens veel minder waard zijn. Banken hebben wereldwijd enorme hoeveelheden stranded assets op hun balansen staan. Ze hebben daardoor, net als de Rabobank, een concreet belang om regulering af te zwakken. Het basale probleem is dat er grote belangen gemoeid zijn bij de bestaande vuile industrieën en dat de belangen van de groene industrie die nog moet komen alleen in abstracte zin bestaan. Enkel grote potten publiek geld zullen de boel in beweging kunnen brengen. In IJsland noemt men dit ‘rokkenkapitalisme’: een verwijzing naar banken en bedrijven die zich in crisistijden achter de rokken van de staat verschuilen.

De hoogtijdagen van het neoliberalisme lijken daarmee voorbij. De staat is terug van weggeweest. Of de wereld daarmee ook rechtvaardiger wordt, valt nog te bezien.

Socioloog en politicoloog Merijn Oudenampsen zal eens in de drie weken In Den Haag schrijven

Cartoon van 'Milo' voor 'de Groene'

Meer Cartoons van de Groene Amsterdammer   ---  Hier  --

Maar meer over de artiest en meer Cartoons/Beeld van 'Milo'   ---  Hier  ---

 

Nr. 35 / 2022

SHARTIE AART DEKKER / RUTTE DE (PSEUDO-)DICTATOR Ep.x / STIKSTOF-PAUZEKNOP OF -GASPEDAAL: ...en Stikstof-minister van der Wal wist van niets / FRAGMENT / NRC /

"Aan de rand van de welvaart: het land is op en het geduld ook"
"Op iedere vierkante meter Nederland liggen nu vier of meer claims: voor bevolkingsgroei (woningbouw en verstedelijking), landbouw, natuur en milieu, klimaat en energie en waterbeheer."
"'De natuur kan niet wachten', zei VVD'er Christianne van der Wal-Zeggelink dinsdag in de Kamer. Ze heeft als minister voor stikstofbeleid 'een heel duidelijke opdracht': reductie van de uitstoot met 50% in 2030. 'We hebben geen enkele keuze'."
"De minister: "De natuur is veerkrachtig als ze weer de ruimte krijgt. 'Ik stond laatst naast een boer in een weiland waar gewoon orchideeën groeien'."
 
Bij FD.de week - Den Haag, auteur Ulko Jonker, Financieele Dagblad 11 juni 2022

© Mirjam Vissers Artwork Meer van Mirjam Vissers op haar site   ---  Hier  ---

*

FRAGMENT(NRC, 4 april 2023, 'Stikstofminister Van der Wal heeft nog paar vrienden in het kabinet' ):

".... Bij de uitloop van de ministerraad afgelopen vrijdagmiddag herhaalde stikstofminister Christianne van der Wal (VVD) dit zinnetje wel tien keer toen journalisten haar vroegen naar de stemming in het kabinet. Daar heerste al dagen een crisissfeer over haar beleid. „Verder kan ik er niets over zeggen”, zei ze.

Vierenhalf uur later, even over half acht ’s avonds, moest Van der Wal via een pushbericht van de NOS vernemen wat de inhoud van die brief was, die na dagen verhit beraad in de top van het kabinet eindelijk was afgerond.

„Kabinet bouwt pauze in stikstof in”, was de melding. De stikstofminister wist van niets. Premier Mark Rutte (VVD), haar partijleider, had Van der Wal tijdens het finale crisisoverleg niet gebeld of geappt.

Toen Rutte vrijdagavond een toelichting gaf, begreep Van der Wal er nóg minder van. De premier weersprak het NOS-bericht. Er was geen sprake van een pauze, zei hij, het kabinet had juist een „versnelling” van de stikstofaanpak afgesproken.....

..."

* 

SHARTIE AART DEKKER - RUTTE DE DICTATOR Ep.x

STIKSTOF-PAUZEKNOP OF -GASPEDAAL: ...en Stikstof-minister van der Wal wist van niets...

Iedereen die de laatste 12-13 jaar het doen en laten van de langst zittende premier ooit  - Mark Rutte, VVD -  een beetje heeft gevolgd, weet dat hij het vervullen van het hoogste politieke ambt van ons landje zo'n beetje tot een zaak van leven en dood heeft verklaard voor zichzelf.

Daarmee in tegenspraak is zijn opstelling als er weer eens iets volledig fout is gelopen, laat staan tot een niet meer te ontkennen crisis is uitgegroeid; dan is hij 'slechts een primus inter pares' - de eerste onder zijn gelijken; of wel een soort van coördinator in het kabinet waar zijn collega-ministers en -staatssecretarissen inhoudelijk verantwoordelijk zijn voor hun eigen beleidsportefeuilles. Gelul natuurlijk, want iedereen kan zien dat zijn wil wet is, dat hij niets liever doet dan 'problemen oplossen' - alleen gaat het dan voornamelijk over politieke en electorale problemen; inhoudelijk wordt er onder zijn leiding bitter weinig écht opgelost. En als een probleem dusdanig uit de hand is gelopen dat 'er een Barbertje moet hangen', dan is het altijd iemand anders die de kogel vangt en het veld moet ruimen. Betreft het VVD'ers, dan worden die in een later stadium dan weer wel beloond met een fraaie functie als pleister op de wonden...

Dat Rutte een soort van min of meer verkapte dictator is betoogde ik al eerder; als je de ene na de andere aangenomen van de Tweede Kamer domweg niet uitvoert, ditzelfde hoogste orgaan in onze democratie verkeerd, te laat of helemaal niet voorlicht, de kiezer bedriegt met de ene na de andere belofte na de andere die je al vergeten bent als de stembussen sluiten, een pathologische leugenaar bent en er een 'Rutte-doctrine' op na houdt  - die er, vrij vertaald, op neerkomt dat je eigen geheugen precies dat oplevert wat op een zeker moment het beste uitkomt en dat anderen moeten liegen om deze schijn op te houden -  dan kan niemand meer stellen dat we met een volbloed-democraat te maken hebben, en is mijn gevolgtrekking dat de kwade genius van dit alles zich op het hellende vlak richting dictatuur beweegt.

Nu nog even het meest recente bewijs dat Rutte 'zijn ploeg' wel degelijk als een soort potentaat bestiert: het bovenstaande fragment laat zien dat de vakministers  - als het Rutte uitkomt -  helemaal niets in te brengen hebben. Stikstof-minister van der Wal is niet aanwezig bij een overleg waar haar stikstof-dossier een cruciale rol speelt, wordt niet eens ingelicht wat daar besloten is  - moet dit uit de media vernemen -  en is na een bizarre persconferentie van haar baas helemaal in totale verwarring.

Ik denk dat ik dan op zou stappen  - als ik vd Wal zou zijn -  in deze situatie...maar goed, ik ben gelukkig geen VVD-onderknuppel in een kabinet Rutte...

(AD)

TOEKOMST VOOR DE BOEREN / ECHT NIET ALLEEN STIKSTOF HET PROBLEEM; BNNVARA - Zembla-reeks over de uitgeputte bodem / AANRADER VOOR MENSEN DIE GRAAG VERDER KIJKEN/NADENKEN / DOCUMENTAIRE-SERIE /

BNNVARA - Zembla-reeks over de uitgeputte bodem

Vierdelige serie: de uitgeputte bodem

15-07-2021

Het boerenland is er slecht aan toe. De bodem raakt uitgeput door overmatig gebruik van kunstmest en bestrijdingsmiddelen. De veestapel is verantwoordelijk voor een gigantische uitstoot van broeikasgassen, fijnstof en stikstof, wat volgens tal van onderzoeken leidt tot opwarming van de aarde en een alarmerende afname van de biodiversiteit. 

Vrijwel iedereen is het erover eens dat het radicaal anders moet. Maar waarom gebeurt dat niet? Zembla onderzoekt in de serie 'De uitgeputte bodem' welke belangen er mee spelen en wat de rol is van banken, zuivelcoöperaties en grote agrochemische bedrijven. 

De uitgeputte bodem 1: Het kippenexperiment

Biologische landbouw is beter voor het milieu, want beter voor de bodem en de biodiversiteit. Veel consumenten kiezen ook voor biologisch omdat ze denken dat dat gezonder is. Maar daarover is al jaren veel discussie. In 2005 geeft het ministerie van Landbouw een groep vooraanstaande wetenschappers de opdracht om het eens goed uit te onderzoeken: is biologisch eten nu wel of niet gezonder? Zembla ontdekt dat als de presentatie van het rapport nadert, er een conflict ontstaat over de uitkomsten van het onderzoek, waarin de top van onderzoeksinstituut TNO en de Universiteit Wageningen een opmerkelijke rol spelen.

De uitgeputte bodem 2: Het excuus van de boerenleenbank

Als we willen dat ook de generaties na ons nog te eten hebben, zal het systeem fundamenteel moeten veranderen. Maar boeren die willen omschakelen naar biologisch zeggen dat hun bank deze omschakeling frustreert. Zembla onderzoekt in dit tweede deel over de uitgeputte bodem de rol van de banken.

De uitgeputte bodem 3: Het grote geld

Banken, zuivelcoöperaties en producenten van bestrijdingsmiddelen; vrijwel allemaal zeggen ze keihard te werken aan verduurzaming van de landbouw. Maar ondertussen lobbyen diezelfde partijen in Brussel tegen Europese verduurzamingsplannen of verzetten ze zich tegen krimp van de veestapel, zo blijkt in dit derde deel over de uitgeputte bodem.

De uitgeputte bodem 4: Supermarktmacht

In deel 4 van onze serie over de uitgeputte bodem, onderzoekt Zembla de rol en verantwoordelijkheid van de supermarkten. Als laatste halte tussen boer en consument hebben ze een enorme machtspositie. Hoe gebruiken ze die? We zien campagnes over minder plastic zakjes en boeren met bijenhotels op hun land. Maar is dit genoeg om de voedselketen te verduurzamen?

Meer over deze serie:

ALLE AFLEVERINGEN   ---  HIER  ---

kunstmest, uitgeputte bodem, landbouw, bestrijdingsmiddelen,

 

AANRADER / DE RABO WILDE NIET NAAR 'REMKES'...: Misschien een 'Must-Read' voor mensen die écht willen weten hoe het zit? / BANK(-EN) VERGROENING LANDBOUW STIKSTOF KLIMAAT VEETEELT /

Onderzoek De bank van de boer

Hoe de ‘duurzame’ Rabobank de vergroening van de landbouw frustreert

Daphné Dupont-Nivet, Adrián Estrada en Jaap Tielbeke

TATA 'STHIEF' / DE VERVUILER BETAALT (NIET!): De Non-Toezicht-Economie van 'Law-Less' Rutte - Kees van Amstel: 'Tata Steel heeft lef' / PRIVILEGES MULTINATIONALS / NPO Radio 1 / OPINIE / VERVUILING

#wieluistertweetmeer #nporadio1

Kees van Amstel: 'Tata Steel heeft lef' | NPO Radio 1

9 sep. 2022 'Tata Steel heeft lef', zegt Kees van Amstel. 'Ze wil graag dat de belastingbetaler flink meebetaalt aan hun vergroening. Oftewel, je schijt iemands tuin vol, en zegt dan tegen de eigenaar van de tuin: Hé, geef even geld voor een schoonmaker, da’s ook in jouw belang hè?' 

Dit is het officiële YouTube-kanaal van NPO Radio 1. NPO Radio 1 is de nieuws- en sportzender van de Publieke Omroep. Zeven dagen in de week, 24 uur per dag. 

*

ULTRA SHARTIE AART DEKKER

De Non-Toezicht-Economie van 'Law-Less' Rutte

Het Nederland van #RutteMoetWeg anno 2022 is een Nederland van extreme verschillen geworden; aan de ene kant de snel groeiende #ArmeKant  - met daarin een groot en met raketsnelheid groeiend bestanddeel aan #EnergieArmen, een categorie waar ikzelf trouwens (ietwat tot mijn eigen verrassing) al voor het begin van #PutinsWar officieel toe toetrad, een groep die niet bepaald 'gehoord' wordt, laat staan dat er veel en tijdig rekening mee wordt gehouden - aan de andere kant de wereld van het #Grootbedrijf en dan vooral de #Multinationals , die altijd acuut een luisterend oor van het kabinet kan verwachten... Welke voorrechten die categorie nog meer geniet? Als ze vervuilen, betalen ze niet, worden ze niet gecontroleerd, en blijkt uit een incidentele controle toch dat er iets mis is, worden ze gedoogd. Ze genieten gigantische fiscale voordelen  - als ze überhaupt ooit belasting betalen -  en bij zware misstanden lijken ze (vrijwel) altijd zonder schade van de haak te komen. En die Arme Kant? Daarvoor gaan de #Verkeersboetes 'natuurlijk' met de inflatie mee omhoog...

(AD)

 

CARTOON JOEP BERTRAMS: En ik maar denken dat #WopkedeRat een ineens een Baard had, blijkt het gewoon Shit te zijn... / GROENE AMSTERDAMMER OPINIE / STIKSTOF-CRISIS / FLUTTE-IV /

Read my lips #spoeddebat #Hoekstra #CDA #stikstofcrisis @DeGroene pic.twitter.com/6YzJdYm8H4

— Joep Bertrams (@joepbertrams) August 24, 2022

 

AANRADER: ZELDEN ZO EENS GEWEEST MET MARCEL VAN ROOSMALEN / DE NIEUWSBV: 'Hang maar even geen vlag op. "Alles is een statement en als we in dit land momenteel ergens geen behoefte aan hebben dan is het...." / HOORT U HET OOK EENS VAN EEN ANDER! / BOEREN-PROTEST HORECA VISSERIJ /

Een advies van @MvanRoosmalen voor luisteraars op @nporadio1: Hang maar even geen vlag op. "Alles is een statement en als we in dit land momenteel ergens geen behoefte aan hebben dan is het aan uw mening. Verwerk alle ontwikkelingen maar even in stilte." pic.twitter.com/BKFoiTXhun

— De Nieuws BV (@denieuwsbv) August 16, 2022

AANRADER (VOORAL VOOR BOEREN!) / KANSEN VOOR DE BOEREN: 'Koolstofboeren' / GROENE REDACTIONEEL COMMENTAAR Koolstofboeren slaan twee vliegen in één klap

 

Cartoon van 'Milo' voor 'de Groene' bij het artikel:

 'Koolstofboeren slaan twee vliegen in één klap'

Meer Cartoons van de Groene Amsterdammer   ---  Hier  --

Maar meer over de artiest en meer Cartoons/Beeld van 'Milo'   ---  Hier  ---

**

In het nieuws

Koolstofboeren slaan twee vliegen in één klap

Evert de Vos beeld Milo

1 september 2021 – verschenen in nr. 35

De milieubeweging krijgt steeds meer onverwachte bondgenoten. Neem De Nederlandsche Bank. De instantie die zich vooral bekommert om het wel en wee van ’s lands financiën meldde plotseling in 2018 dat het invoeren van een stevige CO2-heffing van vijftig euro onze economie nauwelijks zou schaden en tegelijkertijd een machtig instrument vormt voor het behalen van de klimaatdoelen. Uit een nieuw onderzoek van de Bank blijkt deze week dat een strenger Europees klimaatbeleid, zoals voorgesteld door de Europese Commissie, de Europese industrie niet van het continent zal jagen. Het is onwaarschijnlijk, concluderen de rekenmeesters aan het Westeinde, dat chemiebedrijven, staalreuzen en grote cementboeren de Europese deuren gaan sluiten om elders in de wereld hun surplus aan CO2 in de lucht te blazen.

Om het Europese doel van 55 procent minder uitstoot in 2030 te bereiken, stelt eurocommissaris Frans Timmermans voor om in heel Europa een heffing van vijftig euro in te voeren op elke ton CO2 – tegelijkertijd komt er dan een Europese grensbelasting voor in eerste instantie ijzer, staal, cement, energie, kunstmest en cement dat geproduceerd is in landen zonder CO2-belasting. De Nederlandsche Bank adviseert de toekomstige regering dan ook om volledig achter het Europese klimaatpakket te gaan staan. Voorstellen die vroeger vooral werden bepleit door milieuclubs worden nu omarmd door Europese beleidsmakers en financiële instellingen. Het kan verkeren.

... maar laat de multinationals hun CO2-uitstoot niet afkopen

En dan zijn er naast de boze boeren steeds meer agrariërs die deel van de oplossing willen zijn in plaats van het probleem. Bij John Heesakkers bijvoorbeeld, zijn de melkmachines op zijn Janmiekeshoeve bedekt met een dikke laag spinnenwebben. Van zijn zeventig koeien heeft hij er nog maar twaalf overgehouden en het merendeel van zijn aandacht gaat nu naar de achttien hectare aan glooiende zandgronden, heidevelden, boslandschap en akkers rondom zijn ‘bosboerderij’. Hier wil Heesakkers over een aantal jaren walnoten, honingbessen, lupinebonen (vleesvervanger), duindoorn, abrikozen, krenten, kastanjes, kersen en appels oogsten. Maar omdat het nog een tijdje duurt voordat de bomen vruchten afwerpen, vertelt hij in de achtergrondreportage in De Groene, verkoopt hij in de tussentijd iets anders: koolstofdioxide, per kilo. Groeiende planten en bomen absorberen CO2. En de boerenbodem doet dat ook, mits het bodemleven gezond is. De koolstof die zo wordt vastgelegd verkoopt hij aan burgers en bedrijven die hun CO2-uitstoot willen compenseren. De eerste deals zijn rond, goed voor zeven ton CO2.

Er zijn inmiddels meer dan honderd ‘koolstofboeren’ en de belangstelling is groot. Want met carbon farming, zo is het idee, sla je twee vliegen in één klap: het biedt een nieuwe inkomstenbron voor een landbouwsector die vanwege de koolstof- en stikstofuitstoot sterk moet inkrimpen en het kan uitkomst bieden aan partijen die naarstig zoeken naar oplossingen voor hun eigen uitstoot. De Rabo Carbon Bank is opgezet om aan deze ontwikkeling bij te dragen en voedingsmultinationals als Danone en McDonald’s ondersteunen in de VS een regeling van Joe Biden die koolstoflandbouw moet stimuleren.

En dat is meteen het grote gevaar: commerciële carbon farming biedt grote bedrijven en industrie een nieuwe uitweg voor het ontwijken van fundamentele hervormingen, door CO2-uitstoot af te kopen in plaats van te verminderen. Want net zoals bij het Europese CO2-plan de industrie nu druk aan het lobbyen is om een groot deel van de gratis CO2-rechten te behouden, waardoor elke prikkel voor CO2-reductie weer verdwijnt, kan ook een mooie ontwikkeling als CO2-landbouw vooral een papieren oplossing blijken te zijn. En daarvan hebben we er al genoeg gehad.

De onverwachte vrienden van de milieubeweging zijn van harte welkom, zeker in de aanloop naar de grote wereldmilieuconferentie begin november in Glasgow. Maar vooral bij de uitvoering van op papier mooie plannen moeten ze goed in de gaten gehouden worden.

!!!KLAAR!!! STIKSTOFCRISIS / FRAGMENT GROENE ONDERZOEK BOEREN VS. BOUWERS: 'Waar kalkoenen klokken zwijgen de hijskranen' / NATUUR /

FRAGMENT(Groene Amsterdammer, 25 november 2020, 'Waar kalkoenen klokken zwijgen de hijskranen'):

"Sommige veebedrijven vergiftigen natuurgebieden in hun eentje met meer stikstof dan we gezamenlijk in een jaar besparen door slechts honderd kilometer per uur te rijden. Het sluiten van een handjevol topvervuilers biedt weg- en woningbouw noodzakelijke ruimte.

Adrián Estrada, Madelon de Goffau, An da Silva, Felix Voogt en Evert de Vos beeld Dick Tuinder

25 november 2020 – verschenen in nr. 48

‘Hier liep vorige week nog een sloot’, zegt Robert Ketelaar, landschapsecoloog van Natuurmonumenten, terwijl hij op kaplaarzen door het Korenburgerveen in Gelderland loopt. ‘De provincie heeft hier een veeboer uitgekocht en we hebben de bovenste twintig centimeter van de grond moeten verwijderen. Je wilt niet weten hoeveel kunst- en varkensmest hier in de vorige eeuw allemaal op het land is gegooid.’ Inmiddels is maaisel uit het gebied over de grond gestrooid en grijpt de natuur haar kans. ‘Over twee jaar staan hier in het voorjaar weer de wilde orchideeën waar dit gebied om bekendstaat’, zegt Ketelaar.

Als we van het veengebied naar het moeras lopen verandert de geur van muf naar kruidig. Gagel en riet gaan steeds meer overheersen. Een stapel gerooide berkenstammetjes ligt langs de kant. Soms is het sluiten of verplaatsen van een veehouderij noodzakelijk om de natuur te herstellen, zegt Ketelaar. In het Korenburgerveen leverde het nu al resultaat.

Hoe anders is het in het Speulderbos, een natuurgebied van Staatsbosbeheer in het noordwesten van de Veluwe, waar stuwwallen met eiken, beuken en berken overgaan in akkers, heide en graslanden. Een mooi gezicht, maar schijn bedriegt, waarschuwt Arjan Snel, hoofd van Staatsbosbeheer Gelderland. De biodiversiteit gaat hier hollend achteruit. Bramenstruiken en brede stekelvarens zijn overal te zien, paddenstoelen staan er nauwelijks. ‘Terwijl die er volop zouden moeten groeien’, vult collega-boswachter Florian Bijmold aan. ‘Te veel stikstof verzuurt de bodem en dat tekent het doodvonnis voor veel planten.’

Een heideveld in het aangrenzende Sprielderbos ligt er kaal bij. Vorig jaar is het veld gechopperd. De bovenste laag was zo zuur als azijn en is weggehaald om ruimte te bieden aan de planten die minder stikstof aankunnen. In het Sprielderbos kunnen de boswachters alleen nog aan schadebeperking doen: chopperen, maaien, nabegrazen en mineralen toevoegen. De gemeente Ede ging begin deze maand zelfs zover een helikopter in te zetten om gedurende twee weken meer dan duizend ton kalkhoudend schelpengruis over de Veluwe uit te strooien. Het zijn lapmiddelen en dure maatregelen bovendien, maar volgens de boswachters van Staatsbosbeheer geen structurele oplossingen. ‘We plakken pleisters.’

Luister naar De Groene

In De Groene Amsterdammer Podcast interviewt Kees van den Bosch Adrián Estrada, Felix Voogt en Evert de Vos over de grootste stikstofuitstoters. Onze podcast is elke vrijdagochtend gratis beschikbaar via groene.nl/podcasts en via de andere bekende podcastkanalen

Terwijl boswachter Bijmold ons rondleidt over de Veluwe, scharrelen op vijftig meter afstand van het Natura 2000-gebied 24.000 kalkoenen rond, in vier schuren, zonder ammoniakfilters. Op het dak staat een roestige, metalen kalkoen die de windrichting aangeeft. Tezamen zijn de dieren verantwoordelijk voor een reusachtige hoeveelheid stikstofneerslag op kwetsbare natuur, zelfs meer dan de gehele landelijke snelheidsverlaging tot honderd kilometer per uur heeft opgeleverd. De enige stikstofmaatregel die het kabinet er in anderhalf jaar doorheen heeft gekregen, en waar alle automobilisten van Nederland aan bijdragen, wordt elk jaar overtroffen door één kalkoenboerderij in Ermelo.

Dat blijkt uit berekeningen van platform voor onderzoeksjournalistiek Investico en De Groene Amsterdammer, voor onder meer Trouw en de Gelderlander. We maakten een balans op die provincies en rijksoverheid tot dusver verzuimden op te maken, door de stikstofuitstoot van boerenbedrijven te leggen naast de afstand tot kwetsbare Natura 2000-gebieden. Daarvoor doken we in de vergunningenregisters van provincies en verzamelden we gegevens over ruim negentienduizend veehouderijen. Zo kwamen we tot een lijst van topvervuilers, agrarische bedrijven wier uitstoot relatief de meeste schade veroorzaken en die daarmee andere activiteiten, zoals de bouw van woningen, in het gebied blokkeren...............

........"  *

Het complete Originele artikel van 'de Groene' over het Onderzoek waaruit blijkt dat slechts 25 agrarische bedrijven een groot deel van de Stikstofproblematiek voor de Natuur veroorzaken, lees je   ---  Hier  ---