Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
In aflevering 13 van Grote Markt 1 praten we met Jimmy Dijk, nummer 10 op de lijst van de SP. Jimmy is al een tijdje gemeenteraadslid van de SP in de gemeente Groningen. Hij heeft een kenmerkende stijl en is vaak in de wijken te vinden om bij de mensen langs te gaan, hun problemen aan te horen en oplossingen te zoeken. Daarbij schuwt Jimmy het conflict niet. Maar wie is de mens Jimmy Dijk? Daar proberen we achter te komen.
De podcast is hier te bekijken, maar ook te beluisteren via Spotify, Apple Podcasts en Google Podcasts.
► Bekijk en luister ook de afleveringen met Sandra Beckerman (SP), Julian Bushoff (PvdA), Sabine Koebrugge (VVD), Wieke Paulusma (D66), Henk Nijboer (PvdA), Anne Kuik (CDA), Stieneke van de Graaf (ChristenUnie) en Stephanie Bennett (GroenLinks) via de pagina over de Tweede Kamerverkiezingen.
https://www.oogtv.nl/tk2021/
Lilian Marijnissen & Pieter Omtzigt in debat over bestaanszekerheid en het neoliberalisme
Pieter
Omtzigt en Lilian Marijnissen gaan onder leiding van journalist Leon
Verdonschot in debat. Bij het aanpakken van het toeslagenschandaal
trokken de partijen samen op. Waar willen ze samenwerken en waar zitten
de verschillen?
COLUMN AART DEKKER - SP, JA! - MAAR ZO SP, Nee!
(1)
DE SP IS EEN FANTASTISCHE PARTIJ;
ALLEEN DE INTERNE DEMOCRATIE VEREIST
NOG WAT EXTRA...MOED..!
Ik begon ooit mijn carrière als stemmer met een stem
voor de VVD.
Dat betrof dan weliswaar de (goeie) oude VVD: die van
de echte klassiek Liberale beginselen; ud van verheffing van het
individu – en dat gold dat echt voor iedereen! – en tot op
zekere hoogte ook nog wel wat sociale principes.
Desondanks bleef het bij 1x stemmen op Wiegel...
Ik stapte over op de Europese Groenen. Ook dat bleef
bij 1x.
Daarna was het heel lang D66; bij die partij voelde ik
met thuis – ik was dan ook een jaar of 15 lid – zeker toen de
partij zichzelf het stempel 'Sociaal Liberaal' opprikte.
Maar toe ze 'de macht' teveel ging koesteren, bleef er
van dat thuisvoelen weinig over...
Terwijl ik nog een jaar of twee D66-lid bleef, stemde
ik – in de hoop op beter – voor alle zekerheid toch maar alvast
op de SP – want van het 'Sociale' bleef al tijdens de laatste
jaren Paars, mede dankzij het 'afschudden van de ideologische
PvdA-veren' (de zogenaamde 'Derde Weg' door Kok – weinig over. D66
ging hard naar de nul zetels, ik bezocht nog een druk congres en wat
brainstormsessies, en trok mijn conclusies...
Onder Pechtold hervond de partij zijn liberale
beginselen, maar schoof sociaal gezien erg op naar Rechts, dus dat
stond met ook bij nader inzien niet aan.
Ondertussen was ik ook SP-lid geworden. En waar bij D66
'actief worden' zo ongeveer inhield dat je zelf politicus moest
worden, bleek de SP een hele grote, snel groeiende partij te zijn,
waar veel meer leden op allerlei gebieden actief waren. En ondanks
dat de SP een paar standpunten huldigde waar ik het niet, of niet
helemaal, eens was – maar bij welke partijd heb je dat niet? –
het totale pakket was voor mij ruim voldoende. Ik werd nooit een echt
partijtijger, maar daar waar dat nodig was en voor mij haalbaar
speelde ik mijn rolletje mee. Me er altijd over verbazend hoe divers
de actievelingen onder de aanhang waren; van Captain of Industry tot
mensen die het echt niet breed hadden, van intellectueel tot
arbeider; je kwam ze allemaal tegen, en over het algemeen werd er
uitstekend samengewerkt.
Dat er intern ook flink geknokt kon worden over
standpunten was meestal ook in het geheel geen probleem...
Behalve dan – ik was deel van de afdeling Den Haag –
als het ging om strijd tussen de partijtop en de noeste werkers
binnen de afdeling; daar ontstond weleens frictie tussen de
hoogopgeleide fractiemedewerkers van de Tweede Kamer, die in de
lokale SP-afdeling praktische ervaring op kwamen doen. En dat leidde
no weleens tot het – al dan niet tijdelijk – afhaken van zulke
noeste werkers aan de basis. Een jaar of vijf geleden was er ook zo'n
conflict, en dat kon ik niet helemaal afdoen als 'waar gehakt wordt
vallen spaanders'... Iemand die zijn ziel en zaligheid – en
godsgruwelijk veel uren per week – in de partij stopte raakte
gefrustreerd en kapte er uiteindelijk helemaal mee. En dat vond ik
jammer.
Ook landelijk speelde er zoiets: Sharon Gesthuizen
stelde zich kandidaat als voorzitter van de partij – en zei zich
te willen richten op het verder uitbouwen van de SP; meer afdelingen
en meer activisme aan de basis – maar zij was niet de kandidaat
van het bestuur. Dat was namelijk Ron Meyer; op zichzelf ook een
uitstekende kandidaat, maar als vakbondsleider veel meer gericht op
grote acties voeren; dus juist extern gericht. Mijn suggestie was dan
ook: maak ze duo-voorzitters dan wordt de partij op twee manieren
versterkt. Maar dat gebeurde niet: Gesthuizen werd actief
tegengewerkt, en kreeg op de beslissende stemming desondanks ruim 40%
van de stemmen... En verdween een tijdje later uit de partij; men
moest haar niet meer omdat ze de almacht van het partijbestuur had
durven tarten, en nog wat andere kinderachtige redenen; niet heel erg
democratisch....
En dan was er – in de aanloop naar de
gemeenteraads-verkiezingen dit jaar – de clash tussen Rood – de
jongeren-afdeling binnen de partij – en uiteindelijk ook een
aantal lokale afdelingen waar juist die jongeren een flinke vinger in
de pap hadden. Veel jongeren werden de partij uitgewerkt – hoe zat
het ook weer met 'wie de jeugd heeft, heeft de toekomst?' – en dus
ook complete lokale SP-besturen. In Rotterdam – waar ik bij
ontbreken van een SP Hoekse Waard onder val – was die clash het
hardst...
Een groep lokale oude-getrouwen dienden een
bezwaarschrift in bij de commissie die de SP voor dat soort kwesties
heeft; want de handelswijze van het bestuur was ondemocratisch en
tegen de eigen regels. Het bezwaar werd onlangs terecht bevonden;
vrij uniek! Maar de bijbehorende motie dat ook de verantwoordelijke
bestuurders op moesten stappen werd door een flink deel van de
afgevaardigden van andere lokale afdelingen verworpen.
Een slag gewonnen, maar de strijd dus nog niet.
Vandaar mijn reactie naar de partijleiding –
bovenstaande voorzitter Jannie Visscher voorop – 'Ja, strijd
vereist moed...maar Echte Democratie nog meer...'
Ik zal mijn lidmaatschap voorlopig niet opzeggen, ook
omdat de SP juist naar buiten toe heel veel goeds doet voor Nederland
en de groepen die politici die voor hen knokken heel hard nodig
hebben in het bijzonder. Maar die interne democratie – en ook de
communicatie met mensen die het misschien eens niet eens zijn met het
landelijke bestuur; ook dat is democratie! – moet veel beter. En
die jeugd moet terug binnen de partij; zelfs als zij wellicht
radicaler zijn dan het bestuur. Je kunt nu niet bepaald zeggen dat de
tactiek van de laatste jaren electoraal veel heeft opgeleverd –
misschien ook een signaal dat de partij teveel principes opoffert!
Het was opeens stil geworden op het CDA-congres, afgelopen
zaterdag in de Brabanthallen. Bij een van de microfoons had Ruben van
Zwieten (38) zijn partijlidmaatschap opgezegd: predikant en oprichter
van een bezinningscentrum, de Nieuwe Poort, tussen de
advocatenkantoren, verzekeraars en banken op de Amsterdamse Zuidas.
Na twintig jaar. Hij had in CDA-commissies gezeten en hij had,
zoals hij zelf zegt, „de pijn” met zich meegedragen van 2010,
toen het CDA was gaan meedoen aan het kabinet-Rutte I, met steun van
de PVV.
Nu wilde Wopke Hoekstra niet aan één tafel zitten met GroenLinks
en de PvdA. In de partijtop leek er vooral opluchting te zijn over
het vertrek van Tweede Kamerlid Pieter Omtzigt. En op het congres had
een raadslid uit Groningen nauwelijks mogen uitpraten over het CDA
dat net als de Barmhartige Samaritaan veel vaker van zijn ezel moest
stappen om mensen te helpen.
Vanaf dat moment wist Ruben van Zwieten dat hij met één ruk aan
het theatergordijn, en dus in die zaal, een eind zou maken aan zijn
lidmaatschap. Drie dagen na het congres zegt hij: „Ik wilde aan al
die lieve mensen die het zo goed bedoelen laten weten: gá wég. Het
CDA is al lang geen partij meer met oog voor de medemens.”
Hij was bij de microfoon de enige die zijn naam niet noemde, hij
was „een dertiger uit Amsterdam”. Het ging er niet om, vond hij,
dat mensen hem misschien kenden van DWDD of Nieuwsuur.
Het CDA wil graag kiezers aantrekken uit grote steden, en ook
jongeren. Maar hém waren ze kwijt.
Heel even werd er geklapt, maar dat leek een vergissing. De stilte
daarna had Van Zwieten verbijsterend gevonden. „Ik had nooit
gedacht dat ik de enige zou zijn die dit zou zeggen.”
En toen was het, zegt hij, alsof in zijn hoek van de zaal twee
stripfiguren verschenen. „Barbapapa en Barbamama.” De
CDA-ministers Ank Bijleveld en Ferdinand Grapperhaus. Dat Bijleveld
met hem kwam praten, was een idee van oud-CDA-strateeg Jack de Vries.
Grapperhaus was meegegaan, hij was zelf advocaat geweest op de
Zuidas.
Bijleveld vroeg waarom hij weg wilde bij het CDA, ze was ook over
andere dingen begonnen. „En toen zei Grapperhaus: ‘Je kijkt me
niet aan hè. Ik weet waarom je me niet aankijkt, Ruben.’”
Van Zwieten zegt dat hij „Zuidas-taal” hoorde: bedoeld om een
stevige indruk te maken. Van Zwieten was Bijbeltaal gaan terugpraten.
„Als de Heer naar Abel kijkt, kan hij niet óók naar Kaïn
kijken.” Het punt van dat verhaal, zegt Van Zwieten, is dat Gods
aandacht voor de zwakkere is: Abel.
Maar hij dacht niet dat Bijleveld en Grapperhaus het hadden
begrepen. Ze moesten maar eens verder praten, zei Grapperhaus. „Ik
zei: ‘Je hebt m’n nummer, Ferd.’ En hij zei: ‘Jij hebt ook
míjn nummer.’ Moest ik hém dan gaan bellen?”
Dat deed Van Zwieten niet. Grapperhaus belde ook niet.
Petje af voor Meyer, al ben ik het niet helemaal/op alle punten met hem eens...
Sinds hij bij mij voor het eerst in beeld kwam - ik schat een jaar of twee voor hij kandidaat voorzitter van de SP werd - heb ik veel respect voor Ron Meyer; politiek is (voor een deel tenminste) vechten, en Meyer is absoluut een vechter, een succesvolle vakbondsactivist die juist voor groepen die er absoluut bekaaid vanaf kwamen/misschien nog steeds wel komen, maar die er onder zijn leiding flink op vooruit gingen na actiecampagnes.
Toen hij eenmaal door het bestuur gelanceerd was als opvolger van Jan Marijnissen als partijvoorzitter, werd het eenvoudiger hem te volgen; er kwam simpelweg veel publiciteit. De SP profileert zich als een transparante democratisch geleidde partij, dus toen een van mijn favoriete SP-vrouwen - de partij mag zich gelukkig prijzen met veel kwalitatief steengoede vrouwen, Sharon Gesthuizen - zich ook meldde vond ik dat helemaal mooi...
Daarna werd het beeld wat minder fraai; de oude harde kern van het gestaalde kader verwelkomde Gesthuizens kandidatuur niet met open armen, sterker nog; ze werd gewoonweg tegengewerkt. Ik ben een betrokken lid, maar sta nu ook weer niet zo dicht bij het kader dat ik daar mijn mening gemakkelijk over kwijt kan, dus beperkte ik mezelf tot een voorstel ergens op een digitaal forum: waarom niet beiden als duo het voorzitterschap laten bekleden? Zowel intern - volgens mij een sterke kant van Gesthuizen - moet er nog gigantisch veel gebeuren, zeker nu de partij zelfs de doelstelling van het project van het verdubbelen van het aantal afdelingen naar 200 bij lange na niet gehaald heeft en het aantal leden nogal stevig is gedaald, en extern nog veel meer alvorens de SP zelfs maar haar top van 25 zetels in de Tweede Kamer weer zou kunnen benaderen. Het verschil in stemmen bij de stemming was veel kleiner dan wie ook had verwacht; Gesthuizen verloor, maar behaalde 40+%...einde Gesthuizen bij de SP (waarom eigenlijk?), schreef een mooi boek (waarin ze de kritiek niet schuwde) en werd daarna door een deel van de partij niet meer gepruimd, en vertrok na enige tijd zelfs als lid, en is nu lid van Groen Links... Jammer, jammer, jammer! Het zal vast niet de enige reden zijn, maar met Gesthuizen zijn er veel leden en kiezers afgehaakt; geen winnaars dus, slechts verliezers...
Eens temeer nu voorzitter Ron Meyer alweer op weg naar de uitgang is na een flink aantal flink verloren verkiezingen. Alleen zijn schuld of verantwoordelijkheid? Vast niet, maar deels zeker wel.
Wat ik nog steeds waardeer in Meyer is zijn vuur, zijn goede formuleringen en motivaties en zijn poging de SP terug te leiden naar de manier van werken die de SP ooit groot maakten. Maar ik denk dat zijn stelling dat 'de SP niet controversieel genoeg is' - en 'teveel salonfähig heeft geprobeerd te worden' - deel ik niet. Ik begrijp zijn drang om 'het Nationale Zorgfonds' tot de Speerpunt van het beleid te maken, maar ik denk dat de tijd er niet rijp voor was om dat al bij de vorige verkiezingen te doen. En fraai vond ik zijn 'Hans Brusselmans' campagne niet, meer 'leuk geprobeerd, maar dus mislukt'...
Dat hij dan nu weer zowel verantwoordelijkheid neemt en aftreedt vind ik sterk, dat hij zijn karwei wel netjes en uiterst gemotiveerd afhandelt en zijn opvolger niet opscheept met een partij die een half jaar stuurloos heeft rondgedobberd nog beter, en ook uitgebreid publiek verantwoordelijkheid aflegt hartstikke goed...
Ik ben benieuwd wat hij als volgende job gaat doen; ik hoop toch weer iets zoals hij bij de vakbond deed, iets waar hij volle bak ergens tegenaan en voor kan vechten. Want dat ligt hem denk ik beter dan deze functie waarin je je partij op allerlei fronten elk met een passend geluid moet bewerken; de SP zal nooit meer 25 zetels, laat staan meer, halen als het er niet in slaagt een flink contingent aan kiezers uit 'het midden' voor zich weet te winnen, en er zijn in dat midden gewoon niet genoeg mensen te vinden die voor een straatvechter met behoorlijk extreme standpunten willen stemmen...
Ik wens hem veel succes, en 1Vandaag bedankt voor dit mooie, en ik vermoed voor veel mensen verhelderende - item!
AART DEKKER
Naar aanleiding van het bovenstaande item/het onderstaande artikel:
Hij durfde te experimenteren: scheidend SP-voorzitter Ron Meyer kreeg daarmee veel kritiek, maar heeft geen spijt. Volgens hem moet de partij steeds de randen blijven opzoeken. "We zijn al jarenlang niet controversieel genoeg."
Ron Meyer kondigde in mei zijn afscheid als partijvoorzitter aan, nadat de SP drie verkiezingen op rij had verloren. De partij verloor in het Europees Parlement de twee zetels die ze hadden. Vooral de Europese verkiezing werden voor de SP een debacle.
'Geen spijt van Brusselmans-spotje'
Meyer en zijn campagneteam kregen vooral veel kritiek op een verkiezingsspotje, waarin de spot werd gedreven met PvdA-eurocommissaris Frans Timmermans (in het spotje 'Hans Brusselmans' geheten). Heeft Ron Meyer daarin gefaald als partijvoorzitter? "'Falen' is een groot woord", vindt hij. "Maar het heeft wel pijn gedaan. Je zet middelen in, je experimenteert, je durft controversieel te zijn. Soms is dat geslaagd en soms is dat minder geslaagd."
Op de vraag of dat dan geen heel duur experiment is, met nul zetels in het Europees Parlement, zegt Meyer: "Dat klopt, en daarom moeten we dat beter doen de volgende keer. Maar ik heb er geen spijt van, je moet leren van de dingen die je doet."
'SP is te anoniem'
Van Meyer mocht de partij wel weer eens controversieel zijn. "Het gaat erom dat we al jarenlang te anoniem zijn. We zijn een partij die mensen onvoldoende het gevoel geeft dat ze met ons de machtsverhoudingen kunnen veranderen. We zijn de afgelopen jaren te salonfähig geworden."
Moet de partij dan op deze voet verder, met spotjes die op of over de rand gaan? "Wat mij betreft wel", zegt Meyer.
Actievoerder Meyer liep vast in politiek
Meyer, die 4 jaar geleden met veel elan aantrad als partijvoorzitter van de SP, erkent dat 'de actievoerder Meyer' in botsing is gekomen met 'de politiek'. "Ik ben geen grotere fan geworden van het parlement, dat mag je wel stellen. Het parlement is teveel in zichzelf gekeerd. De SP-fractie misschien nog het minst, maar ik denk dat dat gevaar ook bij de SP-fractie aanwezig is."
"We moeten oppassen dat we de mensen niet wijs maken dat, als we er daar een kwartje ingooien, het wel geregeld zal worden, terwijl de economische macht ervoor zorgt dat het parlement slechts een zeer beperkte invloed heeft op de echte macht in het land. Dus in dat opzicht is die botsing er wel geweest, maar ik vind dat wel een gezonde botsing voor een socialist."
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
OOG Groningen
Posts
