LEON KERSTEN MET HET LAATSTE NIEUWS OVER Orange Lions - Griekenland Maandag 26 februari 19h30 & Een verslag en analyse van GBR - NED op vrijdag j.l. LINKS

Ontwikkelingen bij en rond Oranje voor duel tegen Griekenlandhttps://t.co/Z7xJLUfJNQ via @LeonKersten

— Leon Kersten (@LeonKersten) February 25, 2024

 

*

Hoe snel kan dit Oranje leren? @Basketball_NED @EuroBasket https://t.co/Zq0uQRkBIx via @LeonKersten

— Leon Kersten (@LeonKersten) February 24, 2024

PREVIEW NEDERLANDSE SUPERCUP ZZ LEIDEN - LANDSTEDE HAMMERS ZWOLLE (ZONDAG 14h00) & BESCHOUWING BNXT - De kick-off: Filou Oostende was imponerend, ZZ Leiden kan beter / PROFESSIONEEL BASKETBALL MANNEN NEDERLAND /

 

BNXT - De kick-off: Filou oostende was imponerend, ZZ Leiden kan beter

We hebben de BNXT Kick-off alweer achter de rug; vorige week zaterdag kwam Filou Oostende op bezoek bij de drievoudig regerende Kampioen ZZ Leiden voor de BNXT SuperCup.

Ja...Leiden won vorig seizoen maar liefst drie Prijzen: de NBB Beker van Nederland, het Nationale Kampioenschap en -toch weer een beetje verrassend- tegen alweer Oostende voor de tweede keer op rij het BNXT Cross Border Kampioenschap. Drie prijzen vormen op zich al een zelden gerealiseerd wapenfeit, maar als een club die bepaald geen torenhoge favoriet dat doet is het natuurlijk extra speciaal.

Het wezen van topsport is natuurlijk dat je altijd moet streven naar verbetering en meer succes. In het huidige bestel zou ZZ dit seizoen dan voor maar liefst vijf prijzen kunnen gaan – naast die vier hierboven genoemde prijzen, is er in principe ook nog een prijs te halen in Europa, voor ZZ Leiden is dat de Fiba EuropeCup. De Cup op het vierde niveau, en dus niet het derde – de Basketball Champions League, waar de club wat prestaties betreft voor in aanmerking komt – omdat de club niet over een zaal kan beschikken die aan de eisen voldoet. Dat ticket viel derhalve – bij wijze van cadeautje vanwege de Gemeente Leiden – dit seizoen dus opnieuw toe aan Heroes Den Bosch.

Vijf kansen dus voor Leiden, maar – mede door die niet optimale commerciële exploitatie van de recente successen vanwege de ontoereikende accommodatie – moet de club de vinger stevig op de knip houden. En dat is toch wel pijnlijk als je op het punt staat te verhuizen naar een splinternieuw 'Topsportcentrum'. Het gevolg? Waar ZZ Leiden naar mijn mening vorig seizoen eigenlijk al een speler tekort kwam, speelt ZZL dit seizoen vooralsnog slechts met twee jonge en onervaren (Amerikaanse) Buitenlanders. Dan ben je zeker geen favoriet om prijzen te winnen in deze BNXT. Aan de andere kant: de harde Nederlandse kern bleef en heeft weer een jaartje meer ervaring, en weet inmiddels hoe je moet winnen...

Ik vreesde zaterdag weer in een bakoven terecht te komen, maar dat viel reuze mee. Enerzijds wellicht omdat ik thuis inmiddels een beetje aan gewend was aan hoge temperaturen – als de zon zolang op mijn dak brandt heersen er 5-Mei-Hel temperaturen – aan de andere kant zat de zaal ook maar half vol, en was de zon al onder toen de wedstrijd begon. Dus warm ja, maar in mijn beleving was het goed te doen.

De zaal dus maar half vol...het is jammer dat wat als een feestelijk en bijzonder begin van het seizoen bedoeld is, zo vroeg in het seizoen valt – ook al snap ik geheel dat er in de overvolle kalender nauwelijks een mogelijkheid is om zo'n mogelijk feestje later in te plannen. Die helft van de normale volle bak stond bij tijden trouwens toch zijn mannetje. De media-aandacht was wat betreft het Belgische segment behoorlijk, want de wedstrijd was daar op (Pay-)TV te zien. Maar wat betreft de aanwezigheid van Nederlandse media... Tsja...deze week beter, zal ik maar zeggen!

Die media-aandacht laat natuurlijk meestal al flink te wensen over, maar deze zomer – waar ZZ Leiden dus eigenlijk de Spotlight verdiende vanwege de unieke serie vorig seizoen, en de BNXT zich opmaakte voor zijn derde en laatste seizoen van het eerste contract; hierna wordt er geëvalueerd en wellicht herschikt – ging alle aandacht van de media uit naar het drama dat zich rond Donar Groningen afspeelde, er was nauwelijks zuurstof over voor andere clubs/zaken in het Nederlandse Basketball -ik schreef er --- Dit --- over.

Juist in zo'n situatie wens je het Nederlandse Basketball een daverende aanleiding voor veel media-aandacht bij de seizoenstart; om een punt te zetten achter dat drama, het vizier weer op vooruit te zetten, te kunnen beginnen met repareren van de schade, en de negativiteit zo snel mogelijk te vergeten. Dat lukte dus zaterdag j.l. (nog) niet helemaal.

Goed dit bij wijze van inleiding. Nu een korte beschouwing van de SuperCup wedstrijd van afgelopen zaterdag, in de vorm van wat waarnemingen en gedachten die bij me opkwamen tijdens de wedstrijd.

Filou Oostende revancheerde zich duidelijk voor de bijna twee seizoenen waarin het weliswaar heel veel won, maar tegen ZZ Leiden op beslissende momenten steeds aan het kortste eind trok. Over de uitkomst hoeven we niet te debatteren; Oostende speelde indrukwekkend totaalbasketball en was op alle fronten beter. Misschien gaan de West-Vlamingen wel voor die vier prijzen dit seizoen! Het was mooi om te zien dat icoon Sam van Rossom weer terug was op het oude nest, en meteen Djordevic en Keye vd Vuurst de Vries dusdanig goed verving dat die twee nauwelijks gemist werden. Met dan ook nog de wetenschap in het achterhoofd dat de twee beoogde ster-Amerikanen er niet waren – ex-NBA-Kampioen Pat Maccaw komt na een bizarre geschiedenis zelfs helemaal niet en moest vervangen worden – er komen dus nog twee extra wapens bij!

Dan een punt waar ik het liefst zo weinig mogelijk over heb; het is maar goed dat Louis van Gaal niet in een of andere rol als ZZ Leiden-betrokkene aanwezig was bij deze wedstrijd, want hij zou waarschijnlijk de intenties van de Refs in twijfel hebben getrokken. Er werd naar mijn mening bedroevend slecht gefloten, en ook nog eens op een manier die voor Leiden letterlijk en figuurlijk ontzettend zwaarwegend was... Nederlander Tijmen Last was trouwens met afstand de minst slechte van de drie. Niet dat ZZ naar de scheidsrechters kan wijzen als verklaring voor het verlies, maar de uiteindelijke eindstand 59-89 was wel enigszins geflatteerd doordat het fysieke spel van Oostende – waar op zichzelf helemaal niets mis mee is trouwens – bepaald niet evenwichtig werd beoordeeld door de Refs. Een andere flatterende factor was het grote aantal in principe gemakkelijke schoten dat Leiden miste, deels wellicht te verklaren door dat fysieke aspect van de BCO-verdediging, maar veel missers waren zeker geheel van eigen makelij. Een en ander deed wel af aan de aantrekkelijkheid van de wedstrijd; het was nauwelijks een wedstrijd, en werd op deze manier een soort van veredelde oefenwedstrijd. En dat is jammer.

Goed, dat fysieke aspect dus. ZZ Leiden heeft een Roster dat bijna geheel gevuld is met relatief lichte spelers; de ploeg komt domweg tientallen kilo's te kort. Een deel daarvan is te compenseren met de speelstijl die vorige seizoen zoveel succes bracht, maar je kunt niet alles oplossen met intensiteit en slimheid. Waarbij vermeld moet worden dat Oostende met de jonge Est Tass wel weer een krent in de pap heeft weten te vinden; hij is groot, heeft massa die hij moeiteloos weet te hanteren en is ook nog eens behoorlijk technisch vaardig. Aan Leidse zijde zou met name de jonge Amerikaanse Center Alex Gross Inside tegenwicht moeten bieden, maar die kwam er nauwelijks aan te pas. Links en rechts klinkt er al wat gemor over deze speler, maar ik denk dat hij zeker potentieel heeft, en meer tijd verdient om zich aan te passen aan het Europese Basketball. Wil de club Europees ook maar iets klaarmaken, dan zal hij wel snel flinke stappen moeten maken. En zelfs als dat lukt is de spoeling voor Leiden nog steeds erg dun. Daarom: als iemand mij zou vragen wat Leiden nodig heeft om tenminste weer een beetje mee te doen zoals in de afgelopen seizoenen, dan zou ik zeggen: 'de ploeg heeft een schreeuwende behoefte aan een Banger (een beuker); een sterke speler met lengte en massa, die inside veel vuil werk kan opknappen. En zelfs twee extra spelers zouden geen overbodige luxe zijn. Bijvoorbeeld een speler als Peter Olesemika – het eervorige seizoen een zeer nuttige late aanvulling, en vorig seizoen met niet bestaand geld door Donar in een zelfde rol binnengehaald – zou het team direct een stuk sterker maken.

Het eerste waar ik aan dacht toen ik Tajion Jones sterk aan de wedstrijd zag beginnen was: 'ZZ Leiden is vast op zoek gegaan naar een Worthy de Jong-achtige speler!' Ik verwacht veel van deze speler, maar na zijn goede start zette Oostende Jefferson – die trouwens een dijk van een wedstrijd speelde aan beide kanten van het veld – op hem en neutraliseerde de Team-defense hem voor lange tijd; pas op het eind van de wedstrijd kon hij nog wat bijdragen.

In de rust dacht ik: ZZ Leiden zou eigenlijk vanaf nu een alternatieve klok in de zaal moeten hangen, eentje die parallel aan de officiële schotklok, bij achterstand de speeltijd in porties van 2m41 op deelt; bij wijze van 'Haags kwartiertje' zou dat publiek en ploeg vleugels moeten kunnen geven... Maar – alle gekheid op een stokje – na de rust rechtte ZZ stevig de rug, Oostende was even iets minder scherp en toen kwamen de Leidenaren kortstondig aardig terug. Ook aan het einde – toen Oostende begon uit te rollen – werd de schade nog een beetje beperkt, want anders was het 40-50 punten verschil geworden...

Ik besprak het huidige Roster van Leiden met een echt insider. De geluiden die ik hier en daar opving – dat Leiden moeite zou hebben de Elite Gold te halen – deel ik niet. Er zit echt wel muziek in het Leidse team. Al evaluerend kwamen we op een lijstje gemiddelde punten die deze spelers zouden moeten kunnen ophoesten om toch redelijk mee te doen: Jones 18, van Bree 15, Ververs 10, Bouwknecht 10, Schaftenaar 8, Gross 8, van den Elzen 8 en Kruithof en Sicking samen 8. Dan kom je alles optellend – Give and Take – op 85 punten. Daar kan je best wedstrijden mee winnen. Om dit waar te maken moeten alle spelers echter wel flink aan de bak! Maar reden tot wanhoop voor de Leidse Blauwe Brigade (en omstreken) hoeft er dus niet te zijn, al zou versterking met massa wel flink kunnen helpen. Ik dacht ook nog: 'Als die Groningse Fans met anderhalve ton aan donaties uit de bus kunnen komen om hun club te redden, dan zou je denken dat Leiden als weerwoord toch in staat zou moeten zijn de helft daarvan op te hoesten en daarmee hun ploeg weer in kansrijke positie te krijgen!?!

Aanstaande zondag 14h00 uur al is de tweede prijs van het seizoen te vergeven.

De Nederlandse SuperCup tegen Landstede Zwolle – nog zo'n club waar het langdurig gerommeld heeft en die min of meer een nieuwe start maakt – een wellicht betere graadmeter voor ZZ Leiden om te zien waar de Kampioen staat. Landstede zal er ongetwijfeld op gebrand zijn op zijn beurt revanche te nemen en met een goed gevoel aan het reguliere seizoen te beginnen. Dus het zou een leuke wedstrijd moeten kunnen worden...

AART DEKKER

ORANGE LIONS MANNEN 5X5 verliezen tweede wedstrijd in Polen (na winst in de eerste) 101-100 (OT) / NATIONAAL TEAM NEDERLAND BASKETBALL /

 

#KoszKadra lepsza od Holandii w drugim sparingu

KOSZ KADRA

Nationale teams Mannen Basketball 

30-07-2023

Polen wint van Nederland.

In de tweede vriendschappelijke wedstrijd die werd gespeeld in het WKK Sportcentrum in Wrocław nam het Poolse nationale team revanche en versloeg Nederland met 101:100 na verlenging.  

 Foto's | Wojciech Figurski/400mm.pl  

De Polen begonnen dit keer met Aleksander Balcerowski - door de harde verdediging en de acties van Michał Michalak en Mateusz Ponitka konden ze met 6:0 leiden. 

 

De rivalen herwonnen hun effectiviteit en na de driepunter van Yannick Franke leidden ze tot een gelijkspel. 

Jakub Nizioł had de situatie vrij snel onder controle met zijn worpen van afstand. Eindelijk, dankzij het doelpunt van Andrzej Pluta, was het na 10 minuten 28:20. 

 

In het tweede kwart behielden de Wit-Roden hun voorsprong. Coach Igor Milicic gaf de volgende spelers een kans en controleerde de individuele instellingen op het veld. Mateusz Ponitka was erg actief - na zijn volgende vrije worpen en de actie van Balcerowski was het verschil 15 punten.

De eerste helft eindigde met de score 57:44, en de reeds genoemde Ponitka had 21 punten. De rivalen begonnen het derde kwartaal met een 7:0-serie, die later werd onderbroken door Michał Sokołowski.  

Oranje versnelde aanvallend en bleef vechten voor een beter resultaat. De 2+1 van Dylan van Eyck bracht hen slechts twee punten dichterbij. Uiteindelijk onder andere dankzij het doelpunt van Sokołowski was het na 30 minuten 72:70.  

Aan het begin van het volgende deel van de wedstrijd zorgde Kai Edwards voor de bezoekers op voorsprong. De situatie werd opnieuw veranderd door Balcerowski en Sokołowski. Vooral laatstgenoemde nam de verantwoordelijkheid voor het resultaat op zich. Na korte tijd en de driepunter van Igor Milicic was het verschil zeven punten.  

Dit brak echter niet de rivalen die nog dichtbij waren. Met nog zo'n 36 seconden op de klok gaf het spel van Rienk Mast hen weer het voordeel!  

Milicic scoorde een doelpunt van afstand. De laatste actie van Oranje veranderde niets aan het resultaat, en dat betekende OT! In de verlenging bleef het erg spannend.  

Aleksander Balcerowski deed het uitstekend, maar een grotere voorsprong konden de Polen niet opbouwen. 30 seconden voor het einde betekende zijn driepunter een voorsprong van één punt voor de Wit-Rood.  

De Nederlanders konden het lot van de wedstrijd niet meer veranderen en dit betekende de overwinning van het team 101:100. “Deze twee wedstrijden waren erg aan elkaar gewaagd, moeilijk, met veel fouten. Gisteren is het ons niet gelukt om te winnen, en vandaag na verlenging hebben we eindelijk gewonnen.  

Er zijn veel positieve dingen aan deze wedstrijd.  

We verbeterden de game een-op-een, wat ons grootste probleem was in de eerste game.  

Het collectief moet nog worden verbeterd - zei Michał Sokołowski.  

Polen - Nederland 101:100 (28:20, 29:24, 15:26, 17:19, d. 12:11)  

Polen: Sokolowski 24, Balcerowski 23, Ponitka 21, Nizioł 10, Milicic 9, Pluta 8, Michalak 3, Garbacz 2, Żołnierewicz 1, Zyskowski 0, Wojcik 0  

Topscorers  Nederland: Mast 26, Kloof 22, Edwards 14

AANRADER! Boekpresentatie Game Changers - De geschiedenis van basketball in Nederland

 

MAASPOORT

Boekpresentatie Game Changers - De geschiedenis van basketball in Nederland, 26-11-2022 in Den Bosch

 

iBasketball

27 nov 2022 Bestel het boek: https://www.sportsmedia.nl/game-chang... 

Auteur Jacob Bergsma en gastheer Bob van Oosterhout ontvangen de grootste namen uit het Nederlands basketball ter gelegenheid van de lancering van het boek Game Changers - De geschiedenis van basketball in Nederland. 

In de Bossche Maaspoort spreken zij met onder anderen uitgever Michel van Troost (Arko Sports Media), journalist Mart Smeets en fotograaf Peter Smeets. Martin de Vries (Mister Donar) en Nashua-speler en -coach Jan Dekker vertellen over de magische krachten tijdens het Groningse kampioenschap van 1982. 

Rinus de Jong - the Godfather van het Nederlands basketball - en coach Ton Boot vertellen hoe zij Den Bosch aan de wereldtop brachten rond 1979. 

Kees Akerboom sr. en Ton Boot nemen het eerste exemplaar in ontvangst van het boek, uitgereikt door drie kleinkinderen-Akerboom. Kees Akerboom en Ton Boot vormen samen met Rik Smits de top drie van de 75 belangrijkste mensen in de geschiedenis van het Nederlands basketball, zoals samengesteld door een vakkundige jury. 

Ook alle andere 72 personen worden geroemd, op het podium uitgenodigd, of vertegenwoordigd door hun nabestaanden. 

Overleden grootheden zoals Vladimir Heger (oom Vladi), Theo Kinsbergen en Henk Konings worden geëerd. 

Kees Akerboom maakt indruk met zijn speech over coach Jan Janbroers en de diepe betekenis die Janbroers in zijn leven heeft. 

Er is een kennisquiz die wordt gewonnen door Jan Dekker en er zijn live optredens van Günter Weber (saxofoon) en zanger Gerard Alderliefste, beiden voormalig eredivisiespelers. 

Het boek is te bestellen via https://www.sportsmedia.nl/game-chang... 

Camera en geluid: Jeroen Beumer - JBE Productions 

Montage: Arie in 't Veld - iBasketball Foto: Christian Aarts

CITAAT CORONA IN ITALIË / DAGBOEK CORONAVIRUS ILJA LEONARD PFEIFFER: 'Het cruiseschip is een noodhospitaal geworden' / NRC COLUMNIST /

CITAAT(NRC 'Dagboek Coronavirus (Italië)', Ilja Leonard Pfeijffer, 13 maart 2020, 'Het cruiseschip is een noodhospitaal geworden'):

"‘Als een soldaat die zijn makkers ziet sneuvelen terwijl de vijand oprukt”, antwoordde een specialist van het ziekenhuis in Bergamo op de vraag van de journaliste hoe hij zich voelde"

&

"...De gezondheidszorg in Noord-Italië behoort tot de wereldtop. De regio Lombardije scoort een 9,9 volgens de parameters van de OESO. Ter vergelijking: Nederland krijgt in die ranglijst een 7,5. Maar het virus heeft het zorgsysteem zelfs in Lombardije volledig ontwricht..."

**

do · 26 maart 2020

We voelen ons niet veilig, we zijn in paniek

Het lichte knikje in de grafieken dat hoop gaf, was misschien toch niets meer dan een rimpeling in het almaar wassende water dat ons naar de lippen stijgt.

 

vr · 13 maart 2020

Het cruiseschip is een noodhospitaal geworden

Ilja Leonard Pfeijffer schrijft vanuit het Noord-Italiaanse Genua over leven in tijden van corona. "Er moet worden gekozen wie gered kan worden en wie helaas zal stikken op de gang."

 

Schrijver Ilja Leonard Pfeijffer woont in Genua, Italië. Voor NRC schrijft hij dagelijks over de impact die het coronavirus heeft op het dagelijks leven daar.

 Dagboek Coronavirus

Schrijver Ilja Leonard Pfeijffer woont in Genua. Op deze plek schrijft hij over de impact die het coronavirus heeft op het leven daar.

do · 26 maart 2020

We voelen ons niet veilig, we zijn in paniek

Het lichte knikje in de grafieken dat hoop gaf, was misschien toch niets meer dan een rimpeling in het almaar wassende water dat ons naar de lippen stijgt.

Alle stukken uit de serie Dagboek Coronavius:   ---  Hier  ---

FIBA EK MU20B / ORANGE LIONS: 21h30 3rd Game Nederland - Zweden & Verslag: 'Orange Lions MU20 denderen over Estland heen' / NBB BASKETBALL MANNEN JEUGD 2019 /

Orange Lions MU20 denderen over Estland heen

14 juli 2019 

Na de goede overwinning op Kosovo maakte de Orange Lions korte metten met Estland, dat tot dusver won van zowel Kosovo als Zweden. Al in het begin zette de Lions de toon, waarna het verschil gaandeweg groter en groter werd. Na een kleine tegenaanval van Estland in de laatste minuten werd het 84-57.

KWARTSTANDEN: 26-8, 21-14, 23-13, 14-22.

Game flow
Aanvallend schieten de Lions uit de startblokken, en ook verdedigend hebben zij Estland in de tang. Gecontroleerde aanvalssystemen hebben succes op het scorende verloop, en de Lions weten veel schoten van Estland te blokken en te verhinderen. Dit leidt tot het feit dat Estland haast geen driepunter erin krijgt en voornamelijk via drives en turn-around schoten tot scoren komt. Een ruststand van 47-22 komen zij niet meer te boven en de minuten die daarna verstrijken zijn ook in het voordeel van de Lions. Een sterk duel eindigt bij 84-57.

Top performers
Roel van Overbeek, 12 punten en 4 assists; Norbert Thelissen, 12 punten en 6 rebounds; Quinten Post, 11 punten en 10 rebounds; Morgan Stilma, 11 punten en 8 rebounds; Boyd van der Vuurst-de Vries, 10 punten en 7 rebounds.

Opvallend
Een groot reboundoverwicht voor de Lions tegen Estland: 52 om 33. De Lions zorgden voor 23 assists, Estland had er in totaal 9. De Lions leiden met 17 om 13 turnovers wel meer balverlies.

Laki Lakner: “Dit hebben de jongens zeker in zich”
“Zoals we ook in de voorbereiding hebben laten zien, kunnen we een tegenstander met grote cijfers verslaan. In de verdediging werd er enorm veel druk op de Estlandse verdediging uitgeoefend waardoor veel van hun sterke spelers en diverse schutters veel moeite hadden om de open ruimte te vinden. Zoals wij vandaag speelden, zijn wij ook zeker bestand om te kunnen winnen van Zweden. Morgen is het even een dagje rust, maar daarna moeten we weer aan de slag tegen Zweden waarna Armenië volgt. Met het spel van vandaag kunnen wij zeker ver komen, en dat hebben deze jongens in zich.”

Statistieken: klik hier

Beelden: klik hier

Volgende wedstrijd: Zweden – Nederland, dinsdag 16 juli om 21.30 uur (Nederlandse tijd).

Verslag overgenomen van de NBB-site, Originele post en nog veel meer Oranje Basketball Content: --- Hier ---

VERSLAG DBL AART DEKKER: Ontluisterende nederlaag Donar bij Dutch Windmills / DUTCH WINDMILLS DORDRECHT / DONAR GRONINGEN /

Alec Wintering was ongrijpbaar voor de verdediging van Donar, hier Arvin Slagter(Foto: Martin Blom)

DORDRECHT 11 februari 2019. Het seizoen van onbegrijpelijke ups en downs van Landskampioen Donar werd in Dordrecht vervolgd met een zware nederlaag. Dutch Windmills kon het hogere tempo van de laatste weken van de eerste tot de laatste minuut volhouden en boekte een nieuw hoogtepunt met een 88-59 overwinning en dat werd beloond met een staande ovatie van het publiek.

Zo ongenaakbaar als Donar Groningen vorig seizoen was, zo wisselvallig is het dit seizoen. Vorige week liet Landstede Zwolle in MartiniPlaza geen spaan heel van de Groningers, afgelopen woensdag werd, door Europees te winnen bij Varese, het seizoen in de Fiba Europe League met tenminste een ronde verlengd. Dutch Windmills heeft na de terugkeer van Alec Wintering op het veld de controle op het tempo in de aanval een beetje laten vieren; daarmee is het plafond wat betreft scoren een stuk hoger komen te liggen, maar ontstaan er ook wat meer kansen op fast-breaks voor de tegenstanders als de schoten eens niet willen vallen. Toen mij zaterdag om een voorspelling werd gevraagd wat dan ook mijn antwoord “dat ik geen idee had, en tenminste eerst wilde weten hoe het met de geblesseerde spelers aan Dordtse kant ging”.

Het antwoord op die vraag bleek “stukken beter!” te zijn; Jito Kok, Ryan Richardson en Shavon Coleman begonnen weliswaar nog op de bank en speelden wat minder minuten dan gebruikelijk, maar die waren wel van hoge kwaliteit. Bennett Koch speelde en stond in de basis vijf met Alec Wintering, Lavonte Dority, Pim de Vries en Floris Versteeg. Bij Donar speelden alle twaalf spelers en gingen Teddy Gipson, Lance Jeter, Jason Dourisseau, LaRon Dendy en Drago Pasalic van start.

Nieuw in de Dordtse Sportboulevard was een digitale boarding en met 75 toeschouwers van Barons Breda en wat hardcore Groninger fans extra op de tribunes waren die gezellig gevuld.

Koch won de tip maar dat leverde Windmills geen eerste schot op; Gipson doorzag Wintering en maakte de interceptie. Pasalic opende de score met een hookje. Daarna werden er over en weer schoten gemist. Tijd voor good-old Teddy Gipson; drie driepunters op rij van de oude vos. Tussendoor scoorden Wintering een reverse-layup en Versteeg een prachtige spin-hook na een cut-en-seal, waardoor Dordrecht een beetje in het Groningse spoor bleef 4-11. De eerste driepunter van Windmills kwam ook van Versteeg op assist van Wintering 7-11. Groningen zoekt de broodnodige inside-scores door Dendy te zoeken; deze trekt een fout van Koch en maakt een vrije worp, en mist zijn volgende schot van dichtbij. Wintering wordt bij een penetratie door Dourisseau uit zijn baan geduwd, maar maakt toch een prachtige ontspannen pullup-jumper. Een driepunter van Pasalic ging in-en-uit, ook Versteeg miste er een. De aanvallende rebound is voor Koch, die wordt aan zijn arm getrokken maar dat blijft onbestraft. Even later miste hij een open jumpertje van de baseline; de flollow-through was net niet ferm genoeg. Beide coaches begonnen flink door te wisselen. Een van die wissels was Jito Kok; hij denderde door het midden in een fast-break en kreeg een assist van van Overbeek hoog voor de basket; met een ontzettend hoge en harde slam-dunk als resultaat. Aan de overkant vervolgde hij met een blok op Mast die dacht een open schot te maken. Van Overbeek maakte gelijk ( 15-15 ) met twee vrije-worpen. Shane Hammink voelde zich zichtbaar niet senang; kon een drive niet kan afronden. Mast dunkte op assist maar schoot ook een airball driepunter. Er volgden aanvallende fouten van Kok en Koenis, en je voelde het momentum verschuiven. Kwart-1: 20-17

Een elbow-jumper van Pasalic verkleinde het verschil tot 1. En toen werd het Coleman-time; eerst nog een gemiste layup, passte de eigen aanvallende rebound uit, Windmills liet de bal prachtig rondgaan met uiteindelijk de open driepunter van Coleman op assist van Dority. Een steal van Wintering en weer een driepunter van Coleman nu op assist van Kok; 26-19. Time-out van Erik Braal. Pasalic kreeg wel erg gemakkelijk een fout voor een moving-screen. Een rommelaanval van Windmills, met Wintering die de bal net binnen kon houden; hij gooide een alley-hoop op Kok, Cunningham liep tegen zijn benen aan terwijl Kok een monsterdunk maakte; And1 en 29-19. Shane Hammink kwam slecht uit na een mooie drive, mist ook de tip op zijn eigen misser. Slagter kreeg een aanvallende fout, doorgeslagen stoppen bij Braal; weer een time-out. De 16-0 Windmills-run eindigde pas met een drive en layup van Arvin Slagter; 36-21. Op papier is zo'n achterstand in het basketball natuurlijk niet onoverkomelijk, maar met een ontketend Dutch Windmills en een Donar dat wel verlamd leek, bleek dat toch een ander verhaal. Rust: 47-31 dankzij een zwaar verdedigde verre driepunter van Cunningham.

Na rust hetzelfde beeld; bij Dordrecht werden dreigende trunovers omgetoverd in assists, zoals de hookpass van de Vries op Wintering. Bij Groningen was het gevoel waarschijnlijk dat iedere beweging een fout opleverde. Windmills liep beetje bij beetje verder weg, terwijl Wintering ongrijpbaar voor de lamgeslagen Donarverdediging overal doorheen vlinderde en ook nog onmogelijke layups afmaakte. Misschien nog wel het meest typerend voor het Donar van dit moment waren de pass-turnovers richting de plek waar iemand had moeten komen, maar niemand kwam...onder andere daardoor 18 keer balverlies voor Groningen tegen slechts 9 voor Dordrecht. 76-44 na dertig minuten.

De coaches wisselen in de laatste periode flink door; speelminuten voor iedereen. Shane Hammink ging verhaal halen bij de scheidsrechters na weer in ongelukkige drive, maar oogstte natuurlijk een technische-fout. Koenis vocht een postgevecht uit waarbij hij de eerste keer de fout meekreeg, maar de tweede keer tegen, en pakte vervolgens wel erg gemakkelijk zijn vijfde fout. Het maakte allemaal niet veel meer uit; Dutch Windmills boekte zijn meest markante resultaat tot dusver ( 88-59 ) en oogste een staande ovatie van het publiek en mag aanstaande donderdag een gooi doen naar de NBB Beker Finale. Donar zakte pijnlijk diep weg in zijn misère en krijgt woensdag ZZ Leiden op bezoek.

AART DEKKER

VERSLAG NBB BEKER AART DEKKER / HALVE FINALE: Dutch Windmills en Landstede Spelen Gelijk (73-73) in Eerste Wedstrijd DBL / DORDRECHT / DBL / ZWOLLE /

Ryan Richardson scoort in de Halve Finale voor de NBB Beker tegen Landstede (Foto: Martin Blom)

DORDRECHT, 7 februari 2019. Alweer een primeur in het Windmills-tijdperk van topbasketball in Dordrecht; Landstede Zwolle kwam voor de tweede keer binnen vier weken naar Dordt voor de eerste wedstrijd van een tweeluik waarin een plaats in de Finale van de NBB-Beker kan worden verdiend. De vorige wedstrijd was de eerste in het lopende seizoen van de DBL waarin een Top-4-team verloor van club buiten die elite, en het dieptepunt van een dip van drie nederlagen waarin de Zwollenaren toen verkeerden, en de eerste waarin Landstede het moest doen zonder Franko House, die inmiddels adequaat vervangen lijkt door Kayel Locke. Deze oogt iets minder massief als zijn voorganger, maar schijn bedriegt; ook Locke is een beresterke, ietwat undersized beul waar je niet te vaak tegenaan moet lopen.

Landstede zal ongetwijfeld naar Dordrecht zijn afgereisd met het doel niet nog eens verrast te worden door Dutch Windmills, en de nederlaag van januari recht te zetten.

Windmills op zijn beurt kwam sinds het voorlopige hoogtepunt van dit seizoen – die winst tegen Zwolle – een beetje in de problemen. Waar het op de zware blessure van Alec Wintering na nauwelijks te kampen had gehad met blessures, daardoor steeds in een vaste bezetting met een vast concept uiterst gecontroleerd kon spelen, en met succes – op een thuiswedstrijd tegen Feyenoord na werden alle tegenstanders uit het rechter rijtje duidelijk verslagen – veranderde dat allemaal nogal in de afgelopen drie weken. Lavonte Dority werd nogal laat aangetrokken als vervanger van Alec Wintering, die op zijn beurt verrassend snel weer terugkwam op het veld. Vervolgens viel de ene na de andere speler uit met blessures; Ryan Richardson ( miste twee wedstrijden ), Jito Kok (een) en Bennett Koch ging afgelopen zondag door zijn enkel en was deze wedstrijd tot de zijlijn veroordeeld. Prompt verloor Dordrecht uit van Feyenoord Rotterdam en thuis van Den Helder Suns.

Dit alles leidde tot een Dordtse startende vijf met Wintering, Dority, de Vries, Versteeg en Kok, waar vanuit Zwolle Kajami-Keane, van Oostrum, de Pagter, Dorsey-Walker en Dahlman tegenover werden gezet. Ondanks een aardig contingent aan luidruchtige Landstede Hammers ( Zwolse fans ) en het feit dat het volgens mij een primeur is voor Dordrecht dat de lokale basketball-trots op de drempel van een Beker Finale staat, puilden de tribunes nog niet echt uit van het publiek; de sfeer was goed, maar wat de aanwezigen voorgeschoteld kregen verdient echt meer publiek...

Net als afgelopen zondag gingen beide teams van start met open basketball in hoog tempo. Shavon Coleman won de tip, kreeg de bal terug en ging linea recta naar de basket voor 2-0. Ralf de Pagter verloor dan wel die tip, maar werd direct inside gezocht door Kaza Kajami-Keane – iets wat trouwens veelvuldig zou gebeuren gedurende deze wedstrijd – en vond de basket met een Turn-around-jump-hookje. Daarna wisselden Pim de Vries met een Jumpertje en Noah Dahlman met een lay-up tweepunters uit, alvorens Floris Versteeg de eerste driepunter binnenschoot. 7-6; 1m33 en er was nog geen schot gemist. De intenties werden nog duidelijker toen de Vries na een Dordtse stop de bal over het hele veld op flyer Versteeg gooide, al kwam die iets te ver onder het bord uit en kon hij deze Quick-break niet verzilveren. De Pagter tekende voor de eerste Zwolse driepunter, die kort daarna beantwoord werd met een drietje van Coleman. Zo werd de score in hoog tempo opgevoerd, met steeds een kleine voorsprong van Dutch Windmills. Het grootste verschil bedroeg in het eerste kwart zes ( 20-14 ), Kayel Locke – die er in de buzzer nog een moeilijk schot ingooide – verkleinde dat gaatje tot 22-19 aan het slot van de eerste periode. Naast de Pagter zocht Zwolle ook overduidelijk steeds opnieuw Noah Dahlman inside en met succes; de Dordtse Inside – waar Jito Kok slechts 5m54 akte de présence kon geven vanwege zijn blessure, zijn inbreng bleef beperkt tot drie rebounds en een Fast-break-follow-up-slamdunk op een gemiste vliegende layup van Roel van Overbeek – bleek niet bij machte daar voldoende tegenwicht te geven. Dahlman eindigde met een fraaie Stats-line ( 23p, 10:14 schot, 7r ) en leidde met 4 aanvallende rebounds zes collega's met offensieve terugkaatsers en dat leverde Zwolle in die categorie een surplus van 11 op ten opzichte van Dordrecht.

Kwart-2 gaf een ander beeld; veel balverlies over en weer en de vizieren die de eerste periode nog op scherp stonden bleken ineens beslagen. Windmills had in het eerste kwart gezien dat een zoneverdediging in ieder geval tijdelijk soelaas bood tegen de sterke Zwolse Inside en bleef dat wapen regelmatig inzetten, en Landstede ging ook wat harder vechten. Met als gevolg dat die scores schaars werden; 10-7 in het tweede bedrijf. Inmiddels was Ryan Richardson al even van die bank gekomen, maar het duurde lang voordat hij een beetje op gang kwam. Shavon Coleman was hinkelend naar de bank gegaan, ook hij ging door zijn enkel. Hij kwam wel terug; werkte hard, maar zijn productie viel vanaf dat moment terug. Het slot van de eerste helft was na een time-out van Geert Hammink met 1m50 te gaan en bij 26-26 duidelijk voor Dordt; Hidde Roessink scoorde na een prachtige drive en Alec Wintering scoorde uiterst cool een Pull-up-jumper in de buzzer. 

Key-stats eerste helft: Landstede schoot 29% van het veld en Windmills 39%.

In het derde kwart wordt de wedstrijd nog meer het genieten waard; Zwolle lijkt langzaam terug te komen 34-32, maar dan loopt Dordrecht toch weer uit 39-32. Een volgende run van Landstede slaagt wel: Kajmi-Keane schiet zijn ploeg met een driepunter voorbij Windmills 41-42 en die run stopt pas bij 41-47 met een driepunter van Nigel van Oostrum. Game over? Welnee; Floris Versteeg schiet zijn team met twee drietjes weer in de wedstrijd. Naast mooie acties laten beide teams af en toe ook bijna onbegrijpelijke blunders zien; de amusementswaarde neemt er alleen maar door toe. 

Bij 49-49 eindigt kwart-3.

Het blijft spannend tot het eind, en die spanning heeft blijkbaar ook zijn impact op de scheidsrechters; die missen links en rechts wel eens een 'beukje', of interpreteren het net even anders dan aan deze of gene zijde wordt gedacht. Richardson komt los voor Windmills en ook Wintering lijkt alleen maar beter te gedijen onder de spanning, aan de andere kant ploegen Dahlman en Locke door de bucket. Locke beukt al vallend zijn man omver, No-call, zoals zo vaak valt dan vlak erna de fout aan de andere kant, Geert Hammink pakt een Technische-fout. Kajami-Keane pakt zijn vierde fout, blijft staan en loopt even later tegen zijn vijfde aan. Pim de Vries gooit er na een Inside-out-assist een Set-shot-driepunter in en dan staat Windmills zomaar met 68-59 voor met nog 4m42 te gaan. Dit verschil van negen weten de Dordtenaren ruim twee minuten vast te houden. Met een marge van zo'n tien punten volgende week naar Zwolle voor de return? Het zou niet gek zijn. Maar dat blijkt toch te mooi om waar te zijn; Olaf Schaftenaar met een driepunter, Mike Schilder trekt een And1 met een fraaie finger-roll, mist de bonus, maar de aanvallende rebound wordt opgepikt door Noah Dahlman, die de aanval ook afrondt met een Hookshot. Het laatste schot is voor Lavonte Dority, werd er in fout(-je) op gemaakt? Ik denk van wel, de Refs vinden van niet. Eigenlijk is 73-73 wel een passende uitslag voor deze wedstrijd die voor het publiek meer dan de moeite waard was.

Volgende week donderdag wordt in het Landstede Sportcentrum beslist welk team van deze twee naar de NBB Beker Finale zal gaan.

Aanstaande zondag, 14h00 speelt Landstede eerst nog thuis tegen Apollo Amsterdam, en aansluitend, 16h00 krijgt Dutch Windmills Donar Groningen op bezoek.

AART DEKKER

VERSLAG DBL AART DEKKER: Dutch Windmills Dordrecht door Blessures in Last, Leon Williams voor Suns goede Vervanger Holland / BESCHOUWING / DEN HELDER /

Alec Wintering probeert te finishen tegen Thibault Vanderhaegen  van Den Helder Suns(Foto Martin Blom, 20190203)

DORDRECHT, 4 februari 2019 – Dutch Windmills Dordrecht miste basisspelers Jito Kok en Ryan Richardson, maar leidde desondanks de hele eerste helft (42-41). In de tweede helft nam Den Helder Suns de leiding over, en die werd tegen het einde onoverkomelijk groot voor Windmills. Suns won verdiend in een attractieve wedstrijd 75-83 en verkleint de achterstand tot twee verlieswedstrijden.

In een DBL waarin de verhoudingen ineens behoorlijk in beweging zijn gekomen – Donar dat struikelend en vallend aan het zwoegen is ineens 'stevig' op de vierde plaats, Top-4-teams die onderuitgaan tegen teams als Dutch Windmills, Aris en Apollo, Landstede dat struggelde en weer bovenkomt, en ook Den Helder Suns dat aan een flinke opmars bezig was, is het ineens stukken moeilijker om de uitkomst van wedstrijden te voorspellen. Slechts ZZ Leiden is nog ongenaakbaar, maar ook dat kan niet eeuwig duren, zou je tenminste redelijkerwijs mogen verwachten, – wordt elke wedstrijd meer en meer van belang.

Dutch Windmills was lang oersolide; zelfs langdurig zonder beoogde sterspeler en floorleader Alec Wintering werden steevast de wedstrijden tegen de vijf teams van het rechter rijtje gewonnen, mede doordat de jonge Roel van Overbeek hem goed verving. Toen verscheen er een Amerikaanse vervanger in Lavonte Dorrity, en kwamen zelfs overwinningen tegen de Top-4 in beeld. Alec Wintering werd vroeger dan verwacht weer uit de hoge hoed getoverd; geen vuiltje aan de lucht zou je denken...maar vorige week was Ryan Richarson geblesseerd en werd er voor de tweede keer verloren van Feyenoord...

Den Helder Suns daarentegen kwam erg langzaam op gang, verloor keer op keer (ruim) tegen Windmills, maar kwam de laatste weken sterk opzetten. Maar verloor recent -als een donderslag bij heldere hemel- zijn belangrijke Amerikaanse Guard Lavone Holland, en dan moet je maar weer afwachten hoe je zo'n speler kunt vervangen... Die vervanger stond er sneller dan verwacht -want Nederlands!- in de vorm van Leon Williams; wellicht het lot uit de loterij voor de jarige Suns-coach Peter van Noord.

De vierde ontmoeting tussen Windmills en Suns werd in het licht van het bovenstaande een cruciale; bij winst van Dordrecht zou het verschil met Den Helder oplopen tot vijf nederlagen, en dat met Donar afnemen tot slechts drie -waarmee het visioen van coach Geert Hammink, deel uit gaan maken van een Top-5, weer wat op zou lichten-, bij winst van Suns zou het verschil tussen de nummers-5&6 slinken tot drie.

Toen bleek dat Ryan Richardson(rug) en Jito Kok(knie) geblesseerd aan de kant zouden blijven zag van Noord ineens mogelijkheden voor zijn team. Hij had ook geblesseerden maar kon zijn sterkste vijf wel op het veld brengen (van Vuurst de Vries, van Vliet, Williams, Harris en Laurent). Hammink verving Kok door backup Koch, andere startters: Wintering, Dorrity, de Vries en Coleman.

Bennett Koch vloog uit het startersblok; nadat Shavon Coleman de tip won, ging hij sterk naar de basket, maakte zijn layup en trok een fout van Boy van Vliet, maar miste de vrije And1-worp. Later in de eerste helft zou hij met een kleine blessure uitvallen, hij kwam in de tweede helft nog wel terug, maar kon dus niet het verwachte surplus aan minuten bij afwezigheid van Kok niet maken en zeker niet vertalen in een prestatie waarmee hij zijn coach wellicht wat hoofdbrekens wat betreft de startende vijf zou kunnen bezorgen. Er ontvouwde zich een snelle, open -te open vond Hammink na de wedstrijd want: te weinig verdedigende intensiteit- wedstrijd waarin Windmills ongebruikelijk snel scorend op gang kwam, maar waarin Suns weliswaar op kleine achterstand gewoon meeging. Pim de Vries, verdedigend vaak cruciaal voor de Dordtenaren, pakte binnen 39 seconden al twee fouten, en werd naar de kant gehaald, wellicht speelde dat ook een rol. Nieuwkomer Leon Williams pakte zijn leidende rol vanaf het begin; met een penetratie en dish op Alex Laurent voor 4-3. Bij 10-5 zorgde de meer dan goed spelende Boy van Vliet met de eerste rake driepunter van de wedstrijd en een persoonlijke 5-punts-run voor de eerste gelijke stand. Het eerste kwart werd afgesloten met 20-15.

In het tweede kwart bleef het een open wedstrijd, maar vooraleerst leek Windmills -in lijn met de meeste eerdere onderlinge wedstrijden- wel ongebruikelijk vroeg -binnen ruim twee minuten- afstand te nemen van Suns; ze liepen uit naar het grootste verschil van de wedstrijd 30-17 en misten slechts een schot, een driepunter van Hidde Roessink, Roel van Overbeek pakte echter de aanvallende rebound, dus het rendement bleef in die fase maximaal. De 10-2 run werd afgesloten met een driepunter van de weer ijzersterk spelende Coleman(25p, 13r(4or), 2a, 4st) vlak nadat hij tot op dat moment ook goed spelende Koch na diens blessure verving. Het verschil van rond de tien punten bleef enige tijd in stand, in die fase onderscheidde van Overbeek zich met een aantal schitterende assists. Williams antwoordde met ook een sterke fase, die begon met een driepunter op assist van Boyd van Vuurst(35-25) en vanaf dat moment begon de wedstrijd eigenlijk te kantelen richting Suns waar de eerste vijf het merendeel van de minuten, en vrijwel de hele productie voor hun rekening namen. De rust kwam bij 42-41.

Na de rust startten de Windmills met een furieuze en veel fysiekere verdediging, maar opvallend genoeg was het Suns dat daarvan alleen maar profiteerde; het kostteze nog een minuut om de voorsprong te pakken -een driepunter van de sterk spelende Laurent- en die stonden ze nooit meer af. Dordrecht klampte wel aan, kwam iedere keer terug tot een paar punten, maar het kwam niet meer langszij, laat staan voor. En de man die daar misschien wel het meest verantwoordelijk voor was was Boy van Vliet die -zelfs als hij gewoon goed verdedigd werd- rustig bleef en zijn schoten -zelfs een aantal onmogelijke- bleef maken. Hij sloot de wedstrijd af met 25 punten(70%), waarvan zes driepunters zonder er een te missen. Maar ook zijn 7 rebounds en 4 assists mochten er wezen.

Via 56-60 na drie kwarten werd het verdiend 75-83 voor Den Helder Suns, dat mag constateren dat het in Leon Williams een meer dan uitstekende vervanger voor Holland heeft binnengehaald, en dat het deze spelerswissel vrijwel zonder kleerscheuren heeft overleefd, de achterstand op Windmills is wat kleiner geworden, alhoewel nog steeds drie nederlagen meer. De komende wedstrijden brengen afwisselend Top-4-teams en concurrenten, alhoewel er nog wel een varkentje gewassen moet worden waar het om de thuiswedstrijd tegen ZZ Leiden gaat die tegen de zin van Suns uit het programma is gehaald.

Voor Dutch Windmills is er veel werk te verzetten alvorens een van de hoogtepunten van het seizoen -de eerste Halve Finale voor de NBB-Beker tegen Landstede, aanstaande donderdag thuis, 20h00- kan worden aangevangen; drie spelers fit krijgen, en het gecontroleerde spel terug zien te vinden waarmee de nieuweling in de DBL tot voor kort zoveel succes boekte. Het is te hopen dat het Dordtse publiek die prestaties herkent en erkent en massaal de weg naar de Sportboulevard weet te vinden.

AART DEKKER

BESCHOUWING AART DEKKER / DBL: Dutch Windmills vs. Landstede Zwolle - Wordt de DBL-Top-4 alsnog een Top-5? / DUTCH WINDMILLS DORDRECHT /VERSLAG (LANG) /

Shavon Coleman dunkt tegen Landstede Basketball Zwolle (Foto DW/DBL, Martin Blom)

Nu de top van de DBL voor het eerst in jaren weer behoorlijk open is -in de zin dat de voorspelbaarheid van onderlinge resultaten toch minder is dan onder bijvoorbeeld de (bijna) totale dominantie van een ploeg als Donar- begon onder 'insiders' de vraag op te komen wie van de Top-4 de meest verslaanbare (voor nummer 5 t/m 10) zou zijn, en natuurlijk ook wat dat voor straks -tegen Play-offs-time- zou kunnen betekenen...

Op 5 januari j.l. was Landstede Zwolle nog de ongenaakbare Nr.1 met slechts een keer verlies. Dat ZZ Leiden wat betreft verliezen dezelfde status had, werd in de stand erg geflatteerd doordat de Leidenaren een straatlengte achter lagen wat betreft gespeelde (en dus ook gewonnen) wedstrijden. Dat komt natuurlijk ook door de manier waarop wij in Nederland gewend zijn competitiestanden in beeld te brengen...maar ja....

5 januari, dat was negen dagen geleden, en in het Basketball kunnen dingen snel veranderen...


Als iemand mij de laatste maanden een pistool op het hoofd had gezet om een eindranglijst per het einde van het reguliere seizoen te voorspellen, dan zou ik dat een moeilijke vraag hebben gevonden – vooral omdat 'er nog heel veel zou kunnen gebeuren tot de deadline voor het aantrekken van nieuwe spelers'. Maar datzelfde geldt ook nog voor de periode vanaf dat moment, tot het begin van de Play-offs; zeker nu we in de Top-4 drie zeer diepe teams hebben, tegenover een uiterst smal team met een zeer, zeer sterke eerste vijf (ZZ Leiden). Je laat er natuurlijk je gedachten weleens over gaan -dat is toch een van de dingen die sport zo leuk maken- en alhoewel ik mijn petje afneem voor wat er bij Landstede Zwolle Basketball allemaal gebeurt, dat ik wat later in het seizoen wellicht toch Landstede Zwolle als de meest verslaanbare zou (gaan) zien, dat was voor mij -afhankelijk van de (mogelijke) Roster-ontwikkelingen bij de drie andere Top-4-teams- zeker een overweging.


Dutch Windmills Dordrecht dreigde even als een soort bruggetje tussen de Top-4 en de vijf anderen 'los' te komen te bungelen. Zelfs coach Geert Hammink -een tijd geleden zei een van de Windmills-bestuurders tegen mij “Geert? Die wil 'gewoon' Kampioen worden!”- die af en toe nog wel eens ventileerde dat “voor hem de vraag was of er sprake zou zijn van een Top-4, of toch meer van een Top-5?” leek de hoop dat zijn jonge team alsnog die aansluiting zou kunnen bewerkstelligen, een beetje opgegeven te hebben. Maar ineens is het plaatje begonnen te bewegen. Ik schreef het al; Den Helder Suns is, ondanks alle verloren wedstrijden tegen juist Windmills, inmiddels bezig aan het op zijn beurt alles winnen van wat onder hen staat, en zou dus een bedreiging kunnen gaan vormen voor Dordrecht mochten dat ergens steekjes gaan laten vallen. En aan de andere kant was de vraag wanneer -en dus niet 'of'!- de Dutch Windmills een of meer wedstrijden zouden gaan winnen van Top-4-teams, en hoe vaak ze dat voor de Play-offs nog zou gaan lukken. Eerlijk gezegd zag ik dat moment rap dichterbij komen, maar uitgerekend Landstede Zwolle was niet mijn eerste kandidaat voor dat feit...


Maar het blijft dus Basketball; en dat betekent -in tegenstelling tot bijvoorbeeld een sport als voetbal- alles in korte tijd kan veranderen, of er tenminste heel anders uit kan gaan zien.


Dutch Windmills tegen Landstede Zwolle op zondag 13 januari dus in Dordrecht. Landstede, waar je geen spelersmutaties verwacht, behalve dan natuurlijk iets als de recente return van een lang geblesseerde Olaf Schaftenaar. Maar bij Zwolle ontbrak Franko House, en naar nu blijkt definitief. Nu is Landstede een diep team met een brede bank, en zou een speler minder afgezet tegen eentje die terugkomt niet veel uit mogen maken -zeker niet tegen een team dat al twee keer relatief moeiteloos verslagen werd, maar toch...

Bij Windmills is de vervanger van Alec Wintering (Lavonte Dority) inmiddels wel ingepast – al komt hij nog steeds van de bank omdat Roel van Overbeek het krediet als starter de afgelopen maanden wel heeft verdiend. Maar bijvoorbeeld vorige week tegen New Heroes Den Bosch, toonde hij al duidelijk zijn meerwaarde; onder andere ervaring, massa en fysieke kracht.


Bij Windmills de gebruikelijke starters(van Overbeek, Richardson, de Vries, Coleman en Kok), bij Landstede Kajami-Keane, van Oostrum, Dorsey-Walker, Schaftenaar en Dahlman. De tribunes waren redelijk bezet, maar minder dan vorige week tegen Den Bosch.


Het begin van de wedstrijd leek een herhaling van de twee eerdere Dordrecht-Zwolle ontmoetingen te worden. De Windmills konden iets gemakkelijker behoorlijke schoten vinden -maar die werden tegen een hoog percentage gemist- terwijl Landstede ook niet geweldig speelde, maar wel voldoende tot fatsoenlijk afronden kwam. En dan is 13-22 een stand die je na tien minuten ongeveer verwacht.


Datzelfde beeld zette zich nog een tijdje voort: daarmee bereikte Zwolle een maximale voorsprong van 15-27. Vanaf dat moment begon het beeld een beetje te verschuiven. Eigenaardig genoeg was het Zwolle dat energieker en feller begon te verdedigen, maar was het het spel van Windmills dat daarmee mee ging en dus ook beter werd. Dat begon met de weer van een griep herstelde Shavon Coleman en Jito Kok; de eerste ging vanuit een verdedigende rebound met zijn Trade-mark (de Coast-to-coast) in transitie, en werd afgesloten met een score van Kok. Even later Dishte Coleman de bal uit een Baseline-spin-move panklaar voor een slamdunk van alweer Kok. Coleman nam de volgende twee punten uit wederom een Spin-move zelf voor zijn rekening, en kort daarop was het Pim de Vries die op een Flashcut de bal kreeg en Inside-out de assist gaf voor een driepunter van Lavonte Dority. Toen waren de Dordtenaren terug op 22-29, en hadden ze het vertrouwen en de spirit dat er wat te halen viel.

Met 3m53 op de klok had Herman van den Belt genoeg gezien; hij nam een time-out bij 24-31. Er leek nog weinig vuil aan de lucht voor de Nr.1 van de DBL, maar achteraf bleek de wedstrijd toen toch al gekanteld... Na de onderbreking kwam Bennett Koch door met een fraaie linkshandige onderhandse Hook om zijn tegenstander heen, Ralf de Pagter -in mijn ogen iemand die Zwolle

Ralf de Pagter kwam al vroeg in foutenlast (Foto Ivonne de Bruin/Landstede)

wellicht door deze moeilijke fase heen had kunnen trekken- maakte daar zijn derde fout op, Koch rondde de And1 af, en blokte een lay-up van Kajami-Keane weg. De Canadees -die aan een erg goed eerste Europese seizoen bezig is en op mij tot nu toe erg solide overkwam- had daarvoor ook al te maken gehad met Blocks en intimidatie(s) van Jito Kok, en zou de wedstrijd afsluiten met een 5 op 15 schot; natuurlijk ver beneden wat we van hem gewend zijn. In diezelfde fase had hij ook nog eens pitbull-verdediger de Vries op zijn huid; al met al andere koek dan in de eerdere onderlinge wedstrijden.

De eerste helft werd afgesloten met een driepunter van Kevin Bleeker en een Pull-up-jumper van Dority op ruststand 36-40. Op dat moment was het energieniveau van Dutch Windmills al zichtbaar (veel) hoger...”er was in de voorafgaande week fantastisch getraind” zei coach Hammink, en dat vertaalde zich blijkbaar in het geloof dat dit de wedstrijd zou gaan worden waarin de Windmills weer een stap zouden gaan maken.

Freek Vos kwam een fase goed door met scores(Foto, Landstede Ivonne de Bruin)

Toch werd dat aan het begin van de tweede helft nog niet direct omgezet in een kanteling van de voorsprong. Onder andere Freek Vos kwam in de periode goed door met een paar scores, dus het verschil werd zelfs weer wat groter. Maar toch leek het (mij) alsof de Zwollenaren de bui toch al een beetje zagen hangen. Er volgde een fase waarin over en weer wat Airballs werden afgevuurd en ballen werden weggegooid, maar het verschil in spirit werd steeds duidelijker waarneembaar. Ryan Richardson -die (nog te) vaak een flinke aanloop nodig heeft voordat hij een scorende factor wordt- kwam tot leven en ook Coleman ging vlammen. Uitgerekend een 1-2-tje van die twee had de eerste voorsprong voor Dordt kunnen realiseren; Richardson gooide een Alley-hoop die Coleman alleen achterwaarts en vanachter het bord had kunnen dunken, maar dat was iets teveel gevraagd, hij koos voor een tip, die ging net mis, maar mooi was het wel! Daarna volgde een puntje-puntje-fase. In de laatste twee minuten werd de kanteling van de wedstrijd voltooid. In een wedstrijd waarin de Fast-break-punten dun gezaaid waren(Dordt 12, Zwolle 11) maakten de Windmills een verschilletje met snelle uitvallen en And1's. Na 30 minuten was het 62-57.


Het laatste kwart werd een heerlijk schouwspel -in ieder geval vanuit Dordts perspectief- het bleef spannend, er werd geknokt, er kwamen mensen in foutenproblemen; kortom alles wat basketball-liefhebbers op de tribune zich mogen wensen werd vertoond. Zelfs de in aantal nog steeds veel te beperkte Windmills-aanhang kwam los, en dat terwijl er een deur verder duizenden toeschouwers genoten van Suzan Schulting c.s. op het EK Short-track.

Dutch Windmills Dordrecht liet zich de eerste winst – met 77-74 – tegen een Top-4-team niet meer ontfutselen. Je kunt erover twisten of Landstede Zwolle zich de kaas van het Zuid-Hollandse brood liet eten. In ieder geval wel volgens coach Herman van den Belt; hij kwalificeerde het spel van zijn spelers als “geknoei”, en verbaasde zich erover dat “de boodschap dat Zwolle van iedereen kan verliezen, ook na twee achtereenvolgende nederlagen tegen Den Bosch en Leiden, blijkbaar nog niet overgekomen was...”


Zwolle moet zijn wonden likken en hergroeperen, en speelt de volgende wedstrijd donderdag uit bij BAL in Weert. Wie weet betaalt deze slechte fase zich later in het seizoen -als de prijzen verdeeld gaan worden- uit.

Dutch Windmills heeft een week voordat de eigenlijke Nr.1 van de DBL op bezoek komt; Zorg en Zekerheid Leiden maakt voor het eerst zijn opwachting aan de Sportboulevard in Dordrecht aanstaande zondag.

Hammink heeft een hele week om zijn mannen te prepareren op de tegenstander waartegen uit een helft goed tegen op werd gespeeld, maar die zijn jongelingen in de tweede helft van het veld bliezen. Hij zag Lavonte Dority een grote toegevoegde waarde worden, terwijl Roel van Overbeek -die de lange periode zonder Amerikaanse PG geweldig werk afleverde, maar nu toch wel speeltijd verliest- een uiterst belangrijke driepunter bijdragen in de eindfase, en -misschien wel het belangrijkst- Jito Kok een grote bijdrage leveren voor zijn team; met Blocks en Intimidaties, maar ook met scores, waaronder enkele cruciale And1's.

Jito Kok, hier tegen Kevin Bleeker,  speelde een grote rol in de winst op Landstede(Foto Ivonne de Bruin, Landstede)

Hopelijk ziet Kok van zijn kant dit wapenfeit als extra incentive om zich ook als scorer meer te manifesteren, want dat heeft een Top-5-team, en zeker dit Dutch Windmills, gewoon nodig van zijn International.



AART DEKKER

DBL VERSLAG AART DEKKER: New Heroes Den Bosch verslaat Dutch Windmills Dordrecht duidelijk

Ryan Richardson zoekt het in een hoge floater tegen New Heroes Den Bosch(Foto: Dutch Windmills, Martin Blom)

Het Dordtse Dutch Windmills bezet de vijfde laats in de DBL inmiddels met een straatlengte voorsprong. De meeste wedstrijden tegen Top-4-teams gingen ruim verloren, tegen de tegenstander van zondag -New Heroes Den Bosch- werd op 11 november 2018 de zwaarste nederlaag (77-46) geleden. Recent kwamen de Windmills thuis tegen Donar wel dicht bij winst. De volgende sportieve uitdaging is dus om een Top-4-team te verslaan. Om dat tegen al tegen New Heroes te doen, het team dat ondanks een ware epidemie aan blessures een sterke reeks wedstrijden neerzette en nu bovendien langzaam op volle sterkte aan het komen is door terugkerende spelers en vervangers van langdurig geblesseerden, bleek een te stevige opgave.

Geert Hammink startte met Roel van Overbeek, Ryan Richardson, Pim de Vries, Shavon Coleman en Jito Kok en Ivica Skelin met Keshun Sherrill, Jesse Voorn, Payton Henson, Jonathan Williams en Roel Aarts. En dat gebeurde voor beduidend beter gevulde tribunes dan de laatste wedstrijden in de Dordtse Sportboulevard.

Het kostte New Heroes Den Bosch even op op gang te komen – met zes minuten gespeeld was de stand 5-6 – maar toen de aanval eenmaal ging lopen ging het hard: 12-22 na tien minuten. In die fase scoorden de Bosschenaren van waar en hoe ze wilden en tegen hoge percentages, de run werd gestart met back-to-back driepunters van Jesse Voorn. Dordrecht koos -vooral in het begin- vaak voor de driepunter, maar daarvan viel er maar een -van Floris Versteeg- laat in de periode. De Bossche verdediging stond goed en leek te massief en fysiek voor Dutch Windmills, dat verklaarde misschien ook wel deels de Dordtse schotkeuze.

In het tweede kwart was het beeld hetzelfde; weinig Dordtenaren die hun man konden verslaan, terwijl New Heroes gemakkelijk kansen uitspeelde en afrondde. Opvallend was het ook dat beide teams voor de rust slechts een keer op de vrije worplijn terecht kwamen; de scheidsrechters lieten behoorlijk wat contact toe. Het was dat Lavonte Dority vlak voor tijd nog een zwaar verdedigde driepunter raak schoot, anders hadden de Windmills in het tweede kwart de dubbele cijfers niet gehaald. Den Bosch reboundde Dordrecht in de eerste helft trouwens met 19 tegen 10 ook volledig weg.

Met een 24-45 ruststand en zo'n krachtverschil was de hoop op een spannende wedstrijd wel verkeken, de vraag was nu meer hoeveel veerkracht Dutch Windmills op zou brengen, en of en hoe ver New Heroes de teugels in de tweede helft zouden laten vieren.

Dordrecht verhoogde in het derde bedrijf het tempo van de transitie en dat doet hun spel meestal goed. Nu leidde het in eerste instantie tot meer balverlies, gemakkelijke Bossche scores en een nog groter verschil; het maximum was tweemaal 27 punten, de laatste keer op een steal en layup van Maarten Bouwknecht bij een 34-61 stand met nog anderhalve minuut te gaan in het derde kwart. Toch deed het het spel van Windmills en de wedstrijd als schouwspel uiteindelijk wel goed. Lavonte Dority -de recente aanwinst van van de Dutch Windmills als vervanger van Alec Wintering- wees zijn teamgenoten ook een beetje de weg; als je dan niet langs of door die Bossche muur heen komt met je aanvalsacties, dan moet het maar eroverheen. Toen hij succes bleek te hebben met schoten met hoge bogen en hoog op het bord, volgden er ook anderen die methode. Het derde kwart werd afgesloten met 36-61.

De laatste periode werd er natuurlijk flink doorgewisseld. Bij Den Bosch kwam Norbert Thelissen door met een paar mooie scores, en bij Dordrecht was Nick Hammink al wat eerder begonnen aan een sterke beurt van de bank. Floris Versteeg kwam tot 14 punten zonder (volgens de statistieken) te missen. De bank van Dutch Windmills kwam gezamenlijk trouwens tot 38 punten van de totaal 59, dat was wellicht deels te danken aan een zieke Shavon Coleman die met 5 punten ver onder zijn normale productie bleef. Uiteindelijk wisten de Windmills de erg scheve verhouding van de eerste helft op verschillende fronten iets meer in evenwicht te trekken en zorgden ze er ook voor de de wedstrijd niet helemaal als een nachtkaars uitging. Bovendien was deze uitslag (59-81) ook cijfermatig beter dan de vorige in Den Bosch. Maar deze wedstrijd maakte ook duidelijk dat er toch meer voor nodig is om een goed, diep ervaren en fysiek team als New Heroes echt te bedreigen.

Op maandag kunnen de Dutch Windmills zich in Amsterdam tegen BV Amsterdam bij de laatste vier van de NBB-Beker proberen te spelen, en voor New Heroes staat dinsdag alweer een echte topper op het programma als het zich thuis tegen Landstede Zwolle wat betreft nederlagen naast die tegenstander zou kunnen spelen.

AART DEKKER

AART DEKKER VERSLAG / DBL: Dutch Windmills verslaat Apollo nipt in een aantrekkelijke, spannende wedstrijd / AMSTERDAM / DORDRECHT /

Jumpball tussen twee hoogspringers inside: Jito Kok vs. Berend Weijs(Foto van de wedstrijd van 31 oktober, Apollo-Dutch Windmills, DBL-site)

'Een goed begin is het halve werk' zegt een Nederlands Spreekwoord, en dat gaat waar het het team van Dutch Windmills betreft vooralsnog zeker op. Het wedstrijdschema was in het begin bijna perfect, en de Dordtenaren maakten er optimaal gebruik van met vijf overwinningen op zes wedstrijden, waarbij alle concurrenten voor de vijfde plaats op rij werden verslagen. Dit kan niet gezegd worden voor Apollo Amsterdam, de tegenstander van gisteren in Sportboulevard Dordrecht. Toen ik afgelopen zomer coach Patrick Faydherbe sprak was hij er van overtuigd dat Apollo een leuk team zou hebben in 2018-2019; “Zeker beter dan vorig seizoen”. Maar dan moet een Low-budgetclub als Amsterdam niet teveel tegenslag hebben, een goede voorbereiding draaien en liefst (bijna) altijd compleet zijn...en dat gaat dit seizoen niet op; blessures, afwezigheid door onder andere bezigheden -bijvoorbeeld vanwege de 3X3- en andere malheur -Aron Roye zit er bijvoorbeeld al een tijd naast door hartritmestoornissen- zorgden juist voor een tot nu toe zelden of nooit complete ploeg. Dus de uitgangssituatie voor de tweede wedstrijd tussen Dordrecht en Amsterdam was dat Dutch Windmills op de vijfde plaats stond met 6W:6L, terwijl Apollo onderaan stond met 2W:12L; best wel een fors verschil als je de punten vooral moet pakken tegen de andere vijf clubs buiten de Top-4. Op 31 oktober stonden deze twee in de Apollohal ook al tegenover elkaar, toen wonnen de Windmills relatief gemakkelijk; 81-95. Dat was trouwens met afstand de hoogste score van Dordrecht in de DBL; het team scoort in de DBL -als het redelijk/goed speelt- eigenlijk altijd in de zeventig punten.

Maar iedere wedstrijd begint op 0-0 zo ook deze; 'resultaten uit het verleden bieden geen enkele garantie...' Windmills begon met de inmiddels beproefde eerste vijf van Overbeek, Richardson, de Vries, Coleman en Kok, en daar stonden tegenover Mack Bruining, Dimeo van der Horst, Matthew van Tongeren, Malevy Leons en Berend Weijs. De jumpbal tussen de twee misschien wel beste inside shot-blockers/-intimidators in de DBL, Jito Kok en Berend Weijs werd gewonnen door Kok, de eerste drie schoten van de wedstrijd waren driepunters: Shavon Coleman miste de eerste, Dimeo van der Horst de tweede, maar hij pakte wel zelf de aanvallende rebound en gaf de assist voor poging nummer-3; uitgerekend Berend Weijs zette de 0-3 op het bord. Misschien was het wel deze start die de toon voor de rest van de wedstrijd zette...

Pas na twee minuten kwamen de eerste Dordtse punten op het bord; na een aanval waarin Ryan Richardson een driepunter miste, pakte Coleman de rebound, miste Jito Kok dicht bij de basket, pakte Coleman nogmaals een aanvallende rebound, waaruit hij dan tenslotte zelf maar scoorde; 2-3. Zo'n wedstrijd dus... Mocht iemand de indruk krijgen dat ik het verhaal van een slechte en onaantrekkelijke wedstrijd aan het optekenen ben, die indruk is niet juist; ik vond het vanaf het begin een leuke wedstrijd om naar te kijken. Beide ploegen speelden met veel energie, speelden snel, en lieten de bal vaak goed en snel rondgaan. Alleen het laatste stukje -het afmaken van (mooie) aanvallen met scores tegen een behoorlijk percentage- daar ontbrak het beide teams deze wedstrijd wel een beetje aan. Dutch Windmills eindigde over-all met 34% schotpercentage, en Apollo met 40%. Driepunters: Windmills 12:30(40%), Apollo 13:33(39%), Tweepunters: Windmills 12:40(30%), Apollo 13:31(41%). Bedreven stats-lezers kijken dan meteen verder; waar zit hem dan het verschil? Nou wat scoren betreft op de vrije-worplijn: Windmills 11:15(73%), Apollo 4:11(36%). En nog een slagje dieper, Rebounds: Windmills 38(14OR), Apollo 50(15OR), en Turnovers: Windmills 10, Apollo 16.

Alhoewel het begin van de wedstrijd dus een driepunter voor Apollo was, was het eerste kwart toch duidelijk voor Dutch Windmills, maar de eerste vijf minuten bleven de teams dicht bij elkaar; 12-10 met nog 4m14 te gaan. Die stand bleef twee minuten staan. Toen was het Ryan Richardson -die ik trouwens veel consistenter energiek en agressief vond spelen dan tot dusver- die met een layup en een And1 de ban brak, en een run startte die pas bij 23-10 in het tweede kwart stopte. Goede rekenaars merkten dus op dat Apollo erg lang niet scoorde. Dat klopt: de 12-10 was een driepunter van Mack Bruining met 4m14 te gaan, 23-10 was een driepunter van Roel van Overbeek, en pas bij 9m28 -een tweepunts-jumper van Matthew van Tongeren- kwam Apollo weer aan scoren toe. Stellen dat Dordrecht daar de wedstrijd al won, is te kort door de bocht; al met nog 3m39 te gaan en 46-45 -een driepunter van Mack Bruining- in kwart-2 was Apollo weer bij, en kwam daarna ook nog meermaals op een kleine voorsprong. Aan het eind van het derde kwart was het 52-50 voor Windmills, en datzelfde verschil stond ook aan het eind van de wedstrijd op het scorebord: 71-69.

Nog een statistiekje van deze wedstrijd: Punten uit Turnovers: Windmills 14(0), Apollo 7(3), tussen haakjes dat cijfer over de eerste helft. Dordrecht is meestal op zijn best als het goed verdedigt, reboundt en rent in de aanval, en dat is ook waar coach Geert Hammink van de Dordtenaren zich regelmatig over opwond; ik had de indruk dat hij vond dat het allemaal nog stukken sneller kon. Meestal maakte Windmills in de gewonnen wedstrijden inderdaad op die manier dus het verschil, maar deze wedstrijd dus niet; en dat kwam omdat Apollo het hoge tempo goed bij kon houden. Want uiteindelijk waren het dus de gemiste vrije-worpen van Apollo die het verschil maakten.

Ik heb deze keer het verhaal van de wedstrijd maar eens aan de (sleutel) statistieken opgehangen en niet het wedstrijdverloop geschetst van kwart naar kwart. De reden? Omdat het gewoon een leuke -want spannende en aantrekkelijke- pot basketball was, waarin de intensiteit en het tempo hoog lagen, en er veel strijd geleverd werd, maar er niet altijd even bekeken gespeeld werd. Met gedurende de wedstrijd over en weer wel de nodige aantrekkelijke en soms spectaculaire hoogstandjes, maar daarover straks meer. Wel een aantrekkelijke wedstrijd voor het publiek dus -tenminste dat is mijn mening- maar helaas voor (nog) veel te weinig publiek -ik schat ongeveer 100M/V-...en daar ligt dus de grote uitdaging voor het management van Dutch Windmills; want een afgetekende vijfde plaats na ongeveer een derde van het reguliere DBL-seizoen -en wat betreft thuiswedstrijden de winterstop- is voor een nieuwe club gewoon keurig. De ploeg is ook netjes op schema voor een aantrekkelijke positie in de Play-offs.

Maar mijn stelling is altijd: “Je speelt professionele sport voor publiek!”, en dat betekent dus dat de hal sfeervol en vooral (tenminste redelijk) vol moet lopen met betrokken publiek, en dat is ondanks de mooie resultaten en het leuke basketball dat er in Dordt gespeeld wordt door Dutch Windmills Dordrecht nu nog verre van het geval.

Uit het niets een geweldige doordunk van Hidde Roessink(Foto: DW)

Nog wat highlights van de wedstrijd uit mijn notities: beide PG's Roel van Overbeek(13p, 1r, 4ass, 1to, 40min) en Mack Bruining14p, 2r, 2to, 1steal, 1bs, 28min) waren goed bezig in de nog voortdurende afwezigheid van de beoogde starters Wintering / Dority (Windmills) en Roye (Apollo). De shotblockers / rebounders / intimidators Berend Weijs(11p, 14r(1or), 3ass) en Jito Kok(3p, 9r(5or), 3ass, 1steal, 1bs) waren zeer aanwezig -en wellicht (mede) een verklaring voor de lage schotpercentages dicht bij de basket- maar Jito Kok had wel erg veel moeite de bal in de basket te krijgen(1:10schot). Ryan Richardson dus consistenter en actiever dan voorheen maakte de laatste driepunters van de wedstrijd voor Windmills en daarmee een groot verschil, Shavon Coleman had zijn zoveelste Double-double met 11 punten en 11 rebounds. Bij Apollo was Matthew van Tongeren productief(7p, 11r(3or)) en droeg Dexter Hope met 3:3 driepunters, (14p, 4r) ook flink bij. Dimeo van der Horst kon scorend niet domineren -ik denk dat de Dordtse verdediging hem aardig onder controle had-, maar kwam wel dicht bij een Triple-double(11p, 7r(3or), 10 ass). Tenslotte was ook Hidde Roessink het vermelden waard; ook hij was agressiever in de aanval, met als hoogtepunt een geweldige doordunk.

De uitdagingen voor Dutch Windmills zijn dus duidelijk; voor het team, zich verder ontwikkelen en de positie op de ranglijst handhaven of verbeteren, voor het management en team, de zaal goed gevuld met betrokken publiek zien te krijgen. Voor Apollo Amsterdam is de uitdaging ook duidelijk; gezien het vertoonde spel in deze wedstrijd zou de ploeg flink omhoog moeten (kunnen) kijken, zeker als iedereen weer fit en beschikbaar is. Maar gezien het feit dat het niveau van de teams onder de Top-4 opgewaardeerd en genivelleerd is, is het behalen van de Play-offs al een flinke kluif als eerste doel. Dutch Windmills speelt aanstaande woensdag een Bekerwedstrijd uit bij Feyenoord Basketball Rotterdam, en sluit dan af uit in Weert tegen Basketball Academie Limburg op zondag alvorens er een zeer korte Kerstbreak is. Apollo Amsterdam speelt aanstaande donderdag in Topsport Centrum Almere voor de Beker tegen Almere Pioneers, en direct de volgende dag de laatste wedstrijd voor de break thuis in de Apollohal tegen Feyenoord.

AART DEKKER

AART DEKKER / VERSLAG DBL / DUTCH WINDMILLS VS. DONAR: Donar ontsnapt bij Dutch Windmills; 75-76 / BASKETBALL LEAGUE / DORDRECHT-GRONINGEN /

Shavon Coleman verslaat Sean Cunningham(Foto: Martin Blom)

Donderdagavond verloor Donar thuis tegen Landstede Zwolle zijn derde wedstrijd in de DBL 2018-2019. Coach Erik Braal was na afloop verre van tevreden met de manier waarop zijn team speelde en sprak de woorden “Zo krijg je het het ook moeilijk in Dordrecht” en kreeg daarin gelijk. Maar de nipte nederlaag alleen wijten aan matig spel van de Groningers zou Dutch Windmills tekort doen. De Dordtenaren kwamen zelf afgelopen donderdag een dipje van vier nederlagen op rij te boven in en tegen Den Helder, en bleken klaar voor de de wedstrijd tegen Donar Groningen, het enige team uit de Top-4 waartegen nog niet werd gespeeld. De wedstrijd -waarbij maar liefst vier leden van de familie Hammink betrokken waren- werd op het nippertje gewonnen door Donar; 75-76, maar dat had zomaar anders kunnen zijn.

De startende vijftallen waren Roel van Overbeek, Ryan Richardson, Pim de Vries, Shavon Coleman en Jito Kok (voor Windmills) en Lance Jeter, Sean Cunningham, Jason Dourisseau, Joseph Wall en Thomas Koenis (voor Donar). Shavon Coleman maakte de eerste drie punten voor Dordrecht en Lace Jeter de eerste twee voor Groningen -die volgorde zou later in de wedstrijd bepalend worden- en de twee teams bleven de hele eerste periode dicht bij elkaar. De grootste voorsprong was 8-12 voor Donar, maar aan het eind van het eerste kwart was het Dutch Windmills dat een puntje voor stond met 20-19.

Dordrecht opende ook de tweede periode met een driepunter, deze keer van Ryan Richardson. Grant Sitton maakte 23-21, en toen was het de beurt aan Floris Versteeg; nog binnen de twee minuten scoorde hij back-to-back driepunters, de eerste op assist van Bennett Koch, de tweede op aangeven van Nick Hammink. 29-21 derhalve, reden voldoende voor Erik Braal om zijn mannen naar de kant te halen. Die time-out had zijn effect; Joseph Wall gaf een assist aan Drago Pasalic voor een score met bonus, en voegde er kort daarna zelf een driepunter aan toe op assist van Arvin Slagter, die er op zijn beurt nog eens twee driepunters aan toevoegde. Met een drive van Pim de Vries ertussendoor leverde dat 33-33 op. Toen was de fase van scoren wel even voorbij; in de volgende minuten werd er vooral veel gemist. Uiteindelijk hielden Windmills en Donar elkaar dit kwart in evenwicht; de ruststand was 40-39.

Je zou denken dat de Groningers op dit punt wel een manier zouden hebben gevonden om met de wisselende verdedigingen -waarvan een 2-3-zone een groot deel van uitmaakte- van Windmills af te rekenen. Maar dat bleek niet het geval, ook in het derde kwart bleven de teams lang gelijk opspelen, met minder dan vier minuten te spelen dunkte Ryan Richardson 54-55 op het bord. Maar daarna kwam er tijdelijk een kink in de kabel bij Windmills; tot het eind van het kwart werd er niet meer gescoord en dat gaf Donar de ruimte voor een 0-8 run waarvan de laatste vijf op naam van Grant Sitton kwamen. Wellicht was trouwens ook een niet al te sterke fase van de scheidsrechters er mede de oorzaak van dat Windmills in deze fase achterbleef. Waarschijnlijk gaven weinig mensen bij de 54-63 tussenstand nog een cent voor de kansen van de Dordtenaren.

Maar niets was minder waar. Nu was het juist de aanval van Groningen die serieus stokte. Het kostte Dordrecht bijna zes minuten, maar met 4m26 op de klok schoot Shavon Coleman van de vrije worplijn Windmills weer naast Donar; 66-66. De rest van de wedstrijd was het spanning troef. De tribunes zaten verre van vol, maar het aanwezige publiek genoot en maakte flink kabaal; het zou mooi zijn als het de komende week in Dordt en omstreken flink rond zou gaan dat mensen die er niet waren echt iets gemist hebben. In bijna acht minuten was de enige Groningse score een driepunter van Arvin Slagter, Thomas Koenis brak die ban met een layup met twee minuten op de klok. Opnieuw een uitbarsting van Floris Versteeg -vijf punten deze keer, met een layup van Roel van Overbeek ertussen in- maakte het 73-68. Het slot was weer voor Lance Jeter en Shavon Coleman. Jeter pakte eerst een cruciale aanvallende rebound op een misser van Dourisseau en converteerde die tot twee punten. Op dat moment had hij 0-op-4 driepunters geschoten. Met zijn eerste rake driepunter schoot hij Donar weer op gelijke hoogte(73-73). Turnovers van Kok en Coleman zorgden ervoor dat Windmills in die fase niet tot schieten kwam. Op precies 24 seconden van het einde nam Geert Hammink een time-out. Shavon Coleman liet veel tijd van de klok lopen alvorens hij een sterke drive over links maakte, met vier seconden te gaan was het 75-73 en nam Erik Braal een time-out. De klok gaf na nog een driepunter van Lance Jeter 0,5 seconden aan, maar die werd teruggezet op 2 seconden. Time-out van Hammink. Tegen de buzzer kreeg Coleman het laatste schot; een zwaar verdedigde driepunter uit de hoek. Ik zou die actie graag nog eens goed terugkijken of daar geen fout bij kwam, maar de scheidsrechters besloten in ieder geval van niet. Het schot trof geen doel en Donar ontsnapte... 75-76.

Dutch Windmills Dordrecht heeft weer een stapje gemaakt in haar ontwikkeling; voor het eerst werd een hele wedstrijd gelijk op gespeeld tegen een DBL-top-4-team. Doordat de wedstrijd die voor aanstaande donderdag gepland stond tegen ZZ Leiden moet worden verplaatst vanwege de Europe Cup verplichtingen van Leiden, is nu de volgende tegenstander Apollo Amsterdam, aanstaande zondag in Sportboulevard. Tegen die tijd heeft Donar er alweer drie wedstrijden opzitten: aanstaande woensdag speelt het thuis tegen het Italiaanse Dinamo Sassari de eerste wedstrijd in de tweede groepsfase van de Fiba Europe Cup, donderdag volgt dan uit de NBB Bekerwedstrijd bij Grasshoppers Katwijk en zaterdag Feyenoord in Rotterdam. Het ingespeeld raken met Lance Jeter zal dus vooralsnog in wedstrijden moeten gebeuren want veel tijd om dat op training te doen blijft er niet over.

AART DEKKER