NRC COLUMNIST CAROLINA TRUJILLO: 'De tranen van multimiljonair Luis Suárez deden mij meer dan die van een Nepalese vader' / OVER SUPORTERSCHAP VAN MIGRANTEN / WK VOETBAL /

 

Cartoon overgenomen van   Hier / svfcgroningen.nl/2021/03/22/wk-in-qatar-2022/

De tranen van multimiljonair Luis Suárez deden mij meer dan die van een Nepalese vader

• NRC Carolina Trujillo 4 december 2022 Originele column op de NRC site  Hier

Internationaal landenvoetbal haalt het slechtste in een mens naar boven. Misschien niet het allerslechtste en is macht hiervoor net iets beter, maar internationaal landenvoetbal komt, in Van Gaals woorden, ‘an end’. Misschien moet ik alleen voor mijzelf spreken, niet voor iedereen. Internationaal landenvoetbal haalt het slechtste in mij naar boven. Wekenlang werd ik geraakt door getuigenissen van gastarbeiders die voor het voetbalfeest in Qatar opdraaiden door hun bezit, nieren of leven ervoor te geven. Toch ben ik daar niet zo ziek van geweest als toen donderdagavond Uruguay uitgeschakeld werd.

Ik ben Uruguayaanse, in de zin dat ik in Montevideo geboren ben, mijn ouders er wonen en ik elke kaart die tegen de lichtblauwen getrokken wordt onterecht vind. Na de uitschakeling deden de tranen van Luis Suárez, multimiljonair en vader van drie, mij meer dan de tranen van een Nepalese vader die zijn zoon als arbeider naar Qatar zag vertrekken. Al berooid had hij enorme schulden overgehouden aan de overtocht van zijn nu dode zoon. De Nepalees veegde zijn tranen in een oranje doek. Suárez de zijne in een gloednieuw WK-shirt, maar alleen zijn leed deed mij overwegen de step van de buurvrouw in brand te steken. Internationaal landenvoetbal haalt het slechtste in een mens naar boven. In de groepsfase zijn al je principes al vervlogen. Allemaal? Nee, niet allemaal, want als je een dubbele nationaliteit hebt zoals ik, kan je met je B-team door naar de kwartfinale waar je je resterende waardes kunt verliezen.

Mijn B-team is Nederland, bij elke migrant ligt het land dat het verste weg is, het dichtst bij het hart. In Nederland wonende Marokkanen zijn ook fanatieker voor Marokko dan voor team B. Wie nu wil roepen dat iedereen terugmoet naar waar hij vandaan komt, begrijpt niet dat de Nederlander in Canada ook meer om Oranje geeft vanuit Toronto dan vanuit Eemnes.

Zaterdag lag voor de in Nederland gevestigde Uruguayaan een tweede uitschakeling op de loer, die van Nederland, maar dan wel door de Verenigde Staten, de aartsvijand van de Zuid-Amerikaan. Gastarbeiders? Mensenrechten? Wie? Waar? Als je een moreel kompas moet kiezen, neem dan geen voetballiefhebber, want als de knock-outfase ingaat, worden zijn morele waarden als woestijnzand bij hoge windkracht.

Ik schrijf al een paar jaar over Lionel Messi en Suárez. Verhalen, dialogen, essays, alles. Het nauwgezet volgen van sterren schept een band, al is die eenzijdig. Ik ken de namen van hun kinderen beter dan die van mijn eigen neven, en al zijn Argentijnen voor Uruguayanen ongeveer wat Duitsers zijn voor Nederlanders, gun ik Messi zijn WK. Als Nederlandse voetbalkijker is dit een nog lastiger spagaat. Na alle wonderen die Messi het voetbal gaf, kan het zomaar Nederland worden dat hem zijn laatste kans op een wereldtitel afpakt. Zo gaan wij Nederlanders dan de voetbalgeschiedenis in.

Wanneer de Oranjesupporter vrijdag bij winst met zelfhaat komt te zitten, begrijp ik dat. Ik toonde meer medeleven met een uitgeschakelde voetbalmiljonair dan met een uitgeknepen medemens en ik glimlach eerder bij Messi dan bij Memphis. Internationaal landenvoetbal haalt het slechtste in een mens boven. Eigenlijk zou het verboden moeten worden.

Carolina Trujillo is schrijfster.

Een versie van dit artikel verscheen ook in de krant van 5 december 2022

MEA CULPA YOUP VAN 'T HEK OVER MESSI, NIEUW PREFERENTE TAAL VANWEGE FLUTTE-III, THIAGO MESSI, lhbtiq+ e.v.a. / NRC-OPINIE /

 

Cartoon van   ---  Spotpen.nl  ---

NRC Opinie

Excuses aan iedereen die ik de afgelopen jaren nodeloos heb gekwetst

• Youp van ’t Hek  NRC.nl  14 augustus 2021

Nadat Lionel Messi en zijn vrouw Antonella bittere tranen hadden geschreid omdat ze Barcelona moeten verlaten, kwam het tweede probleem: hoe vertellen we het aan de kinderen? Zij hadden het kroost in december namelijk beloofd dat ze in de Catalaanse hoofdstad zouden blijven. Dus dat was wel even een klusje. Of zoals Messi zelf tegen de BBC zei: „We wisten dat het een harde klap ging worden. Zeker voor Thiago (8). Als hij pijn heeft zie je dat nooit aan hem. Maar diep van binnen lijdt hij.”

Achteraf viel het het echtpaar Messi mee. Misschien heeft hij zijn salaris aan het gevoelige kereltje opgebiecht. Dat kan helpen. Of hij heeft het jochie verteld dat hij nu bij de bruut Sergio Ramos in het elftal speelt, dus dat papa door deze mensensloper niet meer in tweeën kan worden geschopt. Ik herinner mij een overtreding van de centrale verdediger van Real Madrid die tijdens de Clásico met zijn kicksen vol op de hand van Messi ging staan. Per ongeluk? Absoluut niet. Maar ik denk niet dat Lionel daar nog moeilijk over doet. Zeker niet bij Paris Saint-Germain. De eigenaar van zijn nieuwe club is namelijk het oliestaatje Qatar en daar zeiken ze niet over een paar gebroken vingers. Vraag maar aan de Aziatische slaven die daar voor een paar euro per maand de stadions voor het komende WK in elkaar mogen metselen.

Even mijn excuses maken: ik schreef heel klassiek ‘slaven’, maar dat moet natuurlijk zijn: ‘tot slaaf gemaakten’. Ik verbeter dit omdat ik deze week een officieel foldertje van de overheid met de titel Waarden Voor Een Nieuwe Taal ontving. Daarin wordt uitgelegd dat wij, die in de kunst- en cultuursector werken, een nieuwe taal moeten gaan spreken. Zo mogen wij het niet meer hebben over ‘zwart geld’ of ‘een zwarte bladzijde in de geschiedenis’ omdat dat negatief is tegenover mensen met een niet-witte huidskleur. Ik had deze associatie trouwens nog nooit gelegd. Ook is het beter als ik de theateravond niet meer begin met ‘goedenavond dames en heren’ omdat dat voor de non-binaire en/of genderqueer en genderfluïde personen veel te pijnlijk is. Ik maak graag van de gelegenheid gebruik om in deze column mijn excuses aan iedereen aan te bieden die ik de afgelopen jaren nodeloos gekwetst heb. Onbewust heb ik mij als cisgender man misdragen en mijn nieuwe show zal ik dan ook openen met een fris en vrolijk „Goedenavond personen!” Dat lijkt mij het veiligst.

Het foldertje wijst ons artiesten er duidelijk op dat een nieuwe taal nodig is. Voorbeeld? Als een lesbienne autopech heeft mag je dat niet ‘een pot met panne’ noemen. Domweg omdat iemand meerdere identiteiten uit het acroniem lhbtiq+ in zich kan dragen. Iemand kan én lesbisch én transgender vrouw zijn of panseksueel én genderqueer. Zo staat het in de folder. Ik bedoel maar. En daar had ik tot nu toe nooit over nagedacht. Ik stond iedereen vanaf het podium jarenlang maar een beetje dom te schofferen. Ik ben zo blij dat me nu duidelijk is uitgelegd dat een Nederlander niet altijd wit is. Getint kan hij/zij/hen ook zijn. Maar het woord halfbloed is weer kwetsend. En de term ‘Arabische wereld’ is eveneens uit den boze. Dat wordt ‘de overwegend Arabischtalige wereld’. Omdat er in die woestijn meer talen worden gesproken. Nee, dat wordt een frivool avondje als ik binnenkort in politiek correcte volzinnen ga ouwehoeren. Om half een ’s nachts zit u nog versuft te stuiteren in uw theaterstoel. Ouwehoeren is trouwens ook een zeer kwetsende uitdrukking waarmee ik sekswerkers op leeftijd beledig. Sorry.

Maar terug naar de kleine Thiago Messi, die over een aantal jaren hoort dat zijn vader vet betaald is door een land waar duizenden tot slaaf gemaakte sloebers stierven voor het organiseren van een dom voetbaltoernooitje waar de hele wereld gulzig naar keek. En het aantal slachtoffers kon niemand ene flikker schelen.

Aan deze laatste regel moet ik nog even werken. Dat flikker is wel heel erg grof en… onnodig kwetsend.

*

Veel meer 'Youp' op NRC.nl   ---  Hier  ---