Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
'WAT DE MAATSCHAPPIJ VAN 3X3 BASKETBALL KAN LEREN'
TROUW-INTERVIEW: Arvin Slagter -
'We hebben trots onze ego's opzij gezet voor Goud'
+ Aanvullende antwoorden op vragen van Aart Dekker
EVEN NADENKEN;
Goed voorbeeld voor het Nederlandse Basketball (en de politiek kan er ook nog wat van leren!)
Wat mij betreft één van de beste interviews over Nederlands Basketball in lange, lange tijd.
En eigenlijk een verhaal dat wat belang betreft het Basketball ver overstijgt, het is niet alleen een les die iedereen en alles in het Nederlandse Baksetball zich ter harte zou moeten nemen; wat zouden we niet allemaal nog meer kunnen bereiken als alle neuzen eens eendrachtig dezelfde kant uit zouden gaan werken, als de negativiteit zou worden geëlimineerd, en als het algemene belang altijd voorrang zou krijgen boven deelbelangen en eigenbelang!?!
Héél véél; daarvan ben ik altijd overtuigd geweest, en de Gouden 3X3 Mannen hebben deze zomer het bewijs geleverd. Ook 3X3 Unites heeft al heel wat aangetoond, en zal nog veel meer gaan aantonen.
Er zijn mensen die 3X3 op zich ook weer als een bedreiging van 'het echte basketball; 5X5' zien, dat uitten en ernaar handelen. Dat is zo jammer, want met een beetje 'Omdenken' opent er zich een wereld van nieuwe mogelijkheden...dat geldt trouwens over en weer, want ook het 'Oude Basketball' biedt weer openingen waar 3X3 zich nog verder door kan ontwikkelen!
Ik had de uitspraak 'We hebben onze ego's vol trots opzij gezet voor Goud' al eerder gelezen - in een interview van Luc Reuvers in Rebound Magazine; abonneer je op dat blad, de site en/of het Basketball Jaarboek! - maar hij kwam pas echt op stormkracht binnen toen mijn moeder me na het weekend 3X3 Worldtour in Amsterdam wees op het interview in Trouw.
En als je dan ziet wat er zich allemaal de afgelopen maand in Nederland (en de wereld) afspeelde, dan zou je wensen dat premier Schoof zijn kabinet en coalitie voor iedere vergadering verplicht het interview met Arvin Slagter zou laten lezen, en zijn mensen er serieus over zou overhoren, alvorens de beraadslagingen te laten beginnen...
Nadat Carrie op TV al een poging had gedaan het gevoel van de laatste seconden van de 3X3 Mannen Finale in Parijs te laten herleven, kwamen die paar tellen ook in het onderstaande interview aan de orde. Wat bij mij een paar vervolgvragen opriep, die Arvin tussen alle drukte die het viertal sinds Parijs overspoelde voor me beantwoordde.
Waar de (*) staat kan dus ingelast worden:
`...Slagter stond in het
veld toen de beslissende bal vlak voor het eindsignaal door de lucht
zweefde. “Ik zag hem in een ooghoek gaan. Poe, wel een goede
hoogte. De snelheid leek oké. Ik stond onder de basket en zag de bal
aankomen. Hij viel binnen. Dat moment is bizar.”
...´
(*) Aanvullend interview
over dit moment:
Arvin, ik weet een beetje
uit eigen (top-)sportervaring, maar vooral uit interviews en
vakliteratuur, dat (echte) toppers vaak het vermogen hebben om in dit
soort situaties in kunnen zoomen, het beeld als het ware in
slow-motion waar kunnen nemen, of zelfs helemaal stil kunnen zetten.
Kan je het bovenstaande fragment van je interview verder toelichten?
´Dat klopt; het beslissende
schot van Worthy – maar trouwens ook het potentieel beslissende
schot van Frankrijk vlak daarvoor – heb ik inderdaad zo beleefd.
Bij het schot van Worthy – dat van rechts kwam – was ik bezig
met het anticiperen op een mogelijke misser, ik probeerde het gebied
links van de basket helemaal voor mezelf te claimen, zodat ik
optimaal kon rebounden of – de tijd zou natuurlijk sowieso erg
kort zijn – tippen. Gelukkig ging de bal erin, want er bleek geen
tijd meer voor een tip of rebound en putback.
Bij de misser van Frankrijk
profiteerden wel van dat effect; daar deden we alles optimaal en
daardoor kregen we alsnog kansen om de wedstrijd en het Goud binnen
te halen´. We hebben het daar niet expliciet over gehad, maar ik kan
me zomaar voorstellen dat Jan en Dimeo je vraag vergelijkbaar zouden
kunnen beantwoorden...´
Dus je hebt dit soort
momenten vaker? Kan je dan aangeven hoe vaak zoiets gebeurt en bij
welk soort momenten bij uitstek?
´Ja ik heb het zeker vaker,
maar ook weer niet heel vaak. Eigenlijk denk ik dat je dit soort
ervaringen hebt wanneer (belangrijke) wedstrijden ´on the
line´ zijn, dat je die momenten dan zo intens beleeft dat je
´in the zone´ of ´in the flow´
terecht komt. Kan me ook goed voorstellen dat je dit soort momenten
nooit meer vergeet, en min of meer kan herbeleven...´
Zou je kunnen zeggen dat
als je dat dan als collectief hebt, dus meerdere – of zelfs alle
spelers op het veld – tegelijk, dat teams dan op de top van hun
kunnen presteren, zeg maar wat je in het Trouw-interview onder andere
beschrijft als 'We hebben onze ego's vol trots opzij gezet'?
´Ja, misschien wel;
misschien is dat wel wat je een piekervaring zou kunnen noemen, het
hoogste van het hoogst mogelijke bereiken als team...´
Lees het interview op de site van Trouw, of hieronder.
En zoals altijd: Reageren?
Graag!
(AD)
Het originele interview op de site van Trouw, met meer en veel mooiere foto's is --- Hier --- te lezen, en anders hier:
Overigens heeft dagblad Trouw de laatste tijd veel meer mooie basketball-verhalen gebracht, bijvoorbeeld:
N.A.V. GROENE Column Casper Thomas Buitenland 'De slag om de toekomst'
't Orakel van Porkuni gelooft niet in Democratie...als je 't vraagt 'Hoe dan wel?' dan komt er geen antwoord.
Een kwart van de stemmers in Nederland gelooft alleen nog in een partij-dictatortje van de PVV, en wil de vrijheden van iedereen die het niet met 'm eens is het liefst schrappen, net zoals de Publieke Omroep, de Vrije Pers, de Kensten, etc, etc...
Er zijn zelfs mensen - zelfs onder hen die beter zouden kunnen weten - die geloven dat het leven beter is onder 'leiders' als Putin, Xi, Orban, etc, etc...
En een aanzienlijk deel van het Amerikaanse electoraat verwacht nog steeds het heil van Trump...
Alhoewel ik alle problemen ook best zie en voor een deel zelfs hard aan den lijve ervaar, denk ik nog steeds dat er niet boven democratie gaat, dat in een democratie 'een Leider' ook best belangrijk is, maar dat in een Goed Functionerende Democratie de leider slechts het gezicht is van allerlei goed functionerende systemen. Kortom, die leider doet het nooit alleen...
En natuurlijk is Joe Biden een krakkemikkige oude man, en natuurlijk heeft hij Bidenomics niet in zijn eentje bedacht, bij de vorige Verkiezingscyclus for President in de USA was hij wat mij betreft in het begin de 21e beste onder de 21 kandidaten...
...toch doet zijn regering het helemaal zo slecht nog niet, dat blijkt uit onderstaande Groene Column.
En als die slak hierboven de komende 6 maanden iets sneller gaat, en hij tijd van leven heeft, dan wordt hij 'gewoon' weer gekozen als president, ook al zou het veel beter zijn als er nu een aantal jongere, aansprekende en kansrijke kandidaten stond te trappelen voor de strijd van volgend jaar...
23 augustus 2023 – verschenen in nr.
34 Originele artikel op Groene.nl --- Hier ---
Het is niet iedere Amerikaanse president gegeven om naamgever van
een economische doctrine te zijn. De huidige is in ieder geval hard
op weg. ‘Bidenomics’ is weliswaar gemunt door het Witte Huis
zelf, maar een economische transformatie van de Verenigde Staten is
daadwerkelijk voelbaar. Een jaar geleden kondigde president Joe Biden
ruim vierhonderd miljard dollar aan publieke investeringen aan, alles
gericht op ‘schone’ technologie en verduurzaming. Het is de meest
oppeppende financiële injectie die Amerika in decennia heeft
meegemaakt.
De inzet is een breuk met het verleden: niet langer een systeem
dat draait op fossiele brandstoffen en waarin cruciale technologie
van ver moet komen. Het is glashelder waarom een grootmacht daarop
inzet: de oude verbrandingseconomie is een doodlopend spoor.
Mondialisering en opgeknipte productieketens zijn onbetrouwbaar in
een instabiele wereld. De Verenigde Staten hebben het door. Misschien
laat, maar ze geven als eerste gevolg aan de imperatieven van een
nieuwe tijd.
Daarmee is de wereld plotseling weer te bezien als een economische
wedloop tussen verschillende modellen, bedacht op de tekentafels van
geopolitieke machtscentra. Ook Rusland heeft gekozen voor een
economie die wordt gevoed met overheidsuitgaven. Het leger is de
voornaamste bestemming van de Kremlin-roebels. Dit militair
keynesianisme stelt het land vooralsnog in staat om de gevolgen van
economische sancties te doorstaan. De onderliggende boodschap is
grimmig: Rusland heeft oorlog nodig om economisch te overleven.
Natuurlijk is ook in de VS de defensie-industrie een economische
steunbeer. Het cruciale verschil is dat deze onderdeel is van een
veel diverser economisch bouwwerk.
Bidenomics is het beste wat een overheid nu te bieden heeft
Het model van Beijing, ondertussen, heeft zijn houdbaarheid
overschreden. De afgelopen jaren was geleend geld in vastgoed pompen
de voornaamste wijze waarop de Chinese economie overeind bleef. Ook
hier ontbreekt een cruciale medespeler bij overheidsuitgaven. China
mist een sterke private sector die investeert. De optelsom is een
stilvallende economie die inmiddels wordt vergeleken met die van
Japan, die na het knappen van een vastgoedzeepbel in de jaren
negentig vast bleef zitten in armetierige groei.
Dan Europa. De kleine recessie waar Nederland formeel in verkeert
tekent de gehele eurozone: er is werk, er wordt geconsumeerd en de
ergste nood wordt gelenigd met sociaal beleid. Alleen wordt alles
steeds net een tikje schraler. Bij gebrek aan groei wordt werk minder
vergoed, wordt de koopkracht minder en worden de uitkeringen
soberder. Omdat er geen acute crisis is, kan het lang zo doorgaan.
Wat ontbreekt is het vermogen om een nieuwe economie op te tuigen,
waarbij nieuwe productie en nieuwe banen gericht op vergroening een
golf van algehele welvaart doen aanzwellen. Hier zit het voornaamste
verschil tussen Europa en de VS: de eerste ziet verduurzaming vooral
als menselijke opdracht, de tweede als groei- en verdienmodel.
De landkaart van de VS is inmiddels bespikkeld met nieuwe
fabrieken en onderzoeksfaciliteiten voor batterijen, halfgeleiders en
andere benodigdheden voor een 21ste-eeuwse economie. Opvallend: een
groot deel daarvan is opgezet door buitenlandse bedrijven, afkomstig
vooral uit Zuid-Korea en Europa. Ze werden gelokt door een gunstig
investeringsklimaat en de eis dat wie wil leveren aan de VS ook daar
moet produceren. Dat Europese bedrijven hun expansie zoeken aan de
andere kant van de oceaan is een duidelijk signaal dat de slag om de
toekomst momenteel niet hier te winnen valt.
Dit alles, overigens, is een van de voornaamste redenen waarom
Biden door wil gaan. De economische doctrine met zijn naam erop is in
wording. Nog vier jaar van hetzelfde en het is de nieuwe realiteit.
Niet voor niets gaan bijna alle investeringen naar gebieden waar de
Republikeinse kiezers in de meerderheid zijn. Of dat zijn
herverkiezing ten goede komt valt te bezien. Maar Bidenomics is het
beste wat een overheid op dit moment te bieden heeft.
Vroedkundigen van het nieuwe (10): Mariana Mazzucato
De infantilisering van de staat
Alles wat tegenwoordig uitgevent wordt als verdienste van de vrije
markt – hightech, medicijnen, vaccins, e-auto’s – is in wezen te danken
aan publieke investeringen, zo laat econoom Mariana Mazzucato zien. De
staat kan meer dan marktgelovigen denken.
'Nu zien we oud-stas en demissionair minister president Rutte, maar het gaat over wat daarachter zit, beleidsmaker, ministerie, TK, controle van de macht, de media', aldus Renske Leijten in #buitenhof.
'Je hebt beleid nodig om risico's te verkleinen maar eerbiedig de grondwet'.
Afgelopen week startte de Parlementaire enquêtecommissie Fraudebeleid en Dienstverlening met de eerste openbare verhoren. Wat zag oud-Kamerlid Renske Leijten van de SP gebeuren en wat viel haar op? Wat brengt dit de ouders van het toeslagenschandaal waar zij in de Tweede Kamer jarenlang voor vocht?
Over Buitenhof:
Buitenhof bespreekt politiek en actualiteit in diepte-interviews, debatten of discussies. Met gezaghebbende gasten uit binnen- en buitenland, van politici en CEO’s tot originele denkers. Je ziet ons elke week live op zondag, 12.10 op NPO1.
Systeem veranderingen en Goede Uitvoering - Alleen bij diepe Samenwerking, over alle grenzen heen, kunnen we Echte Verbetering verwachten
N.A.V. het ´afscheid´ van Renske Leijten, en haar optreden in Buitenhof op zondag 10 sept 2023
Renske Leijten werd - door haar niet aflatende strijd voor mensen die dat heel hard nodig hadden, de Toeslagenouders en -kinderen...maar lang niet die groep alleen - door haar eerlijkheid en uitstraling, haar intelligentie en welbespraaktheid - maar óók doordat zij de verpersoonlijking van het SP-gedachtegoed en de SP-manier-van-werken - een van de meest geliefde kamerleden van nu, maar misschien wel ooit. Op punten vergelijkbaar met geliefde politici als Emile Roemer en Jan Marijnissen.
´Onder Jan´ werd de SP een partij die ertoe doet in Nederland en steeg zij tot de hoogte van ´de Grote Partijen in Nederland´, ´onder Emile´ leek de partij zelfs de grootste te worden en Emile kandidaat-premier - of wel: ´Vader des Vaderlands´.
Maar toen kwamen heel Rechts, en Reactionair en zelfs de Machtsfactoren op Links in actie, want dát mocht niet gebeuren! Ik heb het dan niet alleen overde politiek, maar ook bijvoorbeeld - en dat gaf de doorslag!´de Media. In drie stappen werd ´het boertje van buten´ van alle kanten geattaqueerd, naar beneden geschopt en werd er met hem en de SP afgerekend. Roemer - en de partij - waren niet klaar voor zo´n - op onwaarheden en stemmingsmakerij gebaseerde - Lynchpartij, en de rest is geschiedenis. Van Telegraaf, tot NRC, tot BNN-VARA, en in het kielzog alles en iedereen die het niet wilde laten gebeuren, ze speelden allemaal hun rol...en ´die slimme Diederik Samsom´ profiteerde vakkundig, en pleegde verraad naar zijn Campagnegenoten SP en GroenLinks, hielp Mark Rutte weer in het zadel en ook dat is geschiedenis. Rutte...de Lachende Derde, dat kan´ie, dat geef ik grif toe!
Waarom deze inleiding als het om Renske gaat?
Omdat ik al heel lang zie dat wat er bij het afscheid uit de Tweede Kamer - een week voordat Rutte zijn Flutte-IV opblies, zou het toeval zijn? - overduidelijk bleek, mij al heel lang duidelijk was, en hoofdbrekens opleverde...
Want wat hoorde en zag je overal?
´Renske, ja die is OK, op haar zou ik wel willen stemmen, maar niet op haar partij!´ Werkelijk honderden van deze reacties zag en hoorde ik, en ik denk dat data-miners er waarschijnlijk duizenden op kunnen diepen, en die duizenden staan dan voor miljoenen mensen die blijkbaar zo redeneren.
En dan Pieter Omtzigt. Zonder Renske en de SP-partij-organisatie was Omtzigt bij lange na niet geworden wat hij nu is...de King-maker van Nederland.
Dus postte ik het al een tijdje voor de vorige Tweede Kamer verkiezingen: ´Eigenlijk zouden Renske en Pieter SAMEN een nieuwe partij moeten oprichten, eentje met als doel: het tot stand brengen van het Nieuw Scociaal Contract van Pieter Omtzigt, omdat die missie grotendeel samenvalt met het gedachtegoed van de SP. Een ´tijdelijke partij dus, eentje die bij voorbaat belooft: dit is onze missie, ondertussen regeren we natuurlijk ook het land goed, en we doen dat samen met alle constructieve en niet in eerste instantie op eigen belangen en macht beluste partijen. En als de klus dan is geklaard - laat Pieter de definitie daarvan maar formuleren - dan heffen we het vehikel weer op, want dan is het werk gedaan...
Maar ´dat KAN NIET´...want: Renske is Links en Pieter behoorlijk Rechts...je zou willen dat er helemaal geen partijen meer bestaan..!
De SP zegt nu coalities na te streven, dat deed de partij al vele malen eerder, maar ze is te gevaarlijk voor vele andere partijen, want net als nu bij Omtzigt, voorspelden diepgaande peilingen dat de SP de potentie had van 50/60 zetels. De partij is nauwelijks veranderd, ik ben ervan overtuigd het electoraat ook stukken minder dan iedereen denkt, wat er wel veranderd is, is het vertrouwen dat de partij waarop men bereid is/was te stemmen, ooit een keer moet kunnen leveren, want anders verliezen de mensen de hoop, en gaan ze ´weer iets anders proberen´... CDA, LPF, SP, PvdA, PVV, VVD, GL, D66, Baudet, BBB en nu NSC en PvdD...de opkomst en ondergang van dat geloof en de partijen gaat steeds sneller...want BBB is ook alweer dik over zijn top heen..!
Als die Pieter, Renske/NSC-combinatie er niet komt - en daarvoor is het ook nu alweer te laat - dan rest mij - en ik ben overtuigd nog vele anderen - nog één hoop: dat er inderdaad ruim op tijd voor 22 november een Coalitie-akkoord komt van alle op verandering/verbetering gerichte partijen, met een Kernakkoord dat Sociaal, Groen en Duurzaam, Transparant en op een Goede Uitvoering gericht overeenkomsten goed en geloofwaardig op papier krijgt. Met de heilige belofte dat die coalitie elkaar vast houdt, en zich niet uiteen laat spelen door de krachten die daar al een eeuw heel bedreven in zijn; Rechts/Conservatief Nederland - de Egopartijen - VVD voorop...
In dit deel een aantal fragmenten die op een of andere wijze allemaal iets te maken hebben met de toekomst van het Nederlandse Basketball - en die van het Topbasketball Mannen in het bijzonder, maar veel is ook van toepassing op andere segmenten van het Nederlandse Basketball in de volle breedte - die eerder niet, of niet specifiek genoeg, aan de orde kwamen.
De noodzaak en de kracht van samenwerking
Uit de grond van zijn hart spreekt Arik Shivek over alle kennis en andere talenten die in het Nederlandse Basketball aanwezig zijn, en zijn overtuiging dat als die allemaal dezelfde kant gaan uitwerken - de neuzen dezelfde kant op! - dat er dan grote ontwikkelingen mogelijk zijn...
- coaches zouden meer loyaal naar elkaar moeten zijn, moeten communiceren met elkaar en elkaar versterken
- kritiek zal nooit de basis zijn voor succes...samen willen winnen wel!
- Finland als voorbeeld...ook daar was een Nationale Academie zoals OLA, ook daar duurde het even voordat iedereen doorhad dat het de opleiding voor heel het land was, maar toen dat gebeurde waren er geen problemen meer. Iedereen zou zich achter TeamNL moeten scharen...
Arik Shivek on the importance of collaboration in Dutch basketball
Hoe krijgen we Internationaal Topbasketball terug in Nederland?
We praten over het feit dat het overgrote deel van de basketballers - laat staan de Basketball-liefhebbers - nooit in aanraking komt met Internationaal Basketball. De (A)HBW speelde daar vroeger een belangrijke rol in, maar die is er niet meer. Clubs als ZZ Leiden, Heroes Den Bosch en Donar Groningen spelen wel regelmatig Europees, maar buiten hun fans zijn er maar weinig mensen die daar iets van mee beleven. Hoe krijgen we dat contact terug?
De volle internationale kalender en de elkaar beconcurrerende ULEB en FIBA maken het terugbrengen van een HBW-achtig evenement lastig. Shivek vindt de BNXT een geweldige ontwikkeling, en zegt genoten te hebben van het vorige internationale seizoen van ZZ Leiden. Maar er mankeert iets aan de manier waarop het gepromoot wordt.
Zijn eigen OLA-team behaalde sensationele resultaten tegen enkele van de beste academies van de wereld - bijvoorbeeld het Franse INSEP, waar spelers als Tony Parker en vele andere NBA-sterren werden opgeleid - waarom wordt daar niets mee gedaan?
OLA = Holland = het Nederlandse Basketball!
Arik Shivek on bringing international top basketball back to the Netherlands & promoting it
Er is belangstelling van organisaties als de EuroLeague en de NBA voor Nederland - en zeker voor Amsterdam - maar een voorwaarde is de aanwezigheid van goede specifieke Basketball-Arena´s. Shivek vertelt over hoe zich dat in Israël ontwikkelde. In Israël was er heel lang maar één echte grote top-accommodatie, maar dat is nu heel anders. In België ging het ook zo.
Almere, Leiden, Den Bosch, Groningen en Amsterdam passeren de revue...
Arik Shivek spreekt nadrukkelijk uit dat hij het niet eens is met de heersende opinie dat het Nederlandse Basketball een kleine sport is, en gedoemd is een kleine sport te blijven, en hij legt uit waarom.
Arik Shivek on the need for better basketball arenas in the Netherlands
Het Nederlandse Basketball heeft voor een aanzienlijke mate zijn wortels gehad in het Schoolbasketball, vele clubs zijn op scholen ontstaan, vaak met gymleraren als drijvende krachten. Ooit waren er in vele plaatsen - soms legendarische - grote schooltoernooien. In veel plaatsen is die schoolsport verdwenen, de NBB bestaat grotendeels uit verenigingsbasketballers. In heel veel landen is de schoolsport nog steeds erg belangrijk. Het verklaart waarom Nederland vaak wat betreft ledenaantal helemaal niet zo slecht scoort ten opzichte van grote basketball-landen.
Gezien het grote accommodatieprobleem is het de vraag of het Nederlandse Basketball niet in aanzienlijke mate terug zou moeten naar de scholen, wellicht op een andere basis als voorheen, maar toch...
In Israël is het Schoolbasketball nooit weg geweest. Shivek vertelt erover en ook over de problemen die dat met zich mee bracht, en hoe hij die heeft opgelost.
Arik Shivek on schoolteam basketball and balancing school, club and national youth teams
Prelude: UPDATED Column
'Mastercoach'
door Aart Dekker
In welke rol van Arik Shivek het meeste
kunnen betekenen voor het Nederlandse Basketball? Als Hoofd-OLA,
Aanjager van het Masterplan Basketball, Bondscoach Mannen en Coach
van de Coaches!
Deze Column is in licht
aangepaste vorm ten opzichte van de eerdere versie --- Hier
--- te lezen. Online sinds 19 mei 2023
Deel-1: Waarom dit
interview? Waarom kwam Shivek terug naar Nederland?
Wat behelst zijn huidige taak als
Hoofd-coach van de Orange Lions Academy Mannen (OLA)? Wat is OLA
eigenlijk? Hoe werkt het en waar staat OLA nu nationaal en
internationaal? Mening over controverses en het imago van OLA?
Online sinds 19 mei 2023 en ---
Hier --- te lezen.
Deel-2: Anderen over
Shivek(1) – OLA-staffers en -spelers over Arik Shivek.
Hoe is hij als persoon, als coach, als
coach van de coaches en visionair? Hammerstein,
Peters, Ngouateu, De Vaal en Lemes.
Deel-3: Hoe werd Shivek
coach en hoe ontwikkelde hij zich tot een Top-coach? “Hoe
word je een goede coach?”
Arik Shivek over zijn jeugd, zijn start
als coach, leren en het vragen van advies. Over het noodzakelijke
vermogen je aan te passen aan situaties, mensen en culturen. Ari
betekent ´Lion´. En de successen in Israël.
Deel-4: Zijn komst naar
Nederland. Coachen in de (A)HBW en zijn komst naar ABC Amsterdam
Arik verlaat Israël en komt naar
Amsterdam, en wat Piet Meijer daar mee te maken had. Over coachen op
de AHBW en de impact op zijn carrière en de betekenis van de AHBW in
Israël en Nederland.
Deel-5: Coachen bij
Amsterdam, Antwerpen, wederom Amsterdam en Mons.
Over de successen met de Astronauts van
ABC Amsterdam, en het 5-jaren-plan om bij de Europese Top te gaan
horen. Over scheve ogen tegenover ambitie, succes en solidariteit en
het stijgen van het algehele niveau als er een team domineert.
6b - Ferry Steenmetz, Hakim Salem, Matthijs Groot, en anderen.
6-c ....
On-line: rond begin juni 2023 Je
vindt het --- Hier ---
Deel-7: Het opleiden van coaches. De essentie van het Masterplan.
Hoe leidt men in Israël coaches op?
Over het managen van Nationale Jeugd Teams in Nederland en Israël.
Over het opleiden van coaches in Nederland – ´er moet veel
veranderen!´ De essentie van het Masterplan. En hoe Nederland
Internationaal Topbasketball kan terugkrijgen...promoot het (beter)!
On-line: rond 30 mei 2023 Je
vindt het --- Hier ---
Deel-8: Clinic(s)
waarin Shivek de speelstijl neerlegt voor het Nederlandse
Basketball
...deze zou in ieder geval bij alle
Nationale Teams de basis van het spelconcept moeten zijn. (Deze zijn
al te vinden via de NBB-kanalen)
Deel 8a: Arik Shivek; de basisprincipes van de Orange Lions Academy On-line: 17 juni 2023 Je
vindt het --- Hier ---
Deel 8b: online xx juni 2023 Je
vindt het --- Hier ---
Deel 8c: online xx juni 2023 Je
vindt het --- Hier ---
Deel-9: De Toekomst van
het Nederlandse Basketball: meer divers basketball, de rol van de
media en accommodaties en het belang van Samenwerking.
De rol die schoolbasketball speelt in
Israël en de noodzaak van balans brengen voor spelers die op
meerdere niveaus-in meerdere teams (tegelijk) spelen. Het verschil in
media-aandacht in Israël en Nederland. Het belang van samenwerking.
Het belang van meer en betere Basketball-arena´s.
On-line: rond 3 juni 2023 Je
vindt het --- Hier ---
Epiloog
What's next for Arik Shivek? En eventueel laatste ontwikkelingen.
Arik Shivek over
zijn plannen voor de toekomst.
On-line: rond 5 juni 2023 Je
vindt het --- Hier ---
(*) Over automatische vertaling in YouTube:
Om ondertitels bij de
video’s te zien:
klik onderin de YouTube player
op het CC icoon.
Via het tandwiel icoon
kun je de gewenste taal kiezen.
Watching the videos
with subtitles:
click the CC icon in the bottom
part of the YouTube player.
Teken jij de petitie voor een menselijk vluchtelingenbeleid in Europa?
Vluchtelingen stuiten bij de grenzen van Europa op een
onmenselijke behandeling. Zij worden met geweld tegengehouden en
belanden in niemandsland. Europese landen kijken weg en vluchtelingen
lijken nergens welkom.
Vluchtelingenorganisaties roepen samen op tot solidariteit en een
eerlijke verdeling van vluchtelingen over Europa. Kunnen we daarbij ook
op jouw steun rekenen?
The heroine of this story lived a very long life; the longest among Nobel prize winners. She was an amazing woman who became a scientist, despite her father’s objection. Not even the cruel dictates of Mussolini would interfere with her intention to advance science.
Rita Levi-Montalcini was the most extravagant Nobel Prize winner, and one of only a few women who have done so. She lived to be 103 years old and devoted her whole life to science. She was a neurobiologist and brain specialist who gained international recognition and legendary fame, making history with science, despite all the obstacles she faced...
Tijdens onze huwelijksreis dertien jaar geleden maakte ik een
kleine uitstap voor de wetenschap. We verbleven in Rome en ik wilde
graag een van mijn neurowetenschappelijke idolen ontmoeten: Rita
Levi-Montalcini. Ik kende haar vanuit studieboeken en had geen idee
of dit wetenschapsicoon bereikbaar zou zijn voor een jonge, onbekende
hersenonderzoeker. Maar ik gokte het erop.
Waarom ik haar wilde ontmoeten? Ze was een grootheid in mijn vak.
Ze legde de basis voor het plasticiteitsdenken waarmee mijn hele
generatie is opgevoed. Ze won de Nobelprijs in 1986. Ze was ons aller
wetenschappelijk grootmoeder. Geboren in Turijn in 1909, legde ze
zich toe op de ontwikkelingsbiologie van het zenuwstelsel. Als Joodse
werd haar aanstelling aan de universiteit in de oorlog ingetrokken.
In haar keuken bouwde ze een laboratorium en daar deed ze cruciale
bevindingen aan het kippenembryo. Na de oorlog publiceerde ze en trok
zo de aandacht van Viktor Hamburger, eveneens een gevluchte Joodse
wetenschapper, werkzaam aan de Washington University te St. Louis.
Met microchirurgische technieken verwijderden beide neuro-embryologen
kippenvleugeltjes-in-aanleg en keken naar de effecten op zenuwcellen
in het ruggenmerg. Die bleken massaal af te sterven. Hamburger dacht
dat zenuwcellen de ontwikkelende ledematen nodig hadden om te kunnen
overleven en om hun uitlopers te gidsen naar hun bestemming. Na de
oorlog vertrok Rita op uitnodiging van Hamburger naar St. Louis en
verbleef er uiteindelijk dertig jaar. In zijn lab deed ze, later
samen met biochemicus Stanley Cohen, de bevindingen die haar en Cohen
naar de Nobelprijs zouden leiden.
Geheimzinnige Factor X
Rita en Cohen ontdekten dat Hamburgers geheimzinnige Factor X die
zenuwcellen doet uitgroeien een eiwit is: de nerve growth factor
(NGF). Inmiddels weten we dat er een heel netwerk van zulke eiwitten
is, op complexe wijze interacterend binnen het zenuwstelsel. NGF
opende de deur naar later functioneel hersenonderzoek.
Rita ontving me in haar kantoor in Rome. Toen 97 jaar oud had ze
nog geen grammetje intellectuele scherpte verloren. We spraken
tweeënhalf uur lang over wetenschap en het brein. Ik heb haar in de
jaren daarop nog een aantal keer gezien. Ze werkte tot aan haar dood.
Ze kon ook niet anders, want de community bleef aan haar
trekken. Ze werd voorvechter van vrouwen in de wetenschap. Van
fundamenteel onderzoek. Ze werd senator. Rita leed aan wereldfaam.
Niet lang geleden bladerde ik nog eens door haar autobiografie, In
praise of imperfection. Een prachtige ontdekkingsroman met een
sterk pleidooi voor vrije wetenschap. Maar veel meer dan de eerste
keer dat ik het las, werd ik gegrepen door Hamburger. Een schuchtere
man, op de achtergrond, liefst bezig met de inhoud van de zaak, wars
van politiek en opsmuk. Toch is hij het die de latere
Nobelprijswinnaars herkende, die ze naar zijn lab haalde, die ze van
de juiste achtergrond en materialen voorzag en die met zijn kennis en
ervaring de voorwaarde was voor hun succes.
Eenzijdige focus op Nobelprijzen
Hamburger overleed in 2001 op 100-jarige leeftijd. (Rita zelf werd
uiteindelijk 103 en Cohen leeft nog, inmiddels 96; je vraagt je af of
ze destijds van de groeifactor gesnoept hebben). Hamburger was een
grootheid in het veld van de neuroembryologie. Maar hij evenaarde in
de verste verten niet de sterrenstatus van Rita of Cohen. Maakt zo’n
Nobelprijs dan echt het verschil? Zonder Hamburger hadden ze die
prijs niet gekregen, zoveel durf ik wel te zeggen. Door onze
eenzijdige focus op Nobelprijzen en andere individuele prijzen en
beurzen verliezen we uit het oog dat voor grote wetenschappelijke
voortgang meer nodig is dan één briljant individu. Een idee is ook
vrijwel nooit ‘van’ één individu. Ik ben altijd verbijsterd als
men het tegendeel beweert. We worden allemaal geïnspireerd. Dat is
maar goed ook: het gaat er immers niet om wie de wereld verbetert,
maar dat de wereld verbetert. Of ben ik nu weer te naïef?
Persoonsverheerlijking in de wetenschap staat maar in de weg van
waar het echt om gaat. We hebben de Spinozaprijs al omgedoopt tot
(ook) een prijs voor het team. Nu de Nobelprijs nog. Toch veel leuker
om het verhaal van het hele team te horen? De verschillende rollen
die zijn gespeeld op de weg naar succes. De een is goed met het
chirurgisch mes, de ander zorgt voor talentontwikkeling. Mijn punt
is: dat is allemaal even belangrijk op de ontdekkingstocht naar het
nieuwe.
Terecht gelauwerd
Ik bewonder Rita nog steeds vurig. Niet zozeer om haar Nobelprijs.
Wel om haar vastberadenheid en haar visie. Ze is om allerlei redenen
terecht gelauwerd. Tegelijkertijd wens ik de jongere generatie
wetenschappers toe dat ze minder gefocust zijn op die ene prijs of
‘de hoogste persoonlijke eer’. Ik wens ze toe dat ze óók met
overtuiging kunnen zeggen: „Ik ben een Hamburger!” En dat wij en
zijzelf dan precies even trots zijn.
Ik heb deze column de afgelopen jaren met plezier geschreven,
maar het wordt hoog tijd om andere zaken weer meer aandacht te geven.
Dit was dus mijn laatste. Ik dank alle lezers voor de vele lieve
berichten.
Jeroen Geurts is
hoogleraar translationele neurowetenschappen aan het Amsterdam UMC,
locatie VUmc.
Dit is een Column van NRC-Wetenschap, je vindt de Originele Versie en natuurlijk nog veel meer --- Hier ---
*
Over het leven van Rita
Levi-Montalcini is een Stripboek gemaakt dat gratis --- Hier --- te lezen is.
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
%20We%20hebben%20onze%20ego's%20trots%20opzij%20gezet%20voor%20Goud%20(1).jpg)
%20We%20hebben%20onze%20ego's%20trots%20opzij%20gezet%20voor%20Goud%20(2).jpg)
%20We%20hebben%20onze%20ego's%20trots%20opzij%20gezet%20voor%20Goud%20(3).jpg)
%20We%20hebben%20onze%20ego's%20trots%20opzij%20gezet%20voor%20Goud%20(4).jpg)
%20We%20hebben%20onze%20ego's%20trots%20opzij%20gezet%20voor%20Goud%20(5).jpg)
%20We%20hebben%20onze%20ego's%20trots%20opzij%20gezet%20voor%20Goud%20(7).jpg)
%20We%20hebben%20onze%20ego's%20trots%20opzij%20gezet%20voor%20Goud%20(6).jpg)
%20We%20hebben%20onze%20ego's%20trots%20opzij%20gezet%20voor%20Goud%20(8).jpg)
%20We%20hebben%20onze%20ego's%20trots%20opzij%20gezet%20voor%20Goud%20(9)Zoom2.jpg)
Posts
