Posts tonen met het label Drama. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Drama. Alle posts tonen

dinsdag 22 augustus 2023

DE DONAR-SAGA / EEN SCHETS VOOR EEN EXCEPTIONEEL 2023-2024: 'Donar @BNXT; een jaartje Promotie-divisie...zo slecht nog niet...?' / GEZOND PROFESSIONEEL MANNEN BASKETBALL IN GRONINGEN, NEDERLAND EN DE BNXT-LEAGUE /

Laat ik beginnen met wat mij - als relatief neutrale Basketball-liefhebber - in toenemende mate dwars begint te zitten, een gevoelen dat - als mijn netwerk me niet bedriegt - in steeds meer hoeken en gaten van het Nederlandse Basketball-wereldje/de Nederlandse BNXT-hot-spots klinkt...


Alle Basketball-zuurstof gaat al maandenlang op aan wel/niet Donar @BNXT


We zijn op een punt in de Basketball-zomer aangeland waar de meest serieuze clubs alweer met trainen zijn begonnen, waarop de eerste scholieren weer naar school moeten, waarop de Nationale Teams – of het nu 5X5, Jeugd, Senioren, 3X3, Rollers, of wat dan ook betreft – het zomerprogramma (zo goed als) afgesloten hebben, en waarop de meeste mensen na de vakantie weer aan het werk gaan; kortom het moment waarop het nieuwe seizoen staat te beginnen.


En toch is er in grote lijnen één thema dat in dat kleine Nederlandse Basketball-wereldje – laat staan in dat hele kleine deel van de media die er weleens aandacht aan de mooiste teamsport die er bestaat besteedt – alle zuurstof verbrandt...het wel-en-wee van het al-dan-niet door te starten Donar Groningen. Alsof al die andere Basketball-entiteiten en hun activiteiten er niet toe doen. Alsof de andere Basketball-hotspots, al die andere Basketball-verbanden waarin mensen zich uitsloven om het Nederlandse Basketball hogerop te krijgen, of desnoods alleen maar hun alles binnen hun club(-je) voor het seizoen 2023-2024 zo goed mogelijk voor elkaar te krijgen, volstrekt in het niet vallen bij wat er in Groningen fout ging, en hoe dat gefixt moet worden voor die – relatief grote – Basketball-community aldaar...


Maar zo zit zelfs dat relatief kleine Nederlandse Basketball-wereldje natuurlijk niet in elkaar, ook al is het helaas wel de manier waarop de media - en zeker het deel dat landelijk georiënteerd is - functioneren; veel aandacht voor wat er fout gaat, hoe sensationeler, hoe beter. En niemand kan beweren dat de Donar Saga sinds 'de 2m41 in Game-5 in Leiden' géén drama is, dus...


Begrijp me niet verkeerd...ook ik vind wat er rond Donar gebeurt belangrijk - ik schreef al best vaak: ´Donar is zo groot, en het zit zo diep in vele Groningers gebakken, 't is (meestal) de rijkste club, met het grootste (spelers-)budget, de grootste zaal, als het goed gaat een fantastische beleving, veel regionale media-aandacht, etc, etc...maar... Adel verplicht dan ook!´.


En juist aan dat laatste – dat Donar een goed voorbeeld zou moeten zijn, een club en community die de kar van het Nederlandse Basketball (mede) trekt...dus een motor vormt voor groei van het gehele Nederlandse Basketball, dat de Groningse Basketball-community, maar vooral ook de verantwoordelijken voor het Topteam – zich ook in gepaste mate verantwoordelijk voelen voor wat er zich afspeelt in het gehele Nederlandse Basketball...aan die realisatie en zelf-reflectie lijkt in Groningen op dit moment in te grote mate te ontbreken.


Juist ook bij een doorstart gaat het om respect en respecteren...dán mag je hopen op sympathie en welwillendheid van anderen.


Kortweg dus het besef dat de schade voor het imago van het professionele Basketball, en het gehele beeld van de buitenwereld van het Nederlandse Basketball, en niet in het minst ook voor de nog jonge BNXT-League groot is – ALWEER groot is!


Dat gebrek aan besef en navenante handelen veroorzaakt dus in toenemende mate irritatie en weerstand op plekken in het Nederlandse Basketball-landschap waar iets verder wordt gekeken en nagedacht dan de eigen neus lang is.


Wat voorbeelden: andere clubs hebben er direct nadeel van ondervonden dat Donar vals speelde, ondervinden sinds het begin van deze affaire ongetwijfeld imagoschade van wat er nu alweer in Groningen – maar in het recente verleden ook op tal van andere plekken – is gebeurd. Joost mag weten wanneer dat effect weer is weggesleten.


Het Nationale Team Mannen maakte een herstart onder Arik Shivek en liet leuke dingen zien...NUL aandacht, in Rotterdam was een EK Roelstoelbasketball...nul aandacht, etc, etc.


Maar het blijft dus niet bij de toegebrachte schade tot nu toe; deze zal nog verder oplopen – juist bij een eventuele doorstart al dit seizoen – dat inzicht schijnt in Groningen geheel te ontbreken...


Waar die nog aankomende schade dan terecht komt? Stel, Donar maakt alsnog een doorstart en krijgt een licentie om in september 2023 weer – alsof er niets gebeurd is – in BNXT-verband aan te treden. Dan gebeurt dat ongetwijfeld met een team dat nog lang niet af en goed voorbereid is. Wat is daarvan de consequentie?


Dat Donar ook dit seizoen weer een competitie-vervalsende invloed op het verloop van 23-24 zal hebben. Ze verliezen dan in het begin meer dan later, en dat kan voor clubs die op de grens van Elite-Gold en -Silver zitten, van doorslaggevende betekenis zijn. Dus potentieel weer forse schade, en dat 'alleen maar' om Donar toch vooral mee te laten doen.


Het is zaak dat dat muntje van 'ontbreken van dat bredere verantwoordelijkheidsgevoel in Groningen' snel gaat vallen, dat dan ook het besef indaalt dat het Groningse Top-basketball heel wat reparatiewerk voor de boeg heeft, en dat men naar dat inzicht gaat handelen.


Schuld en boete


De termen ´competitievervalsing´ en ´vals spelen´ vielen al snel toen deze kwestie uitbrak. Meestal wordt zulke terminologie met de tijd minder, omdat er meer oog komt voor andere aspecten, zeker als de schade aanrichtende partij het benul toont van de eigen kwalijke rol en het boetekleed aantrekt. Maar dat gebeurt nu niet; die harde termen vallen op steeds meer plekken juist vaker. En terecht!


Want ook het feit dat er nog geen sportieve repercussies voor het wanbeleid van de afgelopen seizoenen zijn geweest, en wellicht – omdat daar ´geen regels´ voor zijn afgesproken... – ook niet gaan komen mocht Donar alsnog aan de start staan voor het seizoen 2023-2024, roept steeds meer weerstand op. Andere clubs werden om minder buiten gezet, waarom dan geen enkele sanctie voor deze grote club?


Ik denk dat dit vanuit gezichtspunten als 'eerlijke competitie', 'imago-opbouw van de BNXT League', en ook voor wat betreft 'het neerzetten van een imago van Basketball als serieuze Top-sport in Nederland' gewoon niet langer acceptabel is; er MOETEN gewoon wel repercussies komen in de vorm van bijvoorbeeld:

  • uitsluiting van (een van de, of beide) Play-offs dit seizoen, of

  • een fors aantal minpunten in de beginstand, of

  • uitsluiting van de elite Gold voor dit seizoen

  • dit lijstje is waarschijnlijk gemakkelijk aan te vullen met meer opties


Komt er geen enkele maatregel in deze sfeer, dan neemt de licentie-commissie van BNXT/de BNXT League als geheel – die met graagte een beeld schetst van serieuze en strenge criteria waaraan clubs gehouden worden, alvorens licenties vergeven worden – zichzelf en het belang van de League als serieuze organiserende instantie niet serieus, en kunnen we wachten op weer een volgend debacle. Als we onszelf niet serieus nemen, hoe kunnen we dan ooit verwachten dat de buitenwacht dat wel gaat doen?


Toegang tot de BNXT League vanaf nu


In de toekomst moet bij het uitdelen van licenties echt serieus in de financiën van clubs worden gedoken – als dat om een of andere reden lastig dan dienen er zware sportieve repercussies te worden opgenomen in de reglementen voor dit soort gevallen – want anders is het wachten op het volgende rampgeval. Want nu wekken die ´strenge criteria en handhaving daarvan, de schijn van prachtige papieren tijgers, maar nauwelijks inhoud erachter...


Het gaat niet alleen om geld...


Wat het toekennen van licenties betreft vind ik ook dat er veel breder en meer toekomstgericht moet worden gekeken naar clubs; daarover schreef ik in Mei al een column '(Teveel) sturen op Numbers & Schedules – BNXT van seizoen -1 → +3...'


Hoe moet de BNXT er uiteindelijk uit gaan zien? Wat zou de optimale regionale dekking zijn? Hoeveel clubs kunnen er maximaal nog bij komen? Welke verhouding België-Nederland streven we na? Er klinken geluiden dat de – zelfs na twee seizoenen al danig in Nederlands nadeel verschoven verhoudingen – die na de initieel overeengekomen drie seizoenen wellicht nog veel nadeliger worden; dat er dan een schifting zou komen tussen 'Grote' en 'Kleinere' clubs. Iedereen met iets van inzicht in die verhoudingen weet dat die kleinere clubs in financiële zin vooral Nederlandse clubs zijn. Ik weet niet of die geluiden op waarheid berusten, maar mocht er zo'n schifting komen, dan wordt er een suboptimale situatie nagestreefd... Want een uiteindelijke BNXT zonder dat er in de regio's Amsterdam, Den Haag, Utrecht, Almere, Eindhoven, Twente (en dit lijstje kan moeiteloos nog een stuk langer worden gemaakt) serieus Top-Basketball wordt gespeeld lijkt mij een verre van optimale situatie. Het zou dus volgens mij stukken planmatiger moeten! Maar daarover wellicht verderop en/of een andere keer meer.


Een echt gezond Donar


En dan is er nog het punt van een gezonde toekomst van Professioneel Basketball in Groningen zelf. We hebben nu al talloze Deadlines / Dagen van de Waarheid gepasseerd zien worden. Niet zelden werd daarbij gezegd ´Dat het op die datum toch echt moest gebeuren, omdat anders de tijd te kort zou zijn voor een serieus volgend seizoen´. Iedere keer weer, wordt er toch weer een geitenpaadje gezocht of een strohalm gepakt en weer een nieuwe datum gesteld. Wees reëel; het is gewoon te laat voor ´23-´24 om het hele seizoen serieus (en eerlijk) mee te kunnen doen in de BNXT-League.


Maar wat dan..?


Ook ik denk dat juist vanwege die hondstrouwe Fans, alle gepleegde inspanningen om de club te redden, al dat gebleken draagvlak voor Topbasketball in Groningen en vanwege de waarde die een goed en volgens de regels en intenties spelend Donar voor BNXT en het Nederlandse Basketball zou kunnen en moeten hebben, een compleet Top-basketball-loos 2023-2024 in Groningen ook niet iets is wat we met zijn allen zouden moeten willen. Maar wat dan wel?

'Iets' waardoor duidelijk is dat het niet weer gewoon ´Business as usual´ is; er moet een oplossing komen die het Groningse Topbasketball helpt om zo snel mogelijk weer gezond en wel te worden, een constructie die waarborgt dat Donar op termijn zijn plek in de Top van Nederland en BNXT weer in kan gaan nemen, terwijl dus tegelijk duidelijk is dat het een exceptionele situatie is, dat jarenlang wanbeleid en een gigantisch financieel zwart gat voor tal van betrokken partijen, en de navenante imagoschade NOOIT meer kunnen/zullen gebeuren in het Nederlandse Basketball en in de BNXT League...


Dus er moeten leuke wedstrijden in het vernieuwde MartiniPlaza te zien zijn dit seizoen, maar dat kan 'dus' niet als ´normale´ deelnemende BNXT-club.


Ik heb de wijsheid niet in pacht, maar ik denk aan bijvoorbeeld het volgende:

  • Donar speelt Europees – als dat kan volgens FIBA, NBB en BNXT, dan is dat zo. Ik hoop dat de club het in dat geval ver schopt...dat levert dan tenminste al een (flink) aantal aardige wedstrijden op. Ik ben geen voorstander van veel buitenlanders en wisselingen tijdens een seizoen, maar 'als het dan toch moet' zouden (tijdelijke) buitenlanders in deze fase een zinvolle rol kunnen spelen.

  • Donar doet in een vorm van ´Buiten mededinging´ mee aan BNXT, bijvoorbeeld als volgt: de club krijgt het recht een Nederlagen competitie tegen alle andere BNXT-clubs te organiseren. Donar looft daarvoor een fors prijzengeld uit voor de (bijvoorbeeld drie best presterende clubs) ik denk dan aan 100.000-200.000 Euro, zie die als compensatie voor schade toegebracht aan andere clubs en BNXT als geheel. Donar draagt zo nodig bij in de reiskosten van tegenstanders als die die niet uit hun recette tegen Donar kunnen halen. Het Orakel van Porkuni - de juist in Groningen nog steeds bekende Kampioenscoach Maarten H. van Gent, een ongecompliceerde en pragmatische denker die nooit voor een gat te vangen is – schreef ´Ik zou heel veel toernooien gaan spelen!´ Op de door mij voorgestelde wijze gaat Donar die dus zelf organiseren.

  • de NBB geeft blijk van ´Nood breekt wetten´ en staat Donar bij wijze van uitzondering toe om met een tweede Promotie-divisie team om voor Promotie terug naar BNXT te spelen 'om het echie'... Dit moet volgens mij op deze manier, omdat de Jeugd van Donar/RTC-Noord – die al in de Promotie-divisie ingedeeld waren – geen slachtoffer mag worden van deze wantoestand; zij vormen juist een deel van een gezonde toekomst van Donar. De twee Groningse teams worden wel ´uit elkaar gehouden´ in die Promotie-divisie om competitievervalsing daar zo veel mogelijk uit te sluiten. Bijkomend voordeel voor het Nederlandse Basketball als geheel; de huidige situatie schreeuwt om een serieuzere Promotie-Divisie en een echte mogelijkheid aldaar te rijpen voor doorstroom naar de BNXT. Donar op bezoek voor veel Promotie-divisie-plaatsen is ook echt Promotie voor het Basketball (als het goed is)!

  • Donar speelt in die Promotie-divisie met een beperkt aantal buitenlanders en gaat serieuzer werk maken van meer eigen opgeleide Nederlandse spelers, ook dat hoort bij een gezonde toekomst voor Donar en is goed voor de binding met de Fans. Iets wat trouwens eigenlijk wenselijk is voor alle clubs – tenminste in meerdere mate dan nu het geval is – Donar kan daar dan dit seizoen een goed voorbeeld in zijn.

  • ondertussen wordt er meer schuld afbetaald dan het minimale en wordt er gebouwd aan een redelijk positief eigen vermogen. Het kan niet zo zijn dat een grote club als Donar bij elk zuchtje tegenwind verder in het rood schiet, ook de financiële balans moet echt gezond worden en dat kost geld, en vereist dus sportief tijdelijk een stapje terug.

  • Ik vermoed dat een exceptionele constructie zoals deze weleens zowel publicitair gezien, als voor de betrokkenheid van die schare aan Echt Basketball-lievende Groningse FANS bij hun club en grotere Basketball-community wonderen zou kunnen verrichten; van de nood een deugd maken!


Goed, ook mijn verhaal komt laat en vereist ´nood breekt wetten´. Geen idee dus of er ook maar iets van bewaarheid zal worden...


Mocht Donar toch weer wel liefdevol door de BNXT League en haar andere clubs wordt omarmd dan is dat wat het is...als de Donar Fans daar dan blij mee zijn gun ik ze die blijdschap! Dan zou het wat mij betreft wel ´Op hoop van zegen´ worden, en hoop ik dat de door mij geschetste negatieve consequenties van die beslissing beperkt zullen zijn...voor Donar zelf, maar zeker ook voor BNXT en haar Nederlandse contingent clubs, en voor het Nederlandse Basketball als geheel.


Ik wens alle betrokkenen veel wijsheid toe.


AART DEKKER

woensdag 2 augustus 2023

AANRADER! / PODCAST(1h6m) Dourisseau Radio: Jacob Klompien - " Er volgt nog een hele spannende week!" / INZICHT IN EEN DRAMA #BNXT / PROFESSIONEEL MANNEN BASKETBALL NEDERLAND & BELGIE /

Een verhelderend gesprek met de leidende man van de taskforce die de afgelopen periode heeft getracht de inmiddels failliete Basketballclub Donar Groningen te redden. En wat zijn de mogelijkheden nog om Topbasketball voor de stad Groningen en die duizenden Fans te behouden?  

Dourisseau Radio: " Er volgt nog een hele spannende week!"

Donar is failliet. De taskforce onder leiding van Jacob Klompien en het bestuur van Donar heeft keihard gewerkt om tot een doorstart te komen zonder faillissement, maar dat is helaas niet gelukt. Wat dit betekent en of er nu nog opties zijn voor profbasketbal in Groningen bespreken we met de man die maandagmiddag het slechte nieuws moest brengen.

  

zaterdag 6 januari 2018

COLUMNIST AART DEKKER / DRAMA NOC*NSF IOC CAMILE EURLINGS / VRIENDJES-POLITIEK / VK GESCHIEDSCHRIJVING: 'Dit ging vooraf aan de val van Eurlings: "Camiel stap toch op" ' / POLITICI / CDA / VVD

Ik heb weinig tegen Koning Willem Alexander, in tegen-deel; bij de heersende Nederlandse Politieke Kaste van de laatste 10-20 jaar -Balkende-I, -II, III, IV en 4,5 & en Flutte/Rutte-I, -II, -III, dus zeg maar CDA &VVD; 'What's new?'...- ben ik -als natuurlijke republikein, want het blijft natuurlijk een zot instituut, zo'n koningshuis- er zelfs voor dat het Huis van Oranje nog maar een tijdje het Staatshoofd moet blijven leveren, want je moet toch niet denken aan 'President Balkende', of 'President Rutte'...Brrrrrr...nachtmerries..! Al denk ik wel dat we het relatief goed functioneren van onze Koning grotendeels aan 'het fenomeen Max' te danken hebben.

Maar net als in elke familie 'gaat er weleens wat fout', en helaas voor de Nederlandse Sport is het nu aangaande 'de relatie Willem Alexander, NOC*NSF en IOC' nu al voor de tweede keer dat het gruwelijk fout is gegaan; ik heb het dan natuurlijk over de lidmaatschap van Camile Eurlings van de besturen van die twee -veel te- machtige instituten. De manier waarop WA-I zelf lid werd was een Drama, en zijn bemoeienissen die leidden tot de benoeming van Camile Eurlings als zijn vervanger is zelfs bijna een nog groter D-D-D-d-d-drama dan die vorige trieste geschiedenis. En dan moeten we nog maar hopen dat die ene Prins-Pils (WA-I) niet ook nog de hand heeft gehad in de benoeming van die andere Prins-Pils - Alaaf! - tot KLM-topman, want ook die bleek een fiasco...

En wat is nu -als u het mij vraagt- de grootste gemene deler van deze NOC*NSF-/IOC-Drama's?

Ik denk: 'Vriendjes-politiek'..!

Het feit dus dat je blijkbaar in dit soort gremia niet benoemd kan worden zonder een sterke lobby van 'vriendjes', en dat 'normale stervelingen' blijkbaar nooit goed genoeg zijn voor zulke posities, maar dat er ook vriendjes een rol in moeten spelen... Want helaas -ik zeg het vaker in bijvoorbeeld NBB- en Fiba-verband- sport op dit (bestuurlijke) niveau is nu eenmaal ook 'politiek'...

Ik hou dus mijn hart vast voor de eventuele benoeming van de volgende Nederlander tot IOC-lid!

Want voor 'Camile' deed WA-I zelf het niet onaardig als IOC-lid, maar daarvoor was ook het lidmaatschap van Reus Anton Geesink in Nederland natuurlijk dramatisch; het is nu eenmaal zo dat een IOC-lidmaatschap ook betekent dat je lid bent van het bestuur van NOC*NSF, en strebers/kroonprinsen als Geesink en Eurlings menen zich weinig aan het nationale besturen van de sport te gelegen hoeven te laten liggen; 'ze zijn immers al lid van het -nog- hogere Echalon' en dat betekent in eigen ogen dat ze in Nederland onaantastbaar zijn... Nu keek iedereen wel uit om handtastelijkheden met Geesink te beginnen, maar Camile Eurlings was/is stukken minder onaantastbaar, dat blijkt wel uit het 'wederzijdse handgemeen' in de tuin van pa&ma Eurlings...

Dus aan iedereen die mee gaat 'werken' aan het eventueel parachuteren van de volgende Nederlander in het IOC: "Denk goed na a.u.b! En volgende keer maar geen Vriendjespolitiek meer! Misschien is een Nationaal Bindend Referendum een goed idee?!? Het is maar een suggestie..." En neem vooral niet iemand uit VVD en CDA, want daar snappen ze dit soort dingen -als puntje bij paaltje komt- uiteindelijk niet zo goed...

AART DEKKER


De Volkskrant zette het hele drama nog eens op een rijtje in een (niet zo fraaie) geschiedschrijving, het originele artikel op VK.nl, en nog heel veel meer over deze affaire, lees je   ---  Hier  ---,

Het verhaal:

Dit ging vooraf aan de val van Eurlings: 'Camiel stap toch op'


'Elke vergadering dachten we: nu krijgen we eindelijk duidelijkheid'



Tot drie keer toe zet sportkoepel NOCNSF Camiel Eurlings achter de schermen onder druk om op te stappen. Hij piekert er niet over. Dan rest nog één optie.


Zullen we zo een halfuurtje bij elkaar gaan zitten'? Op initiatief van Camiel Eurlings komt in april 2017 een select gezelschap van sportkoepel NOCNSF bij elkaar. De plek is vertrouwd: Papendal is het kloppende hart van de Nederlandse topsport. In de marge van de bestuursvergadering schuiven behalve Eurlings ook NOCNSF-voorzitter André Bolhuis, directeur Gerard Dielessen en bestuurslid Marcella Mesker aan. IOC-lid Eurlings heeft voor deze gelegenheid een jurist meegenomen.

De voormalige CDA-verkeersminister heeft reden om op zijn hoede te zijn. Er broeit iets in de top van de Nederlandse sportkoepel - en Eurlings is de hoofdpersoon.

Al maanden gaat het over de positie van het enige bestuurslid waarover NOCNSF niets te zeggen heeft. Als lid van het Internationaal Olympisch Comité maakt Camiel Eurlings (44) automatisch deel uit van NOCNSF. Wegsturen kan de sportkoepel hem daarom niet, de druk op hem opvoeren wel.

In juli 2015 heeft Eurlings 's nachts slaande ruzie met zijn toenmalige vriendin gekregen in de tuin van zijn ouderlijk huis in Valkenburg. Ze loopt onder meer een gebroken elleboog, een hersenschudding en kneuzingen op, en doet aangifte. In september 2016 concludeert het Openbaar Ministerie dat er voldoende bewijs is om Eurlings te vervolgen voor mishandeling. Het levert hem een werkstraf op, een kras op zijn blazoen, en een aantekening in zijn justitiële documentatie - strafblad, in de volksmond.


Eurlings heeft nog een probleem. Bestuursleden van NOCNSF moeten zich houden aan de gedragsregels die gelden voor iedereen in de sport. NOCNSF heeft die de laatste jaren flink aangescherpt na schandalen over seksueel misbruik, matchfixing en het geweld rond het veld. Maar hoe kan de sportkoepel zulke strenge eisen blijven stellen met in zijn midden een bestuurslid dat werd gestraft doordat hij zijn handen niet thuis kon houden?

Dat weet ook André Bolhuis. De oud-hockeyer is gepokt en gemazeld in het sportbestuur. Hij waagde in 2013 nog een poging om zelf in het IOC te komen, maar legde het af tegen Eurlings en de lobby die onder meer toenmalig kroonprins Willem-Alexander voor hem voerde. Bolhuis weet dat de Nederlandse sport er niet bij is gediend als de mishandeling boven de markt blijft hangen en legt zijn gedachte aan Eurlings voor: zou die zich niet beter kunnen terugtrekken uit NOCNSF, zolang zijn ex-vriendin nog in beroep kan tegen de werkstraf?

Elke vergadering dachten we: nu krijgen we eindelijk duidelijkheid. Dat pik je een keer, maar niet meerdere keren

Een betrokkene


De weigering

Maar Eurlings peinst er niet over, vertellen betrokkenen. Hij legt uit dat hij als lid van het IOC automatisch zitting heeft in het bestuur van NOCNSF, de moederbond van de Nederlandse sport. In Lausanne hebben ze dus wat over hem te zeggen, niet in Nederland. Bovendien blijft hij erbij dat hij niets verkeerds heeft gedaan. De door Bolhuis voorgestelde 'time-out' levert dus niets op, al weigert NOCNSF op zijn handen te blijven zitten.

In de top van de sportkoepel ergeren mensen zich al langer aan de halsstarrige houding van Eurlings. In elke vergadering belooft hij 'ooit' duidelijkheid te geven over wat er die ene julinacht is gebeurd. Bestuursleden stelt hij voor om samen toch eens een kop koffie te gaan drinken. Maar die zijn het uitstelgedrag zat: het is tijd voor actie. 'Elke vergadering dachten we: nu krijgen we eindelijk duidelijkheid. Dat pik je een keer, maar niet meerdere keren', vertelt een betrokkene.

Bij het IOC snappen ze helemaal niets van de discussie die in Nederland speelt

Jan Driessen, woordvoerder Eurlings

Als voorzitter van de communicatiecommissie van het IOC zou Eurlings moeten weten dat zijn verhaal zichzelf slecht verkoopt. 'Hij was doodsbenauwd dat er een modderstroom op gang zou komen', zegt een bestuurslid.

Het scheelt dat het IOC hem blijft steunen. In Lausanne doet een zogeheten compliance officer nog wel wat onderzoek, maar hij komt tot de conclusie dat de mishandeling als een privékwestie moet worden beschouwd. Het IOC laat het erbij zitten, ook al kan de ethische code niet duidelijker zijn: zo dienen IOC-leden zich verre te houden van intimidatie en zullen ze anderen geen fysiek of geestelijk letsel toebrengen.

Hebben ze in Zwitserland niet door dat de problemen voor Eurlings zich in eigen land opstapelen? Of willen ze het niet weten? 'Bij het IOC snappen ze helemaal niets van de discussie die in Nederland speelt', zal Eurlings' woordvoerder Jan Driessen nog vaak zeggen. 'Ze vinden daar dat hij fantastisch werk doet.'

Eurlings maakt indruk in de twee commissies waarin hij zitting heeft, communicatie en financiën. Hij spreekt zijn talen, is joviaal en weet de weg te vinden naar IOC-voorzitter Thomas Bach. Bij een congres in Brussel vraagt de oud-schermer vorig najaar of Eurlings hem kan vervangen. Die laat er een bijeenkomst van NOCNSF graag voor schieten. Hij moet ook wel: nadat hij in oktober 2014 door KLM is weggestuurd, is zijn plek in het IOC alles wat voor Eurlings nog resteert. En zolang het IOC niet aan hem twijfelt, hoeft hij ook niet te vrezen voor zijn plek bij NOCNSF. Denkt hij.

Duimschroeven

Voormalige Nederlandse IOC-leden

Koning Willem-Alexander (1998-2013)
Hein Verbruggen (1998-2008)
Anton Geesink (1987-2010)
Els van Breda Vriesman (2001-2008)
Kees Kerdel (1977-1986)
Jonkheer Herman Adriaan van Karnebeek (1964-1977)
Charles Ferdinand Pahud de Mortanges (1946-1964)
Pieter Wilhelmus Scharroo (1924-1957)
Baron Alphert Schimmelpenninck van der Oye (1925-1943)
Baron FWCH van Tuyll van Serooskerken (1898-1924)
Want binnen de nationale sportkoepel draaien de bestuurders langzaam maar zeker de duimschroeven aan. Ze nemen geen genoegen meer met zijn gedraal en eisen duidelijkheid. Steeds meer bestuursleden worden het met elkaar eens dat de positie van Eurlings schadelijk kan zijn voor de sportkoepel. Ook al voert hij zijn werkstraf 'geheel en naar behoren' uit, zoals in juni 2017 duidelijk wordt.

Omdat verzoeken om openheid niets uithalen, gooien de bestuursleden een tweede troefkaart op tafel. Ze spreken onderling af dat ze voortaan over een Verklaring Omtrent het Gedrag moeten beschikken, net als de coaches en de bestuurders die bij de duizenden sportverenigingen in het land actief zijn. Want met een werkstraf achter zijn naam is het allerminst zeker of Eurlings zo'n VOG kan krijgen. En daarmee zou hij bij de sportkoepel buitenspel staan.

Maar omdat het ministerie van Justitie geen bezwaar ziet, mag Eurlings door. Tot opluchting van NOCNSF-directeur Gerard Dielessen, die concludeert dat de kwestie van tafel is. 'Het gevoel van ongemak rond Eurlings is door zijn VOG voor mij persoonlijk verdwenen', zegt hij. Een slippertje van de oud-NOS-man: de andere bestuursleden willen nog altijd duidelijkheid van Eurlings. 'Dit gaat niet vanzelf weg', vertelt een bestuurslid aan de Volkskrant.

Achter en voor de schermen probeert Driessen de beeldvorming te herstellen. Maar het is te laat, weet de ervaren woordvoerder. De onvrede bij de bestuursleden blijft niet langer binnenskamers, de eerste oud-sporters en sporters laten van zich horen. Het bestuur van NOCNSF is dan al benaderd door een vader wiens dochter het slachtoffer is geworden van seksueel misbruik in de sport.

De man vindt het onacceptabel dat de bestuursleden Eurlings in hun midden tolereren. Hoe kunnen ze dat voor zichzelf 'moreel verantwoorden', wil hij weten. Een bestuurslid geeft hem groot gelijk en erkent dat NOCNSF worstelt met de situatie. 'Ik verzeker u dat wij hier persoonlijk ontzettend mee in onze maag zitten en dat dit onderwerp voortdurend aan de orde komt, ook buiten onze bestuursvergaderingen.'

In een reeks persoonlijke gesprekken met collega-bestuurders probeert Eurlings de ergste vlammen te blussen. Hij stuit vooral op argwaan: waarom moet het toch zo lang duren voordat hij vertelt wat er in de tuin van zijn ouderlijk huis is gebeurd? Op 14 december, tijdens een bestuursvergadering op Papendal, gooien zijn collega's hem een dringend verzoek voor de voeten: kom naar buiten met je verhaal, voor de Winterspelen in februari. Zodat de sporters er geen last van hebben.

Eurlings staat met zijn rug tegen de muur. Zijn team maakt een kapitale inschattingsfout en brengt als reactie een verklaring van advocaat Geert-Jan Knoops uit die al op de plank lag bij de sportkoepel. Knoops haalt uit naar de media, die hij 'onjuiste en suggestieve beeldvorming' verwijt en bagatelliseert de klappen die de ex-vriendin heeft gekregen: volgens hem was er slechts sprake van lichte mishandeling.

De verklaring waarmee Eurlings zichzelf had willen redden, keert recht in zijn gezicht terug. In plaats van te antwoorden op prangende vragen, verschuilt hij zich achter de juridische terminologie van een strafpleiter. Ook de atletencommissie van NOCNSF, die steeds meer zijn stem verheft, mengt zich in het debat. De sportersvertegenwoordiging eist van Eurlings antwoord op een lijst met prangende vragen.

Het slotakkoord

Zijn 'vrijwilligersbaan' bij het IOC levert in werkelijkheid tienduizenden euro's per jaar op

Eurlings raakt door zijn opties heen. Op 23 december wil hij volgens Driessen de eer aan zichzelf houden. 'Maar het IOC hield hem tegen. Ze zeiden: ben je gek geworden? Realiseert Nederland niet dat jij hier geweldig functioneert?' Volgens Driessen gooide Thomas Bach persoonlijk zijn gewicht in de schaal om het enige Nederlandse lid van een vertrek te weerhouden.

Een week later, op 30 december, doet Eurlings zijn verhaal in NRC Handelsblad. Hij moet 'va-banque' in de spiegel kijken, zegt hij, en biedt zijn excuses aan zijn ex-vriendin, het IOC, NOCNSF, de sporters en het Nederlandse publiek aan. Maar opnieuw valt de confrontatie met de waarheid hem zwaar. Zo ontkent hij dat hij 'formeel' een strafblad heeft en wil hij ook van de term taakstraf niets weten: hij heeft slechts met de officier van justitie afgesproken om 'een paar dagen maatschappelijk werk te verrichten'. En zijn 'vrijwilligersbaan' bij het IOC levert in werkelijkheid tienduizenden euro's per jaar op.

Op het bospad dat Eurlings is ingeslagen, raakt hij steeds verder verdwaald. Sport en publiek keren zich massaal tegen hem, olympisch kampioenen als Ellen van Langen en Jochem Uytdehaage roepen hem op te vertrekken. Dat doet ook voormalig IOC-lid Els van Breda Vriesman. Met nog een maand te gaan tot de Spelen, dringt zich bovendien de vraag op: kan koning Willem-Alexander volgende maand wel met Eurlings worden gezien, rond de olympische ijsbaan in Pyeongchang?

De val van Nederlands hoogste sportvertegenwoordiger is een kwestie van dagen geworden. Op de vraag of Eurlings van plan is op te stappen, draait Driessen donderdag tot drie keer toe om de vraag heen. 'Een woordvoerder mag niet liegen', erkent hij nu. Nog diezelfde avond meldt Eurlings het IOC dat zijn besluit vaststaat. Kort ervoor heeft hij het gesprek met de atletencommissie afgezegd.

Twee jaar zwijgen over zoiets ernstigs, dat kan niet. Dan heb je geen gevoel voor wat er speelt, voor wat er leeft, NOCNSF-bestuurslid


Een dag later maakt hij rond het middaguur in een verklaring zijn afscheid bekend: 'De discussie over mijn al dan niet aanblijven leidt af van waar het, juist nu, om moet gaan; de sport en de sporters. Vandaar dat ik met pijn in het hart aftreed als IOC-lid, de mooiste vrijwilligersbaan van de wereld.'

Zonder zijn vooruitgeschoven pion in het IOC gaat NOCNSF verder. Chiel Warners, bestuurslid van NOCNSF en voorzitter van de atletencommissie, spreekt van een onvermijdelijke stap: 'Wat er is gebeurd, leidde af van waar het echt om moet gaan: de sport en de sporters.'

'Dit heeft gewoon te lang geduurd', vindt een ander NOCNSF-bestuurslid. Twee jaar zwijgen over zoiets ernstigs, dat kan niet. Dan heb je geen gevoel voor wat er speelt, voor wat er leeft.'

Ook Driessen ziet in dat hij fouten heeft gemaakt. 'We hebben te laat klare wijn geschonken. Er is een beeld van hem ontstaan dat we niet meer weg kregen. Ik had aan mijn theewater moeten aanvoelen dat we eerder naar buiten hadden gemoeten met het verhaal.'


De verklaring van Eurlings in vijf citaten - en de feiten


IOC-lid Camiel Eurlings doorbrak na tweeënhalf jaar het stilzwijgen over de mishandeling van zijn ex-vriendin. Hij kwam met een verklaring en een interview in NRC Handelsblad. Wat klopt daarvan?Profiel: Hoe kon Eurlings zo diep vallen?
Eurlings maakte een bliksemcarrière in de CDA, werd op jonge leeftijd minister en daarna voorzitter van de raad van bestuur van KLM. Nu staat hij na de mishandeling van zijn ex-geliefde voor de rest van zijn leven te boek als 'die plucheplakker met de losse handjes'. Hoe kon het zo lopen?

Commentaar: Hij heeft het er zelf naar gemaakt
De val van Camiel Eurlings is diep en hard. Zo hard dat het zelfs voor de toeschouwers pijnlijk wordt om te zien. Maar helaas, schrijft Raoul du Pré in een commentaar, heeft hij het er zelf naar gemaakt.


De val van Eurlings in 17 stappen


2013

2 juli: NOCNSF draagt voormalig verkeersminister en KLM-topman Camiel Eurlings voor als IOC-lid

10 september Als elfde Nederlander wordt Eurlings benoemd als IOC-lid. Hij maakt automatisch deel uit van het bestuur van de Nederlandse sportkoepel NOCNSF

2015
20/21 juli: Eurlings en ex-vriendin krijgen ruzie in tuin van zijn ouderlijk huis in Valkenburg. Hij mishandelt haar

december: Ex-vriendin doet aangifte tegen Eurlings vanwege mishandeling

2016
Juli: Eurlings doet aangifte tegen ex-vriendin vanwege smaad en laster.
et OM maakt later bekend dat er onvoldoende bewijs is om de vrouw hiervan te verdenken

Augustus: Eurlings ontkent tijdens de Zomerspelen van Rio schuld: 'Mensen die mij kennen, weten dat ik zo niet in elkaar zit', zegt hij tegen het AD

September: het OM zegt voldoende bewijs te hebben en besluit Eurlings te vervolgen wegens 'eenvoudige mishandeling'

2017
Maart: Eurlings accepteert transactie justitie: werkstraf van 40 uur

Voorjaar: De Top van NOCNSF doet Eurlings het verzoek om op te stappen; hij weigert

Juli: NOCNSF vraagt alle bestuursleden voortaan een verklaring van goed gedrag te overleggen

September: NOCNSF maakt bekend dat Eurlings zijn VOG heeft en kan aanblijven

14 december: Tijdens een vergadering doen NOCNSF-bestuursleden Eurlings het dringende verzoek om publiekelijk tekst en uitleg te geven over de mishandeling van zijn ex-vriendin

21 december: Advocaat Geert-Jan Knoops publiceert een verklaring waarin hij uithaalt naar de media. Hij benadrukt dat Eurlings 'formeel' geen strafblad heeft, er sprake was van lichte mishandeling en dat er nooit 'vaststelling of erkenning van schuld' is geweest

23 december: Ook de atletencommissie van NOCNSF, die de Nederlandse sporters vertegenwoordigt, wil opheldering van Eurlings en stuurt hem een lijst met vragen

30 december: Na aanhoudende kritiek besluit Eurlings zijn verhaal te doen. Zijn interview met NRC Handelsblad en zijn eigen verklaring komen hem op zware kritiek te staan, onder meer omdat hij spreekt over een 'wederzijds handgemeen' en zijn IOC-functie een vrijwilligersbaan noemt

2018

3 januari: Prominenten uit de sport als voormalig IOC-lid Els van Breda Vriesman en olympisch kampioene Ellen van Langen roepen Eurlings op te vertrekken. Eurlings zegt een gesprek af met de atletencommissie van NOCNSF

5 januari: Camiel Eurlings stapt op als IOC-lid en bestuurslid van NOCNSF

Volg en lees meer over:

Mark Misérus
Mark Misérus

Meer Mark Misérus